2026-01-12
Blog Page 216

Bilboko suhiltzaileek grebara joko dute uztailaren 1ean, 6an, 7an eta 8an

Azken urteotan Bilboko Udaleko suhiltzaileak Udalaren kudeaketa txarra jasaten ari direnez, 2022. urtearen amaieran talde horrek erabaki zuen planto egitea, eta aldarrikatu zuen bertan behera utzi behar zela agindutakoa ez betetzeko eta engainuak baliatzeko jokabidea. Hala, protestatzeari uzteko mehatxu gehiagorik onartuko ez dutela argi utzi dute.

2022ko urtarrilean, udal-anbulantzia kentzea eta Osakidetzaren sarearekin koordinaziorik ez egoteak osasun-langileen lana egitera behartu zituen, anbulantzia iritsi bitartean (batzuetan 40 minutuz izan dira zain). Osasun-langile gehiago eta anbulantzia gehiago behar dira Bilbon.

Miribillako parkeko akatsak ere ezin aipatu gabe utzi. Parke honen mugak eta egokitze-gabezia jasan dituzte 2012an inauguratu zenetik gaur egunera arte, eta ez dago horiek konpontzeko benetako borondaterik. Deustuko Parkeari dagokionez, egindako presioari esker, eztabaidatzen ari den proiektu bat dago, baina Alkateak oraindik ez du konpromisorik hartu legegintzaldi honetan eraikitzeko.

Bestalde, suhiltzaileek urte asko daramatzate beren eguneroko lana arautzen duten baldintzak argirik gabe. Horrela, Zuzendaritzak, Giza Baliabideen Sailarekin batera, ausazko irizpideen araberako erabakiak hartzen ditu, unearen arabera. Badirudi Barne Araudi baterako zirriborro bat dagoela, baina langileek ez dute ezagutzen haren edukia.

Aurreko guztia, neurri handi batean, bi hamarkadatan izandako kudeaketa eskasaren ondorio da. Zuzendariorderik ez duen sail bakarra da udalean, eta hilabeteak daramatzate horrela. Zerbitzuak urteak daramatza norabide argirik gabe, ez baitago Plan Zuzentzailerik: 120.000 euroko makina bat, inoiz erabili ez dena, orain dela gutxi zaramara bota dute; 500.000 euro inguruko bi ibilgailu ere badaude, esku-hartzeetan ia erabili ez direnak, eta abar.

Ez da lanpostuen baloraziorik egingo, nahiz eta zinegotziak eta Giza Baliabideen zuzendariak egingo zela hitz eman (duela 25 urte egin zen azkena), eta lanbidea asko teknifikatu da. Horrez gainera, lehenago azaldu bezala, sarri osasun-langileen lana egin behar dute suhiltzaileek, anbulantzia eta osasun-langile gutxi daudelako.

Aurrez aipatutakoez gain, prestakuntza etengabea eta kalitatekoa eskatu dute Bilboko suhiltzaileek. 2022aren amaieran mobilizatu behar izan zuten autolitikoei (suizidak) buruzko kalitateko ikastaro bat jasotzeko. 2022rako zegoen programatuta eta egutegian jasota, eta azken unean bertan behera utzi zen. Eta horrela behin eta berriz. Prestakuntza oso garrantzitsua da kolektiboarentzat, eta Giza Baliabideen Sailak ez du aurreikusten bere aurrekontuetan. Gainera, Arkautirekiko harremana zaila da.

Gaur egungo gatazka-egoera azken hilabeteetan areagotu egin da, eta udaleko beste langile batzuek ere jasaten dute. Hori dela eta, Bilboko suhiltzaileek neurri sakonagoak hartu behar dituzte, eta herritarrei jakinarazi nahi dizkiete. Ez lituzkete hartu nahi, baina behartuta daude.

Ondoren zehazten diren neurriak ekainaren 22ko batzarrean onartu ziren, eta, zalantzarik gabe, udalak datozen egunetarako aurreikusitako segurtasun dispositiboari eragingo diote, baita gertaera horietatik kanpo gerta daitezkeen larrialdiei ere. Hauek dira:
• Grebarako deialdia uztailaren 1erako (Frantziako Tourraren etapa) eta uztailaren 6, 7 eta 8rako (BBK Live jaialdia).
• Suhiltzaileen aldarrikapenak eta nekea Bilboko kaleetara zabaltzea, Frantziako Tourraren etapan eta BBK Live Jaialdian barne.
• Gerta daitekeen edozein gorabeheraren aurrean, zerbitzua ez indartzea, egin ohi den bezala. Aspalditik esan izan diete ezetz aparteko orduei. Horretarako, lan-poltsako langileak dituzte. Une jakin batzuetan, beste modu batera egiteko ezintasunagatik behar izan denean, aparteko orduen kontura indartu behar izan da zerbitzua, udalak ez duelako ordaintzen denbora librearekin egindako lana. Orain, protesta-neurri gisa, ez diote zerbitzuari lagunduko errefortzu horietan.

Igor Arroyo: “Lantokietan ere bizi baldintza duinak eta bizitza anitzak nahi ditugula aldarrikatzeko data garrantzitsua da guretzat ekainaren 28a”

Bizkaia Irratiko Goizeko Izarretan irratsaioan egon da Igor Arroyo, LAB sindikatuko koordinatzaile orokorra. Biharko LGTBI+ harrotasunaren eguna, zaintzaren afera edota sindikatua Osalanen parte hartzera itzultzeaz mintzatu da, besteak beste.

Sindikatuak idazkari nagusiaren figura koordinatzaile orokorrenarekin ordezkatu zuzenetik urtebete igaro den honetan, Igor Arroyok nabarmendu du Garbiñe Aranbururekin partekatzen duen arduraz balorazio ezin positiboagoa egin duela sindikatuak, eta apustuarekin asmatu zutela adierazi du.

Elkarrizketan zehar Bizkaian puri-purian dauden bi gatazka izan ditu ahotan Arroyok, biak ere zaintzarekin loturikoak: Esku-hartze sozialekoa eta Urdulizko Santa Mariñe egoitzakoa. Ildo horretan, zaintza lanei duten balioa aitortzeko premia eta LABek proposatzen duen banaketa hirukoitzaren beharra azpimarratu du.

Elkarrizketa esteka honetan entzun daiteke: https://bizkaiairratia.eus/podcast/igor-arroyoprebentzino-neurriak-beteteko-determinazino-politikoa-eskatuko-dogu-osalanen/

Arabako nagusien egoitzetan grebara joko dugu hilaren 29an eta 30ean

Patronalak hitzarmenaren negoziazioan ezarri duen blokeo egoera behingoz amaitzeko eta Foru Aldundiaren esku-hartzearen premia nabarmentzeko aterako gara kalera.

LAB eta ELA sindikatuok, dagoeneko sektorean 22 greba egun egin ditugun honetan, adinekoen egoitzetako eta etxebizitza komunitarioetako langileak beste behin ere deitu ditugu kalera atera daitezen, Arabako egoitzetako langileentzako hitzarmen propio baten beharra salatzen jarraitzeko. Hala, ekainaren 29an (osteguna) eta 30ean (ostirala) greba egingo dugu.

Lau urte baino gehiago daramatzagu beharginen lan-baldintzak hobetuko dituen adinduen egoitzen hitzarmena eskatzen. Adinduen egoitzetako langileok, funtsezko langileak garen heinean, hobekuntza nabarmena merezi dugu soldatei, lanaldiei, lizentziei, Aldi Baterako Ezintasunagatiko osagarriei, ratioei eta abarri dagokienez. Egoitzetako egoera erabat kezkagarria da: gure osasuna kaltetzen duten lanaldi luzeak, gaixoarazten gaituzten lan fisiko eta mentaleko kargak, miseriazko soldatengatik jo eta ke lan egin beharra, lanaren eta familiaren arteko uztartzea ez da existitzen… eta hobekuntzak eskatzen ditugunean, ez patronalak ez erakundeek ez gaituzte entzun nahi.

CREA, LARES eta AKRA patronalek Arabako adinduen egoitzetako lehen hitzarmena negoziatzeko asmorik ez dutela salatzen dugu. Martxoaren 15etik ez diote gure proposamenari erantzun, eta otsailaren 21etik ez dute sektoreko beharretara hurbiltzen den negoziazio-proposamenik mahaigaineratu; patronalaren azken proposamena erabat eskasa da. Patronalaren asmoa da gerokultore batek, 2028. urtean, hilean 1340 euro gordin kobratzea, urtean 1742 ordu lan egitearen truke. Gure bizi-kalitaterako eta lan-kalitaterako gutxieneko hobekuntzak proposatzen ditugu eta patronalak apurrak baino ez ditu eskaintzen, gure lanaren eta egoiliarren osasunaren kontura etekina ateratzen jarraitzeko. Patronala da Hitzarmen honen negoziazioa blokeatzen ari dena, ez baitu gure aldarrikapenetara eta beharretara inondik inora hurbildu nahi.

Arabako Foru Aldundia interpelatzen dugu behingoz esku har dezan, gure adinekoei eskaintzen dieten zaintza prekarioari eta bizi-baldintza txarrei esker enpresa horiek irabaziak izateari utz diezaioten. Aldundiak baztertu egiten du egoitzen kudeaketa zuzena, eta guztion diru publikoa enpresa pribatu horien eskuetan jartzen du. Urkullu lehendakariak soldatak igotzeko eskatu zuen aurreko ostiralean enpresa-topaketa batean; hemen, Araban, egoitza pribatuen eta hirugarren adinekoen etxebizitza komunitarioen hitzarmenarekin, horretarako lehen aukera aparta du. Erakundeak ere Hitzarmena blokeatzearen erantzule dira, izan ere, bitartekaritza eta negoziazioa erraztu beharrean, beste alde batera begiratzen du, eta ez du bere gain hartzen sektoreko langileen lan- eta bizi-baldintzen ardura.

Arabako hirugarren adineko biztanleak artatzen dituzten egoitzetako langileek erabateko prekarietatea bizi dute, eta horrek oso leku txarrean uzten ditu sektore honen ardura duten patronalak zein erantzukizuna duten erakundeak.

Denok dakigu zein garrantzitsua den duintasunez zaintzea eta duintasunez zaindua izatea. Argi daukagu egoerak iraun egingo duela Arabako egoitzen lehen hitzarmena lortu arte, hitzarmenaren bidez arautuko ditugulako soldata duinak, ordutegi-murrizketa, lana eta familia bateragarri egitea, Aldi Baterako Ezintasunagatiko osagarriak lehen egunetik…

Blokeo horren aurrean, kalera ateratzea erabaki dugu beste behin, eta bi sindikatuek deitutako mobilizazioetan parte hartzera animatu nahi zaituztegu:

  • Ekainak 29 GREBA – Mobilizazioa 11: 00etan Plaza Berritik.
  • Ekainak 30 GREBA – Mobilizazioa 11: 00etan Albertia Campusetik.

Michelingo hitzarmenek zapore gazi-gozoa utzi digute

Langileen borrokari esker enpresa negoziatzera behartu eta hobekuntza batzuk erdietsi dira Lasarteko lantegiaren kasuan. Gasteizkoari dagokionez, zentroarteko batzordetik at egoteko beharra nabarmendu dugu.

Ezer baino lehen, zorionak Michelingo langileei, beren borrokari eta konpromisoari esker enpresa negoziatzera behartua izan delako eta, hala, ez duelako nahi zuen hori lortu: negoziazio laburra, borrokarik gabea eta lan-baldintzetan beheranzko joera duena.

Enpresak negoziazioaren hasieran aurkeztu zuen proposamena atzerakoia izan zen, lan baldintzak okertzen zituen. Horrek langileen haserrea eragin zuen, eta beren batasunarekin eta borrokarekin, Michelin bere planteamenduetan atzera egitera behartu zuen. Beraz, borrokak merezi duela argi geratu da.

Borroka horri esker, langileen lan-baldintzetan hobekuntzak lortu dira, hala nola, kontratazio berrietarako soldata-eskala bikoitza kentzea eta lanaldiaren murriztea Team Building delako jardunaldia kentzen.

Bestalde, Lasarteko nahiz Gasteizko plantillek oso argi dute Michelinen estatu mailako zentroarteko batzordetik kanpo egotearen garrantzia, LABen Euskal Herrian negoziatu eta erabaki beharra defendatzen baitugu, eta Gasteizen ez da halakorik ahalbidetu. Arabako hiriburuko lantegiko beharginek akordioari ezetza emateko bozkatu zuten, baina estatuko zentroartekoaren barruan zegoenez eta hor baiezkoa nagusi izan zenez, emaitza ez zen errespetatu.

Beraz, beti defendatu izan duguna defendatzen jarraituko dugu LABen, hau da, estatuko negoziazio-esparruetatik kanpo egoteko beharra. Ildo horretan, erreferendum bat bultzatuko dugu Gasteizko lantegia, Lasartekoa bezala, estatuko negoziazio-eremutik kanpo egon dadin, hemen lan egiten dugulako, hemen negoziatzen dugulako eta hemen erabakitzen dugulako.

Urdulizko Santa Mariñe egoitzan baldintza duinak eskatu eta zaintza etekin ekonomikoen gainetik jarriko duen eredua aldarrikatzen dugu

Gerokultoreek bi hilabete baino gehiago daramate egunero 15 minutuko lanuzteak egiten, GSR enpresaren immobilismoa ikusita.

Alde batetik, gerokultoreak paziente diabetikoei intsulina emateaz arduratzea nahi dute, eta horrek, langile horien funtzioetatik erabat kanpo egoteaz gain, egoiliarren osasuna arriskuan jartzen du, ez gerokultoreek ez erizaintzako laguntzaileek ez baitute horretarako prestakuntzarik.

Bestalde, nahiz eta GSRk errespetua darabilen ahotan behin eta berriro, Santa Mariñen tratu txartzat jo daitezkeen egoerak gertatzen dira egunero; izan ere, oraindik ere, gutxi gorabehera 7 minutu ditugu egoiliar bakoitza oheratzeko.

Azkenik, grebarako duten eskubidea aldarrikatu nahi dute; eskubide hori behin baino gehiagotan urratu da mehatxuen, derrigortzeen eta askotariko oztopoen bidez. Hori gutxi balitz, GSRk grebetan parte hartu duten grebalari batzuei kontratua ez die luzatu edo alde batera uztea erabaki du, eta ohartarazpen eta salaketa espediente ez oso gardenak ezta sinesgarriak ireki dizkie lanuzteekin bat egiten zuten langile batzuei. Bitartean, horiei egozten zaizkienak baino hutsegite larriagoak jasan behar izaten dituzte langileek.

Bada, zaintza eredu duin baten alde borrokatzen jarraituko dugu, bai egoiliarrentzat, baita langileentzat ere. Eredu horretan langileen eta egoiliarren duintasuna arlo ekonomikoaren gainetik kokatuko da, nahiz eta GSRrekin oso urrun gauden helburu horietatik, Pertsonarengan Oinarritutako Arretarekin ahoa betetzen zaien arren. Edonola ere, benetan betetzen dutena haien poltsikoak dira, eta ez, hain zuzen, aldarrikatzen dituzten baloreekin.

Langileek eskerrak eman nahi dizkiete senide guztiei plantillari emandako laguntzagatik eta elkartasunagatik, eta GSRren axolagabekeriagatik sentitzen duten haserrea partekatzen dutela adierazi dute.

Enpresako Zuzendaritzak hainbat pertsonari jakinarazi die plantilla berritzeko asmoa, GSRk langile otzanak nahi baititu. Bada, une hori iritsi arte egoiliarren eta langileen eskubideen alde borrokan jarraituko dute.

Onartezina da gizartearen alde zaurgarrienak egunero horrelako tratua jasatea, publikoa izan beharko lukeen zaintza sistemak etekin ekonomikoak egoiliarren zein langileen aurretik jartzen dituelako.

Herri kurduaren egoera ezagutu dugu Kurdistango Kontseilu Nazionalaren eskutik

Ozlem Tanrikulu Kurdistango Kontseilu Nazionalaren ordezkariarekin bildu dira Garbiñe Aranburu LABeko koordinatzaile orokorra eta Koldo Saenz nazioarteko idazkaria Donostian.

Bi herrialdeetako testuinguru sozioekonomikoaz eta politikoaz aritu dira, bereziki erreparatuta Recep Tayyip Erdogan Turkiako presidenteak berriz hauteskundeak irabazi osteko agertokiari. Abdullah Ocalan buruzagi kurduaren egoera hizpide izan dute, baita mugimendu sindikalak, eta, bereziki, Munduko Federazio Sindikaleko erakundeek, herri kurduaren eskubideen aldeko borrokan egin beharreko lana ere.

UGT eta CCOO sindikatuek Nafarroako ostalaritzako hitzarmena sinatu dute, sektorean aldarrikatzen ari ziren gutxienekoak bete gabe

UGTk, CCOOk eta Ostalaritzako patronaletako batek hitzarmen akordio bat lortu dute gaur, baina ez ditu betetzen uztailaren 1eko eta 7ko grebek zituzten aldarrikapenak: KPIaren bermea, lanaldi partzialen erregulazioa eta atsedenaldi eta oporren hobekuntzak.

LAB sindikatutik salatu nahi dugu gaur, lehen greba-egunerako astebete falta denean, UGTk eta CCOOk ostalaritzan lortu duten akordioa. Argi dago, eta horrela azaldu du patronalak negoziazio mahaian, langileen mobilizazioak euren blokeo jarreratik mugitzeko balio izan duela, baina oraindik denbora eta eduki gehiago falta zen akordio batera iristeko.

Langileak mobilizatzen ari ziren eta greba deialdiek zituzten gutxienekoak argi zeuden, baina bat ere ez da lortu:

Itundutako soldata-igoerek EZ dute KPIa bermatzen; izan ere, muga bat jartzen dute, eta muga hori gainditzen badute, ez dira igoko; hau da, hurrengo 4 urteetan KPIak % 17 gainditzen badu, soldatak ez dira igoera horietara iritsiko (kontuan izan behar da bi urteetan KPIa % 12 baino gehiago igo dela, eta, beraz, ez da burugabea lau urtetan %17 gainditzea). Gainera, ez dituzte 2022ko atzerapen guztiak ordainduko, tabernak, jatetxeak eta hotelak %100ean egon diren urtea izan arren.

Bestalde, oporrek eta egutegiek orain arte bezala jarraituko dute araututa, ez baita hori aldatzeko inolako hobekuntzarik sartu. Eta sindikatu honentzat larriena da lanaldi partzialek deserregularizazio berarekin jarraituko dutela, orain arte bezala. Soldatez gain, sektore honen ezaugarria da langile gehienek benetan egiten dituzten orduak baino askoz lanaldi txikiagoko kontratuak dituztela, eta erregistro elektroniko batek hori agerian uzteko baino ez du balioko. LABen beti izan dugu argi ostalaritzaren sektoreko prekarietatearen aurka aurrera egiteko ezinbestekoa zela gehiegizko kontratazio horien aurkako neurri zehatzak sartzea.

Berriro ere, UGTk eta CCOOk eskua luzatu diote patronalari mobilizazioak saihestuz eta ostalaritzan lan egitea prekarietatea izaten jarraitzea onartuz. Bi hilabete hauetan “ostalaritza salbatuko dugu hitzarmen duin batekin” langile guztien leloa izan arren, gaur ikusi dugu patronala dela salbatu dutena, beldur baitzen larunbatean eta sanferminetan egindako grebek haien kontuetan triskantza eragingo ote zuten.

Beste behin ere egiaztatu da mobilizazioak hobekuntzak lortzen dituela, baina beharrezkoa da sektorean gehiengo sindikala aldatzea, hitzarmenak langileen baldintzak hobetu ditzan eta patronalen nahiak ase ez ditzan.

Lanuzteak hasiko ditugu Irungo posta zerbitzuan

Irungo Correoseko langileek greba partzialak iragarri dituzte, uztailaren 3an hasi eta mugarik gabe luzatuko direnak. Lanpostuak ez betetzea kezkagarria da, eta denbora asko daramate egoera hori jasaten. Irunen muga guztiak gainditu dira, eta 9 lanpostu bete gabe geratu dira. 800 jakinarazpen baino gehiago pilatu dira hauteskunde osteko aldian, eta enpresak ez du inolako errefortzurik kontratatu edo hutsik dauden lanpostuak bete.

Azpimarratu behar da Irunen hedadura gero eta handiagoa dela, auzo berriak eraiki baitira. Bada, ezinezkoa da egunero herri osoan posta-legeak eskatzen duen bezala posta banatzea banaketa–unitatean gaur egun dauden langileekin.

Hala, Correosek ez du betetzen Posta Zerbitzu Unibertsala, eta etengabe atzeratzen dira legeak berak gutunak eta jakinarazpenak entregatzeko ezartzen dituen epeak. Langilerik ez dagoenez, enpresak beste produktu mota batzuk lehenesten ditu, hala nola paketeria. LAB, CCOO, ESK eta UGT sindikatuok egoera horrek langileengan sortzen duen gehiegizko ahalegina salatu nahi dugu, langileen lan-baldintzei eragiten dielako. Uztailaren 3an beste hauteskunde-kanpaina bat hasiko da; kanpaina horren berezitasuna da uda sasoian egingo dela, eta, beraz, lankide asko oporretan egongo direla, horrek dakarren lan-gainkargarekin. Posta bidezko boto-eskaeren erregistro guztiak gainditu dira, eta, oraingoz, ez dago lanpostu guztiak betetzeko aurreikuspenik.

Beraz, Correosi eskatzen diogu absentzia guztiak modu iraunkorrean betetzeko, kalitatezko posta-zerbitzu publikoa bermatzeko.

Iruñeko Buztintxuri auzoan gelditu duten etxegabetzea bezalako mehatxu gehiago izanen dira

Pozik gaude gaur Iruñeko Buztintxuri auzoan familia bat etxegabetzeko agindua bertan behera utzi dutelako, baina ohartarazi nahi dugu mota horretako mehatxu gehiago gertatuko direla aurrerantzean. Horren erantzule nagusia Nafarroako Gobernua da, alokairu sozialeko etxebizitza publikoak desklasifikatu eta horiek Testa Residencial bezalako putre funtsen esku egotea ahalbidetu baitu.

Beraz, erran bezala, poztu gara gaur Buztintxurin lortu den garaipenarengatik, eta Carolina eta haren alabak zoriondu nahi ditugu, bai eta haiei lagundu dieten pertsona eta kolektibo guztiak ere, baina ohartarazi nahi dugu ez dagoela erlaxatzeko tarterik, abian baitira Iruñeko auzo horretan berean egitekoak diren etxegabetze gehiagoren ohartarazpenak.

Etxebizitza oinarrizko eskubidea da, eta ez luke negozio espekulatiboari lotuta egon behar. Baina Nafarroako legeriak etxebizitzarako eskubide subjektiboa onartzen duen arren, ekonomikoki ahulenak diren pertsonen artean etxegabetzeak gertatzen dira oraindik. Beraz, Nafarroako Gobernuari dei egiten diogu bere erantzukizuna bere gain har dezan, Nafarroako herritar bakar bat ere ez dadin gelditu bizitzeko etxerik gabe.

Ez da onargarria irtenbideak emateko ordua ailegatzen denean etxebizitza-parkerik ez dagoela erratea aitzakia moduan, Gobernuak berak eragin baitu egoera hori, bere garaian babesturiko etxebizitza publikoa sektore pribatuaren esku jartzeko desklasifikatu zuelako.