Gaurko Mahai Orokorrean, otsailaren 28an, Administrazioak ez du inolako aldaketarik egin aurreko bileraren ondoren Osasunbidea-Nafarroako Osasun Zerbitzurako aurkeztu zuen proposamenari dagokionez. Proposamen hark AFAPNAren babesa eta LAB, CCOO, ELA eta UGT sindikatuen erabateko kritika jaso zuen. Hala ere, sindikatuen kritika horiei eta alderdi politikoren baten kritikei helduz, Mahai Orokorrean gai horri buruzko hbenetako negoziaziorik ez dagoelako, Herrizaingo eta Funtzio Publikoko sailburuak elkarrizketarako, lankidetzarako, akordioetarako eta egiteke dauden hobekuntzei eta aldarrikapenei aurre egiteko prest dagoela adierazi du. lido horretan, prest agertu da pertsonal ez- sanitarioaren karrera profesionala jasoko duen testu bat egiteko. Testu hori lege-proposamen batean sar liteke, baldin eta gatazkarik gabeko esparru bat badago, eta hau martxoaren 23rako aurreikusitako greba bertan behera uztea bezala ulertzen dugu. Era berean, garatu ez diren eta LAB, SAE, UGT, ELA eta CCOO sindikatuek osatutako greba-batzordearen aldarrikapenetan sartuta dauden aurreko akordioetako neurri batzuk ezartzearen alde agertu da, hala nola jaiegunen, txandakako lanaren eta gaueko lanaren homologazioa. Halaber, lan-konpromiso bat helarazi nahi izan du hurrengo legegintzaldian lehentasun osoz jorratzeko Nafarroako Administrazio Publikoen zerbitzura dauden Langileen Estatutuaren erreforma bezalako gai garrantzitsuak, pandemiaren ondorioz eten zena, kolektibo profesional askoren birsailkapen egokia ekarriko lukeena eta Batzorde hau osatzen duten erakunde sindikalentzat eta langileentzat funtsezkoak direnak. Greba-batzorde honetan, batzordea osatzen duten sindikatuok, aurrerapauso qgarrantzitsutzat jotzen dugu Remirez jaunak adierazitako aldez aurretiko jarrera hori, baina bileran adierazitako guztiari buruzko proposamen zehatzagoa espero dugu, martxoaren 23ko greba bertan behera uztea ekarriko lukeen aipatutako gatazkarik gabeko egoera planteatu aurretik.
Blog Page 285
Greba batzordearen aldarrikapenak aintzat hartu eta urrats zehatzak emateko eskatzen diogu Osasunbideari
Migrazioa eta sindikalismoa izan ditugu hizpide Gasteizen, martxoaren 3aren testuinguruan
Aurten 47 urte betetzen dira Gasteizko sarraskia deitutakotik. Horrela, martxoaren 3aren testuinguruan, mahai-ingurua egin genuen atzo Gasteizen, bertako Gasteiz Txiki elkartean, “Migrazioa eta sindikalismoa, beharrezko eztabaida bat. Sindikalgintza antiarrazista baterantz” izenburupean.
Bertan, Cristobal Treviño Garciak (bere familiak 1976ko martxoan migratu zuen Gasteizera) eta Mariana Urcuyo Hernandezek (etxeko eta zaintza arloko langilea eta LABen atal sindikaleko kidea) hartu dute parte. Aurkezpenean, Txefi Roco LABeko Idazkari Antiarrazistak gogoratu zuen 1976ko martxoaren 3an Gasteizen erahildako 5 langileetatik 4 migratuak zirela eta gaur egun asko direla gurera lan egin eta bizitzera datozenak. “Martxoaren 3a errealitatea honen inguruan hausnarketa egiteko probestu nahi dugu, langile guztiontzako tresna izan nahi du LABek”, gaineratu zuen Rocok.
Treviñok, bere aldetik, adierazi zuen “antirrazismoa funtsezkoa dela klase sindikalismoa zabaltzeko”. Horregatik LABen, sindikalismo antirrazista baterantz goaz. Erronka eta konpromiso politiko onartzen ditugu. Ireki, entzun, gure buruak berpentsatu eta etxea eraldatu.
Urcuyo aldiz, horrela mintzatu zen: “Ikus itzazue gure borrokak berritu eta indartzeko aukera moduan. Sakon dezagun agertzen hasi diren irekieretan, sindikatua da gure tresna”.
LABen ekitaldia martxoaren 3an
Ohitura duen moduan, LABek ekitaldia egingo du martxoaren 3an Gasteizen. 11:30ean izango da, Martxoak 3 plazan, San Frantzisko Elizaren ondoan, eta Garbiñe Aranburu Irazustak sindikatuko Koordinatzaile Orokorrak hartuko du parte bertan. Esplotazio eta diskriminazioaren kontra, antolakuntza eta borroka aldarrikatuko ditugu.
Arratsaldez eta gehiengo sindikalarekin batera, “Bizi-baldintzen suntsiketaren aurka, luchando el presente para asegurar el futuro” lelopean, omenaldia egingo dugu Martxoak 3 plazan 18:00etan, eta 18:30ean mobilizazioa.
Osakidetzak bizkarra ematen dio benetako negoziazioari mahai sektorialeko sindikatuekin
LABek, SATSEk, ELAk, SMEk, CCOOk eta UGTk gaurko deitutako bilerara ez joatea erabaki dute, Osakidetzak plantillak jasaten dituen arazo larrien konponbidean aurrera egiteko borondaterik ez duela ikusita.
Larunbat honetan EAEko hiru hiriburuetan egindako manifestazio jendetsuek argi eta garbi islatu zuten langileek eta herritarrek gure osasun publikoaren desegitearen aurka egindako aldarria. Hala ere, Osakidetzak itsu eta gor jarraitzea erabaki du, eta egindako eskaerei jaramonik ez egitea. Hala, Mahai Sektorialeko beste bilera bat deitu du gaurko. Mahai Sektoriala osatzen duten sindikatu guztiak urrian mahaitik altxatzera eraman zituzten arrazoietatik ez da aldentzen deialdia.
Osakidetzako Zuzendaritzak eta Sailburuak ondo baino hobeto dakite zergatik ez diren joan Mahai Sektorialeko bileretara: benetako negoziaziorik ez dagoelako eta existitzen ez den negoziazioa antzeztu nahi dutelako. Ildo beretik, Mahaian berriz ere sindikatuak egoteko bete behar diren baldintzak ezagutzen dituzte ere.
Hala ere, eta hilabete askotan egin duen bezala, Osakidetzak errealitateari bizkarra ematen jarraitzen du, eta gaurko beste bilera baterako deialdia egin du. Bilera horren edukia, berriz ere, ez da sindikatuen eskaeren araberakoa.
Sindikatuek, behin eta berriz, bi gai zehatz planteatu dituzte:
- Alde batetik, mahaitik Lanbide Garapeneko eredu berriaren azken zirriborroa kentzea, aldebakarreko murrizketa onartezina delakoan. Horrekin batera, negoziazio zintzo, egiazko eta edukidun bat ireki behar da.
- Mahai gainean proposamen bat jartzea, gatazkan dauden langileen aldarrikapenak beteko dituena, %4ko ordainketari dagokionez. Gogora dezagun Transfusio eta Giza Ehunen Euskal Zentroko langileek 14 greba egun baino gehiago egin dituztela aldarrikapen honengatik.
Bilerako gai-zerrendan ez dago bi gai horietako bat ere. Planteamendu ulertezin baten aurrean gaude Osakidetzaren partetik, kontuan hartzen baditugu Sailburuak larunbat honetan bertan egindako adierazpenak. Sagarduik adierazi zuen Osakidetzaren arazoa ez dela dirua. Hala ere, ez ditu jorratu nahi soldata-edukia duten bi gai hauek. Profesionalek Osakidetza saihestea eragiten duten lan-baldintza txarrak arazo larri bat dira.
Aldi berean, eta hauteskunde sindikalei dagokienez, Osakidetzak uko egin dio bilera egin aurretik sindikatuei hauteskunde-eremuen proposamena emateari, berariaz eskatu arren. Dokumentua mahai sektorialean bertan aurkeztu nahi izateak beste asmo bat adierazten du, gai honen negoziazioaz haratago doana; are gehiago, kontuan hartzen badugu dokumentu hori dela aldez aurretik bidali ez den bakarra. Gai-zerrendako gainerako gaiei buruzko dokumentu guztiak erantsi dira, hau izan ezik.
SATSE, ELA, LAB, SME, CCOO eta UGT sindikatuentzat, une honetan ez dira ematen Mahai Sektorialeko bilerara joateko beharrezko baldintzak, Osakidetzak bizkarra ematen baitio benetako negoziazioari, akordioak lortzeko inolako borondaterik erakutsi gabe.
Gorabideko hitzarmenaren negoziazioa desblokeatzeko aldarria ozen entzunarazi dugu Bilbon
Gaur hasi eta martxoan zehar aurrera eramango dugun greba sasoiari ekin diogu, manifestazioa egin dugularik Zabalburu plazan hasi eta Bizkaiko Aldundiraino, Gorabideren bulegoetatik igarota.
Otsailaren 8ko greba eguna positiboki baloratuta ere, negoziaketa bultzatzeko sei greba egun deitu beharrean ikusi dugu geure burua. Hala, gaurkoaz gain, martxoaren 1ean, 27an, 28an, 29an eta 30ean ere egingo ditugu lanuzte eta mobilizazioak.
Bizkaiko Foru Aldundiko Gizarte Ekintza Sailari nahiz Gorabideko zuzendaritzari auzi honetan duten ardura beren gain har dezala exijitu diegu langileok nahiz erabiltzaileek.
Oso ontzat jo dugu Solidus San Andresen lortutako hitzarmena, baina ELAk jarritako trabak deitoratu ditugu #LortuDugu
Bederatzi hilabetez negoziatzen aritu ondoren, eta bere interes korporatiboei lehentasuna emanez ELA sindikatuak paraturiko oztopoak gorabehera, Solidus San Andres-eko Enpresa Batzorde osoak heldu diren urteetarako hitzarmen kolektibo berri bat sinatu du gaur. Hitzarmen horretan, bertzeak bertze, KPIaren igoerari lotutako soldata-igoera gehitu da. LAB sindikatua pozik dago lorturiko hitzarmen on horrekin, baina deitoratzen ditu jarritako trabak eta sortutako liskarrak.
Hitzarmenaren indarraldiko hiru urteetarako (2022, 2023, 2024) KPIari loturiko soldaten igoeraz gain, Solidus San Andres izeneko Atarrabiako paper-fabrikaren hitzarmenak baditu ere bai norberak aukeratzeko egun libre bat gehiago, antzinatasunean kinkenio bat gehiago, aldi baterako langileentzako soldata hobekuntza bat, langile kopurua indartzea edo kategoria eta baimenen hobekuntza. Eta azpikontrataturiko langileak San Andresean gehitzeko borrokarekin jarraituz, bertze pausu bat eman da langile bat bertan sartzea lortuz.
Hitzarmen berriaren negoziazio prozesua 2022ko apirilaren 8an hasi zen, KPIa handia zelako testuinguru zailean. Hala ere, negoziazioaren lehen faseetan, soldaten igoera KPIaren igoerari lotzea lortu zen. ELA sindikatuak, kontzienteki, alde bakarreko greba deialdien bidez, desitxuratu egin nahi izan zuen hori, modu zentzugabean baina interes korporatibo argiekin, nahiz eta ordurako lortuta zegoen beraiek eskatzen omen zutena.
LAB sindikatuaren iritziz, ELAk negoziazio prozesuari jarritako trabak hauteskundeei begira bakarrik uler daitezke; izan ere, grebak hauteskunde sindikaletarako hilabete baten faltan hasi ziren eta hauteskunde prozesua amaitu ondoren bukatu ziren. Nabarmentzekoa da, gainera, greba deialdi horiek —enpresa honetan beti egin denaren kontrara— ez zirela batzar orokorrera eraman nahi izan, agenda partikularrak eta baztertzaileak ezartzen saiatuz, norberaren interesak bakarrik asetzeko.
Greba deialdiaren arrazoiekin gezurra erran zuten, eta Enpresa Batzordearen gehiengoari zein plantillari negoziazioaren bukaera ezartzen saiatu ziren. ELAk, bere jarduteko moduarekin, agerian utzi du zein den bere benetako asmoa: bertzeen lanari eta borrokari esker interes partikular bat lortzea. Bide horretan, ez zaio axola izan langileen artean gorrotoa eta liskarrak sortzea; errespetu faltak ere egin ditu, errespetu faltak barne, sindikatu honen jokabidearekiko desadostasuna agertzeko 100 langilek baino gehiagok beren kabuz sorturiko eta sinaturiko manifestu bat publikoki errefusatu eta erasotu zuenean bezalaxe.
Batasun faltak eta bazterkeriak ahuldu egiten dituzte borrokak eta negoziazioak. Baina ELAk ez du ulertzen “autonomia” ez dela bertzeek egitea berak erraten duena. Aitzitik, LABek beti izan du argi bere lehentasuna dela langileen lan baldintzak hobetzea, eta hitzarmen bat ez dela soldata igoeren gaineko akordioa soilik. Horregatik, LABek negoziatzen eta borrokatzen jarraitu zuen, aurreko negoziazioetan marrazturiko ildo berari jarraituz, eta garrantzitsutzat jotzen ziren bertze puntu batzuk dagoeneko lorturiko hobekuntzei batu zitzaikzien.
Orain, poztasunez erraten ahal da hobekuntza horietako anitz lortu direla eta hitzarmen on baten aitzinean gaudela. Hitzarmen hau ‒hau bai‒ bozketa bidez berretsi zuten langileek: 161ko erroldatik, 129k aldeko botoa eman zuten, eta bakarrik bik, kontrakoa.
Azken hilabete hauetan Solidus San Andresen gertaturikoari dagokionez, LAB poztu egiten da bi gauzengatik: alde batetik, hitzarmenaren negoziazioaren emaitzagatik; eta, bertzetik, langileek hauteskunde sindikaletan erakutsi ziguten konfiantza handitzeagatik, sindikatu honek ordezkari bat gehiago lortu baitzuen, eta, ondorioz, Enpresa Batzordearen gehiengo osoa. Lehen, LAB (4 ordezkari), ELA (3) eta independenteek (2) osatzen zuten batzordea; orain, LAB (5), ELA (2), independentea (1) eta CCOOk (1).
Azkenik, erran behar da argi gelditu dela langileekin egotea saritzen dela eta interes partikularrak ezartzea zigortu egiten dela. LAB harro dago plantillaz eta egindako lanaz, sindikalismo desberdin bateko kide izateaz eta gauzak egiteko bertze modu bat dagoela frogatzeaz. Konpromiso hori hartu du LABek Solidus San Andresen, bai eta gainontzeko enpresetan ere.
Neurriak eskatu dizkiogu Bizkaiko Foru Aldundiari bertako langileek ez dutelako tenperatura egokirik lantokian
Inkesta bat egin dugu Bizkaiko Foru Aldundiko langileen artean lantokietan duten tenperaturaren inguruan, eta 3.000 langiletatik, 591k erantzun dute (%19,7ak). Langile gehienek adierazi dute ez dutela lantokian tenperatura egokirik. Eguraldi hotza egiten duenean, %89,51ak adierazi du bere lantokiaren giro termikoa ez dela egokia (%79,86arentzat hotzegia baita eta %9,64arentzat beroegia); eta eguraldi beroa egiten duenean, %64,09k adierazi du gauza berdina (%17,35arentzat hotzegia da eta %46,73arentzat beroegia). Egoera honen aurrean, LABek neurriak eskatu dizkio Bizkaiko Foru Aldundiari bertako langileek ez dutelako lantokian tenperatura egokirik.
Eguraldi hotza egiten duenean lantokietan tenperatura egokia ez dela uste dutenek arrazoia honako hau dela adierazi dute (erantzun bat baino gehiago markatu zitekeen): klimatizazio sistemaren gabeziak (% 69,79), lantokian dauden korronteak (% 35,06), isolamendu eskasa (% 38,19), leihoak zabaltzen dira eta hotza sartzen da (% 4,68) eta beste batzuk (% 19,09).
Eguraldi beroa egiten duenean, lantokietan tenperatura egokia ez dela uste dutenek, arrazoia honako hau dela adierazi dute (erantzun bat baino gehiago markatu zitekeen): klimatizazio sistemaren gabeziak (% 54,04), isolamendu eskasa (% 24,81), ezin dira leihoak zabaldu (% 15,44), korronteak (% 10,66) eta beste batzuk % 16,17.
Bero egiten duenean hotza eta hotza egiten duenean bero pasatzeak argi erakusten du klimatizazioaren sistemaren gabeziak zenbait tokitan, eta horrek dakarren energia-xahutzea.
Eraikinen araberako azterketa ikusita, oso datu kezkagarriak agertzen dira, eguraldi hotza egiten duenean langileen % 80 baino gehiagok hotza pasatzen duelako Ogasuna, Errekalde 30, Liburutegia, Lersundi 14, Iparragirre 21 eta Uribitarteko eraikinetan. Eguraldi beroa egiten duenean, langileen % 50 baino gehiagok bero larregi pasatzen du Ogasunan eta Ugaskon eta % 40 baino gehiagok Lersundi 14 eta Iparragirre 21eko eraikinetan.
Parte-hartze zabalak oso balio handia ematen die emaitzei eta begi-bistakoa da arazo larri eta kezkagarri bat dagoela, langile gehien sentsazio termikoa ez delako erosoa Aldundiko eraikin nagusi guztietan hotzaldietan eta gehienetan beroaldietan. Eta “erosotasunaz” hitz egiten dugunean lan egiteko baldintza egokiez, laneko segurtasunaz eta osasunaz ari gara.
Aldundiari, beraz, eskatzen diogu, berehala egin dezala azterketa sakon eta zabala, egoera zuzenean ezagutzeko eta antzeman diren arazoen jatorria ezagutzeko eta epe laburrean konpontzeko.
Desegokitasun termikoak erakusten du gabezia larriak daudela klimatizazio sistemetan, isolamenduan, bulegoen egituran, eta abar. Horiek dira, lehentasunez, Aldundiak aztertu eta konpondu beharrekoak, ezinbestekoak diren inbertsioak eginez.
Aldundiak, 2022ko abenduaren 27an, Aldundiaren Energia Jarduketaren Plan Orokorra onartu zuen, instituzioaren diagnostiko energetiko osoa jasoz. Horrez gain, energia aurrezteko eta efizientziarako 41 jarduketa aurreikusten dira 2030erako. Jarduketa horien artean eraikinetako energia-eraginkortasuna hobetzeko hauek daude: berokuntza-sistema, aireztapena eta termostatoen kudeaketa. Horiek gauzatzeko epea 2024an hasiko da eta 2026 eta 2030 bitartean luzatuko da. Onartezina da epe luzeegi horiek ezartzea, langileen lan-baldintza egokiak tartean egonik.
LAB sindikatuaren iritziz, orain arte adabakiak baino ez dira jarri eta, gure ustez, erabakitzeke dago kontu garrantzitsu bat. Urte asko dira Aldundiak iragarri zuela orain arte Bilbon sakabanatuta dauden bulego gehienak eraikin bakarrean biltzeko asmoa, hasieran Iberdrola Dorrean, gero Bizkaia Dorrean. Beste legealdi bat bukatzen ari da eta ez dago inongo argipenik horren inguruan, ilunkeria da nagusi. Bitartean, behin-behiko bulegoak irekitzen dira (FNAC, Kale Nagusia..), ez dira eraikin zaharretan ezinbesteko konponketak egiten, ez da kontuan hartzen telelanaren hedapenak ekarri ditzakeen ondorio zein aldaketak eta horrela, ezinezkoa da egokitasun termikorik erdietsi eta plan energetiko arranditsurik betetzea.
Salatzen dugu Correosek %15ean murriztu duela langile kopurua Añanako Kuadrillan
Arabako Correoseko gure Atal Sindikalak salatu du Añanako Kuadrillako banaketa-postuen % 15ean murriztu dela, berregituraketa baten ondoren. Banaketa-postuak kentzeak zuzenean eragiten dio Correosek egiten duen zerbitzuari, eta, ondorioz, baita herritarrei, udalei, Arabako eremu horietako enpresei eta abarri ere. Horrez gain, erretiroa hartu duen beste postari baten plaza ez da bete. Horrek guztiak Posta Zerbitzu Unibertsalaren banaketa murriztea eta langileentzako gainkarga dakar.
Banaketa-eremuak ugaritzeak, batzuek kilometro askotako zabalera, eta hamarnaka herri dituztenak, ezinezko egingo dute herri horietan guztietan egunero banatzea. Correosek teorian eskaini behar duen Posta Zerbitzu Unibertsala ezerezean geratuko da. Egoera honek zuzenean eragingo die, adibidez, administrazio, epaitegi, hitzordu mediko, dirulaguntza, baimen eta abarren jakinarazpenak entregatzeari, horrek herritarrei eragingo dizkien kalte guztiekin.
Zerbitzu publikoek giza beharrei erantzuten diete, eta ez errentagarritasun ekonomikoari. Populazio gutxiko eremu horietan egindako zerbitzu-murrizketek diskriminazioa eragiten diete Arabako herrietako biztanleei. Pertsona guztientzako Posta publiko eta kalitatezkoa bermatu behar da.
Errepresioaren aurrean, dagokiguna defendatzeko borrokan jarraituko dugu
Gaur, otsailak 27, Osakidetzako garbiketa zerbitzuaren esleipena duten enpresetako langileok LAB, UGT, CCOO eta ESK sindikatuek deitutako greba asteari hasiera eman diogu.
Une honetan, eskatzen ari garen aldarrikapenei buruz hitz egiten egon beharko genuke, baita greba-deialdiaren jarraipenari buruzko datuak ematen ere.
Hala ere, Ertzaintzak gaur goizean egindako identifikazioak, kolpeak eta atxiloketak salatu behar ditugu.
Gutxienez 5 langile identifikatu dituzte, eta 2 atxilotu. Halaber, hainbat langilek kolpeak jaso dituzte Gurutzetako Ospitalean informazio-piketeetan. Horietako bat larrialdietara eraman behar izan dute jasotako kolpeen ondorioz.
Gaur, hain zuzen ere, 3 urte betetzen dira EAEn COVID-19aren lehen kasua detektatu denetik. Gogora ekarri behar dugu garbitzaileek garai hartan Osakidetzako komunitatea osatzen zuten gainerako langileekin jokatu zuten papera. Lehen lerroan egon ziren, osasuna arriskuan jarriz, eta plastikozko poltsekin egindako NBEekin egin zuten lan.
Txaloak iritsi ziren baina hiru urte geroago, Osakidetzako zuzendaritzak Ertzaintza bidali du garbitzaileak jipoitzera eta erreprimitzera, haien eskubideak defendatzeagatik.
Euskal Administrazioa maskulinizatutako sektoreetako gatazkak konpontzen inplikatzen den bitartean (Bizkaiko metalaren kasuan), laneko gatazkaren protagonistak emakumeak garenean zirikatu eta kolpatzea agintzen du.
Beldurtuko gaituzuela uste baduzue, oker zaudete. Osakidetzako garbiketa-zerbitzuko langileok ziur gaude gure eskaerak arrazoizkoak direla. Lan bera, baldintza berdinak aldarrikatzen ari gara. Azken hamarkadetan izan dugun homologazio-printzipioa errespetatzea eskatzen ari gara. Zentzu horretan, hortzez eta haginez geurea dena defendatzeko borrokan jarraituko dugu. ZigorrEk eta borrEk ez gaituzte geldituko.
Martxoaren 3an Gasteizen egingo dugun manifestazioa aurkeztu dugu
Euskal Herriko gehiengo sindikalak agerraldia egin du, martxoaren 3an, ostirala, egingo mobilizazioan parte hartzeko deia egiteko. Aurten, Gasteizko sarraskia deiturikoaren 47 urte betetzen direnean, kalera aterako gara “Bizi-baldintzen suntsiketaren aurka, luchando el presente para asegurar el futuro” lelopean. 18:00etan, omenaldia egingo dugu Martxoak 3 plazan, eta 18:30ean mobilizazioa.
Urtero bezala, hiri honetako langileek Pedro MarĂa Martinez Ocio, Francisco Aznar, Romualdo Barroso, JosĂ© Castillo eta Bienvenido Peredaren izenak gogoratuko ditugu. Era berean, egun batzuk geroago Basaurin eta Tarragonan eraildako Juan Gabriel Rodrigo eta Vicente Anton ere gogoratuko ditugu, gure hirian gertatutako sarraskiari erantzuteko egin ziren manifestazioetan.
47 urte geroago, klase kontzientziak ulertarazten digu batzarrak eta herri mugimenduak antolatzeko arrazoi berberek indarrean jarraitzen dutela gaur egun ere. Kontzientzia horrek berak gogorarazten digu langileriari ez digutela ezer oparitu, eta lortu dugun guztia antolakuntzari eta borrokari esker lortu dugula.
Gaur egun, jasaten ari garen bizitzaren garestitzearen aurrean, mobilizazioak eta borrokak antolatzen ari dira lantokietan eta kaleetan, langile-klasearen erosteko ahalmena defendatzeko, 1976an fabriketan ez ezik, poltsak hutsik dituzten emakumeak ere aldarrikatzen ziren bezala.
Asteburu honetan milaka pertsona atera dira Hego Euskal Herriko kaleetara osasun sistema publikoa desegiteari ezetz esateko. Osakidetzan desegituratze planifikatu eta intentzionatu bat dago, plantillaren lan-baldintzak prekarizatzeaz gain, gehiengo sozialari ematen zaion zerbitzua ere prekarizatu nahi duena. Gertatzen ari da, egunetik egunera gero eta herri gehiago geratzen dira osasun-laguntzarik gabe, anbulantzien murrizketarekin ikusi genuen hori, eta ospitale-zerbitzu batzuen desagerpenarekin ikusten ari gara.
Halaber, iaz bi greba egun egin ziren hezkuntza publikoaren alde, Hezkuntza Legearen aurreproiektuari EZETZ esateko, eta sare publiko bakar, euskaldun eta propio baterantz aurrera egitea ahalbidetuko duen lege baten beharra adierazteko, aukera-berdintasuna, gizarte-kohesioa, euskalduntze-prozesua eta langileen baldintzen hobekuntza bermatuko dituena.
Pentsiodunen mugimendua iraunkortasunaren eta antolaketaren adibide garbia da. Bost urte daramatzate borrokan; astelehenero ateratzen dira kalera, egoitzetako langileei, esku-hartze sozialeko langileei, metaleko langileei edo behar dutenei laguntzen. Kolektiboak beti salatu duen bezala, gobernatu dezala nork gobernatzen duen, pentsioak defendatu egiten dira. Dakizuenez, erasoaldi berri baten aurrean gaude orain: Next Generacion funtsak jasotzearen truke egindako erreformaren bigarren zatia. Horregatik guztiagatik, gaurko pentsiodunak 1976ko grebalariak direlako, borrokan jarraitu behar dugu, pentsioak guztionak direlako eta justizia soziala direlako.
Osasunaren kalitateak, zaintzak, pentsioek, hezkuntzak… zerbitzu publiko horiek guztiek gizarte baten ongizate-maila islatzen dute. Euskal Herri osoan, zerbitzu horiek eta bizi-baldintza duinak dira defendatu behar ditugunak.
Argi dago gure eskubideak pribatizatzearen aldeko plangintza dagoela, eta, horrekin batera, ongizate-estatua. Gure bizi-baldintzen aurkako eraso horren aurrean publikoa defendatzea ere langileen borroka da, eta, 1976an bezala, borrokan jarraituko dugu.
GORA LANGILE KLASEAREN BORROKA! GORA LANGILEON BORROKA!
