2026-07-25
Blog Page 2

Jaurlaritzak zerbitzu eta langile publikoen arazoen aurrean inprobisazioa darabil, eta epe luzeko erronkak Madrilen esku uzten ditu

Gaur ere Lakuan egin den Funtzio Publikoaren Mahai Orokorraren bileratik haserre atera da LAB. Izan ere, bere ustez foro horretan jaurlaritzaren ardurapean biltzen diren sektoreen eta langileen baldintzak zehaztu beharko ziren, eta ardura eta erantzukizun falta antzeman du beste behin ere.

Agertzen diren arazo handiei inprobisazioz erantzuten zaie, unean une eta kolektiboz kolektibo. Zerbitzu eta langile publikoen gaiak estrategikoki aztertu eta luzera begirako konponbideak Euskal Herrian bilatu ordez, Madrilek inposatzen dituen neurriak ezartzearekin konformatzen da.

Horrela, gaurko bileran eztabaidatutako gaietan argi ikusi da noraino iristen den autogobernuaren defentsa: erretiro-txanda kontratua dela eta, Madrilek agindutako irizpideak zainduko ditu jaurlaritzak, eta langile askori ukatzen jarraituko du, funtzionarioak, estatutarioak eta behin-behinekoak; birjartze-tasekin ere, Madrilek zer erabaki zain; baita Europak derrigortzen duen behin-behinekotasun tasa %8ra jaisteko irizpideak ere, estatu espainiarrari begira; langile publikoen eros-ahalmena ere Madrilek erabakitzea nahiago du administrazioak. Hau guztia Euskal Herriko errealitatetik urrun, borondate nahikorik ez dagoelako.

Inprobisazioa eta langileen zatiketarako borondatea aldiz, agerian utzi ditu Jaurlaritzak: lanaldia murrizteko eskaeren aurrean (LABek 30 orduko lanastea aldarrikatzen jarraitu du), gaia sektoreka lantzea lehenesten du. Bai eta plantillak gaztetzeko neurriak ere, Jaurlaritzak lehenago sektoreka negoziatu nahi du, eta ondoren akordioak orokortu. Zentzu honetan gogorarazi behar dugu, LABek gazteberritze neurriak mobilizazioen bidez lortu dituela, hezkuntza publikoan grebak eta Jaurlaritzako Alorreko mahaian lanuzteak eginda, eta gainerako sektoreetan oraingoz ez duela negoziazio mahaietara proposamenik eraman. LABen iritziz lehenago eremu osorako orube bat adostu behar da soldata eta enpleguari dagozkion gai guztietan, izan ere honek sektoreetan egokitzen lagunduko luke, eta ez alderantziz. Langile klasearen zatitze estrategia hori aste honetan Osakidetzan ere argi ikusi da, non kolektibo minoritario batekin adostuta, lan baldintzak eta sektore oso baten izaera baldintzatuta geldi daitezke.

LABek argi du, zerbitzu publikoen eta bere langileen lan baldintzak defendatzeko Administrazioaren eta hau kudeatzen duten alderdien borondateak aldatu egin behar dira. Eta aldaketa hau ez da bilera antzuetan lortzen, greba eta mobilizazioen bitartez baizik

Ikuskizun eta ekitaldietako langileek grebak deitu dituzte Gasteizko jaietan eta Donostiako nahiz Bilboko aste nagusietan

Berriro elkartu gara ikuskizunen eta ekitaldiaren hitzarmena negoziatzen dugun sindikatuok. Oraingoan, EAEko hiru hiriburuetako jaietako greba-datak iragartzeko egin dugu. Aski dela esan duen sektore oso baten indarrarekin eta babesarekin egiten dugu, gainera.

EUKI patronalaren aldetik utzikeria berbera sentitzen jarraitzen dugu; erabateko isiltasunaren oihartzuna.

Erabat kontrajarria da patronalaren aldetik sumatzen dugun utzikeria hori eta herri-eragileen aldetik sentitzen dugun indarra eta batasuna. Alde batetik, lan-ikuskaritzan salaketak aurkeztu ondoren, iritsi dira arrazoia ematen diguten, eta hainbat enpresa zigortzen dituzten, lehen txostenak. Eta, bestetik, elkarteetatik, sindikatuetatik eta gizarte-kolektiboetatik babesa lortzen jarraitzen dugu. Batasuna adierazten azkenak, Bilboko Konpartsetako, Donostiako Piratetako eta Gasteizko Txosna Batzordeko herri-mugimenduetako kideak izan dira. Sektorearen problematika eta prekaritatea lehen eskutik ezagutzen dute (EUKIk behin eta berriz ukatu duen hori) eta, horregatik, gurekin bat egin nahi izan dute. Batasun horrek erakusten du jai duinak defendatzeko langileen eskubideak defendatu behar direla derrigor.

Kultura ezin baita esplotazioaren sinonimo izan.

Borrokan jarraituko dugulako, enpresarien aldetik zentzutasuna ez dagoen bitartean, eta langileei baldintza duinak bermatzeko elkarrizketei berriro ekitea erabakitzen duten artean.

Beraz, gaur, Arriaga Antzokia baino leku esanguratsuagorik ez baitzen, greba eta borroka egun hauetara joateko dei bateratua egin dugu:

  • GASTEIZ: abuztuaren 5a (Araban greba)
  • DONOSTIA: abuztuaren 14a (Gipuzkoan greba)
  • BILBO: abuztuaren 26a (Bizkaian greba)

Gora langileon borroka! Ikuskizunen eta ekitaldien sektorerako hitzarmen duinaren alde!

Euskaraz negoziatu ahal izateko plana eskatu diogu Lan Harremanen Kontseiluari

LAB EAEko Lan Harremanen Kontseiluarekin (LHK) bildu da negoziazio kolektiboan euskarak izan behar duen presentziaz eta erabileraz aritzeko. Bileran, sindikatuak berretsi du euskarak lan harremanetan eta negoziazio kolektiboan urrats sendoak egin behar dituela, eta horretarako neurri zehatzak hartzea ezinbestekoa dela.

LABek gogorarazi du azken urteotan behin baino gehiagotan proposatu dituela LHKren baitan euskara indartzeko neurriak. Horien artean, bitartekariak euskal hiztunak izatea eskatu izan du, eta egindako lanketaren ondorioz, gaur egun bitartekari ia guztiak euskal hiztunak dira.

Ildo berean, LABek ongi etorria eman dio ELAk negoziazio kolektiboa euskaraz garatzeko egin duen proposamenari, sindikatuak urteotan landu eta defendatu duen norabide berean kokatzen delako. Horrenbestez, LABek, LHK-ren parte hartzaile den heinean, bere tresna eta baliabideak eskura jarriko ditu proposamen hori gauzatzeko bidean.

Helburu horrekin, LABek Lan Harremanen Kontseiluari datorren ikasturterako euskaraz negoziatu ahal izateko plan zehatz bat prestatzeko eskatu dio. Sindikatuaren ustez, plan horrek negoziazio kolektiboko prozesuetan euskararen erabilera bermatzeko beharrezko baliabideak, irizpideak eta antolaketa-neurriak jaso beharko lituzke. Hori aurkezteko, LHK-n ez-ohiko pleno bat deitzeko saiakera egingo dugu. Ez dakigu zein izan den ELAk euskaraz negoziatzeko eskaera 27 negoziazio mahaietara soilik mugatzeko arrazoia, izan ere, 47 dira EAE-n negoziatzen ari diren hitzarmenak. LABek 47 hitzarmen horiek guztietan euskaraz negoziatzeko gaitasuna eta borondatea izanik, negoziazio guztietan neurriak ezartzeko proposamena egingo du.

Era berean, Nafarroan ere hitzarmen ia guztiak gazteleraz negoziatzen direnez, euskara bermatzeko neurriak proposatzea aztertuko dugu datorren ikasturtean.

Azkenik, LABek nabarmendu du euskararen presentzia lan munduan oraindik ere oso urria dela, eta erronka nagusietako bat dela egoera hori iraultzea. Hitzarmenak euskaraz negoziatzeko dugun eskubidea gauzatzeko urratsak garrantzitsuak izanik, ezinbestekoa iruditzen zaigu neurri sakonagoen alde egitea. Negoziazio kolektiboak euskara gehiago behar du. Horretarako, ezinbestekotzat jo du bai sektore mailan bai enpresetan euskara planak sustatzea eta garatzea. LABek iragarri du datozen hilabeteetan lan ildo horri lehentasuna emango diola eta horren aldeko indarrak bilduko dituela, euskarak lan munduan eta negoziazio kolektiboan dagokion tokia izan dezan.

Osakidetzako mahai sektorialetik altxatu gara, Euskadiko Sendagileen Sindikatuarekin egindako isilpeko negoziazioaren aurrean

LABen uste dugu langile kolektibo guztien ahotsa entzun behar dela, eta negoziazio kolektiboa ezin dela sindikatu edo kolektibo bakar baten eta administrazioaren arteko aldebiko harremanera mugatu. Udazkenean, lan baldintzak hobetzeko eta osasun zerbitzua indartzeko mobilizazio dinamika bultzatuko dugu.

Duela aste batzuk LABek eskatu zuen Euskadiko Sendagileen Sindikatuak (SME) eta Osakidetzako zuzendaritza isilpean egiten ari ziren negoziazioa mahai sektorialera eramateko, gardentasuna bermatzeko eta gainerako langileekiko zein haien ordezkariekiko errespetuz jokatzeko.

Joan den ostegunean helarazi ziguten LABi aldez aurretik adostutako proposamena. Gainerako sindikatuen iritzia kontuan hartu gabe aurkeztu dute, eta, are larriagoa dena, medikuen oniritzirik gabe; izan ere, SME ez da medikuen ordezkari bakarra. Horrenbestez, mahai sektoriala negoziazio kolektiborako esparru gisa deslegitimatu dute, nahiz eta Alberto Martinez Eusko Jaurlaritzako Osasun sailburuak behin eta berriz adierazi duen Madrilek ezarritako mugak ezin zirela gainditu.

LABen ustez, faltsuki itxitako gatazka honek ondorio larriak izango ditu Osakidetzako zuzendaritzarentzat, erabiltzaileentzat eta negoziazio kolektiboarentzat. Izan ere, osasun sistema publikoaren arazoak egiturazkoak dira, eta akordio honek ez ditu konpontzen; aitzitik, estali egiten ditu.

LABen bat egiten dugu medikuen diagnostiko eta aldarrikapen askorekin, baina uste dugu arazoaren izaera estrukturala dela, eta erantzunak ezin duela kolektibo bakar batera mugatu. Osakidetzako langile guztien lanbaldintzak hobetzea eta erabiltzaileei eskaintzen zaien arreta indartzea dira benetako erronkak. Horretarako, osasun sistema publikoa indartuko duen bestelako eredu baten alde egiten dugu.

LABen iritziz, gaur aurkeztutako akordioak hutsune nabarmenak ditu, eta ez du benetako aldaketa estrukturalik proposatzen.

  • Ez dio guardien sistemaren eta lanaldiaren arazoaren erroari heltzen. Guardiak mantentzen dira, baina beste modu batean antolatuta. Gainera, guardietan, lokalizazioetan eta arratsaldeko jardueretan egindako lanordu guztiak ez dira lanordu gisa aitortzen edo konpentsatzen, eta horrek egungo desoreka mantentzen du.
  • Neurri asko “jarduera asistentziala bermatzearen” baldintzapean utzi dira. Horrek, praktikan, zuzendaritzen eta zerbitzuburuen esku uzten du neurriak aplikatzea, eta arbitrariotasuna eta desberdintasunak betikotzeko arriskua dakar.
  • 24 orduko guardiak 12 ordukoetan banatzea ez da hobekuntza. Plantilla handitu gabe, presentzia egun gehiago eta asteburu libre gutxiago ekar ditzake, lan karga murriztu gabe.
  • Medikuen arazo nagusia ez da soldata, baizik eta lanaldiaren antolaketa, atsedenaren bermea eta lan karga. Horregatik, ordainsariak handitzeak ez ditu benetako arazoak konpontzen.
  • Akordioak ez ditu langileen osasuna, atsedenaldia eta lana eta bizitza pertsonala uztartzeko beharra erdigunean jartzen.

LABen defendatzen dugu medikuen lan antolaketa ez dela aparteko araubide batean mantendu behar; aitzitik, Osakidetzako gainerako langileen lan baldintzetara hurbildu behar dela, salbuespenak eta mediku batzuen pribilegioak gaindituz. Gogorarazi behar dugu gatazka nabarmen areagotu zela ministroak iradoki zuen unetik zerbitzuburuek ezin izango zutela jarduera publikoa eta pribatua bateragarri egin.

Kategoria bakar bati hobekuntzak eskaintzeak ez du Osakidetzaren arazoa konpontzen. Alderantziz, eredu oker bat betikotzen du, eta ez die erantzuten kolektibo horren benetako arazoei ere. Osakidetzako langile guztiek —medikuek barne— soldatak eguneratu gabe dituzte, lanaldi luzeak egiten dituzte, planifikatu gabeko txandak pairatzen dituzte eta giza baliabide eskasiari egin behar diote aurre. Horiei guztiei, besteak beste, erantzun behar die Osakidetzako zuzendaritzak.

Horregatik, LABen ustez mobilizaziorako garaia da. Udazkenean, lan baldintzak hobetzeko eta osasun zerbitzua indartzeko mobilizazio dinamika berri bat bultzatuko du, grebak barne. Helburua mobilizazio ahalik eta zabalena bultzatzea da, gainerako sindikatu eta eragileekin elkarlanean, borroka estrategia eraginkorrena adostu eta aurrera eramateko.

Uste dugu langile kolektibo guztien ahotsa entzun behar dela, eta negoziazio kolektiboa ezin dela sindikatu edo kolektibo bakar baten eta administrazioaren arteko aldebiko harremanera mugatu.

Azkenik, LABetik Eusko Jaurlaritzako Osasun Sailari exijitzen diogu duela 18 urtetik eguneratu gabe dagoen Akordio Arautzailea negoziatzeko eta berritzeko.

Beraz, osasun sistema publikoa indartzeko, pribatizatutako zerbitzuak berriro kudeaketa publikora itzultzeko eta Osakidetzako langile guztien lan baldintzak negoziatzeko benetako prozesua abian jartzea exijitzen dugu.

Primafriok greba eskubidea urratzen segitzen du

Atzo, Arabako PRIMAFRIO enpresan bigarren lanuzte deialdia gauzatu zen. Aurrekoan bezala, enpresak berriro ere greba batzordeari lan zentrora sartzea debekatu zion, greba eskubidea urratuz eta lanuztea egin zuten langileen lanpostuak ez direla ordezkatzen egiaztatzeko aukera eragotziz.

Enpresak jazarpen sindikalaren bidean jarraitzen du eta benetako negoziazioari uko egiten dio. LABek langileen eskubideen defentsan lanean jarraituko du, jazarpen sindikalarekin amaitzea eta benetako negoziazio bati berehala ekitea exijituz.

LABek eta ELAk bilera eskatu diogu Mikel Torres lehendakariordeari, 1.500 euroko gutxieneko soldataren aldeko konpromisoak eskatzeko

Martxoaren 17ko greba orokor arrakastatsuaren ondoren ELA eta LAB Kongresuan gutxieneko soldata propio baten aldeko ekimena sustatzen ari gara. Greba Orokorraren aurretik Mikel Torresek uko egin zion grebaren deitzaileekin biltzeari;LABek eta ELAk, biltzeaz gain, konpromiso zehatzak eskatuko dizkiogu patronala presionatu dezan

Martxoaren 17ko greba orokor arrakastatsua igaro ondoren, LAB eta ELAlanean ari gara Estatuko beste sindikatu batzuekin batera Diputatuen Kongresuan gutxieneko soldata propio bat onar dadin. Bide horretaz gain, sindikatuon iritziz ezinbestekoa da Eusko Jaurlaritzaren konpromiso irmoa gutxieneko soldataren alde eta berau lortzea gehien oztopatzen duen patronalari aurre egiteko. Mobilizazio eta greba ziklo baten ondoren interlokuzioari aukera eman nahi diogu LABek zein ELAk.

Mikel Torresek ez zuen greba orokorra deitu zuten sindikatuekin bildu nahi izan grebaren aurretik eta ez zuen eragin nahi izan akordio bat bilatuz greba ekiditeko. Elkarrizketarako deiak egin zituen arren, lehendakariordea izan zen hitzari bidea itxi ziona. Era berean, greba orokorra igaro ondoren, Eusko Jaurlaritzak ez du gutxieneko soldatari buruz berriz hitz egin nahi izan. LABen eta ELAren iritziz oso larria litzateke EAEko bi sindikatu nagusion aldarriak soilik greba orokor baten testuinguruan izatea hizketagai. Eusko Jaurlaritzaren jarrera autoritarioa ez litzateke ulergarria izango, are gutxiago berriro ere bilera ukatzea.

LABek eta ELAk ez diogu uko egingo 1.500 eurotako gutxieneko soldataren aldarriari. Pobrezia hazten ari den testuinguru honetan, Hego Euskal Herriko langileen nahiari erantzuteaz gain, okerren dauden langileen aldeko ezinbesteko ekimena da. Orain arte ekimen honen aurkako oztopo nagusiak patronala eta Eusko Jaurlaritza izan dira. Horregatik, Mikel Torresi zuzeneko inplikazioa eskatuko diogu patronalaren blokeoari aurre egiteko eta instituzioak gutxieneko soldataren aldeko eragile izan daitezen.

Mikel Torresi eskatutako bilera lehena izango da greba orokorraren ondoren. Uda ondoren LABek eta ELAk beste ekimen batzuk publiko egingo dituzte.

Sidenorrek lehentasuna ematen dio produkzioari langileen osasunaren gainetik

Langileak etxera fisikoki eta mentalki suntsituta itzuli izan dira lanaldien ondoren, jasan behar izan dituzten tenperatura altuen ondorioz.

Maiatzean, ekainean eta uztailean, Sidenorreko langileek muturreko tenperaturak jasan behar izan dituzte lantokian. Tenperatura horiek aise gainditu dituzte lantokietan errespetatu beharreko tenperatura-urkilak, Laneko Arriskuen Prebentzioari buruzko Legearen arabera. Horrela, tenperaturak 14 eta 25ºC artean egon behar duela jasotzen bada, altzairutegian behin baino gehiagotan gainditu dira 50ºC.

Bero horren ondorioz, hainbat pertsona joan behar izan dira botikinera. Egoera horren aurrean, gehiengo sindikal bat – ELA, LAB, La Senda de Ugarte eta ESK – saiatu gara langileen osasuna babesteko neurriak adosten enpresako Segurtasun eta Osasun batzordean, baina bilera horiek ezer gutxi konpondu dute. Adibide bat jartzearren, ekaineko bero handieneko egunetako batean, altzairu-fabrikan erregistratutako tenperaturen aurrean, batzordeak eskatu zion enpresari produkzioa pertsonen osasunaren aurkako arrisku larri eta berehalakoagatik egokitzea baloratzeko, eta ez zitzaion jaramonik egin. Bada, enpresaren erantzuna izan zen sute-simulazio bat egitea hurrengo egunean, 13:30ean, Euskalmetek bero handiagatik aktibatutako abisuekin eta alarmekin jarraitzen genuenean. Hau da, lanaldi osoan muturreko beroarekin lan egiten zuten langileak kalera atera behar izan ziren 44ºC-ko beroarekin, eguzkitik babestu ezinik, NBE guztiekin eta tenperaturaren berri emateko eskumuturrekoak aldi berean txistuka zituztela. Jarrera horrek, gainera, enpresaren larrialdi-planean bertan jasotakoa urratzen du; izan ere, plan horrek adierazten du ez dela simulaziorik egin behar ordu zentraletan, bero-egunetan.

Horrela, eta beti ere pertsonen ongizatea babesteko asmoz, uda honetan etengabeak izaten ari diren muturreko bero-boladei aurre egiteko hainbat aukera eta alternatiba proposatu zaizkio enpresari.

Hasiera batean, enpresak entzungor egin zuen. Baina batzordeak zuzendaritzari Lan Ikuskaritzara joatearen berri eman ondoren, jarrera aldatu zuela zirudien. Zoritxarrez, berriz ere beste bero-bolada batean gaudenean, hartutako neurriak testimonialak eta noizbehinkakoak izan dira, eta, batez ere, zerbait egiten dutelako itxurakerian zentratu dira. Neurri eraginkorrik gabe. Benetako neurririk gabe.

Horregatik, Sidenorreko plantilla ordezkatzen dugunok argi eta garbi esaten dugu: Sidenorrek lehentasuna ematen dio produkzioari langileen segurtasuna eta osasuna zaintzeari baino. Ez bakarrik Basauriko lantegian, baita beste guztietan ere. Horren adibide da joan den astean Gasteizko lankideek elkarretaratzea egin zutela, bero-kolpeak izan zirela eta, beroaren ondorioak arintzeko prebentzio-neurririk ez zegoela salatzeko.

SIDENORi eskatzen diogu pertsonen osasuna eta bizitza lehenesteko eta beharrezko neurriak hartzeko. Langileen segurtasuna eta osasuna ezin dira inprobisazioaren mende egon. Protokoloak eraginkortasunez aplikatu behar dira, arriskuari aurrea hartuz eta lan baldintza seguruak bermatuz.

Matia Fundazioko langileek zuzendaritzaren neurri murriztaileak salatzen dituzte

Matia Fundazioko zuzendaritzak hartutako neurri murriztaileak salatu ditu Matia Fundazioko zentroarteko batzordeak: lan postuen amortizazioa, kontratu bukaerak, lan postuak ez ordezkatzea, lan karga handitzea, orden murrizketa, garbiketa gutxitzea… hau dena egoera ekonomikoak eragin duela esanez.

Matiako Zuzendaritza da, Gerardo Amunarriz buru, fundazioaren bideragarritasuna bermatu eta aldundiarekin eta osasun sailarekin negoziatzen duena.

Ez da inolaz ere langileon ardura. Atsekabe handiz bizi dugu egoera guztia ordaintzen dugunok Matia Fundazioko langileak izatea, eta nola ez familia eta fundazioko zentru eta zerbitzuetako erabiltzaileak ere.

Beste alde batetik, publikoki salatu nahi dugu langileok bizi dugun egoera eta neurri guzti hauei buelta emateko beharrezkoak ikusten ditugun aldarrikapenekin jarraituko dugula diogu.

Greba Feminista Orokorrean parte hartzeagatik epaitu dituzten kideei babesa adierazteko elkarretaratzea egin dugu

Denon Bizitzak Erdigunean plataformak deituta, Donostiako epaitegiaren aurrean batu gara atxilotuak izan ziren grebalariei elkartasuna adierazteko, jazarpena salatzeko eta zaintza sistema publiko eta komunitarioaren aldeko borrokan segiko dugula argi uzteko.

Jarraian irakur daiteke Denon Bizitzak Erdigunean plataformaren komunikatua:

ZAINTZA SISTEMA PUBLIKOA ORAIN. BORROKAN JARRAITUKO DUGU!

Euskal Herriko Mugimendu Feministak urteak daramatza zaintza eta lanaren banaketa sexuala politizatzen, zaintza lanak lan duinak izateko borrokan, eta horien birbanaketa aldarrikatzen. Hala, 2023ko azaroaren 30ean Greba Feminista Orokorra egin genuen: Euskal Herriko hainbat eragile eta subjekturen arteko borroka artikulatu ostean, zaintza sistema pubilko komunitarioaren aldeko aldarriarekin kalera atera ginen. Greba antolatzeko eta gauzatzeko bestelako moduak ere asmatu genituen. Beraz, grebaren antolaketa prozesua eta eguna bera mugarri garrantzitsua dira.

Egun hartan, zaintza sistema publiko eta komunitario baten alde borrokan ari ziren hainbat grebalari identifikatu zituzten Euskal Herri osoan, eta haietako hainbat atxilotu ere egin zituzten (Gasteizen, Donostian eta Zumaian). Azken horiei elkartasuna eta babesa adierazteko gaude gaur hemen. 2024ko ekainaren 5ean epailearen aurrean deklaratu behar izan zuten hiru kidek, greba egun hartan desordena publikoa eragitea egotzita. Epailearen esku geratu zen zein bide judizial egin eta, orain, 6 hilabeteko espetxe zigorra jasotzeko arriskua dute. Akordio batera iritsiz gero, berriz, 1.000 eurotik gorako isunak izango dituzte. Biak ala biak zigor onartezinak dira.

Zumaiakoen kasua ez ezik, Gasteizkoena ere gogoratu nahi dugu: bertako kideak desobedientziagatik eta agintaritzaren aurkako atentatuagatik epaitu zituzten, eta delitu bakoitzagatik 6 hilabeteko espetxealdira eta kostuak ordaintzera zigortu dituzte. Haiei ere gure elkartasuna eta babesa helarazten diegu gaur hemendik. Halako eraso eta epaiek zaintza eraldatzeko borroka oztopatzea dute helburu, borroka horren alde lanean ari garen kideok geldiarazteko asmoz. Baina guk argi daukagu: antolakuntza eta desobedientzia jazartzen duen sistemaren aurrean, borrokan jarraituko dugu!

Egungo testuingurua ez da samurra: askotariko krisiak areagotzen ari dira, eta pobretze prozesu orokortua bizi dugu, zerbitzu publikoen pribatizazioarekin batera. Sistemak berak zaintza lanen pisua oraindik ere familiengan uzten du, eta bereziki, emakumeengan eta emakume arrazializatuengan (gehienetan, baldintza prekarioetan eta ikusezinetan ari dira lanean). Halaber, faxismoaren eta jarrera autoritarioen gorakada bizitzen ari gara munduan, eta horrek ere badu isla gurean, Euskal Herrian. Diskurtso misogino, arrazista eta klasistak indartzen ari dira, eta eskubide sozial eta kolektiboen aurkako erasoak zabaltzen. Horri lotuta, mugimendu sozialen aurkako kriminalizazioa eta errepresioa ere areagotzen ari da.

Testuinguru horretan, inoiz baino gehiago, borrokan jarraitzea dagokigu: borrokan, halako erasoei aurre egiteko; eta borrokan, sistema bera errotik aldatzeko, tartean, zaintza eraldatuz. Bide horretan, maiatzaren 10ean publiko egin genuen deialdia gogoratuz amaituko dugu: 2027ko apirilaren 17an mobilizazio nazionala egingo dugu Bilbon. Egun hori zaintza eraldatzeko herri konpromisoaren adierazpen bateratua izatea nahi dugu, ardurak hartzea exijitzeko eta garaipen berriak lortzeko urrats bat gehiago. Euskal Herriko eragile eta norbanakoei dei egiten diegu zaintza sistema eraldatzeko konpromisoak hartzera eta 2027ko mobilizazioaren antolaketan parte hartzera.

Zaintza sistema publikoa orain!”