Pribatizatuta dauden zaintza-zerbitzu publikoetako LABeko ordezkariek (egoitzetakoek, esku hartze sozialekoek, etxez-etxeko laguntza zerbitzuetakoek, Beti-ON-ekoek eta aniztasun funtzionalekoek) eta enplegu zentro berezietakoek sektore bakoitzeko errealitateak eta borrokak partekatu ditugu.
Enplegu zentro berezietako langileak ez gara esklaboak, ezta bigarren mailako langileak ere. Besteak beste, areagotu egingo ditugu sektoreko hitzarmenaren eta 14 ordainsaritan 1.500 eurotik gorako soldaten aldeko borrokak, helburu horiek lortu arte.
Zerbitzu publikoak eskaintzen ditugun langile pribatizatuak langile publikoak gara. Guk bizitza sostengatzen dugu, baina lan-karga jasanezinekin, plantilla eskasekin eta gure osasuna hondatzen duen presio emozionalarekin egiten dugu. Bitartean, enpresa pribatuek negozioa egiten dute gure lanaren eta zaintzen ditugun pertsonen beharren kontura. Pribatizazioa indarkeria estrukturala da. Eta alternatiba bakarra da publifikazioa.
Publifikazioaren bidean, sektore guztietan exijitzen ditugu neurri errealak arazo estrukturalei aurre egiteko:
– Lan-baldintzak langile publikoenekin parekatzea.
– Langile gehiago eta ratioak berritzea.
– Aurre egin behar diegu arrisku psikosozial larrien aurreko neurriak.
– Euskalduntzeko benetako planak.
– Laneko bizitzaren azken etaparako neurriak.
-…
LABetik sektore bakoitzeko borrokak areagotuko ditugu, eta indarrak ere batuko ditugu. Grebak ere barne hartuko dituzten mobilizazio-zikloekin egingo dugu hau. Pribatizatutako zaintza sektore guztiak kalean eta borrokan batuko gara.
Gaur, oso argi esaten dugu: borrokarako prest gaude eta borrokara goaz.