2026-06-26
Blog Page 1092

Osakidetzak garbi utzi du gaurko bileran ez duela benetako negoziaziorik nahi, forma zein edukien aldetik

0

Gaurko Mahai Sektorialean, Osakidetzak ez duela benetan negoziatzeko inolako asmorik argi utzi du. Gure ustez, Osakidetzako Zuzendaritzaren helburu bakarra zera da, sasi negoziazioa itxura denboran luzatu hauteskunde autonomikoak pasatu arte. Modu honetan, urte hauetan inposaturiko murrizketak, pribatizazioaren aldeko jarrera sutsua eta egunotan prentsan berriro agertu diren Osakidetzako zein Osasun Saileko goi-kargu ohien ustelkeria kasuak (Margüello auzia) estali nahi dituzte.

Negoziatzeko borondate eskasa begi-bistakoa da,

• Formen aldetik. Ez dago inolako metodologiarik ezta egutegirik ere. Osakidetzak proposatutako puntuak soilik jorratzen dira, bileretarako deialdiak oso berandu egiten dira, gai-ordena eta beharrezko den dokumentaziorik gabe. Seriotasun falta hau izan da, azken batean, LAB mahaitik altxatzera eraman duena, ea hurrengo deialdian behintzat oinarrizko baldintzak betetzen diren.

• Edukien aldetik. Osakidetzak ekarri duen proposamenak aldaketa kosmetikoak baino ez ditu jasotzen. Aurreko bileran aurkeztutako zenbait punturen gaineko zehaztapen txikiak, hobekuntza minimoak eta puntu berriren bat, garapen profesionala kasu, baina modu nahiko erretorikoan (baldintza askorekin).

Ondorioz, hitza hartzea egokitu zaigunean, Mahaitik altxatzeko arrazoiak azaldu ditugu, Osakidetzari guk negoziatzeko planteatzen ditugun bost puntuak helarazi dizkiogu, eta hurrengo bilerarako deialdi serioa egiteko gonbitea luzatu diogu Armentia jaunari.

 

 

 

Santa Marina ospitala ez da zuen KORTIJOA!

0


LAB sindikatuak Santa Marina ospitaleko Zuzendaritza eta hainbat jefaturaren jarrera eta inpunitatea salatu nahi du. Ostiralean ordezkari talde batek, peto gorriak jantzita, eskuorriak banatu zituen lanean zeuden langile guztiei. Langileek oso ondo hartu zuten ekimena, ospitalean sufritu behar duten inpunitate egoeraren adierazle.

MARBELLAren KORTIJOA: INPUNITATEA JAUN ETA JABE SANTA MARINAn
Santa Marina legerik gabeko ospitalea da edo, hobeto esanda, zuzendaritzak euren IRIZPIDEEN arabera mugitzen diren ospitalea dugu, indarrean dauden arau, akordio eta prozedura guztiei jaramonik egin gabe. Esan dezakegu Santa Marina iruzur, irregulartasun eta txapuzen paradisua dela. Hemen entzungor egiten zaie langileon zein ordezkari sindikalon eskari guztiei. Zergatik diogu hau? Adibide faltarik ez:

• “Koderik gabeko” ospitalea. Zuzendaritzak iruzur, presio eta entxufeak ahalbidetzen dituen egoera perfektua sortu egin du, koderik ezean lanpostuak behin-behineko kontratuekin betetzen baitira, eta kontratu hauek zuzendaritzak nahi duen momentuan amaitzen direlako. Honetaz gain, kode faltak sindikatuon kontrola eragoztea, euskara perfilak kontuan ez hartzea eta kanpoko langileei ateak “itxi” (adibidez, leku-aldaketetan) egitea eragiten du. Ez baduzu protestarik egiten, agian luzatuko da zure kontratua, bestela…

• Kontratazio irregularra. Ospitale honetan kontratazio zerrendak hutsaren hurrengoak dira, buruzagiek nahi bezala kontratatzen baita: zerrendetan jauziak, hizkuntza eskakizunak bete gabe, jardunaldi murritzeko kontratuak euren nahierara erabili…

• Lan sindikalerako oztopoak. Zuzendaritzak ez digu inolako erantzunik ematen, ez idatziz, ezta ahoz ere. Ez da gurekin biltzen eta ez digute kontatzen etien ari direna. Gardentasun falta erabatekoa da. Hori bai, Marbella eta bere taldea oso azkar ibili dira LABek okupatzen genuen lokaletik ateratzen, gure gauza guztiak zabor poltsatan sartu eta beste leku batera joanarazteko.

• Langile faltak sortutako gehiegizko lan-zama. Ez da zerbitzu batera mugatzen den arazoa, ia leku guztietan eta kategoria guztietan sufritzen den arazoa baizik. Langile faltak azkar, asko eta baldintza txarretan lan egitera behartzen gaitu. Baina koderik ez dagoenez…erizain, erizain laguntzaileak, zelariak…Gainera, bajak ordezkatzen ez direnez, ba are txarrago…

• Kategorari ez dagozkion funtzioak egin eta arauen kontra dauden jardunaldietan.
Adibidez, gaueko txandan bi zelari soilik eta administrari laguntzaileen lanak egin behar; eta igande eta jaiegunetan 12 orduko jardunaldia egiten duten administrari laguntzaileak, goizeko 9etatik gaueko 9ak arte…Honek ez dauka ez buru ez hankarik.

• Irregulartasunen zerrenda amaigabea da: mantentzeko langileei guardiako orduak ez kontatzea (titulurik gabeko jendea ere kontratatu egin da!); RX-etan kontratu prekarioak mantentzen dira (LABek irabazi zuen sententzian hiru txandetan tituludun langileak egon behar zirela ezarri zen, baina oraindik zuzendaritzak ez ditu kode horiek eskatu…),…

Ezin dugu onartu Santa Marina kortijoa izatea. Ezin da onartu isilik egon behar izatea zuzendaritzak luza dezan irregularra den kontratua. Seriotasun eta GARDENTASUNA exijitzen dugu. Iruzurren kontra jotzea ez da, inondik inora, langileen kontra jotzea, kontrakoa baizik. Gaur onuradun zaren bezala, bihar galtzaile atera zaitezke.

EZ KIKILDU, TXANTXULLOAK SALATU ETA ZURE ESKUBIDEAK BORROKATU!!!
LAB EZ DA IXILDUKO!!

 

 

 

6 egun daramatzate greban Elgoibarko Tratamientos Intxaustin

0


Tratamientos Intxaustiko (Elgoibar) langileek greba mugagabeari ekin zioten martxoaren 16an, beraien lan baldintzak hobetuko dituen hurrengo bi urteetarako enpresa hitzarmen bat sinatu nahian. Langileek besteak beste soldata igoerak, lan osasun alorrean hobekuntzak eta akordioa eta bere edukiak, lan erreformatik babesteko blindaia klausulak eskatzen dituzte.



Inguruko hedabideetan enpresak eman duen erantzunaren gainean hainbat kontu argitu nahi ditugu:

• 2011 hasieratik eta aurreko urte-arte, Intxaustiko langileek soldata izoztua izan dute, erosteko ahalmena galduz.

• Enpresak irabazirik izan ez zuen urteetan, Intxaustiko langileek, egoera hori pairatu dute hainbat enplegu-erregulazioko espedienteren bitartez, 2009, 2010, 2011, 2012 eta 2013 urteetan hain zuzen.

• Langileek eskatzen dituzten soldata igoerak hauexek dira, 2016rako KPI + %4a eta 2017rako KPI + adosteko kopuru bat. Ez KPI + %8ª, enpresak komunikabideetan lau haizetara zabaldu zuen moduan.

• Azken 3 urteetako egoera ekonomikoaren analisia egin ostean, oso argi daukagu langileek eskatzen dituzten soldata igoerak erabat onargarriak direla enpresarentzat.

• Soldata igoera hauek, ez lukete enpresaren bideragarritasuna zalantzan jarriko epe motzean, eskatzen den kopurua enpresak mugitzen duen diru kopuruarekin aldaratzen badugu, oso txikiak baita.

• Greban, 10 langilek hartzen dute parte, produkzio langileen %100ak.

Gainera, gogorarazi nahi dugu, enpresak, aurreko hitzarmenean Osasun laboralaren gainean adosturikoa ez duela bete. Ez dira bilera guztiak egin eta ez da jarduera egutegi bat proposatu
Langileek eskatzen dutena honakoa da; soldata igoerak, ezintasun iragankorragatiko bajen konplementuak, lan osasun alorrean hobekuntzak… eta guzti hori, aurreko urtean bezala, akordioa eta bere edukia, lan erreformatik babesteko blindaia klausulekin eta Gipuzkoako metagintzakoleko hitzarmenari lotuta.



Aste honetan ere, grebak irauten duen bitartean egunero elkartuko dira 10:00etatik 12:00etara Elgoibarko Arriaga poligonoaren sarreran, Tratamientos Intxausti S.L. aurkitzen den lekuan, hain zuzen.
 

 

 

Bizkaiko Foru Aldundiko langile batzordeak neurriak eskatu ditu liburutegiko egoera konpontzeko


Bizkaiko Foru Aldundiko langile batzordeak Foru Liburutegiko langile askok aurkeztu duten salaketa-idazkiaren berri eman du, bertan jakitera eman dute Liburutegiko erabiltzaileek espazioa galdu dute Foru Liburutegiko zerbitzu publikoaren bosgarren solairuko zati handi bat Modernizazio, Gobernamendu On eta Gardentasunerako Kabineteak okupatu baitu. Egoera honen aurrean neurriak hartzea eskatu du Langile batzordeak.

Bizkaiko Foru Aldundiko langile batzordearen oharra:

Bizkaiko Foru Aldundiko eta haren erakunde autonomoetako funtzionarioen ordezkaritza-organo bateratua den Langileen Batzorde honek, martxoaren 16an egindako batzarrean, Foru-liburutegiko hainbat langilek Langileen Batzorde honetan aurkeztutako salaketa idazkiaren harira, hurrengoa salatu du:

Ia urte bat pasatu da hauteskundeak izan zirenetik, eta EAJ eta PSOEren arteko itun politikoak oinarri finkorik gabe dauzka oraindik ere zerbitzu publiko foralak. Enplegatu publikoek egunero-egunero ematen diete beren asperduraren eta nekearen berri Langile Batzordeko ordezkariei; aspertuta eta nekatuta daude agintari berriak direla eta, haien jarduteko moduak eta zerbitzu publiko foralak kudeatzeko era direla eta.

Batetik, sailetako egituretako aldaketen kudeaketan izandako opakotasuna dago. Izan ere, aldaketa horiek langileei ezer galdetu gabe egiten ari dira, zerbitzu publikoaren egunerokoa ondoen ezagutzen dutenak izan arren.

Eta enplegatu publiko foralen neke eta asperduraren barruan, Foru Liburutegiko langile askok salaketa-idazki bat aurkeztu dute, non jakitera eman baituten Foru Liburutegiko zerbitzu publikoaren bosgarren solairuko zati handi bat Modernizazio, Gobernamendu On eta Gardentasunerako Kabineteak okupatu duela. Okupazio horren ondorioz, Liburutegiko erabiltzaileek espazioa galdu dute: irakurtzeko leku gutxiago, tailerrak eta kultur jarduerak egiteko leku gutxiago.

Ildo horretan, salatu dute ezin dela behar bezala planifikatutako kalitateko zerbitzu publiko ordenatu bat egon erabakiak zerbitzuarekin zerikusirik ez duten beharrizanen edo interesen arabera hartzen badira. Eta are gutxiago ekintza burutuak badira eta langileak eta haien ordezkariak –sindikatuak– aintzat hartu gabe gauzatu badira.

Beraz, Liburutegiak galdutako espazioa ahalik eta eperik laburrenean berreskuratzeko eta antolaketaren arloko aldaketak planifikatuta eta adostuta egiteko eskatzen dute.

Langileen Batzordeak bat egiten du salaketa horrekin eta bere egiten du. Horregatik, Bizkaiko Foru Aldundiko Langileen Batzordeak hau eskatzen dio Aldundiari:

1- Liburutegian galdutako espazioa ahalik eta eperik laburrenean berreskuratzeko, bizkaitarrei espazio publiko hori erabiltzeko aukera bermatzeko.

2- Antolaketaren arloko aldaketa guztiak plangintza baten arabera eta aldaketen eraginpeko langileekin adostuta egiteko.
 

 

 

Antonio Arraiza, Osasun Kudeaketako Zuzendariaren jarrera onartezina izan da

0

Debagoieneko Ospitaleko sindikatuek (LAB, SATSE, ELA, CCOO eta SME) salatu dute Antonio Arraiza, Osasun Kudeaketako Zuzendariaren jarrera gaur ospitalera talde parlamentarioek egin dute bisitan. Hain zuzen ere Osasun Kudeaketako Zuzendariak debekatu egin die langileon ordezkariei bisitan laguntzea. Honek agerian uzten du sindikatuen presentziak enbarazu egiten diela.

LAB, SATSE, ELA, CCOO eta SMEren oharra

Debagoieneko Ospitaleko sindikatuok Antonio Arraiza, Osasun Kudeaketako Zuzendariaren jarrera kazikil eta diktatoriala salatu nahi dugu gaur ospitalera talde parlamentarioek egin dute bisitaren aurrean.

Iazko ekainean sindikatuok jaso genuen gonbidapena talde parlamentarioen aldetik Osasun Batzordean agerraldia egiteko Debagoienako ESIan ditugun gabeziak azaltzeko. Gaur, parlamentariek bisita bueltatu digute.

Hala ere, eta jarrera despotiko garbiarekin, Osasun Kudeaketako Zuzendariak debekatu egin digu langileon ordezkarioi bisitan laguntzea. Adierazi digu “talde paralementarioekin biltzea utziko” zigula nahi bagenuen, baina ospitaletik kanpo eta bisita ofiziala amaitu ondoren (ez da horrelakorik gertatu).

Horrelako jarrerek berretsi baino ez dute egiten gure presentziak enbarazu egiten diela eta ez dutela nahi Debagoienako erabiltzaile eta langileok bizi ditugun gabeziak jakinarazterik.

Oker dabiltza jarrera horrekin kikilduko gaituztela uste badute. Honek indarrak ematen dizkigu ospitale honetan lanean ari garen langileon lan-baldintzak hobetu eta gure eskualderako kalitatezko osasungintzaren alde lanean jarraitzeko.
 

 

 

Miren Peña, víctima de la crueldad empresarial

OPINIÓN: Delegados y delegadas de Faurecua Orkoien

El próximo día 21 de marzo se va a cumplir un año del suicidio de nuestra compañera Miren Peña. Esta muerte tuvo una causas que perfectamente se pudieron evitar. La negativa por parte de la Caja Laboral a que la deuda que tenía contraída fuera reestructurada fue el detonante último y el despido de la empresa en la que trabajaba, Faurecia Orkoien, fue el desencadenante.

Es claro que si Miren no hubiera sido despedida en los hechos de octubre de 2013 cuando la dirección de Faurecia Orkoien con Cesar Lafraya , actual jefe de recursos humanos de la planta a la cabeza, decidió despedirla junto con otras 10 personas , muy probablemente ella estaría entre nosotros.

El echar a un trabajador/a a la calle supone negarle la fuente económica de la que depende su subsistencia, pudiéndole abocar a la exclusión social y aumentando de manera exponencial la posibilidad de que ese trabajador/a tome decisiones que bajo ninguna circunstancia tomaría en una situación normalizada y con un trabajo que le garantizara su fuente de ingresos. Cualquier empresario debiera saber que cuando se toma la decisión de despedir a un trabajador/a, se está cometiendo un atentado contra la persona.En definitiva, en Faurecia Orkoien se cometió un atentado contra 11 personas y una de ellas se quitó la vida.

Dichos despidos no tuvieron absolutamente nada que ver con la viabilidad de la empresa, fueron despidos absolutamente arbitrarios y fueron ejecutados para imponer una rebaja importantísima de condiciones de trabajo e intentar doblegar a una plantilla que se resistía a aceptar los chantajes de la Dirección.

A día de hoy y con datos en la mano podemos constatar la injusticia de los despidos de 2013 ya que:

En 2013 (año de los despidos)
El resultado neto del grupo Faurecia fue de 500 millones de euros y Faurecia Orkoien aportó 6´6 millones de euros al grupo.

En 2014:
El resultado neto del grupo fue de 525 millones d euros y Faurecia Orkoien aportó alrededor de 9 millones de euros al grupo.
Durante el año se contrató una media de 25 personas todos los meses, efectuando gran parte de su jornada incluso en fines de semana.Se efectuaron 4.221 horas extras.

En 2015 (año del suicidio de Miren):
La planta de Orkoien obtuvo unos ingresos de explotación positivos por valor de 939.000 euros. Durante el año se contrató una media de 25 personas, efectuando gran parte de su jornada incluso en fines de semana.

Durante el año 2015 se han realizado contrataciones indefinidas y se realizaron 2.905 horas extras.

Tenemos que recordar así mismo que desde la sección sindical de LAB de Faurecia Orkoien se ha instado en repetidas ocasiones a la Dirección a que readmita a las personas despedidas. Miren seguía acudiendo a la planta a solicitar trabajo dada su extrema situación y se le negaba por la Dirección incluso traspasar la puerta de entrada, mientras se contrataba personal y se llevaban 1.439 horas extra en febrero 2015 y se seguían metiendo en Marzo (mes en que se le vuelve a negar la reincorporación y se consuma el fatal desenlace).

Si se hubiera atendido la justa reivindicación de recuperar un empleo que nunca se debió destruir por parte de Dirección,nunca hubiera sucedido la tragedia de Miren. Tampoco que otros 10 compañeros/as hubieran perdido el empleo y el resto, condiciones de trabajo perfectamente asumibles por la planta y el grupo. 

Por todo ello constatamos la crueldad de aquellos despidos, entre los que se encontraba Miren y por tanto no nos vamos a limitar a recordar su memoria, que también, sino a denunciar la tremenda INJUSTICIA que en esta planta se produjo en base exclusivamente a salvajes estrategias para condicionar la negociación del pacto de empresa, convirtiéndola mediante los despidos en una absoluto chantaje. Miren fue víctima de esa estrategia.

Por todo ello, hemos convocado una concentración que tendrá lugar el próximo lunes día 21 de Marzo,frente a las instalaciones de la empresa Faurecia Orkoien de 11:00h a 11:30h.
 

 

 

LAB, Faurecia Orkoienen kontzentratu da Miren Peñaren heriotzaren urteurrenean


MIREN PEÑA, VICTIMA DE LA CRUELDAD EMPRESARIAL
Delegados y delegadas de Faurecia Orkoien


Gaur hilak 21, LAB sindikatuak elkarretaratzea burutu du Faurecia Orkoien enpresaren aurrean Miren Peña oroitzapena egin eta bere heriotzaren salaketa egiteko. Miren Peñak bere buruaz beste egin zuen zituen arazo ekonomikoen ondorioz eta Laboral Kutxak zuen zorraren berregituratzea ukatu zion. 

"Mirenen bere buruaz beste egin zuen bizi zituen arazo ekonomikoen ondorioz 2013 urte bukaeran. Kaleratze arbitrarioak izan ziren ez zuten enpresaren bideragarritasunarekin ezer ikustekorik eta zuten helburu bakarra plantilla belaunikaraztea izan zen lan baldintzen murrizketa garrantzitsua onar genezan". Adierazi du Juan Mari Cobok, LAB-eko Faureciako ordezkariak.

"Gainera Mireni enpresan lanean hasteko aukera ukatu zitzaion behin eta berrik LLHH-ko arduradun den Cesar Lafrayak, milak ordu estra sartzen ari ziren garai batean. Mirenen heriotza ez da kasualitatearen ondorioa izan". Gehitu du Juan Mari Cobok.

"Enpresak etekin haundiak lortzen ari ditu eta UGT-rekin harremana duen jendea kontratatzen ari du. 2013-an kaleratutako langileak lantegian lanean hastea exijitzen dugu". Esan du Juan Mari Cobok.
 

 

 

Lan heriotzak eta prekarietatea garaitu behar ditugu

Atzo, hilak 20, lan istripuan hildako Alberto eta Jabiri gure agurrik sentituena eskaintzeko eta heriotz istripu hauek prekarietatearen ondorio direla salatzeko Leketion izan ginen. Lan istripuak patronalak lan egiteko orduan ezartzen dizkigun baldintza eta lan egiteko moduen ondorio dira. Ekidin daitezke, baina instituzioak arazoari irtenbidea emateko neurriak hartu ordez begirale huts bilakatu dira. LAB, orain arte bezala, prekarietatearen kontrako borrokan lehen lerroan jarraituko du, langileekin batera gure eskubideak errespetatuak izan daitezen lanean.


Atzo, hilak 20, lan istripuan hildako Alberto eta Jabiri gure agurrik sentituena eskaintzeko eta heriotz istripu hauek prekarietatearen ondorio direla salatzeko Leketion izan ginen. Lan istripuak patronalak lan egiteko orduan ezartzen dizkigun baldintza eta lan egiteko moduen ondorio dira. Ekidin daitezke, baina instituzioak arazoari irtenbidea emateko neurriak hartu ordez begirale huts bilakatu dira. LAB, orain arte bezala, prekarietatearen kontrako borrokan lehen lerroan jarraituko du, langileekin batera gure eskubideak errespetatuak izan daitezen lanean. 

14 dira jada urtea hasi zenetik lan istripuen ondorioz hildako langileak. LABek aspaldi salatu bezala, heriotz istripu hauek ez dira kasualitatea, lan alorrean ematen ari den prekarizazioaren ondorio lazgarria baizik. Lan baldintza kaskarren, prebentzio neurri eznahikoen edo mantenimendu faltaren emaitza dira.

Agintari politiko eta ekonomikoen ahotan behin eta berriz entzuten dugun hazkunde ekonomiko hori langileon eta gure lan baldintzen bizkar eraiki nahi dute. Erabaki honen emaitzak denok ezagutzen ditugu: laneko gaixotasunak, lan istripuak eta heriotzak. Gaur egungo ereduak miseria eta heriotza besterik ez dakar langile klasearentzat.

Istripu hauek ekidin litezke horretarako neurriak hartuz gero baina enpresa eta administrazioek ez dute arazoari irtenbidea emateko neurririk hartu. Alderantziz, Instituzioak begirale huts bilakatu dira eta hori onartezina da LABen iritziz.

Sindikatuak, orain arte bezala prekarietatearen kontrako borrokan lehen lerroan jarraituko du, langileen ondoan izango da prebentzio lanetan zein salatzerako orduan.
 

 

 

Milaka langile ArcelorMittalen itxieraren kontra kalean

0


Larunbatean milaka langilek Zumarragako kaleak hartu zituzten jokoan diren 351 lanpostuen eta Zumarragako lantegiaren jarraipenaren defentsan. "Por una política industrial real, Arcelor ez itxi" lelopean, instituzioei industriaren etorkizuna bermatuko duten politikak martxan jartzeko exijitu zieten. Langileak, sindikatuen babesarekin, borrokan jarraitzeko erabaki irmoa erakutsi dute asanbladan, eta bide horretan datorren asteazkenean 24 orduko geldialdia egingo dute.

Gezurrak gezur, Arcelor Mittal Sestao eta Zumarraga bideragarriak dira

Zergatik diogu hau?

– Arcelor Mittalek lantoki hauetara lan-zama ekarriko duela esanez agindu eta lotu duen guztia ez du bete.
Gogora dezagun, duela urte eta erdi, Zumarragako Arcelor Mittal berak, malgutasun osoaren ordainez, agindu zuela lan-zama gehiago ekarriko zuela, baita lan-txanda gehiago zabalduko zituela ere. Ez du ezertxo ere bete. Langileek bakarrik bete dute hitza. Orduan gezurretan ari ziren, eta gaur egun, gezurretan ari dira. Horrexegatik ez zuen sinatu LABek inposaketa hura orduan.

– Ez dute ia inolako inbertsiorik egin lantoki hauetan.
Horrek tupust egiten du aurten bertan Asturiasen dituen lantokietan aurreikusi dituzten 275 milioi eurotako inbertsioekin. Beraz, argi dago zein den euren apustu estrategikoa, Asturiaseko lantokiak indartzea alegia. Eta honen aurrean, gure galdera da: lantegi horiei ez die Txinako altzairuak eragiten ala? Merkatuaren ondorioa da edota multinazionalaren erabakia?

– Taldearekiko duten menpekotasuna erabatekoa da. Opakotasuna erabatekoa da.
Lehengaia nahiz txatarra Arcelor Mittal taldeari erosi ohi diote, hark ezartzen duen prezioan. Ekoizpena, zuzenean eta osoki, saltzen diote taldeari; hortaz, taldeak ezarri ohi du erosteko prezioa, zeinak erabakitzen duen prezioan saltzen baituen berriro. Horrela, nahiz eta ACBri eta Zumarragari galerak egotzi, Taldeak dirua irabaz dezake. Hortaz, haren kontuen eta emaitzen opakotasuna erabatekoa da.

– Enplegua suntsitu eta lan-baldintzak okertu ditu.
Langileen lan baldintzak okertu ditu; zuzeneko enplegua suntsitu du, eta azpikontratazio handiago batez ordezkatu du. Hots, haren langileei “dumpinga” ezarri die.

– Beste lantokietara lan-zama igorri dute.
Aurten ACBk duen lan-zama Asturiasen eta Frantzian dauzkan lantegietara igorri du; dirudienez, hauei ere eragiten die Txinako altzairu merkea sartu izanak.

Bide batez, esan, Txinan altzairu merkea ekoizten duela eta mundu mailan dagoen altzairu ekoizle handiena dela.
Beraz, gauza hauek guztiek ez dute zerikusirik, ez altzairu txinatar merkearekin ezta argindarraren prezio garestiarekin ere.

Honen aurrean, Eusko Jaurlaritzak…

•2011. urtean, multinazionalari saldu zizkion bere esku zeuden akzioak (%10), krisialdiaren gordinean, baita BBK-k zeuzkan beste %10a ere. Langileak bazter utzi ditu.

•Ez dugu, multinazionalari eskaera argi eta garbia egin diola aditu, Sestaoko ekoizpenari berriro ekitearen harira. Ezta Zumarragakoaren kasuan ere.

•Multinazionalak zabaldu duen tesia bere egin du, altzairutegia itxi izanaren erantzule Txinako altzairua eta energiaren kostu handia eginez. Hortaz, multinazionalak ez du inolako ardurarik honetan. Are gehiago, haren eginkizuna Bruselan txosten bat aurkeztera mugatu da, non besteak beste, multinazional honen eskakizunak biltzen diren. Hartan ez da inolako konpromisorik eskatzen bere altzairutegientzat. Hortaz, errealitatean, bien itxiera justifikatzen ari da.

•Behin, Zumarragako itxieraren berri eman ondoren, agerian geratu da haren gaitasunik eza, nahiz multinazional handiekiko mendetasuna. Agerian utzi du ere, ez duela gure herriarentzako benetako industria politikarik.

•Honengatik guztiarengatik, Industria Sailburua den Arantza Tapia anderearen dimisioa eskatzen dugu. Zu ezgaitua zaude Arcelor Mittali ardurak eskatu ahal izateko. Zu haien itxura txukuntzen jardun zaren bitartean, langileei, etengabe, arduratsu jokatzeko eta sakrifizioak egiteko eskatzen zenien. Oso gogoan dauzkagu, duela urtebete, multinazionalak Zumarragako lantokia ixteko mehatxu egin zuenean, egin zenituen adierazpenak.

LABek exijitzen du…

Tamalez, halako bakardadean utzi gaituzte ACB zein Zumarragako langileak. Dena dela, LAB borrokatuko da biak berriro zabal daitezen, bideragarriak direlako eta etorkizuna dutelako. Baina hori jazo dadin, neurriak bideratu eta sustatu behar dira. Multinazionalari zein erakundeei eskatzen diegu:

1.Jendartean ACB eta Zumarragaren aldeko konpromiso argi eta garbia har dezaten. ACBko lantegia berehala zabal dadila eskatzen dugu eta Zumarraga ixteko mehatxua bertan behera uztea.

2.Arcelor Mittali eskatzen diogu bi lantokiei jarraitutasuna emango dien Industria Plana egin dezan.

3.Hainbat neurri hartu behar dira, adibidez, enpresek eta partikularrok ordaintzen ohi dugun elektrizitatearen prezioa merkatzea. Altzairutegi hauen aldeko borroka, energia demokratizatzearen aldeko borroka da. Finantza botere espekulatibo handien tiraniarekin amaitu behar da, egiazko ekonomiaren eta klase herritarren etsaiak direlako.

4.Ikerketa, Garapena eta Berrikuntzaren (I+D+I) hautua errealitate bihurtuko duen konpromisoa. Sektoreak bultzada publikoa behar du produktuen dibertsifikazioa eta kalitatea hobetzeko, teknologia eta informatika programak edota ekoizpenari loturiko softwareak hobetzeko. BPGren pontzentaiaren arabera, ikerketa, garapena eta ikerkuntzan (I+D+I) egiten den inbertsioa gurearen antzeko errenta per kapita duten beste herrialdeek xedatzen duten ia-ia erdia da.

5.Bestelako neurriak bideratzea.

Azkenik, euskal jendarte osoari dei egiten diogu antolatuko diren mobilizazio guztietan parte har dezan