2026-05-01
Blog Page 290

EAEko Diru-Sarrerak Bermatzeko Errentaren lege berriak ekarritako aldaketei buruzko azterketa argitaratu dugu

Zubiate(e)ko Aritz
-
0
EAEko Diru-Sarrerak Bermatzeko Errentaren lege berriak ekarritako aldaketei buruzko azterketa argitaratu dugu

Honen helburua duela gutxi onartutako Gizarteratzeko eta Diru Sarrerak Bermatzeko Euskal Sistemaren Legearen erreforma aztertzea da, eta DSBE eskuratzeko euskal langileek aurkituko dituzten aldaketa nagusiak nabarmentzen dira.

LABen-azterketa_Inklusio-eta-diru-sarrerak-bermatzeko-euskal-sistemaren-lege-erreformaren-azterketaDeskargatu

Lehenik eta behin, uste dugu lege berri honen abiapuntua okerra dela. Legeak dio diru-sarrerak bermatzeko euskal eredua gai izan dela pobreziaren eta gizarte-bazterkeriaren hazkundea prebenitzeko eta geldiarazteko, enpleguaren sorrera arriskuan jarri gabe. Baina euskal langileek bizi duten errealitatea oso bestelakoa da.

2020ko Pobreziari eta Gizarte Desberdintasunei buruzko Inkestaren arabera, pobrezia-arrisku errealean dauden pertsonen %30 babes-sistematik kanpo geratzen dira. Bestalde, sistema horrek kasuen %33tan baino ez du laguntzen pobrezia-egoera errealetik ateratzen, eta hartzaileen %37 ez da pobrezia-egoeratik ateratzen.

2021ean 54.145 pertsonak jasotzen zuten DSBE, %57,8 emakumeak* eta %42,2 gizonak. Guztizkoaren %47,4k etxebizitzarako osagarria jasotzen du, %23,7 pentsioduna da eta %16,2 guraso bakarreko bizikidetza-unitateari dagokio. Dau izugarri hauei ez ikusia egiten zaie Eusko Jaurlaritzak eredu arrakastatsu gisa aurkezten duenean egungoa. Egungo Gizarteratzeko eta Diru Sarrerak Bermatzeko Euskal Ereduak pobretzeari eta gizarte bazterketaren hazkundeari aurre ez egiteaz gain, egungo egoera kronifikatzen du.

Araudi berriak aurkeztutako aldaketa ugarien artean, txostenean honako hauek nabarmentzen ditugu: Eusko Jaurlaritzak aurkeztutako zenbatekoen hazkunde faltsua, prestazioen murrizketak ezkutatuz eta 2008ko legearen indargabetuz; Bestelako neurri negatiboak ere azpimarratzen ditugu, hala nola dagokion prestazioaren % 15eko indize murriztailea aplikatzea etxebizitza berean bizikidetza-unitate bat baino gehiago daudenean, DSBEaren onuraduna izan ala ez, horrela pisuak partekatzera behartuta dauden pertsonak zigortuz, baita legeak jasotzen dituen migrazioa kriminalizatu eta pobrezia estigmatizatzen duten mekanismoak ere.

Erreforma horrek zenbait arazori aurre egiteko gai diren mekanismoak aurreikusi beharko lituzke, hala nola bizitzaren garestitzea, lan duina lortzeko aukerarik eza, gizonen eta emakumeen artean dauden desberdintasunak, egiturazko arrazakeria, infraetxe edo etxebizitza duinik ez izatea, pobrezia energetikoa, alokairuen gehiegizko prezioak, etxegabetzeen ugaritzea, edota gorantz doazen etxegabetasun-indizeak. Aukera bat izan beharko luke beste harreman-, familia- eta zaintza-eredu batzuk babesteko, gizarte gisa ezaugarritzen gaituen eko-interdependentziak orientatuta.

Erreformak baliagarria izan beharko luke pobretzearen eta bazterketa sozialaren hazkundeari, aurre egiteko gai den gizarte-babeseko eredu bati buruzko eztabaida ireki eta aintzat hartzeko. Hala ikuspegi horretatik heltzeak borondate politikoa eskatzen du, bai politika publiko integralak planifikatzeko, bai DSBE gizarte-kohesiorako benetako tresna bihurtzeko. Erreforma honetan ageri ez den borondate politikoa hain zuzen.

LABen uste dugu euskal langileek bizi duten pobretzea ez dela koiunturala, ezta kapitalismoaren “akats” bat ere. Aitzitik, estrategia argia da eskubideak eskura ditzaketen pertsona eta bizitzen, eta azken buruan, bizitzea merezi ez dutenen artean diskriminatzeko.

Horregatik, LABek proposatzen duen eredu sozioekonomikoa banaketa hirukoitzean oinarritzen da. Hau da, enpleguaren, zaintzaren eta aberastasunaren bidezko banaketan. Pertsona guztiek dute eskubidea gizarteari enplegua eta zaintzen bidez ekarpena egiteko, bai eta sortuta aberastasunaz gozatzeko ere errenta-soldaten bidez, hilean 1.400 euroko gutxieneko soldata gordinarekin eta doako eta kalitatezko zerbitzu publikoekin. Horretarako funtsezkoa da administrazioak enplegurako eskubidea bermatzea, eta hala egiten ez badu, errenta bat esleitu behar dio enplegurik gabeko pertsonari, gutxieneko soldataren baliokidea dena eta kotizatzen duena.

Gure ustez, langabezia egoeraren erantzukizuna ez da egoera horretan dagoen pertsonarena, baizik administrazioarena. Hortaz, dagokion errenta ez dagokio “porrot egin duen” pertsona bati “laguntza bat”, baizik eta enplegurako eskubidea urratu zaion pertsona bati kalte-ordain bat. Eraldatzailea den eredu sozioekonomiko bat proposatzen dugu, DSBE arautzen duen lege berriak indartzen duen egungo eredu baztertzailearen aurrean.

Eusko Jaurlaritzak bultzaturiko erreforma guztiek izendatzaile komuna izan dute: diru-sarrerak bermatuta izateko eskubide subjektiboaren debaluaziora bideraturiko diskurtso eta praktika instituzionalak. Beraz, txosten honen helburu nagusia onartutako lege berriarekin mantendu diren gabeziak eta sakondu diren arriskuak mahai gaineratzea da.

Lan Harremanetarako esparru propioa eta gizarte-babeserako sistema propioa behar ditugu, bidezko eta kalitatezkoa, lan, pentsio, zaintza eta bizi duina ahalbidetzeko. Bide honetan lortu diren aurrera pausoak Euskal Herrian eman diren borroka sozialen eskutik etorri dira, eta horixe da jarraitu nahi dugun bidea.

Beraz, azterketa bere osotasunean irakurtzera gonbidatu nahi zaituztegu, eta LABek Gasteizko Legebiltzarrean aurkeztu eta erregistraturiko Euskal Herrirako Lan Kodearen eta Gizarte Segurantzaren proposamena ezagutzera. Hauetan lan- eta bizi-baldintzak hobetzeko neurri erreal eta zehatzak proposatzen ditugu, egungo eskumenetatik egingarriak direnak, eta aldi berean, burujabetzaren bidean aurrera egiteko proposamenak ere jasotzen ditugu. Kaleetan jarraituko dugu langile guztientzako eskubide guztiak aldarrikatu eta defendatuz.

Munduko Sindikatuen Federazioko Europako kideok greba eskubidea izan dugu mintzagai Bilbon

Zubiate(e)ko Aritz
-
0
Munduko Sindikatuen Federazioko Europako kideok greba eskubidea izan dugu mintzagai Bilbon

Kide garen Munduko Sindikatuen Federazioko Europako bulegoak lan saioa antolatu du Bilboko Bizkaia Aretoan, “Grebarako eskubidea erasopean Europan” goiburupean. Bertan, hainbat herrialdetako ordezkariek hartu dute parte, hala nola Austria, Herrialde Katalanak, Galiza, Portugal, Italia, Zipre eta Grezia.
 
Pier Paolo Leonardi Europako bulegoko koordinatzaileak; Cinzia della Portak, MSFen Idazkaritzaren izenean eta Igor Arroyok, LABeko Koordinatzaile Orokorra eta sindikatuaren ordezkariak MSFko Kontseilu Presidentzialean, aurkeztu dute bilera.

Ondoren, parte-hartzaileen hitzartzeak izan dira, eta amaieran, greba eskubidearen inguruko manifestua onartu dugu.

Nafarroako sektore publikoko langileok kaleak hartu ditugu greba egunean

Zubiate(e)ko Aritz
-
0
Nafarroako sektore publikoko langileok kaleak hartu ditugu greba egunean

LAB, SAE, UGT, ELA, STEILAS eta CCOO sindikatuek deitutako grebarekin bat egin dute gaur Nafarroako sektore publikoko hainbat eta hainbat langilek. Hasiera batean Osasunbideak deitutako mobilizazioa izan bazen ere, azkenean administrazio publiko osora zabaldu da. Aurrekontuaren mugak aitzakiatzat hartuta Nafarroako Gobernuak negoziazioa blokeatu baino ez duela egiten eta, zerbitzua nahiz lan baldintzak hobetzeko ordua dela oihukatu dugu.

LABeko koordinatzaile nagusi Garbiñe Aranburuk ere parte hartu du gaurko manifestazioan, Osasunbideko langileen zutabera batuta. Osasun langileek, hain zuzen ere, Osasunbidean gertatzen ari den “noraeza” eta Osasun Sailaren “ekimen falta” azpimarratu nahi izan dituzte.

Aranburuk, bere aldetik, langileen beren eskubideak borrokatzeko egindako hautua goraipatu du: “Azken urteetan Nafarroako Gobernuak ez du borondaterik izan kalitatezko zerbitzu publikoak garatzeko eta langileen lan baldintzak kaskartu dira. Langileak nazkatu dira eta kalera atera dira zerbitzu publikoen eraispena salatzeko”.

Astebeteko greba deitu dugu Osakidetzako garbiketan, homologazioaren defentsan

Zubiate(e)ko Aritz
-
0
Astebeteko greba deitu dugu Osakidetzako garbiketan, homologazioaren defentsan

Osakidetzak azpikontratatutako garbiketa-zerbitzuko langileek 5 urte daramatzate hitzarmenik gabe, eta enpresekin 50 bilera inguru egin dituzten arren, hasieran bezala daudela salatzen dute. Horrela, gaur mobilizazioa egin dute Bilbon, Eusko Jaurlaritzaren egoitzaren aurrean, eta astebeteko greba iragarri dute, otsailaren 27tik martxoaren 5era, homologazioaren defentsan.

LAB, UGT, CCOO eta ESKren oharra

Gure hitzarmenak, gure lan-baldintzak Osakidetzako langileei homologatzea helburu bezala ditu. Horixe izan da, hain zuzen ere, bere garaian inplikatutako hiru aldeok (enpresak, langileak eta Osakidetza) onartu genuen joku araua, eta horren arabera jardun dugu urteetan eta urteetan.

2018an abiatu genuen hitzarmen berriaren negoziazio prozesua, negoziazio erraza izango zelakoan; izan ere, Osakidetzako langileekin homologatuta egoteak, Osakidetzan adostutako gai jakin batzuk egokitu eta eguneratu besterik ez zirela behar esan nahi zuen. Baina hamaika bilera egin ondoren, negoziazioaren erabateko blokeoa agerikoa da.

Ikusten ari gara enpresek eta bezeroak (Osakidetza) ez dutela homologazioprintzipioa betetzen, uko egiten baitiote Osakidetzako langileei aplikatutako gaiak egokitzeari eta aplikatzeari.

Ez gara homologaziotik haratago doazen gaiak aldarrikatzen ari, ez! Besterik gabe, Osakidetzako langileei aplikatzen zaizkien baldintza berberak aplikatzea aldarrikatzen ari gara, homologazio-printzipioan oinarrituta: garapen profesionalaren deialdi ezberdinetara sarbidea izatea, lanpostu hutsak betetzeko sistema bidezkoagoa, txanda-kontratuari lotutako erretiro partziala hartzeko eskubidea izatea, Osakidetzako langileek aitortuta dituzten baimenak eta lizentziak, etab.

Enpresa esleipendunak jarrera erosoan kokatu dira, eta erantzukizuna Osakidetzako Zuzendaritzari zuzendu diote. Modu horretan ez dute sindikatuekin edozein gai adostu nahi, Osakidetzako Zuzendaritzaren aldez aurreko oniritziarekin ez bada.

Zentzu horretan, ordezkaritza sindikal bezala askotan zuzendu gara Osakidetzako zuzendaritzara egoera desblokeatzen saiatzeko; bi urte daramagu Osakidetzaren atea jotzen, baina salatu behar dugu erakunde publiko honek ez duela guri erantzuteko begirunerik ez edukaziorik erakutsi. Abenduan, Osakidetzak izendatutako bitartekari bat deitu genuen gatazka konpontzen saiatzeko, baina emandako hitza bete gabe, gaur gaurkoz ez dugu haren erantzunik.

Urtarrilean, publikoa eta nabarmena izan da Eusko Jaurlaritzaren inplikazioa Bizkaiko Metalaren Hitzarmenaren gatazkan. Hitzarmen hori, azkenean, Lan eta Enpleguko sailburuordea lekuko zela, Jaurlaritzaren egoitzan sinatu da. Pozten gara horregatik. Baina jarraian, hainbat zalantza sortzen zaizkigu; zergatik inplikatzen da Administrazio publikoa gehiengoa gizonak diren lan-gatazka batean, eta bizkarra eman eta beste alde batera begiratzen duen gatazka bateko protagonistak emakumeak direnean? 3. mailako langileak al gara? Hori al da gure administrazio publikoetako arduradunek langileekiko duten hezkuntza eta edukazio maila? Ez al daki Eusko Jaurlaritzak bere jarrerak emakumeoi erabateko prekaritatera kondenatzen gaituen sexuagatiko diskriminazioa erreproduzitu eta
kronifikatu besterik ez duela egiten? Mespretxu horren ondorioz, M8a bezalako data garrantzitsuetan entzun ohi diren adierazpen instituzionalak hitz hutsalak bihurtzen dira gure belarrietan; marketin hutsa.

Egoera horrek alarma guztiak eta langileen animoak piztu besterik ez du egin. Enpresa esleipendunak eta Osakidetzako zuzendaritza ez daitezela okertu; Osakidetzako garbiketa-zerbitzuko langileak ez gara besoak gurutzatuta geratuko. Gure Hitzarmenak jasotzen duen homologazioa irmoki defendatuko dugu. Nazkatuta gaude enpresek eta Osakidetzak erakutsitako utzikeriaz. Nazkatuta gaude erakundeetatik hitz hutsalak eta zapladatxoak bizkarrean jasotzeaz, gure lan-baldintza eskasei buruz hitz egiten dugunean beste alde batera begiratzen duten bitartean.

Garbiketa zerbitzuko langileok, honaino iritsi garela diogu! Homologazioa defendatzea eta bere alde borrokatzeko garaia heldu da. Iaz jada 6 lanuzte burutu genituen.

Zentzu horretan, sektorean aste bateko greba deialdia publikoki iragarri nahi dugu.Zehazki, otsailaren 27an hasiko da lanuztea eta martxoaren 5an bukatu. Sektoreko langileok geurea dena defendatzeko erabakia dugu. Argi eta garbi adieraziko diegu bai enpresei, bai Osakidetzako zuzendaritzari, homologazioa ez dela ukitzen! Ziur
gaude mobilizazioaren eta borrokaren bidez lortuko dugula.

Osasun Saila eta Osakidetza ez dira agertu Transfusio eta Giza-ehunen Euskal Zentroko greba batzordeak deitutako negoziazio bilerara

Zubiate(e)ko Aritz
-
0
Osasun Saila eta Osakidetza ez dira agertu Transfusio eta Giza-ehunen Euskal Zentroko greba batzordeak deitutako negoziazio bilerara

Euskal Osasun Zerbitzua Lan Harremanen Kontseiluan bilera batera deitu dute gaurko, otsailak 14, premiazko irtenbide bat bilatzeko zentroko langileek jasaten duten diskriminazio bidegabearekin amaitze aldera, 14 greba egunen ondoren. Era berean, manifestazioa deitu dute otsailaren 15erako, asteazkenerako, Plaza Biribiletik abiatuko dena eta Bilboko Osasun Sailaren aurrean amaituko dena.

Gehiegizko gutxieneko zerbitzuak ezarri diren arren, beste behin ere, greba jarraipen zabala izaten ari da benetan bat egin dezaketen kategorien artean.

Transfusio eta Giza-ehunen Euskal Zentroak Osakidetzako gainerako langileei dagokienez bidezko baldintzak lortzeko borrokarekin jarraitzen du. Horretarako, Osakidetzaren immobilismoa eta konponbiderik eza salatzeko, zentroko langileek greba egun gehiago deitu dituzte otsailaren 14, 15, 16 eta 17an.

Hala ere, LAB, SATSE, ELA, CCOO, UGT eta UTESE sindikatuek, irteera negoziatu eta eraginkorra lortzeko asmoz, Euskadiko Lan Harremanen Kontseiluan bilera batera deitu zuten Osakidetza otsailaren 14an, 11:30ean: “Hilabete asko daramatzagu Euskal Osasun Zerbitzuko zuzendaritzari eskatzen negoziatu egin nahi dugula, Euskal Zentroko langileok inolako azalpenik gabe jasaten ari garen diskriminazio bidegabe honekin amaitu ahal izateko konponbide batera iritsi nahi dugula, eta espero dugu oraingoan Osakidetzak akordiorako borondatea erakustea eta akordio hori lortzea”.

Gogoratu behar da Transfusio eta Giza Ehunen Euskal Zentroak ezinbesteko zerbitzua eskaintzen duela Euskadin odol- eta ehun-hornidura bermatzeko. Hala ere, sindikatuok salatu dugun bezala, “langileek diskriminazio anakronikoa eta bidegabea jasaten dute, eta ez da aitortzen egiten duten lan garrantzitsua, Osakidetzako gainerako lankideek baino %4 gutxiago kobratzen baitute, eginkizun berberak edo antzekoak betez. Horregatik, egoera bidegabe horrekin amaitzeko eskatzen dute”.

Eusko Legebiltzarrak ere eskatu dio Osakidetzari egoera horri amaiera emateko. Sindikatuok salatu dugu langileek bi urte baino gehiago daramatzatela gatazkan: “Mobilizazioekin jarraituko dugu Osakidetzak egoera desblokeatu eta baldintzak ospitaleko gainerako langileekin parekatzea erabaki arte”.

Ildo beretik, sindikatuok manifestazioa deitu dugu otsailaren 15erako, asteazkenerako, 10:00etan hasita. Manifestazioa Bilboko Plaza Biribiletik abiatu eta Osasun Sailaren egoitzaren aurrean amaituko da, Bizkaiko hiriburuan. Mobilizazioarekin bat egitera gonbidatzen ditugu zentro horretako langile guztiak eta laguntza gisa batu nahi duten herritarrak.

Hitzarmena berritzeko borrokan ari dira Gasteizko Pablo Neruda egoitzan

Zubiate(e)ko Aritz
-
0
Hitzarmena berritzeko borrokan ari dira Gasteizko Pablo Neruda egoitzan

40 bat langile dituen Pablo Neruda egoitzak 21 urte daramatza zabalik, eta denbora tarte horretan gogor borrokatu behar izan dute beren lan-baldintzak hobetzeko, iraupen luzeko bi greba deitu behar izan zituztelarik. Indargabetutako hitzarmena berritzeko negoziatzen saiatzen ari dira, baina momentuz enpresak ez du horretarako borondaterik.

Pablo Neruda egoitzako hitzarmena 2021eko abenduan iraungi zen, eta harrezkero enpresarekin negoziatzen saiatzen ari dira; hala ere, orain arte hitz hutsak baino ez dituzte jaso trukean. Enpresak dio lizitazioa azpitik egin zenez, ez diela etekinik ematen, galerak baizik, eta Aldundiak aurrekontua handitzen ez dien bitartean zer eginik ez dagoela hartzen du aitzakiatzat.

Okerrena ez da hori, okerrena da egoitzako bizi-kalitateak, bai baliabide materialetan, bai giza baliabideetan (azken hori Gizarte Ongizateko pleguen ondorioz), okerrera egin duela. Langileek ezin dute gogoratu adinduen egoitza noizbait egoera okerragoan egon izana.

Aldundiari ahoa betetzen zaio gure adinekoentzako banakako arretarekin, baina, errealitatean, arreta hori enpresa baten esku uzten du inolako kontrolik gabe. Itundutako zerbitzua dela esan du, baina errealitatea da ezkutuko zerbitzuaren pribatizazioa dela.

“Emilio Sola jaunari opa diogu, egunen batean zerbitzu hau behar badu, duina eta kalitatezkoa izan dadila, gure hirugarren adineko egoiliar guztiek merezi duten bezala”, adierazi dute beharginek.

Ocalanen eta gainerako preso politiko kurduen askatasuna eskatzen dugu

Zubiate(e)ko Aritz
-
0
Ocalanen eta gainerako preso politiko kurduen askatasuna eskatzen dugu

Bihar, otsailaren 15ean, betetzen dira 24 urte Abdullah Ocalan, Kurdistango Langileen Alderdiko (PKK) liderra atxilotu zutenetik. Ordutik kartzelan dago eta LAB, CCOO, ELA, ESK, STEILAS eta UGT sindikatuok manifestua plazaratu dugu bere eta gainerako preso politiko kurduen askatasuna eta, besteak beste, gatazkari irtenbide demokratiko bat bermatuko dion bake prozesu bat eskatzeko.

“Abdullah Öcalan” aske manifestua

Kurdistan, urte askoan nazioarteko potentzien interesak pairatu dituen eskualde batean kokatzen da, interes hauek bertan bizi diren biztanleei eragin dietelarik, bertako biztanleen nahiak eta interesak alde batera utziz.

Geo-estrategikoki oso garrantzitsua den eskualde bat da, Mendebaldeak gaur egun gehien eskatzen dituen baliabide natural batzuk dituelarik. Eta horregatik behin eta berriz herri kurduaren errealitatea eta egoera ahaztu da, estatu propiorik gabeko munduko herririk handiena izanik.

Auzi Kurduak Iraki, Irani, Siriari eta, bereziki, Turkiari eragiten die, eta Ekialde Hurbilean konpondu gabeko arazo nagusietako bat da. Turkiako Estatuaren eta askatasunaren aldeko mugimendu kurduaren arteko gatazkak gaur egun arte jarraitzen du. Gatazka honetan 40.000 pertsonek bizitza galdu dute orain arte, 4.500 herri inguru ebakuatu edo erre dira, eta milioika pertsona lurralde ezberdinetan sakabanatutako errefuxiatu bihurtu dira. Herri kurduaren, askatasunaren eta demokraziaren aurkako erasoak, kolonialismoak eta kapitalismoak sortutako hondamendien gainean eraikiak izan direnak, gaur egun ere jarraitzen dute.

Abdullah Öçalan, Kurdistango Langileen Alderdiko (PKK) liderra orain 24 urtetik hona espetxean dago, muturreko baldintzetan preso, espetxetik kanporako munduarekiko komunikazio mugatuarekin eta munduarekin erabat isolatuta.  2006-2007an, 3’5 milioi kurduk haien ordezkari politikoa zela adierazi zuten sinaturiko eskari batean. Herri kurduaren konfiantza duen lider bakar eta irtenbide baketsu baten aitzindari gisa, Öcalan, gatazka kurduari irtenbide bat bilatzeko behar-beharrezkoa da.

Beste gatazkek ematen diguten esperientziek, bake prozesu bat eman dadin, besteak beste, gaztari konponbide demokratiko bat bilatzeko haien komunitateen babesa lortzeko gaitasuna izango duten lidergo eta izaera sendoko pertsonak behar-beharrezkoa direla erakusten digute. Besteak-beste, Nelson Mandela edo Gerry Adams-ek haien komunitateen errespetua eta konfiantza zeukaten, eta horregatik, irtenbide negoziatu baten bilaketan jarrera aktiboa izan zezaten konbentzitu zitzaketen. Zalantzarik gabe, Abdullah Öcalan kategoria honetan sartu egiten da.

Gaur egungo Edoganen Turkiako gobernuak Öcalanekin negoziaketak mantendu zituen bi urte eta erdiz, eta bertan, lider kurduak, bakea lortzeko plan gradual bat proposatu zuen; konfiantza garatzeko neurrietatik hasi, nazioarteko begiraleekin egindako armagabetze prozesu batekin jarraituta, eta auzi kurduarentzat irtenbide politiko etengabe bateraino. Negoziaketak 2011ean apurtu baziren ere, Öcalanek bere “bide-orrian” planteaturiko proposamenek, gatazka kurduaren irtenbide negoziatu bati ekin eta aurrera eramateko, berebiziko garrantzia izaten jarraitzen dute.

Öcalanen askatasunaren eskakizuna, gatazkaren logika militarra apurtu, negoziaketa baketsu eta gatazka kurduari parametro demokratikoetan oinarrituriko irtenbide baterantz begirada bideratzeko gako nagusietako bat da. Aipaturiko guztiagatik, euskal sindikatuek honakoa aldarrikatzen dugu:

  • Abdullah Öçalan-en eta gainerako preso politiko kurduen askatasun aldarrikapena babestu, Turkiaren demokratizazioa eta Kurdistanen bakea bultzatzeko.
  • Herri kurduaren sufrikario eta zapalkuntzaren amaiera.
  • Gatazkari irtenbide demokratiko bat bermatuko duen bake prozesu bat babestea.
  • Herri kurduari libreki etorkizuna erabakitzen uztea, herri bezala demokratikoki haiek erabakitzen duten bezala antolatu ahal daitezen.

[IRITZIA] “Sindikalgintzatik ahotsa altxatuz”

Zubiate(e)ko Aritz
-
0
[IRITZIA] “Sindikalgintzatik ahotsa altxatuz”

LAB sindikatuko nazioarteko idazkariak, Koldo Saezek, iritzi artikulua idatzi du egungo testuinguruari eta Ukrainako gatazkari lotuta sindikalismoak duen zeresanari buruz:

Mundua eta nazioarteko ordena aldatzen ari dira, eta hemendik aurrera ezer ez da berdina izango. Zalantza da, argitu beharrekoa, etorkizun hori nolakoa izango den, baina aldaketak gertatzen ari dira eta mugimendu sindikalak aldaketa horiei aurre egin behar die, langile klasea antolatuz, klase sindikalgintza feminista eta antirrazista eraikiz.

Errusiak Ukraina inbaditu eta erasotu izana justifikaezina da. Sistema kapitalista aseezinak, bizirik irauteko, elikatu behar duen piztiari bazka eman beharraren ondorio da gerra hau. Armagintzaren lobby-ak jokatzen ari diren papera salatu behar dugu, ondorio kalkulaezinak dituen gerra honetan haiek baitira onuradunak. Gerra guztietan beti gertatzen den bezala, gizonek beren nagusitasun hetero-patriarkalari eusteko asmoz dihardute, eta ondorioak herriak eta, bereziki, emakumeek* pairatzen dituzte.

Egungo testuinguruak badu antzekotasunik planeta gerra nuklear batera modu arriskutsuan hurbildu zuen 1962ko Kubako misilen krisiarekin. Hortaz, komunikabideetan ezarritako diskurtso belizistak elikatzea suizidioa eta arduragabekeria hutsa dira; are gehiago, lehian daudenak potentzia nuklearrak direla kontuan hartuta.

Errusiako komunikabideetako esatariek modu naturalean hitz egiten dute, gerra muturreraino gogortuko balitz, armategi nuklearra erabiltzeaz, eta, duela gutxi, Charles Richardek, Ameriketako Estatu Batuetako buruzagi militar nagusietako bat denak, The New York Times aldizkarian azaldu zuen orain bizi dugun Ukrainako krisi hau aurreberotze bat besterik ez dela, eta krisi handia (the big one) oraindik etortzear dagoela. Bestalde, Davoseko Foroan, Jens Stoltenberg NATOko idazkari nagusiak, Ukrainan “bakerako bidea armak direla” esanez, armamentu modernoagoa agindu dio Ukrainari; aldi berean, Mendebaldeko potentziek Ukrainara tankeak bidaltzea onartu dute, tentsio belikoa are gehiago handituz.

Potentzia nuklearren asmoak zuzentzen dituztenen buruetan ezarritako espiral honen erdian, norabide nahiz posizio propiorik gabe eta erabat NATOren aginduen menpe dago Europa. Hain da zentzugabea Europaren egungo jarrera, ezen alderdi berdeek ere gerra danborren eta militarismoaren doinuan dantzatzen duten eta Europako gobernuek beren interesen aurkako politikak kontzienteki hartzen dituzten. Bitartean, beti bezala, langile klasea ari da ordaintzen eliteen eta potentzia hegemonikoen abentura belizisten ondorioak.

Langile-klaseak eta mugimendu sindikalak beti altxatu ditugu gerraren kontrako eta justiziazko bakearen aldeko banderak, eta orain ere berdina egin beharko genuke. Baditugu nazioarte mailan horretarako tresnak.

Munduko Federazio Sindikala 1945eko urriaren 3an sortu zen Parisen, garai hartako lehen klase-erakunde sindikal gisa, esplotazioaren, inperialismoaren, arrazakeriaren, patriarkatuaren eta klima-aldaketaren aurka, eta justizia sozialaren, nazioarteko elkartasunaren, bake justu eta iraunkorraren, nahiz herrien autodeterminazio-eskubidearen alde borrokatzeko. Ia 78 urte beranduago, gaur egungo munduan, printzipio horiek zentzu osoa mantentzen dute.

Mugimendu sindikalak paper garrantzitsua jokatu du hainbat herritan gatazka politikoei konponbidea bilatzerakoan. Horren adibide batzuk dira Zipre berriz bateratzearen alde mugimendu sindikalak jokatzen duen papera, giza eskubideen urraketa ugariren biktima izan den Kolonbiako mugimendu sindikalaren papera bakea eta aldaketa politikoa lortzeko edota euskal sindikatuen arteko aliantzen garrantzia Lizarra-Garaziko bake prozesuaren leihoa irekitzerakoan.

2023ko mundua ez da Berlingo Harresia erori aurreko mundua, baina potentzia hegemonikoen arteko lehiaren ondorioak jasaten ari gara: alde batetik, geroz eta indartsuagoa den Txina nahiz eliza ortodoxoan eta iragan sobietarraren memorian oinarritutako Errusia kapitalista, eta, bestetik, atzeraka ari diren baina oraindik nagusi diren Ameriketako Estatu Batuak. Historia ez da amaitu, eta mundu berri bat zabaltzen ari da gure begien aurrean.

Horregatik, gure ustez, nazioarteko mugimendu sindikalak, beranduegi izan baino lehen, ozen eta garbi, gerra eteteko elkarrizketa, negoziaketa eta diplomaziaren aldarrikatu beharko lituzke, eta, horrekin batera herrien burujabetza, eta bizitzak erdigunean jarriko dituzten politikak exijitu, egunetik egunera muturrerago eta eskuinerago dagoen Europan feminismotik faxismoaren aurkako harresia altxatuz.

Filtrazioen aurkako neurri eraginkorrik ez egoteak zalantzak zabaldu ditu berriro Osakidetzaren medikuen EPEetan

Zubiate(e)ko Aritz
-
0
Filtrazioen aurkako neurri eraginkorrik ez egoteak zalantzak zabaldu ditu berriro Osakidetzaren medikuen EPEetan

Pneumologian jasotako emaitza bitxien aurrean eta kategoria gehiago konprometitzen dituzten informazioak jaso ostean, A1 eta A2 lanbide-kategorietako epaimahaien aktak kontsultatzeko eskatu diogu Osakidetzari. Zuzendaritzak behin eta berriz ukatu digu EPE eredu berriak ezartzen dituen azterketa estatistikoak egitea.

Era berean, salatu nahi dugu, 2016-17 EPEn emandako filtrazioak salatu osteko egunetan gertatu zen bezala, orain, Osakidetzako zuzendaritzak galarazi egiten duela proba horien emaitzak dituen webgunera sartzea. Neurri hori kasualitate hutsa ote den jakin gabe, gure ustez, Osakidetzako zuzendaritzaren filtrazioez eta erabakiez ari garenean, kasualitatea ez da parametro onargarria.

Berriro ere salatzen dugu Osakidetzak, guk egindako proposamena, historikoki filtrazioak egin direla onartu eta azterketaren trazabilitatea erraztuko duten neurriak ezar ditzan, alde batera uzten jarraitzen duela.

Azterketa kanpoko eragile batek eta pertsona bakar batek egin behar du, anomalien kasuan, onuradunen eta azterketa-egilearen arteko loturak zuzenean eta interferentziarik gabe detektatzeko. Osakidetzako zuzendaritzak ausarkeriaz jokatzen du bere hautaketa prozesuaren garbiketa falta babestuz eta bermatuz. Ez dira gutxi izan Osakidetzan berdintasun, merezimendu eta gaitasun-printzipioak nabarmen hautsi direlako beste leku batzuetara joaten amaitu duten medikuak, edo, egiaztatu ahal izan dugun bezala, zuzendaritzak praktika horiek salatzen dituztenei egiten dien jazarpena dela eta. Azkenean, galera konponezina da eta langileengan atsekabea baino sortzen ez duen mezua da. Zuzendaritzak segurtasunean egon daitekeen arrakala ororekin amaitu behar du eta praktika horiek ukatzeari, babesteari eta bermatzeari utzi behar dio.

Egungo zuzendaritzak arazoa ezagutzen du eta beste leku batera begiratzen jarraitzen du hainbat gai ezagutzera emango ez direlakoan. Hori izan zen Darponek zeraman jarrera eta, berriro esango diogu zuzendaritzari: gauza bera egiten baduzue, berdin bukatuko duzue.

Prozesu penalak irekita jarraitzen du eta zuzendaritzak bete nahi ez dituen neurri eta zigorrak borrokatzen jarraituko dugu auzitegietan, nahiz eta azken honek mediku fakultatiboen lan-eskaintza publikoen inguruan historikoki egon diren legez kanpoko jardueren berri izan.

1...289290291...1,613Page 290 of 1,613

COOKIAK | COOKIES

LEGE OHARRA ETA PRIBATUTASUN POLITIKA | AVISO LEGAL Y POLÍTICA DE PRIVACIDAD

www.lab.eus