2026-01-02
Blog Page 217

Negoziazio mahaia deituko dugu Gipuzkoako egurgintzan, behingoz hitzarmen duina lortzeko

Gipuzkoako egurgintza sektoreko langileek herrialdeko hitzarmena berritu gabe daukate 2003tik. Hori salatzeaz gain, hitzarmena eguneratzeko negoziazioak abiatzeko asmoa agertu dugu gaur, Donostian egindako agerraldian.

Ikasturte osoa eman du LABek egurgintzako langileekin eta ordezkariekin batera sektoreko langile eta enpresen beharrak ezagutzen, eta prozesu horrek ondorio argi bat izan duela azaldu du gaur: Gipuzkoako egurgintzak hitzarmena behar duela. Izan ere, sektorean gutxieneko lan baldintzak izatea eragozten du egoera horrek, eta, era berean, langileen lan baldintzetan desberdintasun oso handiak egotea ahalbidetzen.

Hori dela eta, hitzarmena negoziatzeko prozesua abiatuko du sindikatuak, dagokion erantzukizunari helduz –gehiengoa du sektorean—. 2009koa da azken negoziazio saioa, eta, orduan, ADEGI patronalak aldebakarrez bukatutzat eman zuen negoziazioa, eta langileak prekaritatera kondenatu. Negoziazioak berrartzeko asmoa agertu dugu, baina, betiere, marra gorriak ondo zehaztuta: soldatak KPIaren arabera eguneratzea, KPIa bermatuko duten soldata igoerak, lanaldi murrizketa, Aldi bateko ezintasunari lotutako osagarriak, baimenen eguneraketa…

LABen beti egin izan dugu apustu herrialdeko hitzarmenen alde, eta oraingoan ere hala egingo dugu. Datozen egunetan erregistratuko dugu negoziazio mahaia osatzeko deialdia.

[IRITZIA] Trantzisio energetikoa, sozio-sindikalismotik begiratua

Nafarroan LABeko Ekintza Sozialeko arduradun Jaime Iribarren Iriartek eta LABen Nafarroako bozeramale Imanol Karrera Turrillok ondorengo iritzi artikulua osatu dute krisi ekosozialari sozio-sindikalismotik eman beharreko erantzunari buruz:

Bizi dugun krisi ekosozialaren egoerari eta dagoeneko pairatzen ditugun ondorio sozial eta ekologikoei buruzko artikulu eta iritzi ugari daude. Lerro hauen bidez, LABek partekatu nahi du zergatik egiten dugun bat Bidezko eta Neurrizko Energia kanpainarekin eta zer proposamen egiten ditugun lehentasunez Nafarroako testuinguru politikoan.

Ziurtasun batekin hasiko gara. Egungo eredu ekonomikoa bidegabea eta gero eta jasangaitzagoa da. Etorkizuna ez da inpaktu ekologiko txikiagoa duten ekoizpen bitartekoak bereizi gabe bultzatuz alternatiba berdeagoak bilatzea; aitzitik, eredu sozioproduktibo berri bat diseinatu behar da, planetaren muga biofisikoei aurre egiteko, klase interesak eta bizitza zentroan kokatzeko eta, beraz, lan guztiak eta aberastasuna banatzean oinarrituta. Alegia, langile klasearentzako bizi baldintza duinak eta irizpide ekologikoetan oinarritutako eredu ekonomiko eta soziala; posible ez ezik, nahitaezkoa ere bada.

Hori esanda, bistakoa da gure gizartearen matrize sozio-produktiboa eraldatu behar dela, arazoari errotik ekinez eta ahalik eta prozesu ordenatuena eginez. Asko hitz egiten da trantsizio ekosozialaz, eta ados gaude. Baina trantsizio hori bidezkoa eta demokratikoa izan behar da. Kontua da jakitea norantz eramaten den trantsizio hori, nork gidatzen duen eta nori egiten dion mesede. Patronalak eta botere ekonomikoak argi dute hori guztia. Gure aldetik, langileok ibilbide-orri partekatu bat eraiki behar dugu erakundeak eta botere korporatiboa presionatzeko, baina agenda ere hartu behar dugu, estrategikoa eta funtsezkoa den borroka batean.

Hori dela eta, Nafarroan ere trantsizio ekosozial zuzen eta demokratikoari aurre eginen dion agenda partekatua eraikitzeko ekarpen bat egiteko, sindikatu honentzat lehentasunezkoak diren lan ardatz batzuk aipatu nahi genituzke.

Duela urtebete pasatxo, Nafarroako Parlamentuak Klima Aldaketaren eta Energia Trantsizioaren Legea onartu zuen. Lege horrek esku hartu beharreko esparruak identifikatzen dituen arren, oraindik ere tresna eskasa da egungo berehalako erronkei aurre egiteko. Ezinbestekoa da legeak bere egitea biztanle guztientzat energia kontsumo nahikoa eta irisgarria bermatu behar dela dioen printzipioa, eta ezinbestekoa da legeak oligarkia energetikoaren gehiegikeriei mugak jartzea. Era berean, hazkunde infinitua ezinezkoa dela onartzen duen oinarrizko premisatik abiatu behar du legeak. Ezin da egungo energia kopurua bakarrik energia berriztagarriekin sortu; beraz, beharrezkoa da egoera hori prestatzen joatea.

Ildo horretan, funtsezkoa iruditzen zaigu Nafarroako Gobernuak azterlan zehatz eta independente bat egiteko konpromisoa hartzea, lehentasunez aldatu behar diren ekoizpen sektoreak identifikatzeko, eta sektore horietako langileen bizitza bermatzeko beharrezko neurriak hartzeko; prestakuntzatik hasi eta konpentsaziorako funts publiko bat sortu arte. Era berean, inoiz baino beharrezkoagoa da lanaldia 30 ordura murrizteari buruzko eztabaida, soldatarik galdu gabe, bai eta horiek bultzatzeko eta bermatzeko akordioak ere.

Garrantzitsua iruditzen zaigu langile klaseak trantsizio horretan duen zeregina nabarmendu eta aldarrikatzea. Funtsezkoa da eginkizun aktiboa izatea, bai eta gogoeta egiteko eta erabakiak hartzeko guneak izatea ere, enpresak eta sektoreak birmoldatzeari dagokionez. Trantsizio hori ezin da goitik egin, ezin da patronalaren eta kapital finantzarioaren esku utzi, horiek haien etekin lizunei bakarrik ematen baitiete lehentasuna.

Horri guztiari ekiteko, langileen bizitza zentroan kokatu ahal izateko, trantsizio justu baterako batzordeak sortzea proposatzen dugu. Kasuan kasuko sektoreko langileen parte-hartzea eta erabakitzeko gaitasuna duten batzordeak izanen lirateke, esparru horietan egin beharreko aldaketen buru izanen lirateke, eta mundu akademikoa, mugimendu ekologista, herritarrak, eremu publikora bilduko lituzketenak. Zehazki, lehentasunezkoa iruditzen zaigu batzorde horiek automobilgintzaren, jantoki publikoen eta industria hondakinen sektorean eratzea.

Halaber, ekintza saihestezinak dira Energia Agentzia Publiko bat sortzea; plan lotesle bat egitea energia berriztagarrien azpiegituren hedapenari buruz, irizpide ekologikoei eta ez soilik ekonomikoei erantzuteko; nekazaritza eredu intentsiboa eta makroetxaldeak geldiarazteko politika publikoak ezartzea, eta, hala, agroekologiaren eta eredu estentsiboaren alde egitea; edo Abiadura Handiko Tren amaigabea bezalako elefante zuriak gelditzea.

Lan ardatz horietarako guztietarako, LABek uste du une egokia dela aliantza soziosindikalak egiteko eta agenda sozial, sindikal eta politiko partekatuaren inguruan ahaleginak bateratzeko, Nafarroako langile klasearentzat bizi baldintza duinen alde borrokatzeko.

LABek oinarri ekosozialisten eta feministen gainean eraikitako sistema burujabearen alde egiten jarraituko du, sektore estrategikoen jabetzaren eta kontrol publiko eta sozialaren alde; hau da, egungo eta hurrengo belaunaldietako langile klaseari etorkizuna bermatuko dion sistema burujabe eta iraunkorraren alde.

Bizkaiko esku-hartze sozialean ekaineko azken bi greba egunak egiten ari dira, eta blokeoa ikusita, aurrerantzean ere borrokan jarraitzeko hautua egingo dute

Patronalak egindako azken proposamena ez dute begi onez ikusten beharginen ordezkariek. Besteak beste, indarraldi luzeegia hartuko luke bere baitan (2026ra artekoa), eta jasotzen dituen ordainsarien igoerak urriegiak izateaz gain, beste hainbat alorretan ere ez dira behar besteko hobekuntzak jasotzen.

Urte eta erdi darama sektoreak hitzarmena berritu gabe, eta, blokeo horren aurrean, esku-hartze sozialeko langileek premiazkotzat dute Bizkaiko Foru Aldundiaren inplikazioa, eta halaxe exijitzen ari dira azken asteotako grebetan, guztira bost egunez egin baitituzte lanuzteak. Gaur bertan, Foru Jauregia inguratu dute, mezu hori bertatik bertara helarazteko asmoz.

Izan ere, gogorarazi behar da zaintzaren sektoreko langileak direla esku-hartze sozialekoak, bereziki pandemian zehar funtsezkotzat jo zirenak, badirudien arren orain erakundeek ez dituztela aintzat hartzen.

Greba Feminista Orokorrera

Greba Feminista Orokorrak badu data: azaroaren 30ean izango da, ostegunez. Joan den martxoan Nazio Biltzarrak —Biltzar Nagusien artean LABen zuzendaritza organo gorena dena— onartu bezala, LABek parte hartuko du Greba Feminista Orokorrean.

Zaintzarena eskubide kolektiboa da, baina zaintza lanak pribatizatuta daude, negozio bihurtu dituzte. Pertsona guztiok ditugu zaintza beharrak, baina ez zaintza duinerako eskubidea bermatua. Eremu pribatuan eta familia nuklearretan sostengatu dira zaintza lanak, emakumeen* bizkar, beti. Halaber, zaintza lanetan diharduten langileek jasaten duten prekarietatea eta esplotazioaren aurrean —etxeko langileena da egoerarik muturrekoena—, lan horiek aitortu, demokratizatu eta duindu egin behar dira.

Egungo gure jendarteak duen arazorik larrienetarikoa da zaintza krisia, erantzunak eskatzen ditu. LABetik zaintza sistema publiko komunitarioa aldarrikatzen dugu eta zaintzaren errealitatea iraultzeko borrokan jarraitzen dugu, orain, azaroaren 30eko Greba Feminista Orokorra ortzimugan hartuta.

DAI 96k bere langileen nominak ordain ditzan exijitzen dugu

Astearte honetan LABetik salatu dugunez, Servicios Integrales de Limpieza Grupo DAI 96 S.L. enpresako langileek bi hilabete daramatzate apirileko eta maiatzeko nominei dagokien soldata jaso gabe, eta egun gutxitan ekaineko nomina ere ordaindu gabe izango dute.

Enpresa hori Gipuzkoako UVESCO eta BM supermerkatuek kontratatzen dute, besteak beste, beren supermerkatuetan garbiketa zerbitzua emateko.

LABetik enpresarekin harremanetan jarri gara soldatak ez ordaintzearen arrazoiari buruzko azalpenak eskatzeko, eta enpresaren erantzuna izan da beharrezkotzat jotzen dituzten neurriak hartzen ari direla lanpostuak mantentzeko eta nominak garaiz eta modu egokian ordainduko direla bermatzeko. Limpiezas DAI enpresari eta UVESCO eta BM supermerkatuen zuzendaritzei dei egin diegu soldatak ordaindu ez izanaren arazoari berehalako irtenbidea eman diezaieten.

Salbuespen neurriak behingoz bertan behera gera daitezen eskatzeko mobilizatu gara Bilbon, Donostian eta Gasteizen

Euskal gehiengo sindikalak elkarretaratzeak egin ditu Arabako, Bizkaiko eta Gipuzkoako hiriburuetan, Sare antolakundearekin batera. Etzidamu, hilak 23, LABek beste mobilizazio bat gauzatuko du Iruñean. Berandu baino lehen euskal preso guztiak etxera ekartzea lortuko dugu presio sozialari esker.

Sarek Izan Bidea dinamika abiatu zuenetik hamaika izan dira sindikalgintzatik aurrera eraman ditugun mobilizazioak. Dinamika hura lantegietaraino eraman genuen, eta gaur salbuespen legediak dakartzan urraketak salatu eta egungo espetxe politika aldatzearen beharra aldarrikatu dugu.

LABeko koordinatzaile orokorrak, Garbiñe Aranburuk, Donostiako hitzorduan parte hartu du, eta bertan nabarmendu nahi izan du azkenaldian presoen eskubideen alorrean eman diren aurrerapausoak adostasun instituzional, politiko, sindikal eta sozialek nahiz mobilizazioen bidez eginiko presio sozialak ekarri dituztela. Horiei esker, presoen Euskal Herriratzea lortu da, baita lehen graduarekin amaitzea ere.

Oraindik, dena den, salbuespenezko neurriekin behingoz amaitu behar dela aldarrikatu dugu gaurko elkarretaratzeetan. “Ziur gaude bai presoak beraiek egiten ari diren bideari esker eta bai presio sozialari eta mobilizazioari esker berandu baino lehen guztiak etxera ekartzea lortuko dugula”, baieztatu du Garbiñe Aranburuk.

Osakidetzako zerbitzuen beste lau pribatizatze-saiakera geldiarazi ditugu

LAB sindikatuak beste 4 kanporatze-espediente geldiarazi ditu, eta dagoeneko hamar plegu baino gehiago daude geldirik, 160 milioi eurotik gorako balioarekin, hau da, 2023rako Osakidetzara bideratutako 3.733 milioi euroen %4,28.

Informatika zerbitzuetako zein elektromedikuntzako teknikarien arloan geldiarazitako pleguez gain, azken asteetan pribatizazio estrategian sakondu eta osasun zerbitzu publikoko beste hainbat kategoriatako lana kanpora ateratzeko pleguak geldiarazi ditugu, honako alor hauei eragingo lieketenak: zerbitzuetako langileak, joskintzako lanak, ospitaleko mantentze-lanak eta erradiofisika.

1.- Santa Marina Ospitaleko sukaldeko ostalaritza-makinetarako laguntza teknikoa eta berrikuspenak; 2.430.540€ (mantentze-lanetako ofiziala)

2.- Santa Marina Ospitalerako ikuztegi eta joskintza zerbitzua; 3.026.700€ (zerbitzuetako eta joskintzako langileak).

3.-Ikuzketa zerbitzua Ezkerraldea-Enkarterri Gurutzeta Erakunde Sanitario Integratuaren lehen mailako arretan; (544.242,78 €) (zerbitzuetako langileak)

4.- Osakidetzako laguntza-sareko zentroetako erradiodiagnostikoko instalazioen segurtasunaren eta kalitate-irizpide normalizatuen arloko ebaluazioetarako zerbitzuak; 1.094.400 € (Ospitaleko erradiofisikoa).

Sagarduik eta Urkulluk jarraitzen duten bitartean herritarrei esaten Osakidetzan pribatizaziorik ez dagoela, LAB sindikatuak 160 milioi euro gerarazi ditu azken urtean. Hala, hainbat profesional erakunde horretan egotea eta bertan jarraitzea arriskuan jartzen zuten kanporatzeak ekidin ditu.

LABen esanetan, Osakidetzan asko pribatizatzen ari da, eta, gainera, kontratazio publikoaren legeak ezartzen dituen gutxienekoak bete gabe egiten saiatzen dira askotan. Horrek agerian uzten du sailak dituen baliabide ekonomikoak kudeatzeko orduan arretarik ez dagoela.

Osakidetzako zuzendaritza justifikaziorik gabeko gastuak egiten ari da pribatizazioa bultzatzeko; esaterako, LAB inpugnatzen ari den pleguak aurrera ateratzeko aholkularitza juridikoaren kontratatzea. Kontratazio horrek, halaber, mespretxatu egiten ditu orain arte zeregin horietaz arduratzen ziren Osakidetzako profesionalak, eta, gainera, Osakidetzaz kanpoko erakunde batean inpugnatzeko aukera ematen duen atalasera iristen ez den prezioarekin egiten du. Hala ere, sindikatu honek, berraztertzeko errekurtso baten bidez ere errekurritu du.

Hau da, Osakidetzan asko pribatizatzen da, eta Osakidetzako zuzendaritzak ez du inolako asmorik erakusten pribatizatu beharrean zerbitzuak bere gain hartzeko. Aldiz, LAB ari da pribatizazio horiek geldiarazten, plantillari kalte baino ez diote egiten eta. Bada, zuzendaritzak kanpoko aholkulari juridikoak kontratatzen ditu, Osakidetzak LABen ekintza sindikala saihesteko nahikoa baliabide juridiko ez balu bezala.

Ahalegin handia egiten dute osasun publikoa suntsitzeko, eta baliabide guztiak erabiltzen dituzte enpresa pribatuetara bideratzeko lanok Osakidetzako lankideek primeran egin ditzaketenean.

Premiazkoa da Osakidetzaren kudeaketa aldatzea, hura indartzeko asmoarekin, dituen baliabideen eraginkortasuna eta optimizazioa handitzeko. Osakidetzako zuzendaritzak pribatizazioaren bidea utzi behar du eta kontratazioa sustatu behar du kanpora ateratzen saiatzen ari diren zeregin horiek Osakidetzako langile publikoek egiteko.

Sindikatuok mobilizatzen hasiko gara Nafarroako Optiken Merkataritzako hitzarmenean eros-ahalmena bermatu eta lanaldia murritz dezaten

Nafarroako Optiken Merkataritzako hitzarmenari buruzko azken bileran, iragan maiatzaren 30ean egina, LAB, ELA eta UGT sindikatuok ultimatuma eman genion patronalari, hau da, mobilizazioei ekinen geniela abisatu genuen, baldin eta enpresek egungo proposamenari eutsiz gero. Bada, patronala mugitu ez denez, ortzegun honetan, ekainaren 22an, eguerdian, bi elkarretaratze eginen ditugu Iruñean, erreferentziazko bi optikaren aurrean.

12:30ean Optika Rouzaut-en aitzinean, Txapitela 21ean, eta 12:45ean Optika Alforjaren parean, Udaletxeko plazan. Horiek dira LAB, ELA eta UGT sindikatuok KPIri lotutako soldata igoerak bermatuko dituen eta lanaldia murriztuko duen hitzarmen duina eskatzeko eginen ditugun lehenengo bi mobilizazioak.

Optiken Merkataritzako lan hitzarmena negoziatzen duen mahaia hainbat aldiz elkartu ondoren, bertan parte hartzen ari garen hiru sindikatuok patronalari proposamen bateratu bat egin genion, jakinarazteko akordioa sinatzeko gure gutxieneko puntuak zein diren.

Soldatetan KPI bermatzea da gure helburua, gutxienez iraunaldian. Beraz, maiatzaren 9an egin ziguten proposamen ekonomikoari gehitu behar zaio soldata erregularizazio bat, 2021ean eta 2022an galdutako eros-ahalmena konpentsatzeko. Sindikatuok hitzarmena sinatzeko proposamena hau litzateke:

• 2022. urtea: %3,5

• 2023. urtea: %5

• 2024. urtea: 2023ko KPI

• 2025. urtea: 2024ko KPI

• 2026ko urtarrilaren 1ean soldata tauletan %3,2ko igoera aplikatuko litzateke (soldata igoeren eta 2021- 2025 bitarteko KPIen baturaren arteko aldea)

Bertze puntu garrantzitsu bat da lanaldiaren murrizketa; azken hamabortz urteetan ez da ordu bakar bat gutxitu. Orain zortzi orduko jaitsiera nahi dugu. Langile bakoitzak urtean jaiegun bat gehiago izateak enpresendako ez du zuzeneko kostu ekonomikorik eragiten, ez baitute ordezkapenik eginen.

Azkenik, soldatarik apalenak dituzten kategoriak (I. eta II. Taldeak) desagertzea proposatzen dugu; horrela sektoreko gutxieneko soldata hilean 1.400 euro gordinekoa izanen litzateke; larunbat arratsaldeko plusa hobetu behar da; eta hitzarmenaren aurreraeragin mugagabea ezarri.

Gipuzkoako Odol Bankuan karrera profesionalaren inguruan adostutakoa betetzea eskatzen dugu

2009an, Gipuzkoako Odol Bankuko langileek, Transfusio eta Giza Ehunen Euskal Zentroaren Fundazioa, akordio bat sinatu zuten enpresako zuzendaritzarekin, garapen edo karrera profesionala aitortzen ziena (zituzten hirurteko batzuen truke), gainera, gerora Osakidetzan egingo ziren ziren deialdi bakoitzarekin lotzen zen.

Harrezkero, Osakidetzak bi deialdi egin ditu, eta, gaur egun, Fundazioko patronatukideek (Osakidetza, EAEko Administrazio Orokorra, Gipuzkoako Foru Aldundia eta Odol Emaileen Elkartea) ez diete langileei deialdirik egin, eta bere garaian sinatu zutena ordaindu gabe jarraitzen dute.

Langileek diote nazkatuta daudela egoera honetaz. Hala eta guztiz ere, erantzukizunarekin eta erantzukizunetik lan egiten jarraitzen dute, ulertzen dutelako lan publikoa eta funtsezkoa egiten ari diren langileak direla.

Beraz, Fundazioko kide eta nagusiei eskatzen diete gatazka hau konpontzeko euren aldetik behar dena jar dezatela, eta behingoz bete dadila bere garaian bi aldeek adostutakoa.