2026-05-01
Blog Page 3

Jaurlaritzak ez du benetako apusturik egin nahi euskaldunon eta langileon hizkuntza eskubideak bermatzeko

LABek bermeak exijitu ditu, eta 30 orduko lan astearen aldarrikapena egin du dagoeneko Eusko Jaurlaritzaren Mahai Orokorrean.

Gaur Gasteizen egindako Mahai Orokorraren bileran ohiko errotondari biraka jarraitu dugu. LABek ez dio Jaurlaritzari borondaterik antzematen landutako gaiak behingoz konpontzeko: euskara, jardunaldi murrizketa, erretiro-txanda kontratua, gazteberritze planak eta behin-behinekotasuna.

Euskara

Jaurlaritzak jendartearen eta langileon hizkuntza eskubideak bermatzeko erabateko ardura du. Egundoko ahalegina egiten ari dela eta baliabideak jartzen ari dela dio, baina bere jarduna ez doa norabide horretan. Batetik, Iralen eta Lanbiden atzerapauso lotsagarriak ematen ari da. Bestetik, euskararen kontrako oldarraldiaren aurrean eta legebiltzarrean eztabaidatzen ari diren bi proposamenen aurrean (EH Bildurena eta EAJrena) Jaurlaritza sostengatzen duten alderdiak arazoa betikotzearen aldeko apustua egiten ari dira. Benetako babes juridikoaren aldeko apustua exijitu die LABek, bide antzuak baztertuta.

Jardunaldia

2000. urtean egindako Greba Orokor baten ondorioz, administrazioan 35 orduko lan astea adostu ahal izan zen. 26 urte igarota, egoera aldatu egin da, baina jardunaldia murrizteko arrazoiak berberak dira, eta LABek lan astea 30 ordura jaistea aldarrikatu du gaurko bileran. Jaurlaritzak, ohi bezala, ez du gaiari heltzeko borondaterik agertu, eta bestelako gaietara desbideratu nahi du fokua. Argi utzi du beste behin ere, 2000. urtean bezala, borondate falta hori aldatu nahi bada, mobilizazioaren bidez izan beharko dela.

Erretiro-txanda kontratua

Gai hau ere errotondan mantentzen dute, Madrilera begira erosoa delako «segurtasun juridikoa» aitzakiatzat hartzea. Jaurlaritzak baditu tresnak aukera hau eremu guztietara zabaltzeko, enpresa publiko batzuetan dagoeneko egiten ari den bezala. Urtarrilean aurkeztutako testua, gutxiengoarekin adostuta, Gobernu Kontseilura eramango dutela adierazi dute.

Behin-behinekotasuna

Kasu honetan ere badaude tresnak behin-behinekotasuna Europak agintzen duen %8ra jaisteko, baina borondaterik ez dago. Madrilen zer erabaki begira gelditu baino, eskumenak exijitu behar ditu Jaurlaritzak, birjartze tasak eta lanpostu deialdiak hemen adostu ahal izateko.

LABek gai hauen guztien defentsan mobilizatzen jarraituko du, eta gogoratu nahi du hurrengo asteak eta hilabeteak garrantzitsuak izango direla jendartearen eta langileon euskara eskubideak legez behingoz bermatzeko. Langileei datozen mobilizazioei adi egoteko eskatzen die.

Matia Fundazioak lehenengo bajaren %100eko osagarria kentzea erabaki du

LAB sindikatuak Gipuzkoako herritarrei Matia Fundazioko langileen egoeraren berri eman nahi die, azken erabaki batek sortu duen kezka dela eta.

Fundazioko zuzendaritzak lehenengo bajaren %100eko osagarria kentzea erabaki du, langileen aurkako neurri larria ezarriz. Nahiz eta osagarri hori urte amaieran ordainduko dela iragarri, erabakiak berehalako kalte ekonomiko nabarmena eragiten die langileei. Gainera, neurri horren bidez, langileak iruzurraren susmopean jartzen dira, eta, modu orokorrean, bajak osasun arrazoirik gabe hartzea egozten zaie.

Sindikatuak salatzen du zuzendaritzak ez duela bestelako irtenbide edo baliabiderik bilatu, eta, aitzitik, langileen kolektiboari zuzenean eragiten dioten neurriak hartu dituela.

Gogorarazi nahi da aldi baterako ezintasun gehienak gaixotasun arrunten ondorio direla, eta kasu askotan lan-baldintzek eragindakoak direla. Hala ere, mutualitateek ez dute egoera hori aitortzen eta enpresen interesak lehenesten dituzte, baja horiek arruntzat joz. Praktika horiek dira, hain zuzen ere, benetako iruzurra.

“Zaintzailea zaindu” izan da fundazioaren leloetako bat. LAB sindikatuak galdera zuzena egiten du: non geratu da konpromiso hori?

LABek Arabako adingabeen eta emakumeen* babes-sarean murrizketak salatu ditu eta Urtarani erakundeen utzikeria eteteko exijitu dio

Gizarte Ongizateko Foru Erakundearen (GOFE) mendeko Beti Gizartean Fundazioak kudeatutako baliabideetako LABeko langileek elkarretaratze bat egin dute gaur. Gorka Urtaran eta bere Gizarte Politiken taldea emakumeen* arretarako eta adingabeen babeserako sarea murrizten ari direla salatu dute, plangintzarik eta gardentasunik gabe, eta horrek ondorio larriak dituela bai erabiltzaileentzat, bai langileentzat.

Urtarriletik hona, euren kezka helarazi diete erakundeei eta elkarrizketarako guneak irekitzen saiatu dira. Hala ere, gaur egun oraindik ez dute informazio argirik Arabako Foru Aldundiko Gizarte Politiken Sailak lan egiten duten baliabideei buruz hartutako erabakien inguruan.

Baliabideen egoera kritikoa:

  • Sortuleku: Emakumeei* eta haien seme-alabei zuzendutako proiektu espezializatua (2008tik). Bere itxiera ez da ofizialki jakinarazi; modu informalean jakin du LABek.
  • Hazten: Desagertzear dagoen haurtzaroko egoitza-etxea. Dagoeneko saturatuta dagoen sare batean plazak kentzea dakar horrek.
  • Abiatuz: Emantzipazio-aurreko baliabide berria, lizitaziorik gabe martxan jarria, protokolorik eta proiektu hezitzaile argirik gabe.
  • Ondoan: Ahultasun egoeran dauden emakumeentzako* lizitazio berria; hutsik jarraitzen du, eta Sailak proiektua bertan behera uzteko eta ezabatzeko arrisku erreala dago.

Zer gertatzen ari da? Lehenik, ez dago informazio argirik. Sortulekuren itxiera ez da ofizialki komunikatu. Bigarrenik, baliabideak kentzen ari dira. Hazten desagertzeak adingabe txikienentzako plazak murrizten ditu. Hirugarrenik, Abiatuz baliabide berria lizitaziorik gabe abiarazten ari da; lantaldeek ez dakite nola lan egin behar duten. Laugarrenik, Ondoango lizitazioak hutsik jarraitzen du eta proiektua galtzeko arriskua dago.

Egoera honetan daude Gizarte Politiken Saila 2023tik lan-eskubideak eta lurraldeko arreta-kalitatea defendatzen ari den langile-taldea zigortzen ari delako. Erakundeen utzikeria honek jendarte-zerbitzuak okertzen ditu eta erabiltzaileak babesgabe uzten ditu: ahultasun egoeran dauden emakumeak* eta adingabeak. Gorka Urtarani berriro esaten dio LABek: Sortuleku proiektuaren jarraitutasuna eta bertako hezkuntza-taldea Ondoan baliabidera subrogatzea defendatzen jarraituko du.

Gizarte Politiken diputatuari Hazten eta Sortulekuko langileak entzuteko eskatzen dio LABek: harrera-sare duin batean sinesten du sindikatuak, itxaron-zerrendarik gabea eta baliabide antolatuekin. Hamarkadetako lan profesionala eta bazterkeria arriskuan dauden emakume* eta adingabeen arretak eskatzen duen espezializazioa defendatzen du. “Gure esperientzia da zerbitzuaren bermea!”, adierazten du sindikatuak.

Gatazka honek konponbide erraza du: Gorka Urtaran, eseri zaitez langileekin egoera hau nola kudeatu erabakitzeko. Lizitazioen prozesu eta epeetan gardentasuna eskatzen dute langileek, lan-eskubideekiko errespetua eta aldaketak arretaren ongizatea bermatuz planifikatzea. Erantzunik jaso ezean, grebak eta mobilizazioak gogortuko dituzte langileek.

EUDELen mahai-negoziatzailearen bezperan LABek eta ELAk egin dugun 2 ordutako lanuzteak jarraipen zabala izan du

75 mobilizazio baino gehiagotan EUDELi eta EAJ, EH Bildu eta PSE-EEri exijitu diegu Udalhitzeko eta udaletako mahaietara edukiak orain ekartzeko.

Gaurko egunerako, EUDELek Udalhitzeko mahai-negoziatzailea deitua duen bezperarako, LAB eta ELA sindikatuek 2 ordutako lanuztea deitu dugu Udalhitzeko zein hortik kanpoko udaletako (hiriburuak eta udal handiak gehien bat) negoziazioetan udal langileek eskatzen dituzten aldarrikapenak mahaietara ekarri ditzaten.

2 ordutako lanuzte honek 75 udal baino gehiagotan mobilizatzea eragin du, lanuztean udaletako zein udal erakunde publikoetako langileek parte hartu dutelarik. Ehunka izan dira gaurko egunez tokiko administrazioen aurrean mobilizatu diren langileak eta tokiko administrazioei, hauek gobernatzen dituzten alderdi politikoei zein EUDELi exijitu diete mahai-negoziatzaileetara edukiak orain ekartzeko, soldata eta enpleguari dagozkion gaiak hemen negoziatu behar direla aldarrikatzearekin batera.

Udal eremuan urte asko daramagu lan baldintzak hobetuko dituen akordio integralik gabe eta mahai gehienak ez daude martxan. Bitartean, aurreko urtean Udalhitzeko negoziazio mahaia martxan jarri zen eta orain dela 16 urte berritu gabeko lan-baldintzak adosteko aukera irekita dago. Alabaina, Udalhitzen negoziazioan urte eta erdi pasa den arren, oraindik orain EUDELek eduki eskasak jarri ditu mahai gainean eta orokorrean konkreziorik gabekoak dira. Udalhitzen kanpo dauden udaletan berdina gertatzen ari da.

Testuinguru horretan negoziazio-mahaietara edukiak eraman eta lan-baldintzen hobekuntza negoziatzea exijituz LAB eta ELA sindikatuok adosturiko aldarrikapen komun batzuen baitan mobilizazio eta greba dinamika abiatu genuen. Zentzu horretan, gaurko lanuzteak eta langileek erakutsitako indarrak alderdi politikoak mugiarazi dituen edo ez ikuskizun dago, biharko mahai negoziatzaileko edukiek argituko digute hori. Langileon aldarrikapenak mahai gainera ekarri bitartean, langileek argi daukate abiatu duten borrokarekin jarraitu behar dutela eta horregatik maiatzaren 14ean eta ekainaren 4ean egun osoko grebak egingo dituzte EAEko udaletxe guztietan.

Hauek dira gaurko lanuztean eta mobilizazioetan egin diren aldarrikapenak:

  • Soldatetan azken urteetan galdutako eros ahalmenaren berreskurapena, aurretik galdutakoaren zorra onartu eta berreskuratzeko konpromisoa barne. Eta udaletan azpikontrataturiko langilerik ez egotea 1.500 €ko gutxieneko soldataren azpitik.
  • Enpleguari lotuta pribatizazio gehiagorik ez egitea eta publifikazioak burutzea, egiturazko lanpostuak aitortzea, sektore feminizatuetan jardunaldiak %100ekoak izatea eta behin-behinekotasun tasa errealak jaistea prozesu bidez eta langileak kontsolidatuz.
  • Gazteberritze neurriak adostea: batetik, adinagatiko lanaldia murrizteko eskubidea aitortzen duten neurriak soldata eta kotizazioak murriztu gabe; eta bestetik, errelebo kontratua bermatzea langile guztiontzat.
  • Jardunaldia jaistea eta musika eskoletan zein euskaltegietan irakastorduak jaistea ere.
  • Lan osasunari loturiko neurriak adostea: baja bukatzen den arte %100eko ordainsari konpentsazioa jasotzea; bajen kudeaketa publikoa egitea eta ez mutualitateen bitartez; lan kargak arintzeko neurri zehatzak adostea ordezkapenak barne; eta arrisku psikosozialen eta arrisku ergonomikoen ebaluazio adostuak egitea, zein hauei loturiko neurriak ezartzea.
  • Hautaketa prozesuak tokiko erakundeek egiteko derrigortasuna ezartzea, suhiltzaileak eta tokiko poliziak prozesuak barne, eta hauek gutxienez 3 urtean behin egitea, lekualdatze lehiaketekin batera.
  • Euskarari dagokionez, lanpostu guztiak elebidunak izateko neurriak ezartzea; batetik, sarbidean bi hizkuntzak derrigorrezkoak izanik; eta bestetik, egun lanean ari direnak euskalduntzeko, euskara planak adostuz.
  • Berdintasun neurriak adostea: soldata arrakalekin amaitzeko neurriak; jazarpen protokoloen jarraipena, aplikazioa eta ebaluazioa egitea; LGTBIfobiaren kontrako protokolo eraginkorrak; edota kolektibo maskulinizatuetan, neurri eraginkorrak egoerari buelta emateko.
  • Kontziliatzeko neurriei dagokienez, batetik, zaintzeko lanaldi murrizketak eta eszedentziak adostea, zaindutako pertsonaren adin mugarik gabe; eta bestetik, loturagramen bidezko baimenak onartu eta aitortzea.
  • Trantsizioa ekosozialerako neurriak adostea.

Bukatzeko, lanuztea egin eta mobilizazioetan parte hartu duten langile guztiak zoriondu nahi ditugu. Gero eta gehiago gara, jarraitu dezagun lanean eta landu ditzagun maiatzaren 14ko zein ekainaren 4ko greba egunak. Udalhitzen zein udaletako negoziazioetan edukiak orain eskuratzeko modu bakarra da! Beraz, presionatu ditzagun alderdi politikoak langileoi dagokiguna eskuratu arte!

LABek Tubos Reunidosen enplegu-erregulazioko espedientearen aurkako demanda erregistratu du, eta azalpenak eskatu ditu prozesuaren opakutasunaren aurrean

LABek gaur aurkeztu du epaitegian Tubos Reunidosek planteatutako enplegu-erregulazioko espedientearen aurkako demanda, beste urrats bat emanez lanpostuen defentsan eta justifikaziorik ez duten enpresa-erabakien aurrean.

Demanda jartzeak hasieratik LAB salatzen ari denari erantzuten dio: gardentasun faltak, benetako negoziaziorik ezak eta egiturazko neurrien inposizioak markatutako prozesua da; hala nola, kaleratze kolektiboa, altzairutegiaren itxiera eta logistikaren kanporatzea.

Ildo horretan, LABek azpimarratu nahi du opakutasuna ez dela soilik enpresaren erantzukizuna. Gaur egun, informazio falta orokorra da inplikatutako instantzia guztietan. Enpresako zuzendaritzak ez du batzordearen bilera-eskaera aintzat hartu, eta uko egiten dio egungo egoerari eta epe laburreko planei buruzko azalpen zuzenak emateari.

Bestalde, Eusko Jaurlaritzako Industria Sailarekin, aldundiekin eta Amurrioko alkatearekin berriki egindako bileran ere ez zen erantzun argirik edo informazio zehatzik eman funtsezko gaiei buruz, hala nola zorraren birfinantzaketari edo inbertitzaileekin izandako harremanei buruz.

Bien bitartean, komunikabideen bidez mugimendu garrantzitsuak ezagutzen jarraitzen du sindikatuak. Prentsaren bidez jakin du EAJren ordezkaritza batek bilera bat egin duela EBko Barne Merkatuko, Industriako, Ekintzailetzako eta ETEetako Zuzendaritza Nagusiko arduradunekin, baina informazio hori ez zaie aldez aurretik helarazi langileen ordezkariei, nahiz eta duela astebete bilera horretara joan diren ordezkariekin bildu zen LAB, Amurrioko alkatearekin, esaterako.

Era berean, erakundeei helarazitako eskaerari buruzko erantzunik gabe jarraitzen du LABek, komitearen eta SEPIren arteko bilera bideratu eta erraztu dezaten; izan ere, hori funtsezkoa da arazo nagusiari heltzeko: zorra eta haren birfinantzaketa.

LABen ustez, onartezina da egoera larri hau plantillari bizkarra emanda kudeatzea, informaziorik gabe, gardentasunik gabe eta elkarrizketarako benetako espaziorik gabe.

Horregatik, gaur hasitako bide judizialaz gain, sindikatuak iragarri du inplikatutako alde guztiei azalpenak eskatzen jarraituko duela, eta presioa areagotuko duela erantzun argiak eman eta negoziaziorako benetako bideak ireki daitezen.

Jokoan dagoena ez baita soilik plantillaren oraina, baizik eta etorkizun industriala; eta eztabaida horrek ezin du opakutasunean gertatzen jarraitu. 

San Juan de Dios ospitaleko langileek “low cost” lan baldintzak salatu dituzte

Enpresa Batzordeak (LAB eta independenteak) ohartarazi du lan-gainkarga, soldata-geldialdia eta egoera jasanezina dagoela ospitalean, akordioa hamar urtez eguneratu gabe egon ondoren.

San Juan de Dios Ospitaleko langileek premiazko irtenbidea eskatu dute osasun publikoarekin duten kontzerturako, hamarkada batez berritu ez dena. Finantzazio eskasa salatu dute, enpresa kudeatzailea “bidegabeki aberasten” den bitartean.

Batzordeak plantillaren lan egoeran jarri du fokua berriro ere, etengabeko lan gainkarga eta 2024tik soldaten eguneratze eza salatuz. Hau bereziki larritzat jotzen dute bizi kostuaren igoerak markatutako testuinguruan, elikadura edo etxebizitza bezalako esparruetan batik bat.

Era berean, ospitaleak jasaten duen asistentzia-presioa gero eta handiagoa dela ohartarazi dute; izan ere, okupazioaren igoera esanguratsua egon da eta aurten 40 ohe gehiago bete dira. Alde horretatik, langileek adierazi dute Nafarroako osasungintzaren “low cost” zerbitzua sentitzen direla.

Hitzarmen berri bat negoziatzeko elkarrizketak urrian hasi arren, azaldu dute, zentroko zuzendaritzak ez du oraindik proposamenik aurkeztu, eta horrek negoziazioak “erabat blokeatuta” mantentzen ditu.

Batzordeak kritikatu egin du zuzendaritzak baliabide ekonomikoen falta argudiatu izana. “Ezin da egoera honetan jarraitu. Kontuak argiak eta gardenak izan behar dira, eta akordioak, agerikoak”.

Biztanleria zahartzen ari delarik eta menpekotasuna handitzen, Nafarroako osasun sistemaren barruan ospitaleak duen papera ere nabarmendu nahi izan du Enpresa Batzordeak. Ildo horretan, gogorarazi dute artatutako pertsonen %95 Nafarroako Osasun Zerbitzuaren deribazioetatik datozela, eta, gainera, kirurgiako itxarote-zerrendak murrizten laguntzen dutela.

Osasun Publikoko eta ospitaleko zuzendaritzen arteko adostasun faltaren aurrean, langileek uste dute zentroaren titulartasunari buruzko eztabaida irekitzeko unea iritsi dela. Zehazki, San Juan de Dios ospitalea kudeaketa publiko zuzenekoa izatera pasatzea planteatu dute, sistema publikoan berriki sartutako beste zerbitzu batzuek bezala, hala nola anbulantziak, Ubarmin zentroa eta emakumeari arreta emateko zentroak.

Azkenik, batzordeak eskatu du ezkutukeria eta lan-baldintza prekarioekin amaitzea, hitzarmen duin baten bidez, baita bere lan- eta soldata-baldintzak Nafarroako osasun publiko osoarekin parekatzea ere. “Ez dugu Nafarroako osasungintzaren ‘low cost’ izaten jarraitu nahi”, berretsi dute.

Protesta ArcelorMittalen, Legasako plantan kaleratu duten langileagatik

ArcelorMittal Lesakako enpresa batzordeak Legasako lantokiko langile baten diziplinazko kaleratzea salatu du. Langile hori martxoaren 26an kaleratu zuten, “berehala eta kalte-ordainik gabe”. Protesta gisa, batzordeak lanuztea deitu du apirilaren 24rako, 13:00etatik 15:00etara.

Batzordearen arabera, kaleratzearen oinarria langilearen ustezko desobedientzia da; izan ere, enpresak idatziz agindu zion larunbatean, otsailaren 21ean, lan egiteko, lanaldi irregularra aplikatuta. Ordezkari sindikalek azaldu dute, neurri hori ezin zela aplikatu batzordearekin aldez aurretik akordioa lortu gabe, hitzarmen kolektiboak ezartzen duen bezala, eta hau ez zen gauzatu.

Enpresa eta batzordearen arteko akordio ezak, Legasako lantegian materialaren pilaketaren jatorriari buruzko desadostasun batetik zetorren. Enpresak urte hasieran egindako inbertsioarengatik, geldialdia luzatu behar izan zuela eta atzeratutako lan zama arrazoi nagusitzat jotzen du. Batzordetik ordea, langile faltagatik sortu diren geldialdiei egokitzen die zama hau.

Testuinguru horretan, lan-taldeak indartzeko eta lehen seihilekoan geldialdi gehiago egitea saihesteko konpromisoa hartzeko akordio bat lortzen saiatu zirela adierazi du batzordeak, baina zuzendaritzak ez zuen proposamen hori onartu.

Akordiorik ez zenez lortzen, batzordeak kontsulta egin zien langileei batzar baten bidez, eta kontrako 16 boto eta 2 zuri izan ziren. Enpresak proposatutako neurriaren aldeko botorik ez zen izan. Hamar egun geroago, azkenean Legasako lantegian larunbatetan ez zela gehiago lan egingo jakinarazi zuen zuzendaritzak, eta, batzordearen arabera, erabaki horrek islatzen du enpresak ez duela borondaterik lan ordezkaritzarekin konpromisoak lortzeko.

Batzordearen ustez, kaleratze honekin enpresak helarazten duen mezua da lan eskubideak defendatzen dituzten langileak zigortuak izango direla. Kaleratutako langileak enpresan 27 urteko antzinatasuna zuen eta “bere lan eskubideak beti defendatu” dituen pertsona gisa deskribatu du batzordeak. “Orain errudun nagusi bihurtu nahi dute”, kritikatu du, “enpresak bota nahi duen mezua argia da, edonor izan daiteke hurrengoa. Bihar gutako edozein izan gintezke.”

Langileen ordezkariek azpimarratu dute egoera “ez dela kaleratze batera mugatzen”; haien ustez, duintasunari eta lan eskubideen defentsari eragiten die. “Hau erantzunik gabe pasatzen uzten badugu, gure eskubideetan atzera egingo dugu”, adierazi dute, langileriaren batasunari dei eginez: “beldurrik gabe eta zatiketarik gabe, lagundu dezagun kaleratutako langilea, berronarpena orain!”, aldarrikatu dute.

Horregatik guztiagatik, enpresa batzordeak Lesakako eta Legasako langile guztiak apirilaren 24an lanuztea egitera deitu ditu, 13:00etatik 15:00etara. Legasako lantegiaren sarreran elkarretaratzea antolatu dute, “inposiziorik gabe enpresarekin berriro benetako eta eraginkorra izango den elkarrizketa soziala berrartzeko, lan baldintza duinen alde eta kaleratzeen aurka”.

LABek salatu du Tubacexen hitzarmen kaskarrago bat inposatzeko presioa, beldurra eta presak erabiltzen ari direla

LABek publikoki salatu du Tubacexeko zuzendaritzak hitzarmenaren negoziazioan martxan jarri duen maniobra.

Asanblada orokorraren eta plantillaren %90ek baino gehiagok babestutako lanuzteen ondoren, enpresa negoziazio-mahaitik desagertu zen bi hilabete baino gehiagoz. Ez zen bilerarik izan, ez zen aurrerapenik egon, ez zen negoziatzeko borondaterik egon.

Eta berriro agertzea erabakitzen duenean, betiko gidoiarekin egiten du: lehenik beldurra, ondoren presioa eta, azkenik, presak.

Deitutako bileran, zuzendaritzak ERTE posible baten mehatxua jarri zuen mahai gainean, ziurgabetasunera eta lan-kargaren jaitsierara apelatuz. Berehala, behin betikotzat jo zuen hitzarmen-proposamen bat aurkeztu zuen, eta epe oso laburrarekin.

Hau ez da negoziazio-prozesu serio bat. Presio-testuinguru batean akordio azkar bat behartzeko operazio bat da.

LABetik argi diogu: ezin da bi hilabete baino gehiago negoziatu gabe egon eta bost urteko hitzarmen bat egun gutxitan ixtea pretenditu.

Gainera, prozesu osoa garatzeko moduak zalantza handiak sortzen ditu. Bilera ez zen gardena izan, eta ez zuen benetako eztabaida bat ahalbidetu baldintza berdinetan. Badirudi ez zirela alde guztiak informazio berarekin ari, eta horrek guztiz desitxuratzen du negoziazio kolektibo bat izan beharko lukeena.

Horri beste elementu larri bat gehitu behar zaio. Bileraren ondoren, komunikabideetan beldurrean, doikuntza-neurri posibleetan eta enpresaren egoeran oinarritutako mezuak agertzen dira. Baina ez da errealitatearen beste aldea kontatzen.

Ez da esaten 2025ean Tubacexek 25 milioi euro inguru banatu dituela dibidendutan, azken urteetako mailarik altuena. Ez da esaten enpresak berak 2026an ere etekinak banatzen jarraitzea aurreikusten duela. Ez da esaten aurreikuspen positiboak dituela. Ez da esaten, plantillari zuhurtzia eskatzen zaion bitartean, goian dirua banatzen jarraitzen dela.

Isiltasun hori ere estrategiaren parte da.

Aurkeztutako proposamenak hobekuntza ekonomikoak saltzea du helburu, baina benetan ez dute azken urteetan metatutako erosteko ahalmenaren galera konpentsatzen, eta oso urrun geratzen dira plantillak galdu duenetik. Eta hori guztia funtsezko gaietan benetako aurrerapenik gabe: eskubide sozialak, mugikortasunaren mugak edo enplegu-bermeak. 

Hau da, bost urteko hitzarmen luze bat itxi nahi da, sortutako ziurgabetasun-une batean, egiturazko hobekuntzarik gabe eta presiopean.

LABetik argi daukagu: hau ez da azkar sinatzeaz, ondo sinatzeaz baizik. Eta horretarako, enpresak planteatzen duenaren kontrakoa behar da: denbora, gardentasuna eta erabaki kolektiborako gaitasuna.

Horregatik, LABek eskatu du proposamena plantillarekin aztertzea, presarik gabe eta xantaiarik gabe. Izan ere, jokoan dagoena ez da akordio puntual bat, datozen urteetako lan-baldintzak baizik.

Plantillak jada bere indarra erakutsi du. Lanuzteek mugarri bat ezarri dute. Eta erakutsi dute, halaber, mobilizazioa dagoenean, enpresa mugitu egiten dela. Orain zuzendaritzak gatazka azkar itxi nahi du, indar hori hazten jarraitu aurretik.

LABetik ez dugu agertoki hori onartuko: ez dugu onartuko beldurrarekin negoziatzea, ez dugu onartuko denborak inposatzea, ez dugu onartuko beheranzko hitzarmen bat.

Plantillarekin lanean jarraituko dugu baldintza justuak defendatzeko eta sinatzen den hitzarmenak enpresa honi eusten dion jendeak benetan merezi duena jasotzeko. 

LABek eta ELAk elkarretaratze bat deitu dute Lanbiden, lan-eskubideen galera eta eredu berriak segurtasun juridikorik ez duela salatzeko

LAB eta ELA sindikatuek —Lanbiden ordezkaritza sindikalaren gehiengoa dutenek— elkarretaratzea deitu dute gaur, erakundearen egoitza nagusiaren aurrean, lan-eskubideen galera eta zuzenbide pribatuko erakunde publiko gisa ezarri den izaera juridiko berriaren ondoriozko berme falta salatzeko.

LAB sindikatuak ohartarazi du eredu-aldaketa bat-batean eta modu kaotikoan egiten ari dela, eta horrek ondorio larriak dituela langileentzat. Ildo horretan, Lanpostuen Zerrenda (LPZ) berriaren negoziazioa funtsezko faktoreak kontuan hartu gabe garatzen ari dela kritikatu dute, hala nola zerbitzuen dimentsionamendua, lan-kargak edo irizpide objektiboen aplikazioa.

Era berean, salatu dute bitarteko langileen tasa %40tik gorakoa dela, eta adierazi dute Lanbideko zuzendaritzak orain arte ez duela benetako irtenbiderik proposatu langile horiek erakundean integratzeko; ez du EPE deialdirik egin, ezta lan-poltsarik sortu ere.

LABen arabera, langileen lan-eskubideak murrizten ari dira, eta hori agerian geratzen da, besteak beste, osasun-zaintzako laguntza-zerbitzuaren galeran eta telelana egiteko eskubidearen mugaketan. Gainera, herritarrei arreta euskaraz emateko bermea eta hizkuntza horretan lan egiteko aukera murriztu direla ohartarazi dute.

Langileek zalantza handiak dituzte integrazio- edo laboralizazio-prozesuaren inguruan. Izan ere, prozesu horrek ez du aldez aurreko egonkortasun-planik, eta ez du bermerik eskaintzen langileen eskubideak errespetatuko direnik.

Bestalde, LABek eskatu du Lanbitelen egiturazko zerbitzua erakunde publikoaren plantillan integratzea, Lanbideren funtzionamendurako funtsezkoa dela iritzita.

Azkenik, euren aldarrikapen nagusia argia da: Lanbideren egungo izaera juridikoa leheneratzea, berriro Administrazio Orokorreko erakunde izan dadin, izaera publikoa eta langileen egonkortasuna bermatzeko.