2026-01-22
Blog Page 418

Elkarbizitza demokratikoa eraikitzeko bidean urratsak behar ditugu, ez harriak

LAB sindikatuak Guardia Zibilak atxilotu dituen Carlos Saez de Egilaz eta Pipe San Epifanio eta euren gertukoei elkartasuna adierazi nahi die. Era berean, bi atxiloketak salatzen ditugu.

Komunikabideetan zabaldu denez 2020an Sortuko beste lau kideren atxilotzea ekarri zuen sumarioarekin lotzen dira azken atxiloketok, guztiak, preso eta iheslarien ongi etorriei lotuta.

Izan urteetan salbuespenezko espetxe politika pairatu dutelako, izan urteak erbestean eman dituztelako, etxera bueltan diren euskal herritarrak maitasunez hartzea delitu bihurtzerik ez dugu onartzen. Atzo bertan (Foro Soziala elkarbizitza demokratikorako oinarriak zehazteko egiten ari den prozesuaren testuinguruan LABetik egin dugun ekarpenari lotuta) geniona berretsiz, salbuespenezko jarduera judizialarekin â€”besteak beste, Auzitegi Nazionalarekin— nahiz salbuespenezko espetxe politikarekin amaitu eta arrazoizko epe batean euskal preso guztiak kaleratzeko nahiz erbesteratuak etxeratzeko prozesua bururaino eramatea eskatzen dugu.

Bide horretan aurrera egiteko urratsak behar ditugu, ez harriak. Bizikidetza demokratikoan oinarritutako etorkizuna eraikitzeko prest dagoen herria erasotu egin dute atxiloketa hauekin, gaurkoan Estatuko aparatu judizial eta polizialaren eskutik. Herri honetako gehiengo sozialak behin eta berriz argiki adierazitako nahi eta borondatearen kontrako erasoa da.

Presoen afera konpondu beharra dagoela defendatzen du euskal jendartearen gehiengoak. Hala, gehiengoaren nahiaren kontra egin dute berriro, presoen auzia erabiltzen jarraitzen baitute gerra estrategia elikatzeko. Gatazkaren konponbidean urratsak ematea oztopatu nahi dute halako atxiloketa eta maniobrekin, baina ez dute lortuko.

LAB sindikatutik atxiloketak salatzeko gaur arratsalderako antolatutako mobilizazioekin bat egin eta parte hartzera deitzen dugu. Halaber, bihar uztailaren 1ean Gasteizen presoen etxeratzearen alde egingo den kontzentrazioan, uztailaren 3an Iruñean preso eta iheslarien etxeratzearen alde egingo den mobilizazioan zein 13/13 sumarioaren epaiketa salatzeko uztailaren 10erako Bilbon zein Donostian antolatu diren manifestazioetan ere parte hartzeko deia egiten diegu euskal langileei.

El Panadero de Eugui enpresako langile bat kaleratu dute zaborretara zihoazen makarroi batzuengatik

LAB sindikatuak deituta, gaur elkarretaratze jendetsu eta zaratatasua egin dute Uharten, El Panadero de Eugui [sic] enpresaren okindegiaren aurrean, handik langile bat bota dutela salatzeko -zaborretara zihoan makarroi tupper bat beretako hartu zuelako- eta berehala berriz onar dezaten eskatzeko.

Iragan maiatzaren 20an, El Panadero de Eugui enpresak langile bat kaleratu zuen, zaborretara botako zuten makarroi tupperbat eraman zuela erranez. Enpresak erabili zuen kaleratzea diziplinazko kaleratzea izan zen, langile horrek lehenago inoiz zigorrik jaso ez zuela baloratu gabe, eta kontuan hartu gabe 8 orduko lanaldia egin zuela nahitaezko atsedenaldirik gabe, eta iraungita zeuden makarroi tupperbat eraman zuela salatu zuen.

Diziplinazko kaleratzearen arrazoi haluzinagarria ikusita, pentsa liteke kaleratzeak mendekuarekin zerikusia duela, enpresak alegatzen duenarekin baino gehiago. Izan ere, langilea kaleratu baino hilabete bat lehenago, bertze langile batzuekin batera, epaiketa bat irabazi zuen, eta bertan onartu zen asteko bi atseden-egun hartzeko eskubidea zutela; enpresak urteak zeramatzan hori ukatzen.

Horregatik guztiagatik, LAB sindikatuak eskatzen du langile hori berehala onartzea berriz. Ez dugu horrelako gehiegikeriarik onartuko lanean, eta jakinarazi nahi dugu ezen, langilea berehala onartzen ez badute, mobilizazioek uztailean jarraituko dutela, El Panadero de Euguiko bertze zentro batzuen aurrean, Iruñean.

Arabako helduen egoitza pribatuetako langileek irtenbideak exijitu dituzte

Beste asteazken batez, Arabako helduen egoitza pribatuetako langileak Gasteizen mobilizatu dira, euren lan baldintzen eta hitzarmen kolektiboaren defentsan. Bi urte eta erdi baino gehiago daramate astero mobilizatzen, eta, oraindik, sektoreko enpresek eta Arabako Foru Aldundiak ez dute beren gain hartu herrialdeko egoitza eta etxebizitza komunitario pribatuetako lan baldintzak duintzeko beharrezko bideak ezartzeko ardura. Hori salatu dugu, gaur ere, Gasteizen egindako manifestazioan eta ondoren antolatutako agerraldian.

EAEko Hezkuntzako langile guztien alde borrokan jarraituko dugu langile kolektibo guztietan duinak diren lan hitzarmen berriak lortu arte

2020/2021 ikasturtea gogorra eta berezia izan da hezkuntzako langile guztientzat. Pandemia bete-betean eta borrokan hasi genuen ikasturtea, mobilizazioen eta irailaren 15eko grebaren bitartez aurrez aurreko hezkuntza segurua eta adostua erdiesteko baliabideak eskatuz.

Hezkuntza publikoko langileon lan-baldintzetan aurrerapausorik eman gabe gaude LAB Sindikatuak 2018an kolektibo guztietan akordioak sinatu zituenez geroztik. Ikasturte honetan izurritearen ondorioz esleitutako baliabide apurrez gain, Irakasle, lanbide heziketa,  Haurreskoletako haur hezitzaile eta kudeaketako langile, heziketa bereziko langile, sukaldari eta garbitzaileei dagokionean, oraindik orain pandemia aurretik premiazkoak diren lan gatazkak argitzeke ditugu. LABen argi dugu egiturazko arazoei soluzio integralak eman ahal izateko hauek lan hitzarmen-kolektiboetan jaso behar direla.

Ildo horretan eta ikasturte hasiera pasata, Hezkuntza Sailarekin irakasle, heziketa berezia eta  8 greba egin ostean Haurreskolak Partzuergoko lan hitzarmen berrien negoziazio-fasea ireki zen. Gaur gaurkoz, sukaldari eta garbitzaileen negoziazioak ireki gabe jarraitzen du, kolektibo honetako gehiengo sindikala lanpostuak euskalduntzearen beldur delako, besteak beste. 

Irakaskuntzako afiliazioarekin landu ostean, hitzarmenetarako aldarrikapenak 6 punturen baitan kokatu genituen eta oraindik orain hauek ditugu ipar urratsak ematen jarraitzeko:

  • Langile kolektibo guztietan lan-kargak jaistea,ratioak jaistea eta ikastetxeakbeharrezko giza baliabideez hornitzea. Honekin batera, hezkuntza kalitatean inbertitzeko egiturazkoak diren erabakiak hartu behar dira:
    • Lan-karga eta ratioen jaitsiera eraldaketa pedagogikoarekin lotuta egon behar da guztiz. Hezkuntzaren kalitatean inbertitu behar da eta berrikuntza pedagogikoan sakondu, horretarako beharrezkoak diren baliabide guztiekin(humanoak, materialak eta formakuntzakoak). Eraldaketa horretan, LABentzat ezinbestekoak izango da ondorengo egiturazko langileak eskola guztietan zabaltzea: hezkidetza koordinatzailea, hizkuntza normalkuntzarako koordinatzailea eta inklusiorako harrera irakaslea.
    • Partzuergoko Haurreskolak doakoak izan behar dira eta 0-3 publikoa Hezkuntza Sailean integratu behar dira.
    • Garbitzaile eta sukaldarien funtzioek finkatu gabe jarraitzen dute. Gainera, zerbitzuen pribatizazioak bere horretan dirau eta hori gutxi balitz, azken hilabeteetan Hezkuntza Sailak ez ditu langileen ordezkapenak bete.
  • Gazteberritze planak:
    • Erretiro pizgarriak eman behar dira langile kolektibo guztietan.
    • Plantilla gazteberritzeko neurriak ezarri behar dira.
    • Ikasleekin arreta zuzeneko orduen murrizketa irakasle eta hezitzaileei.
    • Adinagatik lan egokitzapenerako baldintzak sortzea kolektibo guztientzat; bereziki sukaldari eta garbitzaileentzat.
  • Euskararen normalkuntzarako neurriak:
    • Langile guztion euskalduntzea burutzeko planak eta neurriak ezarri behar dira, lanpostuak perfilatzearekin batera.
    • Euskararen biziberritzerako planak eta hauek burutzekohezitzaileak behar ditugu eskoletan.
    • Murgiltze eredua herri guztietan eta etapa guztietan ezarri behar da. Lanbide Heziketan ere!
  • Klausula feministak ezartzea:
    • Zaintza eremuari loturiko lanei -garbitzaile, sukaldari, 0-3ko haur hezitzaile eta heziketa bereziko hezitzaileei- aitortza sozial eta ekonomikoa.
    • Lana eta bizitza pertsonala uztartzeko kontziliazio- eta bateragarritasun-neurri zehatzak. Lizentzia eta baimenetan odol ahaidetasuneko familia heteronormatiboa gainditzea.
    • Eskoletan pedagogia feminista lantzeko giza-baliabideak eta planak.
    • Berdintasun Planak eguneratu eta neurri zehatzak ezartzea.
    • Indarkeria matxistaren kontrako berariazko protokoloak izatea.
  • Lan Osasuna bermatzeko neurriak:
    • Lanpostu guztien arriskuen ebaluazioa egitea, bertan genero-ikuspegia ere txertatuz: arrisku psikosozialen eta arrisku ergonomikoen ebaluazioa.
    • Lanpostuen egokitzapenak gauzatzea.
    • Langile kolektibo guztiei formakuntza eskaintzea.
  • Enplegua sortu eta egonkortzeko zein langileak kontsolidatzeko neurriak. Apirilaren 22ko greban aldarrikatu genituenak mantentzen ditugu, oposaketen negoziazioetan, Madrilen zain egoteagatik Eusko Jaurlaritzaren nora eza agerian dagoelako:
    • Enplegua sortzea, lanpostuak egiturazko langile zerrendetan (RPT edo LPZ) ezarriz. Bereziki, Lanbide heziketako irakasle teknikoen egoeran atzerapausurik eta enplegu suntsiketa zein lan baldintzen murrizketarik ez dugu onartuko.
    • Behin-behinekotasunaren abusuarekin bukatzeko kontsolidazio-prozesuak egitea.
    • Kolektibo guztietan, eta bereziki sukaldari eta garbitzaileen eta hezkuntza bereziko kidegoetan, aldi baterako kontratuekin bukatzea eta lanaldi partzialekin bukatzeko jardunak osatzea.
    • Enplegu Publikorako Eskaintzak egiteko eredua iraultzea, guztiz aldatzea eta alde sozialarekin adostea.
    • Jaiotza tasaren beheranzko joera bereziki kezkagarria da Haurreskolak Partzuergoan. Horregatik, administraziotik 0-3 hezkuntza zerbitzu publikoa sustatu behar du. Bide berean, enplegu-suntsiketa ekiditeko berariazko neurriak aldarrikatuko ditugu kidego bakoitzean.

Hezkuntza Sailarekin ditugun negoziazioetatik kanpo, gainerako patronalei dagokienean, balorean jarri behar dugu ikasturte zail honetan EAEko Ikastoletan 2021eko lan-hitzarmen berriaidazteko Ikastolen Elkartearekin eta Eusko Ikastola Batzarekin sinatu dugun akordioa:

  • Besteak beste,  soldata igoerak, laguntzaile kategorien desagerpena kategoria igoz, langileen kontratazioa zein birkokapenerako ikuspegi nazionaleko irizpidea ezarri da.
  • Klausula feministak: Ikastola guztietan berdintasun planak gauzatzeko prozedura eta epeak zehazten dira eta indarkeria matxistaren kontrako berariazko protokoloak ezarriko dira. Bestetik, indarkeria matxista pairatu duten langileei nahitaezko eszedentzia hartzeko eskubidea aitortuko zaie.
  • Gainera, jaiotza tasak eragindako eszedente eta beharren azterketa egin da gero langile guztien birkokapena lortu da.

Gizarte ekimeneko ikastetxeei dagokienez berriz, ikasturtea gogorra bezain konfliktiboa izan da eta besteak beste enplegu suntsiketa eragin du:

  • Hijas de la Cruzeko ikastetxeko itxieraren aurrean irtenbidea bazegoen, Hezkuntza Sailarekin publifikazio bat adostuz eta langileak mantenduz,
  • Gela itxieren aurrean ezarri behar zen langileen birkokapen prozeduraerrealik ez dago oraingoz. Hori izan zen LABek gizarte ekimeneko greba bukatzeko akordioa ez sinatzeko arrazoietako bat, eta bi ikasturteren ondoren, gainerako sindikatuek eta patronalak sinatu berri duten prozedurak ez dauka birkokapen bermerik, langile gehienak kalera doaz. Are gehiago, kaleratzeen ordainketa diru publikoarekin ordaintzea sinatu zuten patronal eta gainerako sindikatu guztiek.
  • Bestetik, patronalak ez du onartzen berak sinatutako hitzarmen berrianetapa guztietarako jasota dagoen tutoretza plusa (65. artikulua), hitzarmen zaharrekoa ezarri nahi du, horretarako bide judiziala hasi delarik. Oso larria iruditzen zaigu hitzarmenean hori sinatu ondoren, orain atzera bota nahi izateaeta langileak dagokien tutoretza-plus gabe uztea. Gainera, lanbide heziketako langileen lan baldintzen inguruan ez da aurrera pausorik eman 2008tik, nahiz eta orduko lan hitzarmenaren sinaduran berariazko konpromisoa hartu zen

LABen argi ikusten dugu gizarte eraldaketarako giltzarria dela hezkuntzari dagokion garrantzia aitortzea eta hori ezinbestean Langile kolektibo guztietan eta Hezkuntzako sare ezberdinetan lan-hizarmen duinak eta bermedunak lortzean oinarritu behar da. Jakin badakigu, aldarrikapenak lortzeko bidea ez dela erraza izango, horren adibiderik garbiena aurtengo Haurreskolak Partzuergoko grebak eta Hijas de la Cruz ikastetxearen itxieraren aurrekoak izan dira. Horregatik, haur eskoletatik hasi eta lanbide heziketaraino mobilizatzen eta aldarrikatzen jarraitu beharko dugu. Kalitatezko hezkuntzaren bidean borrokatu ditzagun langileon lan-baldintza duinak! Eraiki dezagun Euskal Eskola Publiko Komunitarioaren norabidean lan-baldintzak hobeak izango dituen bestelako hezkuntza eredu bat!

Euskal herritar guztiei eskubide guztiak bermatzea, elkarbizitza demokratikoa eraikitzeko gakoa

Idazkari Nagusi Garbiñe Aranburu buru duen ordezkaritzak LABen ekarpena eman die Foro Sozialeko ordezkariei, azken hau elkarbizitza demokratikorako oinarriak zehazteko egiten ari den prozesuaren testuinguruan. LABen ekarpenak hiru atal dauzka.

Lehen atalean, Euskal Herriak bizi izan duen gatazka armatuak eragindako ondorio guztiei erantzun eraginkorra emateko beharra nabarmentzen da. Horretarako landu beharko liratekeen gai nagusiak honako hauek lirateke:

    • Biktima guztiei egia, justizia eta erreparazioa ematea. Ezin dira lehen eta bigarren mailako biktimak egon. Horretarako, erakunde estatal eta autonomikoek eragindako biktimekiko diskriminazio ororekin amaitu beharra dago. “Sindikatu garen aldetik, arreta berezia jarri nahi dugu borroka sindikalen testuinguruan egondako biktimengan, hala nola Erandio eta Gasteizko kasuetan, edota torturatutako sindikalistengan”.

    • Salbuespenezko jarduera judizialarekin (besteak beste, Auzitegi Nazionalarekin) nahiz salbuespenezko espetxe politikarekin amaitu eta arrazoizko epe batean euskal preso guztiak kaleratzeko nahiz erbesteratuak etxeratzeko prozesua bururaino eramatea. Era berean, euskal preso eta iheslari ohiei lanerako sarbidea ahalbidetu behar zaie eta oinarrizko eskubide eta beharrak aintzat hartu, hala nola, pentsiorako eskubidea. Horretarako, instituzio publikoek plangintza zehatza jarri beharko lukete martxan. Era berean, Patronalaren eta sindikatuon arteko akordio bat onuragarria litzateke.

    • Gatazka armatuak euskal jendartean eragindako zauriak ixtea, besteak beste aurkaritzat izandako horri eragindako minaren aitortza eginez; bizipen guztiak errespetatuko dituen memoria inklusiboa sustatuz; kaltetuak izan eta beharra duten herritarrei babes material eta emozionala emanez; eta herritar nahiz eragileen arteko elkarrizketa eremuak ahalbidetuz.

Bigarren atalean, gatazka armatuaren erroan dagoen auzi politikoari (euskal herritarren borondate demokratikoaren egikaritza) heltzea proposatzen du LABek:“Euskal herritarrok badugu egitasmo politiko desberdinen (autonomia, estatu konfederatua, independentzia) artean erabakitzeko eskubidea. Eskubide hori gauzatzea ahalbidetuko duen prozedura juridiko-politikoa ezarri beharra dago hiru euskal lurralde esparruetan (EAE, Nafarroa eta Ipar Euskal Herria). Eta Espainiako eta Frantziako Gobernuek euskal herritarren borondate demokratikoa errespetatzeko konpromisoa hartu behar dute. Eremu sindikalari dagokionez, Euskal Herriko hiru lurralde esparruetan eredu sozioekonomikoaz, lan harremanetarako esparruaz nahiz babes sozial sistemaz erabakitzeko eskubidea aldarrikatzen dugu. Ildo honetan, euskal langileok hauteskunde sindikalen bidez adierazitako borondatea aintzat hartu beharra dago: bertako ordezkaritza sindikalak izan behar du bertako langileen lan baldintzak negoziatzeko eskumen osoa”.

Hirugarren atalean, indarkeria eta zapalkuntza forma oro gainditu eta euskal herritar guztientzat bizitza duina eta anitza ahalbidetuko duen ortzimugarantz urratsak emateko beharra nabarmentzen du: “Euskal Herriak bizi izan duen gatazka armatua gainditzea eta gatazka politikoa konponbidean jartzea aurrerapausu itzela litzateke Euskal Herriaren historian. Alabaina, gure anbizioak harago joan beharko luke: indarkeria eta zapalkuntza oro ezabatu eta herritar guztiei bizitza duin, anitza eta askea ahalbidetzea. Elkarbizitza, demokrazia, berdintasuna edo bakea bezalako baloreak landu nahi baditugu, aurre egin behar diogu indarkeria matxistari, injustizia sozialei, arrazakeriari eta zernahi diskriminaziori. Eskubide guztiak herritar guztientzat, aniztasunean; horixe izan behar du euskal herritarron arteko hitzarmenaren oinarrizko premisa”.

Laneko azken heriotza salatu dugu Iruñean, Garraio Departamentuaren parean

Ekainaren 21ean garraiolari bat hil zen Villatuertan, istripu ez traumatikoan. Euskal Herrian lanean hildako 28. langilea eta Nafarroan hildako 9.a. Garraioa sektore hilgarriena bihurtu da lehen sei hilabeteetan. Laneko heriotza hau salatzeko elkarretaratzea egin dugu beste sindikatu batzuekin batera Iruñean, Garraio Departamentuaren parean.

Lan, pentsio eta bizitza duina aldarrikatzea delitua ez dela adierazteko mobilizatu gara

Ermuako gazte bat epaitua izan da gaur 2020ko urtarrilaren 30eko Greba Orokorrean jasotako salaketa batengatik. Honen aurrean, Euskal Herriko Eskubide Sozialen Kartako eragileok kontzentrazioa egin dugu Bilbon, epaitegien aurrean,  auziperatutakoari gure babes erakutsiz, “Lan, pentsio eta bizitza duina aldarrikatzea ez da delitua” lemarekin.

KARTAren IRAKURKETA

Pasa den 2020ko urtarrilaren 30ean lan, pentsio eta bizitza duinen alde greba orokorra egin genuen. Milaka langile mobilizatu ginen Euskal Herriko Eskubide Sozialen Kartak egindako deialdiarekin bat eginez. Konfluentzian zein elkarlanean egindako mobilizazio orokorra izan zen eta kalean eredu berri baten aldeko indarra eta gehiengoa batu ginen.

Orduan esaten genuen bezala, gaur ere lan, pentsio eta bizitza duinak aldarrikatzen ditugu. Horretarako ezinbestekoa da sistema errotik aldatzea eta norabide aldaketa integral bat mahai gainean jartzea. Politika publikoak aldatu, aberastasuna banatu, zerbitzu publikoak garatu, prekarietatearekin amaitu… ezinbesteko urratsak dira eredu aldaketaren bidean.

Azken hilabete hauetan eredu aldaketaren alde borrokan dabiltzan langileen kontrako erasoak, isunak eta mehatxuak ugariak izan dira. Gaurkoan, azkeneko greba orokorrean Ermuan jazotako gertakari batzuen ondorioz poliziak salatutako gazte bati gure elkartasuna adierazteko elkartu gara.

Jakina da borrokatzeak bere ondorioak dituela. Eskubide sozialen alde borrokan dauden pertsonak zigortzen dituzten bitartean, kapitala bizitzaren gainetik jartzen jarraitzen dute. Baina argi daukagu borrokan jarraituko dugula. Lan, pentsio eta bizitza duinen alde mobilizatzen jarraituko dugu. Grebalari guztiei gure babesik eta eskerrik beroenak. Hurrengoan elkartuko gara!

Nafar Lansareren planaren aurka agertu gara, ez duelako langabeen kontratazioan aukera-berdintasuna bermatzen

Atzo arratsaldean, Servicio Navarro de Empleo – Nafar Lansare (SNE-NL)-ren Gobernu Kontseiluak 2021 – 2024 bitarteko enplegu-politika aktiboen plana berretsi zuen. Nafarroako enplegu planaren parte izango den SNE-NLren plan hori CEN, CCOO, UGT eta CEPES eragileek berretsi zuten. LAB sindikatua, ordea, plan horren aurka agertu zen, ez baitziren onartu langabeen kontratazioan aukera berdintasuna bermatzeko bere proposamen nagusiak.

Emakumeak, gazteak, migratzaileak, langabeak eta iraupen luzeko langabeak… Langile zaurgarrienen interesak defendatzea, gehiengo sozialaren bizi eta lan baldintzak hobetuko dituzten politika publikoak lortzea da LABek dituen helburu nagusietako bat bere ekintza sindikala garatzen eta parte hartzen duen gune guztietan. Eta halaxe egin du Servicio Navarro de Empleo – Nafar Lansare (SNE-NL)-ren esparruan ere, non sindikatu honek oinarrizko bost puntutan bilatu baitu akordioa, bere buruari aurrerakoia deitzen dion edozein gobernuk arazorik gabe onartu beharko lituzkeenak:

  1. Sare publikoa indartzea, Nafar Lansareren politikak egituratzeko ardatz gisa, enplegurako zerbitzu guztiak pixkanaka emateko. Inbertsio publikoa plantilla propioa handitzeko, eta kalitatezko prestakuntza eta orientazio propioa handitu eta bermatzeko.
  2. SNE-NLren aldeko apustua egitea, Nafarroako lan bitartekaritzaren eragile nagusia izateko enpresen eta ABLEen kontratazio diskriminatzailearen aurrean. Enpresentzako laguntza eta diru laguntza publikoak enplegu eskaintzaren eta eskariaren arteko harremana Nafar Lansareren bidez gauzatzearekin lotzea, aukera-berdintasuna bermatuz. Egun, SNE-NLk garatutako lan bitartekaritza ez da % 3ra iristen, eta ekimen pribatuaren eta ABLEen esku uzten da zerbitzu publikoaren funtsezko eginkizuna.
  3. Gazteen Enplegurako Bulegoa sortzea, Nafarroan gazteen lan eskaintza eta eskaria lotzeko. Bai eta hainbat gazte erakundek Nafar Lansareari lotuta egindako beste proposamen batzuk ere, “Gazteen talka-planean” jasotakoak.
  4. Diagnostiko integral bat egitea Nafarroako lan diskriminazioari buruz (sexua, generoa, jatorria, ideologia, sindikatu-afiliazioa). Diagnostiko horretan oinarrituta, lan diskriminazioaren aurkako neurri zehatzak hartzea.
  5. Kalitatezko enplegua: hitzarmena eta lan baldintza duinak betetzen direla kontrolatzea. Enplegua eta kalitatea bermatzeko klausulak.

Hala ere, Gobernuak beste behin ere amore eman du CENeko enpresarien aurrean, argi eta garbi baitute euren planteamenduak eta betoak. Beraien hitzetan, aipatutako enpresariek ekimen pribatua garatu eta zabaltzearen alde egiten dute, arlo publikoa ahalik eta adierazpen txikienera murriztuz. Eta egindako abisu argi batean, baieztatu dute ez dutela babestuko, ez orain, ez inoiz, diru publikoa SNE-NLren bidez lan bitartekaritza egitera lotzea. Dirua jaso arren, diru-emaileari zein baldintzatan eman behar dion esatera ausartzen dena boteretsua sentitu behar da.

Beraz, ondorioa argia da: beste behin ere, ABEEEn osagarri-akordioaren errealitateak erakutsi duen bezala (11.000 pertsonatik 600ek baino ez dute hartu, dirua Gobernuaren kontura izanik), edo LABek CEN patronalarekin duela urtebete enplegua ez suntsitzeko egin zituen bilerak, mahaiaren beste aldean ez dago akordioak lortzeko prest dagoen enpresaririk. Bestela esanda, ateak ixten dizkiete kalitatezko enplegua eta langileen kontratazioan aukera-berdintasuna bermatzea ahalbidetuko duten akordioei, batez ere emakumeei, gazteei eta migratzaileei.


Patronalaren betoen aurrean gehiengo sozialaren interesak defendatzeko determinazioa duen Gobernurik ere ez dago mahaian. Nola babestuko dugu SNE-NLren plana, baldin eta Gobernua ez bada gai aurrekontu partida zehatzekin adosteko SNE-NLren plantilla propioa handitzea eta sare publikoa indartzea? Nola nahi du LABek aipatutako plana sinatzea, Gobernuak berak argi ez badu SNE-NLk Nafarroako aukera-berdintasuneko kontrataziorako eragile nagusia izan behar duela eta bere laguntzak helburu horrekin lotu behar dituela? Nola, atea ixten baldin badiete gazte erakundeen ekarpenei? Berdintasunaz hitz egin al daiteke, Gobernuak Nafarroan diskriminazioaren aurkako neurriak garatzea eta diagnostikoa egitea berariaz jasotzeari uko eginez? Eta kalitateko enplegua titularra besterik izan gabe?

LABek ezin du onartu gazteak ABLEEn bidez egun batzuetarako lana aurkitzera kondenatuta egotea, edo Volkswagenen lan egin ahal izateko gure seme-alabek CCOO eta UGT sindikatuetan afiliatu behar izatea; ezta ere emakumeak diskriminatuak izatea eta langile guztien %13 baino ez izatea.


Egun batzuk barru, Elkarrizketa Sozialerako Kontseiluaren (eliteen elkarrizketa) esparruan, NA+, PSN, CEN, CCOO eta UGT sindikatuek hainbeste presionatu duten enplegu plana sinatuko da. Propaganda egingo dute, kalitatezko enpleguaz, berdintasunaz, prestakuntzaz eta laneko arriskuen prebentzioaz arituko dira. Hala ere, ezin gaituzte engainatu, negoziazio mahai batetik gatoz eta enpresaburuek uko egiten diote arazo horiek konpontzeko benetako neurri eraginkorrak hartzeari. Beraz, zein da Elkarrizketa Sozialerako Kontseiluaren eta enplegu planaren benetako eginkizuna patronalak bere erantzukizuna bere gain hartzeari uko egiten badio? Garaiak aldatzen dira, baina CEN, CCOO eta UGTren estrategia partekatua ez. Horrela, Elkarrizketa Sozialerako Kontseiluak eta enplegu planak CCOOren eta UGTren finantziazioari irtenbidea emango diote. Beraiek onartu dute, Prebentzioko Lurralde Ordezkaria berreskuratuko dute, horrek zer suposatzen du? Benetako iruzurra gizartearentzat, diru publikoaren kontura. Ayerdik (Geroa Bai) 400.000 € eman zizkien enpresetara 120 bisita egiteko. Horrek esan nahi du sindikatu bakoitzak 3.300 euro inguru jasoko zituela enpresa bat bisitatzen zuen bakoitzean. Horren aurrean, Institutu Publikoari bisita bakoitza 500 euro inguru kostatzen zaio, eta kopuru horrekin 24 teknikari kontrata ditzake.

Horrela, Txibite lehendakariak eta CCOO sindikatuak hizpide duten elkarrizketa eta akordioa horretarako bada, iraganera itzultzeko, bai, LAB sindikatuak nahiago du beraien txantxetatik at mantendu eta gure eskubideen alde borrokatzen jarraitu.


Horrela, Txibite lehendakariak eta CCOOk hizpide duten elkarrizketa eta akordioa honetarako bada, iraganera itzultzeko, LABek nahiago du beraien jukutriatik at mantendu eta Nafarroako langileen eskubideen alde borrokatzen jarraitu.

Izan ere, publikoki salatu nahi dugu enpresarien aldetik egondako proposamena beraien planarekiko LABen balizko ezezko baten aurka. Hala, CENek, CCOOk eta UGTk Gobernuari proposatu diote SNE-NLren planaren kontrola, ebaluazioa eta jarraipena planeko kideei mugatzea. Proposamen horrek zuzenean urratzen ditu zerbitzu horren estatutuak, eginkizun hori Gobernu Kontseiluko parte hartzaile guztiei baitagokie jarraipen-batzordearen bidez. Esaten digute gu garela parte hartzeari uko egiten diogunak; hala ere, parte hartzen dugunean, esan nahi digute nola egin behar dugun, baztertuak izateko mehatxupean, ez baikara haien jokoan sartzen eta ez baititugu edukiak partekatzen. LABek organo horietan duen presentzia hutsak, zehazki SNE-NLn, deseroso sentiarazten ditu hamarkada luzeetan zehar bere egitura eta jarduera diru publikoarekin finantzatzeko “txiringito” gisa erabili zutenak. Ez dute nahi inor kontrolean lekuko izan dadin, eta ez dute zalantzan jarri nahi bezeroen elkarrizketa sozial baten edukirik eza eta hutsegiteak beren interes partikularren mesedetan. Eskaera larri horrek agerian uzten du elkarrizketarako gonbidapenaren fartsa, Elkarrizketa Sozialerako Kontseiluaren oinarri den izaera antidemokratikoa, eta CCOO eta UGT elkarrizketa eta akordioak ulertzeko modua. Horregatik, enpresaburuek Elkarrizketa Sozialerako Kontseilua nahi dute, bertan edukiak erlatibizatu eta akordioak beren neurrira egiten direlako.

LABek ez du atzerapausorik onartuko demokratizazioan eta iraganera itzultzean, aurreko bezero-erregimenarekin, batzuentzat pribilegioetan eta beste batzuentzat bazterketan oinarrituta. Garaiak aldatu egin dira eta aukera dago beste zerbait egiteko. Hori dela eta, LABek Gobernuari eta, bereziki, Geroa Bairi, Podemosi eta Izquierda-Ezkerrari hausnarketa egiteko deia egin die. Aurreko Gobernuak bezeroen iraganari atea behin betiko ixteko aukera galdu zuen. Eskuina (NA+), PSN eta elite ekonomikoak berriro tentazioan erortzea eragozteko modu bakarra Elkarrizketa Sozialaren Kontseilua indargabetzea da.

Pentsio sistema publikoa ahulduko duen erreformaren parte dira iragarritako neurriak, eta langile eta pentsiodunen aldarriei uko egiten diete

LABen ustez, delako Elkarrizketa Sozialaren bidez Madrilen adostutakoak ez dira euskal langileok eta pentsionisten mugimenduak urteotan aldarrikatzen ditugun neurriak eta kalean tamainako erantzuna emateko beharrizana geroz eta handiagoa da.

Astelehen honetan, berriro ere milaka pentsiodun kalean dauden egun berean, Madriletik pentsio sistemari begirako neurri berrien albistea jaso dugu. Lege proiektu bidez jaso eta Espainiako Parlamentuan landuko badira ere, hainbat neurri zehatz ezagutarazi dituzte, bai patronal, Gobernu eta CCOO- UGT sindikatuek positiboki baloratu dutenak. Akordioaren zehaztasunen faltan, honakoa da LABen uneko balorazioa:

2011ko pentsio erreformak ezarri zituen murrizketak bere horretan mantentzen dira, Euskal Herriko gehiengo sindikal eta sozialak deituriko Greba Orokorrarekin oso argi adierazi genuen erreforma horren aurkako jarrera. 2019Ko Greban ere, beste neurri batzuekin batera, pentsio sistema publiko duinaren aldarrikapena jaso genuen.

Adostasun berri honek ez ditu ez pentsio sistema publikoa, ez pentsio duinak bermatzen.

Pentsioak KPI-ra lotzea bidezkoa den neurria da zalantzarik gabe, baina kezkagarria da jasangarritasun faktorea bertan behera utziko dela esan eta jarraian belaunaldien arteko elkartasunaren izenean bestelako adierazle baten beharraz hitz egitea. Alegia, izena aldatuta, norabide berean sakontzeko borondatea agerikoa dela uste du LABek. Pentsio duinak bermatzeko, soldata prekarioekin amaitu, kotizazio topeak altxatu, pentsio sistema osagarrien aldeko apustua albo batera utzi eta finantziazio nahikoa izango dela bermatu behar da.

Bestalde, erretiro adina zaildu eta luzatzeko pizgarriak iragarri dituzte. Argi eta garbi langileon kontrako erabakia da honakoa. Erretiro adina aurreratu eta sustatzea da behar duguna eta gazteriaren enpleguratzea erraztu. Lana banatu eta bizitza duina bermatzea izan behar da lehentasuna, eta norabide hori da hartutako neurriek jaso beharko luketena. Horregatik, LABek erretiroa 60 urteetan gauzatzea aldarrikatzen du.

Ezin gara Madriletik datorrenari begira geratu. Euskal langileok ez dugu Madriletik soluziobiderik espero. Behar beharrezkoa dugu hemen eta orain gizarte segurantza propiorako egitasmoa edukiz bete eta borroka egitea. Pentsio sistema propioa da behar duguna, pentsio publiko, unibertsal eta duinak bermatzeko aukera bakarra da LABen iritziz, eta horregatik jaso dugu gure Programa Sozioekonomikoaren baitan Gizarte Segurantzarako lege proposamena. Akordioak eraiki eta bidea egiten jarraitzeko unea da.

Maiatzaren 29an, Hego Euskal Herriko pentsiodunekin eta Euskal Herriko Eskubide Sozialen Kartarekin batera pentsio sistema publiko eta duina aldarrikatu genuen. Pentsio eta lan erreformak bertan behera gelditzea, 1.080 euroko gutxieneko pentsioa eta sexu arrakala gainditzeko neurriak aldarrikatu genituen, besteak beste.

Norabide honetan eta Maiatzaren Lehenean esan genuen bezala, LAB sindikatuaren ustez, besteren artean lan erreformaren derogaziorik ez eta tantaka iragarritako murrizketaz beteriko pentsio erreformak nahikoa pizgarri badira erantzun kolektibo, orokor eta indartsua emateko.