2026-05-01
Blog Page 1279

LAB denuncia la escalada de incendios provocados y exigen un plan integral a la Diputación

La seccion sindical de LAB en la Diputacion Foral de Bizkaia denuncia la escalada de incendios provocados que están ocurriendo, casi en su totalidad, en el municipio de Karrantza y la falta de recursos materiales y personales para su extinción..

Se da la circunstancia de que estos incendios son intencionados y recurrentes todos los años, pero alarma especialmente la sincronización y organización de los provocados los días 8, 9 y 10 de marzo en Karrantza. El día 8 de marzo provocaron seis incendios en diferentes zonas y montes, incluso de espacios naturales protegidos, de este municipio de modo que Karrantza ardió por los cuatro costados lo que atestigua sincronización y organización en la actividad incendaria. Además, ese mismo día también se provocaron otros tres incendios, en Sopuerta, Mañaria y Abadiño. En total y prácticamente simultáneos se encontraban activos en Bizkaia nueve incendios en un día caluroso con vientos del sur y sequía acumulada.

Para la extinción simultánea de los incendios se movilizaron todos los medios disponibles de extinción del territorio y pese al esfuerzo de los componentes de los retenes de extinción de incendios, que tuvieron que trabajar en condiciones extremas, la superficie quemada de monte, sobre todo en Karrantza, alcanzó máximos históricos.

Pese a ello, en las dos últimas semanas han seguido produciéndose incendios provocados en Karrantza, cinco concretamente. Esto da una idea de la gravedad de asunto pero se desconocen las actuaciones que el Dpto. de Agricultura va a adoptar frente a esta situación y si va aplicar la legislación vigente respecto de los montes quemados que establece, entre otras premisas, el acotamiento al pastoreo, prohibir el pastoreo en las zonas quemadas para posibilitar su regeneración.

Asimismo y aunque la situación fue extrema queremos resaltar que los componentes de los retenes forestales de Agricultura y del Servicio de Extinción de Bomberos, así como sus mandos directos, realizaron una labor encomiable, por otra parte muy peligrosa.

Sin embargo, tenemos que DENUNCIAR:
1.- El personal de retenes del Departamento de Agricultura carece de teléfonos de trabajo, por lo que en lugares abruptos donde no funciona la comunicación por emisores, la comunicación entre el personal no es posible, ni para planificar la extinción ni, aún más grave, para informar de los posibles peligros.

2.- En los últimos años, el personal de la Lucha Contra Incendios dependiente del Departamento de Agricultura se ha visto considerablemente reducido. En algunos de estos incendios, incluso se carecía de un retén de vigilancia, que apoyara las labores de vigilancia y observación.

3.- Llevamos años solicitando un Plan de Incendios integral que gestione y optimice los recursos de la propia Diputación y que reconozca las reivindicaciones del colectivo: Investigación de los Incendios, adecuación del personal y de sus jornadas de trabajo, creación de la figura del Jefe de Retén, etc

Por todo ello, todos los sindicatos hemos solicitado una reunión con la Diputada de Agricultura para exponerle todas estas cuestiones e instarle a que de una vez por todas se implique y cumpla con las promesas que ha venido realizando desde el año 2009.
 

 

 

Dbus abre un proceso de selección para la creación de una bolsa de trabajo

0

Dbus, la compañía de autobuses de Donostia, actualizará la bolsa de trabajo para los siguientes puestos de trabajo: Conductor-Perceptor Polivalente, Conductor-Perceptor Polivalente (Personas con discapacidad), Limpieza- Repostaje, Limpieza- Repostaje (Personas con discapacidad), Limpieza Marquesinas (Personas con discapacidad) y Mecánico Electricista Polivalente. El periodo para hacer la solicitud acaba el 31 de marzo.

Dbus, la compañía de autobuses de Donostia, actualizará la bolsa de trabajo para los siguientes puestos de trabajo:

– Conductor-Perceptor Polivalente
– Conductor-Perceptor Polivalente (Personas con discapacidad)
– Limpieza- Repostaje
– Limpieza- Repostaje (Personas con discapacidad)
– Limpieza Marquesinas (Personas con discapacidad)
– Mecánico Electricista Polivalente

Entre los requisitos que se deben cumplir para poder realizar los exámenes de acceso a los puestos de trabajo se encuentran la de poseer el carnet D y el CAP (Certificado de Aptitud Profesional). En el caso de las personas con discapacidad deberán presentar un documento de la Diputación que certifique una discapacidad del 33%.

El periodo para hacer la solicitud acaba el 31 de marzo. Encontrareis las bases de la convocatoria y los impresos de solicitud en la pagina web de la compañía de autobuses Dbus.

BASES
1.- Convocatoria y proceso de selección para la creación de una bolsa de trabajo de Conductor-perceptor polivalente y de Conductor-perceptor polivalente para personas con discapacidad

2.- Convocatoria y proceso de selección para la creación de una bolsa de trabajo de Limpieza y Repostaje, Limpieza y Repostaje para personas con discapacidad, y Limpieza de Marquesinas para personas con discapacidad

Para más información pueden acercarse a la sede de LAB de Gros o llamar al 943 45 86 40.
 

 

 

Ezintasunak dituzten pertsonentzako arreta zentruetako langileek paro dinamika bati ekin diote

Ezintasunak dituzten pertsonentzako arreta zentruetako langileek paro dinamika bati eman diete hasiera gaur beren sektoreko lan hitzarmenak bizi duen egoera desblokeatzeko.

Sektore honen berezitasunek, negoziazioa kasu honetan bikoitza izatea dakar: alde batetik Administrazioa dago, arlo honetara zenbat eta nola bideratu erabakitzen duena eta bestetik, zentruen kudeaketa zuzenaz arduratzen diren enpresa pribatuak ditugu (Aspace, Sar Quavitae eta Adacen), diru publikoaz baliatuz kudeaketa eramaten dutenak. Langileen ordezkaritzak urte terdi inguru darama lan hitzarmena negoziatzen, orain arteko hitzarmenak jasotzen dituen eskubideen bermea, soldata eguneraketak eta erreformaren aurkako hainbat klausula jaso nahi dituztelarik.

Enpresek ez dituzte proposamen hauek onartzen, ez dute inolako mugimendurik erakusten eta Administrazioak duen inplikazio faltaz probesten dira. Momentu honetan, Administrazioa eta enpresak ez dira ados jartzen ere ez eta bi bertsio kontrajarri eskaintzen dizkigute. Lan hitzarmen duin bat sinatzeko borondate ezatik haratago, Administrazioak luzatu omen dien diru bat jaso ez dutela adieraziz, hainbat deskuelge burutzen ari dira enpresak. Administrazioak bertsio hau ukatzen du, ordainketak bere osotasunean burutu dituela ziurtatuz. Bitartean langileek, 4 urte daramatzate erosahalmenean galerak pairatzen, eta egun, ez dute lan hitzarmena aplikatua izango delaren bermerik.

Nafarroa osoan asanbladak burutu ondoren, mobilizazioetan pauso bat gehiago emateko erabakia hartu zuten, gaur hasi diren paroei bide eginez. Bi astez burutuko dituzte. Egoera ez konpontzekotan, hiru greba egun deitu dituzte, mahai negoziatzailean blokeoari irtenbidea eman ezean, greba mugagabean amaituko direnak.
 

 

 

Nafarroan jende gutxiagok lan egiten du, baina ordu gehiago, urte gehiagoz eta lan erritmo handiagoekin eta %5,1 gutxiago kobratuz

2013ko uztailean, lan erreformak lan hitzarmenak berritzeko finkatutako epea agortzen zenean, UGT eta CCOOek harro adierazi zuten Nafarroako herrialdeko hitzarmen kasik denak sinatu zituztela. Sindikatu hauen arabera, euren “pragmatismoa” LABek hartutako jarrera (hitzarmenak edozein preziotan sinatzeari uko egitea) baino eragikorragoa zen. Denborak zera erakutsi du: UGT eta CCOOen morroitza sindikala kaltegarria da oso nafar langileriarentzat.

Nafarroan UGT eta CCOOek inolako mobilizaziorik egin gabe lan hitzarmenak sinatzen zituzten bitartean, EAEko hitzarmen gehienak ez ziren berritu, sindikalgintza abertzaleak ez baitzuen onartu “edo hitzarmen kaxkarra sinatu edo ez da berrituko” xantaia. Adeccok egindako ikerketa batek erakutsi duenez, EAE eta Nafarroaren arteko soldata amildegia hirukoiztu egin da 2007tik: Araba, Bizkaia eta Gipuzkoan soldatak %0,9 igo diren bitartean, Nafarroan %5 jaitsi dira.

Bien bitartean, Eurostateko datuen arabera, nafar langilearen produktibitateak alemaniarrarena gainditu du: Nafarroako BPG zati soldatapeko kopurua kasik 70.000 eurokoa da, Alemaniakoa berriz 66.500ekoa. 2007-2012 epealdian, produktibitatea gehiago igo zen Nafarroan (%14,6) Alemanian baino (%4,1). Alabaina, hobekuntza hori lanean ari den populazioaren gutxitzearen ondorioz lortu da; garai bera kontutan hartuz, Nafarroan %12,5 jaitsi zen, Alemanian %5,51 igotze zen bitartean. Hau da, Nafarroan kasik berdina ekoizten da langile askoz gutxiagorekin.

Azkenik, enpresa askok lanaldia luzatu dutela eta PP-PSOEk erretiro adina atzeratu egin dutela kontutan hartu beharra dago. Honela bada, Nafarroan jende gutxiagok lan egiten du, baina ordu gehiago, urte gehiagoz (erretiroa hartu ahal izateko) eta lan erritmo handiagoekin, %5,1 gutxiago kobratuz. Txanponaren beste aldean, multinazionalak eta UPNren inguruko enpresariak aberasten ari dira UPN-PPren politikari eta UGT-CCOOen morroitzari esker. Izan ere, Nafarroako BPG Europako altuenetakoa da: 270 lurraldeen artean, 32. postuan dago. Hau da, gaur “krisia”ren hasieran baino egi borobilagoa da honako hau: ez da ondasunik falta, lapurrak dira soberan!

Egiten ari denaren justu kontrakoa egin beharko litzateke. Jende gehiagok, ordu gutxiago eta baldintza hobeagoetan lan egin beharko luke, erretiroa lehenago hartuz. Horixe da, hain zuzen ere, LABek Nafarroako Parlamentuko Enpleguaren Mahaian aurkeztu zuen proposamena, zeinaren bidez 28.189 lanpostu sortuko liratekeen. Alabaina, UPN, PP eta PSNk asmoen agiri bat onartzea hobetsi zuten eta, komunikabideei aurkeztu ostean, zakarrontzira bota zuten zuzen-zuzenean. Honela bada, Nafarroan aldaketa politiko eta soziala premiazkoa da, baita enpleguaren ikuspuntutik ere.

 

 

 

Konponbide garaia da. Euskal preso eta iheslari politikoak herrira!

EPPKk eta EIPKk egindako pausuei babesa emanez, LABek horren alde mobilizatzera eta gure herriak benetako bake eskenatokia behar eta merezi duela herri zein lantokietan aldarrikatu eta horren alde lan egitera dei egiten du.

Euskal Preso Politikoen Kolektiboak (EPPK), abenduan gatazkaren ondorioak gainditzeko bidean, eta hau integrala izan dadin, alde guztien pairamen eta mina aitortu eta presoen etxera bueltarako formula malguak bilatzeko konpromisoa adierazi zuen. Honela, berriki hasi da bere dinamika martxan ipintzen: Estatuek legeak bete eta preso politikoak Euskal Herriratzeko zein gaixotasunak dituzten presoak askatzeko eskaerak eginez.  

Presoen afera konpontzea urjentziazoa da. Euskal Herria ez da normalkuntza politikora helduko Estatuek ehundaka preso politiko bahiturik mantentzen dituzten bitartean. Salbuespen neurri politiko eta judizialak alde batera uztearekin bat, espetxe politika ere aldatu beharra dago eta erronka nagusietako bat da presoen eta euskal herritarron kontra erabiltzen den sakabanaketa politika ankerrarekin behingoz amaitzea. 

Era berean, Euskal Iheslari Politikoen Kolektiboak, hausnarketa egin ostean, gatazkaren konponbideari begirako iniziatibak hartzeko prest agertu da. Gatazkaren arrazoi eta ondorioei irtenbide demokratikoa emateko ordua da eta iheslariak ere, horretan subjektu garrantzitsua diren heinean, prozesua bultzatzeko urratsak egingo dituzte. 

Milaka eta milaka lagunek erbestera jo behar izan dute, gerra zikinetik, poliziaren jazarpenetik, muntai judizialetatik eta, berba baten, errepresiotik ihesi. Iheslarien buelta euren etxeetara, euren familia artera, euren inguru sozialera eta horrelakorik berriro ez gertatzea ere urjentziazkoa daukagu. Deportazioa, euroaginduen aplikazioa, jadanik preskribiturik egon beharko liratekeen kasuak… hainbat dira behingoz desagertarazi behar diren egoera bidegabeak. 

Aldebakarreko ekimenak dira hauek, Estatuen blokeo jarrerarekin apurtu eta aukera berriak hauspotu nahi dituztenak. 

Konponbide justu eta iraunkorra da euskal herritarron desioa eta Euskal Herriaren premia. Horrexeri erantzuten diote EPPKk eta EIPKk egindako pausoek. Baina konponbide hori erdiestea denon erantzukizuna da. Pausu hauen eraginkortasuna ezinezkoa izango da herriaren babes, mobilizazio eta presio barik. Bai estatuaren jokabidea zailtzeko, bai eta hemen, Euskal Herrian prozesuak aurrera egin dezan beharrezkoak diren akordioak behartzeko ere.

Gatazkaren ondorioak eta arrazoiak behingoz konpontzeko eta konponbide hori justu eta iraunkorra izan dadin, premiazkoa da konpromiso eta akordio berriak lotzea, eragile ezberdinen artean, batez ere politikoak, baina baita sindikal eta sozialen artean. Euskal Herrian bide hori nagusitu dadin, modu bakarra daukagu eta gu denon esku dago, gu geu garelako, euskal herritarrok garelako, konponbidearen bidea hartzeko erabakia behartu behar eta ahal dugunak. 

Beraz, LABek dei egiten dizue EPPKk eta EIPKk egindako pausuei babesa ematera, horren alde mobilizatzera eta gure herriak benetako bake eskenatokia behar eta merezi duela herri zein lantokietan aldarrikatu eta horren alde lan egitera.
 

 

Bizkaiko Metalgintzako patronalak epaitegietatik jasotako porrot berriak herrialdeko hitzarmenaren aldeko borrokaren beharra baieztatzen du

0

Euskadiko Justizia Auzitegi Nagusiak 2014ko martxoaren 18an emandako epaiak desestimatu egiten du Bizkaiko patronak jarritako erregutze helegitea, Bilboko Lan Arloko 4. epaitegiak emandako epaia baieztatuz, zeinak 2001/2003ko Bizkaiko Metalgintzako Hitzarmen Kolektiboa indarrean jarraitzen zuela ebazten zuen, behin betiko ultraaktibitaren ondoren.

Bizkaiko patronalak epaitegietatik jasotako porrota LAB sindikatuak bere egunean tarteratutako demanda baieztatzera dator, hau da, herrialdeko hitzarmenak indarrean jarraitzen duela, Bizkaiko metalgintzako langilego guztiari aplikagarri, inongo bazteketarik gabe, Bizkaiko enpresa guztietan aplikagai, baita enpresa berrientzat eta bertako langileentzat ere.

Nahiz eta hau berri ona izan, gaur egungo lan baldintzak indarrean jarraitzea baitakar, epaitegiek ez dute negoziazio kolektiboaren gatazka konponduko. Esandakoa berresten dugu: Bizkaiko Metalgintzako Hitzarmen Kolektibo berria behar dugu, eragin orokorrekoa, ez patronalaren neurrira eginikoa, Bizkaiko metalgintzako langilego guztiarentzat lan baldintzak ezarriko dituena, duina eta lan erreforma mugatu duena, hain zuzen ere. Patronalaren itxikeria eta xantaiaren aurrean, beldur eta etsipen mezuen aurrean, borrokatzea eta aurre egitea beharrezkoa da. Horretan ari gara eta horretan jarraituko dugu.
 

 

 

Laneko jazarpena Carrefour Market-en

0

Carrefour Market-eko langileeok denbora daramate, Alfredo del Palacio, Bilboko Zabalburuko saltokiko kudeatzailearen jazarpena jasaten. Bere ibilbide laburrean, honezkero lau langile kaleratu ditu, beste asko zigortu eta langile ugari etengabe jazarri ditu, irain eta mehatxuekin, batzuk telefonozko mezu bidez.

Baina hau ez da hemen amaitzen, eta langileei legez dagozkien eskubideak ukatzen dizkie, hala nola oporrak, aparteko orden ordainketa edo familia eta laneko bizitzaren uztarketa.

Behin baino gehiagotan adierazi du langileen aurrean, enpresan dauden LABeko delegatuez duen iritzia, beragatik balitz kaleratuta leudekeela aipatuz.

Hori dela eta, delegatu eta langileak presionatu eta jazartzen dituela ikusita, kalera atera dira egoera hau salatzeko. Carrefour Market enpresak, LAB sindikatuarekin batzartu eta jakinaren gainean egon arren, ez du honen inguruko neurririk hartu eta kudeatzaileari, aipatu jarrera eta portaera izaten jarraitzea uzten dio.

Ez dugu irain edo mehatxu gehiago onartuko. Langileen eskubideak errespetatzea soilik eskatzen dugu.
 

 

 

LABek Ambulancias Bizkaian ematen den jazarpen sindikala salatu eta bere ordezkaria den Carlos Diaz berronartzea exijitzen du

0

LAB sindikatuak UTE Ambulancias Bizkaiaren barruan dauden enpresetan ematen ari den jazarpen sindikala salatu nahi du. Jazarpen hau, enpresako kudeatzaile den Angel Luis Callejaren inposizioei aurre egin dioten eta lan baldintzen kaskartzeari ezetza eman dioten langile guztien kontrakoa da, eta zigor, amonestazio eta kaleratzeen bitartez gauzatzen da.

Eta egoera honen erdian, konkretuki, sindikatu honetako afiliatu zein delegatuen kontrako jazarpena salatu nahi dugu. Jazarpen honen azkenengo kapitulua Bizkaiko SAMUko gure delegatua den Carlos Diazen kaleratzea izan da, azaroan. Kaleratze hau, UTE Ambulancias Bizkaiako kudeatzailearen jarduteko eraren adierazle argia da.

Carlosen kaleratzea baino arinago, sindikatu honetako beste delegatu bi eta hiru afiliatu kaleratuak izan ziren, eta azaroan ere, Carlosen kaleratzearekin bat eginez, UGT eta LABen zerrendetan aurkezten ziren beste erizain bi ere kaleratuak izan ziren. Kaleratz guzti hauek, delegatu bat lanera bueltatzearekin amaitu zen, Gurutzetako ospitalearen aurrean eginiko gose greba baten ondorioz. Gose greba hori orain kaleratuta dagoen Carlosek ere eraman zuen aurrera, eta beste kaleratze guztiak, bidegabekeria onartzearekin bukatu ziren.

Langileak mehatxatzea eta inposizioa erabiltzea enpresa honetan jarduteko era arrunta da. Egoera hau are larriagoa bihurtzen da, kontutan hartzen badugu enpresa honek, ia bere osotasunean, Eusko Jaurlaritzako Osasun Sailarentzat lan egiten duela. Ez da bidezkoa Eusko Jaurlaritzak, gizartearentzat hain garrantzizkoak diren anbulantzia zerbitzuak azpikontratatzea, eta gero, zerbitzua ematen zaien enpresa hauek langileen lan baldintzen eta askatasun sindikalari kontrako erasoak aurrera eramatea erabakitzen dutenean, beste alde batera begiratzea, langileei lepoa emanez.

LABetik gure kidea eta delegatua den Carlosen kaleratzea injustua eta neurrigabea dela adierazten dugu. Honekin, enpresak, langileak beldurtzea bilatzen du, inor ausar ez dadin ez enpresari aurre egiten ezta lan baldintzak defendatzen.

Kaleratze hau salatzeko eta jazarpen sindikalaren kontra, astearte eta asteazken guztietan mobilizazioak egiten dira, Gurutzeta zein Basurtuko Ospitalearen aurrean eta Bilboko Eusko Jaurlaritzako Osasun Sailean.

Azkenik, gure kidea eta delegatua den Carlosen bidegabeko kaleratzearengatik burutuko den epaiketaren bezperan, enpresari Carlosen berehalako berronartzea exijitzen diogu, eta Eusko Jaurlaritzari, beste alde batera begiratzeari uzteko eta ez dezala onartu, biztanle guztien artean ordaintzen dugun zerbitzu bat emateko azpikontrataturiko enpresetan, horrelako jazarpen eta jokabideak egotea.

Horrela ez bada, LABek egoera hauen errudunak diren enpresak eta ahalbidetzen dituzten administrazioak salatzen jarraituko du, egoera hauek baimentzen dituzten heinean, jazarpen sindikalaren konplize bihurtzen direlako.
 

 

 

EMAUS, cooperativa que se supone de “Iniciativa social” deja sin motivo en la calle a un trabajador

Después de más de tres años en la empresa y con la palabra por parte del Gerente de que contaban con él como trabajador fijo, ahora y tras tres años haciendo el mismo trabajo, le han dejado en la calle sin motivo justificable y sin ofrecerle ninguna alternativa con garantías. Para denunciar esta situación y exigir la reincorporación inmediata y sin condiciones de Oskar LAB se concentró ayer frente a EMAUS Bilbo.

A pesar de haber mantenido una reunión con el gerente de Emaus Bilbao, no hay ninguna intención por su parte de solucionar esta injusticia. Desde LAB exigen a la empresa que cumpla su palabra, y su compromiso contra la exclusión socio-laboral y piden la reincorporación inmediata y sin condiciones de Oskar como trabajador fijo de Emaus Bilbao.