2026-07-26
Blog Page 484

Aiaraldeko enplegua defendatzea eta eskualdearen etorkizunerako inbertsioak egitea eskatu dugu Gasteizko Legebiltzarrean

Atzo Eusko Legebiltzarrean Aiaraldeko suspertze sozioekonomikoaren inguruko ponentzian parte hartu ostean, LABek argi utzi nahi izan du enplegua suntsiketa gelditzeko premiazko ekintzak eta eskualdearen etorkizuna bermatzeko neurriak behar direla.

Instituzio nagusiek urte luzez alde batera utzi dute Aiaraldea, eta eskualdearekin dagoen zorra kitatu behar dela uste dugu. Aiaraldearen etorkizunean inbertitu behar da, bai eskualdeak azken urte luzeetan jasan duen desindustrializazioa geldiarazi eta honi aurre eginez, bai sektore ezberdinetan: sektore publikoa, zaintza, lehen sektorea, merkataritza eta ostalaritza…

Enpresek eta langileek bizi duten egoera azaldu dugu, baita eskualdeko enpresa txiki eta ertainak eta autonomoek bizi duten errealitatea ere. Gazteek bizi duten egoera eta azken urteotan egon den inbertsio falta ere azpimarratu nahi izan ditugu.

Beharrezkoa da erakundeen konpromisoa eta inplikazioa, Aiaraldeko enplegu-suntsiketa gelditzeko eta egungo egoera iraultzeko. Onartezina da ezer ez egitea edo zikoizkeriagatik bakarrik mugitzen diren enpresa-zuzendaritzek enplegua suntsitzeko hartutako neurriak babestea. Aiaraldean ezin da enplegu gehiago suntsitu, berehalako konpromisoak eskatzen ditugu Aiaraldearentzat enplegu duina eta kalitatezkoa lortzeko.

Oinarrizko azpiegitura eta zerbitzu publikoetan inbertsioak egitea eskatzen dugu, hala nola osasunean, zaintzan, garraio publikoan edo saneamenduan. Murriztuta dauden zerbitzuak hobetu behar dira, eta zerbitzu desberdinak zabaldu, kalitatezko zerbitzu publikoak lortzeko.

Egoera kaxkarrean dagoen eskualdeko sare sozioekonomikoa ere bultzatu behar da, eta erakundeek helburu hori lortzeko neurriak hartu behar dituzte. Neurri horiek ekonomikoak ere izan behar dute, baina argi utzi nahi dugu ezin zaiela enpresei laguntzarik eman trukean ezer eskatu gabe, batez ere handiei. Enpresek laguntza publikoak edo zerga-salbuespenak jasotzen badituzte, kontrapartidak izan behar dituzte, hala nola enplegua mantentzea.

Azken finean, argi utzi nahi izan dugu Aiaraldea alerta gorrian dagoela, eta beharrezkoa dela dagoeneko eskualdearen etorkizunaren alde eta bertan enplegu eta bizimodu duina izatearen alde jardutea.

Grebara deitu dugu Gipuzkoako helduen egoitzetan maiatzaren 20rako, lan baldintzak duindu eta zerbitzua hobetzeko

Covid-19ak sortutako osasun krisi honek modu bortitzean jo du helduen egoitzetako langile eta egoiliarren kontra, baina, ulergaitza eta bidegabea izan arren, egoerak berdin jarraitzen du langileentzat, 2012 urtetik herrialdeko hitzarmenik gabe eta ratio eznahikoekin. Gaur egun, Gipuzkoako Foru Aldundia AGENDA 30 trantsizioko gizarte politikak epe luzean landuko dituen programa bat lantzen ari da, baina ez du hitz egin nahi momentu honetan pairatzen ari garen benetako eta arazo larriei buruz, hau da, ratio eznahikoak izateagatik langileen lanaren kalitatea eta egoiliarren bizi kalitatean eragin zuzena duen egoerak.

Zer gehiago gertatu behar da helduen egoitzetako sisteman aldaketak egoteko? Noiz hasiko da Gipuzkoako Foru Aldundia bere ardura onartzen eta behar diren pausuak ematen egoera aldatu dadin?

Gipuzkoar guztion diruarekin aberasten ari diren sektoreko patronalak eta enpresak noiz hasiko dira herrialdeko hitzarmenari dagokion garrantzia ematen?

Ez dugu ahaztu behar langileak lanera joateagatik gaixotzen ari direla, lan karga eta lan erritmoek handitzen jarraitzen dutela eta enpresetan ez direla egiten legeak behartzen duen lan arriskuen ebaluazioak.

Ezin dugu onartu egoiliarrek eta langileek bizi duten egoera gogor hau denbora gehiagoan luzatzea, denon ardura delako zaintzan oinarrituta dagoen zerbitzu sozial hau defendatzea, jendartearen ardura delako pertsona hauen ongizatea.

Helduen egoitzetako langileek urte larregi daramate beraien eskubideen defentsan borrokan nahiz eta euren greba eskubidea %100eko zerbitzu minimoekin behin eta berriro urratuta izan den. Bizi duten egoera latz honen aurrean tinko helduko diote borrokari. Langileez gain jendartea aktibatzeko garaia da eta horregatik dei egiten dizuegu egingo diren mobilizazioetan parte hartzera.

Helduen egoitzetako sistema publikoa, doakoa, unibertsala eta pertsonak erdigunean jarriko dituena izateko garaia da eta hau lortzeko Gipuzkoako jendarte guztiaren parte hartzea ezinbestekoa da.

Altueratik erorita gertatzen diren lan-istripu guzti-guztiak saihestu daitezke prebentzio-neurri egokiak hartuta

Azpikontrata bateko langile bat hil da Basauriko Acenomar enpresan. Teilatuan zegoen lanean eta handik lurrera erori da eta bertan hil da zaurien ondorioz. Azken heriotza horrekin, gutxienez 22 langile hil dira lanean edo haren ondorioz Euskal Herrian urte hasieratik. Gainera, Joaquin Beltraneko desagertuta jarraitzen du Zaldibarko zabortegian duela 15 hilabete eta 7 egun.

Lehenik eta behin, LABek gure babes eta elkartasunik zintzoena adierazi nahi die hildakoen senideei eta gertukoei.

Altueratik eroritako istripu hilgarriak urtez urte errepikatzen dira, baina oraindik ez da prebentzio-neurririk hartzen berriro gerta ez daitezen. Horregatik, irmoki salatzen dugu azken istripu hau eta altueratik erorita gertatzen diren istripu hilgarri guztiak; izan ere, prebentzio-neurri egokiak hartuta saihestu daitezke. Ondorioz, istripu hilgarri hori ikertzea, erantzuleak seinalatzea eta erantzukizunak argitzea eskatzen dugu.

Istripu hilgarriek lan-prekarietatearen aurpegirik bortitzena erakusten dute. Istripuak enplegu- eta lan-baldintza eskasen, azpikontratazioaaren eta benetako prebentzio-faltaren eta babes-neurrien ondorio zuzenak dira. Larriena da horren guztiaren atzean dagoen arrazoi bakarra enpresen diru-gosea dela. Lan-kostuak murriztean prekarietatean sakontzen da, mozkin-tasei eutsiz, eta ez dira beharrezko prebentzio-neurriak hartzen.

Erakundeei eta gobernuei exijitzen diegu beste alde batera begiratzeari uzteko eta, behingoz, lan-osasuneko politikak errotik aldatzeko.

Laneko indarkeriarekin amaitzeko, bizitza eta lan duinak behar ditugu, lanetik onik itzultzeko eskubidea baitugu. Eredu berri bat garatu behar dugu, langileen bizitza eta osasuna lehenetsiko dituena.

Langileen eskubideen, segurtasunaren eta osasunaren alde lanean eta borrokan jarraituko dugu LABen. Istripua salatzeko, antolatzen diren mobilizazioetan parte hartzeko deia egiten diegu langileei.

Osakidetzako garbitzaileak berriro mobilizatu dira, lan baldintza duinen defentsan

Osakidetzako garbitzaileak euren lan baldintzen defentsan mobilizatu dira berriro, joan den astean EAEko ospitaleen aurrean egin bezala. Hain zuzen ere, Araba, Bizkaia eta Gipuzkoako osasun etxeetan egin dituzte elkarretaratzeak oraingoan, LAB, ELA, UGT, CCOO eta ESK sindikatuok deituta, maiatzaren 27rako iragarritako grebaren aurrekari. Osakidetzaren mendeko zentroetako garbitzaileek bizi duten egoera ikustarazteko egin dute protesta. “Funtsezkoak bagara, lan-baldintza duinak nahi ditugu”, nabarmendu dute. Gasteizen, manifestazioa egin dute.

Hiru urte baino gehiago daramatzate euren Hitzarmen Kolektiboa negoziatzen. Hala ere, enpresekin akordio batera iristetik urrun jarraitzen dute. Are gehiago, negoziazioak hilabeteak daramatza blokeatuta; ez dago aurrera pausurik. Enpresek ez dute negoziatzeko borondaterik. Negoziazio-mahaian ordezkaritza dugun sindikatuok uste dugu irtenbiderik gabeko kale itsu batean gaudela.

Horregatik, lan-baldintzak eta Hitzarmen Kolektiboa defendatzeko, lantokietan eta kalean mobilizatzea eta borrokatzea baino beste aukerarik ez diete utzi.

Ondorengoak dira aldarrikapen nagusiak:

  • 2012ko Garapen Profesionalera sarbidea.
  • Lanpostu hutsen estaldura arautzea, partzialtasunak suposatzen duen kondena saihesteko.
  • Txanda-kontratuari lotutako erretiro partziala hartzeko aukera.
  • Osasun-zentroetan ere plantilla-akordioak ezartzea.
  • Absentzien estaldura, lan-kargak saihesteko.
  • Zerbitzua publifikatzea, enplegua bermatuz.

Nafarroako Gobernuari eskatu diogu erantzukizuna bere gain hartzeko, adinekoen egoitzen lehen hitzarmenaren negoziazioan

LAB, ELA, UGT eta CCOO sindikatuok Nafarroako adinekoen zentroen sektoreko lehen hitzarmen kolektiboa negoziatzeari ekin diogu, lan-baldintzak eta zerbitzuaren kalitatea hobetzeko.

Sindikatuotako ordezkariek agerraldia egin dugu, eta Nafarroako Gobernuari eskatu diogu erantzukizuna bere gain hartzeko, hein handi batean diru publikoarekin sostengaritako sektorea baita. Era berean, sinadurak biltzeko kanpaina bat abiatu dugula eta maiatzaren 25ean Iruñean elkarretaratze bat egingo dugula jakinarazi dugu.

Txalotu dugu Mondelez-Vianako langileen irmotasuna, hitzarmen handi bat ekarriko duen akordioa lortu baitute #LortuDugu

Atzoko egunean, Mondelez-Viana enpresako langileek grebaren deialdia bertan behera utzi zuten, hitzarmen kolektiboaren aurreakordioa lortu baitzuten, malgutasun handiagoa ezarri nahi zuen enpresa batekin hainbat hilabetez negoziatu gabe egon ondoren. LABen ustez, langileek batzarretan eta grebaren aurreko orduetan erakutsitako irmotasuna izan da aurreakordioa lortzeko tresnarik handiena eta onena, eta, beraz, Vianako plantako langileak zoriondu nahi ditu.

LAB sindikatuak harrotasunez goraipatu nahi du eginiko lana, bere plataforma egiten hasi zenetik azken bilerara arte, afiliazioarekin eta plantillarekin harreman zuzenean beti. Une ahulenetan ere, erronkari eustea jakin da, eta lortu beharreko helburuak irmotasunez berbideratu dira.

Enpresak asmo argia zuen: plantilla malgutasun handiagoarekin makurraraztea eta jada eskuratutako eskubideak galaraztea, KPIari lotu gabeko 0,4ko igoera baten truke. Onartezina. LABek argi zuen, eta halaxe jaso zuen hasierako plataforman, alderdi ekonomikoez gain bertze helburu batzuk ere bazeudela, hala nola, erretiro partziala, mugagabeko kontratazioa, enplegu-poltsa bat sortzea, lanpostu batzuetan kategoria sustatzea, lanaldia edo gaueko txandako medikuarentzako baimenak.

Eta bukaera ailegatu zela zirudielarik, afiliazioaren babesak eta grebarako tresnak emandako indarrarekin, LABeko komunitateak presioa egiten jarraitu zuen, eta hori erabakigarria izan zen azken orduko hobekuntzak lortzeko. Akordioa horrela gelditu zen:

  • Hiru urteko indarraldia.
  • Kategoriak: kategoria igotzea atal jakin batzuetan, 6 hilabeteren edo 3 urteren buruan. [berria]
  • Aurreko gauean lan egiten duenarentzako baimen medikoak, justifikatuta eta ordu-mugarik gabe. [berria]
  • Lan-poltsa bat sortzea, Enpresa Batzordearen partaidetzarekin. [berria]
  • Norberaren aukerako egun bat hartu. [berria]
  • Hala eskatzen duten langile guztien aurretiko erretiroa.
  • KPItik gorako soldata-igoera (KPI+0,6, urtean, %1eko bermearekin).
  • 550 €/urteko plusa, astelehenetik igandera bitarteko kontratua duten langile guztientzat prestasunagatik –asteburuetan lan egin ala ez–. [berria]

Egungo eta etorkizuneko errelebo-kontratu guztiak mugagabe bihurtuko dira. 

Madrilek plataforma digitalen banatzaileen inguruan onartutako “rider legea” ez da nahikoa, eta prekaritateari ateak zabalik uzten dizkio

LABek berresten du estatuko Ministroen Kontseiluan onartutako legea ez dela nahikoa eta ez dituela plataforma digitaletako langileen lan eskubideak bermatzen. Aitzitik, ateak zabalik uzten ditu etxez etxeko banaketa-enpresa digitalek beste bide batzuk bila ditzaten riderrak esplotatzen eta prekarizatzen jarraitzeko.

Ez dugu ahaztu behar plataforma digitalek etxez etxeko banaketarako ezarri duten eredua kapitalaren estrategia oso baten izozmendiaren punta dela. Horregatik, ezaugarri horiek dituen erregulazio bat ezin da riderretara mugatu, ustezko autonomo guztiak hartu behar ditu, eta azpikontratazioaren gaitza errotik konpondu. “Ad hoc” salbuespenak edo erregulazioak ezartzeak lan eskubideen aplikazio orokorra ahuldu besterik ez du egiten.

Bestalde, legeak ez du errotik bukatzen mota honetako enpresen ereduaren muinarekin: algoritmoa eta haren aplikazioa produkzio prozesuan. Egia da langileek algoritmoek lan baldintzen gaineko eraginari dagokionez ezartzen dituzten arauei buruzko informazioa izan beharko dutela, baina ez da ezartzen horien gaineko kontrol publikorako mekanismorik. Algoritmoen ezagutza eta erregistro publikoa ezinbestekoa da enpresa horien jarduera kontrolatzeko.

Auzitegi Gorenaren epaiaren ondoren, bai eta Lan Ikuskaritzaren txostenen eta, batez ere, langileen borroken ondoren, onartezina da borroka prozesu osoa faltsuan ixtea. Inoiz baino garrantzitsuagoa da gogoratzea borroka prozesu guztia langileen antolaketari esker izan dela, estatu osoko sindikatu alternatiboekin batera, non LAB presente egon den.

Egun, Hego Euskal Herriko lau hiriburuetan antolatuta gaude, Lan Ikuskaritzarekin elkarlanean, Bilboko eta Iruñeko makro epaiketetan langilegoa ordezkatuz eta atal sindikalak sortuz. Bada garaia Euskal Herritik sektore horren beharrei erantzuteko, aurrerantzean zuzenduko duen esparru juridikoa ematekoa. Bizkaiko kasuan, LABek azaroan proposatu zuen banatzaileak Bizkaiko Ostalaritza Hitzarmeneko III. kategorian sartzea (1.419,06 euro 15 ordainsaritan), eta ildo horretan lanean jarraitzea bermatu genuen.

Ildo horretan, premiazkoa da ustezko autonomoen iruzurra eta azpikontratazioa bere osotasunean bukatzearen alde egitea, tresna digitalen kontrol publikoa duen erregistro bat sortzea eta lan harremanen esparru eta kode propio bat ezartzea ildo horretan aurrera egiteko. Antolaketaren, borroka kolektiboaren eta sektorearen batasunaren bidez, riderren lan baldintzak hobetu daitezke Euskal Herrira negoziazioa ekarriz.

Bilboko Udaltzaingoa bere eskumenekoak ez diren ordena publikoko eginkizunetan erabiltzen ari direla salatu dugu

Bilboko Udaltzaingoak bart Alde Zaharreko Arrakala lokala husten parte hartu zuela eta, LAB sindikatuak honako hau adierazi nahi du:

– Udaltzaingoa bere eskumenekoak ez diren ordena publikoko eginkizunetan erabiltzen ari direla salatzea. Berriz ere, udal gobernuak Bilboko Udaltzaingoari eramaten ari zaion deriba autoritario eta errepresiboaren adierazpen berri baten aurrean gaude. Gero eta gehiago urruntzen ari da udaltzaingoa ustez defendatzen duen hurbileko poliziaren eredutik.

Errepresioaren bidez gizarte-arazoei aurre egitea guztiz kontraesankorra da gizarte-eragileekin lankidetzan eta bitartekaritzan oinarritutako hurbileko poliziaren ideiarekin. Alkatea eta EAJ-PSE gobernua udaltzaingoaren eta herritarren arteko aldea handitzen ari dira, murriztu beharrean.

– Udal gobernuak aho batez onartutako segurtasun akordioa hautsi du. Era berean, Amaia Arregi jarduneko alkateak ez dio jaramonik egin Udaleko Enpresa Batzordeak aho batez egindako adierazpenari, zeinean Gobernu Taldeari eskatzen baitzaio udal langileak ez erabiltzeko etxegabetzeen ondoriozko kaleratzeetan. Baita langile publikoak bankaren interesen eta, oro har, interes pribatuen zerbitzurako tresna ez bihurtzea ere.

– Alkateari eta EAJ-PSEri eskatzen diegu errepresio-dinamika hori bertan behera utz dezatela, ez dezatela parte hartu datozen egunetarako programatuta dauden etxegabetzeetan eta ez ditzatela babestu.

Ildo horretan, Arrakala espazioa hustea testuinguruan kokatu behar dugu. Etxebizitzaren arazoa areagotzen ari da covid- 19aren krisiaren ondorioz, eta une honetan langileen eta etxebizitzarako eskubide unibertsalaren aurkako eraso batean murgilduta gaude. Aste honetan bertan, Bilboko Arrakala husteaz gain, gutxienez beste bi etxegabetze aurreikusten dira, eta horrek erakusten du kapital finantzarioa eta higiezinen interesak lehenesten ari direla langile klasearen eskubideen gainetik.

Etxebizitza duina izateko eskubide unibertsala, lehen mailako printzipio politikoa izateaz gain, premiazko behar materiala da milaka familiarentzat. LAB sindikatuak argi du eskubide horren defentsan lehen lerroan egotea dela bere lekua. Era berean, langile guztiak animatzen ditugu aktiboki parte hartzera, gauzatu nahi dituzten kaleratze horiek guztiak eragotziz.

Langileen bizitza eta osasuna lehentasun moduan izango dituen eredu baten alde egiten dugu

Jakin dugu, astelehenean, Adunako Refrectarios Kelsen enpresan, 59 urteko langile bati bihotzekoak eman ziola eta bertan hil zela. Azken hildako honekin eta urtea hasi denetik, gutxienez 21 dira Euskal Herrian lanean edo lanaren ondorioz hil direnak. Gainera, ezin dugu ahaztu Joaquin Beltranek desagertuta jarraitzen duela Zaldibarreko zabortegian duela 15 hilabete eta 5 egun.

Lehenik eta behin, LAB sindikatutik, gure elkartasuna eta babesa helarazi nahi dizkiegu hildakoaren senide eta lankideei.

Lanean bihotzekoak edo zirkulazio gaitz baskularren bat ematea ez da kasualitatea izaten. Patronalak dioen bezala, ez da izaten lanarekin zerikusirik ez duen zerbait.

Jakina da horrelako gertaerak baldintza zehatz batzuen pean gertatzen direla. Lanean jasotzen diren presioak edo estresa bihotzekoak eta zirkulazio gaitzen ezinbesteko faktoreak dira eta gehienetan, determinanteenak, bizi eta lan baldintzekin batera.

Istripu ez traumatikoak, bihotzekoak eta iktusak bilakatu dira lan istripu hilgarrien arrazoi nagusia. Aurten, dagoeneko bost langile hil dira arrazoi horiengatik.

Argi daukagu lan istripuak, traumatiko zein ez traumatikoak, ez direla zoriak edo kasualitateak sortuak, indarrean dauden lan harremanen, prekarizazioaren, lan arautegiaren eta azpikontratazioaren emaitza baizik.

LABen argi dugu, bizi eta lan duinak behar ditugu, lanetik onik eta bizirik bueltatzeko eskubidea dugu. Norbanako, familia eta gizarte osoarena den gaitz honekin amaitzeko bide bakarra borroka eta antolakuntza dira. Lan harreman eta joko arauen aldaketa behar dugu, beste guztiaren gainetik langileon bizitza eta osasuna lehenetsiko dituen eredu berri bat.