2026-01-22
Blog Page 416

Bilera bat eskatuko dugu Gizarte Eskubideen sailburu Carmen Maezturekin, Nafarroako zaharren egoitzak publiko egiteko estrategia bat abian jartzeko

Osasun Publikoaren eta Lan Osasunaren Institutuak Nafarroako zaharren egoitzei buruz egindako txostenean jasotako datuen sendotasunak Nafarroako Gobernua zuzenean interpelatzen du. Horrela, LABek Gobernuari eskatu dio argi dezala eredu horren alde egiten jarraituko duen, erakutsi baitu zer ondorio dituen.

Horrela, LAB sindikatuak bilera bat eskatuko du Carmen Maeztu Gizarte Eskubideen sailburuarekin, Nafarroako zaharren egoitzak publiko egiteko estrategia bat abian jartzeko. Era berean, LABen iritziz, apustu horrek langileen osasuna eta erabiltzaileei kalitatezko zerbitzua bermatuko dien ratioen lege bat jaso behar du, bai eta egoitzetako lehen hitzarmenarekiko konpromisoa eta laguntza ere, Nafarroako sektoreko langileen lan-baldintza tamalgarriak berehala duintzeko. Bestela esanda, etorkizunari begiratu eta egoitzen egoerari irtenbidea eman.

Orain arte, Nafarroako Gobernuak eta sailburuak berak defendatu dute Legebiltzarraren eta jendartearen aurrean egoitzen egungo negozio-eredua, lankidetza publiko-pribatuaren bidez, bai eta pandemiaren garaian egindako kudeaketa ere. Hala ere, LAB sindikatutik beti esan izan dugu gure adinekoen heriotzen atzean, koronabirusa ez ezik, gure adinekoen osasunarekin eta zaintzarekin negozioa egin nahi duten batzuen zekenkeria ere bazegoela. Lan Osasuneko Institutuaren txostenaren arabera, kutsatzeak azpiegituren gabeziengatik eta babes-ekipamendurik ezagatik gertatu ziren. Hau da, erakusten du Gobernuak eta sailburuak gezurra esan zutela porrot egin zuen eredu baten ondorioak ezkutatzeko.

Osakidetzako Lan Eskaintza Publikoan egindako iruzurragatik deklarazioak hartzen hasi dira berriz ere

Aste honetan berriro ekingo zaio LAB sindikatuak eskatutako deklarazioari: 6 lagun lekuko gisa, eta beste 5 ikertu gisa, Osakidetzaren iruzurrezko LEParen kasuan.

Lekukoen deklarazio gehienek LEParen prestaketei buruzko datuak eta IVAPen parte-hartzeari buruzko datu zehatzak emango dizkigute. Kategoria batzuetan, erakunde horrek egindako azterketetan azterketak ere filtratu ziren; horretarako, IVAPeko kideek lekukotza emango dute. Euskadiko Medikuen sindikatuko eta Osakidetzako kideek deklarazioa egingo dute Fakultatiboen probetarako adostutako prozedurari buruzko gaiak argitzeko; izan ere, LEP akordiorako medikuen sindikatuak sinatzea ekarri zuen.

Osakidetzak ezarritako neurriak parte-hartzaileei begira prozedura garden baten berme gisa erabili zituen, baina LABek fiskaltzaren aurrean salaketa jarri ondorioz, azterketen egileek anonimotasuna galdu zuten, horri esker agerian geratu zen IVAPen instrumentalizazioa. Esan ahal dugu IVAPen parte-hartzea erabat instrumentala zela, probak egiten zituzten adituak ez zituen IVAPek izendatzen, baizik eta Osakidetza berak eta aditu horietako gehienak epaimahai kalifikatzaileetako kideak ziren.

Kirurgia plastikoaren kategoriak, traumatologiarekin batera, datozen egunetarako arreta jarriko du. LABek eskatuta inputatutako 5 pertsonek lotura dute bi kategoria horiekin.

LABek beste behin ere berretsi du konpromisoa duela berdintasuna, meritua eta euskal gizarte osoak enplegu publiko bat lortzeko duen gaitasuna bermatuko duten LEP prozesu garbiekin. Kasu honetan, herri-akusazio aktiboa egin du, eta orain arte Gasteizko 2. Instrukzio Epaitegian onartutako eginbide guztiak egiteko eskatu du.

Era berean, defendatzen jarraitzen dugu berme-mekanismoen zorroztasunik ezak, prozesuak dituen pitzadurek eta hainbat jarduera zehatzek agerian uzten dutela Osakidetzako zuzendaritzaren parte-hartzea ezinbestekoa zela filtrazioak gerta zitezen eta zigorrik gabe gera zitezen. Langile, alderdi politiko, herritar eta LAB bezalako sindikatuen salaketak euskal osasun publikoan lanpostuak banatzen zituen bezero sare baten planak zapuztu zituen. Sare horren nukleo operatiboa Jon Darpón, Mª Jesus Mugica, Xabier Balerdi, Juan Carlos Soro, Andoni Arcelay eta Miriam Apariciok osatzen zuten.

Haurreskolak Partzuergo publikoko gerentea kargutik kentzeko eskatu diogu Hezkuntza sailburuari

LAB, STEILAS eta ELA sindikatuon oharra:

Gaur, hilak 5, Haurreskolak Partzuergoko ikasturteko Batzar Nagusia bilduko da. Bertan, Jokin Bildarratz lehendakaria duen Zuzendaritza Batzordeaz gain, Haurreskolak Partzuegoaren kide diren udaletako ordezkariak bilduko dira. Nabarmendu behar dugu Haurreskolak Partzuergoaren etorkizunari eta haurren eta familien beharrei buruzko eztabaida sustatzen ez duen foroa izateaz gain, bilera hori aurrekontu-partidak onartzera mugatzen den esparru bihurtu duela Administrazioak berak. Horrez gain, udalen bozken muga salatu behar dugu, Hezkuntza Sailak baitu bozka kopuruaren gehiengoa.

Bukatzear dagoen ikasturtea berezia izan da oso, eta, pandemia bete-betean, Haurreskolak Partzuergo publikoko gerentea den Zorione Etxezarragak ez bezala, langileok eta familiak arduraz jokatu dugu. Ardura falta horrek izugarri kezkatzen gaitu.

Izan ere, Hezkuntza Sailak 2020ko urtarrilean izendatu zuen Zorione Etxezarraga Haurreskolak Partzuergo publikoko gerente ate birakarien bitartez, hezkuntzaren esparruan inongo ezagutzarik izan gabe; zer esanik ez 0-3 zikloaren gainean. Harrezkero, zerbitzu publiko horren noraeza izugarria izan da. Hezkuntza zerbitzu publiko horren funtzionamendu egokia eta bideragarritasuna bilatu baino, aurrekontura nola mugatu izan da bere helburu bakarra. Horretarako langileon, haur eta familien eskubideen gainetik pasa da hainbatetan, lotsarik gabe. Horrela onartu zuen ikasturte hasieran Legebiltzarrean, langileok mobilizazio dinamikan murgilduta geundenean, egin zuen agerraldian: “Ez zuen langileekin sinatuta dagoen lan hitzarmena betetzen, dirua ez zitzaiolako heltzen.”

Gerente kargua hartu zuenetik negoziazio kolektiboa bahituta izan du eta langileok 8 greba egun egin behar izan ditugu blokeoa gainditzeko eta Lan Hitzarmen berriaren negoziazioari ekiteko. Hala eta guztiz ere, negoziazioaren hastapenetan mahai negoziatzaileetan agerian geratu da Hezkuntza Saila eta gerentziaren arteko koordinazio eza. Ondorioz, negoziazioak erritmo mantsoegia hartzeaz gain, trabak besterik ez ditugu aurkitu bileraz bilera.

Halaber, etengabean saihestu nahi izan du langileen ordezkariekin elkarrizketa. Lan sindikala etengabean oztopatu du, sindikatuak informatu gabe eta deialdirik gabeko batzordeak sortu ditu, adostu gabeko prozesuak abian jarri ditu, informazioa ezkutatu su, etab. Zerbitzuaren, familien eta hezitzaileen kaltetarako erabakiak hartu eta hurrengo egunean bertan behera utzi ditu baita ere, hezkuntza komunitatearen kexak tartean. Ikasturte bukaeran gauden honetan, besteak beste, oraindik ez dakigu zein irizpideren baitan hornituko diren haurreskolak hezitzailez datorren ikasturtean.

Hori guztia kontuan harturik, gaur Bilboko Hezkuntza Ordezkaritzan egin dugun eskaeraren bidez, Jokin Bildarratz Hezkuntza Sailburua eta Haurreskolak Partzuergo publikoaren Lehendakariari dagokion erantzukizuna bete dezala exijitzen diogu: berandu baino lehen, Zorione Etxezarraga gerentea kargutik kendu eta Hezkuntza Sailean Haurreskolak Partzuergoaren integrazio adostua negoziatzen has dadila eskatzen diogu. Horrela, lanpostuak egonkortzeaz gain, Haur Hezkuntzako lehenengo zikloari (0-3ari, alegia) hezkuntza sisteman aspaldi zor zaion tokia aitortuko litzaioke, udalen eskumena handituz eta familia eta haurren beharretara egokituz.

Era berean, gogora ekarri nahi dugu 2018an Legebiltzarrak 18.000 euro baino errenta baxuagoa duten familientzako haurreskolen doakotasuna onartu eta doakotasun osorantz urrats gehiago ematea eskatu zuenetik, Eusko Jaurlaritzak ezer gutxi egin duela. Beraz, haurrek aukera berdintasunean hezkuntzarako duten eskubidea bermatzeko doakotasun osorako beharrezko urratsak emateko garaia badela uste dugu.

Baliteke ehun langile baino gehiago kaleratzea baldin eta Nafarroako Gobernuak ezarritako adingabeen baldintza agiriaren zentzugabekeria betetzen bada

Nafarroako Gobernuaren Eskubide Sozialen Departamentuak bertze behin ere funtsezko zerbitzuak pribatizatzearen aldeko apustua egin du eta Nafarroan adingabeei laguntzeko zerbitzu gehienen lizitaziorako baldintza agiri berria argitaratu du. LAB sindikatuak duela hilabete batzuk jakinarazi zuenez -Gobernuak eskatutako titulazioetan aldaketa handiak aurreikusten zituztela jakinarazi zuenean-, eskakizun berriekin hainbat enpresatako ehun langilek baino gehiagok lana gal lezakete hurrengo hilabeteetan.

Egoitza-hezitzailearen kategoriari dagokionez, hemendik aurrera gutxienez hezkuntzako eta gizarte-laneko unibertsitate-graduak eskatu nahi dituzte, bai eta gizarte-integrazioko goi-mailako lanbide-heziketa ere, baldin eta gutxienez bortz urteko antzinatasuna badute. Irizpide horiek betetzen ez dituen pertsona oro kaleratu ahal izanen dute, eta, gainera, irizpide horiek aurrekari izanen dira hurrengo lizitazioetarako; beraz, kaleratze-kopurua handiagoa izan daiteke heldu diren urteetan.

Gainera, zuzeneko arretarako (hezitzaileak eta laguntzaileak), ingelesezko eta frantsesezko B2 duten langileen %20 izan nahi dute gutxienez. Baina zer gertatzen da euskararekin? Nahikoa da euskarafobiarekin, erabiltzaile asko ezin baitira beren hizkuntza naturalean hartu, Gobernuak ez baitu eskubide hori aintzat hartu nahi.

LABek errana du ados dagoela titulazioen gaian ordena jartzeko asmoan, baina irmoki uste du modu transitorioan eta negoziatuan egin behar dela eta ezin zaiela kalterik eragin dagoeneko lanean ari diren pertsonei, haien eskubideak errespetatu behar direla. Ezin zaie halako tratu txarrik eman; langileek errespetua merezi dute.

Ez da ez serioa, ez da arduratsua 4 urtean behin Gobernuak titulazioen irizpideak aldatzea. Ezin da ulertu, halaber, Nafarroako Gobernuak titulazio batzuk bertze batzuen gainetik jartzea, titulazio bakoitzak ahalbidetzen dituen lanbide-inguruneei kasurik ez egitea, eta Esku-hartze Sozialeko Hitzarmenaren Zaintza eta Interpretaziorako Batzorde Paritarioak arlo horri buruz ematen dituen ebazpenak kontuan ez hartzea.

Nahiz eta gu aurka egon, Gobernuak zentzugabekeria hori gauzatu du; beraz, hainbat enpresatako ehun langilek baino gehiagok lana gal lezakete hurrengo hilabeteetan. Baina baldintza agiria udaren atarian aterata bidegabekeria hori oharkabean gertatzea lortuko dutela pentsatzen badute, oso oker daude. Ez dugu onartuko. Hala, langileei dei egiten diegu antolatzeko eta mobilizatzeko, baldintza agiri horiek kendu eta berriak egin ditzaten, aldarrikatu ditugun parametroen arabera: akordio negoziatu eta tenporalizatu batean oinarrituta aplikatzea, modu transitorioan, eta egun lanean ari diren pertsonentzako bermeekin.

Aurten hiru langile hil dira jada altueratik erorita, saihestu zitezkeen lan istripu hilgarriak hiruak

Odoluzteak ez du etenik. Gaur behargin bat hil da Durangon, lanean ari zen eraikenetik, bosgarren pisutik, erori denean. Aurten gutxienez 29 langile langile hil dira lanean Euskal Herrian.

Lehenik eta behin, LAB sindikatutik gure elkartasuna eta babesa adierazi nahi diegu hildako langilearen familia eta gertukoei. Zoritxarrez, gaur gertatutakoa ez da berria. Aurten hiru langile hil dira altueratik erorita. Segurtasun neurriak hartuz ekidin daitezkeen istripuak dira, baina, zoritxarrez, errealitateak erakusten digu ez dituztela segurtasun neurriak hartzen honelako istripuak berriro gerta ez daitezen. Antza, administrazio publikoen arduradunek ez dakite hau. Non daude administrazioko arduradunak eta Jaurlaritza? Zein aldaketa egin eta zein pauso emateko prest daude egoera honi buelta emateko? Lakuako Gobernua prest al dago agenda politikoan lan istripuen arazo larria eta egiturazkoa behingoz kokatzeko? Edo beste aldera begiratzen jarraituko du?

Argi daukagu lan istripuak ez direla zoriak edo kasualitateak sortuak, ematen diren lan harremanen, prekarizazioaren, lan arautegiaren eta, gaurkoan bezala, azpikontratazioaren emaitza dira. Administrazio publikoei exigitzen diegu istripua ikertzea, arduradunak seinalatzea eta ordaindu dezatela.

LAB sindikatutik argi dugu. Bizitza eta lan duinak behar ditugu, lanetik onik eta bizirik bueltatzeko eskubidea dugu. Zentzu honetan, norbanakoena, familiena eta jendarte osoarena den gaitz honekin bukatzeko bide bakarra borroka eta antolakuntza dira, lan harremanen eta joko arauen aldaketatik etorriko da aldaketa. Eredu berri bat gauzatu behar dugu, langileon bizitza eta osasuna lehenetsiko dituena.

LAB sindikatutik lanean eta borrokan jarraituko dugu langileon eskubide, segurtasun eta osasunaren alde. Dei egiten dugu langile klaseari eta herritarrei, uztailak 6an, asteartea, 12:00etan, Durangon, obraren aurrean gehiengo sindikalak deitutako elkkarretaratzean parte hartzera.

La Asuncion klnikako langileak ez dituen ospital publikorik ez dugu onartuko

Tolosaldeko ospitale berria %100 publikoa izatea, zerbitzu guztiak izatea eta Asuncion klinikako langileak bertara subrogatzea eskatu dugu LAB eta ELA sindikatuok, Tolosan egindako agerraldi batean.

Langabeziaren jaitsierak ez ditu enpleguaren egiturazko arazoak konpontzen

COVID-19ren aurkako murrizketen amaierak eta udako denboraldiaren hasierak ekonomia suspertzen eta lan-kontratazioa handitzen lagundu dute, eta horri esker, Hego Euskal Herrian erregistratutako langabeziaren beherakada hiru hilabetez jarraian gauzatu ahal izan da.

Hala ere, ofizialki 158.625 pertsona daude langabezian, eta hiru kasutatik bitan ez dute inolako langabezia-prestaziorik jasotzen.

Estatuko babes-sistemak ematen duen estaldura-maila hain txikia izatearen arrazoien artean ditugu sistemaren ahulezia bera eta gurea bezalako lan-merkatu prekarioaren errealitatera egokitzeko ezintasuna. Gainera, pandemiaren ondorioz gora egin du iraupen luzeko langabeziak, izan ere, egoera horretan daude langabeen erdia baino gehiago.

Hori guztia lan-erreforma indargabetzeko nahita bilaturiko atzerapenaren eta Lanbidearteko Gutxieneko Soldataren izozteak markatutako testuinguruan gertatzen da, eta erabaki hori zigor gehigarri bat da soldata baxuenak kobratzen dituztenentzat. Bi gai horiek argi eta garbi erakusten dute gobernu koalizioan erresistentziak eta kontraesanak daudela konpromisoak betetzeko orduan.

Egoera horrekin batera, gobernuak eta CCOO eta UGT sindikatuek pentsio akordio berria adostu dute. Itun horrek PSOEk 2011ko erreforman onartutako murrizketa gogorrak sendotzen ditu, eta, gainera, pentsioen sistema publikoari beste kolpe bat emateko aukera zabaltzen du.

Egindako bidea langileriaren interesen eta pentsiodunen mugimenduaren aldarrikapenen kontrakoa da, eta horrek erantzun sendoa ematera behartzen gaitu, udazkenean pentsioen aurkako erasoa gauzatu ez dadin.

Hernaniko Osasun Zentroko langileei Udaleko Osasun Mahaian parte hartzeko debekua ezarri diete Osasun Sailaren ekimenez, irizpide politiko eta ez-sanitarioak oinarri

Donostialdeko ESIko gerentziak, Osasun Sailak eskatuta, Hernaniko Osasun Zentroko langileei Udaleko Osasun Mahaian parte hartzeko debekua ezarri die. Mahai horretan parte hartu ohi dute, eta debeku horrek irizpide politiko eta ez-sanitarioei erantzuten die argi eta garbi; izan ere, foro horren balorazioa oso positiboa izan da beti, bai Osasun Zentroaren aldetik, bai Udalaren aldetik.

Gerentziaren eta Sailaren debeku horrek ez du ezertan laguntzen Hernaniko osasun-egoera delikatuari aurre egiten, eta, gure ustez, ezker abertzaleak gobernatzen duen udal baten kudeaketa higatzea besterik ez du bilatzen, eta gobernu-taldean, Hernaniko biztanlerian oro har, eta gazteengan, bereziki, Osasun sailaren kudeaketa negargarriaren erantzukizuna deskargatzea. Gainera, udal mailako erakundeei errespetu falta garbi baten aurrean gaude, udalaren eskumenen kontra.

LABen iritziz, Osasun Sailak Hernaniko Udalak egindako Osasun Mahaiaren deialdiari emandako erantzuna, COVID 19 delakoaren ondorioz herria jasaten ari den osasun-egoerari aurre egiteko neurri posibleak aztertzeko helburuz egindakoa, Saila egiten ari den kudeaketa negargarria berresteko beste urrats bat baino ez da.

Izan ere, pandemian zehar, honako hauek guztiak baieztatu dira: Osakidetzaren giza baliabideen eta baliabide materialen gabezia; Lehen Arretaren abandono kronikoa; eskala handiko prebentzio-neurrien falta; lobby jakin batzuei gailentzeko eta aurrez aurreko arreta berreskuratzeko ezintasuna; osasunaren gainetik interes politikoen eta marketinaren nagusitasuna; kudeaketaren gardentasunik eza; lankidetza mota ororen gaitzespena; gazteriaren kriminalizazioa; autokritika-erantzukizunik eza; eta erantzukizun guztiak biztanleriaren lepoan uztea.

Kataluniako eremu sindikal eta sozial subiranistarekin adostasun maila handiak ditugula berretsi dugu gure ordezkaritzak egindako bidaian

Azken hiru egunetan LABeko ordezkaritza bat, Garbiñe Aranburu idazkari nagusiak eta Koldo Saenz Nazioarteko idazkariak osatuta, Katalunian izan da. Bilera erronda bat egin dute bertako hainbat eragile sozial eta sindikalekin; Omnium, ANC, Intersindikala, IAC, COS eta mugimendu sindikaleko hainbat sindikalista subiranistekin, hain zuzen ere.

Bidaia horretan, Kataluniako errealitatearen berri bertatik bertara jaso eta Euskal Herriaren egoera eta erronka politiko, ekonomiko eta sozialen berri emateko aukera izan dugu.

Langileon lan eta bizi baldintza duinak ezinezko egiten dituen sistema kapitalista atzean utzi eta bizitza erdigunean jarriko duen eredu ekonomiko eta sozial baterako trantsizio ekosozialista eta feminista borrokatzen ari gara gu. Hau langileok mundu mailan dugun erronka izanik ere, alternatiba hori eraikitzeko, gure herrian, eraldaketa sozialerako herri burujabetza prozesua sustatu behar dugu. Euskal Herrian zein Katalunian ditugun erronkak kontutan izanda, bidaiaren helburu nagusia, Kataluniako eremu sindikal eta sozial subiranistarekin harremanak estutu eta eragileon artean, Herri batean zein bestean, burujabetza prozesuari gure eremutik egin beharreko ekarpenaz, eman beharreko bultzadaz iritziak trukatu eta sinergia berriak sortzea izan da eta adostasun maila handiak ditugula baieztatu ahal izan dugu.

Euskal Herria zein Katalunian, geure etorkizuna erabakitzeko dugun eskubidea aitortu eta egikaritzeko aukerarik eman gabe jarraitzen du Espainiako Estatuak, ez hori bakarrik, errepresioak ez du etenik. Aste honetan izan ditugu azken bi adibideak: Kontu Auzitegiak Kataluniako Gobernuko hainbat karguduni ezarritako fidantza edota Euskal Herriak Guardia Zibilak egindako bi atxiloketak.

Errepresioari amaiera jarri behar zaio eta ezinbestez heldu behar zaio auzi politikoaren mamiari. Gure herrietan gehiengo sozialak defendatzen du herrion erabakitzeko eskubidea. Indar horiek norabide berean askatzeko erronka dugu, herriaren borondatea izango delako Espainiako Konstituzioak ezartzen duen kortse estu hori apurtzea lortuko duena.