2026-06-15
Blog Page 2

Tubos Reunidosen etorkizunari begira konpromisoa, gardentasuna eta laguntza publikoak baldintzatzea eskatu diegu Industria Sailari eta aldundiei

Langileen ordezkariok bilera egin dugu gaur Eusko Jaurlaritzako Industria Sailarekin eta Arabako zein Bizkaiko Foru Aldundiekin, hartzekodunen konkurtsoaren ondorioz ireki den egoera aztertzeko.

Bileran, erakundeek fase berri honetan izango duten papera zein izango den galdetu dugu LABetik, eta erakundeei eskatu diegu inplikazio handiagoa izateko eta irekita dagoen prozesuan paper aktiboa jokatzeko. Azken asteetan, balizko inbertitzaileei, etorkizunerako aukerei eta enpresaren egoerari buruzko hainbat adierazpen publiko entzun dira, baina langileen ordezkaritzak ez du oraindik funtsezko gaiei buruzko informazio nahikorik.

LABetik galdera zehatzak planteatu ditugu balizko inbertitzaileei buruz, SEPIrekin (Estatuko Industria Partaidetzarako Sozietatearekin) egiten ari den lanari buruz, erakundeek prozesuan duten eginkizunari buruz eta etorkizuneko industria-proiektuetan egon litekeen parte-hartze publikoari lotu beharko litzaizkiokeen baldintzei buruz.

Dena den, beste behin ere, erantzun argirik gabe atera gara bileratik langileen ordezkariok. Opakutasunak eta gardentasun faltak etengabeko ezaugarri izaten jarraitzen dute. Adierazpen publikoak egiten diren bitartean eta komunikabideen bidez mezuak zabaltzen diren bitartean, langileok eta beren ordezkariok jarraitzen dugu izaten informazioa jasotzen azkenak. Langileak ezin dira beti ilaran azkenak izan.

Bestalde, argi utzi dugu etor daitekeen edozein parte-hartze edo laguntza publiko enplegua, industria-jarduera eta lan-baldintzak mantentzeari lotuta egon beharko dela. Horrez gain, kontrol eta jarraipen mekanismo eraginkorrak bermatu beharko dira.

LABen ustez, Euskal Herrian dagoeneko gehiegi izan dira baldintza nahikorik gabe eta benetako kontrol-mekanismorik gabe emandako laguntza publikoen adibideak, enplegua eta industria-sarea suntsitzen ziren bitartean. Diru publikoa ezin da txeke zuri bihurtu. Erakundeek Tubos Reunidosen etorkizunean parte hartzea beharrezkotzat jotzen badute, parte-hartze horrek enpleguaren, industria-proiektuaren eta interes kolektiboaren zerbitzura egon behar du, eta ez galerak sozializatzera mugatu, beste batzuek etekinak pribatizatzen dituzten bitartean.

Halaber, Tubos Reunidos industria-proiektu integral gisa mantentzearen beharra defendatu dugu, eta berriro azpimarratu dugu etapa berri batek kudeaketa berri bat eta zuzendaritza berri bat ere eskatzen dituela.

Langileek hilabete hauetan guztietan Tubos Reunidosen etorkizunarekiko duten konpromisoa erakutsi dute. Orain erakundeen txanda da, hitzez ez ezik, ekintzez ere beren erantzukizunak beren gain hartzeko. LABen hartzekodunen konkurtsoaren prozesuari jarraipen etengabea egiten jarraituko dugu, eta langileen interesak zein Aiaraldeko eta Ezkerraldeko industria-etorkizuna defendatzen segiko dugu.

Bizkaiko zaintzako langile pribatizatuak eta enplegu zentro berezietakoak borrokarako prest gaude eta borrokara goaz

Pribatizatuta dauden zaintza-zerbitzu publikoetako LABeko ordezkariek (egoitzetakoek, esku hartze sozialekoek, etxez-etxeko laguntza zerbitzuetakoek, Beti-ON-ekoek eta aniztasun funtzionalekoek) eta enplegu zentro berezietakoek sektore bakoitzeko errealitateak eta borrokak partekatu ditugu.

Enplegu zentro berezietako langileak ez gara esklaboak, ezta bigarren mailako langileak ere. Besteak beste, areagotu egingo ditugu sektoreko hitzarmenaren eta 14 ordainsaritan 1.500 eurotik gorako soldaten aldeko borrokak, helburu horiek lortu arte.

Zerbitzu publikoak eskaintzen ditugun langile pribatizatuak langile publikoak gara. Guk bizitza sostengatzen dugu, baina lan-karga jasanezinekin, plantilla eskasekin eta gure osasuna hondatzen duen presio emozionalarekin egiten dugu. Bitartean, enpresa pribatuek negozioa egiten dute gure lanaren eta zaintzen ditugun pertsonen beharren kontura. Pribatizazioa indarkeria estrukturala da. Eta alternatiba bakarra da publifikazioa.

Publifikazioaren bidean, sektore guztietan exijitzen ditugu neurri errealak arazo estrukturalei aurre egiteko:
– Lan-baldintzak langile publikoenekin parekatzea.
– Langile gehiago eta ratioak berritzea.
– Aurre egin behar diegu arrisku psikosozial larrien aurreko neurriak.
– Euskalduntzeko benetako planak.
– Laneko bizitzaren azken etaparako neurriak.
-…

LABetik sektore bakoitzeko borrokak areagotuko ditugu, eta indarrak ere batuko ditugu. Grebak ere barne hartuko dituzten mobilizazio-zikloekin egingo dugu hau. Pribatizatutako zaintza sektore guztiak kalean eta borrokan batuko gara.

Gaur, oso argi esaten dugu: borrokarako prest gaude eta borrokara goaz.

Jarraipen zabalarekin abiatu da Nafarroako grafikagintzako greba eguna

LAB, ELA, UGT eta CCOO sindikatuok grafikagintzako sektoreko greba eguna izaten ari den jarraipen zabala nabarmendu nahi dugu, Nafarroan sektoreko hitzarmen kolektiboa berreskuratzea eskatzeko deitua, 2014tik AEGRAN patronalaren erabakiaren ondoren indargabetuta dagoena.

Sektoreko langileek greba egunean parte hartu eta elkarretaratzea egin dute gaur goizean AEGRANen egoitzaren aurrean, Nafarroan grafikagintzako hitzarmena berreskuratzea ahalbidetuko duen negoziazioa irekitzea eskatzeko.

Ikasturte honetan hasitako protesta dinamika baten barruan kokatzen da jardunaldia, apirilaren 23an eta maiatzaren 21ean lanuzteen aurreko bi deialdi barne hartu dituena, patronalaren gaineko presioa handitzen joateko asmoz.

Gatazka joan den urteko otsailean hasi zen, LABek, ELAk, UGTk eta CCOOk hitzarmenaren negoziazioa irekitzeko eskaera formalki erregistratu genuenean. Eskaera hori atzera bota zuen patronalak, eta uko egin zion edozein elkarrizketa prozesu hasteari.

Greba hau, negoziaziorako borondate ezaren aurrean, aterabide bakarra izan da. Azpimarratu behar dugu gatazka urtebete pasatxo luzatu dela aurrerapausorik egon gabe, eta sektoreko langileen 400 sinadura baino gehiago aurkeztu arren —2.000 langile inguru ditu sektoreak Nafarroan—, patronalak erantzunik eskaini gabe segitzen duela.

Sindikatuok kontzentrazioan eta greban izandako parte-hartzea nabarmendu dugu, eta, AEGRANek negoziatzeari uko egiten badio, mobilizazioek datorren ikasturtean ere jarraituko dutela ohartarazi dugu.

Mecanizados Mecarrek arriskuan jartzen du langileen osasuna

Ekoizpen eskakizun neurrigabeak beharginen ongizatearen gainetik ipintzea egotzi dio LABek enpresari.

20 langileko enpresa txikia da Mecanizados Mecar, Zaldibarren dagoena, Euskal Herria kalean, eta Bizkaiko metalgintzako hitzarmena aplikatzen zaio.

LABek salatu du enpresa langileak itotzen ari dela ekoizpen-eskakizun altuekin. Ekoizpen horiek lortzeko, hitzezko presio-metodoak eta metodo fisikoak erabiltzen ditu, kronometroak eta bestelako jardunbide ez-ortodoxoak baliatuta eta langileak muturrera eramanez. Bestela esanda, langileen aurkako indarkeria erabiltzen du.

Horrek ondorio larriak dakarzkio plantillari. Adibide gisa, presio-metodo horien ondorioz langile batek antsietate krisi larria jasan zuen. Langilea egoera horretan zegoela, enpresak ez zion arretarik eskaini ere egin.

LABek enpresaren jarrera hori salatzen du, egoera ahulean eta sorospen behar argian dagoen pertsona bati laguntza ukatzea ez baita gizalegezkoa. Enpresak uko egin zion mutualitatearentzat partea egiteari eta, ondorioz, langileak mediku-arreta jasotzea eragotzi zuen. Hori dela eta, lankideek, egoera ikusita, larrialdietara deitu zuten, enpresak ezer egin gabe jarraitzen zuen bitartean.

Gertaera hori oso larria da; enpresak laguntza ukatu zion sorospen behar larrian zegoen langile bati, eta arriskuan jarri zuen langilearen osasuna. LABek ez du onartuko langileen aurkako halako jarrera eta errepresiorik. Enpresari eskatzen dio langileen osasuna lehenesteko ekoizpen eskakizun gogor horien aurretik, ikusita beharginek beren osasuna arriskuan jartzen dutela horiek betetzeko.

Nafarroako esku hartze sozialeko langileek sektorearen publifikazioa eta administrazio publikoarekin parekatzea exijitu dituzte

LABen antolatutako zaintza eta esku hartze sozialeko langileek elkarretaratzea egin dute Nafarroako Lan Epaitegiaren aurrean gaur goizean, esku-hartze sozialeko hirugarren hitzarmenaren negoziazio mahaia hasi aurretik. Langile publiko gisa onartuak izatearen aldarrikapena berretsi dute, sektorea publifikatzea eta haien lan baldintzak administrazio publikoarenekin parekatzea.

LAB sindikatuak hainbat mobilizazio eta ekintza egin ditu azken urteetan zaintza lanetan ari diren langileak langile publiko gisa aitortzearen alde, sektorearen publifikazioaren aldarrikapenaren baitan.

Nabarmentzekoak dira martxoaren 8an “Pribatizazioaren aurrean, zaintza publiko komunitarioa” lelopean egindako mobilizazioak, zaintzen bidezko errekonozimendua eta banaketa lortzeko, baita Donostian “Pribatizatutako zaintza langileak langile publikoak gara” lelopean egindako nazio mailako manifestazioa ere. Era berean, azaroaren 6an, sektorearen publifikazioa eskatzen jarraitzeko elkartu ziren.

Aurten, sindikatuak adierazi du lan-ildo horretan sakontzen jarraitzen duela, Nafarroan, Araban, Bizkaian eta Gipuzkoan esku hartze sozialeko hitzarmenen negoziazioen testuinguruan. Esparru horretan, plataformak osatu dira, administrazio publikoarekin parekatzea ekarriko luketen lan-baldintzak proposatu eta aldarrikatzeko.

LABek azpimarratu du negoziazio hauek aurrera egin dezaten beharrezkoa dela sektoreko langileen inplikazio aktiboa, bai negoziazio mahaietan, bai patronala presionatzeko mobilizazio eta ekintzetan parte hartuz. Era berean, negoziazio prozesuan zehar mobilizazio dinamikekin jarraitzea aurreikusten du sindikatuak.

EUDELek langileen ordezkaritzaren gehiengoak adierazitakoa errespetatu eta proposamenak egin behar ditu gatazka konpontzeko

EUDELek bere exekutiba biltzen du gaur eta beste gaien batzuen artean, euskara eta zerbitzuen kudeaketa landuko ditu. LABek eta ELAk udal sektoreak dituen aldarrikapenei erantzuteko eta langileen ordezkaritzaren gehiengoak errespetatzeko exijitzen diote EUDELi . Hala ez bada, mobilizazioekin eta grebekin jarraitzea baloratuko dute.

EAEko udaletan urte asko daramate lan baldintzak hobetuko dituen akordiorik gabe eta ondorioz, udaletako langileen lan baldintzak asko okertu dira. Alabaina, azken hilabetean, greba eta mobilizazioen eraginez, EUDELek proposamen berri bat helarazi die LAB eta ELAri.

Testu berriak eduki batzuk jartzen ditu mahai gainean, eta LABek eta ELAk aurrerapauso bezala hartu dituzte, baina ez dira nahikoa sektoreak dituen aldarrikapenak falta direlako. Izan ere, besteak beste, aldarrikapen hauek falta dira: erosahalmenaren berreskurapena eta etorkizuneko soldatak Madrilen ez erabakitzea, pribatizazioak ekiditeko neurri zehatzak eta zerbitzu horien publifikazioa bertako langileak subrogatuz, gazteberritze planetarako neurri zehatzak, jardunaldi murrizketa handiagoa, euskararen ezagutza eta erabilera bermatzea eta hautaketa prozesuetan aurrerapausoak.

LABek eta ELAk momentua erabakigarria dela eta egoera konpontzeko EUDELek aurrerapausoak eman behar dituela uste dute. Testuinguru horretan EUDELek gaur bere exekutiba biltzen du, besteak beste, euskarari eta zerbitzuen kudeaketari buruz alderdien arteko posizionamendu bateratu bakarra lantzeko. Izan ere, gaur gaurkoz, bi gai hauetan bi proposamen ezberdin daude mahai gainean, EAJ-PSErena eta EH Bildurena. LAB eta ELA sindikatuek mahai negoziatzaileetan adierazi izan dute gai hauetan EH Bilduk egindako proposamenarekin adostasun maila handiagoa dutela eta hori dela Udalhitzek aurrera egiteko EUDELek jaso beharreko proposamena. Beraz, LABek eta ELAk, sektore honetan %83tik gorako ordezkaritza dutela kontuan harturik, EUDEL osatzen duten alderdi guztiei hurrengoa exijitzen diete: Udalhitzeko mahai-negoziatzaileko gehiengo sindikal zabalak adierazitakoa errespetatu eta onartzea.

Gaurko bileran ebatzi behar dituzten gai hauetaz gain, gainera, aukera bat dute biharko mahai negoziatzailean greban dagoen EAEko udalen sektoreak dituen aldarrikapenak mahaian jartzeko eta gatazka konpontzeko. Hala egiten ez badute, hurrengo hilabeteetan greba eta mobilizazio dinamikan sakontzea baloratuko dute sindikatuek.

Osasun publikoaren desegitearen aurrean, zatiketa korporatiboa baztertzea eta negoziazio integrala exijitzen ditu LABek

LABek egoeraren larritasunari buruzko diagnostikoa partekatzen duen arren, arazoa egiturazkoa dela uste du, eta irtenbidea klase ikuspegiz landu behar dela. Sistema publikoa indartu behar da, eta, horretarako, plantilla behar bezala dimentsionatu, lan baldintzak hobetu, profesionalen ihesa saihestu eta pribatizazio prozesuei aurre egin behar zaie.

LABek Eusko Jaurlaritzaren Osasun Sailari exijitzen dio EAEko bere eskumen exekutiboak bere gain har ditzala, Madril ez dezala ezkutu gisa erabili eta duela 18 urtetik zaharkituta dagoen Akordio Arautzailea egunera dezala. Era berean, Osasun Itunaren instrumentalizazioa salatzen du. Izan ere, itunean lankidetza publiko-pribatua blindatu zen, eta saihestu egin zen plantilla handitzea, premiazkoa izan arren. Orain, berriz, gatazka baliatzen ari dira klinika pribatuak aberasteko, pazienteak modu masiboan hara bideratuz. Gainera, bideratze sistematiko horiek modu inprobisatuan eta kontrolik gabe egiten ari dira, eta horrek pazienteen segurtasuna arriskuan jartzen du.

LABen ustez, medikuen kolektiboaren lan baldintzak soilik negoziatzeak eta estatutu propio bat eskatzeak langile klasea ahultzen du, zerbitzu publikoa zatitzen du eta osasun sistema publikoaren arazoa egiturazkoa dela ezkutatzen du: dimentsionamendu falta, eredua eta lan eskubideen babes eskasa dira sistema osoari eragiten dioten arazoak. Gainera, sistemak berak ahalbidetzen eta sustatzen du jardun publiko-pribatu bikoitza, eta horrek profesionalen etengabeko ihesa eragiten du. Horregatik, LABek bateraezintasunen gaineko kontrol zorrotzaren alde egiten du.

LABek salatzen du Medikuen Sindikatuak eta Osakidetzako zuzendaritzak mahai sektoriala negoziaziorako esparru gisa deslegitimatzen dutela. Izan ere, ez dute bertan gatazka jorratzen, ezta aipatzen ere, Osakidetzako lan baldintzak negoziatzeko esparru ofiziala hori izan arren eta hainbat arlotan Estatutu Markoa gainditzeko gaitasuna duen arren.

Fakultatiboentzako estatutu propio eta berezitua eskatzen duten greba egunen eta mobilizazio korporatiboen aurrean, LABek adierazi nahi du egoeraren larritasunari buruzko diagnostikoa guztiz partekatzen duela. Sindikatuak aspalditik salatzen du Etengabeko Arretako Guneetako mediku faltaren eta lehen mailako arretaren egoera kritikoaren arazoa. Egoera hori logika merkantilistaren eta zerbitzu publikoa desegitearen estrategiaren ondorio da: profesionalen egiturazko gabezia, jasanezinak diren lan-kargak, 24 orduko guardia integralen sistema itogarria, ordezkapenen estaldura eskasa eta abar. Horrek guztiak burnout kasuen eta arrisku psikosozialen gorakada kezkagarria eragin du, aurrekaririk gabekoa eta erantzun egokirik izaten ari ez dena.

Ordainsarietan 70 milioi euro eskaintzea bezalako iragarpenak tranpa hutsak dira. Herritarrak engainatzea eta Osakidetza egoera honetara eraman duen eredua bera betikotzea dute helburu. Osakidetzaren arazoak ez dira konpontzen ordainsariak berrikusita soilik —berez, badute horretarako garaia, duela hamarkada bat baino gehiagotik berritu gabe daude eta—. Horrelako neurriek ez dute eraginkortasunik izango lan baldintzak hobetzeko neurriekin batera ez badatoz. LABen iritziz, iragarpen horiek sailaren komunikazio estrategiaren parte dira, osasungintza publikoaren egoera larria, langile guztien lan baldintza tamalgarriak eta zerbitzuaren desmantelamendua ezkutatzeko.

Horregatik, LABek uste du arazoaren erroa egiturazkoa dela eta irtenbidea klase ikuspegi kolektibotik landu behar dela. Horrenbestez, Osakidetzako medikuentzat negoziazio esparru berezitu bat sortzearen aurka dago. Aldarrikapen horrek Osasun Sailaren estrategia indartzen du, euskal osasun zerbitzuko plantilla zatitzeko helburua duena. LABek negoziazio kolektibo integral eta gardena defendatzen du, egungo arreta beharrei eta plantilla osoaren interesei erantzungo diena, kategoria eta unitate bakoitzaren berezitasunak kontuan hartuko dituena.

LABen proposamenen artean daude plantilla osoarentzat urteko lanaldia murriztea, asteko 30 orduko lanaldia helburu moduan jarrita; guardiak lanaldiaren barruan integratzea, plantillaren plangintza hobetzea, eta profesional gehiago prestatzea, unibertsitateko eta BAME (Barneko Mediku Egoiliarrak) plazen kopurua handituz. Era berean, beharrezkoa da lanaren antolaketa berritzea eta atsedenaldiak bermatzea, profesional guztientzat antzeko lanaldiak ahalbidetuko dituen txanda-sistema aztertuz. Ildo horretan, LABek erabat baztertzen du medikuen sindikatuek proposatzen duten irtenbidea; hau da, lan boluntarioaren bidez arazoa konpontzea. Izan ere, horrek egungo sistema betikotzea baino ez luke ekarriko. Halaber, hainbat aldagai kontuan hartuta langileek erretiro-adina aurreratzeko edo lanaldia murrizteko formulak aztertu behar dira.

Sistema publikoa indartu behar da, eta, horretarako, plantilla behar bezala dimentsionatu, lan-baldintzak hobetu, profesionalen ihesa saihestu eta pribatizazio prozesuei aurre egin behar zaie.

Osasun sistema publikoak gero eta arazo gehiago dituen eta zuzendaritza lan-esparrua eguneratzeko gai ez den testuinguru honetan, LABek epe laburrean agertoki gatazkatsua aurreikusten du. Sindikatua dagoeneko hasia da dinamika propioak zein elkarlanekoak aktibatzen, plantillaren nekea eta haserrea bideratzeko eta kaleetan zein lantokietan beharrezko presioa egiteko, %100 publikoa, unibertsala, euskalduna eta komunitarioa izango den osasun eredua borrokatu eta defendatze aldera.

PRIMAFRIOn jazarpen sindikalik ez! Negoziazioa orain!

Duela hilabete gutxi arte, PRIMAFRIO ordezkaritza sindikalik gabeko enpresa zen. Zuzendaritzak egoera hori baliatzen zuen nahi zuena egiteko. Izan ere, abenduan hauteskunde sindikalak deitu genituenean, enpresa bere aldeko hautagaitza bultzatzen saiatu zen, ezer aldatu ez zedin eta orain arte bezala jokatzen jarraitu ahal izateko. Hala ere, langileek LABen aldeko apustua egin zuten.

Hilabete hauetan, lan baldintzen urraketa ugari atzeman ditugu, besteak beste, lanaldiaren erregistrorik ez izatea, lan-egutegirik ez egotea, ordaindu gabeko lanaldiak, lan istripuen estalketa eta langileen lan baldintzetan zuzenean eragiten duten beste hainbat egoera.

Egoera horren aurrean, erreklamazioak aurkeztu ditugu, konponbideak eskatu eta negoziazio bideak irekitzen saiatu gara, irregulartasun horiek guztiak zuzentzeko eta enpresa hitzarmen baten bidez enpresa honetako lan baldintza espezifikoak arautu eta hobetzeko.

PRIMAFRIOren erantzuna argia izan da. Ez dago ezer negoziatzeko prest, baina hori gutxi balitz, jazarpen sindikalaren bidea hartu du, beren eskubideak aldarrikatzen dituzten langileak zigortuz eta kaleratuz.

Langileek erreklamatzeko beldurra izatea nahi dute, eta dena lehen bezala jarraitzea. Baina LABetik argi dugu ez dugula egoera hau onartuko. Arazoei elkarrizketaren eta negoziazioaren bidez irtenbidea ematen saiatu gara, baina enpresaren jarrerak urrats bat gehiago ematera behartzen gaitu.

Horregatik, mobilizazio kanpaina bati ekingo diogu, langileek pairatzen duten jazarpena salatzeko eta PRIMAFRIOri bere jarrera alda dezala eta negoziazio mahaian eseri dadila exijitzeko.

Gaur PRECOren aurrean egin dugu kontzentrazioa, eta bileran inongo aurrerapausorik eman ez denez, ekainaren 26an lau orduko lanuztea egingo dugu, 14:00etatik, 18:00etara. Lehenago, ekainaren 15ean beste kontzentrazio bat egingo dugu 13:00etan, PRIMAFRIO sarreran.

“Gutxiago toreatu eta gehiago negoziatu”: Nafarroako Gurutze Gorriaren batzordeak mobilizatzeko deia egin du ekainaren 20an

Nafarroako Gurutze Gorriko ordezkari sindikalek (LAB, CCOO eta UGT) salatu dute erakundeak negoziazio mahaia utzi duela urte eta erdi baino gehiagoko elkarrizketen ondoren, eta langileen lan baldintzei buruz sortutako ziurgabetasunaz ohartarazi dute.

Nafarroako Gurutze Gorriko enpresa-batzordeak manifestazioa deitu du ekainaren 20rako, 12:00etan, erakundearen egoitzatik irtenda, hitzarmen kolektiboaren negoziazioak hautsi izana salatzeko eta langileen ordezkariekin berriro hitz egiteko eskatzeko.

Ordezkaritza sindikalak salatu duenez, erakundea “enpresa-batzordea toreatzen aritu da” negoziazio-prozesu osoan, lehenik hitzarmen propio baten edukietan eta, ondoren, hitzarmen sektorialera igarotzean. Bere ustez, fase batean ere ez du zuzendaritzak akordiorako benetako borondaterik izan, eta azkenean negoziazio-mahaitik altxatzea erabaki du.

Adierazi dutenez, egoera horrek “ziurgabetasun handia” sortzen du plantillen artean, bereziki zuzendaritzak sektoreko hitzarmena alde bakarretik aplikatzeko aukeraren aurrean. Ohartarazi dutenez, neurri horrek funtsezko aldaketa ekarriko luke lan-baldintzetan, eta soldata-eskala bikoitza eragin lezake langileen artean.

Gurutze Gorriak GKE gisa egiten duen gizarte-lanaren eta langileen inguruan hartutako erabakien arteko kontraesana ere kritikatu du batzordeak, eta “kontzientzia sozialik eza” leporatu dio enpresari. Ildo horretan, erakundeak “gizatasuna eta zaintza predikatzen ditu munduan zehar, baina bere langileen lan-baldintzak ahal duen bakoitzean baztertu eta izozten ditu”.

Era berean, gogorarazi du Gurutze Gorria Nafarroako Esku-hartze Sozialerako Hitzarmen Kolektiboaren inpugnazioa bultzatu zuen patronalaren parte izan zela, eta prozesu judizial hori, azkenean, jarrera horren aurka ebatzi zela.

Ekainaren 20ko manifestazioaren helburua da egoera hori ikusaraztea eta negoziazio kolektiborako itzulera eskatzea. Batzordeak ziurtatu du mobilizazioei eutsiko diela aurrerapausorik ematen ez den bitartean, eta erakundearen zuzendaritzari zuzendutako mezu batekin laburbildu du bere eskakizun nagusia: “Gutxiago toreatu eta gehiago negoziatu”.