Lan heriotzen sarraskiak ez du etenik. Aurten 70 langile hil egin dira, gutxienez, Euskal Herrian; eta Joaquin Beltranek desagertuta jarraitzen du Zaldibarko zabortegian. Azken egunotan beste zenbait lekutan egin bezala Donostian ostiralean egindako elkarretaratzea adibide, Gasteizen mobilizatu gara euskal gehiengo sindikalak deituta, prekarietateak hil egiten duela salatzeko. Hain zuzen ere, Arabako Foru Aldundiaren aurrera eraman dugu lan heriotzen salaketa, eta instituzioei beste alde batera ez begiratzeko exijitu dugu bertan. Gogoan izan ditugu hildako langileak; Amurrioko Saretxoko obretan joan den asteazkenean hildako behargina, tartean.
Blog Page 523
EAEko gizarte zerbitzuen sektorean greba egingo dugu urtarrilaren 26an eta martxoaren 4an, zaintza lanen defentsan eta aitortzan
Zaintza lanak aitortu egin behar direla aldarrikatzeko mobilizatu egin gara Bilbon, Bizkaiko Foru Aldundiaren aurrean. Hain zuzen ere, zerbitzu sozial publiko bat eskatu dugu, kudeaketa zuzenekoa, komunitarioa, unibertsala, doakoa eta kalitatezkoa, eta hau lortzeko bidean egingo ditugun ekimen eta mobilizazioen berri eman dugu elkarretaratzean. Zentzu honetan, EAEko gizarte zerbitzuen sektorean greba egingo dugu urtarrilaren 26an eta martxoaren 4an, eta deialdi hauen erregistroa egin ostean gauzatu dugu protesta.
LAB sindikatua aspalditik dago salatzen gizarte-zerbitzuen egoera: sarbide mugatuko sistema bat dela, koordainketa duena, erantzukizun publikokoa, baina nagusiki kudeaketa pribatukoa, non zerbitzuen kalitateari onurak gailentzen zaizkion, langileen baldintza eskasak oinarri. Plantilla nahikorik ez izatea dakar horrek, baita prebentzio-neurri egokirik eta konpentsazio nahikorik ez izatea ere.
Pandemiak bi gai utzi ditu agerian: alde batetik, gizarte-zerbitzuek bizitza mantentzeko duten garrantzia, eta, beraz, langile guztiek egiten duten funtsezko zaintza-funtzioa; bestalde, zainketen funtzioa eta gizarte-zerbitzuen eta zaintza-zerbitzuen sistemaren ahuleziak ez direla aintzat hartzen, gutxi batzuen negozioa baitute oinarri, erabiltzaileen osasunaren eta langileen baldintza txarren kontura.
Administrazioak badaki gizarte-zerbitzuen multzoak, erabiltzaileen bizi-baldintzek eta langileen lan-baldintzek etengabe okerrera egin dutela. Langileen eta erabiltzaileen salaketa etengabea da, bai eta Eusko Jaurlaritzaren, foru-aldundien eta udal-erakundeen aldeko apustua irmoa ere kudeaketa pribatuko eta erregulazio egokirik gabeko gizarte-zerbitzuen eredu bat defendatzeko. Eredu horrek ez du zaintzen, alde batera uzten du zaintza.
Pandemiak eta pertsonen osasunean eta bizitzan dituen ondorioek zaintza-eredu berri bat eraikitzeko beharra berresten dute, oinarri eta irizpide bakar gisa zaintzak behar dituzten pertsonak zein zaintza horiek ematen dituzten pertsonak izanik haien funtsezko ardatza, euskal sistema publiko, unibertsal, doako, kalitatezko eta kudeaketa zuzeneko bat sortuz.
Testuinguru horrek inflexio-puntua izan behar du langileek eta erabiltzaileek beste gizarte eta zaintza zerbitzuen eredu bateranzko bidea egiteko. Hori horrela, dei egiten diegu gizarte-zerbitzuetako langile guztiei bi greba eta mobilizazio egun egin ditzaten Euskal Autonomia Erkidegoan urtarrilaren 26rako eta martxoaren 4rako. Era berean, gizarte-zerbitzuen arloan diharduten gizarte-eragile guztiei mobilizazioetan parte har dezaten gonbitea luzatzen diegu, eta era bateratuan erakundeei honako neurri hauek hartzeko eska ditzaten:
• Gizarte-zerbitzu guztiak publifikatu behar dira, langile guztiak subrogatuz.
• Kalitatezko zerbitzua bermatu behar zaie behar duten pertsona guztiei, gizarte-zerbitzuen sistemarako sarbidea erraztuz eta bultzatuz; erabiltzaileek zerbitzu gisa jasotzeko eskubidea duten prestazio guztiak bermatzea; zerbitzuen intentsitatea eta erabiltzaile bakoitzari arreta emateko denbora nabarmen handitzea; autonomia pertsonala sustatu behar da asistentzialismoaren aurrean, bai eta komunitatearekiko harremanak eta pertsona guztien jendarteratzea ere.
• Erabiltzaileen eta langileen informazioa eta parte-hartzea indartu behar da gizarte-zerbitzuen konfigurazioan, maila guztietan.
• Nabarmen hobetu behar dira langileen lan-baldintzak, eta merezi duen bezala konpentsatu behar da nagusiki feminizatuta dagoen sektore batek betetzen duen funtsezko eginkizuna. Langileen kopurua handitu behar da, aurrez aurre eta kategorien arabera. Langileen osasuna babestu behar da, arriskuak behar bezala ebaluatuz eta horretarako beharrezkoak diren prebentzio-neurriak hartuz.
• Gizarte-zerbitzuen multzoa arautu behar da, Eusko Legebiltzarraren eskakizuna betez, dagozkion dekretuak eginez eta onartuz, erabiltzaileen eta langileen parte-hartzearekin.
• Behar besteko aurrekontu-hornidura bermatu behar da, gizarte-zerbitzuen eta zaintza-zerbitzuen euskal sistema publikoa aurrera eramateko; kudeaketa zuzenekoa, komunitarioa, unibertsala, doakoa eta kalitatezkoa, alegia.
Urtarrilaren 9ko zein egunotako mobilizazioetan parte hartzeko deia luzatu dugu, euskal presoen eskubideen defentsan
LAB sindikatutik bat egin dugu datozen egunotan presoen eskubideen defentsan antolatuko dituzten mobilizazioekin. Hala, Sarek sustatutako Izan Bidea dinamikaren baitan mobilizatu gara Bilbon, Donostian eta Iruñean, hainbat sindikaturekin batera. Garbiñe Aranburu idazkari nagusia Bilboko Plaza Eliptikoan egindako elkarretaratzean egon da, eta, bertan jakinarazi bezala, presoen afera konpontzeak lehentasun behar duela izan aldarrikatu du.
Garbiñe Aranbururen hitzetan, “Euskal Herritik oso garbi hitz egin dugu presoen aferari buruz, mezu garbi bat bidali diegu estatuei, eta eurei dagokie aldarriei bide ematea”. Idazkari nagusiaren esanetan, “presoak Euskal Herriko espetxeetara ekarri behar dira, gaixo dauden presoak askatu behar dira eta guztiz ankerra den salbuespenezko espetxe politika honekin amaitu behar da. Horretarako, jarraitu beharko dugu eragile desberdinen arteko adostasunak eraikitzen, baina, honekin batera, oso garrantzitsua iruditzen zaigu kalera ateratzea, presio soziala areagotzea. ldo honetan, urtarrilaren 9ko mobilizazioan parte hartzeko dei berezia egiten dugu”.
Hain zuzen ere, gero eta zabalduago dago euskal presoen eskubideen aldeko jarrera euskal jendartean. Horrela, salbuespeneko espetxe politika bertan behera utzi behar dela eskatu dugu sindikatu guztiok Izan Bidea dinamikaren barruko mobilizazioan; hala egin genuen ere, Bilbon, abenduaren 11n Etxerat-ek antolatutako agerraldian. Espetxean dauden presoek jasaten duten urruntzeari amaiera emateko premia eta, oro har, espetxe politikan oraindik indarrean dagoen salbuespen egoera gainditu beharraren premia azpimarratu genituen orduan eta orain. Honen inguruan, aldarrikapenok kalean egotea garrantzitsu ikusten du LABek, presoak etxeratze bidean jartzeko bidearen barruan.
LAB modu aktiboan mobilizatu da presoen eskubideen alde, eta orain, aktibazio soziala mantendu eta zabaltzearen garrantzia azpimarratu nahi du. Langileak kalera atera behar gara presoen eskubideen eta hauen euskal herriratzearen alde, espetxe-politika aldatzea helburu. Horrela, datozen egunotarako antolatuta dauden ekimen eta mobilizazioetan parte hartzeko deia egiten dugu, eta Sarek urtarrilaren 9rako deitutako mobilizazio egunari babes osoa luzatu diogu. Era berean, mobilizazio propioak deituko ditugu egunotarako, “Etxean eta bizirik nahi ditugu” lemarekin; Gasteizen, esaterako, abenduaren 22an egingo dugu.
Donostian mobilizatu gara, Jaurlaritzaren aurrean, lan heriotzen sarraskia salatzeko
Administrazioek ez dute lan heriotzen gaia agenda politikoan kokatzen, odoluste honen aurrean beste aldera begiratzen dutelako; egoera honen konplize bilakatu dira. Lan osasunari buruz hitz egiten dute, baina bultzatzen dituzten politikek prekarietatea bultzatzen dute. Pausu bat aurrera emateko ordua da. Arduradunak seinalatzea eta ordain dezatela exigitzen dugu. Horixe aldarrikatzeko eta salatzeko bildu gara Jaurlaritzaren Donostiako egoitzan, egoera jasangaitza baita: honezkero, gutxienez 70 langile hil egin dira aurten, eta Joaquin Beltranek desagertuta jarraitzen du Zaldibarreko zabortegian.
Lan heriotza guztiek faktore amankomun bat dute oinarri, prekarietatea. Lan istripuak ez dira kasualitate kontua, enplegu eta lan baldintza kaxkarrak, azpikontratazioa, behin-behinekotasuna eta benetako prebentzio ezaren ondorio zuzena dira.
Lan istripuek erantzule zuzenak dituzte. Alde batetik patronala, irabazi ekonomikoak lehenesten dituena langileen segurtasun eta bizitzaren aurretik. Beste alde batetik, Administrazio publikoen jarrera salatu nahi dugu. Dagoeneko eta pasa den urtearekin alderatuta lan istripu hilgarriek %50ean egin dute gora. Aste honetan, esaterako, 4 langilek bizitza galdu dute lanean.
LABen argi dugu, laneko biolentziarekin amaitzeko bizi eta lan duinak behar ditugu. Lanetik onik eta bizirik bueltatzeko eskubidea dugu. Eredu berri bat gauzatu behar dugu, langileon bizitza eta osasuna lehenetsiko dituena.
Lanean eta borrokan jarraituko dugu langileon eskubide, segurtasun eta osasunaren alde. Horregatik, azken istripua salatzeko antolatuko diren mobilizazioetan parte hartzeko deia egiten diogu langile-klaseari.
Hitzarmen duin bat eskatu dugu Arabako ardogintzarako
Arabako ardogintzako sindikatuok elkarretaratzea egin dugu Gasteizen, hitzarmen duin bat eskatzeko, Arabako Batzar Nagusietan aurreikusitako agerraldiaren harira. Batzar Nagusien aurrean mobilizatu gara, hain zuzen ere.
LAB, UGT, CCOO eta ELA sindikatuon ohar bateratua:
Enegarren aldiz, gizarteari zuzentzen gara berriz ere, Arabako Ardogintza Sektoreko langileei, bai ardogileek, bai administrazioek ere ematen dieten aintzatespen eskasa jakinarazteko
Zergatik esaten dugu hau?
Ardogileen aldetik, badirudi langileak direla sektorearen funtzionamenduko azken lehengaia, baina, hain zuzen ere, lehenengoa eta preziatuena izan beharko lukete. Eta ikusten dugunez, ez da horrela.
Administrazioen aldetik, badirudi ez dutela ondo kontrolatzen ardogileek nora eramaten dituzten edo zertan erabiltzen dituzten diru-laguntzak, kasu askotan dirudunak, langileen nominetan ez baitira nabaritzen.
Arabako Errioxak eta bertako ardoek saltzen eta proiektatzen duten handitasun-irudia ez dator bat sektoreko langileek jasaten duten errealitatearekin.
Ikusten ari gara egunez egun lantokietan ez dela lana gutxitu, baizik eta kasu askotan handitu egin dela, batez ere upelategi handietan, eta langileek presio handiagoa jasanez.
Abenduaren 9an egindako azken negoziazio-mahaian, SEAk honako proposamen hau egin zigun:
– % 4ko igoera 2021. urterako, 2018ko soldata-taulen gainean
– 2018ko soldata-taulen gaineko % 2ko ordainsari ez-kontsolidagarria, 2019ko atzerapenei dagokiena.
– 2018ko soldata-taulen gaineko % 1eko ordainsari ez-kontsolidagarria, 2020ko atzerapenei dagokiena.
Sindikatuek kontraproposamen honekin erantzun genion:
– % 7ko igoera 2021. urterako, 2018ko soldata-taulen gainean, eta uko egitea atzerapen ez-finkagarriei.
Langileen aldetik, gure ustez, sektore honetan hain soldata txikiak ditugunez, oso garrantzitsua da soldata-tauletan igoerak finkatzea.
Horregatik, gaur eta hemen, Arabako Ardogintza Sektorerako Hitzarmen duin bat aldarrikatzen jarraitzen dugu.
HITZARMEN DUIN BATEN ALDE!!!
Patronalak Nafarroako garbiketa hitzarmena blokeatua duela salatu dugu, duela bi urte iraungi zen arren
Garbiketa sektoreko langileek atzo arratsaldean elkarretaratzea egin zuten Iruñean, Ospitale Gunean, LAB eta ELA sindikatuen deialdiari erantzunez, patronalak hitzarmena blokeaturik duela salatzeko, ez baitie erantzuten sindikatuek behin eta berriz egin dizkioten bilera eskaerei. Egungo egoera da badirela bi urte hitzarmena iraungita dagoela, patronalak alderdi sozialaren proposamenak errefusatuta eta martxotik bertan behera utzitako negoziazioekin.
Pandemiak agerian utzi du Garbiketetako langileek gizartearentzako funtsezkoa den zerbitzua ematen dutela, eta, beraz, ezin dela gehiago atzeratu lan-baldintzak duintzeko hitzarmena izatea. Hori dela eta, atzo Ospitale Gunean kontzentratu ziren hitzarmen sektorial bat eskatzeko. Hitzarmen horretan, KPItik goitiko soldata-igoerak, %100eko baja-osagarria, partzialtasuna amaitzeko neurriak, antzinatasuna hobetzekoak eta urteko lanaldia murrizteko neurriak jasoko lirateke. Neurri horiek guztiek bilatzen dute langile hauek funtsezkoak direla aitortzea eta soldata arrakala bukatzea.
Atzoko elkarretaratzeaz gain, Garbiketetako langileek mobilizatzen segituko dute hitzarmen duina lortu arte. Hurrengo elkarretaratzeak urtarrilean izanen dira, NUPen eta CENen.
Jatorri anitzak langile klase bakarra, eskubide guztiak pertsona guztientzat!
Gaur, abenduak 18, pertsona migranteen nazioarteko eguna da. Gaur, berriro ere, esku-hartze inperialistaren eraginez haien herrialdea uztera behartuak diren pertsona migranteei gure elkartasuna adierazi nahi diegu, baita egoerari aurre egiteko izan duten ausardia balioan jarri ere.
Era berean, pertsonen mugimendu behartu hauen egiturazko arrazoiak salatzea dagokigu: Gerra, pobrezia eta arrazakeria kapitalismo ekozida eta kolonialistaren ondorio dira; bizitza batzuk beste bizitza batzuen gainetik jartzen dituen sistemaren ondorio, eta egoera honekin amaitzeko irtenbide bakarra erroko aldaketa soziala gauzatzea da.
LABen klase subjektua berrosatzeko ahaleginean jarraitzen dugu. Horregatik, eta bizi dugun aurrekaririk gabeko testuinguru berezi honetan langile sektore desberdinekin harremanak estutu eta elkarrekin hausnartzeko unea dela deritzogu.
Bide honetan, hurrengo hilabeteotan jatorri anitzetako langileekin eta migrazioaren problematika lantzen duten eragileekin egoteko bilera erronda bati ekingo diogu. Bilera hauetako helburu nagusiak bi dira. Alde batetik, testuinguruaz hausnartuz, sindikatua errealitate honen inguruko ezagutza handituz, aliantzetako bidean sakontzea. Bestetik baita sindikatuak eskuartean dituen hainbat egitasmoen berri ematea.
Amaitzeko, ezin ditugu aipatu gabe utzi une honetan behar beharrezkoak ditugun lehentasunezko aldarrikapenak. Pertsona guztien erregularizazioa orain gauzatzea exijitzen dugu, baita berriz ere atzerritartasun legea bertan behera uztea eskatu eta politika migratorioetan 180Âşko norabide aldaketaren beharra azpimarratu.
Azkenik, LABek dei egiten du egun honen inguruan deitutako mobilizazioetan parte hartzera:
– Bilbon, abenduaren 18an, 19:00etan Udaletxean.
– Gasteizen, abenduaren 18an, 19:00etan Correos aurrean.
– Iruñean, abenduaren 20an 12:00etan egingo den kalejira, Vergel pasealekutik Sarasateraino.
Jatorri anitzez osatutako langile klase bakarra osatzen dugulako, elkarrekin borrokatu dezagun.
Amazon-ek dakarren prekarietatearen aurrean, merkataritza txikia eta langileen eskubideen alde egiten dugu
LAB sindikatuak larunbat honetan Oarso-Bidasoa eskualdeko eragile sozial ezberdinek Amazonen aferarekin antolatu duten ekimenean atxikitzea erabaki du eta, gainontzeko gizarte guztiari ere bertan egon dadin deialdia zabaltzea. Protesta abenduaren 19an izango da, Oiartzungo Lanbarren Poligonoan.
Azken asteetan bolo-bolo ibili da Amazonek San José & Lópezek Oiartzungo Lanbarren industriagunean duen lan zentroa erosi duela. Honek hautsak harrotu ditu, bistan da, eta ez da gutxiagorako. Izan ere, egun gizartean oso zabalduta egonagatik, orain arte online bidezko salmentetan munduko lidergotza duen enpresa ez genuen ate-joka.
On-line bidezko salerosketak biderkatu egin dira azken urteetan, ordea, 2020an jasaten ari garen izurritearen ondorioz askozaz ere gehiago handitu da jarduera telematiko bidez etxetik erosketak egin eta atariraino ekartzea. Zentzu honetan, oso ezaguna da Euskal Herriak azken hamarkadan jasan duen tertziarizazio prozesuan galtzaileak nortzuk diren; tokian tokiko merkatalgune txikiak, herria bizirik mantentzen zituen eragileak eta, dudarik gabe, langileriak; gazte zein heldu.
Amazonek Oiartzunen zabalduko duen operazio logistiko eremuak aipatu berri ditugun gizataldeen hilkutxari azken iltzeak sartuko dizkio, eta ez da gutxiagorako. Ez baita berria, zentro hauen inguruan sortzen diren lan harreman berriak duintasunetik ezer ere ez dutela.
Arestian aipatutako tokian tokiko merkataritza suntsitzearen eraginez, negozio, eta batez ere, lanpostu galera nabarmena handiagotu da. Hori gutxi ez eta gainera, sortzen diren lanpostu berriak askozaz ere kaskarragoak direnez, lanpostu horietan sartzen diren langileen ezaugarriak gizartean dauden prekarizatuenak dira; lan munduan sartzeko zailtasun nabarmena dute gazteak, gizarteko sektore txiroenak; emakumeak, soldata arrakala zein berdintasun ezaren biktimak; eta lan munduan integratzeko zailtasun nabarmena izateaz gain, gizartean ere integratzeko zailtasun nabarmena duten etorkinak, alegia, gizarte-bazterkeriaren biktima diren gizataldeak.
Gasteizko Legebiltzarrera kateatu dira Alestis, Aernnova eta PCB enpresetako langileak, kaleratzeen aurka
Alestis, Aernnova eta ITP Aero taldeko PCB empresako langileak Gasteizen mobilizatu dira, enpleguaren defentsan. Hegazkigintza sektorea borrokan dago, eta langileek euren haserrea eta aldarriak Eusko Jaurlaritzaren egoitza nagusira eta Gasteizko Legebiltzarrera eraman dituzte. Hain zuzen ere, Legebiltzarrean bertan kateatu dira langileak, kaleratzerik ez dutela onartuko argi uzteko.
Koronabirusaren pandemiaren testuinguruan ondo gelditzeko diskurtsoak zabaltzen diren bitartean, hegazkigintza sektoreko langileak babes gabe utzi dituzte. Aeronautika sektorea eraldatzen ari dira enpresak. Etorkizunean oinarrizkoa izango den sektorean enplegua deusezten ari dira gupida gabe, eta instituzioen laguntzarekin. Helburua, etorkizunean langile prekarioengatik ordezkatuak izateko, edo ekoizpena leku merkeren batetara deslokalizatzeko.
Asko dira Euskal Herri osoan neurri ezberdinak hartu dituzten enpresak, banakako zein kolektiboak diren kaleratzeak, murrizketak, Aldi Baterako Enplegua Erregulatzeko Espedienteak… Koronabirusak eragindako egoera langileek ordaintzea nahi dute ITP, ITP-Aero Castings-PCB, Alestis eta Aernnova enpresetan, besteak beste. Bada, Administrazio ezberdinak patronalarekin lerrokatua eta, herritarrak defendatu ordez, kapitalaren interesak babesten dituzten artean, langileek borrokan jarraituko dugu. Sektore osoa batzea, denok elkarrekin borrokatzea eta errudunen aurrean lanpostuak defendatzea ezinbestekoa izango da.