LABek bizitza bere jardueraren erdigunean kokatzea erabaki zuen bere 9. Biltzar Nagusian, gatazka nagusia bizitza eta kapitalaren artekoa dela azpimarratuz. Honek zaintza lanen balioa aitortu eta defendatzea dakar berarekin. Langile klasearen subjektuaren berrosaketaren bidean, sindikatuak tresna izan behar du etxeko langileentzat. Hala, sindikatuak gai honen inguruan egindako ibilbidearen eta ematera goazen urratsaren berri eman du gaur, Garbiñe Aranburu idazkari nagusi, Oskar de los Bueis Soziokomunitarioko arduraduna eta Idazkaritza Feministako kide Arantxa Vazquezen eskutik.

LAB egunero ari da bizitzaren esparru guztietara zabaldu den prekarietatea gelditzen, bizitza bera eta bere iraunkortasuna erdigunean jarriko duen bestelako eredu ekonomikoaren alde. Bizitzaren sustengarritasuna erdigunean jartzeaz hitz egiten dugunean, lan guztien aitortzaz ari gara, bereziki zaintza lanetaz eta baita lan erreproduktiboari, produktiboa beste haintzat hartzea eta azken honi ematen zaion besteko balio sozial berdina ematea.

Premiazkoa da zaintza ereduaren inguruko eztabaida sozial eta politikoa zabaltzea, honako kontuen inguruan: zer ulertzen dugun zaintza moduan, nork egin behar dituen zaintza lanok eta zein baldintzetan, nola finantzatuko diren, etab. Baina badira eztabaida honen zain egon ezin diren langileak, eta hemen aipa ditzakegu etxeko langileak. Euren prekarietate egoera, askotan erdi-esklabutzakoa dena, onartezina da maila sozial, politiko zein sindikalean.

Sindikatuak, langile guztientzako bizitza duina bermatzeko egiten dugu borrokan. LABen bokazioa langile-klase osoaren zerbitzurako tresna izatea da, baita etxeko langileena ere. Azken hilabeteotan hainbat harreman egin dugu etxeko langileen elkarteekin eta langile kolektibo honen prekarietate eta babesgabetasun egoera baieztatu eta konpartitzera eramaten gaitu eta honek, euren lan-baldintzak arautzearen aldeko borrokara ekartzen gaitu.

LABek bere ekarpena egin nahi du borroka honetan, sindikatu baliagarria izan nahi du langileen kolektibo honentzat. Helburu horren alde lanean ari gara buru belarri eta txosten juridiko bat egin dugu dauden aukera ezberdinak aztertzeko.

Gure proposamena da Familia Etxeko Zerbitzuaren sektorearen lan-baldintzak arautuko dituen lehen Hitzarmen Kolektiboa osatzea.

Erregimen berezia
Etxeko langileen kolektiboa erregimen berezi baten barruan dago eta ez dauka ordezkaritza sindikalik, baina LABek ordezkaritza handiena duen sindikatu moduan zilegitasuna du langile hauentzako hitzarmen kolektiboaren negoziazio prozesua zabaltzeko.

Negoziazio mahai hau EAEn ordezkaritza handiena duten lau sindikatuek osatua egon daiteke. Patronalari dagokionez eta arrazoi berdinarengatik, CONFEBASK da ezaugarri hauetako hitzarmen bat negoziatzeko zilegitasuna duena.

Etxeko langileen elkarteek negoziazio batzordean parte har dezakete aholkulari moduan. Horrela, bermatu egiten da entitate hauek, langile hauen eskarian ondoren ezagutzen dituztenak, negoziazioan presente egotea.

Familia-Etxeko Zerbitzuaren Sektoreko lan-baldintzak arautuko dituen mahai negoziatzailerako dei egitea LABena da. Baina gure ideia da proposamen hau beste sindikatuekin batera lantzea. Eta baita etxeko langileen elkarteekin ere, aldarrikapen taula bat adosteko eta prozesu honen parte aktiboa izan daitezen.

Lehen mailako arazo politikoa da emakumeek jasaten duten diskriminazio eta esplotazioa. Eta instituzioek, zerbait egin behar dute honen aurrean, horregatik exijiten diogu Jaurlaritzari hitzarmen honen negoziazioa susta dezan.

Momentuz, EAEn egingo dugun ekimena da, Nafarroan ez baitugu ordezkaritza handiena duen sindikatuaren maila.