2026-01-13
Blog Page 245

#LortuDugu Lan Ikuskaritzak Bacalao Giraldo enpresari eskatzea Datorrena azpikontrata berea dela aitor dezan

Langileen legez kanpoko lagapen egoera argitara eman dugu. Izan ere, pasa den martxoaren 27an jakin genuen Lan Ikuskaritzak Bacalao Giraldo enpresari errekerimendu bat egin ziola Datorrenan lan egiten duten pertsonak bereak bezala aitortzeko, hori guztia LABek ekainean erregistratu zuen eskarian oinarrituta. Beraz, orain arte Kontserbei, erdi-kontserbei eta arrain- eta itsaski-gaziei buruzko Estatuko hitzarmeneko lan-baldintzekin azpikontratatu gisa jarduten zuten langileak Bacalao Giraldoren plantillako kide izango dira, eta bertan indarrean dauden itun eta akordioak aplikatu beharko zaizkie, horrela, egun jasotzen dutena baino %40 gehiago kobratzera pasako dira.

Ikerketa luze baten ondoren, egiaztatu ahal izan da Bacalao Giraldo enpresan lan egiten duten pertsonekiko desberdintasun bakarra lan-baldintzak zirela, askoz okerragoak, eta, beraz, legez kanpoko lagapen kasu argi bat dela. Hori guztia dela eta, Lan Ikuskaritzak arrazoia eman digu, eta enpresari eskatu dio pertsona horiek Bacalao Giraldoko langile izatera pasa daitezen. Enpresak batzordeari jakinarazi dio hori hurrengo egunetan egingo dela, Ikuskaritzak emandako epea amaitu arte itxaron gabe. Hori dela eta, Datorrenako langileek euren lan baldintzak Bacalao Giraldorekin parekatu ahal izango dituzte, eta horrek, beste hobekuntza askoren artean, ia Lanbidearteko Gutxieneko Soldata (LGS) irabaztetik ia %40 gehiago kobratzera pasako dira.

LABetik zorionak eman nahi dizkiegu Datorrenako langileei, haien ausardia eta konpromisorik gabe ezinezkoa izango baitzen hori lortzea. Gure Sail Sindikalak eta talde juridikoak egindako lan eskerga ere azpimarratu nahi dugu. Beste behin ere, argi geratu da borroka, antolakuntza eta elkartasuna direla langileek euren helburuak lortzeko dituzten tresnarik indartsuenak. Eta Bacalao Giraldon frogatu den bezala, LAB sindikatuan langile klasearen interesak defendatzeko funtsezko erakundea gara.

Gorabidek oso positibotzat jo ditu egindako 7 greba egunak, eta gehiago iragarri ditu, enpresak eta Bizkaiko Foru Aldundiak elkarrizketarik ahalbidetzen ez dutelako

Gorabideko lantokien arteko Enpresa Batzordea LABeko 15 ordezkarik, ELAko 5 ordezkarik eta ESKko 3 ordezkarik osatzen dute, eta 7 greba egun egin dituzte guztira orain arte. Azkenak, aste honetan, astelehenetik gaur arte.

Bada, egun horien ostean, hau da egin duten balorazioa: “Oso balorazio positiboa egiten dugu grebaren eraginari buruz, beste behin ere gehiengoa izan baita. Egin ditugun mobilizazioek ere erakusten dute Gorabideko langileak prest daudela gure eskubideen alde borrokatzeko”.

Aniztasun funtzionalaren sektoreko langile horien aldarrikapen nagusiak jarraian zerrendatuta datoz:

  • Erosteko ahalmena ziurtatuko duen soldata igoera, gutxienez KPIaren igoera aplikatuta.
  • %40ko behin-behinekotasuna murriztuko duten neurriak hartu.
  • Baldintza ezegonkorren aurrean kalitatezko lanaldia.
  • Kontziliazio neurriak langileentzat.

Enpresako Batzordeak Bizkaiko Foru Aldundia egiten du egoeraren erantzule, ematen duten zerbitzu publikoaren arduraduna baita: “Sergio Murillo Gizarte Ekintzako diputatuak erosteko ahalmenaren galera berreskuratzea bere gain hartuko duen akordio bat bermatzeko konpromisoa hartzen duen mezu bat helarazi digun bitartean, Gorabideko gerentea den Txema Francok adierazi digu Aldundiak ez diela egin dutena baino eskaintza gehiago bermatzen. Norbait gezurretan ari da”.

Sergio Murillori ofizialki eskatu diote hiruko bilera bat, hau da, Bizkaiko Foru Aldundiak, enpresako zuzendaritzak eta enpresa-batzordeak parte hartuko duten bilera bat. Bada, ez dute erantzunik jaso. Sergio Murillo zuzenean interpelatzen jarraituko dugula iragarri dute beharginek, “akordiora iristeko negoziatzeko borondaterik ezaren azken arduradun gisa”.

Egoera horren aurrean, enpresa-batzordeak Gorabideko Zuzendaritzaren eta Bizkaiko Foru Aldundiaren seriotasun falta salatu du beste behin, eta langileekin batzarra egingo duela iragarri du, mobilizazio gehiago iragartzeko eta apirilean eta maiatzean grebak areagotzeko.

LAB eta Esku-hartze Sozialeko langileak berriz ere mobilizatuko dira, hitzarmena bizi-bizirik dagoela eta ezin dela ukitu aldarrikatzeko

Nafarroako Esku-hartze sozialeko lehenbiziko hitzarmenaren aurka eginiko inpugnatzeari buruzko epaiketa iragan urteko irailean egitekoa zen, baina bertan behera gelditu zenez, badirudi azkenean apirilaren 18an eginen dutela. Hori baino lehen, LAB sindikatua eta sektoreko langileak mobilizatuko dira hitzarmena bizi-bizirik dagoela eta ezin dela ukitu aldarrikatzeko. Larunbat eguerdian manifestazioa egonen da Iruñean eta epaiketa egunean lanuzteak eginen dituzte.

LAB sindikatua, Nafarroan sektorearen %70 inguruko ordezkaritza duena, hitzarmenaren negoziazioaren sustatzaile nagusia izan zen, eta bere esku zegoen guztia egin zuen, langileekin batera, lan baldintzak hobetuko zituen eta urteetan zehar hainbertze zigorturiko sektore bati etorkizuna emanen zion hitzarmen baten beharra aldarrikatu eta bultzatzeko. Baina helburu hori lortu ondoren, enpresa batzuek, hitzarmenaren alde deus ez egiteaz landara, duela zenbait hilabete hitzarmena judizialki salatzeko bide ankerra hartu zuten.

Gurutze Gorria, Caritas, Secretariado Gitano, Acción contra el Hambre eta Minbiziaren aurkako Espainiako Elkartea (OEIS patronaleko kideak) dira erabaki ulertezin horren protagonistak. Bada, enpresa erabaki lotsagarri horren aitzinean, LABek uste du, lehenbiziko hitzarmena sinatzeko duintasun-lezioa eman zen bezala, orain ere berriz frogatu behar dela langileen borroka eraginkorra eta baliotsua dela lan-eskubideak defendatzeko.

Ildo horretan, LABek deituta, larunbatean manifestazioa eginen dute Esku-hartze Sozialeko langileek, 12:00etan Iruñeko autobus geltoki zaharretik abiatuta. Eta epaiketaren egunean, apirilaren 18an, lanuzteak eginen dituzte, eta lau orduko elkarretaratzea Justizia Jauregiaren parean, 11:00etatik 15:00etara.

Lan Ikuskaritzaren aurrean mobilizatu gara etxeko langileen lan-baldintzen berdintasuna eskatzeko

Gaur, martxoak 30, Etxeko Langileen Nazioarteko Egunarekin bat eginez, Biboko Lan Ikuskaritzaren egoitzaren aurrean mobilizatu gara, etxeko langileek beren eginkizunak betetzen dituzten etxeetan ere esku har dezala eskatzeko.

Mariana Urcuyok adierazi duenez, “LABeko etxeko langileen atal sindikalean gure eskubideak lortzeko eta gure sektoreko lan-baldintzak parekatzeko borrokan jarraitzen dugu. Nahikoa da etxeko langileen aurkako hainbeste esplotazio eta bidegabekeriaren aurrean ezikusiarena egitea”.

Gaineratu duen moduan, “ez du ezertarako balio nazioarteko egun bat ospatzeak, baldin eta egunero, etxe bakoitzean, lan horietan aritzen garen pertsonen bizitzak urratzen badira”.

Sektore honetako lan-baldintzak arautuko dituen EAEko Hitzarmen Kolektibo baten negoziazioaren hasiera publiko egin eta urtebetera, salatu du “uko egiten diotela etxeko langileok eskubide osoko langiletzat aitortzeari, hori lortzeko bideak ixten dizkigutelako”.

“Nahikoa da bizitzak zaindu eta sostengatzen ditugunontzako gezur eta aitzakiez. Hitzarmenik ezak gehiegikeriak egiten dituzten enplegatzaileen eskuetan mantentzen gaitu, eta etxeetan ikuskapenik ez egiteak eta atzerritar lege bortitzek erakundeetan nagusi den arrazakeria baino ez dute agerian uzten” gaineratuz amaitu du bere hitzartea, eta lan-esplotazioaren aurka antolatzearen garrantzia nabarmendu du.

Mobilizazioa Iruñean

Bilbokoaz gain, Nafarroako hiriburuan ere mobilizazioa egingo dugu, kasu honetan Etxeko Langileen Taldea eta SOS Arrazakerirekin batera, 20:00etan, Udaletxeko plazan. Hitzarmena eta erregularizazioa eskatuko ditugu bertan.

Espainiako Kongresuak onartutako pentsio erreforma kritikatu eta Madrilen posible ez diren urratsak Euskal Herrian ematea aldarrikatu dugu

Espainiako Kongresuak pentsio erreforma berria onartu du gaur. LABen iritziz, positiboa da Gizarte Segurantzaren diru-sarrerak handitzea eta zenbait pentsioetan hobekuntzak egitea. Hala ere, hiru dira pentsio erreforma honi egiten dizkion kritikak.

Lehenik eta behin, erreforma honek ez ditu azken hamarkadetako murrizketak lehengoratzen. Ipar Euskal Herrian sindikatuok erretiro adina 64 urtera atzeratzearen kontra borrokatzen jarraitzen dugun bitartean, gogoratu beharra dago Hego Euskal Herrian 67 urteko erretiroa ezarri zuela Zapateroren Gobernuak, UGT eta CCOOen babesarekin.

Bigarrenik, erreforma honetan jasotzen diren aldaketak ez dira nahikoak LABek eta euskal pentsiodunen mugimenduak aldarrikatzen duen 1.080 euroko gutxieneko pentsioa bermatzeko, 1.260 euroko gutxieneko pentsioaren norabidean.

Eta hirugarrenik, erreforma honen neurrien artean badago etorkizunean indarrean sartuko litzatekeen beste murrizketa bat: pentsioa kalkulatzeko tartea 25 urtetik 29 (-2) urtera zabaltzea. Kontutan hartu beharra dago, 1985era arte azken 2 urteak hartzen direla aintzat, eta ordutik zabaltzen joan dela tarte hori erreformaz erreforma: 2tik 8ra, 8tik 15ra eta 15etik 25era.

LABen iritziz bada garaia Euskal Herrian pentsioen inguruko gogoeta estrategikoa egiteko. Unean uneko Espainiako eta Frantziako Gobernuaren eskuetan jarraituz gero, euskal langileon pentsioak eta prestazioak arriskuan daude. Azken hamarkadetan murrizketak egin dituzte bata bestearen atzetik, Europako Batzordearen tutoretzapean.

Gauzak horrela, Madrilen eta Parisen ezin dena Euskal Herrian posible egitea aldarrikatzen du LABek: pentsio duin bat euskal herritar ororentzat, bai enplegua izan dutenentzat baita aitortzarik gabeko zaintza lanetan aritu diren emakumeentzat ere, arrakala ororekin amaituz.

Euskal Gizarte Segurantza eratzeko bidean, bi urrats zehatz proposatzen ditu LABek. Batetik, EAEko estatutuan aurreikusten den Gizarte Segurantzaren kudeaketa eskuratu beharra dago, azken helburua kudeaketa ez ezik arauketarako ahalmena ere eskuratzea dela argi utzita. Bestetik, Eusko Jaurlaritzak eta Nafarroako Gobernuak euskal herritar ororen pentsioak 1080 eurotaraino osagarritu behar dute, euskal pentsiodunen mugimenduak egindako ekimenetan aldarrikatu bezala.

LABen azterketa

Hemen duzue gaiaren inguruan egin dugun “Espainiako Estatuko pentsio erreformaren azterketa”.

Bizkaiko bulegoetako langileak hitzarmen duinaren aldeko borrokan

Bizkaiko bulego eta bulegoetako 30.000 langileok 10 urte baino gehiago daramatzagu hitzarmenik gabe. 10 urte baino gehiago, soldatak izoztuta. 10etik gora gure lan-baldintzak nahiz erosahalmena nola okertzen diren ikusiz. Egoera are larriagoa da bizi dugun krisiarekin, inflazioarekin eta bizitzaren garestitzea neurrigabea aintzat hartuta.

Enpresak aprobetxatzen ari dira Bizkaiko hitzarmena indarraldiz kanpo dagoela negoziazio kolektiboa estatalizatu eta Madrilera eramateko. Estatalizazio horre prekarizatu egiten ditu gure baldintzak, eta haiek gehiago aberasten dira. Garrantzitsua da hau azpimarratzea; izan ere, 2023an indarrean dauden sektoreko estatu-hitzarmen guztiak okerragoak izaten jarraitzen dutela duela 10 urte baino gehiagoko Bizkaikoa baino.

CEBEKek negoziazioa blokeatu du, eta Eusko Jaurlaritzak horretarako aukera eman dio, arduragabeki, Bizkaiko bigarren sektore handienari. CEBEKek sektoreko 30.000 langileak iraintzen ditu esaten duenean enpresek ezin dutela bere gain hartu Bizkaiko Bulegoen eta Bulegoen Hitzarmenaren baldintzen aplikazioa.

Bestalde, Eusko Jaurlaritzak, blokeo-egoeraren aurrean, ez du bere gain hartu daukan erantzukizun politikoa, ezta kontratatzaile gisa duena ere, sektoreko enpresa askok Euskal Administrazio Publikoarentzat lan egiten baitute. GFI, adibidez, sektoreko enpresa, 30.000.000 €-rekin, EJIEk proiektuetan esleituta. Eusko Jaurlaritzak ez du eskatuko Bizkaiko hitzarmenak aplikatzea lurralde horretako esleipen publikoetarako. Sektoreko lan-baldintzen prekarizazioa bere gain hartzen du, eta aukera ematen die enpresa pribatuei plantilletako soldatetan aurrezten den diruarekin geratzeko.

Erosteko ahalmena, lan-eskubideak eta hemen negoziatzeko eta borrokatzeko eskubidea galdu ditugu. Baina sektoreko langileok argi daukagu ez dugula onartuko egoerak horrela jarraitzea. Gaur agerraldia egin dugu esateko Bizkaiko Bulegoen eta Bulegoen Hitzarmen Kolektibo bat izan arte borrokatuko dugula, Bizkaiko bigarren sektore handienekoak garen 30.000 pertsonak
izan ditzagun lan- eta bizi-baldintza duinak.

Horregatik guztiagatik, Gasteizko Legebiltzarrera joango gara, gure borrokari ahotsa ematera eta gertatzen ari den horretan erantzukizun politikoak dutenei azalpenak eta konpromisoak eskatzera. Amaitzeko, sektoreko langile guztiei dei egin nahi diegu, ezin dugu onartu estatalizazioak aurrera egiten jarraitzea, guztion artean borroka gaitezen Bizkaiko Bulegoen eta Bulegoen Hitzarmen Kolektiboa berreskuratu arte. Horretarako, apirilaren 27an Bilbon mobilizatuko gara.

Txibiteri exijitu diogu osasun sistema pribatizatzeko plan estatalari ezezko borobila emateko

LAB sindikatuak gaur publiko egin du Nafarroako Gobernuari bidali izan dioten zirriborro bat, osasun zerbitzu publikoek mutualitateei langileen gaixotasun arrunten arreta ematea bilatzen duena. LABen aburuz, orain arteko pribatizazio saiorik gogorrena da. Ondorioz, Maria Txibite lehendakariari eskatzen diogu proiektu horren aurka egin dezala, eta konpromiso argia har dezala: langileen gaixotasun arrunten arreta ez zaie sekula mutualitate patronalei esleituko.

LABek hitzarmenaren zirriborro bat eskuratu du, mutualitate patronalei gaixotasun arrunten kudeaketa eskuordetzea bilatzen duena. Zirriborroa Espainiako Gizarte Segurantzak eta AMAT mutualitate patronalen elkarteak adostu dute, eta erkidego bakoitzari helarazi diote, dagokion osasun departamentuak eta mutualitate patronalek praktikan jar dezaten. Beraz, Nafarroako Gobernuaren mahai gainean dago, baina hark, ordea, informazio hori ezkutatu die Parlamentuari eta sindikatuei, eta agerian utzi du gardentasun falta erabatekoa.

Akordio horren arabera, mutualitate patronalen zerbitzuak kontratatuak dituzten enpresetako langileen kasuan, bajan daudenean, mutualitate horien esku geldituko dira gaixotasun arruntak eta haiekin lotutako proba, tratamendu, esku-hartze edo errehabilitazioak. Horrek ekarriko luke, bertzeak bertze, mutualitateek irizpide produktibo eta ekonomizistak baliatzea, eta, irizpide horietan oinarrituta, langileei senda-agiria lehenbailehen ematea, langileen osasuna bigarren maila batean utziz; Gizarte Segurantzaren kontura gainera. Neurri horrek biztanleria aktiboaren %80-90i eraginen lioke.

LABek salatu du horrek egungo logika aldatzen duela eta Osasunbideko medikuak enpresa pribatu bateko medikuaren erranetara jartzen dituela: aldi baterako ezintasunaren lehenengo egunetik mutualitateak tratamendu, proba edo esku-hartze bat proposatzen badu eta osasun publikoko medikuak garaiz erantzuten ez badu, nahi adina interbentzio egiteko baimena izanen luke, betiere enpresaren interes produktiboen mesedetan, baja murrizteko. Gainera, hitzarmenean kontrol publikorik gabeko proba pilotua eta historia klinikoetarako sarbidea ere sartzen dira.

1995az geroztik, gero eta botere handiagoa eman zaie Espainiako Estatuan mutualitateei, EAJren eta UPNren laguntzarekin. LAB sindikatuak uste du plan estatal honek bertze urrats bat egiten duela, bertze bat gehiago, osasun sistema publikoa behin betiko desmuntatu eta pribatizatzeko, eta, doktrina neoliberalari jarraituz, XIX. mendeko eredu bihurtzen duela: mutualitateen bidezko arreta sistemarako produktiboak diren pertsonendako, ahalik eta azkarren itzultzea lortzeko; eta produktiboak ez direnendako, osasun sistema publiko hustua. Alegia, negozioa osasunaren gainetik.

Erabiltzen den da aitzakia osasun sistema publikoko itxaron-zerrendak arintzea. Hala ere, urrats bakoitzeko sistema hori ahuldu nahi duten berak dira defendatzen dutenak gure osasuna eta osasun publikoa negozio bat direla beren interes ekonomikoak asetzeko eta negozio pribatuak bultzatzeko. Kontsulta bakoitzeko 70 euroren truke, noski.

Azken hilabete hauetan, LAB sindikatuak agerian utzi ditu Sindikatu Medikoak ordezkatutako mediku batzuen praktika txarrak, lobby korporatibo, kontserbadore eta erreakzionario horrek osasun publikoari eginiko erasoa gelditzeko. Orain, LABek agerian utzi du mutualitateek osasun publikoari egiten dioten erasoa, horren aplikatzea eragozteko.

Iragan asteartean, Gizarte Segurantzako ministro espainiarrak, Jose Luis Escrivak, medikuaren bajak mutualitateei emateko planari izena kendu zion, eta Gobernuak hitzarmena baliozkotzen ez duela adierazi zuen. Ministroak gezurra dio, dokumentu hori erkidego guztietara bidali delako, eta ez “jendeari”, erantzun zuen bezala. Hain zuzen, Nafarroako Gobernuak berretsi egin du jaso duela. Hala, Escriva ministroak, gardentasun-ariketa batean, hitzarmen honen jatorria, xehetasunak eta etorkizuneko garapena argitu beharko lituzke. Halaber, argitu behar du nork bidali dien agiri hori gobernu autonomikoei. Mutuak izan badira, larritasuna erabatekoa da; izan ere, bere Ministerioaren gainetik, mutualitateek hitzarmen bat bidali ahal izanen liekete gobernuei, eta hitzarmen horrek akabera emanen lioke ezagutzen dugun gaur egungo osasun sistema publikoari.

Alde horretatik, eskandaluzko hitzarmen hori agerrarazi ondoren, LAB sindikatuak premiazko eta aparteko izaeraz eskatu zuen Nafarroako Osasun Publikoaren eta Lan Osasunaren Institutuaren (NOPLOI) Kontseiluaren eguneko aztergaien zerrendan mozio bat sartzea, NOPLOIk asmo horien kontrako jarrera har zezan eta Gobernuari ezezko borobila eskatzeko. Baina, logika ororen kontra, Kontseiluko lehendakariak, Osasun zuzendari nagusi Carlos Artundok, eragotzi egin du eztabaida. Beraz, LABek gai honen inguruan ezarri nahi den isiltasuna eta iluntasuna salatu du, eta protesta gisa martxoaren 30ean eginen den bileran ez duela parte hartuko iragarri du.

Pribatizazioa ez da bidea; kontrara, sektore publikoan inbertitu behar da. Mutualitate patronalek langile horien kotizazioen kontura bizi dira. Bada, LABek exijitzen du kotizazio horiek sistema publikora bideratzea, mutualitateak publiko egitea eta sistema publiko sendoa osatzea. Badaude horretarako legezko bideak, borondate politikoa bertzerik ez da behar.

LAB sindikatuak Txibite lehendakariari exijitzen dio ezezko bat eman diezaiola pribatizazio saio honi. Alegia, bere gain har dezala konpromiso argia langileen gaixotasun arruntak ez zaizkiela mutualitate patronalei esleituko. Eta, bigarrenik, kontrako norabidea bultza dezala, enpresek gaixotasun profesionalen arreta Gizarte Segurantzarekin hitzartu dezaten eta, ondorioz, kudeaketa osasun sistema publikotik egin dadin. Langileen osasunerako bermerik onena sistema publiko indartsua baita.

Erandioko udal langileok mobilizazioekin jarraitzen dugu kontziliazio neurriak negoziatzea eta hobetzea eskatzeko

Erandioko udal langileok lan-baldintza hobeak eskatzeko mobilizazioak egiten ari gara. Inposatutako lan-egutegien kontra mobilizatzen hasi ginen, atseden egunak kendu dizkigutelako, gure atsedena gure osasuna delako. Gaur goizean, Osoko Bilkuraren aurretik, mobilizazioa egin dugu udaletxean.

Indarrean daukagun hitzarmena, UDALHITZ, 2008koa da, gaur egungo bizimodura egokitu gabea, eta, gainera, bertan jasotako lizentzia eta baldintza askoren interpretazio gero eta estuagoa egiten du Udalak, langileon bizitza eta lana uztartzeko oztopoak
areagotuz.

Horretarako baldintza hobeak behar ditugula eta Kontziliazio Plan baten zirriborroa adostu genuen Udalean ordezkaritza daukagun ELA, LAB eta UGT sindikatuok, eta Udalari aurkeztu genion. PSE, EHBildu eta Podemos alderdiek bat egin zuten negoziatzeko
proposamenarekin. EAJ-PNVk ez. Otsaileko Plenoaren inguruan egin genuen langileen batzarrari eta mobilizazio jendetsuari esker, langileen ordezkari sindikalekin biltzea onartu zuen EAJ-PNVk, baina gauza batzuei buruz hitz egiteko prest zirela esan arren, ez dute beste pausurik eman.

Kontziliazioaz eta zaintzaz horrenbeste hitz egiten den garai honetan, egokia ez ezik ezinbestekotzat jotzen dugu hitzetatik ekintzetara pasatzea. Horregatik, gaur martxoak 30, berriro elkartu gara Udalbatzaren aurrean, Kontziliazio Plan bat negoziatzeko eta lan-baldintzak hobetzeko gure eskakizuna indartsu adierazteko.

Euskal Herriko Eskubide Sozialen Karta: “Pobreziaren kriminalizazioari ez! DSBE lege honi ez!”

Gaur, 2023ko martxoaren 29an, Gizarteratzeko eta Diru Sarrerak Bermatzeko Euskal Sistemaren Legea sartuko da indarrean, eta horrek DSBEaren, Etxebizitzako Prestazio Osagarriaren, Gizarteratze Aktiboko Hitzarmenen eta Gizarte Larrialdiko Laguntzen egungo legeria, 2008tik indarrean zegoena, erabat indargabetzea dakar. Hori dela eta, Euskal Herriko Eskubide Sozialen Kartak mobilizazioa egin du gaur Gasteizen.

Jarraian, zabaldu duten oharra, osorik:

“Lege hori 2022ko abenduaren 29an atera zen aurrera EAJren, PSEren eta Elkarrekin Podemosen aldeko botoekin eta EH Bilduren abstentzioarekin, nahiz eta gizartean gaitzespen zabala eragin. Euskal Herriko Eskubide Sozialen aldeko Kartak ere gaitzespena helarazi zuen, bai Legebiltzarrean egindako agerraldian, baita legea onartu aurretik kalean egindako mobilizazioetan ere.

Lege hau 1989az geroztik onartzen den bosgarrena da, eta ez dakar inolako berritasunik pobreziaren aurkako borrokaren ereduan, gauza bera da, baina kezkatzen gaituzten hainbat gai nagusirekin, legea indarrean sartzen denetik borrokatuko ditugunak:

  • Lege honek zehapen- eta kontrol-sistema berriak ezartzen ditu, Lanbideko ikuskatzaileen kidego berri bat sortuz. Hasierako plantilla 25 pertsonakoa izango da, eta agintaritzaren agentetzat hartuko dira ikuskapen-jardueran. Neurri hori guztiz ulertezina da DSBE jasotzen duten pertsonen arteko iruzurra barregarria denean, %0,7tik beherakoa. Gizarte-prestazioak kobratzeko eskubidea duten pertsona pobreen kriminalizazioa eta estigmatizazioa baino ez ditu bilatzen.
  • Lege berriak ez du ezabatzen Eusko Jaurlaritzak 2012an aurrekontuen bidez ezarri zuen DSBEaren zenbatekoen %7ko murrizketa. Zenbatekoak kalkulatzeko eredua ere aldatzen du, kasu guztietan txikiagoak baitira 2008ko legea aplikatzetik datozenak baino, LGS-rekin inolako loturarik gabe.

Era berean, salatu egiten ditugu Eusko Jaurlaritzak saltzen dituen hobekuntza guztiak. Pobreziarekin amaitzeko pentsatuta ez dagoen lege honek letra txikia du, eta DSBE eskuratzea zailtzen duten betekizunak ugariak dira:

  • DSBE jasotzeko eskubidea izateko adina egungo 23 urtetik 18ra jaistea erabat baldintzatuta dago. 18 urtetik gorako pertsonek DSBE jasotzeko baldintza ugari bete beharko dituzte, eta kasu gehienetan ezingo dituzte bete.
  • Erroldako 3 urteak bakarrera murrizteak adingabeak edo desgaituak dituzten familiengan soilik izango du eragina.
  • Etxebizitzako Diru-sarrerak Bermatzeko Errenta kobratu ahal izateko etxebizitza bakoitzeko 2 bizikidetza-unitateren muga kentzea lotuta dago laguntza horrek jasandako murrizketarekin, %15eko murrizketa, hain zuzen ere.

EH-ko Karta Sozialetik salatu nahi dugu egungo egoeran gizartearen parte handi batean pobretzea areagotzen ari dela, eta politika publikoen norabidea aldatzea eskatzen dugu, egoera horri errotik heltzeko eta bizi-baldintza duinen alde egiteko. Horregatik, pertsona pobreak kriminalizatzea baino bilatzen ez duten neurriak bertan behera uztea eskatzen dugu, eta pobreziarekin behingoz amaituko duen lege bat ere aldarrikatzen dugu. Argi daukagu borondate politiko kontua dela, eta Euskal Herriko Eskubide Sozialen Aldeko Kartatik pertsona guztientzako bizitza duina bermatzeko presioa egiten jarraituko dugu, gaur Eusko Legebiltzarraren aurrean egin dena bezalako mobilizazioekin”.