Aktualitateko gaiei buruz elkarrizketatu dute Garbiñe Aranburu idazkari nagusian, Hamaika Telebistan, “Gurean Gaur” saioan. Besteak beste, azken egunotan izandako lan heriotzei buruz galdetu diote, baita iragarritako Greba Orokorraren inguruan ere. Azken honi dagokionez, adierazi du borroka sindikalak ugaritu egin direla azkenaldian, eta borroka horiek guztiak konfluitzeko eta ofentsibara pasatzeko garaia dela.
Blog Page 407
Arabako Foru Aldundiaren aurrean salatu dugu lan heriotzen odolustea, Nafarroan beste lan heriotz bat gertatu den egunean
38 urtetako langile bat hil zen astelehenean, Zambranan, baso lanetan ari zela. Hildakoa Castellongo Contrachapados Archena enpresarentzat ari zen lanean, Arabako Foru Aldundiaren azpikontrata. Bada, foru erakundearen aurrean mobilizatu gara, euskal gehiengo sindikalak deituta, lan heriotza hau eta aurten Euskal Herrian gertatutako 45. lan istripu hilgarriak salatzeko.
Ostiralean, Iruñera eramango dugu lan heriotzen odolustearen salaketa, Nafarroan egunotan izandako lan istripu lazgarrien harira. Kasu honetan, Nafarroako Parlamentuan egingo dugu elkarretaratzea, 11:00etan, euskal gehiengo sindikalak deituta ere.
Garbiñe Aranburu: “Indarkeria patronala”
Hamaika TBn egindako elkarrizketa batean egin ditu adierazpenok LABeko idazkari nagusi Garbiñe Aranburuk, Gasteizen gehiengo sindikalarekin batera atzo Zambranan hildako langileriaren heriotza salatzeko elkarretaratzearen ondoren eta Igantziko (Nafarroa) harrobian izandako beste laneko heriotza baten berri izan dugun egunean bertan. Harrobi honetan langile bat hil da materiala deskargatzen ari zen kamioi bat irauli ondoren. Gaur gertatutakoarekin, 46 dira Euskal Herrian urte hasieratik hildako langileak.
“Arazo larri baten aurrean gaude, askotan salatu izan duguna. Abuztua eta iraileko istripuen gorakadak ez dio koiuntura bati erantzuten, sakoneko arazoei erantzuten die. Horren atzean dauden arrazoiak askotan salatu izan ditugu. Hau guztia indarkeria patronala dela ulertu behar dugu, ekidin daitezkeen istripuei buruz ari gara. Laneko gaixotasunetan ere gorakada nabarmena ematen ari da”, adierazi du Aranburuk.
“Hori guztia prebentzio neurri egokiekin eta prekaritateari mugak jarrita ekidin daiteke. Guztiz onartezina dela iruditzen zaigu eta, batez ere, instituzioen arduragabekeria eta utzikerian jarri nahi dugu arreta, ez dutelako inolako neurririk hartzen egunero-egunero gure lantokietan gure lan-osasunaren urraketaren aurrean. Gure ekintza sindikalean prebentzio neurriak bete daitezen lana zorroztuko dugu eta, hortik harago, mobilizazioa bultzatzen jarraituko dugu bestelako neurriak har daitezen”, gaineratu du.
“Ez dira kausa naturalei egotzi ahal zaizkien heriotzak. Horregatik, are larriagoa suertatzen da horrelako datuak izatea. Gainera, kontuan izan behar da laneko heriotza bakoitzeko laneko gaixotasunen ondorioz hiltzen den langile kopurua ere biderkatu egiten dela. Laneko gaixotasunak ez dira estatistiketan agertzen. Heriotzera iritsi gabe ere laneko istripu larrien kopurua ere igotzen doa”.
“Beraz arazo sozial oso larri baten aurrean gaude eta ezin da, inondik inora, ontzat eman egoera hau betikotzea. Are gutxiago, berriro ere, krisi testuinguru batean erdian gaudenean eta ikusten dugunean patronalak ez duenean prebentzioan inbertitzearen aldeko apusturik egiten, azken batean, zigor gabe sentitzen delako. Eta horrek eramaten du horrelako istripuak patronalarentzat jasangarriak izatera eta guk ez dugu onartuko. Instituzioek bestelako erabaki batzuk hartu behar dituzte. Ikuskaritza lanak indartu behar dira eta horretarako bitarteko gehiago behar da. Eta ardura politikoak ere eskatu behar zaizkio patronalari eta bestelako neurriak ere har daitzeke, prebentzio neurriak betetzen ez dituzten enpresekin ez azpikontratatzeko inolako lanik edo diru publikorik ez emateko”, adierazi du LABeko idazkari nagusiak.
100 egun etxeko ospitalizazio zerbitzurik gabe Lizarrako osasun barrutian
Lizarrako etxeko ospitalizazio zerbitzua itxita dago oraindik, eta ez dago konponbiderako proposamen argirik. Zerbitzu hori duela hiru hilabete baino gehiago desegin zuten Yolanda Montenegro Lizarrako osasun barrutiko gerenteak eta Santos Indurain kontseilariak. Konponbide eta ekimen falta honek, halaber, Nafarroako herritar guztiei bidezko zaintza emateko interes faltaz ere esaten digu zer edo zer.
Iruñeko barrutian, etxeko ospitaleratzeak arinaldia ekarri die ohiko ospitaleratzeari eta etxean artatu zitezkeen pazienteei eta haien senideei; Lizarrakoan, berriz, senideen eta Garcia Orcoyen Ospitaleko barne-medikuntzako langileen gainean kargatu da presio asistentzial guztia. Gainera, presio horrek eragina izan du Oinarrizko Osasun Laguntzan. LABek eskatzen du berehalako neurriak hartzea eta zerbitzu hori berrezartzea; izan ere, orain 5. olatuak atsedenaldia duela dirudi, kopuruei dagokienez behintzat.
Egutegirik ez dagoenez, eta profesionalei Lizarrako etxeko ospitalizazioaren etorkizunari buruzko erantzunik eman ez zaienez, ez dago berehala irekitzerik; gainera, ez dago zerbitzua berriz abiatzeko berehalako asmorik. Lizarrako gerentziak eta Osasun Kontseilariak aipatzen duten profesional falta hori konpondu nahi dute barne-medikuntzako 7 fakultatibo espezialistaren oposizio-lehiaketaren bidez; horien destinoa Lizarrako osasun barrutia da (zerbitzu-eginkizunek eta “ezustekoek” ahalbidetzen baldin badute). 7 plaza horiek 2021eko urriaren 23an lehenbiziko oposizio-azterketa izango duten 16 plazen barruan egongo lirateke. Horri gehitu behar dizkiogu ondorengo izapideak (oposizioaldiaren behin-behineko eta behin betiko emaitza, lehiaketaldiaren behin-behineko eta behin betiko emaitza, azken emaitza, lanpostu hutsak aukeratzea, izendapen-proposamena eta plazak esleitzea). Kontuan hartuta aurreko prozesuak eta aldi berean egingo diren hautaketa-prozesuen kopurua, ondoriozta dezakegu ebazpena ez dela osatuko datorren urtearen hasiera baino lehen.
LAB sindikatuko kideok beti salatu izan dugu pribatizazio-estrategia ez dela tamaina handiko zerbitzuak ixtea edo langile gehiegi inplikatzen dituzten zerbitzuak ixtea (horiek ere egiten dira, baina). Aitzitik, osasun publikoaren kalitatea higatzeko estrategia garbi baten bidez egiten da, kalitate-plusa dakarten baliabideak ezabatuz; horrekin batera, larrialdi-zerbitzuak eta ospitaleratze-plantak masifikatu egiten dira, edo Oinarrizko Osasun Laguntzan arreta galdu egiten da.
Eskatzen diegu etxeko ospitalizazioak eragindako herritarrei eta profesionalei ez dezatela onartu “bigarren mailakoak” izatea; aldarrikatzen dugu osasun barruti guztiak hornitzea zerbitzu zein baliabide nahikoz, izan ere, sobera frogatua baitute eraginkorrak direla. Horrez gain, egoera horren erantzule egiten dugu, alde batetik, Yolanda Montenegro Lizarrako gerentea (ez baitie batere garrantzirik eman sindikatuen eta langileen salaketeei) eta, bestetik, Osasun Departamentua, Santos Indurain andrea buru duela (frogatzen ari baitzaigu ez dela gai izan UPNren garaitik ditugun gabeziak konpontzeko).
Industriaren trantsizioa nola ez den egin behar erakutsi digu Eusko Jaurlaritzak Arcelor Mittal Zumarragan
LABek komunikabideen bidez jakin du Eusko Jaurlaritzak Arcelor Mittal multinazionalari Zumarragan zuen lantokiko zati handiena erosi diola 7 milioi euroren truke. Adierazgarria da Eusko Jaurlaritzak ez jakinarazi izana bertan lanean dauden langileekin zer gertatuko den.
Eusko Jaurlaritzak propagandarekin ezkutatu nahi duen industria politika ezaren erakusle argia dela deritzogu eta Euskal Herriko industrian eman behar den eraldaketa nola ez den egin behar erakusten digu.
Hasteko gogoratu nahi dugu Espainiako lan erreformaren aplikazio bortitzaren aitzindarietako bat izan zela Arcelor Mittal Zumarragako lantokiaren itxiera. 300 lanpostu zuzen eta zeharkako 200 lanpostu desagertzea ekarri zuen bidegabeki. Prozesu horretan, Eusko Jaurlaritza lagun izan zuen multinazional indiarrak eta ez zuen inolako konpromisorik hartu itxieraren aurrean.
Itxiera gertatu zenean salatu genuen Arcelor Mittalek kutsatutako lurrak ez tratatzeko trikimailua zela altzairutegia biltegi moduan erabiltzea, eta denborak arrazoia eman digu: Herrigunetik gertu dauden kutsatutako lurrak bere horretan mantendu dira.
Orain, era onartezinean, Eusko Jaurlaritzak 7 milioi euro eman dizkio Arcelor Mittali lurren truke, eta multinazionalari dagozkion deskontaminazio lanak guztion artean ordainduko ditugu. Kaleratutako langileek beraiek, euren zergak ordaintzean, Arcelor Mittali dagokionaren zati bat ordainduko dute. Lan erreformaren bidez ehundaka lanpostu desagertzearen truke saria eman zaio Arcelor Mittali. 2021 urteko lehen 6 hilabeteetan 5.312 milioi euroko irabazi garbia izan duen Arcelor Mittal multinazionalari. Inolako konpromisorik eskatu gabe.
Lur horietan etorkizunean jarduera berriak egin ahal izatea ongi ikusten dugun arren, ez da onargarria Zumarragako herria eta eskualdean sekulako ondorioak utzi dituen itxiera bidegabearen erantzule den Arcelor Mittal horrela saritzea.
Industriaren trantsizioaren beharraz hitz egiten duten garaiotan, LABentzat egin behar ez den trantsizioaren eredua da Arcelor Mittal: langileak kaleratuak lan erreformaren erabilera perbertsoaz, eta instituzioak, enplegua babestu beharrean, bere gain hartu du enpresa jarduerak ingurumenean eragindako kalteen ardura.
Zumarragako alkateak aipatu duen duen balizko proiektu berriaren inguruan ez dute sindikatuekin inolako hartu emanik izan, eta LABek zuhurtziaz jaso du, ohikoa izaten ari baita horrelako iragarpenak arinkeriaz ematea.
Dena den, etorkizunean proiektu berririk ezartzeko aukerarik balego, LABentzat instituzioak ezin dira finantzaketa edo lur sailak eskaintzera mugatu. Inbertsoreei dagokie lan baldintzen, enpleguaren eta ingurumenaren inguruko bermeak eskatzea.
Enpresaburuei eta Nafarroako Gobernuari eskatu diegu benetako bultzada eman diezaiotela zahar egoitzen hitzarmen kolektiboaren negoziazioari
Nafarroako zahar egoitzen lehenbiziko hitzarmen sektorialaren aldeko elkarretaratzea egin dugu sindikatuok Iruñean, arratsaldean aurreikusitako negoziazio mahaiaren harira, patronalaren eta Nafarrroako Gobernuaren artekoa.
LAB, ELA, UGT eta CCOO sindikatuon oharra, mobilizazioa dela eta:
Joan den maiatzaren 18an Nafarroako Hirugarren Adinekoen Zentroen lehen sektoreko hitzarmenaren negoziazio-mahaia eratu zen. Uda igaro da eta negoziazio horretan ezin izan da aurrera egin ia ezer ez.
Gaur, helburu argi batekin kontzentratzen gara. Foru Komunitatean zehar 70 zentro baino gehiagotan banatutako 4.500 langile baino gehiagok uste dugu ezinbestekoa dela berehala gure hitzarmen kolektiboaren negoziazioari bultzada bat ematea gure lan-baldintzak eta zerbitzuaren kalitatea ahalik eta azkarren hobetzeko.
Joan den maiatzaren 25ean, sektoreko langileen 1.500 sinadura baino gehiago aurkeztu genizkion Nafarroako Gobernuari zuzeneko erantzukizuna baitu Gobernuak. Sinadura horiek langileen konpromisoa eta aldarrikapena erakusten dute Nafarroako hitzarmen propioa lortzeko eta horrela prekarietatetik urruntzeko.
Une honetan, Nafarroan, kudeaketa pribatuko enpresen esku daude zaintza profesionalizatuak, onura ekonomikoa lehenesten baitute pertsonen zaintzaren gainetik. Beharrezkoa da eredu publiko, doako eta unibertsal baterantz igarotzea esparru honetan.
Batez ere emakumeei dagokien zaintza-lana duindu behar dugu eta lortu nahi dugun hitzarmen kolektiboa, prozesu horretan, aurrerapausoa izango da langileei dagozkien eskubideak emateko.
Negoziazio-mahaian dauden LAB, ELA, UGT eta CCOO sindikatuek enpresaburuei eta Nafarroako Gobernuari eskatzen diegu benetako bultzada eman diezaiotela sektoreko hitzarmen kolektibo honen negoziazioari. Era berean, eskatzen diegu ahaleginak egin beharko luketela sektoreko langileen lan-baldintzak eta zerbitzua bera hobetzen amaituko duen negoziazioa bizkortzeko, horrek eragina izango baitu gure adinekoei ematen zaien laguntzaren kalitatean.
“In itinere” istripuak lan istripuak ere badira
Azkoienen 37 urteko langilea hil da moto istripuz lanera zihoala. 2021ean Euskal Herrian hildako 45. langilea da, horietatik 5 lanerako joan-etorrietan. Lan heriotzen odolusteak ez du etenik, azken egunotako lan heriotzak lekuko.
LAB sindikatutik gure elkartasuna eta babesa helarazi nahi diegu hildakoaren senide, lagun, eta lankideei. Argi daukagu lan istripuak ez direla zoriak edo kasualitateak sortuak, sistema kapitalistan ematen diren lan harremanen, prekarizazioaren, lan arautegiaren eta behin behinekotasunaren emaitza dira. 2020. urtean, 77 hildako izan genituen Euskal Herrian. 2021. urtean, gutxienez, 45 hildako ditugu jada. Bistan da ardura duten patronal eta instituzioek ez dutela neurririk jartzen osasuna eta bizitza galdu ez ditzagun.
Azpimarratu nahi dugu “In itinere” arriskuak enpresetako prebentzio planetan zein arrisku ebaluaketetan, lan arrisku bezala identifikatua egon behar duela, dagozkion neurri prebentiboak emanaz. Formakuntzak ere arrisku hau aintzat hartu behar duela eta beharrezko neurriak inplantatu behar direla.
Borroka sindikalari esker “in itinere” istripuek lan istripu kalifikazioa dute, honek eragina du prestakuntza eta gainerako eskubideetan. Beraz, horrelako istripuak ematean, bere larritasuna edozein izanik, enpresari eta mutualitateari betebehar horiek jakinarazi eta betearazi behar zaizkie.
LAB sindikatutik argi dugu, bizitza eta lan duinak behar ditugula. Lanetik onik eta bizirik bueltatzeko eskubidea dugu, eta jendarte osoarena den izurrite honekin bukatzeko bide bakarra borroka eta antolakuntza dira. Lan harremanen eta joku arauen aldaketa batetik etorriko da aldaketa, eredu berri bat gauzatu behar dugu, langileon bizitza eta osasuna lehenetsiko duen eredu bat.
Nafarroan azken egunetan 3. hildako langilea delarik, ELA, LAB, ESK, STEILAS, EHNE, HIRU eta CGTk Iruñean deitutako mobilizazioan parte hartzeko deialdia luzatu nahi genioke langileriari. Ostiralean izango da, irailaren 10ean, 11:00etan Nafarroako Parlamentu aurrean. Honi gehitu behar zaio asteazkenean, 12:00etan, Gasteizen egingo dugun elkarretaratzea.
Lan heriotzen arrazoiak ikertzeko eskatzen dugu; lan-baldintzak, erritmoak eta ustiapen ereduak, barne
LAB sindikatutik irmoki salatzen dugu Zambranan (Araba) baso lanetan ari zela gertatu den 38 urtetako langilearen heriotza. Hildakoa Castellongo Contrachapados Archena enpresarentzat ari zen lanean, Arabako Foru Aldundiaren azpikontrata. Azken heriotza honen aurrean, gehiengo sindikalak kontzentrazioa egingo du astezkenean, irailaren 8an, 12:00etan Arabako Foru Aldundiaren egoitzaren aurrean, Gasteizko Probintzia plazan.
Azken egunetan hil den hirugarren langilea da gaurkoa, abuztuaren 31n langile bat hil baitzen Iruñeko TRWn istripu ez traumatikoan eta irailaren 4an Gruas Burguiko 54 urtetatako R.L.R. hil zen Berriobeitin makina batek harrapatuta. Dagoeneko basogintza sektorean 6 langile hil dira aurten eta 45 langile dira, gutxienez, urte hasieratik lan istripuz Euskal Herrian hildakoak.
Lehenik eta behin, LAB sindikatutik gure babes eta elkartasuna adierazi nahi diegu hildako langilearen senide eta adiskideei.
Basogintza sektorean ematen ari den istripu tasa izugarriak hausnartzera garamatza. Arrisku altuko jarduera da berez, non makinaria astunaren erabilpena, baldintza klimatikoak, orografiak, etab arrisku nabarmenak sortzen dituen. Egungo basogintza eredu intentsiboak arrisku faktore gehiago sortzen ditu, bideragarritasun ekonomiko eskasak eragindako lan erritmoengatik, makinaria astun ez egokiaren erabileragatik edozein mendi malkarretan, aparteko ordu orokortuengatik, prebentzio planen integrazio ezagatik, etab.
Bereziki larria da egoera izan ere Arabako Foru Aldundia izan da lan horien promotorea eta azpikontrata kate batek eraginda heriotza ekarri du azken kate-begian, langile arruntean, hain zuzen.
Ramiro Gonzalez Arabako ahaldun nagusia da heriotza berri honen arduradun politikoa. Bere esku dago kontratazio pleguek lan segurtasun arauak betearazteko neurriak izatea, eta hauen kontrola eramatea eta betearaztea. Aldiz, pleguen malgutasunak hainbat azpikontratazio egitea baimendu du azken langile prekarizatuena bizitza galtzera iritsi arte.
Gaurkoan Araban egondako istripuaren arrazoiak ikertzeko eskatzen dugu; lan baldintzak, lan erritmoak, eta kontratazio pleguaren ezaugarriak. Ba al zegoen prebentzio arduradunik bertan? Erantzuleak seinalatu behar dira, politikoak zein teknikoak.
Kezkagarria eta asaldagarria iruditzen zaigu lan istripuak gero eta gehiago izatea urtez urte. Lan istripuen gorakada prekarizazio politikaren ondorio zuzena da, baita erakundeek lan osasunean egiten ez duten kontrol zehatzarena ere. Lan arriskuen prebentzioan behar diren neurriak hartuz gero, eta sortutako enplegua kalitatezkoa balitz, lan istripuek ez lukete zertan gora egin behar.
Instituzioei eta gobernuei beste aldera begiaratzeari uzteko eta behingoz lan osasun politikak errotik aldatzea exigitzen diegu, sarraski honen aurrean neurriak hartu eta lanean ematen diren istripuak ekiditzeko beharrezko diren politika errealak martxan jar ditzaten. Horretarako, interes ekonomikoen gainetik langileen segurtasuna eta bizitza bermatu behar dira.
LAB sindikatutik lanean eta borrokan jarraituko dugu langileon eskubideen, segurtasunaren eta osasunaren alde. Klase sindikalismoak erantzun irmoa eman beharra du, langileria eta gizarte osoa martxan jarriz. Horregatik, azken istripua salatzeko, dei egiten dugu langile klaseari antolatuko diren mobilizazioetan parte hartzera.
Ildo beretik, eredu justu eta langileen segurtasuna eta osasuna aintzakotzat hartuko duen marko propio baten beharra aldarrikatu nahi dugu.
Euskal Herriko Eskubide Sozialen Kartak eta Zaldibar Argitu-k borrokan jarraituko dugu gertatu zena jakin eta erantzukizun guztiak argitu arte
Zaldibarko kasuan fiskala eta akusazioak adostasunera iritsi direla jakin berri dugu eta horren aurrean, Zaldibar Argitu plataformak eta Euskal Herriko Eskubide Sozialen Kartak, lehenik eta behin familiari adierazi nahi diogu adostasun batera iristeko familiaren erabakia guztiz errespetatzen eta ulertzen dugula. Urte eta erdi oso gogorrak izan dira beraientzat eta oraindik ere sufritzen jarraitzen dute. Berriro ere elkartasuna adierazi nahi diegu eta argi utzi Zaldibarren gertatutakoa ez ahazteko eta erantzukizunak argitzeko hartutako konpromisoarekin jarraituko dugula.
Baina kasu hau aurrera eraman den modua salatu nahi dugu berriro ere. Uztailean Zaldibar Argitu eta Euskal Herriko Eskubide Sozialen Karta langileen eskubideen aurkako auzipide honetatik kanpo utzi gintuzten. Orduan salatu genuen inolako arrazoi juridikorik ez zegoela horretarako. Gainera, susmagarria da guztiz herri akusazio gisa kasutik kanpo utzi eta fiskaltzarekin adostasun batera iristea batera gertatu izana. Herri akusazio gisa onartu bagintuzten, ez dakigu zer gertatuko litzateken, baina adostasun batera iristeko akusazio guztiekin hitz egin behar da eta gu herri akusazio izanik gurekin ere adostu beharko lukete. Eta hasieratik hori saihestu nahi izan dutela dirudi.
Gainera, hilabete eskasean epaitegietako kasu bat itxi eta zabortegia bera ere itxi dute. Badirudi denboran ongi antolatuta zegoela dena azkar egitea eta gainera oporraldian. Hau ere zarata gutxi atera nahi denean Eusko Jaurlaritzak erabiltzen duen trikimailua izan ohi da.
Gertatutako ikusirik, salaketa irmoa egin nahi dugu. Herritarron parte hartzea eta egia ezagutzea oztopatzen aritu dira. Baina langilen eskubideen aurkako delituaren auzia laister itxiko den arren, oraindik ere ingurumen delitua egon den epaitzea falta da eta kasu horretan herri akusazio gara. Hasieratik hartu genuen Zaldibarren gertatutakoa argitu eta erantzukizun guztiak, baita politikoak ere, argitzeko konpromisoa. Eta horretan jarraituko dugu, egia jakin eta benetan justizia egin dadin.
Langileak, osasuna eta erantzukizunak ORAIN!
Albiste txarra da epaitegiak ezinbesteko ateak itxi nahi izatea Osakidetzako EPEan gertatutakoa argitzeko
LABentzat ondorio larriak izango lituzkeen akatsa izango litzateke filtrazioen gaia sekretuak jakinaraztearen delitu bakar batera murriztea. Ez dugu konpartitzen elementu diskordante batzuek mundu guztia alde batera utziz jarduten zutenaren ideia. Alderantziz, ziur gaude Osakidetzako zuzendaritza izan dela filtrazioak bermatzeko estrategia eraginkorra diseinatu duena, baita bere inpunitatea ere. Zuzendaritza hori izan da kezko gortinak sortu dituena praktika ustel hori ezkutatzeko.
Gure ustean, EPEaren diseinu eta plangintzak, besteak-beste, jarduera feudal irregularrak iraunarazteko helburua dute, zuzenbidezko estatu batean tokirik ez duten praktikak. Harrigarria da ere zuzendaritzaren inputazioa eskatzen duen akusazioaren alde bakarra LAB izatea.
Eremu publiko eta pribatuaren arteko desberdintasuna ezinbestekoa da. Eremu publikoko kontratazioa berdintasun, merezimendu eta gaitasun printzipioetan oinarritu behar da, eta ezein epaimahaik ez luke onartu behar irizpide edo kidetasun pertsonalen zein politikoen arabera taldeak modu irregularrean eratzea.
Instrukzio fasearen helburua gertakariak argitzeko elementuak biltzea da, eta egileak identifikatzea. Hasierako salaketatik hiru urte baino gehiago pasa ostean, argitu beharreko hainbat zalantza daude eta haien artean nabarmentzen da jakinarazi berri den autoan erantzunik eman ez izana EPEari gardentasun-itxura emateko antolaketari, Osakidetzak EPE honen erabateko kontrol geroratua zuen arren.
Epaitegiak gertakariak argitzeko ezinbestekoak diren hainbat ate itxi nahi izatea berri txarra da, dagokion helegitearen bitartez zuzentzen saiatuko garena.