2026-01-13
Blog Page 297

Madrilgo Diputatuen Kongresuan ordezkaritza duten alderdi politikoei exijitu diegu baldintza bat jar dezatela aurrekontuetan aldeko botoa emateko: osasungintzako eta soziosanitarioko langileen erretiro aurreratua onartzea

LAB, CIG, ELA eta Intersindical Catalana sindikatuek bilera egin dugu gaur Diputatuen Kongresuan ordezkaritza duten alderdi politikoekin, VOX, PP eta Ciudadanosekin izan ezik. Bilera horretan eskatu diegu gure aldarrikapenaren alde egin dezatela, 2022 honetan, osasun-arloko eta sektore soziosanitarioetako langileek 63 urterekin erretiroa hartzeko eskubidea izan dezaten, zigorrik gabe; eta legegintzaldi honetan, erretiro adin hori 60 urteetan ezarri dadila.

Ildo horretan, eskatu egin diegu gai hau lehenesteko eta, hurrengo aurrekontuak onartzeari begira, gizartearentzat funtsezkoak diren langile hauekin daukaten konpromiso argia erakutsiz, botoak eskubide hori onartzera baldintzatu ditzatela.

Era berean, osasungintzako eta sektore soziosanitarioetako langileek, esparru publikokoek eta pribatukoek, berehala 63 urterekin erretiroa hartzeko duten eskubidea errespeta dezala eskatzen diogu Gobernuari, betiere eskatutako denbora kotizatu badute; eta legealdi honetan 60 urterekin ohiko erretiroa lortzeko behar diren lege-aldaketak negoziatu ditzala.

Galizako, Hego Euskal Herriko eta Kataluniako gobernuei eta administrazioei eskatzen diegu ere, langile horien erretiro aurreratua errazteko mekanismoak antolatu edo azken urteetan murriztuak izan direnak berreskura ditzatela, hala nola erretiro aurreratuko primak.

Gizarte Segurantzaren arloko egungo legeriak, 63 urterekin erretiro aurreratua hartzeko eskubidea aitortzen die Gizarte Segurantzako edozein erregimenetan sartuta dauden langileei, betiere 38 eta 44 urte eta 6 hilabete bitartean kotizatuta badituzte eta adina, gehienez ere, kasu bakoitzean aplikatzekoa den adina baino bi urtetik beherakoa bada.

Baina eskubide horren artikulazioak berekin dakar pentsioaren zenbatekoari % 21era irits daitezkeen eta 65 urte betetzean berreskuratu ezin diren murrizketa-ehunekoak aplikatzea.

Gizarte Segurantzaren arloko neurriei buruzko abenduaren 4ko 40/2007 Legeak aurreikusten duenez, lan nekagarria, toxikoa edo arriskutsua duten talde edo jarduera profesionaletarako, kategorietarako eta espezialitateetarako 65 urteko gutxieneko adina errege-dekretu bidez jaitsi ahal izango da. Halaber, txandakako lanaren ondorioak (gaueko txandetan lan egiteagatiko nekea) eta egiten den lana gauzatzeko ahalegin fisikoa kontuan hartuko dira.

Osasun-arloko eta sektore soziosanitarioetako langileentzat, Gizarte Segurantzaren sistemako edozein erregimenetan sartutakoak barne, aurten 63 urterekin erretiroa penalizaziorik gabe hartzeko eskubidea gauzatzeko 40/2007 Legea aplikatzea eskatzen dugu.

Arauan jasotako kotizazio-aldiak dituzten eta kotizazio-baldintza betetzen duten osasungintzako eta sektore soziosanitarioetako langileek, erretiroa egungo legeriak ezarritako penalizaziorik gabe hartu ahal izatea eskatzen dugu. Eta, gainera, genero-osagarria jasotzea.

Neurri horrek 40/2007 Legean oinarritutako Errege-dekretu bat onartzea baino ez du eskatzen. Hori dela eta, CIG, ELA, LAB eta Intersindical Catalana sindikatuek gaurko bileran izandako indar politikoei exijitzen diegu, egungo aritmetika parlamentarioa ikusita, euren botoak balia ditzatela hurrengo aurrekontuak onartzeari begira, gai honi lehentasuna emanez.

Era berean, Gobernuari eskatzen diogu, legegintzaldi honetan, eremu publikoko eta pribatuko osasun-arloko eta sektore soziosanitarioko langileek 60 urterekin erretiroa hartzeko eskubidea onar dezala, eta eskubide hori ez dezatela langileen eskubideak inola ere urratu ezin dituzten erabaki politikoen mende dagoen egungo edo etorkizuneko plantillen plangintzarekin lotu.

Batez besteko oso adin altua (50 urte baino gehiago) eta lan egiteko baldintza penagarriak dituzten plantillen aurrean gaude; izan ere, azken urteetan aplikatutako zerbitzu publikoen murrizketa-, pribatizazio- eta desegite-politiken ondorioz, ezinbestekoa da eskubide hori egituratzea.

Osasungintzan eta sektore soziosanitarioetan profesional faltaren egungo egoera azken 10 urteetan egindako osasun-plangintzaren ondorioa da. Langile kopurua murriztean, lanpostuak kentzean eta zerbitzu publikoak argaltzean eta pribatizatzean oinarritutako plangintza, gizarteak kalitatezko prestazioa jasotzeko duen eskubidea zalantzan jarriz.

LAB, CIG, ELA eta Intersindical catalana sindikatuek legegintzaldi honetan 40/2007 Legea aldatzeko negoziazio-prozesua ireki dadila eskatzen dugu, 60 urte beteta eta 35 urte kotizatuta dituztenean aplikazio-eremu horretan dauden langileek erretiroa hartzeko aukera izan dezaten.

Horretarako, osasun-arloko eta sektore soziosanitarioko, arlo publikoko eta pribatuko profesionalek 60 urterekin ohiko erretiroa hartzeko duten eskubidea aitortzera bideratutako negoziazio-prozesu horri babesa eman diezaiotela eskatuko diegu Espainiako parlamentuan dauden erakunde politikoei.

Ordezkatzen dugun euskal sindikalismo berria inoiz baino indartsuago iritsi da hauteskunde sindikaletako epealdi trinkora

Hego Euskal Herriko lau hiriburuetan sindikatuko delegatuekin aurreikusitako lau ekitaldietatik bi egin ditugu jada. Bilbon izan ginen atzo, eta Donostian gaur. Igor Arroyo koordinatzaile orokorrak hartu zuen hitza Bizkaiko hiriburuan; Garbiñe Aranburu koordinatzaile orokorrak Gipuzkoakoan. Batak zein besteak, LABek ordezkatzen duen euskal sindikalismo berria inoiz baino indartsuago dagoela nabarmendu dute, hauteskunde sindikalen epealdi trinkoan murgildu garen honetan.

Hain zuzen ere, Garbiñe Aranburuk adierazi du hauteskunde sindikalak bereziak direla, ahalduntze ariketa bat delako: “Langile batek hautets zerrenda batean joateari baiezkoa ematen dionean, zerbait magikoa gertatzen da. Kontzientzia berri bat piztu egiten da. Urratsa ematen duen langilearengan ahalduntze prozesu txiki bat gertatzen da. Eta horrelako ahalduntze prozesu txikien bidez garatu ohi da sindikalismoa. Horrelako urratsen bidez langileok historiaren protagonista bilakatu gara, eskubideak eskuratu ditugu, aldaketak eragin ditugu”.

Horixe da, hain justu, egunotan zabaltzen ari garen mezua. Aldaketaren protagonista izatea eskaini nahi diegu euskal langileei. “LABek ordezkatzen duen euskal sindikalismo berriaren protagonista izatera gonbidatzen zaituztegu: urrats bat aurrera eman eta euskal sindikalismo berriaren partaide bilakatzea; urrats bat eman eta borroka ziklo berriaren protagonista izatea; urrats bat aurrera eman eta bizitza erdigunean izango duen mundu berri bat eskuratzen laguntzea”, zuzendu zaie koordinatzaile orokorrak bertaratutako delegatuei.

Eusko Jaurlaritzako Beti On telelaguntzako langileek beste bi hilabeteko greba deitu dute urria eta azarorako

Langileen oharra, gaur egindako agerraldiaren harira:

Beti ON telelaguntza-zerbitzu publikoko langileak gara. Gaur egun 65.000 erabiltzaileri arreta eskaintzen diegu, eta 140 egun baino gehiago daramatzagu greban, zerbitzuaren enpresa adjudukatarioak, Tunstall Televida-GSR-Grupo Igualmequisa UTEak, negoziatzera eseri nahi ez duelako.

LABek eta ELAk osatutako enpresa-batzordearen gehiengoak honako hau adierazi nahi dio gizarteari:

Joan den astelehenean, irailaren 19an, egindako batzarrean, langileok, aurreko 130 greba egun baino gehiagoren jarraipenaren balorazio oso positiboa egin ostean, grebak beste bi hilabete gehiago deitzea erabaki du. Hau da, urrian eta azaroan greba egin dugu.

Tunstall Televida-GSR-Grupo Igualmequisa-ren immobilismoa salatzen dugu. Ez du inolako akordiorik negoziatu nahi, eta bilera-egutegi bat aurkeztu diogu, baina ez dugu erantzunik jaso. Horrek erakusten du enpresaren negoziatzeko borondate eza. Izan ere, ez dizkigu eman beren egoera ekonomikoa azaltzen duten datu ekonomikoak, eta guk badakigu datu horiek agerian utziko lituzketela lortzen dituzten irabazi handiak.

Bestalde, salbuesten dira lehiaketa eteteko egoerak, beraiek sortu duten egoerak, eta gezurra esaten dute akordio batera iristeko gaitasunik gabe uzten dituela esatean. Alternatiba bat eskaini diegulako eta baztertu egin dutelako.

Grebak ondorioak izaten ari dira, hala nola zerbitzua erabili ezin duten 5.000 pertsona inguru, eta horrek etengabe handitzen du EAEko herritarrei zerbitzuan alta emateko itxaron-zerrenda.

Eusko Jaurlaritza da zerbitzu publiko honen titularra, eta gure buruari galdetzen diogu ea non dagoen funtsezko zerbitzu hori gizarteari emateko ardura, eta, zehazki, gure lana eskaintzen diogun sektore zaurgarriari. Hori dela eta, Beatriz Artolazabal sailburuari gogorarazten diogu ez bera ez bere saileko beste inor ez dela guregana zuzendu. Ez dugu erantzunik jaso grebekin hasi garenetik.

Zuzenean adierazten dugu bizi dugun egoera latzaren eta gatazka honek bere ardurapeko funtsezko zerbitzuan duen eraginaren erantzulea Eusko Jaurlaritza dela.

Lehiaketa bertan behera uzteko egoerak zuzenean interpelatzen du Eusko Jaurlaritza, bera delako zerbitzu honen arduraduna gizarte aurrean, eta irailaren 30etik aurrera zerbitzu hau esleipendun gabe dago. Beraz, Eusko Jaurlaritza ezin da ezkutatu.

Amaitzeko, berriro iragarri nahi dugu beste bi hilabeteko greba deitu dugula, eta mobilizazio-ziklo gogorrago bat irekiko dugula. Eta egoera larri horren erantzule enpresa eta Eusko Jaurlaritza egiten ditugula.

Gainera, gure determinazioa helarazi nahi diogu gizarteari, gure lan eskubideak aitor daitezen.

Elkarretaratzea egin dugu Iruñean, PAI eredu linguistiko bihurtzeko saiakera salatzeko

Goizeko lehen orduan, Hezkuntza Departamentuko langileak euren lanpostuetara sartzen ari ziren orduan, LAB Irakaskuntzako ordezkaritza batek elkarretaratzea egin du Santo Domingoko egoitzaren aurrean, PAI eredu bihurtzearen aurka daudela adierazteko.

Aurreko astean Hezkuntzako arduradunek bilera bat deitu zuten PAI programa izatetik eredu izatera eramango duen dekretua idazteko proposamenak jaso asmoz. LABeko ordezkariak mahai hartatik altxa egin ginen, programa hori “euskararen aurkako atentatua” dela salatuz, ez baita ahaztu behar D ereduaren gainbehera eragiteko sorturiko programa dela jatorrian. Horren ondotik kaleratutako oharrean argi utzi genuenez, LAB ez dago inondik inora eleaniztasunaren aurka, tokian tokiko hizkuntza propioen alde baizik. Hori dela kausa egon gara hasiera-hasieratik PAI programaren aurka.

Horrez gain, ezin da ahaztu, Hezkuntza Departamentuak kontsultora pribatu bat kontratatu duela dekretuaren gainean jarduteko; zerbitzu publikoaren pribatizazioranzko beste pauso bat, tamalez.

Horregatik guztiagatik, LABen argi dugu: PAI iruzur hutsa da! PAIri ez! PAI ereduari ez!

Hurrengo ostegunean, berriro

Aste honetan egin duten bezala, hurrengo ostegunean ere Hezkuntza Departamentuaren aurrean elkartuko dira LAB Irakaskuntzako kideak, PAI arautzeko egin nahi duten dekretua “euskararen aurkako atentatua” dela salatzeko.

Ez dugu inoiz onartuko Madrilek inposatutako soldata murrizketarik

Madrilgo Gobernuak dagoeneko aurreratu du Estatuko langile publikoek izango duten eros-ahalmenaren jaitsiera proposamena, soldaten %3,5eko igoera iraingarri batekin. 2008tik pairatzen ari garen murrizketak berreskuratu ez, eta KPI noraino igotzen ari den kontuan hartuta, aurrekontuak berriro ere langile publikoen lepo koadratu nahi dituzte. Gainera, ohitura bihurtuta, berriro ere inposizioaren bidez egingo da eta Hego Euskal Herriko gobernuen morrontza izango du tresna.

Baliteke negoziazio eta mobilizazio antzerki baten ostean kopuru hori zerbait igotzea, eta azken zifra sinatuko dutenek garaipen bezala saldu nahi izatea. Langileon poltsikoak husten jarraituko du inondik heltzerik ez duen sasi-igoera horrek. Halako erabakiak Madrilen hartzea eta dekretuz ezartzeak Euskal Herrian bertan langile publikoek duten negoziazio kolektiborako eskubidea urratu egiten du erabat, eta hemengo errealitateari lotutako zerbitzu publikoak antolatzeko aukera ere urratu egiten du.

Hego Euskal Herriko administrazioei dei egiten diegu eremu bakoitzaren negoziazio kolektiboaren eskubidea errespeta dezaten. EAJ eta PSOEren sukurtsalak eroso daude erabakiak Madrilen hartzen badira, erantzukizunak gainetik astintzen. Baina borondaterik egonez gero, murrizketak saihestu eta kendutako guztia atzera itzul daiteke. LABek berriro dio, gobernuen borondateak aldatzeko langileon antolaketa eta mobilizazioa ezinbestekoa da, eta horretan jarraituko dugu.

Nafarroako Esku-hartze Sozialeko langileak mobilizatu dira, inpugnazioari buruzko epaiketaren harira, hitzarmena bizi-bizirik dagoela aldarrikatzeko

Gaur hastekoa zen Iruñean OEIS patronalak [Esku-hartze Sozialeko Estatuko Erakundea] Nafarroako Esku-hartze sozialeko lehenbiziko hitzarmenaren aurka eginiko inpugnatzeari buruzko epaiketa. Horren karietara, eta LAB sindikatuak deituta, langileek lanuzteak egin dituzte 10:00etatik 14:00etara, bai eta bi elkarretaratze jendetsu ere: Caritasek Iruñean duen egoitzaren inguruan lehenik, eta Justizia Jauregiaren aitzinean bigarrenik. LABek adierazi du, epaiketan gertatzen dena gertatzen dela, eskura dituen bide guztiak erabiliko dituela hitzarmena bizi-bizirik dagoela aldarrikatzeko. Momentuz, gaur hastekoa zen epaiketa atzeratu egin dute, datarik gabe, epaileak erabakita, patronalak berandu aurkeztutako dokumentu batzuengatik.

Justizia Jauregiko elkarretaratzean, LAB sindikatuko Ekintza Sindikaleko arduradun Oihana Lopetegik hitzarmenaren defentsa egin du eta Esku-hartze Sozialeko langileen borroka goraipatu du. “Bi mila langileren baldintzak auzitan daude hainbat enpresak bertako hitzarmena inpugnatzea erabaki dutelako”, adierazi du Lopetegik. “Eta guk sektoreko langileek egin duten borroka nabarmendu nahi genuke, bertako hitzarmena eta bertako markoa lortu izana nabarmendu nahi genuke, eta azpimarratu horrek langile guztientzat lan baldintzak hobetzea ekarri duela. Ildo horretan, LAB sindikatuak eskura dituen borroka bide guztiak erabiliko ditu hitzarmen honek indarrean jarrai dezan, eta langile hauekin borrokan jarraituko dugu hori lortu arte”.

Bere aldetik, langileei animoak emateko mintzaldian, Esku-hartze Sozialeko arduradun Oihan Ataunek aipatu du epaiketan LAB sindikatuak, noski, hitzarmenaren defentsa eginen duela, “bizi-bizirik” dagoela aldarrikatuko duela. “Baina hitzarmen hau botatzen badigute, berriz ere kalera ateratzeko prest gaude, zuekin batera borrokatzera, langileen baldintza duinak bermatuko dituen hitzarmen on bat lortzeko”.

LAB sindikatua, Nafarroan sektorearen %70 inguruko ordezkaritza duena, hitzarmenaren negoziazioaren sustatzaile nagusia izan zen, eta bere esku zegoen guztia egin zuen, langileekin batera, lan baldintzak hobetuko zituen eta urteetan zehar hainbertze zigorturiko sektore bati etorkizuna emanen zion hitzarmen baten beharra aldarrikatu eta bultzatzeko. Baina helburu hori lortu ondoren, enpresa batzuek, hitzarmenaren alde deus ez egiteaz landara, duela zenbait hilabete hitzarmena judizialki salatzeko bide ankerra hartu zuten.

Gurutze Gorria, Caritas, Secretariado Gitano, Acción contra el Hambre eta Minbiziaren aurkako Espainiako Elkartea (OEIS patronaleko kideak) dira erabaki ulertezin horren protagonistak. Bada, enpresa-erabaki lotsagarri horren aitzinean, LABek uste du, lehenbiziko hitzarmena sinatzeko duintasun-lezioa eman zen bezala, orain ere berriz frogatu behar dela langileen borroka eraginkorra eta baliotsua dela lan-eskubideak defendatzeko.

Jarraipen zabala izan du Arabako helduen egoitzetako grebak

Arabako egoitza pribatuetako eta etxebizitza komunitarioetako langileak berriro mobilizatu dira Aldundiaren aurrean, kasu honetan, LABek eta ELAk deitutako grebaren harira.

Aldundiak bilera batera deitu gintuen sindikatuoi eta patronalari uztailean, negoziazioaren egungo egoera aztertzeko. Hortik atera zen enpresen partetik negoziazio mahai berri baterako deialdia lehenbailehen egiteko konpromisoa. Patronalak sindikatuei proposamen ekonomiko berri bat helarazteko konpromisoa hartu zuen. Gaur egun oraindik ez dugu berririk, beraz, agerian uzten digu patronalak negoziatzeko duen jarrera eskasa.

Patronalaren pasibotasun horren aurrean, sindikatuok ez gaude prest sektoreko langileen egoera kaskarra luzatzeko. Sektore feminizatu honetako langileak saritzeko eta baloratzeko premia aldarrikatzen dugu berriro ere. Sektorea funtsezkoa da, eta emakume langile hauek adinekoen bizitzari eusten diote.

Eskatzen dugu behingoz behar bezala arautzea zainketa-sektore honen lana egiteko baldintzak, Arabako egoitza pribatuen eta etxebizitza komunitarioen sektoreko langileek betetzen duten funtsezko funtzioa duinduz.

Aldaketaren protagonista izatea eskaini diegu euskal langileei

Bizkaiko ordezkariekin ekitaldia egin dugu Bilbon. Lehena izan da gaurkoa, Hego Euskal Herriko lau hiriburuetan elkartuko baititugu gure ordezkariak datozen egunetan, gogoetak eta erronkak partekatu eta hauteskunde sindikalen epe trinkoari hasiera emateko. Donostian izango gara bihar, irailaren 29an; Gasteizen, urriaren 6an; eta Iruñean, urriaren 7an. Eta Ipar Euskal Herrian ere abian gara; kasu honetan, zerbitzu publikoetako hauteskunde sindikalen baitan.

Hauteskundeen “berezitasuna eta magia” azpimarratu nahi izan ditu Igor Arroyo koordinatzaile orokorrak Bilboko ekitaldian, “urrats bakoitza langileen ahalduntze prozesu txiki bat” delako.

LABeko kideek Ilusioz eta indarrez heldu diote hauteskundeen erronkari; horren seinale, LABek ordezkatzen duen euskal sindikalismo berria inoiz baino indartsuago heldu izana garai trinkora.

“Zabaltzen ari gara, indartzen. Eta gehiago indartzera goaz, hauteskundeotan Hego Euskal Herrian bigarren sindikatua izatetik gertuago egongo gara. CCOOrekin distantziak areagotzera goaz eta ELArekiko aldea murriztera”, adierazi du Arroyok.

Hain zuzen ere, UGTeta CCOOri Espainiako Estatuan ezarrita dagoen eredu politiko eta sozioekonomikoaren partaide izatea kritikatu die, eta zorrotz aritu da ELAren eredu sindikalari buruz, “erakundearen interesak klase interesen aurretik” jartzeagatik, elkarlan sindikalaren gainetik, eta gehien konfrontatzen duen sindikatua denaren irudia emateko aldebakarreko erabakiak hartzen dituelako. Grebak deitzen, greba eraginkorrak egiten baino indar gehiago jartzen du.

Eredu horien aldean “alternatiba sendoa” aurkeztu dugu ekitaldian, LABek ordezkatzen duen euskal sindikalismo berriarena, hain zuzen ere, “klase interesak lehenesten dituena, langile guztienak orohar, eta sektorerik diskriminatu eta prekarioenenak, bereziki; burujabetza praktikara daramana; grebak deitu bakarrik ez, egin egiten dituena; ekintza sindikal eraginkorra duena, egiteko beste modu bat”.

Eta egiteko modu horrek emaitzak ematen ditu. LABek 171 langile borroketan parte hartu du azken lanurtean eta uztailetik hona 8 herrialdeko hitzarmen desblokeatzea lortu du, azkena Arabako metalgintzakoa, borroka historiko baten emaitza historikoa. Berriagoak eta zehatzagoak dira aste honetan bertan irabazitako borrokak, esaterako, Berriak Supermerkatuetako kaleratzeak atzera botatzea lortu denean edota Arrasateko lorezainen kasuan, 70 eguneko grebaren ostean hitzarmen duina itxi dutenean.

Aldaketa sozialerako bidea, trantsizio ekosozialista eta feminista abiarazteko proposamena definitua du LABek, Programa Sozioekonomikoa lekuko, eta aldaketaren protagonista izateko aukera eskaini nahi die langileei; eta eskaintzaz gain, konpromisoa, lantokiz lantoki, egunero, euskal langileon lan eta bizi baldintzak hobetzeko lanean jarraitzeko.

Hala, antolakuntza eta borroka kolektiborako deia egin dugusindikatutik; areago, LABek ordezkatzen duen euskal sindikalismo berriaren parte izateko gonbita egin die Arroyok langileei, “zenbat eta sendoagoa izan LAB, orduan eta indartsuagoa izango baita euskal langile klasea”.

Suhiltzaileen Lan Eskaintza Publiko bateratuko irizpide onartezinak atzera botatzea #LortuDugu

LABek egindako eskari eta mobilizazioari esker, inskribatzeko baldintzetatik kendu egin dute izangaia Polizia eta Larrialdietako Euskal Akademiako Zuzendari Nagusiari, delituei edo funtzio publikoak betetzeko ezgaitasunei buruzko txostenak eskatzeko baimena ematen zion laukitxoa betetzeko betebeharra.

Opositoreak onartzen duela azterketa psikoteknikoak tresna baliagarriak direla balorazioa egiteko ez dute kendu. Baina nahiz eta laukitxo hori bete, eskubide osoa du izangaiak gerora, psikoteknikoen emaitzen aurrean alegazio edo errekurtsoa sartzeko.

Presazko kontua zenez, eta izena emateko epea bukatu baino lehen egin behar genuenez, LABek bultzatu zuen mobilizazio hau. Hurrengo datetan, harremanetan jarriko gara suhiltzaileen taldeekin eta sindikatu guztiekin epe ertainean EAE mailan LEP hauen aurka mobilizazioak baloratzeko.

LABen ez dugu LEP bateratu hauen inposaketa onartuko eta, beharrezkoa denean, jarraituko du mobilizatzen.