2026-04-05
Blog Page 3

UGT, CCOO eta patronala aliatu Nafarroarentzako gutxieneko soldata baten aurka

Zubiate(e)ko Aritz
-
0
UGT, CCOO eta patronala aliatu Nafarroarentzako gutxieneko soldata baten aurka

LABek eta ELAk martxoaren 17ko grebaren ostean asteazken honetan egitekoa zen beste bilera bat deitu zuten, baina UGTk, CCOOk eta CENek berriz ere uko egin diote bertaratzeari eta parte hartzeari.

LAB eta ELA sindikatuek Nafarroako Gobernuari eskatu diote UGTk, CCOOk eta CEN patronalak lan-merkatuan okerren dauden pertsonen lan-baldintzak hobetzeko jarritako betoa salatzeko, eta bazterketarik eta aurretiazko baldintzarik gabeko elkarrizketa eta negoziazioa aldarrikatzeko.

Martxoaren 17an milaka langile nafarrek greba egin zuten 1.500 euroko gutxieneko soldata propioa aldarrikatzeko. Errealitatea da Espainiako Estatuko LGSren 1.221 euroek ez dutela bermatzen Nafarroan pobreziatik ateratzea, ezta lanaldi osoan lan egiten duten pertsonen kasuan ere. Horregatik, Nafarroarentzat gutxieneko soldata propio bat ezartzeak pobreziaren igoerari aurre egiten lagunduko luke, lan-merkatuan okerren dauden pertsonei mesede eginez (pertsona migratuak, emakumeak*, desgaitasuna duten pertsonak, gazteak…), eta urrats garrantzitsua litzateke Nafarroako autogobernuan aurrera egiteko.

Martxoaren 17ko Greba Orokorraren ondoren, LABek eta ELAk bilera batera deitu genuen martxoaren 25ean, asteazkenean, Nafarroan gutxieneko soldata ezarriko zuen Lanbide arteko Akordioa lortzeko. Deialdi hori Euskal Autonomia Erkidegoko Auzitegi Nagusiaren epaian ezarritakoaren arabera egin zen. Epai horrek jendarte-eragile guztiak legitimatzen ditu horretarako, eta arlo horretako lanbide arteko akordioa ahalbidetzen du.

Hiru erakunde horietako bakar batek ere ez du parte hartu, Nafarroarentzat gutxieneko soldata propio bat sortzeko aukerari betoa jarriz, pertsona askoren bizi-baldintzak hobetuko lituzkeena. Hau da, Greba Orokorra eragin zuen betoa eta jarduteko modua azpimarratu dituzte. Horrela, eragile horiek sistematikoki uko egiten diote Nafarroarentzat berezkoa den gutxieneko soldata bat negoziatzeari, bazterketekin eta aurretiazko baldintzekin elkarrizketa eragotziz, eta horrek jendarte-mobilizazioa beste aukerarik gabe uzten ditu langileak, beren eskubideak eta bizi- eta lan-baldintza duinak lortzeko.

Alde batetik, Nafarroako CEN patronalak langileak esplotatzeko aukerak erabat irekita jarraitzea nahi du, bere negozio-eredua baldintza prekarioetan oinarritzen dela erakutsiz. Patronal moderno baten itxura izan nahi duen arren, praktikan CEN guztiz atzerakoia da.

Are ulertezinagoa da UGTren eta CCOOren ezezkoa, kontuan hartuta EAEko sindikatu horiek gai bera negoziatzeko prest daudela. Atzo bertan kritikatu zuten Confebask patronalak esertzeari uko egin izana. Gure ustez, Nafarroako UGTk eta Nafarroako CCOOk Espainiako Estatuaren ikuspegi zentralista eta uniformizatzailea lehenetsi dute, Nafarroako langileen lan-baldintzen gainetik.

Deigarria da duela urtebete ez bezala, orain bai, gutxienez hitzarmeneko gutxieneko soldata bat defendatzea. Hala ere, hitzarmeneko gutxieneko soldataren defentsa hipokrita da, aldi berean, martxoaren 25ean horretarako deitutako negoziazio-bilera batean parte hartzeari uko egiten diotenean. Ezin da CEN patronalarekin ildo horretan bilera-sorta bat iragarri, eta, aldi berean, aldez aurreko baldintzak jarri eta elkarrizketari betoa jarri, non eta ez den estrategia bat enpresaburuekin aliantzan, akordiorako edozein aukera saboteatzeko eta haien interes korporatiboak defendatzeko.

Blokeo egoera horren aurrean, Nafarroako Gobernuak ezin du ikusle soil gisa jokatu. Elkarrizketa eta negoziazioa berme guztiekin garatzen dela zaintzeko betebeharra du, eta, batez ere, inplikatutako eragile guztien parte-hartzearekin, bazterketarik eta aurretiazko baldintzarik gabe. Baldintzarik gabeko elkarrizketa aukera bat da guztiontzat. Bere erantzukizun instituzionala da patronalaren interes partikularrek eta UGT eta CCOO sindikatuek Nafarroarentzat gutxieneko soldata propioa finkatzea bezain beharrezkoa den aurrerapena blokeatzen jarraitzea eragoztea. LAB eta ELA sindikatuek Nafarroako Gobernuari eskatzen diogu esku har dezala gai honetan, bere hitz publikoekin bat etorriz, UGTk, CCOOk eta patronalak lan-merkatuan okerren dauden pertsonen lan-baldintzak hobetzeko jarritako betoa salatzeko.

Joan den asteko Greba Orokorrari emandako babesak agerian utzi zuen Nafarroa gure errealitate sozioekonomikora egokitzen den Gutxieneko Soldata propioa izatearen alde dagoela. Erakutsi zuen lantokietako eta kaleetako grebak eta mobilizazioak CEN, UGT eta CCOO sindikatuen betoek baino indar handiagoa dutela. UGTk, CCOOk eta CENek parte hartu nahi ez dutenez, martxoaren 17an mobilizatutako milaka langileei ez dietela jaramonik egiten erakusten ari dira, ez dutela M-17ko ikasgaia ikasi eta nahiago dutela beren botere-kuotei eustea, herritarren benetako beharrei erantzun baino. Greba minoritarioa izan bazen, zergatik iragartzen dute orain bilera-sorta bat enpresaburuekin?

Greba Orokorra tresna eraginkorra da patronalaren blokeoaren eta UGT eta CCOO sindikatuen konplizitatearen aurrean, nahiago baitute immobilismoa eta Nafarroako langileei pribilegiatu deitzea hemengo bizi- eta lan-baldintzak hobetzea baino. Elkarrizketa eta negoziazio fase hau akordiorik gabe amaitzen bada, mobilizazioetara itzultzeko unea iritsiko da. Gutxieneko soldataren aldarrikapena geratzeko etorri da, eta LABek eta ELAk hori lortu arte borrokan jarraitzeko konpromisoa hartu dute.

LABek Tubos Reunidosen EEEa gauzatu izana salatu du, eta enpleguaren eta industria-etorkizunaren aldeko konpromisoa berretsi du

Zubiate(e)ko Aritz
-
0
LABek Tubos Reunidosen EEEa gauzatu izana salatu du, eta enpleguaren eta industria-etorkizunaren aldeko konpromisoa berretsi du

LABek publikoki salatu nahi du Tubos Reunidos enpresak EEEa gauzatzeko hartu duen erabakia. Erabaki horrek, beste behin ere, berretsi egiten du enpleguaren suntsiketan, altzairugintzaren itxieran eta logistikaren kanporatzean oinarritutako plan batekin aurrera egiteko borondatea, alde sozialak planteatutako alternatibei jaramonik egin gabe.

Inposatu nahi den kontakizun interesatuaren aurrean, argi utzi nahi dugu ez gaudela borondatezko irteeren aurrean. Ustezko atxikimendu horien zati handi batean, enpresan urteak daramatzaten behin-behineko kontratua duten 80 pertsona inguru sartzen dira. Pertsona horiek ez dira borondatez joaten: kaleratu egiten dituzte.

Gainera, ustezko borondatezkotasun hori errotik zalantzan jartzen dugu. Urtarrilean, enpresak enplegu-erregulazioko espedientea, altzairutegiaren itxiera eta logistikaren esternalizazioa iragarri aurretik, ez zeuden ez 301 ez 285 langile lanpostua uzteko prest. “Borondatezkotasun” hori asteetako presioaren, ziurgabetasunaren eta mezu alarmisten ondoren agertzen da. Ez da erabaki librea, erabaki baldintzatua baizik.

Enpresak aurrera jarraitzen du altzairutegiaren itxierarekin eta logistikaren esternalizazioarekin; erabaki horiek gaitasun industriala desegitea eta enpresaren etorkizuna arriskuan jartzea dakarte. Kudeaketa txarra egiten duen zuzendaritza baten aurrean gaude, bere plana langileen eta etorkizun industrialaren gainetik ezartzen duena.

LABetik ere erakundeen jarrera salatu nahi dugu. Onartezina da Eusko Jaurlaritza, aldundiak, EAJ eta PSE gaur Aiaraldean biltzea ustezko berrindustrializazio-mahai batean, duela ordu gutxi Tubos Reunidosen 285 lanpostu suntsitu direla jakinarazi den bitartean. Zinismo politikoaren adibide argia da, eta enpleguarekin eta industriarekin benetako konpromisorik ez dagoela erakusten du.

Joan den astean, Amurrioko batzordearen gehiengoak bilerak eskatu zizkien Industria Sailari, Enplegu Sailari eta Arabako Foru Aldundiari. Gaur egun, oraindik ez dugu erantzunik jaso. Zergatik? Non daude industria-enplegua suntsitzen denean?

LAB enpresak hartutako erabakia juridikoki aztertzen ari da, eta ez du baztertzen langileen eskubideen defentsan jarduteko inolako biderik.

Argi daukaguna da borrokan jarraituko dugula. Tubos Reunidosen enpleguaren, altzairugintzaren, industria-jardueraren eta etorkizunaren defentsan dugun konpromiso irmoa berresten dugu. 

Confebaskek gutxieneko soldataren negoziazioari betoa ezartzen jarraitzen du

Zubiate(e)ko Aritz
-
0
Confebaskek gutxieneko soldataren negoziazioari betoa ezartzen jarraitzen du

LAB eta ELA sindikatuek martxoaren 17ko greba orokorraren ondoren Confebaskekin gutxieneko soldata negoziatzeko bilera deitu zuten. Confebaskek bere izaera autoritarioa eta probokatzailea berretsi du, eta uko egin dio bilerara joateari.

Martxoaren 17an milaka langilek gutxieneko soldata propio bat eta berau 1.500 eurotan kokatzeko eskaera egin zuten. Confebaskek argi erakutsi du, beste behin, langileak esplotatzea beste negozio eredurik ez duela ezagutzen, eta entzungor egin die Eusko Legebiltzarrari eta Eusko Jaurlaritzari, horiek eragile sozialek gutxieneko soldata negoziatzeko eskatu ondoren.

LAB eta ELA hirutan saiatu dira Confebaskekin EAEko langileentzeko soldata baxuenak negoziatzen. Confebasken ezezkoek eraman zituen sindikatuak, herri-ekimen legegilearen tramitazioa ukatzeaz gain, greba orokorra deitzera. Greba orokorraren ondoren, Confebaskek probokazio batekin erantzun du eta uko egin dio sindikatuekin biltzeari.

Gogora ekarri behar da greba orokorraren aurretik Eusko Legebiltzarrak eta Eusko Jaurlaritzak eragile sozialak negoziatzera deitu zituela. Bada, patronalak bere deiei entzungor egin die. Confebasken ezezkoak zuzenean interpelatzen ditu EAJ eta PSE-EE. Munduan zehar patronalak gutxieneko soldata negoziatzeari uko egiten dionean instituzioek lege-ekimenekin erantzuten dute. Confebasken ezezkoaren ondoren legezko eskumena aldarrikatzeko momentua iritsi zaie EAJ eta PSE-EEri. Hori da, hain zuzen, milaka eta milaka langilek martxoaren 17an eskatutakoa.

Eskumena eskatzeaz gain, Eusko Jaurlaritzak utzi egin behar dio eragile sozialen arteko ekidistantziak bilatzeari eta Confebaski zuzenean aurre egin behar dio, langileen muturreko pobreziaren gainean eraiki duen XIX. mendeko bere negozio eredua bertan behera utzi dezan.

Greba orokorraren ondoren sindikatuek interlokuzio fase berri bat ireki dute. Interlokuzio eta negoziazio fase honek akordiorik gabe bukatuko balu berriro ere mobilizazioekin hasteko garaia iritsiko da. Gutxieneko soldataren aldarria geratzeko etorri da eta lortu bitartean ekimen sindikalak ez dira geldituko.

Nafarroako grafikagintza sektoreak lanuzteak eta mobilizazioak deitu ditu AEGRANek hitzarmena berreskuratzeari uko egin diolako

Zubiate(e)ko Aritz
-
0
Nafarroako grafikagintza sektoreak lanuzteak eta mobilizazioak deitu ditu AEGRANek hitzarmena berreskuratzeari uko egin diolako

LAB, ELA, UGT eta CCOO sindikatuek dei egin diete sektoreko langileei datozen hilabeteetan mobilizatzera, AEGRAN patronalak urte bat baino gehiago daramanean Nafarroako Grafikagintzako hitzarmenaz hitz egitera esertzeari ezetz esaten.

2025eko otsailaren 18an, Nafarroako grafikagintzako hitzarmena negoziatzeko legitimitatea duten lau sindikatuek (LAB, ELA, UGT eta CCOO) deialdi bat erregistratu zuten ofizialki, 2014an bertan behera utzi zen hitzarmen horren negoziazioak hasteko. AEGRAN patronalaren erantzun ezaren aurrean, eskaera formalki erregistratu beharrean ikusi zuten beraien burua.

Sindikatuek azaldu dute negoziatzen hasteko eskaera formalaren aurrean erantzuna jaso bazuten ere, alde soziala eta patronalaren arteko edozein elkarrizketa-hasierarako ezezko borobil bat izan zela, “oso argi utziz patronalaren eta patronala osatzen duten enpresen erosotasuna 2014an Nafarroako grafikagintzako hitzarmena erori zenetik sektorean eman diren lan-baldintzen prekarizazioarekin”.

Patronalaren ezezkoaren ondoren, sindikatuek sektoreko langileen 400 sinadura baino gehiago entregatu zituzten AEGRANen egoitzan. Hala ere, patronalak ez zuen erantzunik eman.

Sindikatuek salatu dutenez, “egindako bide honetan oso argi geratu da sindikatuok gaia ahalik eta adostasun handienarekin jorratu nahi dugula eta AEGRAN patronalak ez duela inolako asmorik Nafarroako grafikagintza sektoreko langileen lan eta bizi baldintzak duintzeko”. Egoera horren aurrean, sindikatuek lanuzteak eta mobilizazioak deitzea erabaki dute, AEGRANi presioa egiteko eta negoziazioan aurrerapausoak lortzeko.

Lanuzte orokorrak egingo dira apirilaren 23an eta maiatzaren 21ean 5:00etatik 6:00etara eta 13:00etatik 15:00etara, lantokietan elkarretaratzeak eginez. Era berean, ekainaren 11n greba eguna deitu da sektorean, mobilizazio orokorrekin.

Mobilizazio zehatz hauetaz gain, hurrengo hilabeteetan zehar dinamika ezberdinak burutuko dira Nafarroako grafikagintzako hitzarmenaren berreskurapena aldarrikatzeko.

Amaitzeko, sindikatuek mobilizazioekin bat egiten jarraitzeko deia egin diete sektoreko langileei, hitzarmen duin eta negoziatu bat lortzeko helburuarekin bat egin dezaten.

Udalhitzen negoziazio mahaira edukiak ekartzeko, mobilizazioak iragarri ditu LABek

Zubiate(e)ko Aritz
-
0
Udalhitzen negoziazio mahaira edukiak ekartzeko, mobilizazioak iragarri ditu LABek

Udalhitzen negoziazioa blokeatuta dago, eta azarotik hona ez da izan aurrerapauso nahikoa. Horregatik, martxoaren 26rako mobilizazioak deitu ditu LABek, eta apirilaren 17rako eta 23rako lanuzteak.

LABek, otsailaren 26an mobilizazio dinamikari hasiera eman zionean, adierazi zuen EUDELek mahaian aurkeztuko zituen proposamenen eta alderdi politikoen negoziatzeko borondatearen arabera baloratuko zuela mobilizazioak areagotzea. Bada, LABek uste du gaur-gaurkoz negoziatzeko borondate gutxi dagoela, eta bileraz bilera luzamenduetan ari direla. 

Udalhitzen negoziazioaren seigarren bileran, otsailaren 27an, EUDELek gai ezberdinen bere proposamena aurkeztu zion LABi. Sindikatuaren aburuz, oso proposamen orokorrak jasotzen ditu proposamen horrek, konkreziorik eta epe zehatzik gabekoak eta horietako gauza batzuk onartezinak dira; esaterako, udalek absentzien plan bat izatea, absentismoari buruz patronalek duten mezua erosita eta ordezkari sindikalekin negoziatu gabe.

Martxoaren 13an egin zen zazpigarren mahai negoziatzailean berretsi zen Udalhitzen negoziazioa blokeatuta dagoela, EUDELen lehendakaritza duen EAJk ez duela gehiengo sindikalak babesten dituen edukiak mahaian jartzeko borondaterik, eta, ondorioz, azarotik ez dagoela aurrerapauso nahikorik.

Negoziazioa hasi zenetik urte eta erdi igaro da, negoziazio mahaia 2025eko apirilean eratu zenetik ia urte bat eta, momentuz, edukietan sakontzeko borondate gutxi dago EAJren aldetik. Gogora dezagun 16 urte beteko direla Udalhitzen lan hitzarmena sinatu zenetik, eta geroztik ez da lan hitzarmena berritu.

Euskararen gaian, gainera, EH Bilduk Enplegu Publikorako Legea aldatzeko egindako proposamena, gehiengo sindikalaren babesa duena, baztertzen jarraitzen du EAJk, eta PSErekin adostu duen proposamena inposatu nahi du. LABek EAJri adierazi dio euskararen auzia lehentasunen artean kokatzen duela eta beretzat ezinbestekoa dela. Negoziazioak aurrera egiteko, LABek honako proposamen hauek egin ditu eta EAJk ezezko borobila eman die, aitzakia gisa parlamentuko eztabaida jarrita:

  • Lehen aldiz enplegu publikoan sartzeko euskara eta gaztelania parekatzea eta hizkuntza eskakizuna zein derrigortasun data lanpostu guztiei jartzea.
  • Egun lanean ari diren langileen lanpostuei dagokionez, hizkuntza plangintza propioak egitea tokian toki, lanpostu guztiek %100ean hizkuntza eskakizuna izatea eta bere egiaztatzea lortzeko. Hizkuntza plangintza horrek zehaztuko luke zein lanpostuk izango lukeen ezarritako hizkuntza eskakizuna betetzeko salbuespena, berau geroratuz edo atzeratuz. 

Euskararen normalizaziorako neurriekin batera, hauek dira LABek Udalhitz berrirako zehaztu zituen lehentasunezko edukiak:

1- Negoziazio-marko propioa.

2- Pribatizazioak gelditzea eta publifikazioak.

3- Enpleguari loturiko neurriak.

4- Gazteberritze-planak.

5- Jardunaldi jaitsiera.

6- Lanpostu balorazioak egitea.

7- Soldata-igoerak.

8- Klausula feministak.

9- Euskararen normalizaziorako neurriak.

10- Lan osasunerako neurriak.

11- Trantsizio ekosozialerako neurriak.

12- Kolektibo espezifikoetan neurri konkretuak adostea.

Beraz, LABek mahaia edukiz bete dezaten exijitzen du, eta horretarako hurrengo mobilizazioak egingo ditu:

  • Martxoaren 26an Araba, Bizkaia eta Gipuzkoako eskualde guztietako udaletan mobilizazioak.
  • Apirilaren 17an udal guztietan ordu bateko lanuztea.
  • Apirilaren 23an udal guztietan ordu bateko lanuztea.

Martxoak 21. Arraza diskriminazioaren aurka indar guztiz borroka egitera dei egiten du LABek

Zubiate(e)ko Aritz
-
0
Martxoak 21. Arraza diskriminazioaren aurka indar guztiz borroka egitera dei egiten du LABek

Garai bereziki bortitzak bizi ditugu. Sistema kapitalista-neoliberalak, heteropatriarkalak, kolonialak eta biozidak elkar indartzen dute. Olagarro erraldoi bat bezala, garro elastikoekin, hauek elkar elikatzen dute gero eta eremu gehiago kolonizatuz. Arpilatze eta espoliazio dinamika zaharrak kontrol, mendetasun eta esplotazio mekanismo berri eta finekin uztartzen dira.

Heriotza mundu mailako negozio bihurtu da, ideia kontserbadoreak eta atzerakoiak defendatzen dituena. Sistema honek egungo ordenaren aurkako mehatxutzat hartzen den guztiaren aurkako gorrotoa justifikatu eta sustatzen du. Industria belikoa, supremazismoa, genozidioa, gosea, urraketa eta gabetzea dira olagarro honen aurpegi batzuk. Olagarroa ere oso arrazista da.

Euskal Herrian arrazakeriak esparru guztietan zeharkatzen gaitu: auzoetan, erakundeetan, lantokietan eta gure buruetan. Aitortzea eta onartzea lehen urratsa da, aurre egin nahi badiogu.

Kapitalak eta patronalak arrazakeria daramate beren DNAn. Arrazismo laborala eta matxismoa dira garai honetako esplotazio iturri bortitzenak. Horri esker, zenbait botere eta enpresak irabazi handiak lortzen dituzte, oso handiak. Gainera, badago sistema instituzional eta legal oso bat langile migratzaileak eta arrazializatuak ahultasun eta babesgabetasun egoeretan mantentzen dituena. Horrela, eskulan merkearen erreserba handi bat sortzen da, lan-baldintza okerrenak dituzten sektoreetan lan egin ohi duena eta, kasualitatez, administrazioen eta Lan Ikuskaritzaren aldetik kontrol gutxien jasotzen dutenak ere badira.

Langileen %40 inguru (%38,59), horietako asko emakumeak*, 1.500 euroko soldata gordinera iristen ez direnak, pertsona migratuak eta/edo arrazializatuak dira. Eta datu horiek ez dituzte kontuan hartzen ohiko arazoak ere, hala nola ordaindu gabeko aparteko orduak, gehiegizko lanaldiak, atsedenik eza edo jaiegunik eza. Era berean, ez dituzte islatzen ezkutuko ekonomian lan egitera behartuta dauden emakume* lankide askoren benetako baldintzak.

Hori izan da LGS propio baten eta aberastasunaren banaketaren aldeko Greba Orokorraren arrazoietako bat Euskal Herrian. Izan ere, kontua ez da soilik erosteko ahalmena hobetzea, eta hori ere bai, gero eta gehiago baitira beren bizitzak eta beren familiak mantentzeko gutxieneko kostuei aurre egitera iristen ez diren langile pobretuak. Baita aitortza, erreparazio eta justizia sozial, feminista eta arrazazkoaren ingurukoa ere. Haiekin dugun zor patriarkal, arrazista eta koloniala ikusarazi eta horren aurka borrokatzekoa.

Zor hori ez da konponduko erregularizazio masiboaren bidez bakarrik. Espainiako Estatu osoan arrazakeriaren aurkako eta antolatutako herri borrokaren emaitza den erregularizazioa. Erregularizazio horren azken testua zein terminotan argitaratuko den eta nola tramitatuko den ikusteko adi gaude, Eusko Jaurlaritzaren eta Nafarroako Gobernuaren aldetik, guztiontzat benetan irisgarria eta eraginkorra izan dadin.

Martxoaren 21 hau Arraza Diskriminazioa Ezabatzeko Nazioarteko Eguna da. Ez dadila egun arrunt bat izan. Balio dezala, benetan, egiteke (asko) dauzkagun kontu batzuetan aurrera egiteko. Erakunde sindikal gisa, LABen, olagarroaren beste tentakulu bat izan gaitezke edo, aitzitik, gure indar guztiekin haren aurka borrokatu. Hortaz doa gure kontraboterezko sindikalismoa, sindikalismo intersekzionala: feminista eta arrazakeriaren aurkakoa. Olagarroaren erroari sustraitik erasotzeko eta suntsitzeko antidotoa.

Korrikan masiboki parte hartzera dei egiten die LABek euskal langileei

Zubiate(e)ko Aritz
-
0
Korrikan masiboki parte hartzera dei egiten die LABek euskal langileei

Bihar hasiko da 24. Korrika Atharratzen, Euskara Gara lelopean, eta LAB sindikatuak bat egin du aurten ere Korrikarekin, euskararen aldeko lasterketa erraldoia hasi zenetik gaur arte egin duen modu berean. Hainbat kilometro erosi ditu, eta bere kidegoa aktiboki ari da parte hartzen Korrikaren antolaketan, izan tokian tokiko batzordeetan zein lantegietan. Orain, errepidera salto egiteko garaia da. Horregatik, bihartik aurrera euskararen aldeko olatua indartzera dei egiten die LABek euskal langileei.

Tokian toki hartutako kilometro propioetan ez ezik, sindikatuak lekukoa eramango du euskal gehiengo sindikalak Euskal Herriko hiriburuetan izango dituen kilometroetan ere:

-Iruñean 790.ena, martxoaren 22an, 15:35etan
-Baionan 1478.ena, martxoaren 24an, 21:46etan
-Donostian 1747.ena, martxoaren 25ean, 12:23etan
-Gasteizen 2656.ena, martxoaren 27an, 22:27etan
-Bilbon, 3431.ena, martxoaren 29an, 12:08etan.

Era berean, Korrikaren hasieran, Atharratzen, zein amaieran, Bilbon, LABeko zuzendaritzako kideen ordezkaritza izango da.

Azken edizioetako Korrikak bezala, aurtengoa ere euskararen eta euskaldunon hizkuntza-eskubideen aurkako oldarraldi betean izango da. Are gehiago, azken egunotan argitara ekarri da oldarraldi hori hainbat sindikatu, alderdi eta eragile euskarafobok antolatu eta sustatua izan dela, LABek hainbatetan salatu duen bezala. Lan deialdi bat edo beste aitzakia hartuta, oldarraldiarekin bilatzen dute euskararen normalizazioa trabatzea. Euskara ez dakiten herritarrei ikasteko bidea sustatu eta erraztu behar zaie, ez oztopatu, lan-eskubideen eta hizkuntz-eskubideen arteko dikotomia faltsua elikatuz.

Euskarafoboek, ordea, ez dute nahi euskaraz normaltasunez bizi eta lan egin ahal izatea eguneroko jardunbide guztietan. Azken adierazpenekin, gainera, bistan da eragileok euskararen aurkako ekinbide euskarafobo horretan jarraituko dutela. Eginahal horretan, orain, AEK jarri dute jopuntuan. Gure babes osoa adierazten diogu AEKri; aitortza eta eskertza, euskararen alde egiten duen lan ezinbestekoagatik.

Beharrezkoa da langileok, herritarren gehiengoak, ozen aldarrikatzea euskaraz lan egin eta bizitzeko dugun nahia. Baina gogo nagusi hori kalean adieraztearekin ez da nahikoa izango, gero hori ez bada islatzen alderdi politikoen erabakietan eta instituzioen hizkuntza-politika eraginkorretan. Horregatik, bada garaia indarrean jartzeko euskalduntzean jauzi bat eragingo duen hizkuntza-politika berri bat; besteak beste, administrazioaren eta lan munduaren euskalduntzea bizkortu eta bururaino eramateko.

Euskal langileok ere EUSKARA GARA. Horregatik, goazen denok kalera inoizko Korrika arrakastatsuena sustatzera!

LABek burujabetza, ekonomiaren kontrol publikoa eta gutxieneko soldata propioa eskatzen ditu lan eta bizi baldintza duinak hemen ziurtatzeko

Zubiate(e)ko Aritz
-
0
LABek burujabetza, ekonomiaren kontrol publikoa eta gutxieneko soldata propioa eskatzen ditu lan eta bizi baldintza duinak hemen ziurtatzeko

Kontseilu Ekonomiko eta Sozialak (KES) ezohiko bilera egin du Irango gerrak Nafarroan izan duen eragina aztertzeko eta maila ekonomiko eta sozialean izan dituen ondorioak arintzeko neurriak ikertzeko. LAB sindikatuak, Ukrainako kasuarekin egin zuen bezala, exijitu du politika propioak garatzea, Espainiako Gobernuak ezartzen dituen politiketatik haratago.

Politika horien artean, LABek eskatzen du “gerrari ezetz” esateko konpromisoa horren kontura negoziorik egiteko ezintasuna jasotzen duena; berrarmatze politikak baztertzea eta esku-hartze publikoa ekonomian kontrolatzeko oinarrizko zerbitzu eta produktuen prezioak zein erosteko ahalmena.

Atzoko Greba Orokorrak politika hauen urgentzia agerian uzten du, eztabaidaren erdigunean gutxieneko soldata propioaren aldarrikapena jarriz, aberastasuna banatzera eta hemen bizitzaren garestitasunari aurre egiteko gutxieneko diru-sarrerak bermatzera bideratua. Neurri honek Nafarroako ekonomiari eta bertako gehiengo sozialari zuzenean mesede egiten dio.

Munduari begiratzen diogunean, suntsipena eta gerra ikusten ditugu nonahi. Palestina, Venezuela, Kuba, Groenlandia, Libano, Iran… Duela 40 urte, Nafarroak NATOri EZ! esan zion. Gaur, duela hamarkada batzuk langile mugimenduak mundu osoan egin zuen bezala, bakea eta herrien burujabetza defendatzen jarraitzen dugu. Beraz, ozen eta argi diogu ez ditugula babesten kapitalaren eta gerraren jaunen gudak, eta ez gaudela prest haien faktura ordaintzeko. Gerraren eta bere ondorioen aurka gaude, beti langileria kaltetzen baitute.

Gobernuak eta bere lehendakariak Nafarroako autogobernua defendatu behar dute, beren lurraldean bizi eta lan baldintza duinak bermatzeko oinarrizko tresna baita. Horretarako, erabakigarria da Nafarroak autogobernu gehiago izatea, eta burujabetza izatea, arlo instituzionalean, ekonomikoan eta sozialean bere erabaki eta politika propioak hartu ahal izateko. Eta norabide horretan beharrezkoak dira langile klasearen, gehiengo sozialaren, lan eta bizitza duinak erdigunean jarriko dituzten akordioak.

LAB sindikatuak proposatzen du kontrol publiko eta soziala bermatzea, erregulazioa zein jabetzaren bidez, ekonomiaren jarduera estrategikoetan eta oinarrizko zerbitzuetan prezioak espekulazioaren aurrean kontrolatzeko. Era berean, soldaten igoerarako aberastasunaren banaketa proposatzen du. Hau da, bidezko zerga-erreforma bat (kapital-errentei % 1 eta % 10 arteko errekargua; sozietateen gaineko zergaren kenkariak eta % 35eko tasa nominala kentzea; PFEZean kapital-errentei lan-errentei ematen zaien tratamendu bera ematea eta gehienezko tasa % 60ra igotzea) eta Nafarroako langileen erosteko ahalmena bermatzea.

LGS propio baten aldeko jendartearen aldarriak gobernuak eta patronalak behartu behar ditu aurrera egitera, berehala ezar dadin

Zubiate(e)ko Aritz
-
0
LGS propio baten aldeko jendartearen aldarriak gobernuak eta patronalak behartu behar ditu aurrera egitera, berehala ezar dadin

Grebaren arrakastak eta mobilizazio masiboek erakusten dute euskal jendarteak ez duela amore emango 1.500 euroen aldarrikapenean. LAB, ELA, Steilas, Etxalde eta Hiru, M17aren ondoren: “Gaur atzo baino indartsuagoak gara, ez gara geratuko helburua lortu arte”.

Martxoaren 17ko greba orokorra euskal langile klasearen indar erakustaldi bat izan da, eta hala azpimarratu dute sindikatu deitzaileek (LAB, ELA, Steilas, Etxalde, Hiru) gaur Bilbon eta Iruñean egindako agerraldietan. Duela urtebete baino gehiago jarri zen martxan hemengo errealitateari egokitutako gutxieneko soldata baten aldeko dinamika, hiru arrazoirengatik:

1) Estatuko LGS ez da nahikoa elikaduraren, elektrizitatearen eta etxebizitzaren prezioei aurre egiteko.

2) Gutxieneko soldata igotzea soldata-arrakala matxista eta arrazistaren kontrako neurria da.

3) Tinko jarri behar da soldaten debaluazioaren aurrean, enplegu industrialaren galeraren aurrean eta inoizko irabazirik handienak lortzen ari den patronalaren aurrean.

Gutxieneko soldata propioa neurri beharrezkoa, bidezkoa eta bideragarria da. Patronalak eta gobernuek sindikatuen ekimena mespretxatu zuten, eta abian jarritako bi bideak ixtea adostu zuten: negoziazio kolektiboarena eta bide politikoa. Bada, M17ari esker, bi bideak berriro ireki dira.

Grebaren bidez, euskal gizarteak irmotasunez defendatu du gutxieneko soldata propioaren aldarrikapena, eta sindikatu deitzaileek honela azpimarratu dute: “Gaur atzo baino indartsuago gaude, eta bai alderdi politikoak, bai patronalak, horretaz ohartu dira. Ez gara geratuko helburua lortu arte”. Era berean, sindikatuek gogorarazi dute bide politikoak irekita daudela, hemengo parlamentuetan zein Madrilgo Kongresuan. Langileen Estatutuaren 27.artikulua aldatzeko aukerak badaude, greba orokorraren ondoren inoiz baino irekiago dago bidea.

Eusko Jaurlaritzak eta Nafarroako Gobernuak, baita alderdi politiko guztiek ere, beharrezko lege-aldaketa bultzatu behar dute bi gobernuek eskumena eskuratu dezaten estatukoa baino handiagoa den gutxieneko soldata arautzeko. Hego Euskal Herriko erakundeek langileen bizi- eta lan-baldintzen inguruan erabakitzeko duten ahalmena handitu behar da. Nafarroako Parlamentuak proposamen hori hiru botogatik atzera bota bazuen ere (PSNk eta Izquierda-Ezkerrak, PP-Voxekin batera, aurka bozkatuta), arlo guztietan tematzen jarraituko dute sindikatuek euren ekimenak aurrera egin dezan. Epe laburrean, egungo gobernuaren inbestidura ahalbidetu zuten hainbat alderdi politikoren eskutik Espainiako Kongresuan lege-proposamen bat aurkeztea aurreikusten dute.

Gainera, Confebask eta CEN patronalekin negoziazioak paraleloan izan beharko dira, eta horretarako bilerak deituta daude (martxoaren 24an eta 25ean; langileentzat 1.500 euroko gutxieneko soldata ezartzeko).

Greba orokorraren arrakasta

Greba orokorraren arrakasta neurtu daiteke lortu duen aktibazio sindikal eta sozialaren arabera: 1.700 enpresa batzorderen atxikimendua; ehunka asanblada lantokietan; 136 greba-batzorde herri eta auzoetan; 100.000 lagun baino gehiago eguerdiko sei manifestazioetan eta hamarna mila gehiago arratsaldean egindako 85 manifestazioetan.

Gainera, azpimarratzekoa da izan duen eragin mediatikoa, sozial eta politikoa. M17 ez da egun arrunta izan. Euskal langile klasearen ahotsa entzun da lantokietan eta kalean. Gutxieneko soldata propioa eta, oro har, aberastasunaren banaketa eztabaida politiko eta sozialaren erdigunean kokatu dira.

1234...1,606Page 3 of 1,606

COOKIAK | COOKIES

LEGE OHARRA ETA PRIBATUTASUN POLITIKA | AVISO LEGAL Y POLĂŤTICA DE PRIVACIDAD

www.lab.eus