LAB Sindikatuak salatu nahi du eremu pribatuko 0-3ko eskolentzat Jaurlaritzak ikasturterako diru languntzak argitaratu dituela, oraindik ere Haurreskolak Partzuergoko aurrekontua zehaztu gabe dagoenean.
Langileen eskaeren aurrean, Haurreskolak Partzuergoko gerenteak hartutako erabakiak justifikatzeko, publikoa den Partzuergoak aurrekontu mugatua etengabean erabiltzen duen bitartean, Jaurlaritzak haur eskola pribatuentzako diru-laguntzak argitaratu ditu. Izan ere, oraindik ez dakigu Haurreskolak Partzuergoak duen kontingentzia plana, hedapena eta doakotasunari aurre egiteko inbertsioa handitzeko asmorik duen EAEko gobernu berriak.
Bestalde, lotsagarria iruditzen zaigu haur hezkuntzako lehenengo zikloaren inguruan hitz egitean administrazioak egiten duen erabilera interesatua. Eskola pribatuaz ari denean 0 urtetik 3 urterako zikloaz hitz egiten du; publikoa den Haurreskolak Partzuergoren inguruan ari denean, aldiz, 0 urtetik 2 urtera arteko ikasgelez mintzo da, publikoan zikloa bitan zatituz. Antolakuntza honek hezkuntza proiektuan eta pedagogian eragiten du guztiz, eredu zurrunagoak ezarriz gure ikasleei.
Horrez gain, berriro ere salatu nahi dugu eskola pribatuei ematen zaien diru publikoaren kontrol falta eta hezkuntza proiektuen jarraipen eza. Era berean, 2018ko udaberrian Legebiltzarrak Jaurlaritzari Haurreskolak Partzuergoaren doakotasunerantz urratsak ematea eskatu ziola-eta, LABek norabide horretan behingoz behin betiko urratsa ematea eskatzen du.
Gauzak horrela, LAB Sindikatuak Haurreskolak Partzuergoa, administraziopeko 0-3 ziklo euskalduna, doakoa, unibertsala eta kalitatekoa, Hezkuntza Sailean integratzea eskatzen du Euskal Eskola Publiko Komunitarioa eraiki bidean.
Osasun publikoaren egoera larriaren aurrean, eta Osasun Sailaren irtenbiderik eza ikusita, LAB, SATSE, ELA, SME, CCOO, UGT, ESK, SAE eta UTESE sindikatuok Osakidetzan hiru greba egun deitzea erabaki dugu: urriaren 29an Arabako lan zentruetan, azaroaren 5ean Gipuzkoakoetan eta azaroaren 12an Bizkaikoetan. Eusko Jaurlaritzak mobilizazioren bidea baino ez digu utzi.
Gure herriko osasun publikoak gaur egun bizi dituen egiturazko arazo larrien aurrean, ekainetik aurrera mobilizazio-dinamika bat jarri genuen abian. Azkeneko ekitaldia izan zen urriaren 3an Bilbon egindako manifestazio jendetsua. Mobilizazioek langileen eta herritarren babes zabala izan dute.
Gaur egun, Eusko Jaurlaritzaren propaganda-diskurtsoetaz haratago, Osasun Sailak eta Osakidetzak berak ez dute mahai gainean jarri gure osasun publikoak pairatzen dituen gabezi larriak arintzeko neurririk. Urteak daramatzagu gabezi horiek salatzen.
Egiturazko eta sakoneko arazoak ditugu aurrean, urrutitik datozenak. Baina Osakidetzak azken urteotan ez du horiek konpontzeko inolako borondaterik izan. Horren adibide garbia da Lehen Arretan gertatzen dena. Langileak kalera atera ziren iaz, eta hiru greba egun egin zituzten, egunerokoasunean pairatzen duten muturreko egoerari irtenbideak eskatzeko. Urtebete geroago, agerian geratu da, hitz onak alde batera utzita, Eusko Jaurlaritzak ez diela irtenbiderik eman gabezi larri horiei.
EAEko osasun publikoko inbertsioa Europako batez bestekoaren azpitik dago, eta azken urteetan, gainera, gutxitu egin da. Desinbertsio horrek, zalantzarik gabe, eragin zuzena izan du gure osasun publikoak bizi duen egoera larrian. Egoera hori, bereziki nabarmena da Lehen Arretan, baina gainerako arreta mailetan ere pairatzen dute langileek, ospitaleetan eta osasun mentaleko sarean hain zuzen ere: giza baliabideen eta baliabide materialen eskasia, lan gainkarga sistematikoa, behin-behinekotasun tasa altuak, akidura fisiko eta emozionala, lan-eskubideen murrizketak, zerbitzuen pribatizazioa, babesgabetasuna eta lan osasunaren utzikeria, etab.
Agerraldi bateratua egin dugu Bilbon.
Gabezi larri horiek, urrunetik datozenak, larriagotu egin dira egungo osasun-krisiaren ondorioz, baina ez dira birusarekin agertu, eta ez dira desagertuko egiturazko eta sakoneko konponbideak martxan jartzen ez badira.
Azpimarratu nahi dugu ez dela asmo oneko adierazpenak egiteko unea, ezta ezer konpontzen ez duten propaganda-diskurtsoak egitekoa ere. Ekiteko unea da, berehalako eta etorkizuneko neurriak abian jartzeko unea, azken urteetako murrizketa-politikek eragin dituzten ondorio larriak iraultzeko.
Eusko Jaurlaritzari eskatzen diogu osasun publikoa bere lehentasuna bihurtu dezala. Pandemia honek argi erakutsi duen bezala, osasun sistema sendoa eta giza baliabide eta baliabide material nahikoak izatea ezinbestekoa da ongizate kolektiborako; egiturazko gabeziek, pertsonen ongizatea ez ezik, gure garapen soziala baldintzatzen dute, baita ekonomikoa ere.
Premiazkoa da hitzetatik ekintzetara pasatzea eta osasun publikoaren etorkizuna bermatuko duten irtenbideak abian jartzea:
• Osasun publikorako aurrekontu-partida bat, Europa Batasuneko batez bestekoaren parekoa, %25a Lehen Arretara bideratuz.
• Enpleguaren arloan ◦ Plantilla handitzea, iruzurrean ezkutatuta dauden enpleguak egiturazko plantillan txertatuz. ◦ Plantilla egonkortuko duten behin-behineko langileen finkapena, Osakidetzak diru publikoarekin prestatutako profesionalen ihesa saihesteko.
• Murrizketa guztien berreskurapena: erosteko ahalmena berreskuratzea, Itzarri, garapen profesionala, erretiro aurreratuaren primak eta 2009tik iraungitako akordio arautzaile berri baten negoziazioa.
• Egindako pribatizazioak atzera egitea enplegua mantenduz.
• Langileen osasuna eta segurtasuna bermatzeko neurriak, bai koronabirusaren aurrean, baita haien eguneroko lanean ere: kategoria guztietarako babes-material nahikoa eta egokia; lan arriskuen balorazioa arreta-maila guztietan eta prebentzio eta babes-neurriak hartzea; arrisku psikosozialen ebaluazioa, lan-kargen ondoriozkoak barne, eta neurri zuzentzaileak hartzea.
LABetik publikoki salatu nahi dugu CCOO eta UGTk lortu duten EEEaren akordioa. Azken honek, 440 langileren kaleratzea aurreikusten du hegazkingintza sektoreko talde enpresarial honetan, eta zehazteke legoke zenbat kaleratze egongo den lantegi bakoitzean eta kaleratzeok noiz gauzatuko diren. Dena dago baldintzatuta eskatutako langile kopuru honi sustatutako bajak, aurrejubilazioak eta eszendentziak batzera. Azken hauek itzultzeko itxaropnea izango lukete hiru urtera, oso kalteordain kaxkarrekin ez betetzerik ematen bada enpresaren beharren arabera eta soldata izoztuta 2021 eta 2022rako. Konpentsazioa apalak jasotzen dituen akordioa eta urriaren 22a baino lehen zehaztu behar dena. Aurreakordioak ez luke eraginik izango “borondatez” amortizatu beharreko lanpostuen kopuru hori lortzen ez bada. Akordioa Gasteizko langileek baztertu egin zuten urriaren 7an, aurreakordioa azaltzeko egindako asanbladan. 178 langiletatik 124 bertaratu ziren, eta hauetatik 105ek kontrako botoa eman zuten eta 16k soilik eman dute aldeko botoa. 3 abstenitu egin ziren.
Kaleratzeok Andaluziako CCOO eta UGTren babesa dute. Ontzat eman dituzte enpresak emandako arrazoiak eta EEEa akordioarekin sinatu dute. Gainera, Alestisek kaleratzeengatik planteatzen dituen konpentsazio eta kalteordainak Aciturri enpresakoak baino okerragoak dira, azken honetan ere bi sindikatuok dutenean ordezkaritza sindikalaren gehiengoa eta jabeak Alestiseko berdinak direnean.
Patronalaren neurria egindako akordioa, ustezko borondatezko izaera batekin jantzia eta langileak behartu egiten dituena enpresarentzat onuragarriak diren kontratuak amaitzeko “borondatezko” baldintza batzuk onartzera. Onartu ezean, irteera are traumatikoagoak planteatzen dituzte, baldintza okerragoetan. Benetako xantaia. Balizko “borondatezko” eszedente hori jasango luketenak ahaztu gabe, 50 urtetik beherakoak? Mahai-gainean explizitatu zen baina aurreakordioan ez da ezer agertzen. Hortaz, guztiok dugu buruan zeintzuk izango ziren kaltetuenak eta baita zein lantegi ere.
Sinatu denaren arabera 30.000 eta 40.000 euro bitarteko irteera intzentibatuak planteatzen dira benetan, kategoria eta aintzinatsunaren arabera kasu onenean langile gehienentzat. Eta soldata gordinaren %60aren bermearekin egindako aurrejubilazioei dagokienez, ondo egingo lukete sinatzaileek ze kotizazio oinarriren arabera egingo dioten ekarpena Gizarte Segurantzaren hitzarmen bereziari irteera honen alde egin eta gutxienezko kotizazio aldia dutenei. Izan ere, etorkizunean euren pentsioak murriztuak izango dira eta koefiziente murriztailea izango dute jubilazioa aurreratzeagatik. Kotizaziorako oinarri hauek ere eragina izango dute euren pentsioetan, inolako zalantzarik gabe.
Zer gertatuko da urriaren 22an enpresarekin adostutako 440 langileen kaleratzeak lortzen ez badira? Akordioa hain ona baldin bada, ondo egingo lukete berau sinatu eta bultzatu dutenek, eta baita asanbladetan aldeko botoa eman dutenek, irteera “intzentibatuetara bolondres aurkeztuta, arazo honek gainontzeko langileei eragin ez diezaien.
Enpresa da egoeraren erantzule nagusia, itxita dagoelako enplegu suntsiketaren aurreko alternatibak bilatzera. Neurri krudel eta epe-laburrekoa planteatu du enpresak, covid-19arekin lotutako osasun egoerak sortu duen eskarien faltadun egoera koiunturala konpontzen ez duena. Egoera hau aitzakia bezala erabili da enplegua suntsitzeko, neurri handi batean emakumeena, eta gainera, etorkizun ziurgabea eman zaie 440 familiari. Hori guztia, enpresak EEEan bertan onartu duenean jarduera bi edo hiru urtetan berraktibatuko dela.
Enpresak hasieratik jokatu eta negoziatu du fede txarrez. Lehen momentu batean, uko egin zion lantegika negoziatzeari, lantegi bakoitzeko ordezkaritza soziala eta lan-baldintza espezifikoak ahaztuz. Eraman egin zuen negoziazioa bere esparru naturaletik eta zentralizatu egin zuen hegoaldean. Horrela, zaildu egin zuen taldearen gainontzeko lantegietako langileek defentsa eta Cadiz eta Sevillak lantegiak lehenetsi zituen. UGT eta CCOOek dute gehiengoa lantegi hauetan eta lan erreforma eta sindikatu hauek langile eta lantegi batzuen interesak interes orokorren aurretik jartzen zituztela baliatuz, enpresaren neurrira egindako akordioa sinatu zuten.
Hasiera batetik egin zion uko enpresak traumatikoak eta aldi baterakoak izango ez ziren konponbideak bilatzeari koiunturala zen lan-karga faltari. Bere helburu nagusi eta bakarra interes enpresarialen defentsa izan da, zehazki Clemente familiaren interesen defentsa, hauek baitira Alestis eta Aciturriko jabeak. Hasiera batetik planteatu dute lanpostu asko amortizatzea lantegi guztietan. Gainera, EEEa erabili dute taldearen zorra negoziatzeko enpleguarekin inolako konpromisorik hartu gabe. Hori dela eta, ez dugu arrazoirik ikusten EEE bat egiteko egiturazko arrazoirik ikusten eta ez dugu baztertzen judizialki inpugnatzea.
Enpresarena ezezik, SEPIren jarrera ere salatzekoa iruditzen zaigu. Enpresaren %25a izanda, egoera honetara iristea ahalbidetu du, Airbus bere bezero nagusiarekin batera (azken honek ere partehartze publikoa du). Inmorala, justifikaezina eta iruzur soziala da parte-hartze publikoa duten enpresetan kaleratzeak onartzea, diru publikoarekin eta gainera, zenbait sindikaturen babesarekin.
Beste alde batetik, Eusko Jaurlaritza eta beste instituzioen inplikazioa eskatzen jarraitzen dugu, EAEn lantegiak dituzten hegazkingintza sektoreko enpresetan enpleguari eusteko ahal dituen neurri guztietan inplika dadin. Izan ere sektore estrategikoa da hegazkingintza, gure ekonomiari balio erantsi altua sortzen diona.
Gaurkoa itzulerarik ez duen egoera da pertsona eta familia askoren etorkizunarentzat eta iragarritako heriotza izan daiteke taldeko zenbait lantegirentzat. Baina mingarria izan arren ez da azkena. LABetik, lehenik eta behin, gure babesa eta elkartasuna eman nahi diegu kaleratu guztiei. Alestis-eko langileek enpleguaren alde eta kaleratzeen kontra egin duten borroka aitortzen dugu eta enplegu suntsiketa eta lan-baldintzen prekarizazioaren aurka gaudela adierazi nahi dugu. Era berean, konpromisoa hartzen dugula lehenbailehen enpresarien diruzalekeria eta itxikeriaren ondorioz galde den enpleguaren alde borroka egiten jarraituko dugula, eta baita ere enplegu guztien, gure lan-baldintzen eta sektorearekin etorkizunaren alde.
Alestisen ez dago inor sobrean. Enplegu suntsiketari ez. Kaleratzeei ez.
Tolosaldean ospitale publiko baten beharra salatu dugu askotan. Oraingoan, Tolosako AsunciĂłn Klinikaren kudeaketa txarra salatu nahi dugu. Sektore honetako langileak sufritzen ari ziren eta covid-19ak aspalditik salatzen ari garen egoera larria erakutsi du.
Asuncion klinikaren eraikinak ez dituela betetzen bizi den egoerari aurre egiteko egiturazko beharrak, zona zikinak (paziente positiboak) eta kutsadurarik gabeko guneak deitzen ditugunak, ez dago zirkuitu itxirik bere osotasunean. Langileentzako, atsedenerako edo lanerako kutsadura saihesteko behar adina gune ez da jarri, dituzten aldagelak ez dira berezitu kutsadurarekin lanean daudenak eta ez daudenen artean. Gainera, garbiketa ez da indartu lan kargak handitu direnean eta langileek salatu dute ez zutela Norbere Babeserako Ekipamendurik gertatzen ari zenerako.
Dagoeneko 35 dira positibo eman duten langileak, eta positiboak edo edo harreman estuak izateagatik itxialdian daude espezialista eta garbiketako langile gehienak. Erizaintzako langileak ez ziren konfinatu sintomak eman ezean eta langile guztiei PCR egin arte, gaur egungo egoeran sortaraziz, hasieran PCR negatiboa eman zuten eta denbora gutxian positiboa izatera iritsi diren 35 langile positibo eta 6 paziente horiekin.
Horrek guztiak langileen osasuna galtzea eragiten du, eta azpimarratu nahi dugu osasun fisikoa ezezik, eragin psikologikoa ere izugarria dela.
Azken agerraldiaren lotuta, hainbat neurri eta erabaki hartu dira, baina gure kezka adierazi nahi dugu hauen inguruan:
– Larrialdi zerbitzua mantentzen da, ospitaleko kontsultak zalantzan, ospitalizazioak Bidasoako ospitalera bideratuko dira. Zergatik Bidasoara, Donostia edo Zumarragako ospitaleak gertuago daudenean. Ez dakigu zenbat iraungo duen egoera honek.
– Ospitalizazio berriren bat dagoenean, uste dugu azterketa azkarra egiteaz gain, modu isolatuan jarri beharko liratekeela ospitalizatuak guztion segurtasunerako, PCR egin arte.
– Beharrezko lanpostu guztiak indartu daitezela langileen eta erabiltzaileen segurtasuna bermatzeko.
Gertakari honen larritasuna ezin da besterik gabe alde batera utzi. Ez dugu onartuko arduragabekeriaz jokatzea ezta langileen, erabiltzaileen edo beste herritarren osasuna arriskuan jartzea.
Hori dela eta, Asuncion klinika, Osakidetza eta Tolosako Udalari eskatzen diegu egoera horiek argitzeko. Krisi hau pairatu dutenak langileak izan dira eta ez dugu inolaz ere onartuko, ez dute merezi.
Herritar eta klinikako langileei dei egiten diegu urriaren 17a larunbaterako deitutako manifestazioarekin bat egitera. Mobilizazioa 12:30ean abiatuko da Tolosako Udaletxetik.
LAB sindikatuak enpresa-akordio on bat sinatu du ASCAN servicios urbanos SL enpresan, Nafarroan beira biltzeko, garbitzeko eta edukiontziak mantentzeko zerbitzuaren enpresa esleipendunean. Enpresak Kantabrian (Espainia) duen gerentziarekin negoziatu ondoren, enpresa-akordio bat lortu da, eta bilketan zerbitzu hobea eta langile guztien lan-baldintzak islatu dira.
Akordio horren ondorioz, modu nabarmenean duindu da Estatuko hitzarmen aplikagarria -saneamendu publikoaren, kale-garbiketaren, hondakinen bilketa, tratamendu eta deuseztapenaren eta abarren sektoreko hitzarmen kolektiboa-, % 15eko soldata-igoerarekin, 2020ko urtarrilaren 1eko atzeraeraginarekin, etorkizuneko kontraten aurrean edo bertze enpresa batek zerbitzua hartzearen aurrean subrogatzeko konpromiso, akordioa blindatzea aurreraeragin mugagabearen moduan eta baldintzak ez baztertzearekin. 18 urteko indarraldi laburrarekin.
LABen ustez, ongi egindako lanak beti ditu bere fruituak, eta langileen batasunak arrakasta ekarri du lan-hobekuntza horiek lortzean, eta horiek borrokatzen jarraituko dugu hurrengo negoziazioan, urtebete baino gutxiagoan izanen baita.
Andoni Aldekoa zuzendari berriaren izendapenaren harira, EiTBko LABen atal sindikalak bere iritzia plazaratu du. Hain zuzen ere, EiTBko zuzendariak Sabin Etxera edo Eusko Jaurlaritzara salto egiten ikusi ditugu, baina oraingoan bidea kontrako noranzkoan izango da: EAJk bere alderdikide bat jarriko du EiTBko zuzendari karguan, inolako disimulurik eta lotsarik gabe. Erabaki eskandalagarria eta onartezina komunikabide publiko batean.
Andoni Aldekoa de la Torre Iñaki Azkuna Bilboko alkatearen aholkularia izan zen 16 urtez eta Iñigo Urkulluren Lehendakaritzako Komunikazio zuzendaria 2015 eta 2017 urteetan. Gizon hori EiTBko zuzendari izendatuta, EAJren asmoa agerian geratzen da:EiTBn kontrol politikoa indartu nahi du, komunikabide publikoa Gobernuaren komunikabide izaeran sakonduz interes alderdikoien mesedetan jarraitzeko.
Ez dugu onartuko EiTB EAJren propaganda tresna bezala erabiltzen jarraitzea. Ez dugu onartuko ETB, Eusko Irratia eta eitb.eus Eusko Jaurlaritzaren NO-DO izatea.
EiTBk objektibotasuna, profesionaltasuna, aniztasuna eta neutraltasun politikoa bermatu behar ditu. Halaber, komunikabide publikoa den heinean, euskal herritarren zerbitzura egon behar du, eta ez EAJren edo Eusko Jaurlaritzaren zerbitzura. EiTBk euskal herritarrak profesionaltasunez eta objektibotasunez informatzea izan behar du helburu, aniztasuna eta neutraltasuna errespetatuz, eta ez besterik.
Horrez gain, izendapen honek erakusten du premiazkoa dela EiTBko zuzendari kargua aukeratzeko prozedura berri bat adostea eragile ezberdinen artean. Prozedura berri hori irizpide profesional eta objektiboetan soilik oinarritu beharko litzateke, eta, noski, erabat gardena izan beharko luke. EiTBko zuzendari berria ezin da Sabin Etxean erabaki.
Esan gabe doa ezinbestekotzat jotzen dugula EiTBko zuzendari batek euskalduna behar duela izan; hau da, lantokian nahiz edozein agerraldi publikotan euskaraz zuzen hitz egiteko gaitasuna izan behar duela. Bestalde, EITBren helburuen artean, informazioaz gain euskal kultura eta euskara bera sustatzea daude. EAJk izendatutako zuzendari berriaren profila ikusita, azken bi helburuak bigarren mailan dituela argi adierazten du .
Osasun egoera larrian, inoizko krisi sozio-ekonomikorik handienak jota eta EiTBko enpresak fusionatzeko prozesu konplexu batean murgilduta gauden honetan, EAJk komisario politiko bat jarriko du EiTBko zuzendari karguan. Garai zailak eta ilunak datoz komunikabide publikora.
LABek akordioa lortu zuen Audientzia Nazionalean egitekoa zen epaiketaren egun berean Cementos Rezolako EEEa erretiratzeko. Epaiketan apiriletik ezartzen ari diren EEEa legezkoa den ebatzi behar zen. Akordioan, langile guztiak lanera bueltatzea adostu da.
Cementos Rezolak 2020ko apiriletik EEEa aplikatzen ari zen bere 324 langileentzat. (106 Añorgan, 94 Arrigorriagan eta 114 Malagan). LABen iritziz, ABEEEak ez zuen inolako oinarririk eta koronabirusaren garaiotan EEEak indarrean jartzeko erraztasunagatik aurkeztu zuen enpresak. Horregatik, LABek bakarrik epaitegian salatu zuen EEEa bidegabea zela iritzita.
EEEa indarrean egon den bitartean, etxean zeuden langileek egin beharreko lanak azpikontratatutako langilez egiten saiatu da zuzendaritza. Hilabete hauetan mobilizazio eta lanuzteak egin dituzte langileek hori salatzeko eta EEEa erretiratzea eskatzeko.
Orain LABek ondorengo akordioa lortu du Cementos Rezolako zuzendaritzarekin, Audientzia Nazionalean egin behar zen epaiketa ez egitearen truke:
• EEEa kendu da Cementos Rezolak dituen 3 lantokietan, Añorgan, Arrigorriagan eta Malagan. Beraz, etxean zeuden langile guztiak euren lanpostuetara bueltatzen dira.
• EEEan egon diren langileek kopuru bat jasoko dute soldatan izan duten galera konpentsatzeko.
Hori gutxi balitz, pozez hartu dugu Cementos Rezolaren akzioen jabe, Heidelberg Cement Groupk Espainiar Estatuan dituen 8 lantokietan akordioa aplikatuko duela jakitea.
EEEaren kontrako borrokak eta zuzendaritzaren gehiegikerien kontra LABek egindako lan juridikoak ekarri dute albiste pozgarri hau. Akordio hau garaipen handia da Cementos Rezolako langile guztien eskubideen defentsan.
Urriaren 12an, beste urte batez “Hispanitate Egunaren” ospakizuna inposatzen zaigulako, lan egutegi propio bat aldarrikatzen ari gara. LAB sindikatuak, aurtengoan ere, planto egin die inposatutako jai egunei. Espainiak Amerikako lurraldeak bortizkeriaz konkistatu eta kolonizatu izana eta bertan egindako gehiegikeriak gogoratu eta ospatzeko helburuz inposatua izan zaigun jai egun horretan zer ospaturik ez dugu. Hala, LAB sindikatua lanean dago urriaren 12an ere. Hala, egoitzak zabalik ditugu.
LAB sindikatuak, Iruñean eginiko prentsaurreko baten bidez, bere babes osoa erakutsi dio Huerta de Peraltako Enpresa Batzordeko lehendakari Houssine Yagoubiri eta, hedaduraz, LABen sail sindikal osoari. LABek baieztatu du bere ekintza sindikalarekin aurrera segituko duela Huerta de Peraltan lan baldintza duinagoak lortze aldera eta, era berean, gogor kritikatu du CCOO sindikatua Yagoubi kalera dezaten erabiltzen ari den “estrategia antisindikalarengatik”. Huerta de Peraltako langile gehienek Yagoubiren aldeko sinadura eman dute.
“Ez dugu CCOOekoekin borrokarik nahi”, erran du Houssine Yagoubi Huerta de Peraltako Enpresa Batzordeko lehendakariak, bere hitzartzearen hasieran. “Baina ez diegu utziko, enpresako zuzendaritzarekin batera, giro txarra sortzen Huerta de Peraltako langileen artean. Duela hiru urte baino gehiago ekin genion lanari, prekarietatearen eta ustiapenaren aurka borrokatuz. Gure lan baldintzak hobetzearen aldeko borrokari ekin genion duela hiru urte baino gehiago, prekaritatearen eta esplotazioaren aurka. Bide horretan, enpresaren eta CCOOren erasoak eta blokeoak jasan ditugu. Baina ez diegu utziko orain gauza bera egiten, oraindik lan asko baitugu egiteko gure lan baldintzak hobetzeko”.
Yagoubik azaldu duenez, 2019ko urtarrileko greba amaitu ondoren, CCOOko ordezkariak “desagertuta” egon ziren urtebetez-edo. “Baina orain berriz jarri dira lehen egiten zutena egiten. Enpresari bukatuak zitzaizkion gure aurkako kartak, eta orain CCOOn aukera ona aurkitu du langileen artean giro txarra sortzeko. Bide batez, erran dezagun langile horiek babesa eman didatela, ehuneko handi batean. Beraz, ez diegu nahi dutena egiten utziko. Aurrez aurre izanen gaituzte, langile guztiak defendatzeko eta lan baldintzak hobetzeko lanean”.
Yagoubiren ondoan, Huerta de Peraltako langile batzuez gain, LAB sindikatuko bozeramaile Imanol Karrera egon da. Karrerak adierazi du Yagoubik sindikatuaren “babes osoa” duela, baina baita Huerta de Peraltako langile gehienena ere. Karrerak informatu duenez, LABek Yagoubiren aldeko sinadura bilketa egin du Huerta de Peraltako langileen artean, eta 120 langiletatik 99rena lortu dituzte. “Noski, aldi baterako langileen artean ez dugu sinadurarik eskatu, beraien egoera ez delako oso segurua enpresan”, azaldu du Karrerak. “Baina lorturiko sindaura kopuruak argi adierazten du langileek babesten dutela Houssinek eta LABek enpresa honetan egiten duten borroka”.
Lan Ikuskaritzaren ebazpena
Karrerak gogoratu du nola 2019ko greban borroka dialektikoa izan zen enpresaren kontakizunaren eta sindikatuaren kontakizunaren artean. “Oso ezberdina zen guk esaten genuena eta haiek esaten zutena. Baina guk frogekin demostratu genuen nork zuen arrazoia. Bada, orain, froga gehiago ditugu, duela aste gutxi batzuk Lan Ikuskaritzaren beste ebazpen bat jaso baitugu, LAB sindikatuari beste behin ere arrazoia ematen diona”.
Lan Ikuskaritzaren ebazpenak dio, batetik, enpresak lanaldiaren jarraipena egin behar duela, eta jarraipen horren emaitza langileen eskura jarri behar dela. “Bigarrenik, enpresari esaten dio maskararen erabilera ziurtatu behar duela, hau da, lan osasuna erdigunean jarri behar dela, guk eskatzen dugun moduan. Eta, hirugarrenik, eta hemen CCOOk bere arrazoia galtzen du, esaten digu erabat beharrezkoa dela enpresan prebentzio psikosozialeko neurriak hartzea. Hau da, Lan Ikuskaritzak nolabait aitortzen du enpresak langileen duintasunaren aurkako jarrera duela, ez dituela behar bezalako errespetuz tratatzen. Eta CCOOk horri egin behar lioke aurre. Ez dago langileen arteko arazorik, presidente honek ez du arazok sortzen. Arazoa enpresarena da. Enpresak ez baititu langileak errespetatzen”.
Huerta de Peraltan 2018ko abendutik 2019ko urtarrilera iragan zen greba “esplotazioaren aurkako borroka” izan zen, Karrerak esplikatu duenez. “Lan eskubideak bermatu behar ziren Nafarroako Erriberako enpresa batean, non langile migranteek beren eskubideak urratuak zituzten, lan hitzarmena ez zelako aplikatzen. Enpresa horretan, LABek ordezkaritza izan baino lehen, enpresak bazuen bide zabal bat berak ezarri nahi zituen baldintzak ezartzeko. Eta sartu ginenean eta hauteskunde sindikalak sustatu genituenean, enpresak esan zigun gure hautagaitza ez zela ongi etorria. Horregatik, saiatu zen CCOO eta UGTrekin batera beren hautagaiak adosten”. 2017ko hauteskunde haietan LABek sei ordezkari erdietsi zituen; CCOOk, bi; eta UGTk, bakarra.
“Eta greba hasi zenean, bi sindikatu hauek ez zuten grebarekin bat egin”, segitu du Karrerak. “Ados. Zilegi da borroka batekin bat ez egitea. Aldiz, erabat onartezina da grebaren aurka jotzea. Hori da hain zuzen ere CCOOko ordezkariek egin zutena. Ez zuten greba egin, noski. Baina kontua da aparteko orduak sartzen ibili zirela. Bere garaian salatu genuen. Eta orain salatu behar dugu ikusten dugula Zaragoza etorbidean [CCOOren Iruñeko egoitza nagusian] diseinaturiko estrategia antisindikal baten aurrean gaudela”.
Karrerak onartu du “asko” kostatzen ari dela grebalariek enpresarekin adostu zuten akordioa aplikatzea. “Horixe dugu erronka eta horretan ari gara burubelarri, enpresak erresistentzia handiak jartzen baititu akordioa ez aplikatze aldera. Eta, testuinguru horretan, oso larria da CCOOk hartutako jarrera. Yagoubiren burua eskatu diote enpresari, Yagoubi kaleratzeko. Eta, gure ustez, onartezina da jarrera antisindikal hori. Onartezina da langileek demokratikoki aukeraturiko eta Huerta de Peraltako borroka lideratu zuen presidentearen burua eskatzea. Munduko edozein tokitan “saldutzat” joko lukete CCOO hori eskatzeagatik”.
