2026-01-15
Blog Page 863

Pasaiako Portu agintzaritzak adierazpen askatasuna ukatzen du

0

Urriaren 25ean, Pasaiako Portuko LABeko Sail Sindikalean Zuzendaritzaren gutun bat jaso genuen euskal presoak etxeratzearen aldeko ikurra eta estelada kentzera behartuz. Dirudienez, Gobernu espainolaren ordezkariordeak errekerimendua egin dio Agintaritzari, LABeko sail sindikalaren bulegoko kristaletan jarriak dauden kartelengatik. Bere ustez, dispertsioaren kontrako ikurrak biktima batzuen duintasuna urratzen du eta estelada zein “Si” jartzen duen banderak administrazioaren neutraltasuna urratzen omen du.

Ez al da dispertsioa bera duintasuna urratzen duena? Ez ote da errekerimendua bera adierazpen askatasunaren kontrakoa? Ezin al dugu LABeko sail sindikalaren bulegoko kristaletan nahi duguna jarri?

Bada, kapitala jaun eta jabe den mundu honetan, badirudi ezetz. Zuzendaritzaren nagusikeriak, beste behin ere espainiar joko arauen menpeko, zigortuak izateko mehatxua bidali digu, urria bukatu aurretik kenduaraziz.

Jakin dezatela, guk presoen ikurra zein estelada kristaletik kentzeak ez duela beraiekiko dugun begirune zein elkartasuna makalduko, ez eta Katalanen independentzia grina gutxituko ere. Ozen aldarrikatzen dugu euskal presoak Euskal Herrian nahi ditugula, dispertsioa duintasun eta neutraltasun guztiaren kontrakoa dela. Aldi berean, Herrien erabakitze eskubidea aldarrikatzen dugu, adierazpen askatasunean sinisten dugulako. Bide horretan lanean jarraituko dugula argi adierazi nahi dugu.

Horrelako agindu totalitarioek gure askatasun grina elikatzen dute.

 

 

 

Azaroaren 6rako, bi orduko lanuztea eta manifestazioa deitu dituzte Lemoan, lan istripuen aurka


Urriak 31, Cementos Lemona enpresan gertatu zen heriotz istripuaren harira, gaur, azaroak 2, 24 orduko greba burutzen ari dira langileak. Mobilizazio horren bidez, lehenik eta behin, Cementos Lemoako langileek elkartasuna eta babesa adierazi nahi diete bere senide, lagun eta lankideei, momentu gogor hauetan. Urtea hasi denetik, gutxienez, 50 langile hil dira lan istripuz edo lan istripuen ondorioz Euskal Herrian. Azpimarratzekoa da, eskualde honetan, duela lau hilabetetik hona beste bi langile hil direla lanean: Bediako Forjas Unidas enpresan bat eta duela bi aste beste bat zeberion, azkeneko hauxe lemoarra.

Hauxe da Cementos Lemonako langileek kaleratu duten oharra:

Urriaren 31an, lan istripuaren ondorioz langile bat hil zan berton, gure lantegian. Gaur, 24 orduko greba burutzen ari gara hauxe salatzeko. Honez gainera, asanblada bat egin dugu eta honakoa adierazi nahi dugu:

Asteartean, langile bat hil zan lanean Lemoako CEMENTOS LEMONA enpresan. Lehenik eta behin, Cementos Lemonako langileok gure elkartasuna eta babesa adierazi nahi diegu bere senide, lagun eta lankideei, momentu gogor hauetan. Urtea hasi denetik, gutxienez, 50 langile hil dira lan istripuz edo lan istripuen ondorioz Euskal Herrian. Azpimarratzekoa da, eskualde honetan, Arratian, duela lau hilabetetik hona beste langile bi ere hil direla lanean: Bediako Forjas Unidas enpresan bata eta duela bi aste, beste bat Zeberion, azkeneko hauxe lemoarra.

CEMENTOS LEMONAko istripuaren kasuan, nabarmentzekoa da azpikontra batean ari zela hildako langilea. Lan istripuak ez dira kasualitate kontua, arazoa estrukturala da, gaur egun inposatzen diguten ereduan dago arazoa. Prekarietateak hil egiten gaitu. Lan baldintza kaxkarrek eta segurtasun neurri ezak, azpikontratazioak kasu honetan, eragin zuzena dute lan istripuetan: hildakoen %65 azpikontratutako langileak dira.

Istripuen zergatia ezagutzen dugu, arriskuak ekiditeko zein neurri hartu behar diren ere ezagutzen ditugu, baina salatu behar dugu lantokietan ez dela prebentzio errealik egiten. Patronala lan istripuen erantzule da, nahiago duelako bere irabaziak handiagotzea langileen osasuna zaintzea baino. Gure osasuna euren negozio bihurtu dute.

Administrazio publikoek ez ikusiarena egiten dute eta ez dute borondate politikorik egoera aldatzeko. Gaur, berriro ere, 0 tolerantzia exigitzen diegu lan istripuen aurrean eta kontrola eta zaintza berma ditzatela.

Sarraski honekin bukatzeko, lan istripuak eta euren atzean dagoen prekarietatea lehen mailako arazo politiko bilakatu behar dugu. Konpromiso politikoak ezinbestekoak dira.

Gogaituta gaude, eta amorru ikaragarria sentitzen dugu. Hau ez da lan eremuko arazo bat, arazo sozial eta politiko larria baizik. Gizarte osoari luzatzen diogu deia, eta Lemoako herritarrei bereziki, honen aurrean irmoki erantzun dezan, azkena izan dadila lortzeko.

Lemoako herriari osoari (langileak, elkarteak, komertzioak…) deia zabaltzen diogu mobilizazioetan beste jauzi bat eman dezan; datorren astelehenean, azaroaren 6an, goizeko 11etatik 13etara burutuko dugun lanuzteari atxikimendua emanez eta parte hartuz eta 11:00etan Cementos Lemonako ataritik abiatuko den manifestazioan parte hartuz.

 

 

 

Garbiñe Aranburu: “Hazkunde ekonomikoa ez da langileongana iristen”

LABeko idazkari nagusi Garbiñe Aranburuk eta Ekintza Sozialeko idazkari Bea Martxuetak agerraldi bat egin dute gaur Donostian, EAEko aurrekontu proiektuari buruz balorazioa egiteko. Aurrekontu hauek ez dietela gehiengo sozialaren beharrei erantzuten azpimarratu dute: “Ez dira aurrekontu sozialak”. Era berean, EAJri esan diote ezin dituela aurrekontuak onartu PSE edota PPren babesarekin, Kataluniako egoera zein den ikusita.

"Aurrekontuak hazkunde ekonomikoaz hitz egiten diguten testuinguruan aurkezten dira, baina hazkunde ekonomikoa ez da langileongana iristen". Garbiñe Aranbururen hitzak dira hauek, gaurko agerraldian egindakoak.

Hain zuzen ere, Aranburuk eta Martxuetak adierazitakoaren arabera, zorraren ordainketak lehentasuna izaten jarraitzen du, eta honek bestelako politika publikoak egiteko aukerak mugatzen ditu.

Diru bilketaren afera ere ez da konpontzen: “EAJ eta PSEk akordioa lortu dute zerga politikan aldaketa batzuk sartzeko arau foraletan. Hau ez da behar den zerga erreforma. Aukera paregabea galdu da sakoneko zerga erreforma bat egiteko eta berriro ere eragile sindikal eta sozialen inolako partehartzerik gabe egin da. Instituzioek zerga politika progresiboagoa egiteko eskumena badute, diru gehiago bildu eta politika publikoetara bideratzeko. Ez da egiten, honek patronalarekin aurrez aurre jartzea suposatzen duelako”.

Soldatak urtez urte BPGn pisua galduz doaz, enpresa errenten mesedetan: “Patronalarentzat jokaldia biribila da: lan erreforma eskutan soldatak murrizten ari dira eta bestetik etengabe presionatzen jarraitzen duten zergak murrizteko, bereziki sozietateen gaineko zerga murriztu nahi dute, argi esaten ez badute ere, beraien azken helburua desagertzea delarik”.

Testuinguru berezian
Aurrekontu proiektu hau testuinguru politiko oso berezian datorrela azpimarratu dugu. EAJ gustuko izan edo ez, ezin dela ohiko negoziazio moduan planteatu adierazi dugu.

Aranbururen esanetan, “EAJk baita gobernukide duen PSEek ere esan izan dute, Kataluniako egoerak ezin duela aurrekontuen negoziazioa kutsatu. Katalunian gertatzen ari dena oso larria da, eta ez da katalanen arazo hutsa, zuzen zuzenean eragiten digu”.

Horrenbestez, LABen ustez, EAJk ezin du Madrilen PPren gobernua sustengatu eta ezin ditu 2018ko aurrekontuak babestu. Era berean, EAJk katalanen eta euskaldunon erabakitzeko eskubidea ukatzen duten alderdien sostengurik bilatu ezin du bilatu. Ezin ditu aurrekontuak onartu PSE edota PPren babesarekin”.

Aranbururen hitzetan, EAJk benetan erabakitzeko eskubidearen aldekoa bada, PSErekin duen gobernu akordioa apurtu beharko luke: “Ez dirudi hori denik bere asmoa, badirudi bateragarri egiten zaiola demokraziaren kontrako neurriak babesten dituen eta erabakitzeko eskubidea ukatzen dutenekin akordioak egitea”.

 

 

 

Bergarako Arcelor Mittalen izan den istripu larria ez da kasualitatea izan

0
Herenegun, urriaren 31n, beste lan istripu batek ondorio larriak utzi zizkion Arcelor Bergarako langile bati. Pisu handiko laminaziozko zilindro bat gainera erori zitzaion langileari, estropozu eginda mandoaren gainera erori zenean. Beste behin argi gelditu da prekarietateak hil egiten duela. Lan hau bi pertsonen artean egin beharrekoa izanik, pertsonal faltak zorigaiztoko amaiera hau izan zuen.

Etorkizuneko planik gabeko enpresa baten aurrenn gaude, plan industrialik gabekoa, inongo inbertsiorik egin gabe diru- laguntzak jaso dituena, langileen prekarietatearen kontura soilik aurrezten duena. Arriskuen prebentzioa amets hutsa da Arcelor Bergaran.

Egoera honetan ez da harritzekoa atzo bezalako gertakariak egotea. Harritzekoa dena da istripu gehiago ez egotea. Izan ere, Bergarako planta ireki zenetik ia ez da inbertsiorik egin, eta horren lekuko dira enpresaren makina eta instalazioak. Egoera honetan langileok lanean bizitza uzteraino arriskatzen gara egunez egun.

Honezkero gutxienez 50 langile hil dira lan istriputan 2017 honetan.

Lan istripuak ez dira puntualak eta ez dira kasualitatez gertatzen. Arazo estruktural baten aurrean gaude. Osasuna eta langileon bizitza arriskuan jartzen diren lan harreman eredu baten aurrean gaude.

Tapia anderea, zein industria aurrerakoi saldu nahi diguzu, bi astetik behin langile bat hiltzen denean lan istriputan Euskal Herrian?

Prekarietateak hil egiten duela salatzen dugu. Lan istripuek erantzuleak dituzte, eta ekidin daitezkeen gertakariak dira. Lan istripu honek erantzule argi bat dauka, Arcelor Mittal empresa.
 

 

 

Eskola jangelak, iruzurra elikatuz

LABen Eskola Jangeletako Batzordeko kide Iolanda Formosok, Urtzi Ostolozagak eta Zuriñe Andresek iritzi artikulu bat idatzi dute eskola jantokietako gaiari buruz. "Egoera eskandalagarria bizi dugu. Eskandalagarria da administratzaileak, Eusko Jaurlaritzak, ez dituela agertzera behartzen, ezta keinu bat ere. Iruzurra eta ustelkeriaren harira txintik esaten ez duen gobernu baten aurrean daude", iritzi dute.

Ikasturte berriaren aurrean gaurkotasunera itzuli da eskola-jantokien gaia, proposamenak egin dira, berriak sortu dira, familiak mugitu dira… LABen Eskola Jangeletako Batzordeak bere proposamenari eusten dio. Horretan, benetako aldaketa egiteko proposamen oso eta beharrezkoak jaso behar dituen esparru guztiak biltzen dira.

Gure ustez, garatu behar diren esparruak dira eredu berria, egungoa bukatutzat joz; elikadura burujabetza eta lan baldintzak.

Egin beharrekoa hainbat alorretan gauzatzen ari da plataforma ezberdinetan parte hartuz sektore askotako eragile eta kolektiboekin, hezkuntza, nekazaritzan, arrantzan, familietan, mugimendu sozialetan, talde politikoetan… betiere eraikuntzara bideratutako proposamenak eginez.

Aldaketak zailak dira beti, are gehiago bizi dugun garai hauetan. Gaur egun, une korapilatsua bizi dugu, ustelkeria normaltzen den garaia bizi dugu, iruzurgileak goratu egiten dira, eta haien ondorioak jasan ohi dituztenei jazarri, kriminalizatu eta zalantzan jartzen dira. Horrelakoak hainbat esparrutan ematen dira. Denok dugu kasu politiko eta ekonomikoen berri.

Horren adibideetako bat Euskal Herrian jantoki publikoak eta itunpeko asko monopolizatzen dituzten catering enpresena dugu. Enpresa horiek Lehiaren Euskal Agentziak ikertu zituen. Espedientea ireki zieten, eta, horren ondorioz, 18 milioi euroko zigorra ezarri zitzaien. Dena den, enpresek zigorrari helegitea aurkeztu zioten, eta, zigor-epaiak eta zigor ekonomikoak berretsi arren, horiek nabarmenki txikiagotu dira.

Zigorra txikitu egin zen, epaitegiak ulertzen zuelako administrazioak ez zuela bete bi ikasturterako 45 milioi euroko aurrekontu batez egin zen kontratazio publiko horretan zegokion ikuskatze-zeregina, epaietan jasotzen denez. Horrela jokatuz, enpresei adierazi zitzaien dena zuzentasunez egiten zutela.

Epaietan onartu egiten da iruzurra egin zela; hortaz, aurrerantzean prezioak adosteagatik zigortu diren enpresez hitz egin dezakegu. Praxi hori Eusko Jaurlaritzak agertu duen geldotasunari esker gauzatu ahal izan da, eta horren ordaintzaileak familiak eta haien seme-alabak izan dira.

Familiek aurre egin behar izan diote 17 urte luzez zerbitzuan eman den gainkostuari. 17 urteotan ikasturteko zazpi milioi euro aurrez zitezkeen, Erkoreka jaunak pleguen banaketan egin den azken aldaketan gertatu den aurrezkiaren inguruan egin dituen kalkuluen arabera.

Ezin zitekeen aurreztu eskandalua lehertu zen arte? Hara ba, enpresa horiek, prezioak ituntzeagatik zigortu zituzten enpresak izanik, eta iruzurra Jaurlaritzak agertu geldotasunari esker gertatu bazen, Eusko Legebiltzarrera deituak izan dira azalpenak eman ditzaten. Baina gobernuak azaldu geldotasunari esker prezioak ituntzeagatik zigortu dituzten enpresa horiek uko egin diote parte hartzeari.

Hots, Auzolagunek, Maguik, Goñik (Mondragon taldearena), Eurest Compassek, Tamarrek, Gascak eta Gastronomia Baskak ezetza eman diote aurpegia emateari, eta nahiago izan dute iruzurrari buruzko azalpenak ez ematea.

Norbaitek pentsa lezake iruzurgileek lotsagabe paso egin dezaketela guztion ordezkaritza politikoaren deialdiaz? Kontratazio publiko batean egindako iruzurraz ari gara. Diru publikoaz ari gara.

Egoera eskandalagarria bizi dugu. Eskandalagarria da administratzaileak, Eusko Jaurlaritzak, ez dituela agertzera behartzen, ezta keinu bat ere. Iruzurra eta ustelkeriaren harira txintik esaten ez duen gobernu baten aurrean daude.

Berriro diogu, Jaurlaritzak onartu du, pleguetan egindako aldaketa soil batekin ikasturteko zazpi milioi euro aurrezten direla. Hortaz, esan daiteke, geldotasunez jardun direla, eta, horren ondorioz, iruzurra egin zaigula guztioi.

Bestalde, Eusko Jaurlaritzak agertu duen geldotasunari esker, prezioak ituntzeaz zigortu dituzten enpresa hauek kopeta daukate hedabideetan agertzeko haien jardun egokia, haien elikatze-segurtasuna agertuz eta zalantzan jarriz hainbat eragilek (senideek, ekoizleek, sindikatuak, talde politikoek…) egiten duten jantokiko eredu berri baten eskaria. Helburu horretan, beldurraren baliabidea darabilte, elikadura ekologikoa sartzeak jatorduen prezioa garestituko duela argudiatuz.

Hori diotenak Eusko Jaurlaritzak erakutsitako geldotasunari esker prezioak adosteagatik zigortuak izan diren enpresa berberak dira. 17 urtean zazpi milioi euro aurreztu ahal izatea eragotzi dutenak, hain zuzen ere.

Beharbada, horren lotsagabe izatearen zergatia, urteak joan urteak etorri, kontratua berritu egingo zaielako segurtasuna izan daiteke. Litekeena da datorren urtean berriro gertatzea.

Jaurlaritzak argitu beharko du zigortu dituzten enpresa horiek saritzen jarraituko ote duen datorren ikasturtean. Legea gardentasunez ezartzea soilik eskatzen diogu.

Amaitzeko, azpimarratu nahi dugu Alba Urrezola, Lehiaren Euskal Agentziaren zuzendari berriaren agerraldia Hezkuntza Batzordean, iruzurraren harira, baloiak kanpora bota dituelako, «ni garai hartan ez nengoen, ez dakit ezer» bezalako argudioak erabiliz. Hartaz ezer ez jakin arren, eta lehia bidegabearen aurka eta gure eskubideen alde diharduen erakunde burujabe bati dagokiona bete beharrean, azkar ibili da enpresa horietan zabalik zegoen bigarren ikerketa itxi zedin.
 

 

 

Galizan eta Katalunian izan gara

0

LABeko ordezkaritza bat Galizako CUT sindikatuaren kongresuan eta Kataluniako CUPek antolatutako jardunaldi internazionalistetan izan da, nazioarteko beste gonbidatu batzuekin batera.

LABeko ordezkaritza bat Urriaren 27 eta 28an Vigon egon da, CUT sindikatuak "Inverter a piramide" lelopean eginiko VI. Kongresura gonbidatuta. Hortaz gain, kongresu honetan LAB sindikatuak Munduko Federazio Sindikala ordezkatu du.

LAB sindikatuarekin batera, nazioarteko ordezkaritza gehiago egon da, konkretuki Andaluziako SAT, Asturiesko CSI, Aragoiko CUT, Kataluniako IAC, Intersindical Valenciana, Confederación Intersindical eta Portugalgo CGTP IN.

Urriaren 27an Sindikatuok nazioarteko konferentzia bat egin genuen Europako sindikalgintzaren egoeraren inguruan. Ezkerreko sindikalgintzaren agendan lehentasunezko gaia izanik, ezkerreko sindikalgintza kontra-botere sindikal bat bihurtu daitekeen eztabaidatzen egon ginen.

Bigarren egunean, kongresuaren eztabaida eta erabakiak hartzeko saioa egin zuten eta ondoren, arratsaldean, ekitaldi sindikala egin zen. Hartu zen erabaki garrantzitsuenen artean Idazkaritza Nagusiaren aldaketa izan zen. Manolo Camañok idazkaritza nagusia utzi eta Ricardo Castrok hartu zuen, hemendik aurrera Manolo Camaño nazioarteko harremanen arduradun izanen delarik. Hemendik bioi eta CUT sindikatu guztiari zorterik onena opa diogu.

Vigotik Sabadellera
Igandean, Urriak 29an, LAB sindikatuko ordezkaritza batek CUPek Sabadellen antolaturiko nazioarteko jardunaldi internazionalistetan parte hartu zuen, "demokrazia, elkartasuna, eta errepublika, herrien alternatiba" lelopean.

LAB sindikatuarekin bater,a mundu osotik etorritako nazioarteko ordezkaritza bat zegoen; bertzeak bertze, Irlanda, Eskozia, Maputxe herria, Italia, Grezia, Suedia eta nola ez Euskal Herritik etorritako ordezkaritza ezberdinekin.

Goizean, lehenik eta behin nazioarteko gonbidatuek batzar bat egin genuen. Batzar horrek atal ezberdinak izan zituen. Alde batetik, gaur egun Katalunian gertatzen ari denaren berri eman ziguten; bertze alde batetik, Errepublika defendatzeko eta Kataluniari elkartasuna adierazteko gure herrietan zer egin dezakegun solastu zen. Azkenik, With Catalonia ekimena aurkeztu ziguten.

Ondoren, arratsaldean, ekitaldi politiko bat egon zen, non nazioarteko gonbidatuek gure elkartasuna adierazteko aukera izan genuen, eta, bertze alde batetik, CUPeko ordezkariek egoeraren irakurketa egiteaz gain, etorkizuneko planteamenduei buruz solas egin zuten.

LABek interbentzioak bi zati ezberdin izan zituen. Alde batetik, LABi konkretuki dagokiona, non gure elkartasun eta laguntza berretsi genuen nazio anaia bateko sindikatu internazionalista bat ginen heinean; eta bertze aldetik, Munduko Federazio Sindikalak herrien auto-determinazio eskubidearen alde daukan posizioaz eta Katalunian konkretuki gertatzen ari denaren inguruan eginiko salaketaz solas egin genuen. Nazioarteko klase sindikalgintza Kataluniako herriaren ondoan dagoela adierazi genuen eta, noski, etorkizunean LAB sindikatuak, orain arte bezala, Kataluniaren ondoan egoten jarraituko duela.
 

 

 

Babes eta elkartasun guztia adierazi nahi diegu Pontevedran greban dauden Bershkako langileei

0

LABetik, bereziki merkataritzako langile eta Bershka-ko LABeko ordezkaritzatik, gure babes eta elkartasun guztia bidali nahi diegu Pontevedran greban dauden Bershka-ko langileei. Mundu osoko Inditex marketako langile guztien indarra eta elkartasuna berebizikoak direla deritzogu, beraien mozkinak biderkatzeko milaka langileen lan-esku merkeaz aprobetxatzen den multinazionalari aurre egiteko.

Pontevedrako kideen adibideak beste behin ere borroka kolektiboaren garrantzia erakusten digu, ez digute ezer oparitzen eta ahal badute kendu egiten digute; erreforma, legedi aldaketak… erabiliz. Beraz, berebizikoa da Inditex-eko langile bakoitzaren borroka eta konpromisoa orain arte lortutako eskubideak babesteko, zein Inditex taldeko marka guztietan lortu daitezkeen lan-baldintzak hobetzeko.

Gogora dezagun 2016an Inditex-ek 3.157 miloi irabazi zituela (irabaziak %10 igoaz) eta Amancio Ortega jauna langileen helburu fiskal susmagarria duten pagen bidez isiltasuna erosten saiatzen den arren, Inditex- eko marka ezberdinentzat egunero lan egiten dugunok, badakigu multinazional honentzat gu beraien mozkinak handitzeko tresna baino ez garela. Beraz, aldi-baterakotasuna, malgutasuna, lan-kargak, soldata baxuak… laburbilduz, prekarietatea, eguneroko gauza dira gure lan-zentroetan.

Merkataritzako langileok, sektore erabat feminizatua, ez dugu bigarren mailako langileak izaten jarraitu nahi, lan-baldintza duinak exijitzen ditugu, eros-ahalmena bermatuko digutenak, gure aisia eta atsedenerako denbora errespetatuko dituztenak, lana eta bizitza familiarra uztartzeko eskubidea emango digutenak eta gure laneko osasuna eta bizitza duinerako eskubidea bermatu.

 

 

 

Lan hitzarmen berri baten negoziazioa exijitu diogu Osakidetzari

0
LABek lan hitzarmen berri baten negoziazioa exijitu dio gaur Osakidetzari, mahai sektorialeko bileran. Osakidetzari gogorarazi diogu soldataren %1 igotzea ez dela nahikoa, langileok honekin ez baitugu galdu dugun erosahalmena berreskuratuko.

Osakidetzak aurreko ikasturteko sektore-mahaietan (2017ko martxoaren 23an, ekainaren 5ean eta ekainaren 23an) honako puntu hauek mahaigaineratu zituen, bertan parte hartzen dugun sindikatuokin akordio batera heltzeko:

1.- 2017ko EPEen programazioa (2016ko EPEarekin batera burutuko dena).
2.- 2018ko EPErako plaza kopuru eta kategorien negoziazioa. 3.- Kontratazio zerrendetako irizpideak finkatu.
4.- 2017 urterako lekualdatze-lehiaketa eta 2018tik aurrera irekia eta iraunkorra izan behar den lekualdatze lehiaketa sistema berriaren prestaketa.
5.- 2007-2008 eta 2009ko Akordioa ordezkatu behar zuen Lan-baldintzen Akordio berriaren aurrerapen moduan, lizentzia eta baimenen atala negoziatu.
6.- ESIen estruktura-dekretua onartu.
7.- Osakidetzan ematen diren pribatizazioak.
8.- Hainbat batzorderekin lan egin (lan-osasuna, euskara, berdintasuna).
9.- Lanaren kalitatearen hobekuntza plana indarrean jarri.
10.- Aldi baterako kontrataziorako Akordio berria.
11. Hautaketa eta hornikuntza dekretua.
12.- Lanpostu funtzionalen dekretua.

Urria amaitzear da eta esan dezakegu puntu guzti hauetatik Osakidetzak ez duela bete ezta %10a ere.

Gogoratu behar da ekainaren 23ko sektore-mahaian, Osakidetzak presa handia zuela akordio batera iristeko eta azkenean SATSEk, SMEk eta UGTk bi puntu hauek sinatu zituztela: 2017ko EPEa eta 2017ko lekualdatze lehiaketa. LABek eskaintza eznahikoa zela adierazi zuen bere momentuan.

LABek onartezina jotzen du 2009tik Lan-baldintzen Akordio berririk gabe egotea. Osakidetzan lan egiten dugun langileok ezin dugu hitzarmenik gabe egon. Lizentziak eta baimenez gain, langileok gizarte eskubideez, gure jardunaldi eta atsedenaldiaz, gure euskalduntzeaz, gure segurtasun eta osasunaz edo gure soldataz negoziatu nahi dugu. Gure eskubidea da hitzarmen gaurkotua izatea.

LABek Osakidetzari gogorarazten dio soldataren %1a igotzea ez dela nahikoa, langileok honekin ez baitugu galdu dugun erosahalmena berreskuratulo; gaixorik egoteagatik ez dugu penalizaziorik nahi; lan zamak arintzeko ordezkapenak lehenego egunetik nahi ditugu; jubilatzeko adina aurreratzeko plan bat nahi dugu…

Horregatik, gaurko Mahai Sektorialean honako eskaerak egin dizkiogu Osakidetzari:

• Pendiente gelditzen diren puntu guztiak negoziatzeko egutegia finkatu. Lehentasunez, lan akordio berri oso bat negoziatu.

• Urduliz Ospitaleko garbiketa, ikuztegia eta sukalde zerbitzuen inguruko informazioa, betiko publiko izango direlako bermearekin.

• Askatasun sindikala errespetatu, posta elektronikoak bidaltzeko orduan ipinitako mugak bertan behera uzteko.

• SATSE, SME eta UGT sindikatuekin hitzartu zituen EPE eta lekualdatze lehiaketari buruz:
o EPEa: beste gauza batzuen artean, plaza gehiago atera, kategoria guztiekin; EPE batean ateratako nota hurrengo deialdietarako baliogarria izatea; temarioak Osakidetzak berak
argitaratzea, elebitan direla ziurtatuz.
o Trasladoak: Plazen %100 bakante atera; sistema “ireki eta etengabea” negoziatu eta
martxan ipintzea segituan.
 

 

 

Lan istripuen gaia Legebiltzarrera eraman dugu, urteko 50. lan heriotzaren berri izan dugun egunean

LABeko Lan Osasuneko Idazkaritzako kide Lurdes Erasok eta Ibon Zubielak Gasteizko Legebiltzarreko Lan eta Justizia Batzordean hartu dute parte gaur, Euskal Herria Bildu taldeak luzatutako gonbidapenari esker. Hain zuzen ere, agerraldia egin dute urteko 50. lan heriotzaren berri jakin dugun egunean, Cementos Lemonan langile bat hil baita eguerdian, erorketa baten ondorioz, Eusko Jaurlaritzako Segurtasun Sailak jakinarazitakoaren arabera. Atzo bertan salatu genuen beste lan heriotza bat.

Agerraldian, Lan Segurtasun eta Lan Osasun alorrean bultzatzen den prebentzioaz eta hartzen diren neurrien inguruan gure ikuspegia eta azalpenak eman ditugu. Aldi berean, gure proposamenak egin ditugu, onartezina den egungo egoera aldatzeko.

Lurdes Erasok lan istripuen arrazoiei buruz hitz egin du: "Enplegu eta lan baldintza kaskarren ondorio dira, prebentzio politika eta kontrol ezaren ondorio". Administrazioa lan merkatutik erretiratu egin dela kritikatu du, "patronalaren esku utzi baitu joko arauak ezartzea". Hau gutxi balitz, prebentzio politikarik ez dagoela berretsi du, eta, gainera, prebentzioan murrizketak egin dituztela nabarmendu du.

Hala, Lan Harremanetarako Euskal Esparrua sortzea ezinbestekoa dela adierazi du Erasok.