2026-01-27
Blog Page 411

Fiskaltzak ikerketa zabaldu du Hondaleako lanen esleipen prozesuan salatu genituen ustezko irregulartasunen ondoren

Santa Klara uharteko lanen esleipenean ustez epiniko irrepulartasunak aurkitu ondoren, joan den ekainean Donostiako LABeko Sail Sindikaletik eskuraturiko informazioa Eneko Goia alkatearen eta Fiskaltzaren eskuetan utzi genuen, hauek hartu behar ziren neurriak har zitzaten. Eneko Goia alkateak horretarako inolako arrazoirik ez zuela ikusten esan zuen arren, Fiskaltzak diligentziak zabaltzea erabaki du.

Bi delitu identifikatu genituen Udalaren kudeaketa lanean eta Gipuzkoako Fiskaltzaren eskuetan utzi genituen. Batetik, ustez LKS eta Fhecor enpresek Fizkaziorik gabe eskuratu zutela eraikina birgaitzeko exekuzio proiektua idazteko eta zuzendaritza teknikoa egiteko lana. Funtzio horretatik. gerora Moyua enpresak gastuetan egindako %23ko gainkostuei onespena eman zieten enpresa horiek, Donostiako proiektu eta obren departamenduko zuzendaritzaren oniritziarekin. Hori da txostenak jasotzen duen lehen irregulartasuna.

Eneko Goia Donostiako alkateak adierazi zuen Hondalea proiektuan, hiriko beste proiektuetan bezala, ezarrita dauden prozedurak gauzatuz jardun dela. Udal Gobemuak lehiaketari eta esleipenari buruz emandako ebazpenen bidez. eta inoiz ez dela egon idazkariaren eta kontu-hartzailearen txostenik horren aurka. Beraz, Eneko Goia alkatearen ustez, eragin behar diguten lege-aginduak iarraitzen dira. Udala gardena dela eta Fiskaltzak eskatzea erabakiko balu, beharrezko espedienteak helaraziko zizkiotela adierazi zuen. Gauzak horrela, alkateari lanean jartzeko ordua iritsi zaio. Juan Calparsoro Fiskalak LABen salaketari garrantzia eman eta ikerketarako diligetziak irekitzea erabaki baitu.

Izan ere. Proiektu Bateratuaren exekuzio prciektuaren idazketa eta birgaitzerako zuzendaritza teknikorako lank egiteko ardura LKS-Fhecorri lizitazionk gabe eman izana delitua izan liteke. Proiektua onartzeko bideratu zen txostena onartu zuen Udalak, baina bertan ez zen inolako zuzendaritzarako edota idazketarako adjudikaziorik finkatzen. Proiektu eta Obretako zuzendaritza izan zen egoera horretan lan hori LKS-Fhecorri tramitatu ziona. Horrez gain. LKS enpresak berak aitortu du lan hori Udalaren ‘enkarguz’ egin duela. LABen ustez, jokabide horren atzean zuzendaritza horren funtzioen abusua gertatu da, eta prebarikazioa ere izan liteke.

Bestalde, diru publikoaren erabilera okerra ere salatu dugu. Izan ere. LKS-Fhecorrek uharteko eraikinaren birgaitze Jana zuzentzeko lanaren gastua, Alfa Arte enpresak ordaindu duela jakin du LABek. Alfa Artek aurkeztu zuen proiektuan eta aurrekoan ordea, ez zegoen LKS-Fhecorrek egin zuzendaritza lana ordaintzeko diru partidarik. Alfa Artek bere diru partidatik gastu horiek ordaindu baditu, Proiektu eta Obretako zuzendaritzak hori egitea eskatu duelako izan omen da, eta gure ustez, bigarren irregulartasunaren aurrean gaude, Udal Aurrekontuaren diru publikoren erabilera okerra egin baita.

Gauzak horrela, Donostiako LABeko Sail Sindikalak eskatzen du Donostiako Udaleko Gobernu Taldeak gai honetan egin duen kudeaketa eta diru publikoaren erabilera okerra bertan ordezkatuak dauden talde politikoek ikertu dezatela eta hala balitz, ardura politikoak eska ditzatela.

Bilboko Argiak ABEEko langileen asanbladak borroka eredugarriaren ostean lortutako akordioa onartu du

Hainbat hilabetetako gatazkaren eta 95 eguneko grebaren ostean, Bilboko Argiak Aldi Baterako Enpresa Elkarteko (ABEE) langileak akordio batera iritsi dira eta grebari amaiera eman diote.

Bilboko Argiak enpresako langileek tinko jarraitzeko eta ahalik eta borroka aktiboena egindako apustua dela eta, Zuzendaritzak alde batera utzi behar izan du negoziatzeko borondaterik eza, eta, horren ondorioz, akordio bat lortu da, langileen lan-baldintzak nabarmen hobetzen dituena eta aldarrikapen nagusia jasotzen duena: kaleratutako lankidearen berronarketa.

Zuzendaritzaren jarrera itxiaz gain, LABek Bilboko Udalak eta, zehazki, EAJ buru duen Gobernu Taldeak gatazka honetan izan duten papera ere salatu nahi du. Gogoratu nahi dugu Bilboko Argiak Aldi Baterako Enpresa Elkartea (ABEE) Bilboko Udalaren azpikontrata bat dela. Bilboko Udalak bereari eutsi dio eta bizkarra eman die Bilboko Argiak ABEEko langileei beste behin ere.

LABetik argi daukagu borroka dela langileriak bere lanpostuak, lan-baldintzak eta ondorioz, bizitza duina defendatzeko duen bide bakarra. Bilboko Argiak-eko langileek egindako borroka eredugarria izan da, eta borroka horretan funtsezkoa izan da borrokan ari diren enpresa desberdinen arteko aliantza; ITP,Tubacex, Petronor, H&M… hainbat manifestazio egin dituzte Bilbon, gizartearen babes zabalarekin, eta, gainera, elkarri lagundu diogu unean uneko mobilizazioetan. Horiei guztiei eskerrak eman nahi dizkiegu jasotako babesagatik, eta LABetik, bereziki, ITP eta Tubacex-eko langileei adierazi nahi diegu haiekin batera borrokan jarraituko dugula kaleratutako pertsona guztiak beren lanpostuetara berme guztiekin itzuli arte.

Azkenik, LABek bere poza helarazi nahi die langileei, lortutako akordio onagatik eta haiekin batera bidea egin ahal izateagatik. Gora langileon borroka!

Tubacexen negoziatzeko borondaterik eza eta Eusko Jaurlaritzaren arduragabekeria salatzen ditugu

Enpresa-batzordeak uztailaren 26an, astelehenean, egindako eskaerari erantzunez, enpresa-zuzendaritzak eta batzordeak bilera bat egin genuen. Bileran, Zuzendaritzak proposamen bat helarazi zuen, eta Batzordearen ustez ez zen nahikoa, kaleratzeei eusten baitzien.

Asteleheneko 10 orduko bilera antzerki bat baino ez zen izan, langileak eta iritzi publikoa engainatzen saiatzeko eta haien jarrera justifikatzeko, eta beste behin ere prestigioa kentzeko kanpaina bat jarri zen abian hainbat komunikabideren bidez. Tamalgarria da komunikabide gehienak patronalarekin lerrokatzea eta langileen arteko konfrontazioa bilatzea.

170 egun greban eman ondoren, enpresak duela urtebeteko asmo eta jarrera berarekin jarraitzen du. Enpresak ezer garrantzitsurik negoziatzeari uko egin dio eta greba bertan behera urteko eta kaleratzeko helburu bakarrarekin jarraitzen du. Ez du EAEko Auzitegi Nagusiaren epaia onartzen eta Auzitegi Gorenaren epaia atera arte denbora irabazi nahi du.

Tamalgarria iruditzen zaigu Eusko Jaurlaritzak Tubacexeko enpresa-batzordearekin bilera bat egiteari uko egin izana. Berriro ere jarrera horrekin, Eusko Jaurlaritza Tubacexeko zuzendaritzaren kudeaketari abala ematen ari zaio. Kaleratzeekin aurrera jarraitzen duen bitartean soldatak igotzeko zalantzarik ez duen zuzendaritza bat. Beraz, Arantxa Tapia andreari eta Urkullu jaunari galdetu nahi diegu, oraindik ere zuzendaritza intransigente eta zeken horren alde jarraitzen duzue? Zer nahi duzue negoziatzea, kaleratzeak? Gogora ekarri nahi diegu Euskal Autonomia Erkidegoko Justizia Auzitegi Nagusiak kaleratze horiek baliogabetzat jo dituela, bai eta eskualde oso bat zein euskal gizartearen gehiengoa kaleratze horien aurka agertu dela esan daitekela. Bada garaia argi hitz egiteko, Eusko Jaurlaritzak enpresa-batzordearekin bilera bat egin nahi ez baina zer eta nola negoziatu behar dugun argitzeko gai zarete?

Halaber, Eusko Jaurlaritzari eskatzen diogu, langileek zerbait axola badiete, langileei eta hilabete hauetan Tubacexen borrokarekin elkartasuna erakutsi duten pertsona guztie iristen hasi zaizkien isunak eta egozpenak kentzeko, eta azken egunetako jazarpen- eta identifikazio-kanpainari amaiera emateko.

Bukatzeko, argi utzi nahi dugu gaur egun lanpostuak mantentzea bermatzen duen gauza bakarra helegitea kentzea dela. Grebak aurrera jarraitzen du, enpresako zuzendaritzak hala erabaki duelako da. Langileok egiten dugun gauza bakarra da gure lanpostuak, gure familien etorkizuna eta eskualde oso baten etorkizuna defendatzeko daukagun bide bakarra erabiltzea. Greba hasi zen enpresak egoeraren araberako egoera bat baliatu nahi izan zuelako bidegabeki kaleratzeko, eta gaur, uztailak 30, hala nahi izaten jarraitzen du, nahiz eta bere erabakiak hainbat gorabehera izan dituen. Beraz, LABek uste du greba hasteko genituen arrazoiek bere horretan jarraitzen dutela, eta, ondorioz, uste dugu ez dagoela borroka uzteko arrazoirik, eta borrokatzeari urteko unea dela uste duenari galdetzen diogu: zer aldatu da otsailaren 15etik?

Azken urtean sortutako lau enplegutatik hiru aldi baterakoak dira, berreskuratutakoaren kalitate ezaren isla

Urte hasiera oso ezkor baten ondoren, Hego Euskal Herriko lan merkatuaren egoera susperraldi zantzuak ematen hasi da bigarren hiruhilekoan, 18.700 lanpostu sortuz. Hala ere, lehen hiruhilekoan galdutako enplegu kopurua baino txikiagoa da.

Atzera begiratuz pandemiaren inpaktuaren premiazko balantzea egiteko, gogoratu behar dugu birusaren agerpenak eragindako lehen kolpeak eta kutsatzea geldiarazteko hartutako neurriek 43.200 lanpostu suntsitu zituztela; hori, Enplegu-Erregulazioko Espediente batek edo jarduera eteteak eragindako dozenaka mila pertsonak kontuan hartu gabe.

Ordutik, EPA inkestaren arabera, krisiaren hasieran galdutako enpleguen %62 inguru berreskuratu dira. Horrek esan nahi du oraindik 16.500 lanpostu inguru falta direla koronabirusa agertu aurreko lan-okupazioaren mailara iristeko.

Horri ekainaren amaieran Hego Euskal Herri osoan oraindik Aldi Baterako Enplegu Erregulazioko Espendienteetara lotuta zeuden 22.000 pertsona inguru gehitu behar zaizkio.

Gainera, bada kezkatzeko beste arrazoi bat berreskuratutako enpleguaren kalitateari dagokionez. Izan ere, azken urtean sortutako lau enplegutatik hiru aldi baterakoak dira, eta horrek pandemia aurreko mailetara (% 23,5) itzultzen du behin-behinekotasun tasa.

Adostasun sozial zabala dago enpresaburuek aldi baterako kontratazioaz egiten duten gehiegizko eta justifikaziorik gabeko erabilerari buruz. Hala ere, azken hamarkadetan onartutako lan-erreformek ez dute anomalia hori zuzendu, eta horrek anormaltasun-egoera bat eragin du, Europan lehen postuan jartzen gaituena lan-ezegonkortasunean eta prekaritate-baldintzetan.

Gobernu zentralak beste erreforma bat agindu du kontratazio modalitateak hirura murrizteko, behin-behinekotasuna murrizteko eta lan merkatuaren dualtasunarekin amaitzeko. Hala ere, orain arte ez da PPren lan erreforma bertan behera uzteko konpromisoa betetzeko gai izan.

Gainera, prezioen igoera etengabea izan arren, Lanbidearteko Gutxieneko Soldatak izoztuta jarraitzen du, inflazioa %3 inguru igo baita.

Arabako kirol-jardueren enpresa handienetakoa den DISPORT EKIren administratzaileak eragindako indarkeria salatu dugu Gasteizko Justizia Jauregiaren aurrean

LAB, ELA, CCOO eta UGT sindikatuok elkarretaratzea egin dugu Gasteizko Justizia Jauregiaren aurrean, DISPORT EKI kirol-jardueratan aritzen den enpresaren administratzaileak erabilitako indarkeria salatzeko, erasoa jasan zuen langile batek enpresaren aurka jarritako demandaren epaiketa eguna dela baliatuta.

COVID-19 bidezko kutsatzea lan-istriputzat hartu behar da osasun-sektoreetako eta sektore soziosanitarioetako langile guzti-guztien kasuan

Gizarte Segurantzak, 2020ko azaroan, osasun-sektoreetan eta sektore soziosanitarioetan paziente kutsatuei arreta ematen dieten osasun-langileei Covid-19agatik gaixotzea lan-istriputzat hartzea  erabaki zuen, garbitzaileak, administrariak, mantentze-lanetako langileak eta abar alde batera utzita. LAB sindikatutik erabaki hori salatu genuen.

Jarraian, kanpaina bat abiarazi genuen, beren lanbidea zentro sanitario eta soziosanitarioetan garatzen duten COVID-19k kutsatutako langile guztien kutsatzea lan-istriputzat aitortzeko, ondorio guztietarako, aurreko Errege-Dekretuan jasota zegoen bezala (indargabetuak gero), bai eta langileen osasuna bermatzeko behar diren neurri guztiak hartzea eskatuz ere.

Hori dela eta, hilabete hauetan zehar INSSari, Gizarte Segurantzako Institutu Nazionalari, Covid-19arekin kutsatutakoen kontingentziei buruzko zehaztapenetan aldaketak egiteko eskatu diogu; gaixotasun arruntatzat hartu beharrean lan-istriputzat hartzea, hain justu. Azkenean, arrazoia eman digu Gurutzetako mantentze-lanetako langile baten kasuan, LAB sindikatuak aurkeztutako errekurtsoari esker: lan-istriputzat jo du mantentze-lanetako lankide horrek izan zuen Covid-agatiko kutsatzea. Mutuak ez du errekurtsorik aurkeztu, eta INSSaren ebazpena onartu du. 

Ebazpen honek erakusten du enpresetan oro har, eta Osakidetzan, bereziki, gertatzen diren kutsatzeak saihestu egin daitezkeela eta saihestu egin behar direla prebentzio eta babes neurrien bidez, eta hori gertatzen ez bada, enpresak erantzukizuna duela beharrezkoak diren neurriak ez hartzeagatik, eta, beraz, COVID-19 bidezko kutsatzea lan-istriputzat hartu behar dela. Gainera, Osakidetzaren kasuan, gaindituko litzateke lan kategoria desberdinen artean sortutako desberdinkeria, aitortuz osasun eta soziosanitario arloetan lan egiten duen langilegoaren zati honek ere egiten duen lan garrantzitsua.

Ekin diote Berriobeitiko Jealser enpresan deitutako astebeteko grebari

Berriobeitiko Jealser metalgintza sektoreko enpresako langileak greban dira gaurtik aurrera, aste honetan guztian. Enpresak hiru ordezkari sindikal ditu, hiruak LABeko kideak.

Langileek gutxieneko soldata bat eskatzen dute guztientzat eta bere garaian adostu zuten aldi baterako murrizketa bueltatzea. Enpresak ez du horretarako asmorik, urte osoa baitaramate negoziatzen inolako konponbiderik eskaini gabe. Enpresak ez du zor diena ordaindu nahi, eta, aldiz, beste inbertsio batzuk egiten ari da. Beraz, dirua ez da falta, borondatea besterik ez.

Hainbat lanuzte eta mobilizazio egin ondoren, aste honetan urrats bat gehiago eman behar izan dute: aste osoko greba egingo dute langileek. 

Gaurko lehen greba eguna erabat arrakastatsua izan da, eta ekoizpena geldirik egon da.  Egoera konpondu ezean, urrats gehiago emateko prest daude bidezkoak diren soldatak erdietsi arte.

[IRITZIA] “S.O.S. Nafarroako osasun publikoa”

Iritzi artikulu honetan, LAB Osasunbideko arduradun David Mendazak arduradun politikoei eta osasun kudeatzaileei exijitu die berehala erantzun diezaietela profesionalen eta herritarren beharrei. Era berean, osasun publikoaren defentsa aldarrikatu du:

Bosgarren olatuak soken kontra jarri ditu Nafarroako Osasun Zerbitzuko langileak. Profesionalak falta dira, batez ere erizainak eta fakultatiboak, eta horrek garbi erakusten du gure komunitatea, 600.000 biztanle, bi medikuntza-fakultate eta bi erizaintza-eskola dituena, ez dela gai izaten ari osasunzerbitzu publikoari arreta egokia emateko behar adina profesional erakartzeko.

Azken asteotako presio asistentzialak gure mugak erakutsi dizkigu berriz ere, eta, horren ondorioz, profesional askoren oporrak eta atsedenaldiak kolokan daude, batez ere erizainenak eta, nola ez, pandemiak gehien zigortutako unitateetako langileenak. Urtebetetik gora dirauen pandemiaren ondorioz eta horrek dakarren guztiaren ondorioz (itxaron zerrendak handitzea, prozesu kronikoen segimendu falta, langileen desmotibazioa…), arreta-eskaera handia da, eta handiagoa ere izango da, eta gure sisteman ez dago horri aurre egiteko plangintza edo proiekturik.

Langileen arloan aspaldi hartu behar ziren neurriak hartu ez zirenez, orain, plantillaren egunerokotasunari eragiten dioten hainbat erabaki garrantzitsu nahitaez, presaka eta, kasu askotan, bidegabeki hartu behar izan dira. Horrek guztiak osasunzerbitzu publikoari ospea kendu eta sistema tentsionatu besterik ez du egiten. Gure osasun sistemairaganeko politika neoliberalek ezarritako murrizketak ordaintzen ari da oraindik, eta baliabide publikoen kontura kapital pribatuari mesede egitea bilatzen da uneoro.

Osasunbideko langile gehienek % 200 eman dute pandemiaren garaian, familia kontziliazioari, oporrei eta, askotan, norberaren osasunari ere uko eginez. Oinarrizko laguntzan eta arreta espezializatuan, plantillak, herritarrekin batera, hainbat gabezia jasaten ari dira,Chiviteren gobernuak osasun publikoarekin duen konpromiso faltaren ondorioz, zalantzarik gabe. Gaur den egunean, hiru ordu baino gutxiagoan pertsona gutxi batzuk Madrileraino eramango dituen tren bat eraikitzeko lanak finantzatzen jarraitzen dute, eta, bitartean, herritar gehienek egunak itxaron behar izaten dituzte etxetik metro gutxira daukaten osasun etxean artatuak izateko.

Kasu askotan, bai langileek, bai tarteko burutzek eskuak lotuak dituzte beren eginkizunak eraginkortasunez betetzeko, eta suminduta daude jasaten dituzten bidegabekeria soziolaboralen aurrean. Horregatik, ikusirik langileen lan-baldintzen bilakaera gaiztoa (prekarietatea, lan-gainkarga, gehiegizko ordutegiak) eta haien osasunbaldintzen degradazioa (arrisku psikosozialak, atsedenik eza, Covid-aren ondorioak), eta kontuan harturik epe laburrean osasun egoera hobetzeko itxaropenik ez dagoela, ezinbestekoa da Nafarroako osasun politika lehenbailehen aldatzea, egiturazko aldaketak ekarriko dituen estrategia batean oinarrituta.

Hori lortzeko, premiazkoa da oinarri batzuk ezartzea eragile politiko eta sozialak, osasunarloko profesionalak, hezkuntza- eta prestakuntza-zentroak, herritarren kolektiboak eta abar kontsentsu batera iristeko eta, denen artean, osasun publikoa blindatuko duen itun sozial bat lortzeko, osasun arloko profesionalek Nafarroako herritarrei estaldura ezin hobea eman ahal izateko.

LABek arduradun politikoei eta osasunkudeatzaileei exijitzen die berehala erantzun diezaietela profesionalen eta herritarren beharrei, eta gainerako eragile soziopolitikoei, Osasunbideko langileei eta herritarrei eskatzen diegu inplika daitezela osasun publikoaren defentsan, etengabe jasaten dituen erasoen aurrean.

AHTren aurka Atxondon egingo den akanpadan parte hartzeko deia luzatu nahi diogu Euskal Herriko langileriari

Pandemiak ez ditu Eusko Jaurlaritzaren, Nafarroako Gobernuaren eta Espainiako Estatuko Gobernuaren asmoak, proiektuak eta lehentasunak aldatu AHTarekiko. Trenaren obrekin jarraitu, gutxi batzuen neurrira diseinatutako mugikortasun eredua martxan jarri eta aterabiderik ez duen etorkizun batera kondenatu nahi gaituzte. AHTa, zentzu horretan, proiektu zentrala da EAJren garapen ereduan. Izan ere, lurralde desorekan, nazioarteko pertsona eta merkantzien fluxuan eta neurririk gabeko hazkunde infinituan dago txertatua.

AHTaren obrek eragindako kalte ekologiko eta sozialaz gain, lan baldintzen prekaritatea ere azpimarratzekoa da. Abiadura Handiko Trenaren obrak hasi zirenetik gutxienez 11 dira bizia galdu duten langileak. Ezin dugu ahaztu, zentzu horretan, pasa den astean Elorrion AHTaren obretan bere bizia galdu zuen langilea; argi dago AHTa ez dela soilik ingurumenaren eta mugikortasun jasangarriaren kontrako eraso bat, AHTa ere langile klasearen kontrako eraso zuzena da. Horietako batzuk langile migranteak izan dira, prekarizatutako postuetan eta baldintzetan lan egiten zutenak.

Ebidentziak argiak dira. Adibidez, azkeneko urte honetan Europako Kontu Ganberak egindako auditoriak Euskal Herriko agente sozial eta sindikalok urte hauetan zehar salatu duguna berretsi du:

–       Kostu-Onura txostenak inorako irizpide eta seriotasunik gabe egin ziren. Proiektuaren bideragarritasun ekonomiko eta soziala justifikatu gabe dago.

–       Euskal Y delakoa irla moduko bat izango da. Izan ere, Bordelerekin konektatzen duen zatia 2037ra arte ez da amaituko eta Burgosekiko lotura ere atzerapenak jasaten ari da. Euskal Y-a, teorian, 2023 urterako bukatuta egon beharko litzateke, baina, COVID19ak eragindako testuinguru sozioekonomikoa kontuan hartzen badugu, seguruenik asko atzeratuko da denboran. Honek erakusten du proiektuaren zentzurik eza.

–       Eusko Jaurlaritzak 2004tik EHUko akademikoek egindako txostenei muzin egin eta proiektuarekin aurrera jarraitu zuen.

–       Euskal Y-ak, momentuz, 1.825 milioi euroko gainkostua izan du. Hasierako proiektuan definitutakoa baino %39 gehiago.

Orain da momentua AHTaren kontrako borroka indartzeko eta gizarte bezala ditugun lehentasunak birdefinitzeko. Esaterako, Atxondoko trenbide-tartean xahutuko duten diruarekin ospitale bat eraikitzeko aukera egongo litzateke, baina Eusko Jaurlaritzaren lehentasunak beste batzuk dira.

LAB sindikatutik argi daukagu; berriki egin dugun programa sozioekonomikoan jasotzen dugun moduan, ezinbestekoa da pertsonen eta merkantzien mugikortasun eredu berri bat bermatuko duen azpiegitura jasangarriak proiektatzea, tren soziala indartzea kasu. AHTak, hain zuzen ere, jasangarria ez den mugikortasun ereduan sakontzen du.

COVID19ak agerian utzi du bizitza duina bermatzeko ezinbestekoak diren sektore produktibo eta erreproduktiboak indartu behar ditugula eta zerbitzu publikoetan inbertitu behar dugula. Pandemiaren aurretik AHTaren bideragarritasuna kolokan bazegoen, momentu honetan langileok ezin dugu onartu diru publikoa zentzurik gabeko proiektuetan xahutzea. Nahiz eta ofizialki Bizkaiko azpiegituraren %70a dagoela eraikita, soilik %30a dago guztiz amaituta eta operatibo egoteko moduan. Diru publikoa zerbitzu publikoetara eta behar sozial kolektiboetara bideratzea izango da berme bakarra langileon bizitza duina bermatzeko.

LAB sindikatuak uztailaren 30 eta 31 eta abuztuaren 1ean Atxondon egingo den AHTrik ez! Akanpadan parte hartzeko deia luzatu nahi dio Euskal Herriko langileriari. Denon artean geldituko dugu!