2026-04-13
Blog Page 490

Kaleratzeek egoera benetan dramatikoak ekarriko dituztela ohartarazi dute PCB enpresako langileek

PCBko enpresa batzordearen oharra, gaurko agerraldiaren harira:

Urtarrilaren 7an, zuzendaritzak Barakaldoko eta Sestaoko ITP Aero Casting lantegietan kaleratu nahi dituen langileen zerrenda modu interesatuan argitaratu eta iragazi zuen. Zuzendaritzaren ustez, COVID-19ak eragindako krisi koiuntural hau 90 lankideren ardurapean egon behar da, urteetan zehar enpresa sektore aeronautikoan ondo kokatuta egon dadin lan gogor egin eta gero.

Izan ere, zerrenda errepasatzen badugu, egoera benetan dramatikoak aurkituko ditugu:

Lantegi berdinean lan egiten duten bikoteak, familia-nukleo oso bat txikituz; anai-arrebak; Familia duten 40 eta 50 urte baino gehiago dituzten langileak; 10, 15 edo 20 urte baino gehiago enpresan lanean daramatzaten pertsonak; familia-arrazoiengatik lan murrizketa duten langileak,emakumeak bereziki; Berriki ama edo aita izan diren kideak, etab. Eta guzti hori,lan erreformak ezartzen duen bezala konpentsazio ekonomiko eta sozialik txikienarekin. Casting-eko zuzendaritzak egindako atentatu hau, gure bizitzen kontura ITP taldeak poltsikoak betetzen jarrai dezan egin du.Malgutasunez, taldearen konpromisoaz eta erakundeen erantzukizuneko tresnen bidez egoera hau ekidi daitekeela argi dugu.

Hori dela eta, langileek greba mugagabea hasi dugu. Arrazoiz beteta gaude fronte guztietan borrokatzeko eta egoera honetatik lanpostu guztiak mantenduz, ateratzeko. Badakigu harrapaketa honen atzean aurtengo udaberrian Rolls Roycek gauzatu nahi duen ITP taldearen salmenta dagoela. Ildo horretan, ITP Aero Casting enpresako langileok argi dugu:Ez dugu onartuko gure kideak taldearen salmenta gauzatzeko trukerako txanpona izatea. Horregatik, zuzendaritzari, kaleratze kolektibo hau ken dezala eskatzen diogu eta erantzunkizunez egin diezaiola aurre negoziazio-aldiari. Sektorea berreskuratzen den bitartean, Barakaldoko eta Sestaoko lantegietako berme ekonomikoekin, langile bakar bat ere ez kaleratzea posible dela egiaztatu dugu enplegu-erregulazioko espedientea negoziatzeko prozesuan.

Era berean,laguntza publikoak jaso dituen sektore estrategiko bat dela ulertuta, gatazka honetan bitartekari lanak egiteko eta lanpostu guztiak mantentzeko eskura dituzten mekanismoak martxan jar dezaten eskatzen diegu Bizkaiko Foru Aldundiari eta Eusko Jaurlaritzari. Hitzetatik ekintzetara pasatzeko unea da, bide batez langabeziarekin eta pobreziarekin amaitzeko.

Azkenik, zuzendaritza goi mailako agintarien bidez,langileak beldurtzeko helburuarekin, erabiltzen ari diren arte txarrak eta presioak salatu nahi ditugu. Mezu argi bat guzti hauei: Aurrean izango gaituzue. Horregatik, Enpresa Batzordeak asmo handiko mobilizazio-egutegi bat lantzen ari garela, eta datozen egunetan argitaratuko dugula iragarri nahi dugu.

Enplegua mantendu eta egonkortasunaren alde mobilizatzera deitzen ditugu sektore publikoko langileak

2021. urtea oso garrantzitsua izango da EAEko administrazioetan urte luzez lanean egon diren behin-behineko langileentzat. Inork ez du zalantzan jartzen euskal administrazioetan behin-behinekotasunaren erabilera iruzurtia izan dela, Europako sententziek argi utzi zuten bezala, abusuzkoa hain zuzen. Espainiar estatuan dagoen legediak ez du inolaz ere euskal administrazioetan daukagun egoera jasangaitz hau konpontzeko balio; agintarien utzikeria baimentzen du, sektore publikoa ahuldu eta pribatizatzeko erraztasunak emanez. 

LAB sindikatuak argi esan du salbuespen egoera batean gaudela eta salbuespeneko neurriak martxan jarri behar direla egoera ez egonkorrean dauden milaka langile horien eskubideak errespetatzeko: urteak deialdirik egin gabe, behin-behinekotasun tasa onartezinak, eremu adinduak eta feminizatuak, deialdiak gaindituta ere lanpostuak kolokan… Gure ustez, enplegu kontsolidazio prozesuak abiatzea da soluziorik eraginkorrena eta horretarako euskal Lege propioak onartzea eskatu dugu, bai Eusko Jaurlaritzaren aurrean zein Eusko Legebiltzarrean ere. Madrilen egon daitezkeen aldaketa legalak Euskal Herrian egoera baldintzatu dezakeela jakin badakigu, baina argi daukagu zein den gure etorkizuna baldintzatuko duen joko zelaia. 

Joko zelai hori ez dago epaitegietan. Gure irakurketaren arabera, abusuzko kontratazioaren ondorioz langileak automatikoki finko bihurtzea indarrean dauden arauen aurka doa. Gaur egun dauzkagun legeen arabera deialdi publikoak zuzenean egiteak milaka langile kaleratzea suposatu dezake, kalte ordainik gabe gainera. Guk hau ez dugu nahi, urteetan zerbitzu publikoak aurrera ateratzen egon diren langileei egonkortasun eskubidea aitortu behar zaiela pentsatzen dugu. Salbuespeneko neurriak behar ditugu, baina ezin gara Madrilen Espainiako Gobernua eta CCOO, UGT eta CSIF sindikatuak zer negoziatzen duten zain gelditu. Joko zelaia Madrilen dagoenik ere ez dugu uste, beraz. 

Egonkortasuna eremuz eremu borrokatu beharko dugula argi daukagu. Estatuko legedian egiten ari diren planteamenduak erabat ez nahikoak izaten ari dira euskal administrazioetan daukagun egoera konpontzeko. Gure helburua iruzurrean egon diren langile guztien egonkortasun eskubidea bermatzea izango da. Madriletik hori horrela izango ez dela sumatzen dugu, eremuz eremu borrokatzeko prestatuko behar gara beraz. 

Joko zelaia beraz euskal agintariak interpelatu eta eremuz eremuko borroka sindikalean dagoela uste dugu. Horretarako baditugu proposamenak, bai enplegu kontsolidazio marko propio bat garatzeko zein egonkortasun eskubidea benetan gauzatu dadin, eremuz eremu, administrazioz administrazio, negoziazio kolektiboaren bidez landu beharreko proposamenak ere. Beti aldarrikatu duguna argiago utzi du pandemiak ere: lanpostu publiko horiek guztiak eta askoz gehiago behar dira Euskal Herrian. 

Bitarteko langileen lanpostuen defentsarako borroka sindikala indartzea ezinbestean ikusten dugu, greba eta mobilizazio dinamikak martxan jarri enplegua mantentzeko proposamen argi eta zehatzak oinarri. Konponbidea euskal administrazioetan dago, eta borroka hori egin nahi duen edonork LAB izango du bidelagun. 

Urtarrilaren 12ko mobilizazioan parte hartzera deitzen dugu, monarkiaren aurka eta adierazpen-askatasunaren alde

2020ko uztailaren 27an, Felipe VI.a Espainiako erregeak Aspaceko Ramon y Cajal zentroa bisitatu zuen, enpresak berak gonbidatuta. Aurretik, 2019ko azaroaren 21ean, gauza bera egin zuen, orduko hartan Nafarroako enpresaburuek, CEN patronalak gonbidatuta, Manuel Torres enpresaburuari urrezko domina emateko eta Erregimeneko lobby batekin biltzeko, Maria Txibite lehendakariaren aurrean.


78ko Erregimenari eta kapitalari koroak emandako zerbitzuak eskertzeko antolatutako bisita horietan guztietan langileek antolatutako mobilizazioak automatikoki mugatu zituzten. Horietan guztietan urratu zituzten adierazpen eta bilera askatasunerako ditugun oinarrizko eskubideak. Helburua, kosta ahala kosta, Espainiako erregeak bere presentzia gure herritik eta errealitate sozialetik guztiz kanpo dagoela zuzenean jasotzea saihestea da.


Eta orain berriz ere salatu behar dugu monarkiaren izenean eginiko askatasunaren aurkako eraso bat. 12 laguni koroaren aurkako delitua egotzi diete eta Espainiako Auzitegi Nazionalean deklaratzera deitu dituzte urriaren 12aren harira egindako protesta ekintzengatik. Edozein demokraziatan adierazpen-askatasunerako eskubidearen erabateko babesa izan beharko lukeen ekintza izan zen hura; baina historiak berak argi erakusten digun bezala, monarkiak berak dakarren demokrazia ezaren adierazle argia bilakatu da.


Espainiako koroak 78ko Erregimena ordezkatzen eta babesten du. Erregimen horrek, errepresioaren eta prekaritatearen bidez, gure herriaren askatasuna eta subiranotasuna ukatzen ditu, lan eta bizitza duinak izateko beharrezkoa den aldaketa soziala ukatzen digu. Monarkia eta kapitala, erregeak eta enpresaburuak: batzuek menekoak nahi dituzte eta besteek esklaboak.


Langileok, gehiengo sozialak, mobilizatzen jarraitu behar dugu, Erregimena deseraikitzeko prozesuak aurrera jarraitu behar du elite kapitalistek, kontserbadoreek eta unionistek demokraziari, askatasunari eta aldaketa sozialari ateak ixten dizkion sistema kapitalista hori inposatzen jarrai ez dezaten. Horrela, 78ko Erregimena eroriko da.


Ildo horretan, LAB sindikatutik bidegabekeria horri amaiera ematea eskatzen dugu; 12 pertsona horiek deklaratu beharko dute, eta gure babes eta elkartasun osoa adierazten diegu. Halaber, dei egiten diegu Nafarroako langileei urtarrilaren 12an, 10:00etan, Nafarroako (in)Justizia Jauregiaren aurrean eginen den mobilizaziora joan daitezen.

Aurrera jarraitzen dute Osakidetzako langileen mobilizazioek

Gaur, urtarrilaren 7an, kotxe-karabanak egin ditugu Bilbo, Donostia eta Gasteizen, Osakidetzako SATSE, ELA, CCOO, UGT eta ESKrekin batera, kalitatezko osasungintza publikoaren defentsan eta sektoreko langileen jasan behar dituzten prekarietatea eta lan-baldintzen okertzearen aurrean. 14an, manifestazioak egingo ditugu; 21ean, kontzentrazioak eta 28an, greba Osakidetza osoan.

Salatu nahi dugu Mahai Sektorialean ez dela ezer negoziatzen. Bileren edukia eta egutegia aldebakarrez erabakitzen da eta mahai gainean jartzen direnak aurretik hartutako erabakiak dira. Osakidetzaren zuzendaritzark erabakitzen du zertaz eta noiz hitz egin.

Hortaz, negoziaziorako inolako borondaterik ez  egotean gain, esan beharra dugu 2021erako aurrekontuan jasotakoa ez dela nahikoa euskal osasun sistemak beharrezko dituen bitarteko eta langileen inbertsioak bermatzeko. Bi kontu hauek eragin zuzena dute langileen lan-baldintzetan, eta baita herritarrei eskaintzen zaien osasun arretaren kalitatean ere.

Aspalditik datoz Osakidetzak dituen arazoak. Langileek 10 urte baino gehiago daramatzate euren aldarrikapenak aintzat hartuak izan daitezen. Ezin dugu gehiago itxaron. Edukiak izango dituen benetako negoziazioa exijitu behar dugu, pandemiak agerian utzi dituen gabeziei erantzuna emateko.

Gure aldarrikapenak entzuna izateko beharra eta premia berresten ditugu LAB, SATSE, ELA, CCOO, UGT y ESK sindikatuok: Europar Batasunekoaren parekoa izango da aurrekontu partida osasungintza publikorako, osasungintzarako aurrekontuaren %25a bideratuz Lehen Mailako Arretarako; langile gehiago, iruzurrean izkututatutako enpleguak lan-talde estrukturalean txertatuz; aldi baterako langileen kontsolidazioa; murrizketa guztietan atzera egitea; pribatizatutako zerbitzuak berriro publiko bihurtzea; eta langileen osasun eta segurtasuna bermatzeko neurriak.

Langabeziak %42,5 egin du gora gazteenen artean

Enplegu Zerbitzu Publikoen bulegoetan erregistratutako 169.877 langaberekin amaitu da 2020. urtea Hego Euskal Herrian. Erdiak baino gehiago emakumeak dira (%55,1), eta horrek agerian uzten du genero-arrakalak bere horretan jarraitzen duela.

Birusaren hedapenak eragindako krisiak urtea amaitzeko 24.212 lanpostu suntsitu ditu, Gizarte Segurantzako afiliazioak urte batetik bestera izan duen beherakada ikusita. Baina kopuru horri beste 53.084 enplegu gehitu behar zaizkio, zeinak abenduan etenda egon baitira ABEEE baten ondorioz.

Horrenbestez, azken saldoa eman lezakeena baino askoz ilunagoa da, soilik kontuan hartuta ofizialki erregistratutako langabeziaren bilakaera, 22.517 pertsona gehiago bildu baititu aurreko urtearekin alderatuta.

Bestalde, enpresaburuen lan-kudeaketako eredua salatzen jarraitu behar da; izan ere, gazteak eta beste kolektibo ahul batzuk “erreserba-armada” gisa erabiltzen ditu lan prekarioetarako eta gaizki ordaindutakoetarako. Lanpostu horiek dira lehen sakrifikatuak gaizki emanak datozenean.

Izan ere, abenduan langabeziak %15,3 egin du gora urtetik urterako datuetan, baina gazteenen artean (25 urtetik beherakoak) langabeziak % 42,5 egin du gora.

Aurtengo urtea bereziki gogorra izan da, covid-19aren pandemiak markatu baitu. Orain balantzea egin behar da, alderdi azpimarragarrienetako batzuk eta etorkizun hurbilerako erronkak aipatuz.

Ildo horretan, garrantzitsua iruditzen zaigu gogoratzea oraindik lan-erreforma indargabetzeko dagoela. Bere alderdirik kaltegarrienak ere ez dira zuzendu.

Gainera, Gobernu zentralak LGSa izoztea erabaki du, eta, ondorioz, gutxieneko kotizazio-oinarria, hau da, prestazio sozialen zenbatekoa kalkulatzeko balio duena, hala nola erretiroa edo langabezia.

Neurri horrek langile klaseko sektore ahulenei eta pobretuenei kalte egiteaz gain, 2021eko soldata-negoziazioan beheranzko presioa egiteko seinale argia ere bada.

Legealdiaren amaieran 1.200 euroko LGS lortzeko promesa gero eta urrunago dago. Nolanahi ere, zenbateko hori motz geratuko litzateke Hego Euskal Herrian, ez baitator bat gure lurraldearen errealitate sozioekonomikoarekin, ezta soldata-egiturarekin ere.

Eta, azkenik, erretiro-pentsioa kalkulatzeko epea 25 urtetik 35 urtera luzatzeko aukera aztertzen ari da gobernua. Mehatxu hori azkenean zehazten bada, pentsioen zenbatekoa %5,5 jaitsiko da, batez beste.

Ziur gaude inork ez digula ezer oparituko. Gure indarrak eta gure ekintza sindikalaren eraginkortasuna baino ez ditugu.

Bigarren greba eguna Ilunion-en 49 kaleratze ekarriko dituen EEEaren aurrean

Atzo egin zuten ONCE taldeko Enplegu Zentro Berezi honetako langileek lehen greba eguna, eta manifestazioa egin zuten ONCEren egoitzatik Eusko Jaurlaritzara. Gaur, bigarren greba egunean, Gurutzetako ospitalaren parean egin dute protesta. Urtarrilaren 11ra arte deitu dituzte greba egunak, enpresak EEE baten bidez 49 lankide kaleratu nahi dituelako. Ostegunean ere, urtarrilaren 7an, kontzentrazioa egingo dute Bilboko Union hotelaren aurrean (Rodríguez Arias, 66), 08:30ean.

ENPRESA-BATZORDEAREN OHARRA (LAB, ELA, CCOO)

ONCE taldeko ILUNION Euskalduna Enplegu Zentro Bereziak 49 langile kaleratu nahi ditu Enplegu-Erregulazioko Espediente baten bidez. ONCE Taldea eta Ilunion egungo egoera iragankorraz baliatzen ari da aniztasun funtzionala duten 49 langile kaleratzeko.


Argudiatzen duen arrazoi nagusia Gurutzetako Ospitaleko uniformeen garbiketa kudeatzeko kontratua galdu izana da. Azken honek premiazko esleipena egin dio enpresa bati aldi baterako, berriro lizitatu arte. 2014an hasitako kontratuak, ILUNIONi esleitu zitzaionak, ez zen zerbitzuaren beraren kostuak estaltzen. Aipatu behar da aniztasun funtzionala duten langileen lan-baldintzak diruz laguntzen direla, Lanbide arteko Gutxieneko Soldataren %50 Lanbideren kontura da eta Gizarte Segurantzak %100ean ordaintzen ditu honengatiko kostuak. Gainera, 10 urte baino gehiagoz berritu gabe dagoen sektoreko hitzarmen bat aplikatzen zaie.

                                  
Era berean, Ilunion taldeak milioi askoko irabaziak lortu ditu azken urteotan. Non dago Ilunionen eta ONCE Taldearen erantzukizuna eta aniztasun funtzionala duten pertsonekiko konpromisoa?                         


Enpresa-batzordeak, beste behin ere, salatu du zerbitzu hori ematen duen kolektiboa azpikontratazio-sistema gaiztoak zapaltzen duela, enkante publiko batean bihurtuta dagoena. Enkante horretan, prezio baxuena sustatzen eta saritzen da, eta Ilunion – Euskalduna eta Osakidetza honetaz baliatzen dira. Alde batetik, zerbitzu bat enplegu-zentro berezi baten bidez azpikontratatzeak kostuak aurrezten dizkio Osakidetzari, eta enplegu-zentro berezi bat are azpikontrata merkeagoa bihurtzen du.                                            


Beste behin ere, enplegu-zentro berezi bateko aniztasun funtzionala duten langileak dira, edozein ikuspuntutatik erabat babesik gabe daudenak. Ilunion Enplegu Zentro Bereziko zuzendaritzak, Osakidetzak aniztasun funtzionala duten pertsonak merkea baino merkeagoa eta aldi-baterakoa den eskulan gisa  erabiltzen ditu eta Eusko Jaurlaritzak berak, enplegu-zentro berezien finantzatzaile partzialak ez du ezer egiten egoera honen aurrean, eta ez du betetzen aniztasun funtzionala duten pertsonen eskubideak arautu eta bermatzeko, eta lan-munduan integratzeko eta kalitatezko enplegua izateko duen eginkizuna.

Asanbladan bildutako langileek urtarrilaren 4tik 11ra arteko grebak deitzea eta hurrengo mobilizazioak egitea erabaki zuten.

• Urtarrilak 4, astelehena: mobilizazioa 10:00etan, ONCEren egoitzatik (Perez Galdos 11) – Eusko Jaurlaritza (Kale Nagusia, 85).              
• Asteartea 5: kontzentrazioa. Gurutzetako Ospitalea. 10:00-10:30.

• Osteguna 7: kontzentrazioa. Union Hotela (Rodriguez Arias, 66). 08,30-09,30.

• Ostirala 8: kontzentrazioa. Gurutzetako Ospitalean, 18etan.

Kontzentrazioa egin dugu Lizarrako Juguettos-en aurrean diskriminazioaren kontra

Kontzentrazioa egin dugu gaur Lizarran, GAZ Kalo eta SOS Arrazakeriarekin batera, Pascuala Amador langileari babesa erakutsi eta Juguettos-ek diskriminatu egiten duela salatzeko. Langilea bera izan da mobilizazioan hitza hartu duena eta jasotako babesa eskertu ondoren, gertatutakoaren berri eman duena.

“Joan den irailean izena eman nuen merkataritzari eta bezeroarentzako arretari buruzko ikastaro batean, administrazio publikoek finantzatuta eta lagunduta (Nafarroako Gobernua eta Lizarrako Udaleko Berdintasun Arloa)”, hasi da.

Azaroaren erdialdean, bere prestakuntza teorikoa amaitu ondoren, lanekoak ez ziren praktikak egitea egokitu zitzaien, praktikak hasteko aukera ezberdinak eskaini zizkieten, eta Amadorrek Juguettos aukeratu zuen.

Praktikak hasi baino bi egun lehenago, koordinatzaileak deitu egin zion, eta jakinarazi zion Juguettosen jabeak ez zuela nahi bertan praktikak egitea, “ez baitu Amador Jiménez abizena duen pertsonarik nahi, bere diskriminazioa abizen batzuen aitzakian justifikatuz”.

“Lizarran, mundu guztiak daki Amador eta Jimenez abizenak ijitoa izatearen sinonimoa direla, eta horregatik baztertu ninduen ijitoa izateagatik eta ijitoa izateagatik “, jarraitu du Amadorrek.

Azkenik, adierazi du: “hori agerian utzi nahi nuen, ijitoak nekatuta gaudelako, denbora asko daramagulako gurutze honekin, aurreiritzietan eta estereotipoetan oinarritutako gurutze batekin… Txikitatik sortzen da gaur egun Lizarran gertatzen ari dena”.

Modu positiboan baloratzen dugu ENVISER-eko akordioa

ENVISER-eko langileek, Bizkaiko beira jaso eta birziklatzeaz arduratzen direnek, amaitutzat eman dute azaroa eta abenduan zehar aurrera eraman duten greba mugagabea, enpresaren zuzendaritzarekin akordioa lortu ondoren.

Euren aldarrikapenen artean zegoen Gipuzkoan lan berdina egiten dutenekin ekiparazioa, akordioak jasotzen dituen lorpenetatik bat.

Akordioaren lorpen nagusiak:

–          3 urtetako indarraldia duen hitzarmena.

–          Subrogazioa.

–          Lanaldien kontsolidazioa %100ean 90 egunetan.

–          Gipuzkoako soldatekiko ekiparazioa 2 eta 3 urtetan.

Beste behin ikusi ahal izan da langile klasearen antolaketa eta borrokak emaitzak ematen dituela. Borrokak merezi du.

Osakidetzari eskatu diogu egiturazko arazoen aurrean konponbideak jar ditzala

Sindikatuok kalera atera gara berriro, Osakidetzak dituen egiturazko arazo larriei irtenbidea emateko. Oraingo honetan, lan zentroetan bizi den egoera larria salatzeko, elkarretaratzeak egin ditugu Osakidetzako lan zentroetan bertan, azken asteotako mobilizazio-dinamikari jarraipena emanez. Hain zuzen ere, Osakidetzako zuzendaritzak negoziatzeko duen borondate ezaren aurrean, greba eguna deituta dugu urtarrilaren 28rako. Ordura arte, mobilizazioak egiten jarraituko dugu, urtarrilan zehar ere.

Beharrezkoa eta premiazkoa da gure aldarrikapenei heltzea: osasun publikorako aurrekontu-partida bat, EBko batez bestekoaren parekoa, horren %25a Lehen Arretara bideratuz; plantilla handitzea, egiturazko plantillan txertatuz iruzurrean ezkutatuta dauden lanpostuak; behin-behineko langileak kontsolidatzea; murrizketa guztiak lehengoratzea; pribatizatutako zerbitzuen errebertsioa; eta langileen osasuna eta segurtasuna bermatzeko neurriak.

Osakidetzak ez baditu aurrerapausoak ematen eskatutako norabidean, mobilizazioak areagotuko ditugu. Halaxe adierazi genion Osasun sailburuari, harekin izandako bilera telematikoan.