2026-01-31
Blog Page 624

Zaintza eskubidea dela, ez negozioa, aldarrikatu dugu Bizkaiko Aldundiaren aurrean

admin
-
0
Zaintza eskubidea dela, ez negozioa, aldarrikatu dugu Bizkaiko Aldundiaren aurrean

Bizkaiko Foru Aldundiaren egoitzaren aurrean mobilizatu gara berriro, behingoz zaintzaren negozioarekin amai dadin eskatu eta herritarren duintasuna, osasuna eta bizitza-kalitateak politiken erdigunean egotea eskatuz.

Pasa den maiatzaren 21ean beste mobilizazio bat egin genuen Bizkaiko Foru Aldundiaren aurrean, helduen egoitzen titularra dena, hauen kudeaketa pribatizatu duela salatzeko.

Egun, egoitza gehienak kudeaketa pribatukoak dira eta erabiltzaileei asko kostatu arren hauetara sartzea, nabarmena da zerbitzuaren kalitatea eta langileen lan-osasuna okertzen ari dela zerbitzuaren pribatizazioarekin. Hala ere, zerbitzuak kudeatzen dituzten enpresek irabazi ekonomikoak ateratzen dituzte egoera honetatik. Irabazi enpresarial bilakatzen da diru publikoa.

Bilboko egoitzetan exijtutako ratioa dago sektoreko langileen osasun faltaren, erabiltzaileentzako arreta-kalitate eznahikoa, langileen lan-baldintzen prekarizazioa eta enpresa kudeatzaileek irabazi ekonomikoak euren egoitzetako langile faltaren kontura ateratzearen jatorrian.

LABek urteak daramatza helduen egoitzetan eta zerbitzu sozialetan dauden ratioak guztiz eznahikoak direla. Pasa den ekainaren 11an berriro egon ginen Gasteizko Parlamentuko Herritarren Parte-hartzerako Batzordean adierazteko instituzioen ardurgabezia, araudi egokiaren falta eta enpresa pribatuen kudeaketak bat egiten dute enpleguaren prekarizazioan, eta honetan garrantzi berezia du langileen faltak faktore nagusi bezala.

LABek egoitzetan dituen atal sindikaletatik bilera eskatu dugu Bizkaiko Foru Aldundiaren Gizarte Ekintza Sailearekin eta behar den leku guztietara joango gara zerbitzuaren titularrei eta eragile politiko eta sozialei esateko, egoitzetan arretarako kalitatea egon dadin, guztiz beharrezkoa dela honako urratsak ematea.

1.- Zerbitzua publifikatzea, zerbitzu egoki, unibertsal eta doakoa izan dadin, horrela diru publikoak irabazi enpresarialetara soilik bideratzea ekidingo da.

2.- Ratioen lege bat bermatzea egoitzetan egin den lanaren garrantzirako egokia, sektoreko langileen osasuna babestu eta bermatuz. Horretarako, ezinbestekoa da sektoreko langileekin kontatzea, bereziki gerokultoreekin, sektorean gehiengoa direnak.

 

 

 

Etxeko langileen lehen hitzarmen kolektiboa osatzeko proposamena egin dugu, Familia Etxeko Zerbitzuaren sektorearen lan-baldintzak arautzeko

admin
-
0
Etxeko langileen lehen hitzarmen kolektiboa osatzeko proposamena egin dugu, Familia Etxeko Zerbitzuaren sektorearen lan-baldintzak arautzeko

LABek bizitza bere jardueraren erdigunean kokatzea erabaki zuen bere 9. Biltzar Nagusian, gatazka nagusia bizitza eta kapitalaren artekoa dela azpimarratuz. Honek zaintza lanen balioa aitortu eta defendatzea dakar berarekin. Langile klasearen subjektuaren berrosaketaren bidean, sindikatuak tresna izan behar du etxeko langileentzat. Hala, sindikatuak gai honen inguruan egindako ibilbidearen eta ematera goazen urratsaren berri eman du gaur, Garbiñe Aranburu idazkari nagusi, Oskar de los Bueis Soziokomunitarioko arduraduna eta Idazkaritza Feministako kide Arantxa Vazquezen eskutik.

LAB egunero ari da bizitzaren esparru guztietara zabaldu den prekarietatea gelditzen, bizitza bera eta bere iraunkortasuna erdigunean jarriko duen bestelako eredu ekonomikoaren alde. Bizitzaren sustengarritasuna erdigunean jartzeaz hitz egiten dugunean, lan guztien aitortzaz ari gara, bereziki zaintza lanetaz eta baita lan erreproduktiboari, produktiboa beste haintzat hartzea eta azken honi ematen zaion besteko balio sozial berdina ematea.

Premiazkoa da zaintza ereduaren inguruko eztabaida sozial eta politikoa zabaltzea, honako kontuen inguruan: zer ulertzen dugun zaintza moduan, nork egin behar dituen zaintza lanok eta zein baldintzetan, nola finantzatuko diren, etab. Baina badira eztabaida honen zain egon ezin diren langileak, eta hemen aipa ditzakegu etxeko langileak. Euren prekarietate egoera, askotan erdi-esklabutzakoa dena, onartezina da maila sozial, politiko zein sindikalean.

Sindikatuak, langile guztientzako bizitza duina bermatzeko egiten dugu borrokan. LABen bokazioa langile-klase osoaren zerbitzurako tresna izatea da, baita etxeko langileena ere. Azken hilabeteotan hainbat harreman egin dugu etxeko langileen elkarteekin eta langile kolektibo honen prekarietate eta babesgabetasun egoera baieztatu eta konpartitzera eramaten gaitu eta honek, euren lan-baldintzak arautzearen aldeko borrokara ekartzen gaitu.

LABek bere ekarpena egin nahi du borroka honetan, sindikatu baliagarria izan nahi du langileen kolektibo honentzat. Helburu horren alde lanean ari gara buru belarri eta txosten juridiko bat egin dugu dauden aukera ezberdinak aztertzeko.

Gure proposamena da Familia Etxeko Zerbitzuaren sektorearen lan-baldintzak arautuko dituen lehen Hitzarmen Kolektiboa osatzea.

Erregimen berezia
Etxeko langileen kolektiboa erregimen berezi baten barruan dago eta ez dauka ordezkaritza sindikalik, baina LABek ordezkaritza handiena duen sindikatu moduan zilegitasuna du langile hauentzako hitzarmen kolektiboaren negoziazio prozesua zabaltzeko.

Negoziazio mahai hau EAEn ordezkaritza handiena duten lau sindikatuek osatua egon daiteke. Patronalari dagokionez eta arrazoi berdinarengatik, CONFEBASK da ezaugarri hauetako hitzarmen bat negoziatzeko zilegitasuna duena.

Etxeko langileen elkarteek negoziazio batzordean parte har dezakete aholkulari moduan. Horrela, bermatu egiten da entitate hauek, langile hauen eskarian ondoren ezagutzen dituztenak, negoziazioan presente egotea.

Familia-Etxeko Zerbitzuaren Sektoreko lan-baldintzak arautuko dituen mahai negoziatzailerako dei egitea LABena da. Baina gure ideia da proposamen hau beste sindikatuekin batera lantzea. Eta baita etxeko langileen elkarteekin ere, aldarrikapen taula bat adosteko eta prozesu honen parte aktiboa izan daitezen.

Lehen mailako arazo politikoa da emakumeek jasaten duten diskriminazio eta esplotazioa. Eta instituzioek, zerbait egin behar dute honen aurrean, horregatik exijiten diogu Jaurlaritzari hitzarmen honen negoziazioa susta dezan.

Momentuz, EAEn egingo dugun ekimena da, Nafarroan ez baitugu ordezkaritza handiena duen sindikatuaren maila.

 

 

 

Nekane Murga kontseilariak Osakidetzan mundu guztiak ezagutzen duena ezeztatzen jarraitzen du, hau da, azterketen filtrazioak praktika arrunta dela osasun zerbitzu publikoan

admin
-
0
Nekane Murga kontseilariak ezeztatu egin du gaur Eusko Legebiltzarrean inongo azterketa filtrazioren berri daukanik edo izan duenik, Osakidetzako iruzurraren ikerketako lekuko batek baieztatu zuen bezala. Kontseilaria ez da oso leku onean geratzen adierazpen hauekin, oso sinesgaitza delako Osakidetzako edozein zentrotan vox populi denaz berak ezer ez jakitea. Egia onartu eta errealitate hau aldatzeko konprometitu beharrean, modu traketsean errealitatea ezeztatzeko bidetik jo du.

LABen iritziz, filtrazioen kontua Osakidetzak ezeztatzen jarraitzen duen oinarrizkoa arazo bat da. Ukazio fasetik onartzera pasatu behar da, EPE eta kontratazio eredu berri batera heldu ahal izateko, gaur egun %40 behin-behinekoa den plantilla egokitzeko eta jendartearen beharrak asetzen dituen kalitatezko osasun sistema publiko eta demokratikoa sendotzeko.

Eskandalu honen aurrean, Osakidetzak eman dituen urrats guztien helburua informazioa ezkutatzea izan da, eta salaketak egin ditugunon kontra jotzea. Azken finean, Murga “ukazio moduan” eta gertatu dena argitzeko laguntzen ez duten Gobernu eta Osakidetzaren aurpegia baino ez da. Gobernu bat gai izan dena Fiskaltzari ez pasatzeko zeukan informazio guztia, horrek eskatu zion bezala, eta erabaki duena zer den garrantzitsua eta zer ez; Gobernu bat Erkoreak berak esandakoa esatera ausartzen dena: ez dela dokumentaziorik “desagerrarazi” ustelkeria beste kasu batzuetan gertatu bezala. Epaileak dokumentazio osoa berriro eskatu behar izatea lotsagarria da. Zentzu honetan, LABek eskatuko dio epaileari salatu ditugun 19 kategoria guztietako izangaien jatorrizko azterketak erreklama diezazkion Osakidetzari, aditu-froga independentea egin ahal izateko.

Murga kontseilariak, gaurko adierazpen sinesgaitzen gainetik, bere esku dauka oraindik inflexio-puntua egitea eta eskandalagarria den egoera honekin amaitzea, baina, ukaezina dena ezeztatzen jarraitzen badu, eta gauzak dauden bezala mantentzen, lortuko duen gauza bakarra iraungita dagoen eta ia inork babesten ez duen sistemaren agonia luzatzea baino ez da izango.

LAB sindikatutik, Herri Akusazio bezala, gertatu dena argitzearen alde jarraituko dugu lanean, inpunitatearekin amaitzeko eta berdintasun, meritu eta ahalmenaren printzipioetan oinarritzen den kontratazio eta EPE eredua lortu ahal izateko.

 

 

 

Oarsoaldeko langileek aldaketaren aldeko apustua egin dute

admin
-
0
Oarsoaldeko langileek aldaketaren aldeko apustua egin dute

Oarsobidasoako enpresetako LABeko hainbat ordezkari bildu dira, hauteskunde sindikalen kurtsoaren azkenetan gauden honetan. Hain zuzen ere, eskualdean utzi duten argazkiaren berri emateko egin dute agerraldia. "Harro esan dezakegu, Oarsoaldeko langileok aldaketaren aldeko bozka eman dutela. Sindikalki lau udaletan LABek du gehiengoa, eta politikoki ezker subiranismoa da garaile. Hau balioan jarri eta langileon mesedetara jartzea tokatzen da orain", adierazi dute.

Hauxe da agerraldian egindako hitzartzea:

Gaur hemen, Oarsobidasoako enpresetako LABeko ordezkari batzuk bildu gara. Hauteskunde sindikalen kurtsoaren azkenetan gaude eta horiek eskualdean utzi duten argazkiaren berri emateko agertzen gara.

Langileontzat ez direla garai onenak behin eta berriz entzuten ari gara ahots ezberdinetatik, baina gaur langileok esateko duguna entzunarazi nahi dugu.

Kapitalismoa eta bizitzaren arteko talka bortitza bizitzen ari gara. Ikusi dugu azken urteetan nola sakondu duten inboluzioa sozial, patriarkal eta nazionalean, elite ekonomikoen mesedeetako demokraziaren galeran.

Langileok eskubiderik gabe otzan nahi gaituzte, eta, horretarako, erreformaz erreforma, zentralismoan sakontzen dabiltza estatu menperatzailea. Euskal langileoi prekarietatera kondenatu nahi gaituzte, gure negoziazio eremua lapurtu, emakumea bigarren mailan kokatu…

LABetik “bizitzak erdigunera” aldarrikatu dugu, bazterrak zentrora ekarriz, bizitza sostengatzen duten lanen aitortza exigituz, Euskal Herriaren erabakitze eskubidea galdatu. Finean eredu aldaketaren alde egin dugu lantokietan eta kalean, eskaera konkretuekin: 1200 euroko soldata, 35 orduko jarduna, diskriminazio ororekin bukatzea, lanetik etxera bizirik itzultzea eta gure erabakiak guk hartzeko marko propioa.

Eta horixe da eskualdeko langileok bozkatu duguna. Oarsoaldean, LAB sindikatua lehen indarra da eskualdeko ordezkaritzaren %37,55arekin. Zorionak eta bejondeizuela! Hau txikitasunetik handitasunera egindako lanaren emaitza da, isilean eta lantokiz lantoki garatutako ekintza sindikalaren emaitza.

Ordezkarien lana ez da lan makala. Lantokiko gatazkak kudeatu behar dituzte, nagusikeriei aurre egin, prekarietatearen kontrako neurriak proposatu, soldata arrakalarekin bukatzeko proposamenak garatu, hitzarmenak borrokatu… baina lau urte hauetan egindako lanak bere emaitzak eman dituela esan dezakegu. LAB indartutra atera da hauteskunde hauetatik.

Epealdi honek, gainera, hauteskunde politikoen zikloarekin egin du bat. Harro esan dezakegu, Oarsoaldeko langileok aldaketaren aldeko bozka eman dugula. Sindikalki lau udaletxeetan LABek du gehiengoa, eta politikoki ezker subiranismoa da garaile. Hau balioan jarri eta langileon mesedetara jartzea tokatzen da orain.

Guk eredu publiko berri bat aldarrikatzen dugu, komunitarioa, herriarekin eta langileokin landutakoa. Horrek ezinbestean, zerbitzu publikoen garapenean sakontzea eskatzen du, pribatizazioekin bukatzea, zaintza lanak balioan jartzea.

Erresistentziatik harago, eraikuntzara igarotzeko baldintzak daude. Sistema bidegabe honi hortzak erakutsi eta eraldaketa sozialaren alde indarrak biltzeko garaia da. Klase ikuspegi feminista batetik antolatuz, eta herri ikuspegitik eraginez.

Premiazkoa da langileon ahotsa entzun eta hitza ematea. Gure lan baldintzak hemen negoziatu nahi ditugu, prekarietatearekin amaitu behar dugu, arrakala erabaki politikotzat hartu eta aldaketa estrukturalak behar ditugu, guk sortzen dugun ondasuna berbanatu behar dugu.

Datozen urtean hor jarriko ditugu indarrak, langileon bizitzak erdigunera ekartzeko prozesuan, Euskal Herriak erabakitzeko prozesuan, baita preso eta iheslariak etxeratzeko prozesuan ere.

Kolektibotasunak ematen digun indarretik erabaki eta eraiki nahi dugu bestelako Euskal Herria, elite ekonomikoen eskutik datorren inboluzioaren aurrean beste ortzimuga bat irekitzeko, sinergia berriak landuz.

Gora LAB sozialista independentista eta feminista!

 

 

 

Gasteizko Gobernuko Hezkuntza Saileko sukaldari eta garbitzaileen kolektiboan ordezkapenak ez betetzeak eragiten duen egoera salatu dugu

admin
-
0
LABetik argi dugu ordezkapenak ez betetzearen arazoa Hezkuntza Sailak ez duela pairatzen, sukaldariek eta garbitzaileek baizik. Bitartean, Hezkuntza Sailak duen gaitasun eza pairatu behar da ikastetxeetan, urterik urtera irtenbide egokia bilatu barik daudenean. Honengatik, LABek langile hauek eta ikastetxeek egunetik egunera bizi duten egoera lazgarria salatzen du, eta neurriak eta irtenbideak exijitzen ditu.

Gasteizko Gobernuko Hezkuntza Saileko sukaldari eta garbitzaileen kolektiboan, 2015ean zerrendak zabaldu ziren, behin-behineko ordezkapenak betetzeko ikastetxe publikoetako sukalde eta garbiketan; zerrenda hauetan ehunkada pertsonek izena eman zuten.

Gaur egun, aurretik aipatutako zerrendak zabaldu ostean, ordezkapenek bete gabe jarraitzen dute; are gehiago, egun, egoera larriagoa da. Badaude sukaldeak, 6 langiletik, 2 lanean daudenak eta 4ren ordezkoak ez direnak izendatu.

Arazo hau ziklikoa da, Marmotaren Eguna dirudi, beti antzeko egoera ematen da eta ez dute irtenbiderik bilatzen.

Ordezkapenen kontratazio-beharrak betetzeko erabiltzen den sisteman akatsak daude, bestela ez da normala 2011tik arazo hauekin jarraitzea. Arazo hauek bideratzen ez diren bitartean, ikastetxeetako lan erritmoak hankaz gora jartzen dira, ratioak oso altuak dira, protokoloak ezin dira bete eta zerbitzuko kalitatea okertzen da zeharo. Horrela salatu dute ere hainbat ikastetxeetako guraso elkarteek.

 

 

 

Osakidetzak ez ditu serio hartzen Lehen Arretako benetako arazoak

admin
-
0
Gaur Gasteizen egin den Mahai Sektorialaren bileraren balantzea ez da batere positiboa. Aurreko asteotan Osakidetzaren jarrera ikusita, ez genuen espero emaitza hobeagorik. Izan ere, gaurko bilera hiru alditan utzi du Osakidetzak bertan behera, azalpenik eman gabe, eta komunikabideetan iragarritako neurri eskasek argi uzten zuten Osakidetzak ez daukala gaur egun Lehen Arretak bizi duen egoera larriari heltzeko inolako borondate seriorik.

Arazo nagusietako bat pertsonal faltarena da. Osakidetzako kontratazioari buruz LABek egin berri duen ikerketan islatzen den bezala, Lehen Arretan 400 plaza prekario baino gehiago daude gaur egun, hau da, plaza hauek egiturazko beharrak dira eta langile finkoek bete beharko lituzkete. Horregatik, Osakidetzak 48 plaza sortzeko egin zuen “eskaintza” kea saltzeko ahalegina baino ez da. EPE gehiago eta plaza gehiagorekin behar dira, eta prozesuak azkartu, lotsagarria delako orain dela urtebete egin zen EPEa guztiz geldituta egotea.

Gaur, Osakidetzako zuzendaritza etxeko lanak egin barik etorri da batzarrera. Ez du ekarri ez planik, ezta Lehen Arretako arazoei eta sindikatuon aldarrikapenei heltzeko inongo egutegirik ere. Egin duen gauza bakarra gainean daukagun uda konplikatuari modu desesperatuan aurre egiteko neurri isolatu eta ez nahikoak mahai gainean ipintzea izan da. Osakidetzak proposatu dituen neurrien artean osasun zentroen ordutegia murriztea eta pediatrak anbulatorio batzuetan elkartzea egon dira. Hauxe euskal jendartearen osasun eskubideari murrizketa garbia da, eta LABek ezetz biribila eman dio.

Bestalde, opor garaietan soilik plantillaren %60a mantentzeko konpromisoa hartu dute. Aipaturiko kopurua ez da nahikoa eta ez du ziurtatzen kalitatezko osasun arreta.

Osakidetzak bere erantzukizuna onartu behar du eta Lehen Arreta hobetzeko plana zein egutegia jarri behar ditu mahai gainean. Gure ustez, ez da serioa egunez egun txarrera egiten duen egoerari partxeak ipintzen ibiltzea. Lehen Arretakoa ez da lan gatazka hutsa; jendarte osoarentzat oinarrizko osasun zerbitzu baten hobekuntzaz ari gara. Beraz, Osakidetzak azaldu beharko dio euskal jendarteari zergatik ez duen nahi kalitatezko Lehen Arreta.

Gure aldetik, eta gaurko bileran ikusi dugun seriotasun faltaren aurrean, mobilizazioekin jarraituko dugu. Astelehen honetan, ekainaren 17an, hirugarren greba egingo dugu. Eta Osakidetzaren jarrera ez bada guztiz aldatzen, ez da azkena izango.
 

 

 

“Iraultzaren subjektu historiko gisa, Venezuelako langile klaseak bere ardura hartu eta eredu berriaren eraikuntzan aurrera egin behar du”

admin
-
0
“Iraultzaren subjektu historiko gisa, Venezuelako langile klaseak bere ardura hartu eta eredu berriaren eraikuntzan aurrera egin behar du”

Jacobo Torres de Leon sindikalista (Caracas, 1963) Central Bolivariana Socialista de Trabajadores (CBST) erakundeko nazioarteko koordinatzailea da, besteak beste. Venezuelako egoerari buruz eta sindikalismoaren paperaren inguruan hitz egin dugu harekin. Hona hemen elkarrizketaren laburpen bat (osorik, gazteleraz).

Nola dago egoera Venezuelan?
Egoera oso konplexua da- Egoera hau ez zen Nicolas Maduro presidentearekin hasi, gure komandante goren Hugo Chavezen hauteskunde garaipenarekin hasi zen, 1998an.

Chavezen lanaren ostean areagotu da egoera. Izan ere, Chavezen hutsunearekin, eta Nicolas Maduroren lidertza berriarekin, eskuinak pentsatu du zilegia den gobernu bat bertan behera utzi ahal zuela ezegonkortasuna sustatzeko estrategia batekin; gerra ekonomikoa, Estatu Batuetako blokeoa eta konspirazioaren bitartez, hain zuzen ere.

Konfrontazio urte hauetan guztietan, Venezuelako herriak eta, bereziki, langile klaseak kontzientzia eta ausardia erakutsi dute momentu bakoitzean azaltzen ziren arazoak gainditzeko.

Esku hartze eta kanpo injerentziari buruz hitz egiten dugun bakoitzean, esku hartze militarra etortzen zaigu burura. Hala ere, Venezuelaren aurkako erasoa askoz zabalagoa da.
Munduan zerbait aldatu bada, ezegonkortasuna eragiteko eta erasoak egiteko metodoak dira. Gure kasuan, aipatu bezala, hainbat modu baliatu dituzte: blokeo lotsagarri batetik hasita, ekonomia urratzeko zigor desberdinekin lagunduta (Kubarekin gertatu bezala, 1962. urteaz geroztik); gerra ekonomikotik pasata, elikagaiak merkatutik desagerraraziz eta prezioen igoera kontrolaezina sustatuz, herritarren artean haserrea eragiteko (Allenderen Chilen egin bezala); intentsitate baxuko gatazkak sortzera arte, eragile faxisten laguntzarekin, hiri nagusietan indarkeria guneak sortuz eta Indar Armatu Bolivarianoaren aldartea urratzeko ahaleginak bultzatuz (Nikaraguan egin bezala, 1980. urteko hamarkadan).

Orain, Siria gisako esperimentu batekin, sasi gobernu titere bat sortu du inperioak, oposizioaren bitartez, Venezuelaren aurkako esku hartze zuzen bati zilegitasuna eman nahian munduaren begietara.

Venezuelak bizi duen egoera larriaren aurrean, zer egin dezakegu nazioartetik?
Elkartasuna garrantsitzua izaten ari da gatazka honetan. Gure herriaren aurkako eraso zuzenago bat saihestu dute herri mobilizazioek, eraso inperialisten aurkako ekintza iraunkorrek eta Nicolas Maduro eta haren gobernu zilegiari emandako erabateko aitortzak. Gure borroken arteko elkartasunean eta ekintza bateratuan sinesten dut erabat, eta uste dut, kapitalismoak bere egiturazko krisian sakontzen duen bitartean, gure artean batu behar garela Venezuelako bezalako prozesuen defentsan, herrien arteko erantzunetan sakonduz.

Zein da sindikalismoaren papera prozesu Bolivarianoaren aurrean, hots, herrialdearen eraldaketa politiko eta soziala helburu duen gobernu nazional batek bultzatutako prozesu baten aurrean?
Boterera iristi ginenetik, sindikalismo desberdin bat eraikitzeko lanean gaude. Etapa honetan, langile klaseak eta bere zuzendaritzak ekonomia arloa baino harago joan behar du; jendartearen benetako indar eraldatzaile bilakatu behar dute. Nicolas Madurok eztabaida ireki du eredua eraldatzeko premiaren inguruan, eta erronka bat jarri digu: langile klaseak erabakitzea sozialismoaren kudeaketa eredu eta oinarri berriak.

Agortuta dagoen eredu baten aurrean, non kapitalismoa, teknoburokrazia eta rentismoa nagusi diren, eredu produktibo, kolektibo eta sozialista bat eraiki behar da. Horretan, iraultzaren subjektu historiko gisa, Venezuelako langile klaseak bere ardura hartu eta eredu berriaren premiazko eraikuntzan aurrera egin behar du.

Nola ikusten duzu Venezuela etorkizunean? Zer egin dezakegu sindikalismotik inperialismoaren erasoak gelditzeko?
Goiz baino beranduago, zalantzarik gabe, Venezuela garaile irtengo da egoera honetatik, aberriaren etsaien aurrean. Hala, gure herriaren onerako, Nicolas Madurok esan bezala, marko berrian aurrera egingo dugu ekonomikoki, arazoak arazo, arriskuak arrisku, baina irabaziko dugula jakinda.

Guretzat, sindikalismoak paper garrantzitsu bat jokatzen du gizaterian. Integrazio eta batasun forma gorenetara jo behar dugu, bizitzaren aldeko nazioarteko brigadak antolatuta, esaterako, Venezuelakoaren gisako prozesuen defentsan, gizateriaren aldeko borroka gauzatzen ari garelako eta herri guztien burujabetza ahaleginak babestea ezinbestekoa delako.

Bide berrietara goaz. Elkarrekin egin dezagun bidea.

 

 

 

Patronala mahaira proposamen eta planteamendu berririk gabe berriro etortzeak agerian utzi du Gizarte Ekimeneko ikastetxeetako gatazka konpontzeko negoziaketarako aldarterik eza

admin
-
0
Patronala mahaira proposamen eta planteamendu berririk gabe berriro etortzeak agerian utzi du Gizarte Ekimeneko ikastetxeetako gatazka konpontzeko negoziaketarako aldarterik eza

Sindikatuok patronalei arduraz jokatzeko eskatu diegu, adostasunak erdiesteko gure borondatea adierazi eta martxoak 27an aurkeztutako giltzarrien dokumentuan jasotako ildoetan oinarritutako planteamenduak egiteko eskatuz.

LAB, ELA, STEILAS, CCOO eta UGT sindikatuok borondate osoa daukagu langileen eskaerei erantzun serio bat eman eta gatazka bideratzeko adostasunak erdiesteko. Horrela, adostasun horiek lortzeko, erabateko zintzotasunez makina bat saiakera ari gara egiten: Deitzen gaituzten bilera orotara joaten gara, akordioak lortzeko giltzarriak non dauden zehaztasun osoz adierazten dugu, gure eskaerak erabat neurtuak dira, eta malgutasuna erakusten ari gara gure planteamenduetan.

Bide horretan, ordea, langileen eskaerei erantzun eta gatazkari irtenbidea emateko ardura eta aukera dutenak, sektoreko patronalak eta Hezkuntza saila alegia, ez dira dagokien arduraz jokatzen ari.

Patronalek, behin eta berriro adierazi arren negoziatzeko borondate dutela, borondate hori ez da bere proposamenetan ageri, ez eta izaten ari den jokaeretan ere. Gogoratu behar dugu fede oneko negoziaketa batek eskatzen duen zintzotasuna behin eta berriro hautsi duela; horrela, sindikatuokin izandako aldebiko bileretan langileen eskaerei gehiago gerturatzen zitzaizkien planteamenduak egitera iritsi bazen ere, ondoren atzera bota ditu; langileen eskaerei erantzun gabe mobilizazioa desaktibatzeko asmo soilarekin, sindikatuon arteko hausturak eta langile zein ordezkarien arteko nahasmena sortzeko saiakera ugari gauzatu ere bai; azkena maiatzak 8 eta 9ko greben bezperetan (ustez diskretoak izaten ari ziren elkarrizketak publiko eginez, elkarrizketa horien baitan egindako proposamen neurtuari ezezko borobila emanez, eta sindikatu guztioi helarazi ere egin gabeko eta sindikatuok adierazitako ildoetatik erabat aldendutako proposamena ikastetxeetan zabalduz besteak beste).

Maiatzak 30erako sindikatuok deitutako bileran bertan ere agerian geratu zen adostasunak erdiesteko borondate eskasa izaten jarraitzen duela; izan ere, langileen eskaerei erantzuten dioten proposamenak ekarri ordez, maiatzeko greben aurretik ezaguna zen proposamen berdin berdina jasotzen zuen dokumentu bat ekarri baitzuten.

Agerikoa izan zen publikoki zerbait ekarri zutela esan ahal izateko soilik ekarri zutela dokumentua. Bilera hartan, hitzez adierazten duten negoziatzeko borondate hori, langileen eskaerei erantzungo dioten proposamen eta planteamendu konkretuetan zehaztu zezatela eskatu genien hurrengo bilerara begira; hain zuzen ere pasa den martxoan sindikatuok helarazitako adostasunetarako giltzarrien dokumentuan jasotako ildotik.

Gaurko mahaian ordea, beste behin ere agerian utzi digute hitzez haratago, adostasunetara gerturatzeko borondate gutxi dutela. Hala adierazten du gaurkoan ere maiatzeko greben aurreko eta maiatzak 30ean izandako bileran errepikatutako proposamen berdin berdina ekarri eta proposamena aldatzeko asmorik ez dutela adierazi izanak.

Hezkuntza sailaren aldetik ere, sindikatuon bilera deialdiak suposatu zion interpelazioa ekiditeko eta bilerara etorri ere ez egiteko aitzakia izateko asmoz, maiatzak 29rako deitutako edukirik gabeko bilera hartaz geroztik, ez da inolako pausorik eman gatazka bideratzeko.

Horregatik, sindikatuok, beste behin ere, patronalei eta hezkuntza sailari bakoitzari dagozkion ardurak bere gain hartu eta gatazka bideratzeko neurriak har ditzatela eskatzen diegu, langileen eskaerei erantzun egoki bat emango dioten planteamendu eta proposamenak eginez.

 

 

 

Diskriminazio egoeren aurrean antolakuntza eta salaketa ezinbestekoak direla erakusten du haurdun egoteagatik kaleratutako emakumearen aldeko epaiak

admin
-
0
Diskriminazio egoeren aurrean antolakuntza eta salaketa ezinbestekoak direla erakusten du haurdun egoteagatik kaleratutako emakumearen aldeko epaiak

Orain dela hilabete batzuk, urtarrilean, Arabako hiru enpresatan gertatutako sexu jazarpena zein diskriminazio kasuak salatu genituen. Bata, haurdun egoteagatiko kaleratze bat izan zen; beste biak, lanpostuan sexu jazarpen kasu bana. Horrelako egoerak aditzera ematearen eta salatzearen garrantzia nabarmendu genuen, uste dugulako lan munduan indarkeria matxista gertatzen denean, zailago suertatzen dela hau salatu ahal izatea. Botere harremanak, harreman hierarkikoak, gure hitza zalantzan jartzea zein enplegua galtzeko arrisku eta mehatxua atzean baitaude. Gaur publikoki zein juridikoki salatzearen garrantzia berretsi dugu, agerraldi baten bitartez. Salaketarekin batera, horrelako diskriminazio egoerak gertatzen direnean elkarren laguntza, antolakuntza eta elkartasuna ere ezinbestekoak direla nabarmendu dugu. Eta, era berean, berri on bat eman dugu. Haurdun egoteagatik kaleratutako emakumearen kasuan, epaiketa irabazi dugu. Epaiak arrazoia eman digu, lagun horrek ez zukeen inoiz kaleratua izan behar.

Emakumeok lan munduan diskriminazioak aurrez aurre ditugu, eta aurre egiten diegu. Eta, enpresaren gezurren gainetik, diskriminazio hauek guztiz errealak direla agerian geratu da.

Sistemak nahi duen bezala ekoizten ez dugunean, gu, emakumeok, erditik kentzen ahalegiten dira; sistemak, zerbitzu publikoak pribatizatzearren, zerbitzu hauek murrizten dituenean, emakumeok etxera bidaltzen saiatzen da, zaintza lan guztiak geure gai har ditzagun. Orduan bai, kapitalismoak primeran funtzionatzen du.

Baina guk oso ondo ezagutzen ditugu sistemaren tranpak eta estrategiak. Badakigu geure burua defendatzen, badakigu geure artean batzen zapalketa mekanismo horiek guztiak borrokatzeko, salatzeko eta suntsitzeko.

LABen ez dugu kasu bat bera ere pasatzen utziko. Kasu guztiak eta enpresa guztiak salatuko ditugu.

Emakume* guztiak animatzen ditugu diskriminazioak era antolatu eta kolektiboan salatzera. Emakume guztiak animatzen ditugu eraso bat ere pasatzen ez uztera. Elkarrekin eta antolaturik baino ez ditugu diskriminazio egoera hauek geldituko.

Aurreko prentsaurrekoan esan genuen bezala:

Erasoak salatzera animatzen ditugu emakume guztiak.
Lan ikuskaritzari zein beste erakundeei egoera hauen aurrean neurri prebentiboak martxan ipintzeko exijitzen diegu.

Enpresei sexu jazarpena zein diskriminazioa ekiditeko protokoloak martxan jar ditzatela exijitzen diegu, lantokiak gune libreak izan daitezen, indarkeria matxista eta diskriminaziorik gabekoak.

Hauek dira duela zenbait hilabete salatu genituen kasuak:

1. HOTEL PALACIO DE ELORRIAGA
Palacio de Elorriaga Hotelak langile bat haurdun egoteagatik kaleratu zuela publikoki salatu genuen pasa den urtarrilean. Publikoki salatzeaz gain, judizialki ere egin genuen salaketa eta honezkero sententzia atera da, langilearen alde.
Kasu honetan pikete feminista ateratzea erabaki genuen eta, sententzia ikusita, borrokatzeak merezi duela nabarmendu behar dugu.

2. FORU ALDUNDIKO AZPIKONTRATA
Azaroaren 2an, Arabako Foru Aldundiko azpikontrata bateko gizonezko langile batek emakume lankide bat sexualki erasotzen saiatu zela salatu genuen. Erasotzailea derrigortze arin delitu batengatik kondenatua izan zen eta urruntze agindua ere ezarri zioten. Erasotzaileak errekurtsoa aurkeztu eta gero, absolbitu egin dute eta urruntze agindua ere kendu egin diote, (in)justizia honek emakume langilea guztiz babesgabe utzita.

3. TRANSPORTES HOMBRES BARREIRA
Langile bat, hainbat hilabetetan zehar eta enpresaren konplizitatearekin, lankideek sexualki jazartua izan dela salatu genuen. Salaketa Lan Ikuskaritzaren eskuetan dago urtarriletik eta, bitartean, langilea oraindik dago baja medikoan.
Hori gutxi balitz, langileak salatutako erasotzaile horietako bat arrisku psikosozialen prebentzio plana osatzeko izendatu du enpresak.

 

 

 
1...623624625...1,588Page 624 of 1,588

COOKIAK | COOKIES

LEGE OHARRA ETA PRIBATUTASUN POLITIKA | AVISO LEGAL Y POLÍTICA DE PRIVACIDAD

www.lab.eus