2026-10-31
Blog Page 7

LABek eta ELAk bilera eskatu diogu Maria Txibiteri, Nafarroan 1.500 euroko gutxieneko soldata propioaren alde posizionatu eta ekimen politikoa abian jartzeko


CEN patronalak CCOO eta UGTrekin akordio interprofesionala negoziatzeari uko egin ondoren, eta Parlamentuak lege-proposamena hartu ez ondoren, Nafarroako Gobernuari bide politikoa berreskuratzea eskatuko diogu bi sindikatuok.

LAB eta ELA sindikatuok bilera eskatu diogu Maria Txibite Nafarroako lehendakariari, Nafarroan 1.500 euroko gutxieneko soldata (LGS) propioa lortzeko beharrezko ekimen politiko eta instituzionalak abian jar ditzan eskatzeko.

Bi sindikatuon ustez, Nafarroako langileek eta jendarteak urte osoan egindako mobilizazioen eta martxoaren 17ko greba orokorraren ondoren, ezin da aldarrikapen hau bazterrean utzi. Are gutxiago, CEN patronalak, CCOO eta UGTrekin batera, akordio interprofesional baten negoziazioa baztertu duenean. Horren bidez, sindikatuek eta patronalak Nafarroako gutxieneko soldataren inguruko akordio propio bat bilatzea proposatu zuten, baina CENek ez du bide hori negoziatzeko borondaterik erakutsi.

Nafarroako Parlamentuko mahaiak herri ekimen legegilea atzera bota ondoren, Nafarroako Parlamentuak EH Bilduk eta Geroa Baik aurkeztutako eta helburu bera zuen lege-proposamena aintzat ez hartzea erabaki zuen. Ekimenaren helburua Langileen Estatutuaren 27. artikulua aldatzea zen, autonomia erkidegoek beren errealitate sozial eta ekonomikoari egokitutako gutxieneko soldata ezarri ahal izan zezaten. Horrela, Nafarroak bere LGS propioa ezartzeko behar duen eskumena lortzeko bidea irekiko litzateke.

LAB eta ELAren iritziz, Maria Txibiteri ekimen politikoa hartzea dagokio. Nafarroako Gobernuak ezin du alde batera utzi 1.500 euroko LGS propioaren aldeko aldarrikapena, eta lehendakariak PSNren jarrera aldarazi eta CEN patronala interpelatu behar du, negoziazio kolektiboaren bidez akordioetara bultzatuz.

1.500 euroko gutxieneko soldata propioak babes sozial eta sindikala du

Ez da berria 1.500 euroko gutxieneko soldata propioaren aldarrikapena. LAB, ELA, Steilas, Hiru eta Etxaldek dinamika sozial eta sindikala garatu dugu hilabeteotan, eta aldarrikapena CEN patronalari helarazi zioten eta Nafarroako Parlamentura eraman zuten.

Martxoaren 17ko greba orokorrak ere aldarrikapen horren inguruan mobilizatzeko gaitasuna erakutsi zuen. Horregatik, sindikatuok uste dugu Nafarroako Gobernuak orain lidergo politikoa hartu eta beharrezko urratsak eman behar dituela.

LABek eta ELAk Txibiteri eskatuko diogu bileran Nafarroak bere gutxieneko soldata erabakitzeko gaitasuna izan dezan beharrezko ekimenak abian jartzeko. Helburua argia da: Nafarroan 1.500 euroko LGS propioa ezartzeko bidea irekitzea. Nafarroak bere LGS propioa izan arte lanean jarraituko dute sindikatuek.

Postako langileak kalera atera dira zerbitzu publikoaren eta beren eskubideen defentsan

Elkarretaratzea egin dute Gasteizen, Eusko Legebiltzarraren aurrean. Honako neurri hauek eskatu dituzte, hemen erabaki nahi dituztelako beren lan-baldintzak:

– Posta Zerbitzu Unibertsalaren finantzaketa indartzea kalitatezko zerbitzua emateko, bereziki landagune eta gune sakabanatuetan.

– Behar adinako langile-hornidura eta lanpostuen estaldura bermatzea, bajen eta lanpostu hutsen ordezkapena ziurtatuz.

– Posta Legea erabat betetzen dela ziurtatzea eta herritar guztientzako kalitatezko posta-zerbitzu publikoa bermatzea, herritar guztientzat eskuragarria eta irisgarria.

– Postako langileak Enplegatu Publikoaren Oinarrizko Estatutuaren (EPOE) aplikazio- eremuan sar daitezen sustatzea, baldintza duinekin eta garapen profesionalerako aukerekin.

EAEko udal sektoreko greba eguna arrakastatsua izan da eta langileek argi eta garbi adierazi diote EUDELi negoziazioaren blokeoa ez dutela onartuko

Bizkaiko eta Gipuzkoako zonalde askotan greba jarraipena zabala izaten ari da, hainbat udaleta udal zerbitzu itxi direlarik. LABek eta ELAk argi adierazi nahi diegu Eudeleko mahaia osatzen duten alderdiei Udalhitzen negoziazioaren blokeoa ez dugula onartzen eta aurrera pausuak emateko garaia dela.

EAEko udaletan urte asko daramagu lan baldintzak hobetuko dituen akordiorik gabe. Udalhitzeko mahaian bi urteko negoziazioen ondoren EUDELek mahaia eta negoziazio prozesua blokeatu nahi du. Azken mahaian, EUDELen gehiengoa duten arderdi politikoek mahai negoziatzaileari bukaera ematea erabaki zuten, oinarrizko aldarrikapenetan bestelako mugimendurik egiteko prest ez zeudela argudiatua. Modu berean udalez udaletako lan-hitzarmenen negoziazioa geldi dago eta negoziazio esparruak orokorrean ez daude aktibo. Beraz, esan genezake orokorrean EAEko udalen negoziazio kolektiboa egoera latzean dagoela.

Egoera honen ondorioz, udaletako langileon lan baldintzak etengabe okertzen doaz urtez urte. Eudelen gehiengoa duten alderdiek Udalhitzeko negoziazioa blokeora eraman dute. Udatik bueltan izan ditugun bi mahaietan negoziazioek ez dute aurrera egin, alderdi politikoek ez dute borondate politiko nahikoa erakutsi, eta gainera, azken mahaia guztiz blokeatu eta negoziazioa bukatutzat eman zuten.

Alderdi politikoen erabaki horien aurrean, LABek eta ELAk argi daukagu grebak eta mobilizazioak direla sektoreko lan baldintzak hobetzeko bidea. Gogora dezagun EAEko udal langileek jada 2 orduko paroak egin zituztela apirilaren 23an, eta egun osoko 2 greba egun maiatzean eta ekainean. Orduan egindako lanuzte eta greba horien ondorioz Udalhitzeko mahaian eduki berriak ekartzea lortu genuen, baina gatazkari bukaera emateko funtsezko aldarrikapen batzuk falta ziren .

Iraileko mahaietan eduki batzuk faltan jarraitzen zutelako egin genuen LABek eta ELAk gaurko greba egunaren deialdia, izan ere, soldatetan eta eros ahalmenaren galera berreskuratzeko neurrietan, euskaran, jardunaldi murrizketan, gazteberritze neurrien aplikazioan eta subrogazio eskubidean neurriak falta dira oraindik.

LABek eta ELAk momentu erabakigarri batean gaudela uste dugu. Gaurko greban udal batzuk guztiz itxi dira eta hainbat eta hainbat udal zerbitzu baldintzaturik daude. Udal langileok gaurko greba egunean ozen adierazi diegu agintariei gure lan baldintzak hobetzeko garaia dela eta hemen erabaki nahi ditugula. Bilbon, Gasteizen eta Donostian eginiko mobilizazioetan milaka udal langilek borrokarako prest daudela adierazi dute. Bestalde, Ezkerraldean kokatuta dagoen Ranzari udal enpresan gertaturikoa salatu nahi dugu, bereziki larria iruditzen baitzaigu. Zuzendaritzak oinarririk ez duten zerbitzu minimo batzuk inposatu ditu greba eskubidea erasotuz. LABetik eta ELAtik tinko erantzungo dugu eskubide urraketa hau, bide judiziala baztertu gabe.

Bukatzeko, LABetik eta ELAtik zuzenean interpelatu nahi ditugu EUDEL osatzen duten EAJ, EH BILDU, PSE-EE eta Alderdi Independenteak. Bada garaia udal sektoreko langileen lan baldintzak hobetzeko. Hala egiten ez badute, sindikatuok hurrengo hilabeteetan udal sektoreko borrokarekin jarraitzeko determinazio osoa dugula adierazten dugu.

LABek Euskal Herrian azaroaren 11rako greba orokorra deitzea proposatuko dio bihar bere Nazio Biltzarrari

Eragile sindikal eta sozialekin deialdi bateratuaren alde egindako lanaren ondorioz eta Espainiako Estatuko Maizterren Konfederazioarekin harremanetan egon eta gero, azaroaren 11n etxebizitza eskubidearen eta soldata duinen aldeko greba orokorra antolatzeko erabakia proposatuko dio LABek bere Nazio Biltzarrari bihar arratsaldean.

Etxebizitza langileok pobretzeko eta prekarizatzeko arrazoi nagusi bilakatu da, eta langileen arteko arrakaletan sakontzeko arrazoi nagusietako bat, guztiok mehatxatzen gaituena. Euskal Herrian etxebizitzarako sarbidea ukatua dute milaka eta milaka herritarrek. Larrialdi betean gaude, eta Euskal Herrian badira baldintza objektiboak eta subjektiboak egiturazko aldaketak eragiteko borrokari hauspo berri bat emateko.

LABek denbora darama maizterrak antolatzen eta borrokara batzen. Horrela erakusten dute une honetan pizturik dituen gatazka sindikalek; Erandioko Los Ochosen, Vitalquiler-Adaniaren aurka Gasteizen, munduko etxe jabe handienaren —Blackstoneren— filiala den Testaren aurka Iruñerrian, eta Alquiler Seguro enpresaren maizterrekin, besteak beste. Astero, langile ugarik jotzen dute sindikatura etxebizitza prezioek itota, etxegabetze arriskuan daudenak edo egoerari aurre egiteko antolatzeko prest daudenak.

Azken asteotako gertakariek testuingurua azkartu dute. Talka argia bizi dugu: langileen aldeko politika birbanatzaileen, eta pribilegiatuen eta kapitalaren agenda erreakzionarioaren artekoa. Bizitzaren eta kapitalaren arteko gatazka. Alde batean, birbanaketa politika justuen, gehiengoen interesen eta eskubideen zabalpenaren alde kokatzen garenak gaude, eta, bestean, pribilegiatuenen eta errentisten interesak zaintzen dituztenak, langileen pobretzean sakondu nahi dutenak.

LABentzat, etxebizitza eskubidearen eta soldata duinaren aldeko borroka, langileon bizi baldintza duinen aldeko borroka ez ezik, agenda erreakzionarioari aurre egiteko errezeta ere bada. Hala adierazi zuen duela zortzi hilabete egindako gutxieneko soldata propioaren aldeko greba arrakastatsuan, eta hala berresten du greba orokor deialdi berri baten atarian.

Eskubide berriak irabazteko bidean, LABek ez du hutsik egiten. Langileekin dugun konpromisoa erabatekoa da. Sindikalismo antiarrazista, feminista eta eraldatzailea da LABena. Horregatik, azken egunotan testuinguruak eskatzen zuen tamainako erantzuna antolatzeko lanean murgilduta da sindikatua, Euskal Herriko maizterrek eta langile eta herri sektoreek behar dituzten egiturazko eraldaketak eragiteko greba deialdia gorpuzten, aldarrikapenetan eta formetan ahalik eta erantzun bateratuena eman dadin.

Etxebizitza larrialdiari aurre egiteko egiturazko neurriak behar dira. Ardura du Espainiako Gobernuak, eta baita EAEko eta Nafarroako gobernuek ere. Egungo autogobernu maila mugatua ez da erabili langileen bizitzak hobetzeko, patronalaren interesak egon dira erdigunean. EAJ Madrilen higiezin patronalaren alde lerrokatu da; eta berak zuzentzen duen Jaurlaritzak etxebizitzaren eskubidearen eta gutxieneko soldata propioaren aldeko neurriei bizkarra eman die. Horregatik, LABek EAJri exijitzen dio Madrilen zein Euskal Herrian langileen prekarizazioa sakontzen duten neurriak ezartzeari uzteko, eta Eusko Jaurlaritzari eta Nafarroako Gobernuari eskatuko die Euskal Herrian langileei bizkarra ematen dieten neurriak ezartzeari uzteko. Izan ere, Madrilen posible ez diren aldaketak Euskal Herrian posible dira.

Lehen urratsa emateko prest dago sindikatua. Bihar dagokion erabaki organora, Nazio Biltzarrera, eramango du azaroaren 11n greba orokorra egiteko proposamena. Soldata eta etxebizitza duinak denontzat helburu, lantokiak itxi eta kaleak beteko ditugu. Olatu erreakzionarioari eskubide berrien aldeko borrokarekin erantzungo diogu: alokairu mugagabeen eta prezioen jaitsieren alde, langile guztion bizi baldintzak bermatzeko beharrezkoak diren soldata duinen alde, patronalei aurre egin eta bertako instituzioek errentismoaren aldeko politikak egiteari utzi diezaioten exijitzeko.

FVEMi aitzakiak amaitu zaizkio, LABek eta gainerako sindikatuok plataforma bateratua aurkeztu dugu Bizkaiko metalgintzaren hitzarmenean

Gaur Bizkaiko metalgintzaren hitzarmenaren negoziazio-mahaiaren bederatzigarren bilera egin da. Bilera honetan, LABek, negoziazio-mahaian ordezkaritza dugun gainerako sindikatuekin batera, hitzarmenerako plataforma bateratua aurkeztu dugu. Horrekin, FVEMi aitzakiak amaitu zaizkio; dagoeneko ezin baitu esan sindikatuen artean plataforma desberdinak daudela. Orain ikusi beharko da zein den sektoreko 57.000 langile baino gehiagoren lan-baldintzak hobetzeko duen benetako borondatea. LABetik behingoz negoziatzen hasteko exijitzen diogu.

Plataformak sektoreko lan-baldintzak hobetzeko mahai gainean jarri nahi ditugun eduki nagusiak jasotzen ditu: KPItik gorako soldata-igoerak, lanaldiaren murrizketa, antzinatasunaren hobekuntza eta izoztutako antzinatasunaren desblokeoa, prekaritatearen eta behin-behinekotasunaren aurkako neurriak, berdintasunean, lan-osasunean eta prebentzioan aurrera egitea, kontziliaziorako eta eskubide sozialetarako neurriak, lantokietan euskararen erabileran eta ezagutzan aurrera egiteko neurriak, erretiroa aurreratzeko koefiziente murriztaileak eta deskarbonizazio-planak.

FVEMek adierazi du aurkeztutako plataforma aztertuko duela eta enpresekin kontrastatuko duela. LABentzat, hitzetatik ekintzetara pasatzeko ordua da orain. Patronalak badaki zeintzuk diren mahai gainean ditugun aldarrikapenak eta, beraz, negoziatzea eta sektoreko lan-baldintzak hobetuko dituzten neurriak planteatzea da dagokiona.

Esperientziak erakusten digu plataforma bateratu bat ez dela nahikoa FVEM mugitzeko. Horregatik, LABetik lantokietara joango gara. Langileei informazioa emango diegu, antolatu egingo ditugu eta sektorea aktibatuko dugu, hitzarmen hau ez baita negoziazio-mahai batean bakarrik lortuko: sektorea mugitu behar dugu eta langileak prozesuaren protagonista izatea behar dugu.

Negoziazio-mahaiaren hurrengo bilera urriaren 29an izango da. Ordura arte, LABetik enpresetan eta lantokietan lanean jarraituko dugu sektorea hurrengo urratsetarako prestatzeko.

Osakidetzako langileek elkarretaratzeak egin dituzte lehen arretako zentroetan beren aldarrikapenei erantzungo dieten proposamen zehatzak eskatzeko

Irailaren 30ean egindako bileran, Osakidetzako zuzendaritzak mahai sektorialeko sindikatuoi bidalitako proposamena aurkeztu zigun. Lan Baldintzak Arautzen dituen Akordioaren lehen zirriborroa bat da eta dokumentuak ez du jasotzen sakoneko gaiei buruzko proposamenik, hala nola ordainsariak, lanaldi murrizketa edo lan kargak. Gai horiek sindikatuen aldarrikapenen artean daude. Gaur, lehen arretako langileek beraien haserrea plazaratu dute gaur osasun zentroen aurrean egindako elkarretaratze ugarietan.

Osakidetzan ordezkaritza duten sindikatu gehienok elkarretaratzeak deitu ditugu gaur lehen arretako zentro guztietan, behingoz eta 17 urte baino gehiago Lan Baldintzak Arautzeko Akordioa berritu gabe igaro ondoren, zuzendaritzak langileen aldarrikapenei erantzungo dieten proposamen zehatzak egin ditzala eskatzeko. Lehen arretako langileek beraien haserrea plazaratu dute gaur osasun zentroen aurrean egindako elkarretaratze ugarietan.

Sindikatu deitzaileok, berriro ohartarazi diogu Osasun Sailari ez dugula simulaziorik elikatuko, eta proposamen zehatzik eta benetako aurrerapenik gabeko bilerak deitzea ez dela negoziatzea. Negoziatzea da proposamenak mahai gainean jartzea, hobekuntzak planteatzea, aldarrikapenak entzutea eta akordioak lortzeko prest egotea.

Bada, LAB, SATSE, ELA, CCOO eta UGT sindikatuok salatu dugu, Osakidetzak Lan Baldintzak Arautzen dituen Akordioaren dokumentu bat aurkeztu duela, eta dokumentu horrek ez duela jasotzen sakoneko hobekuntzarik, batez ere kontuan hartuta zein den langileen errealitatea eta zenbat denbora daramagun akordioa berritu gabe; gogora dezagun 2009tik iraungitako akordio bat dugula. Orain arte, Osakidetzako zuzendaritzak ez du mahai gainean jarri gai tronkalei buruzko proposamenik, hala nola ordainsariak, lanaldi-murrizketa edo lan-kargak.

Osakidetzako zuzendaritzak abendura arteko negoziazio-egutegia zehaztu du, hurrengo mahai sektoriala abenduaren 19rako aurreikusita dagoelarik. Gehiengo sindikalak ohartarazi dugu egutegi horrek aurrera egitea ahalbidetuko duela soilik Osakidetzak proposamen zehatzak eta sakonekoak egiten baditu eta planteatutako aldarrikapenei erantzuten badie. Irailaren 30ean egindako bileran, proposamen zehatzik egon ez zen heinean, ez ez inolako aurrerapausorik egon.

Aurretik lortutako akordioek garbi erakusten dute Osakidetzako kolektibo guztien lan-baldintzak hobetzea borondate politikoko kontua dela. Besteak beste, honako gai hauek jorratu behar dira: ordainsariak hobetzea, lanaldia murriztea eta hobetzea, benetako aurrerapenak lizentzietan eta baimenetan, enpleguaren egonkortasuna eta kalitatea, plantillak indartzea, belaunaldi-erreleboari aurre egiteko neurriak, arreta-gainkarga murriztea, hobekuntzak lan-osasunean eta kontziliazioan, berdintasun neurri eraginkorrak eta euskaraz bizitzeko eta lan egiteko bermeak. Era berean, lehen arreta sendoa eskatzen dugu, pribatizazioari ateak ixtea, emakumeen* eta gizonen arteko benetako berdintasuna, hizkuntza-eskubideen bermea eta Osakidetzako profesional guztientzako baldintza duinak.

Dei egin diegu langileei urriak 30eko lehenengo greba egunarekin eta mobilizazio dinamikarekin bat egiteko, aldarrikapenak ez badira negoziatzen eta adosten eskatutako terminoetan. Osakidetzako zuzendaritza presionatzeko unea da, kolektibo guztientzat benetako hobekuntzak abian jar daitezen; izan ere, kolektibo guztiak ezinbestekoak dira Osakidetzak egunero funtziona dezan.

Halaber, Osasun Sailari ohartarazi diogu, 17 urte baino gehiago zain egon ondoren, ez dugula onartuko proposamen partzialik edo garrantzi gutxiko hobekuntzarik. Horrela, mobilizazioek benetako hobekuntzak lortzeko beharrezko iraupena eta intentsitatea izango dute. Konponbidea Osakidetzaren esku dago, eta proposamen zehatzak beharko dira horretarako, benetako negoziazioa.

Faxismo berrien aurrean herri burujabetzan sakontzea eta politika birbanatzaileak aldarrikatu ditu LABek

1936ko Eusko Jaurlaritzaren adierazpenaren eduki soziala nabarmendu du LABek, eta egungo Jaurlaritzari jarrera politiko irmoagoa eskatu dio eskuin muturraren eta faxismoaren gorakadaren aurrean.

Garbiñe Aranburu LAB sindikatuko koordinatzaile orokorrak lehen Eusko Jaurlaritzaren osaketa oroitzeko Gernikan egin den ekitaldi instituzionalean parte hartu du gaur. Altxamendu faxista gertatu eta hiru hilabetera osatu zen gobernu hura, indar politiko gehienen batasunetik Euskal Herriaren erresistentzia antolatzeko asmoz. Era berean, Euskal Herriak bere burua gobernatzeko zeukan premia eta eskariari erantzuten zion lehen Jaurlaritza hark, aurreko urteetan Nafarroako eskuinak erabilitako amarruen ondorioz bere jarduera Araba, Bizkaia eta Gipuzkoara mugatu bazen ere.

Bestalde, aipatzekoa da 1936ko urriaren 7an Jaurlaritzak argitaratutako lehen adierazpenak zeukan eduki soziala. Iragarritako hamazazpi neurrien artean, gerra egoerari erantzuteko formulatutakoez gain, langileriaren egoerari erantzuten ziotenak ziren nagusi: “gizarte-aurrerapen nabarmeneko politika garatuko du”; “langilea kapitalera, etekinetara eta enpresen baterako administraziora iristea sustatuko du”; “langile-klasearen langabezia xurgatuko duen herri-lanen plan bat aztertu eta gauzatuko du”; “salgaien prezioak finkatuko ditu”; “lurren eta baserrien jabetza haiek lantzen dituztenei eskualdatzea erraztuko du”; “egoera ekonomiko ahulean dauden euskal herritarrei erdi-mailako eta goi-mailako irakaskuntzara askatasunez iristea ahalbidetuko du”.

90 urte beranduago, bizi dugun egoerak gogoeta politiko estrategikoa eskatzen du. Herri eta klase bezala aurreratu duguna balioan jartzearekin batera, nazioartean nahiz estatuetan bizi dugun inboluzio politiko eta sozialaren mehatxuari aurre egiteko premia nabarmena da. Espainiako eta Frantziako estatuetan ematen ari den eskuineratze prozesuak, jarrera arrazista eta matxisten gorakadak eta gure nazio izaera erasotu asmo duten indar politikoen gorakadak irakurketa zorrotza eta estrategia politiko sendoa eskatzen ditu.

Lehenik eta behin, LABek egungo Jaurlaritzari jarrera politiko irmoagoa eskatzen dio eskuin muturraren eta faxismoaren gorakadaren aurrean. Ez da nahikoa kezka adieraztearekin; inboluzio prozesuari bidea ixteko konpromiso politikoak beharrezkoak dira. Madrilen gobernu aldaketa baten aukera hauspotzea edota segurtasunik ezaren mamua astintzea, EAJk urte honetan egin duen bezala, bateraezinak dira egoerak eskatzen duen jarrera politikoarekin. Euskal Herriaren nazio izaera, herri burujabetza, feminismoa eta antirrazismoa egunero eta espazio guztietan defendatu beharreko baloreak dira. Euskal Herrian badago horretarako aukera: hemen badago balore horiek partekatzen dituen jendarte antolatua. Egoerak eskatzen duen tokian egon behar dugu denok: sindikatuak, alderdiak eta instituzioak.

Bestetik, oldarraldi errakzionarioa elikatzen duten faktoreetan arreta jarri beharra dago. Hamarkadetan zehar garatutako politika neoliberalek jendartearen zati handi bat pobretu dute, eta instituzioek ez dituzte hartu egoera horri erantzuteko beharrezkoak diren neurriak. Are gehiago, urte luzez Jaurlaritzak eta berau sostengatu duten alderdiek irizpide neoliberalen aldeko mezua eta praktika garatu dituzte, duela 90 urteko Jaurlaritza haren sentsibilitate sozialetik urrun. Langileria baino, patronala izan da bere politika ekonomikoaren gidari eta xede. Premiazkoa da gutxieneko soldata, gutxieneko pentsioa eta etxebizitzarako sarbidea bezalako neurriak kokatzea ekintza instituzionalaren erdigunean. Ildo horretan borrokatzen jarraituko du LAB sindikatuak.

Azkenik, Euskal Herriaren nazio izaera defendatu, euskalduntze prozesua hauspotu eta langileen aldeko politika birbanatzaileak gauzatu ahal izateko, burujabetza maila handiagoaren aldarrikapena berresten du LABek. Euskal Herriko hiru lurralde esparruetako bakoitzean eta hiruren arteko elkarlanean. Lan Harremanetarako eta Babes Sozialerako Euskal Esparruaren eraikuntzan ere sindikatu, alderdi eta instituzioen aldetik konpromiso politikoak hartzeko garaia da.

Nafarroako Administrazio Auzitegiak arrazoia eman digu berriz ere eta baliogabetu egin du Toquero Tuterako alkateak ezarritako hilabeteko zigorra

Auzitegiak sindikatuaren historiari buruzko erakusketaren itxiera legez kanpokotzat jo zuen jada maiatzean, eta orain indarrik gabe utzi du udal ekipamenduak erabiltzeko debekua ere.

Nafarroako Administrazio Auzitegiak arrazoia eman dio berriz ere LAB sindikatuari 1974tik etorkizunera LAB zabaltzen erakusketarekin sortu zen gatazkaren inguruan Tuteran. Alejandro Toquero alkateak erakusketa ixteko hartutako erabakia bertan behera utzi zuen Auzitegiak joan den maiatzean eta orain baliogabetu egin du LABi hilabete batez udal ekipamendu zibikoak erabiltzea eragozten zion zigorra ere.

Ebazpen berri honek Toquero agerian utzi duela adierazi du LABek, eta berretsi du Tuterako alkateak izan zuen jarrera arbitrarioa udal baimena zuen erakusketa baten aurka.

Oraingoan, TANek argi uzten du erakusketa baimendua zegoela eta Toquerok bere jarduna justifikatzeko erabili zituen elementuak —besteak beste, Jon Idigorasen argazkia “Jon Askatu” testuarekin— erakusketaren parte zirela hasieratik. Hori dela eta, Auzitegiak uste du ezin dela LAB zigortu baimen bat ez izateagatik, haien zuzen ere hura zuenean.

Ebazpenak, gainera, tipikotasunaren printzipioaren urraketa azpimarratzen du, eta adierazten du, Udalak erakusketaren edukiren bat egokitzat jotzen ez bazuen ondoren, zegokion prozedura administratiboen bidez jardun behar zuela, baina ezin zuela egoera hori sindikatua zigortzeko ustezko baimen falta bihurtu.

LABen ustez, TANen bi ebazpenek agerian uzten dute Toqueroren jauntxokeria eta udala ulertzeko duen modua bere borondatea inposatzeko espazio gisa erakundeen eskubideen gainetik. Lehenbizi, baimendutako erakusketa bat ixtea agindu zuen, eta, ondoren, LAB zigortu zuen, udal-ekipamenduak erabiltzea galaraziz. Bi neurri horiek baliorik gabe utzi ditu orain auzitegiak.

Sindikatuak salatzen du erakundeak ezin direla modu arbitrarioan erabili sindikatu bat zentsuratzeko edo zigortzeko. Udal baimenak errespetatu egin behar dira, eta erakunde baten erabakiak ezin dira egon alkatetza betetzen duenaren interes politikoen edo iritzi pertsonalaren menpe.

LABek azpimarratu du Toqueroren jokabideak ez duela erakusketa Tuterara itzultzea eragotziko. “Tuterako herritarrek LABen historia ezagutzea eragotzi nahi izan zuen Toquerok. Ez du lortu. Tuterara itzuliko da erakusketa, Tuterako biztanleek 1974tik etorkizunera LAB zabaltzen ezagutu eta goza dezaten”.

Hobekuntza gehiago lortzeko aukerak egon arren, Arabako kirol jardueretan deitutako lanuzteak desaktibatu dira

LABek patronalari eduki gehiago ateratzeko aukera zegoela uste bazuen ere eta burututako asanbladetan borroka mantentzea defendatu duen bitartean, gainerako sindikatuek nahikotzat jo dute patronalaren azken proposamena eta, ondorioz, asteazkenean, urriak 7, hastekoak ziren lanuzteak bertan behera uztea defendatu dute.

LABek hainbat edukietan lortutako aurrerapen handiak aitortzen ditu (kategoria guztietako urteko lanaldien murrizketa eta parekatzea, igande/jaiegunetako plusaren igoera, KPIari lotutako igoerak…), baina ziur gaude pultsuari eutsi izan balitzaio, lorpen handiagoak lortzeko moduan egongo ginatekeela, eta, ondorioz, egonkortasun handiagoa izango genukeela hurrengo 4 urteetan

LABen badakigu sektore hau oso heterogeneoa dela. Sektore osoari eragiten dioten gai komunak dauden bitartean (soldatak, lanaldia…), badira beste gai oso espezifiko batzuk, dagokien kategoriaren arabera modu desberdinean eragiten eta kezkatzen dutenak. Ildo horretan, akordio orokor bat lortzeko, beharrezkoa zen kategoria guztien kezka eta eskaera nagusiei erantzutea; kasu honetan, uste dugu behar baino lehen amore eman dela, besteak beste, begiraleen lanbide-taldearen eskaera nagusietan.

Duela hilabete patronalarentzat mugiezina eta ezinezkoa zena, lanuzteen deialdiak erregistratu ondoren, agerian geratu da hobetzeko tartea bazegoela. Joan den ostiralean, patronalak amore eman zuen antzinatasunean (seigarren hirurtekoa eskaini zuen) eta, gutxi bada ere, soldatetan (%0,25 gehiago KPIa %3,2 baino handiagoa bada). Noraino iritsiko ginatekeen pultsua eta borroka mantendu izan balira?

Borrokari eustea defendatu dugun arren, langileen gehiengoaren iritzia entzun ondoren, eta lortutako eduki onak aitortuta, LAB sindikatua Hitzarmen Kolektibo berria sinatzeko prest dago.