2026-01-26
Blog Page 702

Eusko Jaurlaritzak eta Emakundek soldata arrakala txikitzeko onartutako Estrategia eta Plan Operatiboa arduragabea dela salatzen dugu

Onartutako plana defendaezina da, edozein neurri hartuta ere ez da guztiz aldatuko, sistema kapitalistan ez baitago emakumeon egoera aldatzeko edo hobetzeko neurri posiblerik, sistema bera ikutu gabe. Lan munduan emakumeok pairatzen ditugun diskriminazioak ez dira akatsak, baizik eta faktore estrukturalen ondorioak. Beraz, martxan jarri beharreko neurriek erradikalak eta estrukturalak izan beharko lukete. Erantzukizun politiko kontua da, ez borondatezkoa. LABek beste eredu berri baten alde borrokan jarraituko du.

Emakunde eta Eusko Jaurlaritza, aurreko urtean Martxoaren 8ko arrakastaren eta soldata arrakalaren inguruko oihartzunaren ondorioz, erantzun bat ematera behartuak ikusi direla aipatu nahi dugu. LABek urteak daramatza soldata arrakala aztertzen eta salatzen. Baina ez zenbaki huts bat bezala, baizik eta horren atzean ezkutatzen den sistemaren isla garbiaren ondorioa bezala, emakumeon lanak gutxiesten eta mespretxatzen dituena bezala. LABen argi dugu soldata arrakalaren arazoa ez dela lan munduarena, jendartearen antolaketaren ondorio bat baizik. Arazo politiko bat da.

2005. urtean Emakumen eta Gizonen Berdintasunerako legea onartu zen, eta 2006tik aurrera, 250 langiletik gorako enpresetan berdintasun planak egitera behartuak daude. Gaur egun ez dago horren erregistrorik eta enpresa gehienetan ez dago horrelakorik. 2005etik hona, soldata arrakalaren kontrako aurrerapausorik ez da eman eta guzti honek, ondorio batetara garamatza. Berdintasun politikek porrot egin dute.

Atzo, Eusko Jaurlaritzak eta Emakundek, soldata arrakala txikitzeko helburua duen estrategia aurkeztu zuten, 2030. urterako soldata-arrakala txikiena duten Europako bost herrialdeen artean jartzea helburua duena. Planak 4 ardatz ditu: soldata/orduko desparekotasuna murriztea, eguneko lanaldiari buruzko desparekotasuna murriztea, hezkuntza eta gizartea sentsibilizatzea eta enpresak eta sindikatuak sentsibilizatzea.

Soldata-arrakalarekin amaitzeko dena aldatu behar da, eta behartu egin behar dira aldaketak. Planean, ”sustatu” eta “bultzatu” dira gehien erabiltzen diren hitzak. Ez dago behartzen duten neurririk. Beti bezala, instituzioen eta enpresen borondatearen esku gelditzen da.

Planaren 4. ardatzean gainera, sindikatuon eta enpresen sentsibilizazioa bultzatzeko hainbat ekimen aurkezten dituzte, berdintasunerako diagnostikoak eta planak egin ditzagun eta negoziazio kolektiboan eragiteko. Patronala da negoziazio kolektiborako interesik ez duena, patronala da berdintasun planak ordezkarien oniritzirik gabe sinatzen dituena eta betetzen ez dituena. Patronala da otsailean diskriminaziorik ez dagoela esaten zuena eta erantzukizunik ez dutela esaten zutenak.

Guk ez dugu sentsibilizaziorik behar, guk soldata arrakalarekin amaitzeko borrokatzen jarraitu behar dugu. Patronala eta sindikatuak plano berean kokatzeak txantxa dirudi. Sindikatuok sentsibilizatuta gaude jada gaiarekin, geu izan baikara gaia eztabaidaren erdian jarri dugunak. Eta enpresei soldata arrakalarekin bukatzeko neurri eraginkorrak martxan jartzeko exijitu egin behar zaie, behartu egin behar dira horretara. Borondate eta sentsibilizazio gutxiago eta derrigorrezko neurri gehiago behar ditugu.

Soldata arrakala ez da kasualitatez sortzen den zerbait. Bere funtzioa betetzen du, emakumeek lan merkatuaren beharrei erantzuteko erabiltzen da. Zapalkuntza patriarkala kapitalismoaren parte da, eta sexuaren araberako lan banaketa da horren adierazle. Sistema kapitalistak emakumeok zaintza lanak ezeren truke egitera behartzen gaitu sistema berak bizirauteko, eta horregatik, lan merkatuan uzten digun lekua bigarren mailakoa da. Eta plan eta estrategia honek ez du zaintza lanen inguruko planik jasotzen.

Gainera, soldata-arrakalaren gaiak ez die politika orokorrei eragiten. Orain dela bi egun eskas aurkeztu zen Industriarako 4.0 plana eta bertan ez da soldata arrakalarekin bukatzeko planari buruzko aipamenik egiten. Ez dezagun ahaztu industria dela soldata arrakala handiena dagoen sektorea, ez baitira apenas emakumerik kontratatzen… Ez dugu ulertzen hau horrela izanda, industria 4.0 planean soldata-arrakalaren inguruko aipamenik ez jasotzea.
 

 

 

G7aren gailurraren aurka mobilizatzeko plataforma bat sortu dugu hainbat eragilek, beste mundu bat sortzea posible eta premiazkoa dela aldarrikatuta

0

Kapitalismoaren defendatzaileen presentzia errefusatzearekin batera, aldaketa sozialaren aldarriari hauspoa emango diogu 2019ko abuztuan Biarritzen egingo duten gailurraren harira.

“G7 EZ! EH-tik beste mundu bat sortzen” Euskal Herriko plataforma aurkeztu dugu gaur Biarritzen, komunikabideen aurrean. Hain zuzen ere, plataforma hau 2019ko abuztuan Biarritzen bertan egingo duten G7aren gailurraren harira sortu dugu hainbat eragilek, LABek barne, kapitalismoak irudikatzen duen mundua errotik aldatzea beharrezkoa delako. Horregatik, gailurraren kontra mobilizatzera goazela iragarri dugu gaur, beste mundu bat sortzea posible eta premiazkoa delako, eta Euskal Herritik ere norabide horretan ekarpena egitea dagokigulako. Zentzu honetan, G7aren presentzia errefusatzearekin batera, aldaketa sozialaren aldarriari hauspoa emango diogu.

Hala, deialdi honekin bat egiten duten eragile guztiak gonbidatzen ditugu plataforman integratzera eta dei egiten diegu hemengo nahiz kanpoko herritar guztiei mobiliza daitezen, 2019ko abuztuko G7aren kontra ahal bezainbat indar bil ditzagun.

G7ak mendebaldeko zazpi potentzia ekonomikoak elkartzen ditu: AEB, Japonia, Alemania, Frantzia, Erresuma Batua, Italia eta Kanada. G7ko gailurrak potentzia horien nagusitasunaren ikur dira, kapitalismoaren interesen araberako konpromisoak bideratzeko egin ohi dituztelako. Konpromiso horien bitartez erabakitzen dira beste herriei inposatzen zaizkien ekonomia eta finantza politikak.

2019ko gailurrak berezitasun garrantzitsu bat izango du: Euskal Herrian izango dela; hots, kapitalismoaren, heteropatriarkatuaren eta inperialismoaren zapalkuntzei erresistentzia, elkartasuna eta bestelako mundu bat eraikitzeko borondatea sustraituta eta bizirik dauden lurralde batean. Horrenbestez, beste eredu batzuk babesteko eta beste aterabide batzuk eraikitzeko mobilizatuko gara, justizia soziala, elkartasuna eta berdintasuna oinarri.

 

 

 

Baditugu arrazoiak datorren abenduaren 1ean La Navaleko langileek deituriko manifestaziora joateko

0

Ezkerraldeko hainbat eragiletako ordezkariek, LABek barne, agerraldia egin dugu La Navaleko langileei babesa emateko.

Hauxe da agerraldian irakurri dugun oharra:

Baditugu arrazoiak datorren abenduaren 1ean La Navaleko langileek deituriko manifestaziora joateko.

La Navalen aldeko apostua Euskal Herria eta batik bat, Ezkerralderao estrategikoa delako.

Ezin dugu onartu 2005 arte enpresa publikoa izandakoa eta mende bateko bizitza duen enpresa enblematikoaren desagertzea.

Eskualdeak hamarkadetan zerbitzu alorraren mesederako pairatzen ari den industria gabetzea geldiarazi behar dugulako.

Prozedura horrek gutxieneko baldintza duinak suntsitu eta merkataritza, komunikazio, atsedenerako… alorretan sortzen diren enplegu prekarioak (lanaldi partzialak, 660 eurotako lan-sariak…) sortzen ditu.

Egun, La Navalek gaurkotasuna badu ere, euskaldean amaigaebko hondamendia jasaten ari garelako.

Hor daude Productos Tubulares, mahai gainean aldi baterako EEE bat duelarik; TECUNI 40 lanpostu galtzek mehatxuarekin…

Enpresa bat ixteak bere langileetatik harago, eskualde osoan eragiten duelako.

Azpikontratetako langileek muturreko egoera bizi dute eta beste sektore batzuk ere industria-birmoldaketa eta –eraispenaren ondorioak pairatzen dituzte. La Navalen kasuan 177 langile dira ontziolarako zuzenean lan egiten dutenak, baina funtzionamendu normalduan 2.000 langilek lan egiten dute azpikontratentzat.

Erakundeek kea baino ez dute saltzen.
Eusko Jaurlaritzak eta Bizkaiko Foru Aldundiaka eskualdeko udalen konplizitatearekin sustatutako Basque Industry 4.0 ospetsuak eta Larrialdirako Plangintzak ez diote mesederik egin Ezkerraldeari, are gehiago, enpresa eta zerbitzuen pribatizaioa bezalako neurri neoliberalak ezarri dituzte.

Erantzunkizunak exijitzen ditugu.
Murueta ontziolek eta Ingeteamek, enpresaren arduradunek, La Navalen likidazioa planteatzera eraman dituzten arrazoiak azaldu behar dituzte.

Eusko Jaurlaritzak eta Bizkaiko Foru Aldundiak ezkutatzeari utzi eta La Navalen gero bermatzeko zer egingo duten aaldu behar dute. Ez du hitz-erdika eta sasiegitan ibiltzeak balio, La Navalen aktiboak lortzeko eskaintza egiteko garaia da.

Suntsipenerako EEEa berehala bertan behera uztea exijitzen dugu. EEEa ezarri gero La Navalenak egin du. Zuzeneko 177 lanpostu eta zeharkako beste 2.000 behin betiko desagertuko dria.

Ezkerraldeko industria plangintza batek La Navalen defentsa aktiboa egin, funts publikoa sartu, kontrol publiko zuzena bermatzeko birpublifikazioa eta ontziolaren aktibitateari eta beraz, bere enpresa langutzaileei, jarriapena eman dio bai ala bai.

Susperraldi ekonomikoaz mintzatzen zaizkigu, baina hemen, Ezkerraldean, gero eta langabezai, pobrezia eta jendarte bazterkeria handiagoa ikusten dugu herri eta auzoetan.

Abenduaren 1ean kalera irtengo gara, “La Naval ez itxi” ohikuatzera, ontziolaren alde egiten dugulako eta jakin badakigulako nolako uhin hedakorra sortuko duen horrelako enpresaren itxierak.

 

 

 

Bilbo-Basurtu ESIan egiten den kontratazio traketsa salatu nahi dugu

0
LAB sindikatutik egondako okerrak konpondu eta berriro ez gertatzeko beharrezkoa dena egitea eskatzen dugu, eta Pertsonal zuzendaritza ezberdinek lana behar bezala bete dezaten exijitzen dugu.

Hilabeteak daramatzagu kontratazioa dela eta, kategoria ezberdinetako langileen kexak jasotzen: lan zerrendetan saltoak, berandu iristen diren lan kontratuen luzapenak, Gizarte Segurantzako baja ezegokiak, soldata berandu kobratzea…

Zenbait alditan kontratazio arduradunarengana jo dugu, arazo honi konponbidea jartzen saiatu eta azalpenak eskatzen, baina gero eta larriagoa da kontua. Langileak nekatzen hasiak dira, edozeinek uler dezakeen bezala, arazo hauek norberaren bizitzan eragin zuzena dute eta.

Hau dela eta Pertsonal Zuzendaritzarengana joan gara eta beronek hau gertatzeko inolako arazorik ez dagoela ziurtatu digu. Baina kontratazio sailera joan garenean zenbait lanpostu hutsik aurkitu ditugu, oporretan dagoen jendea ere ez dutelako ordezkatu, hain zuzen ere kontratazio handiagoa egongo delakoan zerbitzuan jende gehiago behar den unean.

Zer da benetan gertatzen ari dena?

Nola da posible sindikatuan aspalditik kexak jasotzen egotea eta Pertsonal Zuzendaritzan ezer ez jakitea?

ESI honetako zenbait arduraduni langileon bizitzak berdin diela iruditzen zaigu berriz ere.
 

 

 

Nafarroako Gobernuari eskatu diogu Lanbide Karrera ezar dezala Foru Administrazioko eta bere erakunde autonomoetako langile guztientzako

LAB azkeneko hilabeteetan Lanbide Garapen edo Lanbide Karrera Foru Lege proiektu batean ibili da lanean, orain azaroan Mahai Orokorrean eta Nafarroako Gobernuan aurkeztuko duguna.

Foru Administrazioan, A eta B mailetako 3.000 langile inguruk badute aitortua Lanbide Karrera, gehienbat mediku eta erizain finkoek. Gure proposamenak Lanbide Garapena langile guztiontzat ezartzea planteatzen du, finko edo aldizkakoak izan eta departamentu guztietan. Horrez gain, orain dauden ereduak aldatzea proposatzen dugu, langile talde guztiei ahalik eta baldintza onenak bermatzeko. Kontuan hartu behar dugu oraingo ereduak ez direla aldizkako langileei ezartzen. Horrez gain funtzionamendu bera ez da ezartzen horri buruzko legeak indarrean sartu zirenean finkoak zirenei eta ondoren lanpostua lortu dutenei. Izan ere azkeneko hauek larriki kaltetuak atera dira, aldizkako garaia ez baitzaie berdin kontatzen.

Lanbide Karrera edo Lanbide Garapen gure proiektua, gaurkotze profesionalera eta gure lanpostuei buruzko etengabeko heziketara dago lotua. Eredu honetan bi arlo hezigarri proposatzen dugu, pertsonala edo profesionala eta barne antolakuntzakoa edo zerbitzuaren hobekuntzakoa. Hau horrela, onurek eragina izanen dute bai langileengan, aitorpen ekonomiko batekin, eta baita Administrazioan ere, zerbitzu publikoen eraginkortasuna, eragingarritasuna eta kalitatea hobetzen direlako. Osasun arloan, proposamena LOREAri lotua dago, osasun-jardueraren garapenerako talde asistentzialagatiko paziente/profesionalak ratio hobeezinen ezarpena biltzen duen legea.

Lanbide Garapenean edo Lanbide Karreran promozionatu ahal izateko, langileek prestakuntza euren lan jardunaren barruan eginen dute. Prestakuntza horrez gain, karreraren maila bakoitzean 6 urte egon beharko dute. A, B, C eta D maila bakoitzeko kantitate ekonomikoak gaur egun daudenekin proportzionalak izanen dira eta 14 ordainsarietan eginen dira.

Langile GUZTIENTZAT Lanbide Karreraren garapenak azkeneko urteetan izan ditugun murrizketa ekonomikoak gainditzea ekarriko du

Lanbide karreraren eredua Estatuko erkidego guztietan ezarria dago osasun arloetan. Nafarroan garapen partziala izan du eta LABen iritziz Administrazio osoan ezartzeko garai egokian gaude, inolako bazterketarik gabe. Beheko koadroan ikus daitezke langileek urtean jasoko lituzketen kantitate ekonomikoen hurbilpen bat.

OHARRA:
A,B,C,D Mailak A eta B mailetakoen datuak, gaur egun maila hauetako langileek aitortuak dituzten kantitateak dira.

1,2,3,4 Mailak Promozionatu ahal izateko, prestakuntza egiteaz gain, langileek 6 urte egonen dira karreraren maila bakoitzean.
 

 

 

Aste honetarako deitutako bigarren greba egunak ere jarraipen zabala izan du Gizarte Ekimeneko ikastetxeetan

Atzo gertatu moduan, gaur ere, sektoreko zazpigarren greba egunak izan duen langileen babesa oso zabala izan da, atzokoaren oso antzekoa, %60-%65 bitarte. Aste honetako lau greba egunetara itundutako Gizarte Ekimeneko ikastetxeetako 9.000 langiletik gora daude deituak, LAB, ELA, STEILAS, CCOO eta UGT sindikatuon eskutik. EAEko itundutako ikastetxeen %70a inguru dira eta 120.000 ikasle ingururi ematen diote zerbitzua.

Ikastetxe hauetako langileok ia hamar urte daramatzagu hitzarmena berritu gabe eta eroste-ahalmenaren galera metatuak %10etik gorakoak dira. Pedagogien modernizazioa, digitalizazioa eta hezkuntza-berrikuntza langileon kontura joan da, lan-kargak handituz jasanezinak izateraino. Sektore honetako langile-kidego batzuk (hezkuntza-laguntzako espezialistak eta haur-hezkuntzako lehen zikloko langileak) ugalduz joan dira azken urteotan, kopuruz eta prekarietatez, eta horiek dira, hain zuzen, feminizatuenak eta baldintzarik txarrenak dituztenak; hori dela-eta, premiazkoa da baldintza horiek nabarmen hobetzeari ekitea. Jaiotza-tasa gutxitu izanak eragina izan du ikastetxe horietan, eta haur-hezkuntzako lehen mailetan hasi dira langileak kaleratzen. Bestalde, zerbitzuen azpikontratazioa ere zabalduz doa, eta horrek kidego jakin batzuen lan-baldintzak prekarizatzea ekarri du bere baitan; 1-DBH eta 2-DBHko irakasleak parekatzea egiteke dago oraindik; eta beharrezkoa da, halaber, Lanbide Heziketa gehiago arautzea.

Grebaren helburuak argiak eta aski ezagunak dira beraz, sektore honetako langileen lan balditzen berreskurapena eta hotzekuntza dugu helburu, hobekuntza hauek gure ikastetxeetan eskeintzen den hezkuntza kalitatean eragin zuzena dutela konbentzituta baikaude.

Bilboko mobilizazioa.

Patronalak ordea ez dira dagokien arduraz jokatzeko gai izaten ari. Orain dela urte bete, 2017ko Azaroan, inolako emaitzarik gabeko hamaika bilera ondoren, mahai negoziatzaileko parte hartzea eten eta mobilizazio bideari ekin beste biderik ez ziguten utzi sindikatuoi. Urte bete eta bost greba egun ondoren, patronalek helarazitako proposamenak orain urte bete mahaitik altxatzea erabaki genuenean mahai ganean jarrita zeukaten proposamenarekiko aurrerapauso nabaririk ez du jasotzen. Irakasleen lan kargak arintzeko inolako neurririk ez. Enpleguari dagokionez, gela itxierek ekar dezaketen lanpostu galerari aurre egiteko birkokapen neurri bermatzailerik eskeini gabe jarraitzen dute. Soldaten inguruko planteamenduan apenas dagoen aldaketarik, zenbait kolektibo, feminizatuenetakoak, prekarioenetakoak eta soldata arrakala handienetakoa suposatzen dutenak, eskaintzatik kanpo uzten ditu, Hezkuntza laguntza espezialistak alegia, eta gainera eroste- ahalmenaren berreskurapenetik oso urrun egoten jarraitzen du, are gehiago eroste-ahalmena galtzen jarraitzea ere suposatzen du. Haur Hezkuntzako lehen zikloko langileen eta Hezkuntza laguntza espezialisten, hau da, feminizatuenak eta egoera prekarioenetan lan egiten duten kolektiboen lan baldintzen inguruko proposamenetan apenas dagoen aurrerapausorik, egindako ordu osagarrien eta lanaldi murrizketaren planteamenduak lan baldintzen hobekuntzan apenas eraginik dutelarik. Argi dago beraz, fede oneko negoziazio bati ekin eta langileen aldarrikapenei erantzutea baino gehiago grebak desaktibatzeko helburua izan dutela.

Mobilizazio eta greba dinamika indartsuak bultzaturik, patronalak mugitzera behartuak ikusi dira, baina langileek oso argi ikudi duten bezala, patronalaren proposamenak plataforma bateratuan jasotzen diren aldarrikapenetatik urrun egoten jarraitzen dute.

Gasteizko protesta.
Gasteizko protesta.

LAB, ELA, STEILAS, CCOO eta UGT sindikatuok Gizarte Ekimeneko ikastetxeetako patronalei, beraien langileen lan baldintzekiko duten ardura zuzena bere gain hartu, eduki esanguratsurik gabeko proposamenak egiteari utzi eta langileen aldarrikapenei erantzungo dioten bideak lantzen zentratzeko eskatzen diegu. Bestalde, Eusko Jaurlaritzak ere, egungo hezkuntza sistema mantentzeko erabakia hartu duen unetik, langile hauen lan baldintzekiko ardura maila bat baduela eta gatazka honetan paper bat jokatu behar duela uste dugu.

Azkenik, Gizarte Ekimeneko ikastetxeetako langileak aste honetako 4 greba egunak babestera eta antolatu ditugun elkarretaratze eta manifestazioetan parte hartzera animatzen ditugu.

 

 

 

Arabako metalgintzako negoziazioak prozesu partehartzailea izan behar du

0
Gaur, azaroaren 28an, Arabako Metalgintzako Mahai Negoziatzailea bildu da eta sindikatu bakoitzaren ordezkaritza finkatu da. Hurrengo bilerarako plataformak aurkeztu behar direnez, LABek planteatzen du negoziazioa prozesu parte-hartzailea izan behar dela eta lehenengo pausu moduan, gure plataforma osatzeko langileen ekarpenak jasoko ditugu, horretarako bideak eskainiz.

Gaurko bileran Negoziazio Mahaiko alde sozialaren ordezkariak finkatu dira, ordezkaritzaren inguruan Lan Delegaritzan erregistratuta dauden azken datuen arabera. Hori horrela, ELAk 6 ordezkari izango ditu, UGTk 3, LABek 2 eta CCOOek 2. Behin finkatuta, LABek zinez espero du sindikatu guztiek onartzea, soilik ordezkaritza horren gehiengoak sina dezakeela hitzarmena, gutxiengoan sinatzea bartertuz.

Edonola ere, hurrengo bilerarako, abenduak 18an, sindikatu bakoitzak bere plataforma aurkeztuko duela. Hortaz, LABek ulertzen du negoziazioa prozesu parte-hartzailea izan behar dela, langileak pasibotasunetik atera eta subjektu aktibo bihurtuz. Hori gauzatzeko, eta lehen pauso moduan, LABek dinamika bat abiatuko du bere afiliatuen, eta oro har, langileen ekarpenak jasotzeko, bai aurrez aurre bai teknologia berriak erabilita, gure aldarrikapenen plataforma osatzeari begira.

Horrela plataforma integral bat osatzea espero dugu, arloz arlo langileen beharrei erantzuteko, enpresaz enpresa hitzarmen duinak lortzeko egiten dugun moduan. Esan bezala, hau lehen pausoa da, eta hortik aurrera, LABek langileen aktibazioa bultzatzen jarraituko du, beharrezkotzat jotzen baitugu metalgintzeko hitzarmen duin bat lortzeko. Enpresetan hitzarmen eta akordiok duinak lortzen ari gara, eta sektorean ere posiblea da.
 

 

 

Gorka Berasategi: “Administrazio publikoko EPE deialdiak sindikatuekin negoziatu eta adostuak izan behar dira, horrela prekarietatearekin amaitzeko”

LABek agerraldi bat egin du Eusko Jaurlaritzako EPE ereduaren inguruan. Sektore ezberdinetan ereduaren agorpen zantzuak nabariak dira, eta sindikatuak egindako proposamenen berri eman du. LABeko Zerbitzu Publikoen Federazioko idazkari Gorka Berasategik, Irakaskuntzako arduradun Maider Izagirrek eta Osakidetzako arduradun Bego Aranzastik hartu dute hitza prentsaurrekoan.

LAB prentsaurrekoa eman du gaur EAEko EPE ereduaren inguruan. Bertan, Gorka Berasategi Zerbitzu Publikoen Federazioaren Idazkariak, Bego Aranzasti Osakidetzako arduradunak eta Maider Izagirre Irakaskuntzako arduradunak parte hartu dute.

Gorka Berasategik azaldu du hurrengo urteetan hainbat deialdi publiko izango ditugula administrazio gehienetan, deialdi horiek estatuko araudiaren baitan egingo direlarik. Bere arabera, “honek, gure zerbitzu publikoetan daukagun errealitatea kontutan hartzen badugu, ez dio inolaz ere dauzkagun arazoei irtenbidea emango”. Egungo arazoak zerrendatu ditu jarraian:

-Behin-behinekotasunean oinarritzen den sistema.
-Ez dira kontsolidazio deialdiak aurreikusten.
-Birjartze tasari lotutako deialdiak planteatzen dira, ondorioz, ez dira beharrezkoak diren lanpostu guztiak ateratzen.
-Pribatizazio eta lanpostu amortizazioak lehenesten dira.

Gaineratu du, azken aldian hainbat eremuetan arazoak izaten ari direla deialdi publikoen kudeaketan; “aipatu gabe doaz Osakidetzan egondako egoera eskandalagarriak”. Gainontzeko sektoreetan langileek pairatu behar izan duten egoera ere izan du hizpide Berasategik. Batetik, gardentasun falta ematen da deialdiaren hainbat faseetan; epai mahaiaren osaketa, azterketak zuzentzeko irizpideak eta deialdia bere osotasunean hartuta kudeaketa amaigabea bilakatzen da. Bestetik, langileei ezinegona eta estresa probokatzen zaie; lanpostuaren ezaugarriekin loturarik ez daukaten frogak planteatzen dira eta gaitegien prestaketan negozio pribatuen interesak sustatzen dira.

Hori gutxi balitz, salatu du azterketak euskaraz egiteko sekulako trabak planteatzen dira. Ondorioz, hauek dira, Berasategiren arabera, egungo EPE ereduaren ezaugarriak, klientelista, prekarietatearekin bukatzeko balio ez duena eta iluna eta interes pribatuen menpekoa.

Deialdiak arautzeko gaitasuna garatu beharra azpimarratu du LABeko Zerbitzu Publikoen Federazioko arduradunak, gaitasun legegile osoa aldarrikatuz, eta deialdiak negoziatuak eta adostuak izan behar direla, horrela prekarietatarekin amaitzeko.

Bego Aranzasti Osakidetzako arduradunak adierazi du Osakidetzan gertatzen ari diren gauza guztiek, argi uzten dutela indarrean dagoen EPE ereduko gardentasun eza. Urteetan zehar, opakutasun honek mediku espezialisten artean filtrazioak baimendu ditu.

Gaineratu du, “LABek aldarrikatzen duen EPE eredu berrian, nahitaez egon beharko diren hiru kontzeptu azpimarratu nahi ditugu: epai-mahaien gardetasuna, froga objektiboak eta gaitegiak administrazioak argitaratzea.

Irakaskuntzako arduradun Maider Izagirrek, bere aldetik, garrantzia eman dio egungo ereduaren inguruan egiten dugun balorazioari, eredu berrien eraikuntzan zer nahi ez dugun argitzea ezinbestekoa delako. Hala, iazko Lan Eskaintza Publikoa kontutan hartuta, honako ondorio hauek zerrendatu ditu:

-Irakasle erdiak baino gehiagok ez du lehen proba gainditu, gehienak iada irakasle gisara lanean dabiltzanak.

-Plazen %30a gutxi gora behera bete gabe gelditu zen, 300 bat langilek egonkortu gabe jarraitu dutelarik.

-Eredua ez da baliagarria irakasleak hautatzeko, eredu propioa behar dugu Madrildik arautzen den eredu honi aurre egiteko.

Egoera ikusita, LABetik proposatzen dugun eredua honakoa da:

-Kolektibo desberdinetako plantilaren ezaugarriak/profila kontutan hartzea prozesua diseinatzerakoan.

-Bitarteko langileen tasa jaitsi arte esperientzia baloratzen duten deialdiak. Gaur egun arte idatzizko froga memoristikoak gehiegizko pisua baitu. Idatzizko froga baztertzailea da eta ez du balio irakasleen gaitasunak baloratzeko.

-Lanpostuei lotutako frogak izan behar dute.

-Zuzenketak egiteko irizpideak ezagunak izatea, eta azterketak burutu ondoren erreklamazioen bidez azterketak ikusteko aukera izatea.

-Egutegiak birmoldatzea, egun erabiltzen diren tenpusak oso estuak direlako.

-Gaitegiei dagokionez, egun erabiltzen direnak, estatuko legedi zaharrean oinarrituak egoteaz gain, erdara hutsez argitaratzen dira.

-Epaimahaietan aritzen diren irakasleen baldintzak hobetzea: datak, orduak, ordezkoak…

Astelehenean Hezkuntza Sailarekin izandako mahai teknikoan administrazioak egindako proposamen berriaren nondik norakoei dagokionez, Maider Izagirrek esan du proposamen berriak ez duela sindikatuak aldarrikatzen duen norabidean urratsik suposatzen, “ez eredu aldaketari dagokionez, ezta langileen kontsolidazioari dagokionez ere. Gainera, ez zaigu onargarria iruditzen planteatzen den saritze horrekin sor daitekeen egoera, oposaketetan derrigorrez parte hartzea ekar dezakeelako. LABek ez du babestuko mahaian gainean dagoen proposamena, eta eredu berri baten lanean lanean jarraituko du”.

 

 

 

Bizkaiko bulego eta langeletako sektorean elkarrekin borrokan jarraitzeko beharra nabarmendu dugu

Bizkaiko Bulego eta despatxuetako hitzarmena negoziatzen ari garen LAB, ESK, CGT eta CNT sindikatuok gure kezka adierazi nahi dugu sindikatuen arteko batasuna apurtu delako, hura barik nekez lortuko dugulako geure helburua: hitzarmen duina.

ELA, CCOO eta UGT sindikatuak egutegi amankomunetik bereizi dira, marra gorriak marraztuz eragozten ari dira batuak iraun dezagula lanean. Sindikalgintza bateratua baztertu dute hortaz.

Arduragabekeria deritzagu norberaren interesak guztion interesei lehenesteari, are gehiago hitzarmena trabatua dagoenean eta negoziatzeko datarik ez duenean. Gure ustez, garai egokia da elkarrekin egin dezagun lan eta patronala presiona dezagun hark ezarri duen xantaia desager dadin behingoan.

LAB, ESK, CGT eta CNT sindikatuok agintzen dizuegu elkarrekin borrokatuko garela. Laguntzeko gertu gaituzue gainerako sindikatuek hausnar dezaten, eta bat egin dezaten guztion borrokarekin, bat egin dezaten sektoreko behargin guztiok eskatzen ari garen sindikatuko batasunarekin.

Denon artean lortuko dugu!