2026-01-15
Blog Page 243

Hezkuntza legea langileokin eraikitzeko mahai sindikal bat osatzeko eskatu diogu Hezkuntza Sailari

Zubiate(e)ko Aritz
-
0
Hezkuntza legea langileokin eraikitzeko mahai sindikal bat osatzeko eskatu diogu Hezkuntza Sailari

EAEn hezkuntza lege berria egiteko prozesua martxan jarri zenean, prozesuan eta legean eragin eta hezkuntza eraldatzeko aukera baliatzeko apustua egin genuen, jakinda borroka eta presioa egitea ezinbestekoa izango zela Euskal Eskola Publiko Komunitariorako bidean. Sare publiko bakar deszentralizatu eta burujabean antolaturiko hezkuntza sistemak behar duen eraldaketaren alde.

Hasieratik esan izan dugu Hezkuntza Lege batek, ezinbestez, eremu politikoan egin beharreko akordioez gain, eremu sindikal eta sozialarekin ere adostasunak eskatzen dituela. Horregatik, alderdi politikoek hezkuntza akordioa sinatu zutenez geroztik legea garatzeko bide orri bat eta mahai sindikal bat eratzea eskatu dugu. Halaber, mobilizazio eta greben bitartez “publikoa, propioa eta euskalduna” den hezkuntza-sistema eraikitzeko hezkuntza legea langileekin eraiki behar dela aldarrikatu dugu.

Bi dira askatu beharreko korapiloak; batetik, hezkuntza lege berria; bestetik, hezkuntza-sistemako langileen lan baldintzak. Euskal Herriko hezkuntza-sistemek eraldaketa sakona behar dute eta horretarako langileen lan baldintzei ezinbestean erreparatu behar zaie.

LABek eremu bietan egin du ekarpena; alde batetik, hezkuntza lege aurreproiektuaren zirriborroari ekarpenak egin genizkion. Hilabete honen bukaeran aurkeztuko omen da behin-betiko Hezkuntza Lege aurreproiektua. Berriz ere azterketa sakona egingo dugu, eta horren arabera gure iritzia eta posizioa ezagutzera emango ditugu. Hala, Hezkuntza Lege on bat lortzeko eragiten jarraituko dugu. Legeak segregazioari aurre egiteko neurriak jaso behar ditu; eskola publikoa erdigunean jarri; ituntze unibertsalarekin amaitu; sare publiko bakar deszentralizatu eta burujaberantz trantsizioa ahalbidetu eta euskal curriculuma, laikotasuna zein eskumenak izatea bermatu.

Bestetik, eta ikusita bai hezkuntza akordioak bai hezkuntza lege aurreproiektuak ez zutela langileen lan baldintzen inguruko aipamenik egiten, honen inguruko proposamen eta ekarpenak egin zituen LABek. Hezkuntza sisteman egin beharreko eraldaketak berekin dakar hezkuntzan lan egiten duten langileen lan baldintzak hobetzea.

Lan baldintzen inguruko ekarpenei dagokienez, hainbat greba eta mobilizazio egin ditugu, hezkuntza eremu desberdinetan. Langileek emandako erantzunak indarra sortu du azken asteetan LABek Hezkuntza Sailarekin elkarrizketak izan eta lan baldintzen inguruan aurkeztu zituen ekarpenak lantzeko. Elkarrizketa horietatik ondorioztatu dezakegu langileen lan baldintzak hobetzeko akordiorako oinarria jartzea lortu dugula eta aukerak daudela langile guztien lan baldintzak hobetzeko adostasun zabalak lortzeko.

Hezkuntzako langile guztien lan baldintzak hobetu behar dira; langile publikoenak (haurreskoletakoak, heziketa berezikoak, sukalde eta garbiketakoak zein irakasleak), itundutako eremuan ari diren ikastoletako eta gizarte ekimeneko ikastetxeetako langileenak zein azpikontrataturiko langilenak.

Hauek dira, LABen iritziz, mahai horretan langileen lan baldintzen inguruan adostu beharreko gaietariko batzuk:

Eremu publikoan:

– Langile kolektibo guztien lanpostuak mantentzea. Jaiotze tasaren beherakadaren aurrean, giza baliabideak mantentzea garrantzitsua baita.

– Funtzio berdina egiten duten langile kolektiboen soldatak parekatzea. Lehentasunez Hezkuntza laguntza espezialisten soldata haur hezitzaileen soldatarekin parekatzea (%10eko igoera)

– Kolektibo feminizatu (sukalde eta garbiketa) eta prekarioenak diren langileen aitortzarako neurriak ezartzea; langileen lanaren balio politiko, sozial eta ekonomikoa aitortuz.

– Langile guztiak euskalduntzeko neurri zehatzak ezartzea, bereziki euskaldundu gabekoak kolektiboak, Sukalde eta Garbiketa eta Lanbide Heziketa.

– Jangelen kudeaketa publikorako azterketa egitea

– Behin-behinekotasun tasa murrizteko neurriak ezartzea

Eremu itunduan:

– Sare desberdinetan ari diren langileen lan baldintzak parekatzea. Itundutako sarean (ikastoletan eta gizarte ekimeneko ikastetxeetan) lan egiten duten langileen soldata sare publikoan ari direnekin parekatzea, baita beste lan baldintzak homologatzeko pausoak aztertzea.

-Itundutako sarean (ikastoletan eta gizarte ekimeneko ikastetxeetan) langileen sarbide gardena bermatzea, berdintasun, gaitasun eta merituen printzipioetan oinarrituta.

– Itundutako sarean (ikastoletan eta gizarte ekimeneko ikastetxeetan) egon daitezkeen publifikazio prozesuetan subrogazio eskubidea bermatzea.

Azpikontrataturiko eremuan:

– Azpikontrataturiko zerbitzuen egoera aztertzea, zerbitzu hauen etorkizuneko ereduaren inguruko eztabaida irekiz. Lehentasuna izanik garbitzaile, jangelako begirale eta garraioko begiraleen azterketak.

Beraz, LABek Hezkuntza Sailari mahai sindikala deitzeko eskatzen dio; hezkuntza legea langileokin eraiki dadin eta hezkuntzako langileen lan baldintzak adostu eta hezkuntza eredua hobetzeko gaiak jorratzeko.

Vicarli Handlingeko greba %20ko soldata igoerak dituen hitzarmena eta kaleratuta zeuden 5 lankideak berriro onartuta amaitu da #LortuDugu

Zubiate(e)ko Aritz
-
0
Vicarli Handlingeko greba %20ko soldata igoerak dituen hitzarmena eta kaleratuta zeuden 5 lankideak berriro onartuta amaitu da #LortuDugu

9 eguneko grebaren ondoren, langileek aldeko %95eko babesa eman diote datozen 5 urteetan KPIa bermatzen duen eta lan baldintzak nabarmen hobetzen dituen akordioari.

Vicarli Handling enpresan 130 pertsona inguruk egiten duten lan 12 lantokitan logistika lanak egiten. Horien artean daude Acciona-Nordex, Gamesa, Viscofan, Liebherr, Solidus San Andres, Timac Agro eta Caja Rural. Enpresa hitzarmen kolektiboa berritzeko negoziatzen hilabeteak eman ondoren, ELAko 5 ordezkarik, LABeko 2k, CCOOko 1ek eta UGTko 1ek osatutako batzordeak greba deitu zuen joan den martxoaren 30etik hasita.

Joan den ostiralean, apirilaren 14an, arratsaldean, Vicarli Handlingeko langileek amaiera eman zioten datozen egunetarako aurreikusitako grebari kaleratutako 5 lankide berriz hartzeko akordioa eta enpresako hitzarmenerako aurreakordioa sinatuta.

Akordioaren edukiak % 95etik gorako babesa jaso zuen lankideen aldetik. Honako jasotzen ditu, besteak beste:
• Negoziazio eremuari eusten zaio hitzarmen propioa duen enpresan, sektorekoa nabarmen hobetuz.
• Langile guztientzako soldata igoera linealak, edozein dela ere haien soldata edo kategoria. Horrek esan nahi du egungo soldataren %20 inguru igoko dela hitzarmena indarrean dagoen 5 urteetan. Gainera, 5 urte horietan soldata igoera gutxienez KPIaren araberakoa izango dela bermatzen da.
• Soldata finkoaren %100eraino osatzea lortzen da laneko istripuek eragindako bajen kasuan, eta %95era arte gaixotasun arrunten kasuan.
• Lizentzien hobekuntzak: lizentziak hartzeko eskubidea ospitaleratzetan, 14 urtetik beherako adingabeei eta mendeko senideei mediku espezialistarengana laguntzeko eskubidea eta ezkontza izatezko bikoteekin parekatzea, besteak beste.
• Edoskitzeagatiko baimena metatzeko eskubidea.
Langileen borrokak eta batasunak berresten du hau dela lan baldintzak hobetzeko bidea.

LAB, SATSE, SME, ESK, UGT, CCOO eta SAE sindikatuok grebara deitu dugu Arabako landa eremuko Lehen Mailako Arretan, apirilaren 27an

Zubiate(e)ko Aritz
-
0
LAB, SATSE, SME, ESK, UGT, CCOO eta SAE sindikatuok grebara deitu dugu Arabako landa eremuko Lehen Mailako Arretan, apirilaren 27an

Osakidetzaren inposaketaren aurrean, Arabako Landa Eremuko langileak 2023ko apirilaren 27an joango dira grebara.

Araba ESIko Zuzendaritzak bere baldintza drakoniarrak ezarri ditu. Enplegu publikoan behin-behinekotasuna murrizteko premiazko neurriei buruzko legea aitzakiatzat hartuta, Iceta Legea, ez du lantaldea kontuan hartzen eta ez du Arabako Lehen Mailako Arretako Langileen Batzordearekin negoziatu nahi, langileen ordezkaritza-organo unitarioa dena.

Hori dela eta, mobilizazioari ekin zioten, eta Batzordean ordezkaritza duten sindikatu guztien, hainbat herri-plataformen eta inguruko hainbat udalen babesa jaso zuten. Dena den, Zuzendaritzak ez die jaramonik egin, eta konfrontazioa baino ez du ulertzen.

Langileek mobilizazio prozesu horretan beste urrats bat ematea erabaki dute, eta hilaren 27an grebara modu bateratuan joatea; batasun hori ELAk alde bakarrez eta modu desleialean hautsi du, eta bereizita egin du deialdia. LAB, SATSE, SME, ESK, UGT, CCOO eta SAE sindikatuok uste dugu ELAren erabakiak desleialki hausten duela batasuna eta borroka bateratua ez duela onartzen. Gure ustez, interesa landa-eremuko langileen kolektiboaren eta herritarrei eskaintzen zaien arretaren alde egitea da, etekin partikular bat lortzea baino gehiago.

Lan-baldintza egokiak defendatzea, herritarrei kalitatezko osasun-zerbitzu publikoak bermatzeko. Osakidetzak, ordea, langileak alde batera uztea erabaki du. Alde batera utzi ditu langileen proposamenak, eta landa-herrietako arretaren desolaziorako ibilbide-orriarekin jarraitu du.

Jarrera horren aurrean, langileek greba egingo dute apirilaren 27an. Landa eremuko Lehen Mailako Arreta jasaten ari den prekarizazioa salatzeko eta kalitatezko zerbitzu publikoak defendatzeko.

UGTk eta CCOOk Arcelorrekin adostutako Aldi Baterako Enplegu-erregulazioko Espedientearen akordioa salatu dugu

Zubiate(e)ko Aritz
-
0
UGTk eta CCOOk Arcelorrekin adostutako Aldi Baterako Enplegu-erregulazioko Espedientearen akordioa salatu dugu

Beste behin ere, Arcelorrek ABEEEren erabilera interesatua egiten du beren mesedetarako.

LABek irmoki salatzen du Asturiaseko klusterrerako adostutako ABEEE. Alde batetik, Asturiaseko labean egondako arazoak, prekarietatea handitzea baino, beharrezkoa dena inbertsio gehiago dela frogatu du; bestalde, azken urteetan Arcelor onura historikoak izaten ari da eta egoera koiuntural honi erantzuteko gaitasun nahikoa du ABEEE erabilerarik egin gabe. Horrez gain, sei hilabeteko indarraldiak labea konpontzeko behar den denbora, enpresak berak adierazitakoa, nabarmen gainditzen du. Beraz, Arcelorrek ABEEEren erabilera espekulatiboa egiten jarraitzen du.

Guzti hori kontuan hartuta, LABek ez du ulertzen UGT eta CCOOk akordioa sinatu izana. Langileen beharrei mesede egin baino, enpresari mesede egiteko estrategian dihardute bi sindikatu horiek.

Egiturazko arazoei konponbidea jarri ordez, krisiak kateatzea dakarren ereduari eusten zaiola ondorioztatu du Ikusmiran txostenak

Zubiate(e)ko Aritz
-
0
Egiturazko arazoei konponbidea jarri ordez, krisiak kateatzea dakarren ereduari eusten zaiola ondorioztatu du Ikusmiran txostenak

Ipar Hegoak, LAB sindikatuaren ikasketa sindikaletako fundazioak, Hego Euskal Herriko egoera sozioekonomikoaren azterketa jasotzen duen lana aurkeztu du, 13. alea, hain zuzen ere. Lau ondorio utzi ditu, eta guztiak barnebilduz ondoko ideia nagusia: “Krisiak bata bestearen atzetik kateatzen ari gara eta egoera ez da lehengoratzen. Hartzen diren erabaki politikoek ez diete langileen beharrei erantzuten eta ez dituzte lan merkatuko arazo estrukturalak zuzentzen, enpresen mozkinak dituztelako lehentasun eta helburu. Bizi dugun krisi ekosozialari erantzun eraginkorrak ematetik urrun, eragin eustezinak sortzen dituen kontsumo eta ekoizpen eredua sustatzen jarraitzen da”.

Hemen irakur daiteke txosten osoa:

Ikusmiran13_Txostena_EUSDeskargatu
  • Ehun ekonomikoa ahultzeko joera mantentze da, industria sektorearen gainbehera iraunkorra eta zerbitzuetan oinarrituriko ekonomia areagotuz

Hego Euskal Herriko ehun ekonomikoaren ahultze-joera mantentzen da. Industriaren bilakaera negatiboa konstante bat da. Zerbitzuetan oinarrituriko ekonomia eredua da nagusi izateaz gain, eredu horretan sakondu eta egiturazkoa bilakatzeko hautua egina dagoela berresten digute aztergai izan ditugun adierazle zein joerek.

  • Manufaktura industria deslokalizatzearen ondorioz 2021-2022 artean galdu ziren 12.700 lanpostuak errekuperatzetik urrun gaude.
  • Afiliazioa gainbeheran dago industria sektorean (2009tik %11,30 jaitsi), zerbitzuetan goranzko joera iraunkorra den bitartean (%16,35 egin du gora afiliazioak).
  • Industriak Barne Produko Gordinean (BPG) duen pisua nabarmen igo bada ere (2019an BPG-aren %2,47ko hazkunde nominala izan zuen industriak, 2022an %15,75ko hazkundea izatera pasa da), energia enpresa handien irabaziek ekarri dute sektoreak BPGan duen igoera. Irabazi horiek ez dutela zerbitzu publikoetan inolako itzulerarik.
  • Zerbitzu sektoreak BPGn duen pisua handituz doa (2008.urtean BPGaren %54,89a izan bazen, 2022.urtean %60,19 izatera igaro da).

Zoritxarrez, ez dago horri aurre egiteko inolako politika publikorik Euskal Herrian. Instituzio nagusien aldetik (Estatuetako Gobernuek, administrazio autonomikoek, Aldundiek… ) ehun industrialaren desegitearen aurrean arduragabe jokatzen dute eta zerbitzu ekonomiaren aldeko apustu ekonomiko zein politikoa egiten dute.

  • Erabaki politikoek ez dute zuzentzen lan merkatuan dagoen arazo estrukturala

Neurri ekonomikoek ez dituzte zuzendu kontratazio edota lan merkatuko egiturazko arazoak. Zehazki, espainiar Estatuko lan erreformak ez du bermatzen kalitatezko enpleguaren sorrera. Enpresariek (eta patronalak) legearen zirrikitu agerizkoak baliatu dituzte langileon prekarizazioa indartzeko.

  • Kontratu mugagabeen kopuruak gora egin badu ere, aldizkako finkoen kontratazioa ia bikoiztu izana kezka iturria da. 2019an kontratu mugagabe guztietatik %2,54a aldizkako finkoak ziren bitartean, 2023ko 2.hilabetean %5,01 izatera iritsi dira). Ezegonkortasuna faktore nagusia den prekarietate forma berri honen ugaritzea gertatu da, aldizkako prekarioak.
  • Langabeziak, bestalde, gora egin du (emakume, gazte eta estatutik kanpo jaiotakoen tasa batezbestekotik gora daude).
  • Indarrean dauden politika fiskalek enpresen mozkinak babestea dute helburu

Indarrean dagoen politika fiskalak zerbitzu publikoen murrizketarako kultura berri bat ezarri nahi izatea indartu dezake. Aberastasuna Europar Batasunaren gainetik sortzen da, baina presio fiskalaren errealitateak (Suitza eta Irlandaren pare) eta praktikan sozietateen gaineko zergen inexistentziak dakarte ez dagoela sortzen den aberastasunaren birbanaketarako politikarik, enpresarien mozkinak babesten dira. Beraz, gutxi batzuek kapitala metatzen jarraitzen dute, kapital eta lan errenten arteko arrakala handituz. Egiturazko arazo baten aurrean gaude.

  • Hego Euskal Herriko BPG per capita, Europako beste herrialdeekin alderatuz gero, gure ingurune hurbilean baino aberastasun gehiago (espainiar estatua, kasu) sortzen ari da, gure eremu geopolitikoaren batezbestekoaren gainetik (Europar Batasuna).
  • 2021.urtean zerga eta gizarte kotizazioetatik diru gehiago bildu arren, BPGaren araberako tasak behera egin du (EAEn %32,7tik %30,6ra jaitsi da eta Nafarroan %30,9tik %28,8ra). Hego Euskal Herriko presio fiskalak (%30,2), behera egin du, Europako batezbestekoaren (%40,6) oso azpitik kokatuz
  • Zerga bidezko diru-sarrerak nondik eskuratzen diren aztertzen badugu, ordea, enpresen irabaziak babesten dituen zerga-politika ez dela progresiboa argi ikus daiteke:
    • Enpresen irabaziengatik Hego Euskal Herriko presio fiskala %1,2-koa da, EBko batezbestekoaren azpitik (%2,9)
    • PFEZaren bilakaera aztertzen badugu, Europarekiko aldea oso handia da (2021.ean Hego Euskal Herrikoa %7,3koa zen, EB27-koa %9,8koa)
  • Ekoizpen eta kontsumo ereduak eragin negatibo ugari eta eustezinak sortzen ditu

Aurreko Ikusmiran-etan egin bezala, Ingurumen adierazleei tartea eskaini diogu.

  • Instituzioek egiten dituzten Berotegi Efektuko Gasen (BEG) isurketen inbentarioen arabera, isurketa gehieneko sektoreak energia, industria eta garraioa dira. BEG isurketak azken 30 urteetan izaniko bilakaera aztertu dugu eta 3 sektore hauen isurketen kopuruan apenas aldaketarik izan den.
    • EAEn %0,81 eta Nafarroa Garaian %1,97 besterik ez dira murriztu.
  • Airearen kalitatea, 3 sektore hauen presentzia handiagoa den zonaldeetan kaxkarragoa da.

Larrialdi klimatikoaren alarma guztiak piztuta, egoera kezkatzekoa da eta BEG isurketen murrizketa ahalbideratzeko politika publikoak garatzea lehentasunezkoa dela uste dugu.

AHTa gelditu eta herritarron eta trantsizio ekosozialaren mesedetan egongo den mugikortasun eredurako eztabaida sozialari eta alternatibei bidea ireki behar zaie

Zubiate(e)ko Aritz
-
0
AHTa gelditu eta herritarron eta trantsizio ekosozialaren mesedetan egongo den mugikortasun eredurako eztabaida sozialari eta alternatibei bidea ireki behar zaie

Abiadura Handiko Trenaren aurkako borrokak 30 urte bete ditu Euskal Herrian. LAB proiektu honen aurkako bere posizioan berresten da, eta bihar, apirilaren 15ean, Biriatun egingo den agerraldi jendetsuan parte hartuko du

Gure herriaren luze-zabalean hainbat kolektibo, eragile sozial eta sindikalek bat egin dugu borroka honetan, LAB ere borroka honen parte izan delarik. Izan ere, AHTa ekologikoki eta sozialki jasanezina den proiektu elitista da, eta honen eraikuntzan dabiltzan langileek prekarietatea eta lan baldintza kaskarrak jasan behar dituzte. Horregatik, LAB sindikatutik AHTrik EZ! aldarrikapenean berresten gara.

Urte luzeak daramatzagu proiektu honen zentzugabekeria salatzen eta krisi ekosozialaren testuinguruak are nabarmenagoa bihurtzen du. Trantsizio ekosozialari heltzeko ezinbestekoa da pertsonen eta merkantzien mugikortasun eredu berri bat bultzatzea, sozialki eta ekologikoki jasangarriak diren azpiegituren bidez. AHTarekin jarraitzeak gutxi batzuen neurrira diseinaturiko mugikortasun eredua sustatzen du, erabat elitista eta ingurune naturalaren eta ondare kulturalaren gainetik eraikia, berriki Jundizen ikusi dugun moduan.

Nafarroako eta EAEko gobernuek AHTaren eraikuntzan tematuta jarraitzen dute. Nafarroako Gobernuak 2023an 71 miloi € bideratu nahi ditu AHTaren obretara. Eusko Jaurlaritzak ere europar funtsen 2710 milioi € eskatu ditu konexio gabeko irla bat izango den, 38 urteko atzerapena izango duten eta %54tik gorako gainkostua daraman Euskal Y-a eraikitzeko. Frantziar estatuak Baiona eta Bordele artean AHTa eraikitzeko eztabaida berpiztu du, Ipar Euskal Herriko 252 hautetsik, eta herritar eta eragile sozialek xahuketa ekidin eta diru hori Hendaia-Baiona linea modernizatzeko galdegiten duten bitartean.

Proiektu honetan emandako diru-jarioa ikaragarria izaten ari da eta bere bideragarritasun ekonomiko, ekologiko eta soziala justifikatu gabe dago. Bizitzaren garestitzea eta zerbitzu publikoen desmantelamendua ematen ari den testuinguruan langileok ezin dugu onartu diru-publikoa zentzurik gabeko proiektu honetan xahutzea. Diru hori gastu sozialetara eta bizi-baldintza duinak bermatzera bideratu behar da, esaterako: Pentsio duinak bermatzera (AHTaren km1 = 1.080 euroko pentsioa 2083 pentsiodunentzat urte betez), zaintza sistema publikora ( AHTaren km1 = erresidentzietako 1.600 langile edo 375 plaza erresidentzia publikoetan urte betez) edota osasungintzara (AHTaren km1 = 561 osasun langile urte betez).

AHTaren obrek eragindako kalte ekologiko eta sozialaz gain, ezin aipatu gabe utzi AHTaren eraikuntza lanetan bizia galdu duten langileak, gutxienez 12 izan dira urte hauetan. LABetik hainbatetan salatu dugu AHTaren obretan ematen zen prekarietatea, eta obren segurtasun arloko auditoria bat ere eskatu dugu.

AHTak diru publikoa, baliabide naturalak eta langileon bizitzak irensten ditu. Horregatik alferrikako azpiegitura honen eraikuntzari ezetz esaten diogu. AHTa gelditu egin behar da eta herritarron eta trantsizio ekosozialaren mesedetan egongo den mugikortasun eredurako eztabaida sozialari eta alternatibei bidea ireki. Horrela, apirilaren 15ean 11:00etan Biriatuko frontoian egingo den agerraldian parte hartuko dugu, eta dei egiten dugu 30 urteko borrokaren testuinguruan antolaturiko ekimenetan parte hartzera.

ELAren prepotentzia, manipulazioa eta arduragabekeria

Zubiate(e)ko Aritz
-
0
ELAren prepotentzia, manipulazioa eta arduragabekeria

LAB sindikatuko koordinatzaile orokorrek, Garbiñe Aranburu Irazustak eta Igor Arroyo Leatxek, iritzi artikulua idatzi dute ELAko bozeramaleek azkenaldian egin dituzten adierazpenen harira:

ELAk kanpaina gogorra abiatu du LABen aurka. “Praktikan LAB, CCOO eta UGTren arteko aliantza dago eta gatazkak desaktibatzen ditu”, dio idazkari nagusiak, noiz eta inoiz baino gatazka gehiago dugun honetan.“ELA irmoa da bere printzipioekiko, LABek bekatua egin du”, ordea. Ez diezagula errealitateak titularrik zapuztu! Kontrabotere bakarra dago, ELA da benetako ezkerra. Prepotentzia balorazioak egiteko lagun kaskarra izanik ere, balio du, balio die, itxurazkoa erradikalismoa indartzeko.

Sindikalismoa ez da pulpitotik eraikitzen, koherentziatik, egunero enpresaz enpresa lan eginez baizik. Horregatik, gauzak bere tokian jartzea dagokigu. Arduratik, ELAk hartu norabideak ahuldu egiten baitu kontrabotere sindikalismo subiranista eta, ondorioz, Euskal Herriko langile klasea.

Erronka handiak ditugu esku artean, herri bezala eta langile klase moduan. Testuinguru horretan, LABek sindikalismo berria ordezkatzen du. Sndikalismo soziopolitikoa eginez garatzen dugu geure praxia, proiektu nazional bati eta eredu soziosindikal koherente bati lotuta. Hori ez du gogoko ELAk, eta arduragabekeriaz jokatzen du.

Sindikalismo eraikitzailea ez da kontzeptuei nork bere zigilua jarriz edo jada garatutako praktikak klonatuz egiten. LABek urteak daramatza sindikalismoa birpentsatzen. Feminismoa, ekosozialismoa edota antirrazismoa funtsezko elementuak dira gure eguneroko lanean. Ez dira, noski, kontzeptu besterenezinak, eragile sozial orok ekarpena egin dezake eta egin behar du. ELAk, ordea, patentatu egiten ditu kontzeptuok, bestelako zelofan bat jarri eta prest du produktua saltzeko, beti, interes korporatiboen mesedetan.

LABen proiektua korronte kontra sortu eta garatu da, 1974an jaio zenetik gaurdaino. ELAk “Alderdiaren” bedeinkapena zuen bitartean, LABeko militantzia, ez izerdirik gabe, kontraboterean oinarritutako proiektu independentista bultzatzen ari zen.

90eko hamarkadan LABek, subiranotasunaren ikuspegitik, garatzen zuen kontrabotere eredura hurbildu zen ELA, ez alferrik, bere tradizioak markatuta: konfrontazioa bai, baina ez klase ikuspegitik, sindikatu gisa baizik; pentsamolde hegemonista (nirekin ala nire aurka); diskurtso erradikalaren eta praktika sarri kontserbadorearen arteko dantza (“tokian toki” defendatzen dute); legezkotasunarekiko errespetu zorrotza eremu politikoan zein sindikalean; ezarritako ordenari jarraitzen dion sindikatu baten ezaugarriak guztiak.

Edonola ere, ELAren aldaketak aukera sortu zuen aliantza sendoa eraikitzeko, lan zentroetan kontrabotere izango zena eta askapen nazionalerako prozesuan aktibo. Nagusiki bi saiakera izan dira LAB eta ELAren artean ekintza batasuna sustatzeko (1994-2000 eta 2015-2020). Biek huts egin dute. Zergatik? ELAren kontakizun interesatuaren aurrean, arreta jarriko dugu, LABen ikuspuntutik, batasun horretan aurrera egitea eragotzi duten gertaeretan:

Eremu politikoan, ELAren arabera, borroka armatuak eragotzi egiten zuen ekintza batasunean aurrera egitea; borroka armaturik gabe, ziotenez, konfrontazio-estrategia subiranista batean murgilduko ziren. Promesa haiek haizeak eraman ditu. ELA bere tesi teorikoak moldatzen joan da, estatu propio bat izatearen garrantzia erlatibizatzetik hasita, Euskal Errepublika Independete baten aldarrikapen abstrakturaino. Eta, aldi berean, eremu soziolaboralean Estatu-tresnak sortzeko borrokari uko egin dio.

Jarrera eroso eta antzua da Estatuko Elkarrizketa Sozialean adostuko denaren zain egotea, edota Espainiako Gobernuak zer erabakiko itxarotea, gero inposaketak kritikatzeko. Lan Harremanetarako eta Babes Sozialerako Euskal Esparrua, ELArentzat, eslogan hutsa da. Pedagogia subiranista elikatzen lagunduko duten ekimenak sustatzeko gaitasunik gabe dihardu.

2013an ezezkoa eman zioten negoziazio kolektiboa blindatzeko Sektore Arteko Akordioa negoziatzeari eta gogor kritikatu zuten LAB. 4 urte geroago, lehenago besteok negoziatutako akordioa eurena balitz bezala aurkeztu zuten. Berriki, beren eguneroko praktikari leial, bizkar eman diote 1.400 euroko gutxieneko soldata bultzatzeko aukerari.

ELAk “euskal ezkerrarekiko” kritikaren tonua igo du, ezin bestela izan, haren afiliatu askok EAJ eta Geroa Bai bozkatzen jarraitzen duten bitartean. Desobedientzia eskatu izan die beste batzuei, Kataluniarekiko elkartasunez bi orduko lanuztea deitzeko aukerari ezezkoa ematen zion bitartean. Arrazoia? Izaera politikoko deialdia izanik legez kontrako jotzeko arriskua.

Eremu sindikalean ELAk bere eredua inposatu nahi izan dio LABi. Besteon koherentzia sindikala aztertzen duen bitartean, ordea, patronalarekin interlokuzio bide pribilegiatuak bilatu eta jorratzen ditu, nagusiki Adegirekin, akordioak ixteko mobilizaziorik gabe. Greba eta mobilizazio agenda duten intersindikaletatik kanpo utzi du bere burua, gehiengoa duen hitzarmenetan ikusi dugu amore ematen patronalak eragindako blokeoaren aurrean, nagusiki sektore feminizatu eta prekarizatuetan. Lan istripuei erantzuteko protokolotik ere atera da

Beraz, ez dezala ELAk justifikazio faltsurik bilatu LABekiko aliantzaren eraginkortasun ezaren aurrean. Zinez sinesten dugu indarrak batzeko beharrean: eskubideetan eta justizia sozialean aurrera egiteko, ortzimuga sozialista helburu; eraldaketa soziala bideratuko duen estrategia subiranista aktibatzeko. ELArekin, gaur gaurkoz, ezinezkoa da oinarriak ezartzea diagnosia, konfiantza, konpromisoa, helburuak eta estrategia partekatzeko, euskal sindikalismoa euskal jendartearen subjektu protagonista izan dadin zoru komuna ontzeko. Guk beti herriari, Euskal Herriari eta euskal langile klaseari aurrez aurre eta eskuzabaltasunez begiratu diogu eta begiratuko. Ez gaituzte siglek baldintzatzen, ezta egiturak ere, gure herriaren etorkizunak baizik. ELAk bere lehentasunak aldatzen dituen egunean elkartu ahal izango gara.

Gureak Nafarroako LABeko delegatuek Gobernuari eskatu diote enpresarekin bitartekari lanak egin ditzan langileek KPIren igoera jaso ahal izan dezaten

Zubiate(e)ko Aritz
-
0
Gureak Nafarroako LABeko delegatuek Gobernuari eskatu diote enpresarekin bitartekari lanak egin ditzan langileek KPIren igoera jaso ahal izan dezaten

Enplegu zentro bereziko Gureak Nafarroa enpresan LAB sindikatuko delegatuak diren bi langile Nafarroako Gobernuko Laneko zuzendari nagusi Izaskun Goñirekin batzartu ziren atzo, haren bulegoan, enpresan izaten ari diren borrokaren berri emateko eta zuzenean eskatzeko Gobernuak lan gatazka horretan bitartekari lanak egin ditzan, langileek KPIren igoerarekin lotutako soldata igoerak bermatze aldera.

Gureak Nafarroa enplegu zentro berezi bat da, eta bertako langileek urte bat baino gehiago daramate haien erosteko ahalmenari eustea bermatuko lukeen soldata batzuk lortzeko. Hainbat greba egun eta mobilizazio egin izan dituzte. Eta borroka horretan, Gobernuaren inplikazioa eskatzen dute, uste baitute Gobernuak finantzaturiko zentro horietan Gobernuak bermatu behar duela langileek lan baldintza duinak izatea eta gehiago ez pobretzea. Bertze modu batean erranda, prekaritatearen aurrean kalitatezko enplegua bermatu behar du Gobernuak.

LABen ekimenez, Nafar Lansareko politika aktiboen planak enpleguaren kalitate-klausulen beharra jasotzen du. Ondorioz, enpresei ematen zaizkien diru laguntza guztiek kalitatezko enplegua bermatzeko helburuarekin lotuta egon behar dira. Aurten, Nafarroan enplegu zentro bereziak kudeatzen dituzten enpresek 15.139.163 euro jaso dituzte nafar guztion diru publikotik; Gureak Nafarroa enpresak diru horretatik 1.659.436 euro jaso ditu. Hori dela eta, egun enpresan ematen ari den lan gatazkari konponbide bat emateko erantzukizun berezia dauka enpresak zein Nafarroako Gobernuak.

Beraz, LABeko delegatuek Izaskun Goñiri eskatu diote Nafarroako Gobernuak bitartekaritza lanak egitea; langileen, enpresaren eta Gobernuaren arteko bilera baterako deialdia egitea; eta berak Gobernuak bermatzea enpresak KPIren igoerarekin loturiko soldata igoerak aplikatuko dituela.

Euskal Trenbide Sareko beharginak borrokan ari dira, blokeatuta dagoen negoziazioak aurrera egin dezan

Zubiate(e)ko Aritz
-
0
Euskal Trenbide Sareko beharginak borrokan ari dira, blokeatuta dagoen negoziazioak aurrera egin dezan

Urtebete baino gehiago daramate hitzarmenik gabe, eta Eusko Jaurlaritzako Garraio Sailari egozten diote horren gaineko erantzukizuna. Hala, astero mobilizazioak egiten ari diren honetan, erantzuleen jokabidea aldatu arte borrokatzeko asmoa agertu dute.

ETS-Euskal Trenbide Sarearen hitzarmenak urtebete baino gehiago darama iraungita. Gaur egun PSEren esku dago arlo horren plangintza, Etxebizitza eta Garraio Sailaren menpeko Erakunde Publikoa baita.

Urtebete baino gehiago negoziatzen egon ondoren, zuzendaritzak etengabe blokeatuta, ELA eta LAB sindikatuek osatutako gehiengo sindikalak protesta eta mobilizazio dinamika bati ekin dio, hitzarmenaren negoziazioa desblokeatzeko.

2023ko martxotik mobilizazio zaratatsuak egiten ari gara asteartero Bilbon, bai Albian (bertan dago enpresaren egoitza) baita Zazpi Kaleetako geltokian ere. Apirilaren 11n Gasteizera joango dira tranbia Salburura zabaltzeko inaugurazioaren bueltan mobilizatzera.

Hauek dira langileen oinarrizko aldarrikapenak:

– Erosteko ahalmena berreskuratzea eta bermatzea

– Sailen funtzionamendu egokia bermatzeko adina lanpostu sortzea (zirkulazioa, mantentze-lanak, bulegoak…)

– Aukera berdintasunaren bermea hitzarmeneko lanpostuen barne sustapenean

– Kanpo-kontratazioen poltsa publiko eta inklusiboen bermea une-oro

– Kontratu prekarioei betoa jartzea

– Telelana eta abar.

1...242243244...1,584Page 243 of 1,584

COOKIAK | COOKIES

LEGE OHARRA ETA PRIBATUTASUN POLITIKA | AVISO LEGAL Y POLÍTICA DE PRIVACIDAD

www.lab.eus