2024-04-13
Blog

Guitrans patronalari exijitu diogu blokeoa eteteko

Gipuzkoako salgaien errepide bidezko garraioaren hitzarmena berritu nahi dugu behingoz. 6.000 langile baino gehiagori eragiten dio hitzarmen horrek. Patronalaren egoitzaren atarian egin dugu mobilizazioa gaur, errespetu faltak alde batera utzi eta behingoz mugi dadin.

Bilera deialdiei behin eta berriz uko egiten dio patronalak, eta langileak nazkatuta daude. Beharrezkotzat jotzen dugu Gipuzkoako langileei eta, bereziki, Gipuzkoako Salgaien Errepideko Garraioaren sektoreari segurtasun juridikoa eta arau argiak emango dizkien hitzarmen bat berritzea. Hemen lan egiten badugu, hemen erabaki behar dugu.

Mecanerren itxiera ekidin eta Euskal Herrian industriaren eta enpleguaren etorkizuna bermatzeko politikak exijitu dizkiegu instituzioei

Urdulizeko automobilgintza lantokiaren jabe den Stellantisek 2023ko irailean jakinarazi zuen enpresa ixteko erabakia, eta orain Enplegu Erregulazio Espedientearen kontsulta epean murgiduta dago Mecaner. Bada, langileek erakutsi dute enpresaren bideragarritasuna eta jarraikortasuna posible direla, eta une erabakior honetan arduradunek esku hartzea premiazkoa da.

Mecanerrek 60 urte baino gehiagoko historia dauka, eta Stellantisen erabakiaren ondorioz, 144 lanpostu daude kolokan gaur egun.

Ixteko mehatxuaren aurrean, langileek etorkizuneko aukera sortu nahi izan dute hasiera-hasieratik. Horren helburua argia da: Mecaner eta bertako lanpostuak salbatzea eta eskualdeko industria-ehuna defendatzea.

Horretarako plan bat daukate beharginek: Euskal Herrian lehenengoz trantsizio ekosozialeko plan bat aurrera eraman dute. Enpresaren eta instituzioen utzikeriaren aurrean, Mecanerren etorkizunarengatik borrokatzea erabaki dutela nabarmentzekoa da.

Langileek eginiko trantsizio plan hori negoziaketa kolektiborako tresna bat izan da. Eragile eta instituzio ezberdinekin bildu eta aliantzak sortzeko aukera eman die. Plan honetan, industriaren eta automobilgintzaren sektorearen azterketa sakon bat egin dute. Mecanerren dauden baliabideak eta jakintzak kontutan hartuta, Mecanerren jarduera industrialak aurrera jarraitzeko produktu alternatiboak bilatu dituzte, baita aurkitu ere, hazkundean dauden sektoreak eta dirulaguntza publikoa jasotzen ari diren produktuetan arreta jarriz.

Ikerketa honek emaitzak eman ditu. Mecanerren baliabideekin, makinekin eta berau osatzen duten pertsonen jakintzarekin ekoitzi ahal izango liratekeen hainbat produktu ezberdin proposatu dituzte, eta horietako bakoitzaren bideragarritasun teknikoa aztertu dute, baita plana aurrera eramatea ahalbidetuko luketen kudeaketa eta jabetza ereduak ere. Bestalde, planaren baitan hainbat finantziazio iturri bilatu dituzte.

Ondorioa argia da: Mecaner bideragarria da Stellantisekin edo Stellantis barik, trokelak egiten edo produktu alternatiboak egiten. Mecanerrek etorkizuna dauka.

Plana guztiz bideragarria da, eta horren adibidea da Espainiako Lan Ministeritzak eskatuta Mecanerreko komitearekin bilera bat egingo duela. Bada, LABen Mecanerreko ordezkariek zera esan nahi diote Yolanda Diaz Estatuko Lan Ministroari: hitz eta argazkietatik ekintzetara pasatzea. Aukerak badaude eta posible da horretarako borondatea izatekotan. Horixe eskatzen diete instituzioei, Eusko Jaurlaritzari hain zuzen, borondatea eta inplikazioa.

Trantsizio bat behar du automobilgintzak eta ekonomiak, oro har. Azken urteetan Euskal Herriko ehun industriala desagertzen joan da, inguruko enpresa asko eta asko itxi dituztelarik eta zerbitzuen enpresa handiek eta kateek hartu dituztelarik haien tokiak. Industriaren desagerpena ahalbideratu dute instituzio eta alderdi ezberdinek. Euskal Herriko industriaren desegitearen erantzuleek izen eta abizenak dituzte.

Industriaren suntsiketak, gainera, enpleguaren suntsiketara eta prekaritatera kondenatzen gaitu hemen lan egin eta bizi garen herritarrok.

Horregatik, Euskal Herriko industriaren eta enpleguaren etorkizuna bermatuko duten politika industrialak behar ditugula uste dugu LABen, eta industriaren eta automobilgintzaren trantsizio sozialki justua eta jasangarria aurrera eramateko neurriak hartu behar direla, baita hori posible egiteko trantsizio batzordeak sortu ere.

Enpresaren ixteko erabakiaren aurrean, eta instituzioen utzikeriaren aurrean, guri dagokiguna egin dugu, lanpostuak defendatzeko borrokatu baitugu.

Orain alderdi poltiko eta insitituzioei dagokie. Konpromisoak hartu eta beren ardura betetzea exijitzen diegu:

  1. STELLANTIS: EREaren negoziaketan argi gelditu da enpresa ixteko arrazoiak ez direla existitzen. Mecaner ixteko erabakia erabaki estrategikoa da, produkzioa merkeago ekoitziko duten leku batera eraman nahi dute. Horregatik, Stellantisi EREa kentzeko eta Mecaner zabalik mantentzeko aukerak aztertzea eskatzen diogu.
  2. EUSKO JAURLARITZARI: Paper aktibo eta erabakigarri bat hartzea 144 lanpostuen eta Mecanerreko etorkizunaren defentsan.
  • Stellantisekin eta langileokin batera Mecanerren etorkizunaz hitz egiteko mahai negoziatzaile bat eratzea.
  • Zuen esku dauden baliabide eta tresna guztiak erabiltzea Mecanerrentzat etorkizun bat bilatzeko.

Ez dago aitzakiarik, plan bat dago, eta borondatea badago, Mecanerrek etorkizuna du.

0-3 zikloa babestea eskatzeko manifestazioa egin dugu Iruñean

0-3 urtekoen hezkuntza zikloko sindikatu guztiok manifestazioa egin dugu gaur arratsaldean Iruñean, Carlos Gimenok zuzentzen duen Hezkuntza Departamentuari exijitzeko behingoz har dezala ziklo horren ardura, 0-3 zikloa hezkuntza baita. 300 pertsona elkartu dira mobilizazioan.

Martxoan zehar, 0-3 urtekoen zikloan ordezkaritza dugun sindikatu guztiek (LAB, ELA, STEILAS, AFAPNA, UGT eta CCOO) Hezkuntza Departamentuari, dagokion moduan, lehenengo ziklo horren kudeaketa bere gain hartzeko eskatuz hainbat kontzentrazio egin ditugu. Gure beste eskarietako bat, Departamentuarekin, sektoreko langileak eta haien ordezkari sindikalak elkartu eta elkarrekin lan egin ahal izateko foro bat eratzea da.

Sindikatuok uste dugu proiektu pilotu hau aurrera eramaten ari direla Nafarroan dauden zerbitzu honen beharren azterketa sakon bat egin gabe, hau da, itxaron zerrendan geratzen diren haurren adina kontuan hartu gabe, hizkuntza eredu ezberdinetan dagoen eskaria kontuan hartu gabe… Uste dugu hori guztia alde batera utzi dutela eta, beraz, proiektu honek ez diela erantzungo Nafarroako familien benetako beharrei.

Martxoaren 20an, bilera egin genuen Hezkuntzako zuzendari Gil Sevillanorekin eta 0-3 zerbitzuko zuzendari Iraida Salaberrirekin, baina orduko hartan argi gelditu zitzaigun gauza bakarra izan zen Departamentuaren planifikazio eta zehaztasun falta.

Jaso genuen informazio berri bakarra izan zen gela hauetako langileak Hezkuntza Departamentuko Haur Eskoletako langileak izango direla. Eta informazio horrek zalantza berri asko sortzen dizkigu: nolakoa izango da bere ordutegia, Haur Hezkuntzako bigarren zikloko profesionalena bezalakoa edo Nafarroako Gobernuko haur eskoletako langileena bezalakoa? Eta egutegia? Eta zer gertatzen da jantokiarekin? Ezberdintasun horiekin guztiekin beste arrakala bat sortuko da funtzio eta kualifikazio berdina duten langileen artean?

Egoera honetan, ikusten dugu Departamentuak ez duela inolako asmorik Carlos Gimeno kontseilariak horrenbeste aipatzen duen kudeaketa amankomun hori bermatze aldera lan egiteko. Nahiz eta Departamentuak behin eta berriz harro esaten duen Nafarroako Haur Hezkuntzako lehen zikloko lehentasunezko eredua haur eskolak direla, errealitatea da ez diola jaramonik egiten.

LAB, ELA, STEILAS, AFAPN,· UGT eta CCOOek Hezkuntza Departamentuari eskatzen diogu 0-3 zikloa behingoz bere gain har dezala eta 2 urtekoen gela hauen proiektua bezalako adabakiak egiteari utz diezaiola.

Laneko istripu eta gaixotasunak ekidin daitezkeelako, prebentzioa bermatzeko betebeharrari behingoz heltzeko eskatuko diegu arduradunei

Lan Osasunaren Nazioarteko Egunaren bueltan, aste bereko ostegunean (apirilak 25) mobilizazioak egingo ditugu LAB, ESK, STEILAS, EHNE-Etxande eta Hiru sindikatuak bat eginda. Iruñean, Donostian edota Bilbon egingo diren mobilizazioen bitartez langileen aktibazioan eta prebentzio neurrien garrantzian jarriko dugu arreta berezia.


Ia hiru hamarkada igaro dira Laneko Arriskuen Prebentzioari buruzko Legea onartu zenetik. Hiru hamarkada dira patronalak laneko osasunari buruzko araudia behin eta berriz urratzen duela, gobernuen beharrezko konplizitatearekin. Ez dira guk asmatutako datuak, datu ofizialek berresten dute: 2024an %30 igo dira lan-istripu larriak eta arinak, ia %50 lan-istripu hilgarriak eta% 19 gaixotasun profesionalak. Ez da uneko egoera soil bat, langileen lan-osasunaren galeraren egoera kezkagarri baten isla baizik.

Hori dela eta, apirilaren 25ean, apirilaren 28ko Lan Osasunaren Nazioarteko Egunaren testuinguruan, LAB, ESK, STEILAS, EHNE-ETXALDE eta HIRU sindikatuok kalera aterako gara Hego Euskal Herriko hiriburu guztietan, eta langileen lan-osasunaren galeraren egoera zehatzak salatuko ditugu, arduradunak seinalatuz. Sektore feminizatuei lotutako lanbide-gaixotasunak sistematikoki ezkutatu eta ukatzen direla ere salatuko dugu, eta laneko arriskuen balorazioetan ez dela kontuan hartzen sexu-generoaren osagaia. Borrokarako eta aldarrikapenerako eguna izango da, eta aipatutako sindikatuok jarraipena emango diogu lan-ezbeharren gaitzaren aurrean egiten ari garen elkarlanari.

Egungo prebentzio-sistema errotik aldatzeko beharra jarriko dugu erdigunean. Sistema honek, hiru hamarkadatan enpresak araudia bete gabe egon ondoren, porrot egin duela frogatu da. Patronalak ezin du laneko osasunari buruzko araudia urratu; izan ere, ez du ondorio larririk jasotzen. LANEKO OSASUNARI BURUZKO ARAUDIA BETE BEHAR DU. Langileen lan osasuna galtzea ezin da zigorgabe geratu.

Eta, horretarako, EAEko eta Nafarroako gobernuek hori betearazteko behar diren bitartekoak jarri behar dituzte. LAB, ESK, STEILAS, EHNE-ETXALDE eta HIRUk honako hau exijitzen dugu:

  • Egungo lan-ikuskatzaileen kopurua nabarmen handitzea, Europako batezbestekoarekin parekatuz.
  • Osalanek eta Nafarroako Lan Osasunaren Institutuak (NOPLOI) gaitasun exekutiboa izan behar dute, ezin dira aholkulari hutsak izan.
  • Administrazioak jarrera aktiboa izan behar du laneko osasunari buruzko araudia betetzen dela bermatzeko, eta, enplegatzailea den tokian, beharrezko lan osasuneko klausulak txertatu behar ditu kontratazio-pleguetan.

Azkenik, dei egiten diegu langileei antolatzen jarrai dezaten, eta egunero borroka egin dezaten gure osasunaren alde lantokietan eta sektoreetan. Apirilaren 25ean bultzada handia emango diogu laneko osasunaren defentsari, baina beharrezkoa da egunero defendatzea.

Gure eguneroko antolaketarekin eta borrokarekin patronala gure osasuna bermatzeko derrigorrezko neurriak hartzera behartzen jarraituko dugu, eta ziur gaude gobernuak eta erakundeak ere behartuko ditugula prebentzioa benetakoa izan dadin eta ez lortu beharreko betiereko helburua.

Izan ere, datuek ere gauza bat argi uzten dute: langileak antolatuta dauden eta prekaritate txikiagoa duten lekuetan, lan-istripuak eta gaixotasun profesionalak izateko arriskua nabarmen jaisten dela. LANEKO ISTRIPUAK ETA LANEKO GAIXOTASUNAK EKIDIN DAITEZKE!

Euskararen aurkako azken epaia salatzeko mobilizatu dira gaur Pasaiako Udaleko langileak

Bihar beste hitzordu bat izango dugu, 18:30ean Pasai Antxoko Biteri plazan, Euskalgintzaren Kontseiluarekin eta Bokale elkartearekin batera. Izan ere, azkenaldian bizi izaten ari garen oldarraldi judizialaren enegarren epai honek bigarren mailako hizkuntzatzat jotzen du euskara, eta LABek ez du halakorik onartuko.

Jarraian irakur daiteke Pasaiako Udalaren aurrean gaur eguerdian eginiko elkarretaratzean irakurritako adierazpena:

EUSKARAREN AURKAKO OLDARRALDIARI EZ!
EUSKARAZ LAN EGITEKO ETA BIZITZEKO ESKUBIDEA ALDARRIKATZEKO GAUDE HEMEN


Euskal langileok Euskal Herrian euskaraz lan egiteko eta bizitzeko dugun eskubidearen aurkako oldarraldirik ez dugu onartuko, lanerako dugun eskubidea eta gure herrian euskaraz bizitzeko duguna ez baitira kontrajarriak, osagarriak baizik. Ildo horretan, ez dugu ontzat emango Pasaiako Udalean kale-garbitzaile lanpostuetan gutxieneko euskara mailaren ezagutza kentzeko kaleratu diren ebazpen judizialak.

Deialdiaren oinarrietan ezarritakoaren arabera, kale-garbitzaile izateko beste hainbat eskakizunen artean, euskarazko B1 (1. hizkuntza eskakizuna) maila ezarri zen 2015. urtean. Bada, epaiei jarraikiz, diskriminatzailea da euskararen gutxieneko eskakizun hori ezartzea, argudiatzen baita lanpostu publikoetara baldintza beretan iristeko oinarrizko eskubidea urratu egiten dela.

Baina zergatik da diskriminatzailea gutxieneko euskara maila bat eskatzea eta ez deialdiaren oinarrietan ezartzen diren gainerako eskakizunak eskatzea? Udaleko langile guzti-guztiek ordezkatzen dute Udala, kalean dabiltzanek nahiz bulegoetan dihardutenek. Guztiak dira Udalaren ispilu. Eta herritar guztiek dute herri administrazioarekin nahi duten hizkuntza ofizialean harremanak izateko eskubidea. Ezinbestean, beraz, herri-langileen betebeharra da eskubide hori muga edo trabarik gabe betetzen dela ziurtatzea, kontuan izanda langile bakoitzak bere lanpostuari dagokion hizkuntza-eskakizunaren arabera jardungo duela.

Euskararen erabilera sustatzeko eta euskararen normalizazioa planifikatzeko Udalari legez ezarri zitzaion eskumena baliatuz, urteak daramatza Udalak erakundea bera zein udalerria euskalduntzeko planak bideratzen, eta horretarako, langileei dagokien hizkuntza eskakizuna lortzeko baliabideak eskaintzen.

Hortaz, lege arloan ez dugu ulertzen azken 40 urteotan indarrean egon den Euskara Legea, eta lege hori garatzeko dekretu guztiak gehi 2/2016 Legea, Euskadiko Toki Erakundeei buruzkoa, normaltasunez bideratu direnean, horiek aldatu gabe orain sekulako oldarraldi juridikoan murgildu izana. Legeak onartu badira, zergatik jotzen dute epaileek lege horien kontra? Ez al dira ba gehiengo zabal batez onartu? Zer aldatu da? Ondorio linguistikoak dituen inboluzio politiko zabalagoaren baitan dago erantzuna. Erabat antidemokratikoa da, euskaraz lan egiteko eta bizitzeko eskubidea zapuztea legaltzat jotzen bada ere.

Gauzak horrela, bost dei egin nahi ditugu gaur:
1.- Pasaiako Udalari errekurtsoa jartzeko eta egonkortze-prozesuarekin aurrera egiteko eskatzen diogu, Lanpostuen Zerrendan onartutakoa errespetatuz. Horrekin batera, eskatzen diogu euskara maila hobetzeko udal langileek beharrezkoak dituzten baliabideak ematen jarraitzeko.
2.- Dei egiten diogu euskal klase politikoari horrelako oldarraldia ekidin dezakeen bidea eta akordio politikoa jorra dezan, horretarako legea egokituz, alegia, Euskararen Legea sendotuz. Egia da hizkuntza bat ez dela legez eta dekretuz normalizatzen, baina hizkuntzaren kontrako erasoak ekiditeko tresna izan behar dute legeek eta dekretuek, eta gaur artekoek dagoeneko ez dute horretarako balio.
3.- Dei egiten diogu euskal jendarteari oldarraldiari aurre egiteko, besteak beste, euskaraz bizitzeko hautua egin dezan, euskara nonahi harrotasunez erabiliz.
4.- Dei egiten diegu euskal langileei euskararen alde ager daitezen eta lan-mundua euskalduntzeko prozesuan indar erabakitzaileak izan daitezen.
5.- Dei egiten diegu herritarrei Euskalgintzaren Kontseiluak eta Bokale Pasaiako Euskararen Aholku Batzordeak deitu duten elkarretaratzean parte har dezaten: bihar, apirilaren 12an, 18:30ean Pasai Antxoko Biteri plazan.


EUSKAL LANGILEOK EZ DUGU EUSKARAREN AURKAKO EPAIRIK ONARTUKO!

‘Eskuz esku LAB zabaltzen’ dokumentalaren aurkezpenak eta solasaldiak eskualdeetan, 50. urteurreneko ekitaldien barruan

Sindikatuaren 50. urtemugaren baitako ekitaldiak martxan dira. Horrela astelehenean estreinatu genuen Eskuz esku LAB zabaltzen sindikatuaren historia jasotzen duen dokumentala, Bilboko Euskalduna Jauregian egindako ekitaldian.

Orain, Euskal Herriko eskualdeetan barrena aurkeztuko dugu dokumentala, eta honekin batera, solasaldiak ere egingo ditugu LABen ibilbidearen inguruan.

Atzo izan genuen aurkezpen eta solasaldi hauetan lehena, Hernaniko Biteri Aretoan, eta apirilean eta maiatzean zehar beste 30 egingo ditugu, herri ezberdinetan. Jarraian duzue zerrenda:

Apirilean

12. Azkoien. Kultur etxea. 18:30

18. Burlata. Kultur etxea. 19:00

19. Lizarra. Los Llanos kultur etxea. 17:00

       Tutera. Lourdes gizarte etxea. 18:00

       Altsasu. Iortia. 18:00

20. Tafalla. Kulturgune. 11:00

21. Lesaka. Kultur etxea. 11:30

22. Sestao. Musika eskola. 18:30

23. Sodupe. Kultur Etxea. 18:30

      Donostia. Ernest Lluch aretoa. Bi saio: 10:15 / 18:00

      Ordizia. Barrena kultur etxea. 18:00

      Leitza. Herri Aretoa. 19:00

24. Muskiz. M gela. 18:30

       Tolosa. Kultur Etxea. 18:00

       Zumaia. Aita Mari antzokia. 19:00

       Gasteiz. Aldabe gizarte etxea. 18:00

25. Bilbo. Itsas Museoa. 18:00

       Lemoa. Gaztetxea. 19:00

       Algorta. Azebarri Kultur Elkartea. 18:30

       Eibar. Portalea. 18:00

26. Irun. Amaia antzokia. 19:00

       Zangoza. Kultur etxea, erakusketa gela. 18:00

       Oion. Bazterra aretoa. 18:30

27. Galdakao. Musika Eskola. 11:30

Maiatzean

3. Ondarroa. Kofradia Zaharra. 19:00

9. Gernika. Astra. 19:00

     Orereta. Niessen aretoa. 19:00

10. Amurrio. Antzokia. 18:30

16. Hazparne. Haritz Barne. 19:45

22. Arrasate. Kulturate. 18:00

Kaleratzeen aurrean, Imegarreko langileak mobilizazioekin hasiko dira

Beste langile bat kaleratua izan da.

LABek, kaleratze hauen aurrean, gaitzespen osoa azaldu nahi du, kaleratzeen helburu bakarra lan sindikala zigortzea baita. Aurretik ateratako prentsa ohar batean sindikatuko delegatu baten kaleratzea salatu zuten. Delegatu horrek langile asanblada batean irabazien banaketa bidegabea egiten ari zela salatu zuen. Enpresak informazio hau langileei ezkutatu egin die eta argitara atera den momentuan, errepresalia eta xantaiak bata bestearen atzetik etorri dira.

Astelehen honetan bigarren kaleratze baten berri izan du sindikatuak, zehazki LAB-eko beste afiliatu batena.

Aurretik azaldutakoa kontuan hartuta, aste honetan, bi langile asanblada burutu dituzte, kaleratze hauen aurrean erantzuna artikulatu ahal izateko eta bi lankideak euren lanpostuetara bueltatzea eskatzeko.

Horregatik, bi kontzentrazio deialdi egongo dira, bata ostiralean eta bestea astelehenean, 13:30etatik 14:30etara. Bi kontzentrazio horien ostean grebarekin hasiko dira langileak, kaleratutakoak berriz onartu arte.

LABek berriro dio egoera honen aurrean elkartasun eta borrokarako deia egiten duela, bai lantokian, baita eskualdean ere. Ez du onartuko lan sindikala burutzeagatik edozein delegatu edo langile kaleratzea.

Gipuzkoako ostatuetako hitzarmena aplikatzen duten enpresek Covid-19 garaiko Aldi Baterako Enplegu Erregulazioen Espedienteen prestazioa %100ean osatu behar dute

Gipuzkoako Ostatuen Hitzarmeneko 25c) artikuluaren harira, Auzitegi Gorenak arrazoia eman die langileei.

Artikulu honek ezinbestez kontratuak bertan behera gelditzen diren egoeretarako osagarri ekonomikoa aurreikusten du. Zer esan nahi du horrek? Covid 19-aren pandemian Aldi Baterako Enplegu Erregulazioan egon ziren langileek SEPEren aldetik jasotako prestazioa %100ean osatu behar dutela enpresek orain.

Osagarri ekonomiko hori erreklamatzeko laguntza behar baduzu, hurbil zaitez LAB sindikatuaren egoitzetara.

Pasaiako kale-garbitzaileen lan-deialdian euskara eskatzearen aurkako epaiak argi uzten du bigarren mailako hizkuntzatzat jotzen dela euskara epaitegietan

Azken garaian jasaten ari garen euskararen eta euskaldunon hizkuntza-eskubideen aurkako oldarraldi judizialaren beste bi epai ezagutu berri ditugu. Kasu honetan bi epaiak Pasaiako udalak 15 kale-garbitzaile hartzeko lan-deialdi baten aurkakoak dira. Lan-eskaintza honen aurka bina norbanakok ezarritako helegitea ontzat eman du epaileak, argudiatuz hautagaiei 1. hizkuntza-eskakizuna ezartzea diskriminatzailea dela. Izan ere, epaileen ustez, plaza horietarako izendatutakoek bete behar dituzten eginkizunen ezaugarriek eta edukiek, funtsean bide publikoen garbiketari dagozkienek, ez omen dute justifikatzen euskara jakiteko eskakizun hori.

Are okerrago, epaian jasotzen denaren arabera, eginkizun horiek betetzeko orduan langile publiko horiek euskara ez jakiteak ezin omen du nahasmendu handirik eragin administratuek Administrazioarekin harremanetan jartzerakoan euskara erabiltzeko duten eskubidean; lanpostu hauetarako ez baita akreditatu herritarren eskubide hori bermatzeko behar-beharrezkoa denik kale-garbiketako langile guztiek euskara jakitea.

Ikuspuntu ideologiko horretatik abiatuta, 15 plazak eskuratu ahal izateko baldintza espezifiko gisa euskararen 1. hizkuntza-eskakizuna eskatzeak errekurtsogileek funtzio publikoan berdintasun-baldintzetan sartzeko duten oinarrizko eskubidea urratzea omen dakar.

Izan ere, epaileek oso ondo laburbiltzen du epaian egun inposatzen zaigun lege-doktrina murriztailea:

“Lehenengoa, printzipio orokorra da gaztelera ez diren “Espainiako hizkuntzak” ezagutzea merezimendu ez-baztertzaile gisa baloratu ahal izatea.

Bigarrena, plaza zehatz eta jakin batzuetarako, botere publiko eskudunek izaera hori (derrigorrezko eskakizuna izatea) eman diezaiokete dagokion autonomia-erkidegoko hizkuntza koofizialaren ezagutza-probari.

Hirugarrena, printzipio orokorraren salbuespen horren helburua da herri-hizkuntza hitz egiten duten langileez administrazioa hornitzea, dagokion erkidegoko herritarrek hizkuntza hori erabiltzeko duten eskubidea bermatzeko modu gisa.

Laugarrena, helburu zehatz hori betetzen dela behin aintzat hartuta, aipatu eskakizuna diskriminatzailetzat jo behar da administratuek beren autonomia-erkidegoko hizkuntza erabiltzearekin zuzenean lotuta ez dauden plazak betetzeko ezartzen denean. Izan ere, eskakizuna gorde behar da administrazioarekin harremanetan jartzerakoan bere hizkuntza erabiltzeko ezintasunak hura erabiltzeko duten eskubidean nahasmendu handia eragin diezaiekeen plazetarako. Horrek eskatzen du bete nahi den plazaren eskumenekoak diren eginkizunak baloratu egin behar direla kasu bakoitzean, hala nola zerbitzu jakin bat dagokien funtzionario-multzoa ere, halako moldez non aipatutako nahasmendua dagoela hautemango den zerbitzuetako funtzionarioren batek erkidegoko hizkuntza berezia hitz egiten duela bermatzen den. Hori guztia, gure Arau Gorenaren hirugarren artikuluak espainiar guztiei ezartzen dien gaztelera jakiteko betebehar konstituzionalaren indarraldiak ñabartuta.

Bosgarrena, inguruabar horietakoren bat ez dagoenean, autonomia-erkidegoetako hizkuntzen eskakizun derrigorrezkoa, berariazkoa zein inplizitua, diskriminatzailetzat kontsideratzen duen jurisprudentzia-tesi iraunkorrak osoki aplikagarria izaten jarraitzen du.”

Zalantzarik gabe egitura juridiko-politiko osoa eraikia dago euskararen normalizazio osoa ekidin eta euskaldunok euskaraz eroso bizi ahal izatea ezinezko egiteko. Epaiek argi eta garbi adierazten dute mugak zeintzuk diren: euskara-eskakizun bakoitza justifikatu beharra dago, eta, hala ere, ez da beharrezkoa atal horietako langile guztiei eskakizunak ezartzea. Epaietan esplizituki jasoa dagoen bezala, zerbitzuko langileren batek euskara ezagututa nahikoa da. Ahaztu gaitezen administrazioaren barrura begiratu eta langile publikoek euskaraz lan egiteko duten eskubideaz eta hori sustatzeaz. Epaileak lotsarik gabe euskara eskatzea salbuespena izan behar duela zuri-beltzean idatziz jartzera iristen dira.

Hori gutxi ez, eta eremu estu itogarri horretatik harago edonolako euskara eskakizunak egitea diskriminatzailetzat jotzen da. Baina zergatik euskara maila bat eskatzea da diskriminatzailea eta ez deialdiaren oinarrietan ezartzen diren gainontzeko eskakizun guztiak? Argi dago hori soilik ikuspuntu ideologiko batetik kontsideratu daitekeela.

Diskurtso honek guztiak argi adierazten du epaile hauen, eta oro har espainiar justiziaren, posizio ideologiko supremazista eta euskarofoboa. Horientzat euskara espainierarekiko subalternoa da eta euskaldunon eskubideak bigarren mailakoak. Euskarak bere tokia izan dezakeela dio baina beti ere aurrez espainierarena ziurtatzen bada, eta inongo kasutan ere toki hori ezin da izan espainieraren parekoa. Euskara eskatzea justifikatu beharra dago eta salbuespena izan behar da; aldiz, espainieraren derrigorrezko ezagutza eta eskakizun unibertsalak ez du inolako justifikaziorik ez azalpenik behar, Konstituzioan ezartzen zaigu eta kito, hori omen da egoera naturala eta normala. Euskaldunok euskaraz bizi ahal izateko baimen eske ibili beharra inposatzen digute.

Horren aurrean, LAB sindikatutik irmoki salatzen ditugu bi epai hauek eta horiei erantzuteko deitu diren mobilizazioetara dei egiten dugu. Hala, apirilaren 12an Pasai Antxoko Biteri Plazan elkartuko gara 18:30ean, Euskalgintzaren Kontseiluak Bokale Euskararen Aholku Batzordeak antolatuta. Era berean, bihar, hilak 11, Pasaiako Udaleko langileek eguerdian egingo duten mobilizazioan ere parte hartuko du LABek.