LABLangile Abertzaleen Batzordeak

Hauxe izan da Garbiñe Aranbururen hitzartzea:

Gaurko mobilizazioa dinamika baten barruan kokatzen da eta mugarri nagusia urtarrilaren U30eko Greba Orokorra izango dugu.

Ahots ugari entzun ditugu gaur hemen. Grebarako arrazoiak soberan daude eta aurrekontuen proiektuak eta negoziazioak grebarako arrazoi gehiago eman dizkigute.

Guk, gehiengo sindikal eta sozialak, LAN, PENTSIO ETA BIZITZA duinaren aldeko proposamenak egiten ditugun bitartean, hemendik gertu, baina gugandik hain urrun, Eusko Jaurlaritza bestelako erabaki batzuk hartzen ari da. Aurten ere pertsonen beharrizanei bizkar ematea izan da Jaurlaritzaren hautua. Hau erabaki politikoa da eta horrek amorrua eta haserrea sortzen du.

Los presupuestos no están pensados para un reparto más equitativo de la riqueza. Se da la espalda a las necesidades de la gente y lo indignante es que no poner en el centro de las políticas públicas las necesidades de las personas es una decisión política.

Estos presupuestos no responden ni a una sola de las reivindicaciones que están en la calle. Ni son sociales, ni son morados, ni son verdes. Son unos presupuestos oscuros en cuanto a contenido y de un tono opaco en cuanto a participación. Deberían de ser rechazados por 6 razones principales:

(1) No se quiere erradicar la pobreza: Es inaceptable que con la riqueza que se genera en este país haya un 15% de población en riesgo de exclusión social.

El Gobierno de Urkullu se comprometió a reducir la pobreza. Lo menos que se les puede exigir es que no hagan demagogia con un tema tan delicado. Saben que mienten, con estos presupuestos no se va reducir ni la precariedad ni la pobreza.

(2) No son unos presupuestos feministas: después de dos huelgas feministas, el Gobierno Vasco sigue sin atender a las demandas del movimiento feminista. No vamos a permitir que las instituciones hagan suyo un discurso feminista sin políticas públicas que lo acompañen.

(3) Ez dira larrialdi klimatikoari aurre egiteko aurrekontuak. Larrialdi klimatikoaz kezka agertzea aurpegi zuriketa ariketa bilakatu da.

(4) Ez da enplegu duinaren aldeko konpromisoak hartzen.

(5) Pentsio sistema publikoa indartzeko ere ez.

(6) Ez dago sektore publikoa indartzeko apusturik.

EAJren Gobernuak betiko lekutik du burua. EAJren aurrekontuak neoliberalak eta antisozialak dira, elite ekonomikoarekin daude. Beraien oasi partikularrean.

Pero este año ha habido una sorpresa. El giro de posición de Podemos. No nos engañan, la orientación de estos prespuestos no va a variar por remover cantidades insignificantes de dinero de un lado a otro.

El partido que se presentó como alternativa al sistema, el partido que decía que "El cielo no se toma por consenso, sino por asalto", ha optado por el consenso con el PNV. Consenso con el PNV para aprobarle unos prespuestos neoliberales y antisociales. Podemos, lanzándose a los brazos del PNV, se ha diluido en la lógica capitalista y neoliberal como se diluye un azucarillo en el agua.

Instituzioek, kasu honetan Eusko Jaurlaritzak, gauza bat argi izan behar dute: hain gogoko duten egonkortasun hori, ustez aurrekontuek emango dioten egonkortasun hori ez dutela bermatua.

Aurrekontu hauekin grebarako arrazoi gehiago ditugu eta grebarako indarra ematen digute. Instituzioek aurrean izango gaituzte:

– 1.080€ko gutxieneko pentsioa ezar dezaten.

– 1.200€ko gutxieneko soldata eta 35 orduko lanastea bermatu dezaten zuzenean edo azpikontratazio bidez kontratatuak dituzten langileentzat.

– Euskal Herriko Eskubide Sozialen Kartak bultzaturik Herri Ekimen Legegilean jasotzen ziren neurriak berma ditzaten. DSBE duintzeko eta etxebizitza eskubidea bermatzeko.

– Soldata eta pentsio arrakalari aurre egin diezaioten.

– Indarkeria matxistarekin amaitzeko neurriak har ditzaten.

Este acuerdo presupuestario nos arma de razones para la huelga. Esa indignación que nos generan estos presupuestos la vamos a convertir en fuerza para paralizar el país el próximo 30 de enero.

Porque luchar merece la pena:

– En el año 99 salimos a la huelga por un salario social y por las 35 horas. El actual sistema de protección social no se puede entender sin aquella huelga. Un sistema necesario pero insuficiente desde su creación que, además, ha sido minado vía recortes a lo largo de todos estos años.

Sin aquella huelga tampoco se puede entender, que las y los trabajadores públicos o de algunos sectores y empresas, tengan la semana laboral de 35 horas.

– A raiz de la crisis de 2008, en este país hemos realizado 6 Huelgas Generales. Y todas y todos somos conscientes de su valor. Las Huelgas Generales han servido para neutralizar o para frenar procesos de precarización.

– Y el próximo 30 de enero, vamos a marcar un nuevo hito en la lucha de la clase trabajadora de Euskal Herria, con una huelga a la ofensiva.

Urtarrilaren 30ean kalera goaz, ofentsibara goaz:

– LAN, BIZI, PENTSIO duinaren alde.

– Fase ekonomiko berrian harresi bat jartzeko eta murrizketa berriei ateak ixteko.

– Patronalaren aurrean konfrontazio gaitasuna handitzeko eta instituzioak bestelako politika publiko batzuek egitera behartzeko.

– Demokrazian eta burujabetzan aurrera egiteko. Herri honetako langileen erabaki ahalmenaren alde egiteko. Lan harremanak, pentsioak, babes soziala eta esparru sozioekonomiko propioa hemen erabaki nahi ditugu.

– Eta hemen erabakiko ditugu. Erabakiko ditugu. Lantokiz lantoki, eta kalean, etxeetan, irabaziko dugun borrokari esker. Izan soldatapeko, izan lanez gainezka baina enplegurik gabe, izan gazte, pentsiodun, etxeko langile, … borroka guztiak direlako bide beraren parte, urtarrilaren 30ean kalean ikusiko gara.

GORA LANGILEON BORROKA!

Barakaldoko BEC-en egindako agerraldian, urtarrilaren 30eko Greba Orokorrerako deia luzatu dugu, arrazoiak soberan daudelako mobilizatzeko. Lan munduaren egiturazko prekarietatearen aurrean, pentsioen murrizketaren aurrean eta bizitzaren sostengagarritasuna arriskuan jartzen duten neurrien aurrean, mezu argi bat daukagu: Lan, pentsio eta bizi duinak!

Pentsiodunen mugimenduaren deiari erantzunez deitu dugu Greba Orokorra. Bi urtez kalean egon eta gero, jauzi kualitatibo bat emateko beharra planteatu du mugimenduak, borroka horren alde beste kolektibo batzuk batzera deituz.

Borroka eta aldarrikapen horiek gure egiten ditugu, eta, gainera, Greba Orokorraren bidez bestelako aldarrikapenak ere ekarri nahi ditugu mahai gainera, Aldarrikapen Taulan jaso dugun bezala. Lan baldintzak duintzeko neurriak eskatzen ditugu: lanaldia 35 ordura jaistea, 1.200 euroko gutxieneko soldata ezartzea, soldata-arrakala amaitzea nahiz azpikontratazioetan enplegua eta lan baldintzak bermatzea. Egun ukatuak zaizkigun eskubide sozialak aitortzea eskatzen dugu: etxebizitza eskubide bat izateko neurri eraginkorrak hartzea, menpekotasun egoera guztiei erantzun egokia ematea zerbitzu sozialen sistema publiko, unibertsal eta doakoaren bidez… bizitza erdigunean jartzeko zaintza lanak ikusarazi, aitortu, bermatu eta duintzea eskatzen dugu.

Garaia da azken urteetan murrizketekin kendu diguten guztia berreskuratzeko eta aldaketa sozialaren norabidean aurrera urratsak emateko. Pentsio, lan-baldintza eta bizitza duinak nahi ditugu, eta horregatik borrokan jarraituko dugu planeta suntsitzen ari den sistema ekonomiko eta sozial kapitalista, neoliberal eta patriarkal honen aurka. Bide honetan batera ekiteko tenorea dugu, bat eginik: langileak eta mugimendu sindikala, pentsiodunak, mugimendu feminista, gazteak, ikasleak, mugimendu ekologista, eskubide sozialen aldeko eragileak, arrazakeriaren aurkakoak, bestelako eredu bat eraikitzeko alternatibak garatzen ari garenak… denok batera antolatu gaitezen lantokietan eta eskualdez eskualde greba komiteetan, eta mobilizatu gaitezen urtarrilaren 30eko Greba Orokorrean! Lan, pentsio eta bizi duinak!

Urtarrilaren 30ean Greba Orokorra izango dugu, Euskal Herriko Eskubide Sozialen Kartak deituta. Antolakunde honetan 100dik gora eragile sozial eta sindikal batzen gara: pentsiodunak, feministak, ekologistak, gazte-mugimendua, bazterketa sozialaren aurkako plataformak, ekonomia alternatibo eta solidarioaren sarea eta euskal gehiengo sindikala, besteak beste.

Grebaren bidez gure erantzuna emango diogu pentsiodunen mugimenduak egindako deiari. Egoera ikusita, beharrezkoa da pentsio, lan baldintza eta bizitza duinaren aldeko borrokan jauzi bat ematea. Badira arrazoiak gaurko eta etorkizuneko pentsiodunak kezkatzeko: pentsio-sistema publikoa babestea, lan-harremanetarako eta babes sozialerako bertako sistema ezartzea, gutxieneko pentsioa 1.080 eurokoa izatea, edota eros-ahalmena legez bermatzea.

Grebarekin neurri jakin batzuk hartzeko beharrizana azpimarratu nahi dugu, prekarizazioari mugak jartzeko, azken urteetako murrizketak atzera botatzeko, lan-prekarietatea ezabatzeko, lan-baldintzak duintzeko, eta eskubide sozialen defentsan. Bestelako eredu sozio-produktibo baten alde, azken finean.

Grebara garamatzaten arrazoiak 30 neurritik gorako aldarrikapen taula batean bildu ditugu. Iruñean egindako agerraldian aurkeztu ditugu, joan den azaroan Donostian antolatutako agerraldian egin bezala:

2011 eta 2013ko erreformetan onetsitako pentsio-murrizketak indargabetzea:

• Erretiroa 65 urterekin.
• Erretiro Aurreratua 61 urterekin, 30 urte kotizatuta izanez gero. Koefiziente murriztaileak arintzea.
• Erretiroa hartu ahal izateko adina jaisteko aukera zabaltzea sektore berrietara, bereziki nekagarriak eta arriskutsuak diren sektoreetara, adibidez, garraio-sektorea.
• Pentsioa kalkulatzeko 15 urte hartzea kontutan.
• Pentsioen eros-ahalmena bermatzea (gutxienez KPIaren pareko igoera)
• Pentsioen jasangarritasun-faktorea kentzea.

Beste neurri batzuk pentsioei buruz:

• 1.080 euroko gutxieneko pentsioa.
• Pentsio sistemaren finantziazioa bermatzea, kotizazio sozialen eta zergen bidez.
• Lanaldi partzialeko kontratuetan kotizazioak zenbatzerakoan zigorrik ez aplikatzea. Lan egindako egun bakoitzeko, kotizatutako egun bat.

Zapateroren eta Raxoiren lan-erreformak bertan behera uztea:

• Hitzarmen kolektiboetan ultraktibitate mugagabea.
• Herrialdeko hitzarmenen aplikazioa lehenestea estatu mailako hitzarmenen gainetik.
• Beheko esparruko hitzarmen batek goragoko esparruko beste baten baldintzak okertzeko aukerarik ez izatea.
• Lan-eskubideetan egindako murrizketak atzera botatzea.

Beste neurri batzuk enpleguari eta pentsioei buruz:

• Gizon eta emakumeen arteko soldata-arrakala eta pentsio-arrakala amaitzea.
• Hileko 1.200 euroko gutxieneko soldata.
• Enplegu egonkorra sustatzea eta kontratazioan ematen den iruzurra zigortzea.
• Lanaldia 35 ordura jaistea, soldata gutxitu barik.
• Bereziki emakumeei ezartzen zaizkien lanaldi partzial inposatuak ezabatzea.
• Azpikontratatutako enpleguan subrogaziorako eskubidea bermatzea.
• Zerbitzu publikoak garatzea, ezarritako murrizketak atzera botatzearekin batera.
• Kontratazioan sexuaren, jatorriaren, ideologiaren, sexu-identitatearen, aniztasun funtzionalaren edo ekonomia-jardueraren araberako diskriminaziorik egingo ez dela bermatzea.
• Kontratazioan prekarizazio-formula oro kentzea (etxeko langileen erregimen berezia, autonomo faltsuak, uberizazioa…)
• Klausula sozialak ezartzea administrazioko azpikontratetan.
• Lanera bizirik itzultzeko eskubidea. Lan Ikuskaritzako plantillak handitzea, Europar Batasunekoekin parekatu arte, eta lan-istripuen eta laneko gaixotasunen aurkako ekintza plan zorrotz bat ezartzea.
• Etxeko lanak eta zaintza lanak duintzea eta gainerako enpleguetan dauden eskubide berberak aitortzea.

Eskubide sozialen bermea:

• Menpekotasun egoeran dauden pertsona guztiei laguntza-zerbitzu publiko, unibertsal eta doakoa legez bermatzea.
• Diru Sarrerak Bermatzeko Errenta eta Errenta Bermatua %100ean parekatzea Lanbide Arteko Gutxieneko Soldatarekin, eta azken hori %50 igotzea bi pertsonak osatutako ohiko unitateetan,
eta beste %50 igotzea 3 pertsona edo gehiagoko unitateetan.
• Alokairu sozialeko etxebizitza bat eskuratzeko eskubidea legez bermatzea, EHko Eskubide Sozialen Kartaren Herri Ekimen Legegileak ezarritako baldintzetan.

Lan-harremanetarako eta babes-sozialerako esparru propioa:

• Euskal Herriko langileek eskubidea izatea pentsio sistema publikoa eta pentsio duinak bermatzeko modurik onena erabakitzeko.
• Lan-harremanetarako gure eredu propioa eta negoziazio kolektiboko marko propioa erabakitzeko eskubidea, kanpoko esku-hartzerik gabe.
• EAEko eta Nafarroako instituzioei dei egiten diegu euren erantzukizunak onartu eta bide horretan aurrera egiteko neurriak har ditzaten, gisa honetako ekimenekin:

1. Gutxieneko pentsioa legez 1.080euro arte osatzea, Eusko Jaurlaritzaren eta Nafarroako Gobernuaren aurrekontuen bidez.

2. Enplegu publikoari dagokionean (zuzenekoa nahiz azpikontratatua): 1.200euroko gutxieneko soldata 35 orduko gehienezko lanaldia ezartzea; gutxienez herrialdeko hitzarmen sektoriala aplikatzen dela bermatzea, baita beste klausula sozial batzuk ere.

3. Diru Sarrerak Bermatzeko Errentaren inguruan eta etxebizitza eskubidearen alde Eskubide Sozialen Kartak sustatutako Herri Ekimen Legegilea onartzea.

4. Lan arloan ematen den soldata arrakalaren, diskriminazioaren eta indarkeria matxistaren aurkako Lege bat onartzea.