2026-10-24
Blog Page 1130

Zerbitzu sozialetako langile eta familiarrek langile gehiagoren beharra aldarrikatu zuten Parlamentuan

“Zaintza Zaindu. Zerbitzu sozialak: pertsonal gehiago, zerbitzu hobeagoa ” lemapean LABek egiten ari den kanpainaren baitan, atzo arratsaldean, zerbitzu sozial ezberdinetako langileek eta familiarrek, parlamentuaren lan bilkura batean parte hartu zuten, 3. adineko egoitzetan, desgaitasun zentroetan, indarkeria matxista pairatzen duten emakumeentzako harrera zentroetan, adin txikiko harrera zentroetan…besteen artean, pertsonal gutxiegi sortu egiten dituen arazoak helarazteko. Beraien arazoak eta bere erreibindikazioak transmititu zituzten eta langile gehiagoren beharra planteatu zuten sektoreko langileekin begirunetsu eta pertsonen beharretarako egokia den kalitate zerbitzua bermatzeko.

Hiru kontu azpimarratu zituzten:

1) Langile kopurua (hau da, ratioak) gizarte- zerbitzuak ezartzen duen 209/1991 Foru Dekretua baliogabekoa eta zaharkitua dago.

Dekretu honek gizarte-zerbitzuen garapena txikia zen unea erantzuten du, zeinean erabiltzaileen kantitatea, profila eta beharrak oso desberdina zen gaur egun daukagun errealitatearekin. Horregatik ezinbestekoa da Nafarroako Gobernuak dekretu berria garatzea, gaur egun gure lurraldean ematen diren gizarte zerbitzuen baliabideetarako ratio egokiak ezartzen duen Foru-Dekretu berria.

2) Zerbitzu hauetako ratioak Europako errealitatearen azpitik daude. Gizarte-zerbitzuen prekarizazioaren arrazoi nagusia Nafarroako inbertsio ekonomikoa eskasa da.

LAB sindikatuak 2014an argitaratutako ikerketan, azaltzen du Nafarroa Europako ilaran babes sozialean dagoela azaltzen du, eta soilik Errumaniak eta herri baltikoek BPGDaren ehuneko txikiagoa inbertitzen dutela osasunean, aniztasun funtzionalean, zahartzaroan, familia-haurtzaroa , etxebizitzan eta baztertze sozialean. Adibiderik argiena zaharrentzako egoitzetakoa da, ikusten dugunean, geografikoki leku hurbilean, Frantziako egoera bezala, ia langile bikoitza erabiltzaile bakoitzeko dago. Europako beste leku batzuetan, Suedian, Alemanian, Danimarkan edo Suitzan 3 eta 4 langile gehiago daude nafarroarekin konparaketa eginez.

3)Langile gutxi egoteak ez da soilik kalitate gutxiko zerbitzua ematea, arrazoi nagusia bada ere sektore hau “arrisku altuko” bezala sailkatuta egon dadila.

Nafarroako Osasun Laboraleko Institutua 2009 eta 2012 bitartean garatutako ikerketa bateko emaitzak argitaratu zuen 2013an sektore “soziosanitarioan”. Hartan sektorea agertzen da “arrisku altukoa” bezala, eta sektoreko langileen osasun fisikoa eta mentala gainerako lan-jardueretan baino askoz txarragoa dela azpimarratzen du. Kalte muskulo-eskeletiko gehiago daude eraikuntzan eta industrian baino, eta patologia mentalengatik absentismo tasetan, estresa eta depresioa bezalakoak, lan-jarduera guztietako altuena dela (bikoitzaren eta hirukoitzaren artean jarduera-taldeko media urtearen arabera). Langileen osasunerako osasun kalte altuak ez dira ustekabekoak. Pertsonen manipulazioa, ekipamendu desegokiengatik jarrera desegokiak, baina batez ere, karga altuak, lan erritmo altuak, inplikazio emozional altua eta ardura altuak…dira normalean bizitzen duten arriskuak eta osasun kalteak.

Erabiltzaileentzat, langile eskasa izateak, bere efektu negatiboa du ere. Ezaugarri bereziak duten pertsonek, beraien ahalmenak zein trebetasunak handitu, ingurune naturaletan integratu, pertsona zoriontsuagoak izateko, bere ezaguerak eta ezaugarriak gizarteari eman dezaten pertsonal mailan garatuz, tratu positibo, garatzaile zein integratzaile gutxiago jasotzen dute.

Atzo bertan, Politika Sozialeko Kontseilaritzari jakinarazi egin genion, gaur bertan Nafarroako Parlamentuan agertu zareten taldeei azaldutakoa. Miguel Laparra Lehendakari ordea eta Eskubide Sozialen Aholkulariak gure ideak entzun egin zituen gaia honen inguruan, eta baieztatu egin zigun, gu bezala arduratua dagoela zerbitzu hauetan ematen den pertsonal faltari dagokionez zein sektorean dauden beste beharrei erantzuteko. Zerbitzu motak, eskaintzen diren plaza kantitatea, sektorearen lan baldintak, langile kopurua zein langileen perfilen inguruan pausuak eman behar direla esan zuen ere.

Amaitzeko bi bilera hauetan eraman diren erreibindikazioak hurrengoak izan dira:

1) Sentikortasuna antzemantzea egoeraren aurrean

2) Beharrezko diren ekimenak gara ditzazuen, laster ekin diezaiola gizarte zerbitzuetan kalitatea garatu ahal izateko pertsonal gehiago ziutatzen duen dekretu berri baten erredakzioari .

Eskaera hau bermatzeko, langileen artean sinadurak hainbeste jasoko dira, langieen erabiltzaileen eta senideen artean Nafarroako herrialdeetan otsailaren 19 arte.
Helburua 5000 sinadura aste hauetan gutxienez lortzea da, eta eredu bezala, ere hau helburua ez izanez, sinadura kantitatea beharrezkoa da Nafarroako Parlamentuko Herriko Legegintzako Ekimena bultzatzeko.

Lab sindikatutik nafar biztanleei deialdia egiten diogu sinatzeko ekimen honetan. Pertsona guztiak noizbait, gure bizitzan, gizarte-zerbitzuen erabiltzaileak izan gaitezke, horrexegatik guztiak elkartu behar gara kalitatezko zerbitzu sozialen defentsan.
 

 

 

Pribatizazioak mesede tratuak, borondate erostea eta iruzurra dakartza


Mario Fernandez, Mikel Cabieces eta Rafael Alcortari ahozko epaiketa irekiko dietela jakin ostean, Kutxabank kasuko akusazioa osatzen duten eragileek prentsaurrekoa egin dute hartutako erabakiaren balorazioa egin eta hemendik aurrerako urratzak zehazteko.

Kutxabank kasuko Herri-Akusazioa (LAB, ESK, STEILAS, EHNE Bizkaia, HIRU, Plataformas de Pensionistas de Euskal Herria eta EKA) osatzen duten eragileen arabera Cabieces kasua politikari batzuen ate birakarien funtzionatzeko moduaren kasu argia da. Kasu honetan, 2016ko otsailak 5eko autoak argi uzten duen moduan, inolako lan prestazio gabe.

Kutxabankeko ustezko iruzurra eta mesede tratua erabaki politikoa da, Kutxabank eta euskal kutxak pribatizatzea erabaki dutenena (EAJ, PP eta PSE). Erakustaldi praktikoa da nola kutxen likidazio eta pribatizazioak borondate politikoak erostea behar duen, erabakiak hartzeko gehiengoak eman daitezen.

Erakundeetan zabaldua dagoen praktika da honakoa, akziodun pribatuen alde erabakiak hartzen dituztrenak saritzen dituztenak, sarritan eduki gabeko administrazio kontseiluetan jarriz.

Aurretik aipatutako autotik honakoa nabarmentzen dugu:

Cabieces jauna eta Kutxabanken artean edo Cabieces jauna edo Rafael Alcortaren bulegoaren artean, “ez zen egon dokumentu kontraktualik, ez borondateen akordiorik, kontratazio zehatz baten inguruan, ezta zerbitzu profesional definiturik ere, entitatearentzat beharrezko izango zenik.

“Ez zen beharrezko baldintzarik ematen kontratazio berri baterako” ordainketen arrazoi bezala aipatzen den lan-kargaren arabera.

“Jasotakoaren zenbatekoak ez du proportziorik garatutako jardueraren balioarekin” eta bereziki nabarmentzekoa da Cabieces jaunari hiru urtera iritsi arte 4 hilabeteko soldata likidatu zitzaiola gehi 900 eurotako zenbateko bat, “argi dago hilabete horietan ez zuela entitatearentzat inolako zerbitzurik garatu”.

Cabiecesen gastuen justifikazioa Caja Surreko abokatuarekin izandako harreman estuan bere partehartzea zuzena aipatzea da. Bada, abokatuak Cabieces jauna ezagutzea ukatzen du eta honek aportatzen dituenen artean “ez da agertzen bidaia gasturik, Cordoban Caja Surreko abokatuarekin izandako bileretan ukatu egin dutelarik Mikel Cabiecesen presentzia”.

“Honela zantzuen arabera hitz egin daiteke entitatearentzako kalte zuzena dagoela eta ondoriozko onura hirugarren batentzat, sozietatearen ondasunak iruzurrez izatea eta karguaren funtzioen gehiegikeria, beharrezko elementuak administrazio desleialeko delitua dagoela iritzi ahal izateko”.

“Igualaren preziotik gora fakturatutako zenbatekoak ez zuen Rafael Alcortaren lan bat ordaintzen hirugarren batena baino, lan hori ez zen agertzen, ez bere edukiaren definizioan ezta bere gauzatze zehatzean, kontrolerako edozein aukerari ihes eginez”. Profesional espezializatu baten lana ere ez zen, besteak beste ez zuelako jarduerarik 1990etik.

Autoak azkenean, honakoa zehazten du:

“Prozedura laburtuz prozeduraren jarraipena ebaztea Mario Fernández Pélaz, Miguel Ángel Cabieces García eta Rafael Alcorta Callejaren kontra administrazio desleialeko delitu batengatik, behar ez den apropiazioko delitu batekin eta dokumentu faltsuketarekin batera”.

LAB, ESK, STEILAS, EHNE Bizkaia, HIRU sindikatuok eta Euskal Herriko Pentsiodunen plataformak eta EKA kontsumitzaileen elkarteak osatzen dugun herri akusazioak baikorki baloratzen dugu pertsona hauen ahozko epaiketa ireki izana, eta orain arte kasu honekiko egin ditugun salaketetan berresten gara. Autoak arrazoia ematen digu, eta gehitu beharko litzaioke ekintza hauek ezin izango zirela aurrera eraman ordezkari politiko jakin batzuk agindu izan ez balituzte kaltetuta dauden entitateetan, ekintza hauen atzean bultzada politiko eztabaidaezina dagoela, eta erantzuleek ordaindu beharko luketeela.

Ez daukagu inolako zalantzarik PNV, PP eta PSE alderdiak, Kutxabank pribatizatzearen erabakia hartu zutenak, ekintza hauen atzean daudenik. Cabiecesi mesede tratua beste abantaila alderdikoi bat zela, alderdi hauek bankua kapital pribatuari saltzeagatik eskuratzen dutena.

Mikel Cabiecesekin gertaturikoa ordezkari politiko batzuek dirua irabazteko darabilten ate birakarien negozioaren adibide argia da dirua. Esan beharra dago, gizon honek hilero Kutxabanketik 5.000 euro jasotzeaz gain, antzeko kopurua jasotzen zuela Iberdrolatik bertako administrazio kontseiluko kide izatearren. Bankari eta enpresariek politika publikoak erabakitzen dituzte, eta erabakiak hartzen dituztenak beraien enpresetan kolokatzen dituzte euren funtzioak amaitzean. Horrela funtzionatzen dute ate birakariek.

Hamar egunetako epean barruan akusazio idatzia aurkeztuko dugu.

 

 

 

Superprekaria, elikagai merkataritzako saltokietatik ibili da gaur, langileak informatzen

0

Superprekaria superheroi berria da. Emakumezkoa da, supermerkatuetan lan egiten duten langile gehienen antzera eta lan-baldintza kaskarrak eta prekarietatearen kontra ari da borrokan.

Izan ere Bizkaiko Elikadura Merkataritzako langileek ederki dakite zer den prekarietatea. Superprekariak, beste langile batzuk lagunduta, patronalak langileei egiten dien lan-eskaintza kaskarra kritikatu du:

– Hilabete amaierara iristea ezinezko egiten duten soldatak.
– Aldi baterakotasuna
– Kontratu partzialak
– Kontsolidatu gabeko ordu osagarri gehiegi
– Malgutasun osoa
– Gehiegizko lan-karga
– Mugikortasun funtzioanala eta lan zentruen artekoa
– Gehiegizko kontrola

Superprekariak, abenduaren 23ko lanuzteak oroituz, hitzarmenaren alde aktibatzeko deia egin die langileei, bizi duten prekarietate egoerari aurrera egiteko. Saltoki ezberdinetatik ibili da informazioa banatzen (LIDL, BM).
 

 

 

Gasteizeko Movistar-Elecnor enpresan sortutako lan gatazkan emandako erantzuna positiboa izan da

Langileei lekualdatzea jakinarazi zitzaienetik, LABen larritzat jo genituen gertakariak. Movistar-Elecnorreko langileek primeran ulertu zuten Zuzendaritzak hartutako neurria langile guztiei eragiten zien oinarrizko eskubideen kontrako erasoa zela. Eta salaketarako antolatutako lanuzte eta mobilizazioetan modu aktiboan hartu zuten parte.

Ez zen soilik generoagatiko diskriminazioa, bizitza familiar eta lanekoaren arteko uzterketari dagozkion lan eskubideen urraketa ere hor zegoen. Gainera, zigortu egin zituzten zaintza legalagatik jardunaldi murrizketan zeuden langileak.

Gatazka kalera atera dugu eta Arabako jenderteari telekomunikazioko enpresa honen portaera matxista eta diskriminatorioa jakinarazi diogu. Enpresak dirutzak gastatzen ditu bere irudia hobetzen eta horrelako praktikak egiten ditu etxe barruan.

Zoritxarrez, jarduera hau ez da zerbait isolatua. Enpresa gehienetan ematen dira honelakoak eta zeharo zailtzen dute langileen eskubidea euren familia-bizitza eta lanekoa uztartu ahal izateko.

Ez da lortu lekualdatze agindua bertan behera uztea eta lanpostuei eustea. Hala ere, LABek errespetatu egiten du langileen erabakia, hauek onartu egin baitute enpresaren azken eskaintza lan harremanarekin amaitzeko. Zuzendaritzak berak baldintzatu du erabaki hau. Mugaraino eraman ditu langileak, eurei eta euren familiei kalterik gutxien ekartzen zien proposamena onartzera behartuta ikusi dute euren burua, enpresan jarraitzekotan aurki lezaketen giro txarra kontuan izanda.

Azkenik, langileak zoriondu nahi ditugu euren portaera tinko eta borrokalariarengatik, ELECNOReko langileei, mobilizatzeagatik, eta Arabako jendarteari, injustizia honekiko elkartasuna adierazi duelako.

Horrelako portaerak salatuz soilik lortuko dugu horrelakoak desagertu eta lan harreman humano eta bidezkoagoak lortzea.
 

 

 

Gorabideko langileek negoziazio kolektiboaren blokeoa salatu dute


Gorabideko langileek, urtarrilaren 27 eta 28an asanbladan elkartu ondoren, mobilizazioak hastea erabaki zuten negoziazio kolektiboaren blokeoa salatzeko. Gorabideko zuzendaritzaren jarreraren ondorioa da aipatu blokeoa, bai negoziazio kolektiboan bertan baita langileen lan-baldintzen beste funtsezko alderdi batzuetan ere. Gaur kontzentrazioa egin dute Foru Aldundiaren egoitzaren parean eta Aldundiko Gizarte Ekintza Sailari bilera eskaria egin diote, idatzi bat erregistratuz.

Zerbitzu sozial publikoa dela eta Bizkaiko Foru Aldundiak finantzatzen duela kontuan hartuta, Gizarte Ekintza Sailarekin eta Batzar Nagusietako talde-politikoekin bilerak eskatuko dituzte, gatazkan bitartekari izan daitezen eta Aldundiak prozesua lidera dezan negoziazio kolektiboa desblokeatu eta egungo egoera konpontzeko: 3 urte hitzarmen kolektiborik gabe, 5 urte soldata izoztuta eta eroste-ahalmena galtzen. Enpresa-batzordeak plan adostu eta ordenatuaren alde egiten du, kreditazio profesionaleko dispositiboan langileen partehartzea sustatzeko, ebentualentzako lan-poltsa, langileenganako erasorik emango ez den zerbitzua bermatzeko neurri prebentibo egokiak aldarrikatuz.
 

 

 

Siderex-ek deitutako bilera Eusko Jaurlaritzaren edukirik gabeko argazkia baino ez da izan

0

LABek Siderex-ek deitutako bileran parte hartu du, Eusko Jaurlaritzarekin, Altzairu enpresen ordezkariekin eta beste sindikatuetako kideekin. LABek bilera horretan parte hartzea erabaki du, altzairugintza sektoreak bizi duen egoera larriagatik, LABek abenduan salatu zuen moduan. Bilerara, sektoreko langile guztien, izan zuzeneko, izan azpikontratatutakoak, interesak defendatzera joan gara.

Sektorearen etorkizuna kalean aldarrikatu dugu, gaur goizean bertan Jaurlaritzaren aurrean egin dugun bezala, langileekiko gure konpromisoa, eremu guztietan euren eskubideak defendatzea da.

Zentzu horretan, bileran LABek ondorengoa exijitu du:

-ARCELOR MITTALeko ordezkariei mahai gainean jarritako geldialdia eta mehatxua bertan behera uzteko eskaera egin diogu, eta Sestaoko plantarako hitzartutako ekoizpena hemen egiteko exijitu. Guretzat onartezina da instituzioek deitutako bileretan parte hartzea eta Sestaoko langileekin oraindik ez bildu izana.

-Hego Euskal Herri osoan eragina duen egoera izaki, Hego Euskal Herriko mahaia osatzea eskatu dugu bileran.

-Erantzunkizun eta ardurak ezkutatzen ari dira bai Eusko Jaurlaritza eta enpresetako zuzendaritzak. Multinazional haundi hauek urte luze hauetan irabazi haundiak metatu ondoren, orain langileen bizkarrean jarri nahi dute irabaziak gutxitzearen zama.

-Jaurlaritzak, gizartea Bruselasera begira jarri nahi du bere erantzunkizuna onartu gabe. Ez gaude prest, eta hori esan diegu aurpegira.

-Gaurko bileran ez dute sektoreko enplegua bermatzeko inolako proposamenik egin. Zertarako zen orduan? Guk eremu guztietan sektoreko langile guztien eskubideak defendatuko ditu.

Gaurko bilera multinazionalen eta Eusko Jaurlaritzaren jarduera zuritzeko baino ez da izan, edukirik gabeko argazkia. Hau ez da Euskal Herriko altzairugintza sektoreak behar duena. LABek soilik altzairu sektorearen etorkizuna eta lanpostuak bermatzeko lan egiteko eremuetan hartuko du parte. LABek alternatibak proposatzen jarraituko du.
 

 

 

Inposizioei putz eta putz

0

Iker Garin eta Aitziber Perez.- LAB Irakaskuntza


Zalaparta handia sortu dute azken egunetan EAEko hezkuntza saileko buru den Cristina Uriarteren ebaluazioaren gainean egindako adierazpenek. Komunikabideetan ezezik, kalean ere aritu da jendea sailburuak esandakoez iritziak trukatzen. Eta ez da harritzekoa, familiak oso kezkatuta baitaude seme-alaben heziketa prozesua hartzen ari den norabidearekin.

Kezkatuta oso, ez baitute nahi euren seme-alaben heziketa prozesu hau hesien salto karrera bat izatea. Ez baitute nahi ebaluazioek sortzen duten etengabeko presioaren baitan ikas-irakas prozesu hau eraikitzea. Egoera hau izanik eta bereziki, aurreko ikasturtean ebaluazioaren gainean sortutako mugimendua baretzeko asmoz bota du titularra: ikasturte honetan, Lehen Hezkuntzako 6. mailako ebaluazioa ez da egingo, hurrengo urtean bai, baina bai Lehen Hezkuntako 3. mailakoa. Eta gainera, hauek LOMCErekin zerikusia ez dutela eta gure hezkuntza sistema babesteko eta hobetzeko tresna gisa kokatu ditu. Jada ez gaituzu engainatzen.

Atzera begiratzen badugu, hemeroteketara jotzen badugu, argi ikusiko dugu Hezkuntza Sailak egin duen ibilbidea. Orain dela pare bat urte “LOMCE ez da gure ikasgeletara sartuko“ edota “LOMCEa oharkabean pasako da” edo “LOMCEren aurrean euskal hezkuntza blindatzeko berezko heziketa plana osatuko dugu”, gisako titular ponpoxoak erabili zituen jendartean zegoen kezka baretzeko asmoz. Bada, denborarekin ikusi dugu hau ez dela horrela izan. Aurreko ikasturte amaieran modu oso itsusian eta ezkutuan saiatu zen LOMCEk agindutako Lehen Hezkuntzako 3. mailako froga burutzen. Modu itsusi eta ezkutuan diogu, ez baitzuen argi esan zein heziguneetan egingo zuen froga eta aukeratutako heziguneek pare bat egun lehenago jakin zuten. Zorionez, hezkuntza komunitateak modu eredugarrian erantzun genion azterketa hauei eta plantoen bidez hauek gelditzeko gai izan ginen.

Inposatutako legeari aurre egiteko gai izan ginen, baina neurri batean. Inposizioa, gure heziguneetan atzeko atetik sartu baitzaigu eta jadanik ari gara egoera hori pairatzen.

Ikasturte honetan Lehen Hezkuntzako 3. mailako ebaluazioa, LOMCEtik eratorria, berriz ere egiteko asmoa du Hezkuntza Sailak. Arestian aipatu gisa Lehen Hezkuntzako 6. mailakoa aurten ez, baina hurrengo ikasturtean gauzatzekotan da. LOMCEk proposatutako Oinarrizko Lanbide Heziketa zikloa indarrean da eta gainera urtarrilaren 18ko berri batek zioen (Noticias de Gipuzkoa): EAEko heziguneetan matrikulatutako ikasleen %20k utzi egiten zutela zikloa eta legeari egozten zion errua. Azkenik, eta biziki kezkatzen gaitu, orain dela aste gutxi EHAO argitaratutako curriculum dekretuak. Bere garaian salatu genuen gisa, LOMCEren itzalean garatutako dekretuak dira (ebaluazio eredua dagokionez, akten ereduari dagokionez, arloen sailkapenari dagokionez…) eta noski, ez diote inolako ekarpenik egiten herri honek behar duen hezkuntza ereduari. Hezkuntza Saila hezkuntza komunitateari bizkarra eman eta norabide okerra hartu du. Noiz eta aukera paregabea dagoenean bizi dugun ziurgabetasuna eta Madrilen dagoen Gobernu-hutsunea probestu eta Heziberri dekretuak Hezkuntza Sistema Propioaren bidean kokatzeko.

Beste zerbait ere esan zuen: “LOMCE legea piskat airean dago”. Edo airean dago, edota lurrean dago. Eta airean badago, eta halaxe da, egoera probestu eta airetik bota behar dugu. Eta horretarako modu eraginkorrena gure bide propioa egitea da. Horrela, aurreko ikasturtean hezkuntza komunitateak hasitako bidean aurre egin behar dela deritzogu. Plantoak modu masiboan artikulatu baina ez soilik fokoa azterketei ipinita, baizik eta modu integralean dekretuei begira, hauek baitira LOMCE euskal lurraldeekin lotzen duten soka.

Putz eta putz egiten jarraitu beharko dugu, airean dagoen globoak airean eta urrutiago jarrai dezan. Baina lan honetan ezin gara hustu, soka moztu ezean jai baitago. Arazoa, ez baita gurea ez den globoa soilik, soka ere bada. Gakoa beraz, globo berriei putz egin eta soka berriak iruten hastean datza. Bide horretan, LAB modu eraikitzailean aritu da eta arituko da lanean. Hezkuntza Sailarekin ere harremanak izan ditugu eta gure proposamenak aurkeztu dizkiogu. Gure eskua luzatu diogu eredu berri horren eraikuntzan elkarrekin lan egiteko, beste eragileei luzatu diegun moduan. Alta, ez dugu erantzun positiborik jaso, alderantziz, hezkuntza komunitateari bizkarra eman eta gure bide propioa egin beharrean LOMCE aplikatzeko apustua egin du. Sailburu anderea, hezkuntza komunitateak ez du nahi hartu duzun bidea, gainera sinesgarritasun guztia galdu duzu, hortaz, etxerako bidea hartu behar duzula pentsatzen dugu.

Hezkuntzarekiko ditugun beharrak, nahiak, ametsak… egingarriak diren heinean, ez dugu uste modurik aproposena Hezkuntza Sailen zain geratzea denik; eurak zer esango zain, zer egingo zain. Gu guztiok, ahoz-aho, putz eta putz mila koloretako globoak puztu behar ditugu, denon airea behar baitugu. Eta globo horiek, tokian-toki, batera- eta bestera, eskuz-esku, ibil daitezen hasiko da LAB sokak iruten. Euskal Herriak behar duen eskola ereduaren gaineko adostasunak landuz eta bilduz. Txikitasunetik abiatuta, bakoitzak bere hariak elkarlotzeko tresna praktiko eta eraginkorrak sortuz. Hezkuntzaren baitan biltzen garenon arteko esperientziak ezagutuz eta elkar-trukatuz…

Guk geuk, herritarrok, hezkuntza eragileok, hezkuntza komunitatea osatzen duen orok osatu eta gauzatu behar baitugu Euskal Herriak behar duen hezkuntza eredua. Denon artean putz eta putz eta iruten!

 

 

 

Napartheid linguistikoaren kontra

0


Atzo “LEP IRIZURRA, ALDAKETARI BAI” lelopean gaur eta biharko ere deituak ditugun mobilizazioen lehena burutu genuen Iruñean NApartheid linguistikoaren kontra. Irakaskuntzako gehiengo sindikalak Geroa Bairen Gobernuak hezkuntzan hartutako bidea oso arriskutsua dela deritzogu.

Geroa Bairen Gobernuak hezkuntzan hartutako bidea oso arriskutsua dela deritzogu. Mahai Sektorialeko eta Mahai Orokorreko gehiengo sindikala aurka izanik mutilatutako LEP bat onartzera ausartuko da.

LEP prozesu hau irailean hasi zen, erabaki teknikoetan oinarrituta omen zegoen. Ondoren tempus politikoak sartu ziren. Irakasleek eta irakaskuntzak ez du tempus politikoetatik ulertzen, bai ordea hezkuntza kalitateaz. Irakasleak haserre gaude, prozesu honen kudeaketa oso eskasa izen delako eta denboran gehiegi luzatu delako, emaitza hau izateko: Haur Hezkuntzako eta Lehen Hezkuntzako euskarazko 120 plaza gutxiago.

Bihar berriro kontzentran parte hartzera gonbidatzen dugu Nafar jendartea, ordu berdinean leku berdinean.

LABek berriz dio, LEP honi ez eta Napartheid lingusitikoari ez!
 

 

 

Sabadelleko zuzendaritzak ez du hitzarmena betetzen eta kaleratzeekin mehatxu egiten du

0
Azken honetan, Banco de Sabadelleko Gipuzkoako langile gehienok aldi latza bizitzen ari gara. Bankuaren Zuzendaritzak langile askori agertzen dien harrokeria, mehatxua eta xantaia egiaztatzen eta jasaten ari gara, lantokiz aldatu eta hitzarmenaren arabera eraman ditzaketena baino urrutirago eramaten dituzte.

Dirudienez, Bankuaren Zuzendaritzaren iritziz, hitzarmena langileok bakarrik bete behar dugu. Haiek nahieran egin eta desegin dezakete. Nahi duten guztia egin dezaketela uste dute. Euren asmoak onartu ezean, mugikortasuna ezartzen dute, eta 25 baino urrunagoran eraman diezagukete lanpostua, noiznahi eman diezagukete kaleratze gutuna. Honi gehitu diezaiokegu, 40 bat langile enpresaz aldatu nahi dituztela, horietako batzuen antzinatasuna 40 urte baino handiagoa denean, Banco Sabadell taldean sortu berri den enpresa batean lan egin dezaten.

Bai, gure eskubideak urratzen ari dira, eta hori salatu behar da. Gure bizitzekin jolas dezaten aspertuak gaude, nazkatuak gaude gure buruak arriskuan jarri beharraz, gure bizilekutik kilometro askotara dagoen lanlekura egunero joan beharraz. Ederki dakite hori, lan istripuak izateko arriskua areagotzen duelako.

Ezer gutxi axola die gure bizitza pribatuak, etxeko bizitza eta lana uztartzeko beharrak, gure seme-alabak behar bezala zaintzeak edo haiek zaintzen eman dezakegun denbora urriagoa izateak,… Gai hauei eta beste askori uko egin diezaiegun nahi dute, horrela gure lanpostua “salba dezagun”, gaur egun bizi dugun une latzean. Horrela, haien mehatxua onartuko ez bagenu, eta “nahita” joango ez bagina, lanetik bidaltzearekin mehatxu egiten digute.

Nahikoa da! Bankuaren Zuzendaritzak jakin beza ez garela txotxongiloak, eskubideak ditugula eta bete behar dituela.
Honengatik, lehenengo eta behin langileak deitzen ditugu kikildu ez daitezen, euren eskubideen alde egin dezaten eta mehatxuak, presioak eta xantaiak bere horretan iraunez gero, sindikatuen ordezkariengana jo dezaten, eta horrela, elkar hartuz, egokia dena egin dezagun eta egoera maila guztietan sala dezagun, auzibidez zein jendartean.

Bigarrenez, gainontzeko sindikatuak deitzen ditugu ezin larriagoa den egoera honi aurre egin diezaioten, sindikatuek dauzkaten bitarteko guztiak jar ditzaten, mobiliza daitezen eta horrela, halakorik berriro jazo ez dadin. Denok dakigu hamaika direla bulegoz aldatu dituzten pertsonak eta horietako asko presionatzen ari direla.

Banco Sabadellek langileon eskubideak urra ditzan eragotz dezakegu eta eragotzi behar dugu. Eskubideak bete ditzala eskatu behar zaio, eta atzerapausurik ez onartu.