2026-01-28
Blog Page 511

Propaganda akordioa kritikatu eta enplegu suntsiketa gelditzeko eta zerbitzu publikoak indartzeko akordio sozialak eskatu ditugu

Ekainean lortutako sasi akordioaren ondoren, CENek, UGTk, CCOOk eta Nafarroako Gobernuak propaganda akordio bat iragarri dute, LABetik Eliteen Elkarrizketa deitzen duguna proiektatu eta sendotu besterik nahi ez duena. Nafarroako enpresaburuek aitortzen dutenez, patronalaren neurriko akordioak lortzeko baino ez du balio.

Akordio horren izaera propagandistikoa oso nabarmena da, titularraz harago osagarri guztiz eskasa ikusten dugu. Horrela, udako hiru hilabeteetara mugatzeak eta 20.000 eurotik beherako soldatetarako hileko 150 euroko gehieneko kopuruak LABen proposamenetik oso urrun uzten du (gutxienez soldataren %80 bermatzea), eta ez ditu ez ebazten ez bermatzen ABEEEen eraginpean dauden 57.292 langileen diru-sarrerak, ezta akordio honen onuradun izango diren pertsonenak ere. Horrela, berriz ere langileok ordaintzen ditugu, diru publikoarekin, esklusiboki, krisi honen ondorioak, enplegurako inolako kontrol eta bermerik gabe.

Gainera, betikoak proiektatzeko akordio sektarioa da. CENek ordezkatzen dituen enpresariak euro bakar bat ere jarri gabe atera dira argazkian. Nafarroako Gobernua enpresarien eta UGT eta CCOO sindikatuen zerbitzura jarri da argazkia eta azalak finantzatzeko. Haiek irabazten dute eta langileok galdu egiten dugu. Betikoa!

Beraz, akordio horren emaitzak, UGT eta CCOO sindikatuek (Nafarroako ordezkaritza sindikalaren erdira iristen ez direla) Elkarrizketa Sozialaren bidez une honetan milaka eta milaka langile nafarrek duten premia eta kezka nagusiari erantzuteko akordioak lortzeko gai ez direla berresten du: beraien enpleguei eusteko konpromisoak, bermeak eta neurri eraginkorrak.

LAB sindikatutik bilera bana egin dugu CEN patronalarekin eta Nafarroako Gobernuarekin, enplegurako akordio integral bat lortzen saiatzeko, gure lan-harremanen prekarietatea desagerrarazteko eta Nafarroako langileen enplegua bermatzeko. Hala ere, enpresariek ez dute akordiorik nahi, enpresentzako laguntzak baino ez dituzte bilatzen, eta Nafarroako Gobernua ez da gai enpleguarekiko erantzukizuna eta konpromisoak bere gain hartzeko eskatzeko.

LABetik galdetzen dugu ea CEN patronalaren modus operandi Siemens Gamesak erabilitakoa izanen den, lehenik laguntzak eta gero kaleratzeak. Jarduteko modu horrek oso helburu argia du: langileak amildegiaren ertzean jartzea eta psikologikoki txikitzea, etsitzeko, borrokarako gaitasuna desaktibatzeko eta murrizketak onartzen amaitzeko.

LABek ez du hori onartuko, eta berriz ere akordio sozialak eskatuko ditu enpleguaren suntsipena gelditzeko eta zerbitzu publikoak indartzeko.

Ezkerraldea-Enkarterri ESIko lehen mailako arreta berehala indartzea eskatzen dugu

0

Ezkerraldea-Enkarterri-Gurutzeta ESIko lehen mailako arreta eta Osakidetzakoa desberdinak eta berdinak dira. Desberdina, bere berezitasunak dituelako, eta berdina, bere arazoak lehen mailako arreta osoan komunak direlako. Hau da, ESI honetan salatzen dugun egoera Osakidetza osoan errepikatzen da.

Uda heldu da, eta lehen mailako arretak lan-gainkarga izan du, ordezkapenik ez dagoelako. Baina aurten, gainera, Osasun Sailak sortutako dokumentu batek, “Lehen arretako asistentzia berreskuratzeko plan operatiboa”, egoera are gehiago baldintzatzen du. Dokumentu horrek hasiera-data du, baina ez digu argitzen zenbat iraungo duen berreskuratze horrek.

Osasun Sailak, dokumentu horrekin, jarduera atzeratuaz hitz egiten du, arreta-jardueraren heren bat berreskuratzeaz, erresoluzio handiko aurrez aurreko kontsultez eta telefono bidezko arretan oinarritutako arreta espezializatuko jardueraz, telefono bidez egingo dela bai lehen hitzorduan, baita hurrengoetan ere.

Lehen mailako arretako langileen pertzepzioa nahiko kritikoa da dokumentu honen aurrean. Lehen mailako arretako medikuek beren lana biderkatuta ikusten dute, eta beraien lanaldia ez da nahikoa. Jarduera berraktibatzeko dokumentuaren arabera, telefono bidezko kontsulta batek 10 minutu irauten du, eta aurrez aurreko kontsulta batek 15 eta 20 minutu artean. Horrek esan nahi du 40 telefono-kontsulta agendan eta 10 aurrez aurre eginda, gutxienez 550 minutu behar dituela, hau da, bederatzi ordu baino gehiago, 7 orduko lanaldi batean. Gainera, informazioa erregistratu behar du eta probak egiteko orduan lehentasunak erabaki behar ditu. Saturazio eta gain-karga egoera hau lehen arretan lan egiten duten gainerako kategorietako langileek ere pairatzen dute, hala nola erizainek, erizain laguntzaileek, zelariek, administratzaile laguntzaileek eta garbitzaileek.

Zenbakiek ez dute ematen, uda beti bezala hasita ordezkapenik gabe eta jarduera atzeratuarekin. Ez dirudi berreskuratzeko plan hori onena denik.

Horretaz gain erresoluzio handiko kontsulta presentzial horiek arreta espezializatuaren gaineko eragina murriztera bideratuta daude. Arreta espezializatuak ere agenda murriztuak ditu aforoak mugatzeko, horrek ere lehen arretari lan zama gehigarri bat eskatzen dio; espezializatuan kontsulta gutxiagotan lan gehiago atera dezaten. Beste behin ere, lehen mailako arretaren lana gainkargatu da, aurretik ere gainkargatuta zegoena.

Egoera horren ondorioz, ohikoa baino askoz ere lan-karga handiagoa du lehen mailako arretak, oporraldiak normalean gainkarga eragiten duen lan zamari gehituta, ordezkapenik ez baitago. Argi dago plana eraginkorra izan dadin Osakidetzak lehen mailako arreta indartu behar duela berehala, ez soilik ESI honetan edo behin-behinean, baizik eta Osakidetza osoan eta ikuspegi estrategikoan. Atzeraezineko eginbeharra da Lehen Arreta eredu berria mahai gainean jartzea, %100ean publikoa, kalitatezkoa, hurbila, eskuragarria eta gaixotasuna artatzeaz gain osasun-heziketa egingo duen lehen arreta eredu berria, alegia.

Covid-19aren krisian zehar Osasunbidean erabaki desegokiak hartu dira

0

Covid-19aren krisiaren ondorioz Osasunbidean hartutako antolaketa-erabakiek arazo ugari sortu dituzte herritarrei arreta emateko orduan, eta zalantza handiak eragin dituzte langileengan; izan ere, covid-19aren estrategiaren aitzakiaz baliatuz, erabaki gehiegi hartzen ari dira langileekin adostu eta ondorioak egiaztatu gabe.


Osasunbideko kudeatzaileek azken hilabeteetan covid-19ak sortutako osasun-krisiari aurre egiteko hartu dituzten erabakiek UPNren gobernuen garaian diseinatutako eredu teorikoak aplikatzen dizkiote oraingo errealitateari. Oso eredu korporatibistak dira, benetako konponbide gutxi eskaintzen dituztenak. Gainera, gure kudeatzaileek esaten dutenari erreparatuz gero, badirudi geratzeko asmoz etorri direla.

Erabaki horiek funtsezko arlo batzuk ukitu dituzte, eta LABek hori salatu nahi du; izan ere, halako aldaketak, gure ustez, langileriarekin negoziatzeko dauden esparruetara eraman beharko lirateke.

– Oinarrizko osasun laguntza: oinarrizko osasun laguntzaren erreforma izaten ari da punturik gatazkatsuenetako bat. Egitura horren bunkerizazioa ondoeza sortzen ari da profesionalen eta herritarren artean. Ezohiko egoera bat aprobetxatu da Marta Veraren garaian diseinatutako eredu bat aplikatzeko, zerbitzu publikoen pribatizazioaren norabidean doana. Onartezina da plantillaren barruan gatazkak sortzea Oinarrizko Osasun Laguntzako Zuzendaritzak eta Ospitalez Kanpoko Larrialdietako Zuzendaritzak hartzen dituzten erabakiengatik.

Duela aste batzuk azaldu genuen bezala, oinarrizko osasun laguntzak eredu berri bat behar du, birdimentsionatua eta diziplina anitzekoa, herritarren eskaera nagusiei esparru publikotik estaldura emanen diena.

– Lan-osasuna: gaur egun, langileak muga-mugako egoeran daude, izan dituzten lan-osasuneko arazoengatik (kutsatuen kopuru handia) eta gure arduradunek emandako irizpide nahasien ondorioz.

Deskonfinamenduan zehar kutsatzeak ez dira gelditu, eta profesionalen artean ehunetik gora kasu dago. Onartezina da Covid-19a gaixotasun profesionaltzat hartu nahi ez izatea eta, hori gutxi balitz bezala, langileari kutsatze-bektore izatearen errua egozten saiatzea.

Sekulako desinformazio-ekaitza izan dugu, eta, horren ondorioz, egoera ezin bereziagoak sortu dira krisian zehar. Konparazio batera: gaur egun, maskaren erabilera komunitarioa ezarri da, baina aurreko faseetan murriztu egin zen ospitaleratze-solairuetan, kaltegarria zelakoan.

Espero dezagun, kutsatuen tasak berriz ere gora eginez gero, egoera horiek ez errepikatzea. Profesionalen artean gertatu diren kutsatze kasu asko gure arduradunek ezarritako irizpideen etengabeko aldaketaren ondorio izan dira.

– Kontratazio-politikak: Coviden krisiak eraginda, edozein gauza onartzen da. Eta horren ondorioz arazo ugari sortzen ari dira, Profesionalen Zuzendaritzak irizpide argirik ez duelako, kontratazio-protokoloak ez baitira bateratu indarrean dagoen araudiak ezartzen duen bezala.

Kontratazioen kudeaketa hainbat burutzatan eskuordetu izanak gatazka ugari sortu ditu, kontratatzeko eskumena modu arbitrarioan aplikatu baita, irizpide bateratu bati eta indarreko araudiari erantzun gabe.

Antzeko zerbait gertatzen ari da lanaldiko planillekin; izan ere, burutza batzuek uko egiten diote lanaldiaren berri emateari, langile guztiak etengabe prest izateko helburu bakarrarekin.

Gainera, kontuan izan behar dugu Osasunbideko profesionalen lana ez dela aintzat hartu edo konpentsatu, oso kasu puntualetan izan ezik.

Antolaketa faltaren ondorioz, aparteko orduengatik produktibitate asko eta asko ordaintzen ari zaizkio epe laburrean ondorioak izanen dituen lan-erritmo jasanezina daraman plantillari.

– Zuzendaritza krisia: osasun krisi honek utzi digun beste ondorioetako bat kargu-uzteen eta dimisioen ekaitza izan da. Nabarmenena, argi eta garbi, Osasunbidea-Nafarroako Osasun Zerbitzuko kudeatzailearena izan da, baina ez dugu ahaztu behar Ospitaleguneko Zainketen zuzendariarena. Azken hori Ospitaleguneko erizaintzako tarteko burutzetan izandako kargu-uzteen eta dimisioen ondoren gertatu da.

LABek bost urte daramatza Nafarroako Ospitaleguneko Zainketen Zuzendaritzak eraman duen kudeaketa-eredua kritikatzen; izan ere, agerian gelditu da egitura atzerakoia eta neurriz gainekoa dela, eta ez duela balio antolaketa-egitura eta plantillaren kudeaketa egokitzeko, parametro parte-hartzaile, demokratiko eta gardenak oinarri harturik.

LAB sindikatutik eskatzen dugu, beraz, covid-19aren krisia aprobetxa dadila osasun publikoaren benetako eraldaketa egiteko, modu horretan herritarrei arreta ezin hobea bermatzeko eta langile guztiei lan-baldintza duin eta seguruak bermatzeko, baldintza egokietan lan egin dezaten.

LAB osasun publikoaren alde.

Ez dugu onartzen Aernnovan kaleratzerik egiterik

0

Ez da kasualitatea azken egunotan jakin izana komunikabideen eskutik ITP, Tubacex, Siemens-Gamesa, eta orain Aernnova enpresek enplegua suntsitzeko hartu duten erabakia, eta aldi berean Tapia kontseilariak adierazpenak egitea soldatak jaistea proposatuz. Arantxa Tapiak berriro ere Confebask-en txotxongilo papera hartu du, eta ukitu instituzionala ematen dio patronalaren intentzioei: osasun krisi hau langileon kontura gainditzea. Badirudi honek denak erantzuten diola beldurra eta ezjakintasuna zabaltzea helburu duen estrategiari, non murrizketa eta eskubideen galera justifikatuak egongo diren.

Salatu nahi dugu ere kasu honetan zein beste kasuetan, langile batzordea prentsaren bitartez izan dela egoeraren jakitun, eta oporren bezperan. Ezin da onartu jendea bere kaleratzeaz enteratzea prentsa bidez eta hainbeste merezi duten atsedenaren egun gutxiren aurretik. Hau sekulako errespetu falta da, bai enpresa batzordearekiko, eta baita langile guztiekiko. Hori dela eta zalantzan jartzen dugu enpresaren akordiorako borondatea. Gure buruari galdetzen diogu nola espero duten negoziazioa burutzea ez badiote batzordeari edota langileei egoera helarazi prentsara bidali aurretik.

Gogorarazi nahi dugu ere enpresa honetako langileok 10 urte daramatzagula soldatak izoztuta. 10 urte non eros ahalmena galdu dugun, eta beraz egoerari aurre egiteko formulak ezin du inola ere jo langileon soldata gehiago murriztetik. Are gutxiago langileok ABEEE batean murgilduta gaudenean. Gainera, esan beharra dago ere azken urteetan enpresak hainbat ABEEE burutu dituela, eta horren ondorioz 100 lanpostu baino gehiago galdu direla, beti Eusko Jaurlaritzaren onarpenarekin. Honek denak erantzuten du enpresak duela urteak martxan jarri nahi zuen plan bati, eta orain burutzea erabaki duena Covid-19ak sortutako egoeraz baliatuz.

Enpleguak mantentzeko gakoa denon artean sortu dugun aberastasuna banatzean dago. Horretarako, beharrezkoa da lan jardunaldia murriztea eta lana banatzea. Instituzioek hobe lukete norabide horretan bultzatzea, eta ez izatea enpresen eta patronalaren bozeramaile hutsak.

Horregatik guztiagatik, eta enpresaren deialdi ofizialaren zain prentsa titularretatik at, LAB-ek erabat baztertzen ditugu aditzera eman diren kaleratzeak, eta dagoeneko nahikoa ordaindu dugun langileon enpleguaren defentsaren alde borrokatuko dugu.

Pandemia eta iraganeko akatsak koktel hilgarria dira langile-klasearentzat: enpleguari emandako kolpe gogorraren ondoren EAJk soldatak murriztea proposatu du

Osasun krisiak, ekonomia gelditzeak eta muturreko ziurgabetasunak bortizki jo dute jendartea eta ehun produktiboa, aurrekaririk gabeko enplegu suntsiketa eraginez eta ondorioz, pobrezia zabaltzea.

Biztanleria Aktiboaren Inkestaren arabera, urteko bigarren hiruhilekoan 43.200 lanpostu garbi suntsitu ziren Hego Euskal Herrian, besteren kontura ari ziren 32.900 eta 23.500ek aldi baterako soldatapeko enplegua zeukaten.

Gainera, enpleguak jasotako kolpeari ABEEEen erabilera masiboa gehitu behar zaio. Unerik gogorrenean aldi baterako enplegu erregulazioan zeudenak 202.630 izan ziren eta hauei ere murriztu egin zaizkie soldata bidezko diru-sarrerak.

Mekanismo honek lehen kolpea leundu eta enplegu galera handiagoa ekiditea ahalbidetu du. Hala ere, ekaina amaieran 87.140 langile zegoen oraindik ABEEEan eta euren lanera itzulera inkognita bat da.

Era berean, nabarmendu beharrekoa da gazteen langabeziak %31,6raino egin duela gora (aurreko hiruhilekoan baino 10 puntu gehiago) 25 urtetik beherakoen okupazioak 8.500 pertsonetan behera egin ondoren, aurreko hiruhilekoan baino %16,7 gehiago eta duela urtebete baino %27,4 gutxiago.

Beste behin ere egiaztatzen dugu krisiaren ondorioek gogorrago kolpatzen dituztela gazteria eta kolektibo prekarioenak eta soldata apalenak dituztenak, euren esplotazio eta zaurgarritasun baldintzengatik.

Beste alde batetik, hilabete baino pixka bat gehiago pasatu da alarma egoeraren indarraldia amaitu zenetik eta “inor atzean ez gelditzearen” erretorikak klase enpresarialarekin erabat lerrokatuta dauden adierazpenei leku egin die.

2008ko krisian egin zuen bezala, Arantxa Tapia funtzioetan dagoen sailburuak soldatak murriztera animatu du, talka-terapia bezala.

Egoera honetan benetako arriskua dago politika publikoek eta patronalaren jarrerak bat egiteko iraganeko akatsak errepikatzeko helburuarekin; pandemia aurretik jasan behar genituen arazo estrukturalak larritzera baino ez garamatzan bide ezaguna: soldata desberdintasunak eta lan-prekarietatea.

Hortaz, enpleguei eta soldatei eustea borroka berdinaren parte izan behar dira.

Covid-19ak kutsatutako osasun zentro eta zentro sozio-sanitarioetako langileei lan-istripua aitortzea eskatzen dugu

Eskatzen dugu berehala lan-istripua aitor diezaietela, ondorio guztietarako, osasun-zentroetan eta zentro soziosanitarioetan lan egiten duten covid-19az kutsatutako langile guztiei, bai eta haien osasuna bermatzeko behar diren neurri guztiak ere.

Maiatzaren 26ko 19/2020 Errege Dekretuak, alarma-egoeran SARS-CoV2 birusa kutsatzearen ondorioz zentro sanitario edo sozio-sanitarioetan lan egiten duten langileek jasandako gaixotasunak lan-istripuak eragindako kontingentzia profesionaltzat jotzen ditu alarma egoeran zehar eta hilabete geroago ere bai.

Ez dira egoera guztiak kontuan hartzen, ez dira ordaintzen aplikatzen diren hitzarmen kolektiboetan araututako soldata-osagarriak, eta dekretuaren babesa uztailean amaitzen da. Hau da, uztailetik aurrera sortutako kutsatzeek ez dute lan-istriputzat hartzeak eragiten duen legezko ondoriorik izango.

Egia da alarma-estatua amaitu dela, baina pandemiak jarraitu egiten du, eta horrek kutsatzeko arrisku-egoerak sor ditzake berriro, osasun-zentroetan zein zentro soziosanitarioetan ere.

Ulertezina da aplikazio-denborak larrialdi-egoerara eta ondorengo hilabetera mugatzea, eta aldi horien aurretik eta ondoren kutsatu diren milaka langile kanpoan uztea. Eman daiteke kutsatze berdinak langile desberdinei eragin izana eta batzuk lan-istripu bezala eta beste batzuk kutsatze arrunta jo izana, sintomak noiz azaleratu diren edo langileari baja noiz eman diotenaren arabera.

Ezagunak dira gaixotasun horren albo-ondorioak; beraz, lan-istriputzat jotzen ez badira, sor litezkeen gastuak ez daude estalita langilea baja arruntean baldin badago.

Aurreikuspen eta kontingentzia-plan egoki eta eraginkorrik ez egoteak eragin suntsitzailea eta hilgarria izan zuen osasun-sistemako eta sistema soziosanitarioko langile eta erabiltzaileen artean.

LAB sindikatuak Lege Dekretua luzatzeko eskatzen du, lan-istripuak eragindako kontingentzia profesionaltzat har daitezen SARS-CoV2 birusa kutsatzearen ondorioz osasun-zentroetan edo zentro sozio-sanitarioetan lan egiten duten langileek jasandako gaixotasunak.

Argi dago gobernuak zainketen gaiari eta horrelako zerbitzuei ematen dien garrantzia, hutsaren hurrena. Ekoizpen-jarduera batean ulertezina litzateke enpresaren barruan eta bertan egiten duzun jardueraren ondorioz gertatu den istripu bat zalantzan jartzea.

Gure osasunarekin jolasten jarraitzen dute, behar genuenean NBEak eman gabe, eta orain, gure lanaren ondorioz noiz gaixotu gaitezkeen edo gaixotu ezin gaitezkeen epeekin.  

Akordio sozialak eskatu ditugu eredu berriranzko trantsizioa egiteko

Oraindik osasun krisia gainditu gabe dugun honetan, krisi ekonomiko eta sozialaren ondorio latzak sufritzen hasi gara langileok. Pobrezia eta bazterketa sozialean dauden herritarren kopurua gorantz doa eta erreferentziazko enpresa handiak, Gamesa, Tubacex, ITP, enplegu suntsiketa gehiago iragartzen hasi dira. Enpleguaren bilakaerak aurreikuspen baikorretarako tarterik uzten ez duen honetan, Gober-nu eta patronaletatik egunotan helarazitako mezuei erantzun, eta egoerak eskatzen duen aterabidearen inguruan, prentsaurrekoa eman dute Bilbon LABeko Idazkari Nagusi Garbiñe Aranburu eta Eraketa Idazkari Dabid Lizarraldek.

Garbiñe Aranburu idazkari nagusiak adierazi du sistema kapitalista gaur arte ezagutu dugun moduan ezin dela berreraiki; “bidegabea delako eta planetak ez duelako jasango”. “Aro berri baten aurrean gaude beraz, nola bizin nahi dugun, nolako Euskal Herria nahi dugun erabakitzeko bidegurutzean gaude. Gaurdanik erabaki behar delako. Kapitala elite ekonomikoaren interesak ala bizitza eta jendartearen gehiengoaren interesak”.

Trantsizio ekosozialista eta feminista aldarrikatu du Aranburuk langile eta herri moduan aurrera egiteko. “Eta trantsizio hori egiteko akordio sozialak behar ditugu. Akordioak enplegua babestu eta duintzeko, zerbitzu publikoak indartzeko, zaintza sistema publikoa eraikitzeko. Akordioak, lana eta aberastasuna banatzeko, egungo produkzio eta kontsumo eredua aldatzeko”.

Gobernu eta patronalaren inguruan, adierazi du “ez ditugu sintonia horretan ikusten. CONFEBASKek aurreko astean herri akordiorako deia egin zuen. Zinismo hutsa da. Demagogia egiten ari dira. Jendartearen ziurgabetasunaz eta beldurraz baliatuz”.

“CONFEBASKek ez du akordiorik nahi. Urtarrilaren 30eko Greba Orokorraren ondoren prekarietatea mugatzeko proposamen bat egin genion gehiengo sindikal eta sozialetik, erantzunik ez. LABetik egin diogu enplegu plan baterako proposamen bat, izan dugu bilera beraiekin eta hitz hutsak, konpromiso bakar bat ere ez enplegu suntsiketa geratzeko, zerga politika progresiboago bati buruz hitz egiteko ere ez daude prest”.

“Nola bultzatuko ditu akordioak patronalak? Mehatxuak eta xantaia izango dira erabiliko dituen bidea? Enpresa itxierak eta kaleratze planak komunikabideetan iragarri eta gero kolaboraziorako deia egingo digute? Azken urteetan irabazi handiak izan dituzten, dibidendoak banatu dituzten eta murrizketak egin gabe egoera honi aurre egin al dioten, Gamesan, Tubacex edo ITPn egin moduan”, gaineratu du LABeko idazkari nagusiak.

Honetan sakonduz, “Gauzak egiteko modu horrek, enpresa horretako eta orokorrean langilego osoan etsipena nagusitzea bilatzen du, horrela borrokarako ahalmena ahuldu eta murrizketak onartzen bukatu dezagun”, gaineratu du.

“Patronalak ez ditu akordioak nahi, gastu publikoa handitzea eskatzen dutenean diru publikoa esku pribatuetan jartzea nahi dute, punto. Inolako baldintzarik gabe, kontrol publikorik gabe. Enplegua bermatzeko eta enpresaren bideragarritasuna ziurtatzeko konpromisorik gabe. Eta enpresa itxierak edo deslokalizazioak daudenean Arantza Tapia albiste txar bat dela esatera mugatzen da eta harago ere joan da, enpleguaren izenean soldata murrizketak zuritzen ari da. Beti patronalaren interesak defendatzen”.

LABen prestasuna ere adierazi du. “Enpresaz enpresa, bakoitzak dituen arazo koiunturalak kontuan hartzeko prest gaude. Guztiaz hitz egiteko prest gaude, soldatei buruz, malgutasunaz….baldintza argi batekin, enpleguari eusteko konpromisoa, kaleratzerik egongo ez denaren konpromisoa eta noski, egoera koiunturala pasatzen denean, egondako murrizketak aurreko egoera itzultzea. Eta zer esaten digu aurreko krisialdiko esperientziak? Enpresak direla horrelako akordioak nahi ez dituztenak”.

“Berriro ere krisiaren ondorio guztiak langileon bizkar gainean jarri nahi dituzte. Eta bide horretan LAB ez dute topatuko. Guk jarraituko dugu lantokietan eta kalean antolatzen eta mobilizatzen, beharrezkoak diren akordio sozialak bultzatzen eta aliantzak sendotzen” amaitu du.

Egoera kezkagarria
Dabid Lizarraldek, bere aldetik, adierazi du krisi ekonomiko eta sozialaren ondorioak oso latzak izaten ari dira, hainbat datu aipatuz.

Pobrezia eta bazterketa sozialean dauden herritarren kopurua gora doa. Enpleguaren bilakaeraren datuak egoeraren larritasunaren adierazle dira. Otsaila bukaeran 151.000 langabe zeuden Hego Euskal Herrian eta ekaina bukaeran 185.000 (%22 gehiago).

25 urtetik beherakoei dagokienez, ekainaren bukaeran ia 18.000 langabetu zeuden (%52ko igoera otsailetik) eta emakumeei dagokienez, 102.460 ziren, eta otsailetik hona, %19ko igoera izan dute. Gainera, ekainean suntsitutako enpleguaren %70a emakumeena zen.

Pandemiaren lehen bi hilabeteetan suntsitutako enpleguaren %90a aldi baterakoa zen. Eta Euskal Herrian egiten diren kontratuen %91a aldi baterako da.

ABEEEi dagokienez, ekainean 87.000 langilek ABEEEean jarraitzen zuten. Eremuetan gehiengoa zerbitzuen sektorekoa da (ostalaritza, merkataritza, hotelak, kirol zerbitzuak…) Sektore hauen etorkizunaz kezka izateko arrazoiak sobera daude.

Industrian ere txarrak dira iragarpenak. Gamesa, Tubacex eta ITPk kaleratzeak iragarri dituzte. Hiru enpresa handi, azken urteetan irabazi itzelak izan dituztenak. 2019an, Tubacexek 11 milioi, ITP 95 milioi eta Gamesak 140 milioitakoak izan zituen.

Errege-erreginen presentzia arbuiatu dugu Nafarroan

Espainiako errege-erreginak Zizur Txikian izan dira gaur, Aspaceko Ramon y Cajal eguneko zentroan. Testuinguru honetan, kontzentrazioa egin dugu eta erabateko adierazpena adierazi diegu eta nabarmendu dugu Nafarroan ez direla ondo hartzen. Monarkia erabat arbuiatzen dugu, erakunde arkaikoa, antidemokratikoa, matxita eta ustela delako.

Eredu polizial demokratikoa eta komunitarioa aldarrikatzen dugu

Gasteizko Legebiltzarreko Diputazio Iraunkorrak Polizia Legearen testu bategina onartu berri du. Urkulluren gobernuak PPren babesa jaso du Elkarrekin-Podemosek eta EH Bilduk errefusatutako testu baten aurrean. LABen ustez, EAEko polizia eredua birpentsatzeko galdutako beste aukera bat da. Urkulluren gobernuak udaltzaingoak indartzeko eta polizia-eredu komunitarioaren bidean aurrera egiteko aukera galdu du.

Agortutako polizia-eredu baten gabeziak konpontzen saiatu beharrean, testu bateginak eredu zaharkitu hori bera blindatu nahi du, 4 urtean 22 milioi euroko ordainsari-igoeretan oinarrituta.

Sektore publikoko murrizketez hitz egiten digun gobernu berak ez du zalantzarik Diputazio Iraunkorrean azeleragailua zapaldu eta sakonera horretako soldata-igoera bat onartzeko.

Gaur egungo krisi-testuinguruan, inoiz baino beharrezkoagoa da zerbitzu publikoak indartzea, enplegu egonkorra sortzea eta gizartea kohesionatzea, EAJk, PSEk eta PPk ez dituzte beren lehentasunak disimulatzen, Urkulluren gobernuarentzat funtsezko zerbitzu bat dena berretsiz: polizia-eredu komunitario bati bizkarra ematen jarraitzen duen eta udaltzaingoen autonomia gutxiesten duen Ertzaintza.

Eta, hain zuzen ere, udaltzaingoen autonomia aldarrikatu nahi dugu:

– Udalerriz udalerri zein eskualdeka udaltzain lan eskaintza publikoak ezinbestekoak dira.

– Herrizaingo Sailak sustatzen dituen deialdi bateratuek herritarrekiko hurbiltasunean oinarritzen den udaltzaingo-eredutik urruntzen gaituzte.

– Udaltzain lanpostuak egonkortzeko prozesuak adostu behar dira langileon ordezkaritzarekin.

LAB sindikatuak herritarrekiko hurbiltasunean eta integrazioan oinarritutako tokiko polizia-eredu bat defendatuko du, komunitatea eraikitzen laguntzeko aktiboa; herritar guztien ongizatea bermatuko duen antolaketa sozial, ekonomiko eta politiko berri baten barruan kokatzen den komunitate bat.

Betiko errezeta zaharrek ez dute balio. Are gutxiago lehentasunezko gizarte zerbitzuetan murrizketak egiten dituztenek sustatzen duten polizia eredua.

Bada garaia pertsonak babestuko dituen eta bizitza duina bermatuko duen esparru publikoa eraikitzeko.

Eredu polizial demokratikoa eta komunitarioa behar dugu.Euskal Herrian.