2026-07-01
Blog Page 509

Iruñean dauden 16 haur eskoletatik, Udalak bakar bat utzi nahi du euskarazko murgiltze ereduan

Ostiral honetan, arratsaldeko 18:00etan, Hezkuntza Departamentutik abiatuko den mobilizazioan parte hartzera animatu nahi zaituztegu. Egoera benetan larrian gaudelako, euskarak behar gaituelako.

Bidegabekeria berriro Iruñeko Udal Haur Eskoletan, Iruñetik kanpo eredu diren eskoletan, bertako agintariek behin eta berriro erasotzen dituzten horietan. Azken Mayakeria, Udalak hurrengo ikasturterako egin duen proposamena, ezagutu genuen joan den asteartean. Planifikaziorik gabe, adostasunik gabe eta inongo hausnarketa pedagogikorik egin gabeko proposamena, ohi duen legez. Eta honek guztiak orain arte eskola hauek jarraitu duten filosofia eta egiteko era suntsitzea ekarriko du ondorioz.

Gu hizkuntzen alde gaude: ingelesaren alde, gaztelaniaren alde, euskararen alde. Baina hizkuntza horiek ikasteko beharrezkoak diren kalitatezko ereduak bultzatuz, eta ez beraiek proposatzen dituzten eredu txapuzeroak; benetako hizkuntzen ezagutza sustatu beharrean, beste helburu batzuk bilatzen dituzte.

Oraingo honetan bururatu zaien ideia euskara ingelesarekin nahastea izan da, bi eredu mistoko eskolak bultzatuz (gaztelania ingelesezko ekintzekin eta euskara ingelesezko ekintzekin eskola berean). Zer da hori?! Hizkuntzalaritzak berak irizpide hauek ez lituzke onartuko. Benetan modelo horrekin ingelesezko hezkuntza bultzatu nahi dute ala helburua beste bat da? Ingelesa sartzen badugu, iada kaltetua dagoen hizkuntza bat are gehiago kaltetuko da. Hizkuntza gutxitua beste bi hizkuntza boteretsuren ondoan jartzen badugu, zein da nagusituko dena?

EZ DUTE INOLAKO HIZKUNTZA-OINARRIRIK, EUREN OINARRI BAKARRA IDEOLOGIKOA DA: EUSKARA “RESIDUALTZAT” UZTEA, EZABATZEA.

Instituzioetan, argi gelditu da bakoitzak hartu duen posizioa. PSN Na+ren ondoan lerrokatu da, eta Geroa Baik -posibilismoarekin jokatuz-, I-Ek eta Podemos-Ahal Duguk, Haur Eskolak Euskaraz plataformak mahai gainean jarri zuen gutxieneko proposamena publikoki babesteko ausardia falta kezkagarria erakutsi dute. Beraz, BIDEGABEKERIA honen eragile dira batzuen EUSKARAFOBIA eta besteen KONPLIZITATEA.

INBOLUZIO kezkagarria bizitzen ari garena. PSNk duela 30 urte euskara bultzatzeko zerabilen politika aurrerakoiagoa zen oraingoa baino. Na+ren helburua euskara ezabatzea bada, zein da besteen hautua horren aurrean? Beste aldera begiratzea?

Espainiar ultra nazionalismo linguistikoa gizartean errotuta dago; normaltzat hartzen da, komunikabideetan agertzen delako eta pertsona ospetsu askoren diskurtsoetan entzuten dugulako. Supremazismo lingüistikoaz ari gara. Gaztelania euskara baino gehiago dela sinestarazi digute. Euskara hizkuntza ilegitimo, alferrikako eta baztertzaile modura aurkezten digute, hizkuntza komuna (gaztelania) menderatu nahi duen hizkuntza bezala. Eta GEZURRETAN ari dira. Maila bereko hizkuntza dela ulertu behar dugu, euskaldun modura ahaldundu egin behar gara, ezarri dizkiguten konplexuak baztertu eta aurreiritzietatik aldendu. Euskara gure superboterea delako, gure altxorra, babestu eta zaindu behar duguna.

IRTENBIDEA nahi dugu eta horretarako jendartearen ENPATIA lortu behar dugu. Gure seme-alaben hizkuntza eskubideak bermatzea eskatzen ari gara, besterik ez. Hezitzaile euskaldunok gure hizkuntzan lan egin nahi dugulako. Euskaraz bizi nahi dugulako.

Nafarroako Oinarrizko Osasun Laguntzako Zuzendaritzaren neurri arbitrarioak eta inprobisazioa salatzen ditugu

Iazko azaroaren 5ean, Indurain kontseilariak iragarri zuen Osasun Zuzendaritza Nagusiak 2020. urtea bukatu baino lehen aurkeztuko zituela egoeraren azterketa bat eta “berehalako ekintza-plan bat”, kontsulta-fase bat eta “parte-hartze zabala” izango zituena. Agindutakotik deus ere ez da bete, eta Oinarrizko Osasun Laguntzako Kudeatzailetzaren jarrera oso urrun dago langileen eta herritarren parte-hartzea eta adostasuna bilatzetik.

LAB sindikatutik berriz ere salatu nahi dugu Oinarrizko Osasun Laguntzako Zuzendaritzaren jarrera; izan ere, ez du ezer egin nahi aspalditik modu endemikoan arrastaka daramatzagun eta pandemiarekin agerian gelditu diren gabezia larriak konpontzeko.

Nafarroako Aurrekontu Orokorretan jasotzen denez, Oinarrizko Osasun Laguntza “lehentasunezko lerroa” da, eta aurrekontu osoaren % 15,54 hartzen du. LABen ustez, hori positiboa da, baina ez da nahikoa. Gainera, erabat gaitzesten dugu aurrekontu hori produktibitateak ordaintzeko erabiltzea, eta, modu horretan, oinarrizko osasun laguntzaren gabeziak partxeatzen saiatzea.

Joan den otsailaren 26an Osasunbideko Langileen Batzordea Oinarrizko Osasun Laguntzako Zuzendaritzarekin bildu zen, eta bilera hartatik ondorio hauek atera genituen:

  1. Ez dute ezer egiteko asmorik Oinarrizko Osasun Laguntzak dituen egiturazko gabezia larriei aurre egiteko.
    Esaten dutena gorabehera, oinarrizko osasun laguntzarako ustezko aurrekontu-igoera hori ospitalez kanpoko larrialdietara bideratu dute, eta modu horretan partxeatu dute osasun etxeetan egin beharko litzatekeen arreta-zerbitzua. Asistentzia guztia larrialdi zerbitzu horretan zentralizatzearen alde egin dute, osasun etxeak indartu beharrean. Erabaki dute inbertsiorik ez egitea osasun etxeetan baliabide material gehiago izateko (azpiegiturak, instalazioak, baliabide teknikoak) eta giza baliabide gehiago izateko. Badirudi ez zaiela interesatzen. Auzoz auzo eta herriz herri egindako ekintza bultzatu beharrean, nahiago izan dute inbertsioa zentralizatu, honako ondorio hauekin: neurriz kanpoko gastua aparteko orduetan (produktibitatea), irizpiderik gabeko lanaren antolaketa eta kontratazioak (maila desberdinetako arakatzaileak daude, soldata desberdinekin baina funtzio berberekin), lan baldintza penagarriak.
  2. Inprobisazioa Covid-ak ekarri duen panorama berriaren aurrean: txertaketa. 
    Txertaketa-taldeak nola antolatu behar dituzten galdetuta, ez genuen erantzun zehatzik jaso. Ez dirudi osasun etxeetan txertoak jartzeko antolaketa-estrategia argi bat prest dutenik. 
  3. Murrizketak ez dira bukatu: telefono bidezko arreta lehenesten da aurrez aurreko arretaren aurretik, eta ez dute plantilla indartu nahi. 
    Kontsulta telematikoak mantentzearen alde egiten dute, aurrez aurrekoaren kaltetan. Horrenbestez, profesionalak pazienteengandik gero eta urrutiago daude, eta komunikazioa gero eta zailagoa da. Nahiago dute telekomunikazioetako enpresa pribatuen interesetara makurtu, arretaren kalitatean sortzen ari den arrakalaz kezkatu gabe. Izan ere, ezaugarri kulturalak, sozio-ekonomikoak edo adinari lotuak direla kausa, gero eta zailagoa gertatzen ari da herritarren sektore ahulenei kalitatezko laguntza ematea, besteak beste, adinekoei, migratzaileei eta langile prekarizatuei.

Horiek dira, azken batean, Oinarrizko Osasun Laguntzako Zuzendaritzarekin egindako bileratik atera ditugun ondorioak. Ez dituzte plantillak indartuko, ez orain dauden kategorietako profesional gehiagorekin (medikuak, erizainak, gizarte-langileak, administrariak), ez eta beste kategoria berri batzuekin ere (psikologoak, fisioterapeutak edo EZLTak; azken horiek duela gutxi txertatu dira laguntza taldeetan, baina Zuzendaritzak erabaki hori zalantzan jartzen du).

LABek Osasuneko kontseilariak eta, beraz, PSNren, Geroa Bairen eta Podemosen Gobernuak aukeratutako kudeaketa-ildo hori salatu nahi du. Berehala zuzentzea eskatzen dugu, eta, horrekin batera, herritarren osasuna hobetzeko helburuak interes pribatuen aurretik jartzea, lobby ekonomikoen eta erakunde korporatiboen interes pribatuetara makurtu gabe.

Ildo horretan, LABek bi ekimen aurkeztu ditu, batetik, Oinarrizko Osasun Laguntza berriztatzeko (Hazia), eta bestetik, plantillak dimentsionatzeko, zainketak oinarri dituen ratioen lege baten bidez (LOREA). Inola ere onartuko ez duguna da, kontratazio gehiago egin beharrean, produktibitateak ordaintzea (15 milioi euro iaz) plantillako gutxiengo bati.

Azken lan heriotza salatu dugu Ezkion, hasi berri den urteko bigarrena

Urte hasi berri honetan, gutxienez 2 langile hil dira lanean Euskal Herrian eta Joaquin Beltranek desagertuta jarraitzen du Zaldibarreko zabortegian otsailaren 6tik. Bada, joan den ostegunean, Ezkion, Basalan Arrospide enpresako 54 urteko langilea larri zauritu zen zuhaitz baten adarra gainera erorita. Ospitalera eraman eta bertan hil zen. Hala, gehiengo sindikalak deituta, Ezkioko plazan mobilizatu gara lan heriotz hau salatzeko.

Sindikatuok Haurreskolak Partzuergoko langileen mobilizazio eta greba dinamika arrakastatsuak balioan jarri ditugu

Gehiegizko zerbitzu minimoekin, greba desitxuratzeko hauen inguruko interpretazio interesatuekin; kasu batzuetan, txantaiak medio, plantilaren %100ak greba eskubidea urratuta eta bestelako oztopo guztien gainetik, urtarrilaren 27ko grebak %70eko jarraipena izan du. Abenduan mobilizazio dinamika abian jarri genuenetik eta laugarren greba egunaren ostean, Jaurlaritzaren deiaren zain jarraitzen dugu.

Langileen lan-baldintzak okertu ez ezik, Haurreskolak Partzuergoa bera arriskuan jartzen dituzten aldebakarreko erabaki politikoak direla-eta, LAB, STEILAS eta ELA sindikatuok greba eta mobilizazioetan jarraitzea baino ez zaigula geratzen azpimarratu nahi dugu. Era berean, Haurreskolak Partzuergoko eta EAEko Hezkuntza Saileko arduradunen negoziatzeko borondate eza eta langileon aldarrikapenei muzin egitea salatu nahi dugu.

Abenduaren 10 eta 16ko greben ostean, abenduaren 22an Jaurlaritzako Hezkuntza saileko hainbat ordezkari bertaratu ziren deitu zuten mahai negoziatzailera. Bilera horretatik Haurreskolen etorkizunaren inguruan genituenak baino zalantza eta kezka gehiago eta larriagoekin atera ginen. Nabarmendu nahi dugu Hezkuntza Sailak eta Haurreskolak Partzuergoak inposatutako gai- ordenarekin burutu zela bilera eta aldarrikatzen ari garen puntuetako bakar bat ere ez zutela gehitu, aldez aurretik espresuki eskatu genien arren.

Haien asmoa kudeaketa-langileen aurreakordioa aldebakarrez berrikustea da, horregatik ez zuten negoziaziotzako inolako dokumentaziorik aurkeztu. Aurreakordio hau orain dela urtebete sinatu bazen ere, oraindik ez dute bete. Gainera, 2018ko irakaskuntza publikoko kolektibo guztien mobilizazioen baitan burutu genuen dinamika luzearen osteko akordioen artean, Haurreskolak Partzuergoan sinatutakoa soilik ez dagoela indarrean esatera ausartu ziren inongo lotsarik gabe. Gauzak horrela, 2009ko lan-hitzarmena sinatu osteko hitzartu diren akordio guztien zilegitasun juridikoa zalantzan jartzen dute.

Honekin guztiarekin zalantzan jartzen dute Haurreskolak Partzuergoaren 2003ko sorreratik Hezkuntza Sailak, Haurreskolak Partzuergoko Zuzendaritza Batzorde desberdinek eta aurreko gerenteak egindako kudeaketa.
Beraz, negoziazio kolektiboaren kontrako eraso zuzena eta alde sozialaren lana oztopatzeko ahalegina salatu nahi ditugu. Urteetan zehar Haurreskolak Partzuergoan lortutako hezkuntza kalitatearen defentsan egindako lanarekin eta langileak mobilizazioen bitartez lortutako lan baldintzen hobekuntzen defentsan jarraituko dugula argi utzi nahi dugu.

Hau guztia gutxi balitz, abenduaren 22ko bileran bertan Haurreskolak Partzuergoaren etorkizunaren gainean egindako adierazpenek izugarri kezkatzen gaituzte. Besteak beste, haurreskola txikien biziraupena zalantzan jarri zuten, Haurreskolak Partzuergoa landa eremuaren garapenerako testuinguruan sortu zenean.

LAB, STEILAS eta ELA sindikatuok EAEko Hezkuntza saileko sailburuari, Jokin bildarratzi, haurreskolen etorkizunaren inguruan garbi hitz egin dezala eskatzen diogu.
Halaber, non geratu da Eusko Legebiltzarrak pandemiaren ondorioz baldintza ekonomikoak okertu zaizkien familiei Haurreskolak Partzuergoaren kuoten hobariak gauzatzeko Eusko Jaurlaritzari egin zion eskaera? Eta, erabateko doakotasunerako urratsak?

Hemen gauden sindikatuok ere argi daukagu Haurreskolak Partzuergoko enpleguaren behin- behinekotasun tasa jaisteko lanpostuak egonkortuko dituen kontsolidazio prozesu bat behar dugula. Era berean, Haurreskolak Partzuergoaren etorkizuna integrazioan eta doakotasunean oinarrituko dela tinko sinesten dugu. Bada garaia 0 eta 3 urte bitarteko Haur Hezkuntzako lehenengo zikloari merezi duen aitortza emateko.

LAB, STEILAS eta ELA sindikatuok langileei eta jendarteari argi adierazi nahi diegu egoeraren larritasuna eta mobilizazio dinamikarekin jarraitzeko beharra, gaurko laugarren greba egun honetan oraindik ez dugulako egoerari erantzungo dion mahai negoziatzailerako deirik jaso. Gauzak aldatu ezean, Haurreskolak Partzuergoko langileak 2021eko otsailaren 22, 23 eta 24an grebara deituko ditugu, honako eskaera hauen defentsan:

–  Haurreskolak Partzuergoaren doakotasuna eta integrazioa Hezkuntza sailean.

–  Dauden akordioak errespetatzea eta betetzea.

–  Lan-hitzarmen berriaren negoziazioa abiatzea.

–  Langileen behin-behinekotasun tasarekin bukatzea eta lanpostuak egonkortzea.

–  Irakaskuntza publikoan Osakidetzak egiten duen Norbera Babesteko Ekipamenduenhorniketan Haurreskolak Partzuergoa gehitzea.

–  Aurrekontua handitzea.Bukatzeko, gure eskerrik beroenak eman nahi dizkiegu mobilizazio dinamikarekin bat egin duten Haurreskolak Partzuergoko langileei, familiei, alderdi politikoei eta udalei. Zerbitzu publiko honen garapenerako borrokan jarraituko dugu!

Krisi sozial eta ekonomikoari erantzuteko, aurrekontuetan gidoi neoliberala albo batera uzteko deia egin dugu

LABeko idazkari nagusi Garbiñe Aranburuk eta Ekintza Sozialeko idazkari Endika Perezek agerraldia egin dute, EAEko aurrekontuen azterketa egiteko. Langile borrokak puri-purian dauden honetan, langileen aldarrikapenek aurrekontuetan ez dutela islarik salatu dute: “Ez dago bizitza erdigunean jarriko duen eredu berri batera trantsizio bat abiatzeko borondate politikorik”.

EAJ eta PSEk osatutako Gobernuak agindu neoliberalak hitzez hitz beteko dituen aurrekontuak onartuko dituela nabarmendu dugu. Kapitalak ezarri du krisi sistemiko honetatik irteteko gidoia:

-Zorpetzearen alde egin. Zorpetzea zerga politika ukitu gabe, kapital errentak edota irabazi enpresarialak gehiago zergapetzeari uko eginez. Oraingo zorpetzea, etorkizuneko murrizketak.

-Zerbitzu publikoen pribatizazioarekin eta zerbitzu publikoak negozio eremu bilakatzeko politikekin jarraitu.

-Soldatak murriztu eta lan harremanen prekarizazioan sakondu.

-Diru publiko gehiago bideratu esku pribatuetara.

Garbiñe Aranbururen hitzetan, “hauxe da, goitik behera, puntuz puntu, aurrekontu hauetan jasotzen den gidoia. Ez dago bizitza erdigunean jarriko duen eredu berri batera trantsizio bat abiatzeko borondate politikorik. Lan, pentsio eta bizitza duina ezinezko egiten duten egiturazko arazoei irtenbidea emateko, politika publikoek eskatzen duten norabide aldaketari uko egiten zaio. Hau erabaki politiko bat da, klase enpresarialaren aldeko erabakia”.

Langile aldarrikapenei entzungor egiten zaiela kritikatu du idazkari nagusiak, “inor atzean utziko ez dituen aurrekontuak direla esatea eslogan bat besterik ez da”.

Hain zuzen ere, bizitza sostengatzeko beharrezkoak diren langileek ez dute behar bezalako aitortzarik. Bizitza sostengatzeko ezinbesteko langileak dira osasun eremukoak, zaintza lanetan ari direnak, garbitzaileak, supermerkatuetako langileak…. Langile hauetako gehien gehienak emakumeak dira, eta langile hauek balkoietako txaloak baino zerbait gehiago merezi dute. Sektore hauetako asko mobilizatzen ari dira, kalean egon dira edo daude, beraien lan baldintzak duinduz zerbitzu hobeak eskaini ahal izateko. Atzo Gizarte Zerbitzuetako greba, bihar Osakidetzan, Gipuzkoako garbitzaileak ere soldata arrakalaren aurka…

Langile hauen egoera hobetzeko neurririk ez dago aurrekontuetan:

-Osakidetzako langileei dagokionez. Kontratazio berriak egiteko, ratioak murrizteko, lehen arreta indartzeko… langileen aldarrikapenak ez daude jasoak. Jaurlaritzak negoziazioa ukatu egiten du. Langileen intereseko gaiak negoziazio mahaiko gai ordenetik kanpo daude, baita aurrekontuetatik kanpo.

-Gizarte zerbitzuetako langileen lan baldintzak hobetu, pribatizatuak izan diren zerbitzuak publifikatu eta agortua dagoen zaintza eredu asistentziala aldatzen hasi eta zaintza sistema publiko bat eratzeko ez dago borondate politikorik, ezta diru partida gehigarririk ere. 

-Sektore prekario eta feminizatuetako lan baldintzak hobetzea edo soldata arrakalarekin amaitzea ez dago agenda politikoan. Langile hauetako asko 1.200 euroko gutxieneko soldataren azpitik ari dira lanean.

Pribatizazioak, merkantilizazioak eta murrizketek, bere horretan

Zerbitzu publikoak indartzeko apusturik ez dago. Covid programan salbuespenez dagoen gehikuntza honek ez ditu aurreko urteetako murrizketak leheneratzen eta urrun geratzen da osasungintzara BPGren %7a edo hezkuntzara %6a bideratzetik. Azken urteetan nagusi izan den pribatitzazio, merkantilizazio eta murrizketa politikari mugarik ez zaio jartzen.

Lan, pentsio eta bizitza duinari dagokienez, urtebete igaro da Greba Orokorra egin genuenetik. Kalera atera ginen, langileon lan eta bizi baldintzen arazoa egiturazkoa dela salatzera. Pandemiak areagotu duen egoera bat da, gainera. Hala, enplegu suntsiketa eta prekarizazioari muga jartzeko gutxieneko soldata edota gutxieneko pentsiorik ez dago. Pobrezia gorantz doaz neurri gabe. Beharrak handituz doaz, eta, prestazio sozialetara bideratzen den diruan, iazko kopuruak igoera hutsala izan du.

Bestalde, ostalaritza, tokiko merkataritza eta COVIDak bereziki kaltetutako sektore ekonomikoak laguntzeko ez da behar adinako esfortzurik egiten. Ematen diren laguntzak motz geratzen dira, eta diru laguntza horiek enpleguarekiko behar adinako konpromisorik ez dute eskatzen.

Garbiñe Aranbururen esanetan, “eta auzolana bai,  CONFEBASKekin eta hauek ordezkatzen dituzten elite enpresarialen interesekin. Patronalaren eta enpresa handien interesak ondo zaintzen dituzte”.

Zentzu honetan, diru gehiago bildu eta sorturiko aberastasuna hobeto birbanatzeko zerga erreformari ateak itxi zaio. Aldi berean, gero eta diru gehiago jartzen da esku pribatuetan. Kapitalari eginiko transferentzia: partida %8 (774 milioi euro) handitzen da, diru publikoa esku pribatuetan jartzeko, kontrol publikotik kanpo eta inolako baldintzarik gabe, enpleguarekin konpromisorik hartu gabe.

Era berean, diru gehiegi azpiegitura handietara; AHTaren adibidea.

Idazkari nagusiaren arabera, “alderdi sistemikoak eta patronalak osatzen duten binomioa eskuz esku ageri zaigu, eta, gaur gaurkoz, instituzioetan ez dago indar korrelazio nahikorik politika publikoak aldatzeko”. Horren aurrean, lantoki zein kaleak aktibatzen, mobilizatzen, jarraitu beharko dugu. “Erronka handien garaia da eta esfortzu berezi bat egin beharko genuke eraldaketaren aldeko eragileon artean aliantzak eraikitzeko; eredu zaharretik berrira egin beharreko trantsizio horrek eskatzen dituen akordio sozialak eraikitzeko”, aldarrikatu du Garbiñe Aranburuk.

 

Garbiñe Aranburu: “Sistema osoa dago auzitan”

LABeko idazkari nagusi Garbiñe Aranburu Euskal Telebistako “Egun on Euskadi” saioan izan da, egunerokotasuneko gaiei buruz hitz egiteko. Besteak beste, txertaketarekin izandako polemikari buruz galdetu diote, LABek epaitegietan jarritako salaketaren harira. Osakidetzako EPE-arekin izandako irregulartasunak ekarri ditu gogora, hau ere auzibidean dagoena; hala, Osakidetza eta Eusko Jaurlaritzarekiko mesfidati egoteko arrazoiak badaudela esan du, eta mesfidantza horretan kokatu du epaitegietara jo izanak.

Garbiñe Aranbururen esanetan, “sistema osoa dago auzitan, goi karguen antolaketa nola dagoen eraikita dago auzitan, eta argibideak nahi ditugu”. Iñigo Urkullu lehendakariaren azalpenei buruz, adierazi du, sakoneko egiturazko arazoan begirada jarri ordez, jo puntuan dauden Osakidetzako bi arduradun horietara mugatu duela kritika, erantzukizun politikorik onartu gabe.

Osakidetzaren haritik tira, urtarrilaren 28rako deitutako greba ere izan dute hizpide elkarrizketan. Zentzu honetan, LABeko idazkari nagusiak Osasun Sailaren jarrera salatu du. Negoziatzeko borondate errealik ez dagoela esan du, eta zailtasun asko aurkitu dituztela langileen aldarriak negoziazio mahaian kokatzeko eta eztabaidatzeko, eskaerak guztiz zilegiak direnean, are eta gehiago egungo egoeran, gauzatutako murrizketek hutsuneak agerian utzi dituztenean. Arazoa egiturazkoa dela azpimarratu du, eta zaintza arloan asteartean egindako greban ere hori salatu genuela aipatu du.

Hain zuzen ere, behar sozialak areagotu diren momentu honetan, pandemiak bizitzen ari ginen krisi ekonomiko eta soziala areagotu duenean, Eusko Jaurlaritzak ez duela sakoneko aldaketa eta erabakirik hartu kritikatu du, aurrekontuekin ikusi ahal izan den bezala.

Igorreko langileek Kelvionek Arratiako lantegia ez ixtea lortu dute

Enpresa batzordearen oharra:

Kelvion Thermal Solutions S.A.U. enpresak Igorren du lantegi nagusia, 73 langilerekin. Lantegi horretazgain, Kelvion multinazionalaren filialak beste lantegi bat du Kantabrian eta bulego tekniko bat Madrilen.Igorreko enpresa-batzordea LABeko 3 ordezkarik eta ELAko 2 ordezkarik osatzen dute.

Azaroaren 5ean, Kelvion enpresako zuzendaritzak Igorreko lantegia ixteko eta langile guztiak kaleratzekoerabakiaren berri eman zuen. Itxiera hori iraungitzeko enplegu-erregulazioko espediente baten bidezartikulatzen da hiru lantegietako langile guztientzat. Gea Kelvion Igorreko langileek, enpresa batzordeaburu zutela, erabaki horri aurre egitea erabaki zuten, Igorreko fabrikaren itxiera saihesteko. KelvionIgorreko langileek greba mugagabea eta mobilizazio ezberdinak egin zituzten, tartean, Igorreko herriosorako ordubeteko lanuztea. Erakunde publikoak interpelatu dira, bereziki Eusko Jaurlaritzako IndustriaSaila.

Lan-erregulazioko txostena Kantabriako eta Madrilgo ordezkarien akordioarekin amaitu zen. Kelvion etaordezkaritza batzordearen gehiengoaren arteko akordioak, Kelvion enpresako zuzendaritza langile guztiakkaleratzeko gaitzen zuena, Igorreko fabrikako 73 langileak barne. Igorreko enpresa-batzordeak ez zuenakordio hori onartu, eta ez zuen enplegu-erregulazioko espedientea sinatu.

Abenduaren 23an egindako batzarrean, Igorreko langileek enplegu-erregulazioko txostena errefusatu zuen,eta borrokan jarraitzea erabaki zuten, helburu bakar batekin: Igorreko lantegia irekita mantentzea. Igorrekolangileen irmotasunak lantegiaren itxieraren aurka, Kelvion enpresako zuzendaritza negoziatzera behartudu, zuzendaritzak Igorreko lantegia ixteko alternatibak kontuan izan ditzan. Eta, azkenik, akordio bat eginda. Akordio hori itxieraren alternatiba da.

Lortutako akordioak gutxienez 43 lanposturi eusten dio, eta proiektuari gutxienez 4 urtez eustekokonpromisoa hartzen du. Igorreko langileek, trukean, urte hauetan zehar izan dituzten onura sozialetakobatzuk galduko dituzte. Eta aurre-erretiroak erraztuko dira. Orain enpresatik ateratzen diren langileekurtean 30 eguneko kalte-ordaina jasoko dute, gehienez 18 hileko soldatarekin, 50.000 euroko mugalinealarekin edo bidegabeagatiko kalte-ordainari dagokion kopuruarekin. Langile horiek lan-poltsa bateansartuko dira, eta enpresak poltsa hori erabili beharko du aldi baterako edo mugagabeko edozein eskulanbehar izanez gero.

Gure fabrika ez ixtea lortu dugu. Eta horregatik balio handia ematen diogu gure borrokarekin lortutakofruituari. Azken minutura arte borrokatu gara. Amore eman gabe. Unerik gogorrenetan ere, enpresak lan-erregulazioko txostena onartu eta Kantabriako eta Madrilgo sindikatuen ordezkariek sinatu zutenean,borrokan jarraitu dugu. Denen aurka eta guztiaren aurka. Multinazionalek deslokalizatzea, kaleratzea etalantokiak ixtea ahalbidetzen eta bermatzen duen legediaren aurka. Langileen eskubideak benetanerrespetatuko direla bermatzeko ezer egiten ez duten erakunde publikoen aurka.

Horregatik guztiagatik, gure eskerrik beroenak Arratiako gizarteari. Igorreko herriari bereziki. Udal-erakundeei, erakutsitako babes eta elkartasunagatik. Gea Kelvion Igorre ez ixtea herri oso baten eta bereeskualdearen batasunaren eta elkartasunaren garaipena da. Arratiak etorkizun hobea merezi du eta denonartean lor dezakegu. Borrokan jarraituko dugu, ez bakarrik egungo enpleguari eusteko, baita suntsitutakoenplegua berreskuratzeko ere. Elkarrekin egingo dugu, sindikatuen antolaketarekin eta mobilizaziosozialarekin.

Salaketa jarri dugu Bilbo-Basurtu eta Santa Marina ESIko kudeatzaile ohien aurka, txertaketa irregularra egiteagatik

LAB sindikatuak salaketa aurkeztu du gaur bertan Bilboko goardiako epaitegietan, Santa Marina Ospitaleko eta Bilbo-Basurtu ESIko gerente ohiek egindako txertaketa irregularraren harira. Gure ustez, gertaera honek, oraingoz bi kargu horietara mugatuta dagoena baina txertaketa irregularreko beste kasu batzuei buruzko informazioa ezagutzen dugun heinean zabaldu daitekeena, erantzukizun pertsonalak eta politikoak ez ezik, penalak ere badakartza.

Zehatzago esanda, eta aurkeztutako salaketan adierazten dugun bezala, honako delituen aurrean egon gintezke:

– Ondasun publikoen administrazio desleiala.

– Bidegabeko jabetza.

– Langileen eskubideen aurkako ekimena.

– Prebarikazioa.

– Eragin-trafikoa.

– Bidegabeko erabiltzea.

– Funtzionario-eroskeria pasibo desegokia.

Adierazi nahi dugu, halaber, lan-eskaintza publikoko azterketetako filtrazioen esperientzia ikusita, ez dugula inolako konfidantzarik Osakidetzak edo Osasun Sailak egin ditzaketen barne-ikerketetan. Horregatik, iruzurrezko lan-eskaintza publikoekin egin dugun bezala, justiziara jo beharra ikusi dugu gertatutakoa argitzeko eta era guztietako erantzukizunak argitzeko modu bakar gisa.

Zentzu horretan, LABek dimisioetatik haratago joatea eskatzen du. Ikerketa inpartzial bat eskatzen dugu, gertaerak nola gertatu diren argitzeko, mota guztietako erantzukizunak argitzeko eta praktika hori beste ESI batzuetan gertatu den eta hori egin behar ez zuten pertsonak txertatu diren argitzeko, beren boterea edo kargua baliatuta. Euren ekimenaz COVIDen aurko lehenengo lerroan aritzen diren langileak kaltetu dituzte, kontuan hartuta gaur egun dagoen txerto eskasia.

Gaur egun, inoiz baino nabarmenago geratzen da Osakidetza goitik behera demokratizatzeko eta gure osasun-sistema publikoaz eta milaka langileen osasunaz benetan arduratuko diren buruzagitzez hornitzeko premia larria. Buruzagi eta arduradun ez-ustelak, protokoloak eta araudiak alde batera utzi gabe beren probetxurako jokatzen ez dutenak, eta orain arte ezagutu dugun zigorgabetasunarekin jardungo ez duten buruzagitzak, alegia.

LABetik, EPEen kasuan herri-akusazio gisa egiten ari garen bezala, honetan ere azken ondorioetaraino joateko asmoa dugu, delituzkoak izan daitezkeen jarduera irregular eta ustel horien guztien salaketan.

Zaintza lanen aitortza politiko, ekonomiko eta soziala aldarrikatu dugu Gasteizen, Bilbon eta Donostian

Araba, Bizkaia eta Gipuzkoako zaintza arloko langileek egindako lehen greba eguna dela-eta, Gasteiz, Bilbo eta Donostiako kaleak hartu ditugu, “Zaintza lanak aitortu orain!” leloarekin, zerbitzu sozialen sistema eta kudeaketa publiko, unibertsal, doako eta kalitatezkoaren defentsan. Pikete Feminista goizean goiz mobilizatu da, zaintzakoa sektore feminizatu eta, ondorioz, prekarizatua dela salatzeko; ondoren, manifestazio bateratuak egin ditugu sindikatuok hiriburuetan, bakoitzak bere zutabe propioarekin.

Bilboko mobilizazioan izan da LABeko idazkari nagusi Garbiñe Aranburu, eta adierazpenak egin ditu hedabideen aurrean: “Zaintza sistema publiko bat eraikitzeko urratsak eman behar ditugu, eta, horretan, lehenik eta behin, zaintza lanen aitortza politiko, ekonomiko eta soziala egitea beharrezkoa da. Aitortza hori lan baldintzetara eraman behar da; kontratazioak handituz, ratioak murriztuz eta soldatak hobetuz. Bestalde, salatzen dugu zaintza ezin dela negozio iturri izan, zaintza ezin da merkantilizazioaren eta pribatizazioaren menpe egon. Zentzu honetan, behar beharrezkoa da publifikazio plan bat egitea”.

Bilbon, etxeko langileek bat egin dute gure zutabearekin.

Garbiñe Aranbururen hitzetan, “eredu asistentzialaren aldaketa beharrezkoa dela ikusi dugu egungo testuinguruan, eta aldaketa horretarako iruditzen zaigu adostasun soziala, eztabaida soziala, gauzatu behar dela; horretan, langileok eta sindikatuok parte hartu behar dugu, baita erabiltzaileek eta senitartekoek ere”.

Idazkari nagusiaren arabera, “pandemia gogorra izaten ari da langileentzat, baina indarberrituta daude zaintza sistema publikoaren borrokan jarraitzeko. Dena den, jendarte bezala, denok egin behar dugu gogoeta eta ekarpena beste zaintza eredu baten alde urratsak emateko, guztiok gure bizitzaren etaparen batean zainduak izateko behar hori izango dugulako”.

Gasteizko manifestazioa.

Azkenik, Garbiñe Aranburuk Eusko Jaurlaritzaren jarrera salatu du: “Aurrekontuetan langileen aldarrikapen bakar bat ere ez da kontutan hartzen. Berriro ere, Jaurlaritzak esaten digu zaintza lanak emakumeek sostengatu behar dituztela eta modu prekarioan izan behar duela”.