2026-01-25
Blog Page 380

Oso ontzat jo dugu Huerta de Peraltako enpresa ituna berritu izana, bi urteko indarraldiarekin eta aurrera-eragin mugagabearekin #LortuDugu

Bederatzi hilabete baino gehiagoko negoziazioaren, batzar ugariren eta hainbat mobilizazioren ondoren, abenduaren 16an, enpresako zuzendaritzak eta langileen legezko ordezkaritzak akordio bat sinatu zuten, langileen aldarrikapen nagusi guztietan aurrerapenak jasotzen dituena. Hain zuzen ere, LAB sindikatuak oso ontzat jotzen du lorturiko akordioa aurrerapenak sakonak direlako bere aldarrikapen plataformako hiru baldintza oinarrizkoetan: soldaten hobetzean, bizi kalitatearen hobetzean eta enpresarekiko harremanen hobetzean.

Arlo ekonomikoan, Nafarroako Nekazaritza eta Abeltzaintzako Hitzarmenaren gainetik dagoen soldata-igoera sinatu da, eta aurrera-eraginean zehar ere langileen erosteko ahalmena bermatzen da, soldatak aurreko urteko KPIarekin igoko baitira sektorean soldata-igoerarik ez badago. Gainera, mekanismoak ezarri dira aparteko orduak ekitatez banatzeko eta haien kokapena zuzena ez dela uste dutenen kategoriak aitortzeko.

Lanaldiari dagokionez, bi ziren eskatzen ziren funtsezko gaiak: astelehenetik ostiralera bitarteko lanaldi arrunta eta malgutasuna mugatzea. Lehenengoari dagokionez, 2022an lanaldi berria ezarriko da, eta larunbatetan aparteko orduak egingo dituzte horretarako izena emandako boluntarioek, urte osoan fabrikan eta landa eremuan produktibitate txikieneko garaian (zazpi hilabete eta erdi). Atal horretan, nahitaezko larunbatak plus batekin konpentsatuko dira, eta ogitartekorako denbora hobetuko da benetako lantzat hartuz. Malgutasunari dagokionez, goranzko malgutasuna ezabatzen da, urteko gehiegizko lanaldia eta egutegitik kanpoko denbora oro aparteko ordu gisa zenbatuz, eta Lan Erreformak enpresei eman zien lanaldiaren banaketa irregularraren % 10 baliogabetuz.

Itunak, halaber, beste alderdi gatazkatsu batzuk arautzen eta hobetzen ditu, hala nola oporrak eskatzeko eta emateko prozedura eta medikuaren kontsultategietara joateko lizentziak, eta ABLEen bidezko kontratazioa gehienez ere 6 hilabetera mugatzen du ―eta horiek gaindituta, enpresak langileei kontratu finkoa egiteko betebeharra hartzen du―. Aldizkako bilera finkoak ere ezartzen dira, itunaren betetze-mailaren jarraipena egiteko eta sor daitezkeen gatazkak konpontzeko, eta maiatzean enpresaren eta plantillaren arteko komunikazio-moduari buruz adostutakoa jasotzen da.

LABek, negoziazioaren hasieratik eta langileen batzarrak onartutako aldarrikapen-plataformaren prestaketan, hiru helburu ezarri zituen itun honetarako: soldata hobetzea, bizi-kalitatea hobetzea eta enpresarekiko harremanak hobetzea. LABen ustez, aurrerapen handiak egin dira hiru alderdietan eta, horregatik, LABek akordioaren gainean egiten duen balorazioa oso ona da; gainera, azpimarratu nahi du lortu den guztia langileen batasunari, mobilizatzeko gaitasunari, erabakitasunari eta horren alde borrokatzeko prestasunari esker lortu dela. Zorionak!

Azkenik, LABek deitoratu nahi du enpresako zuzendaritzak hainbeste denbora behar izatea  ikaragarri zentzuzkoak ziren proposamen batzuk onartzeko, eta berriz ere onarpen hori azken unean egin duela, Huerta de Peraltako langileen ekintza sindikalak eragindako presioaren ondorioz.

Arantzazuko adierazpena babestu du Garbiñe Aranburu idazkari nagusiak

Gure Esku dinamikak agerraldia egin du Oñatin, Arantzazuko Gandiaga Topagunean, erabakitzeko eskubidea lege bilakatzearen alde. Adierazpen bat aurkeztu dute norabide horretan, eta arlo desberdinetako hainbat ordezkariren atxikimendua jaso du dokumentuak, LABeko idazkari nagusi Garbiñe Aranbururena, kasu. Hain zuzen ere, idazkari nagusiak Oñatiko agerraldian bertan parte hartu du, burujabetzaren aldeko ekimenari babesa emateko.

Garbiñe Aranburu: “Presoen aferan gainditu beharreko bidea azkarrago jorratuko dugu mobilizazio soziala areagotuz gero”

Euskal presoen eskubideen aldeko mobilizazio eguna izan dugu Euskal Herrian. Hain zuzen ere, Sarek antolatutako Izan Bidea dinamikaren baitan, sindikatuok elkarretaratzeak egin ditugu Bilbon eta Donostian. Iruñean, berriz, mobilizazio propioa egin du LABek. Mobilizazio hauek guztiak baliatu ditugu urtarrilaren 8an Bilbon (17:00, La Casilla) deitutako manifestazioarekin bat egiteko.

Bilboko ekimenean, LABeko idazkari nagusi Garbiñe Aranburuk adierazi du bertan bildutako sindikatuok (LAB, ELA, UGT, ESK, STEILAS, CGT-LKN, CNT, EHNE, HIRU eta ETXALDE) konpromisoa hartu dugula gure ekarpena egiteko gatazkaren ondorioekin amaitzeko, bizikidetza demokratikoa oinarri; presoen afera, kasu. “Egoerak presoei aplikatzen zaien salbuespeneko espetxe-politika gainditzea eta ezabatzea eskatzen du. Urte hauetan aurrerapausoak eman dira, batez ere urruntze eta sakabanaketa politikari amaiera emateko. Baina, gaur egun oraindik bide luzea dago egiteko, larriki gaixo daudenak lehenbailehen askatu behar dira, zigorren konputoa aplikatu behar da, eta asko dago egiteko gradu-progresioa eta kartzelatik garaiz ateratzea errazteko. Era berean, ezin dugu ahaztu motxilaren haurrek pairatzen duten errealitatea”.

Era berean, Garbiñe Aranbururen hitzetan, “sindikatu bat garenez, eta lan-mundua gure ekintza-gune nagusia denez, nabarmendu nahi dugu beharrezkoa dela kartzelatik atera diren pertsonak berriro laneratzea”.

Idazkari nagusiaren esanetan, “azken urteotako aurrerapenak ezin dira ulertu jendarteak egindako presiorik gabe, eta oraindik ere gainditu beharreko bidea azkarrago jorratuko dugu mobilizazio soziala areagotuz gero. Horregatik, gaurko eguna aprobetxatu nahi dugu datorren urtarrilaren 8ko manifestazioan parte hartzeko deia egiteko”.

Babesa Antton Troitiñoren senideei

Larriki gaixo zen Antton Troitiño hil egin da. LAB sindikatutik gure elkartasun eta babesa helarazi nahi diegu haren senide eta hurbilekoei eta euskal presoei. Osailaren 5ean utzi zuten aske Troitiño, gaixotasun sendaezina zuela eta. Larriki gaixo egonda ere, az- kenera arte espetxean izan zuten eta kaleratzea lortzeko oztopo ugari gainditu behar izan zituen. Espetxe politika ankerrak eragin zuzena izan du haren heriotzean.

Euskal gehiengo sindikaletik hiriburuetan mobilizatuz presoen eskubideen aldeko aldarri bateratua egin eta ordu gutxira iritsi zaigu Troitiñoren heriotzaren berri. Gaur eguerdiko mobilizazioetan esandakoan berresten gara, salbuespenezko espetxe politika amaitu beharra dago eta euskal presoak etxeratze bidean jarri beharra dago, salbuespenezko espetxe politikak presoen osasunean eta bizitzan eragin zuzena du, salbuespenezko espetxe politikak hil egiten du. Honekin guztiarekin amaitu eta euskal presoak etxera bidean jarri behar ditugu

30 urtetik gora eman ditu Troitiñok espetxean. Mendeku politikaren ondorio da bizi osorako espetxe zigorra, euskal preso politikoei ezartzen zaiena. Estatu bortizkeria praktikan jarri dutenei zigorgabetasuna eman zaien bitartean, hil arte espetxean izatera kondenatu dituzte euskal preso politiko asko eta asko.

Pertsonak suntsitzen dituen kartzela politika krudel honekin amaitu beharra dago. Gaixo diren presoak ezin dira aske utzi etxean hiltzeko; euskal presoek bizitza duinerako eskubidea dute, osasuntsu bizitzeko, eta gaixotuz gero, gaixotasuna gainditu eta bizitzen jarraitzeko.

Ezinezkoa da hori egungo salbuespenezko espetxe politikarekin, ezinezkoa, gaur espetxeetan dituzten baldintzetan. Horrekin amaitzearekin batera, gaur premiaz eskatzen dugu larriki gaixo diren presoak berehala eta baldintzarik gabe aske uztea eta preso guztiak Euskal Herriratzea. Aldarrikapen honen inguruan eragileon artean adostasunak eraiki eta langile eta herritarrak aktibatzen jarrai dezagun.

Bat egiten dugu deituko diren mobilizazioekin eta dei egiten diegu langileei hauetan parte har dezaten.

Etxean eta bizirik nahi ditugu.

Arrazakeriaren aurkako sindikalismorantz abiatu gara!

Abenduaren 18a Pertsona Migratuen Nazioarteko Eguna da. Honen testuinguruan, LAB sindikatuak pertsona horiek bizi dituzten diskriminazio eta indarkeria anitzak salatzen ditu, migrazio-prozesuan zehar jasaten dituztenak, eta baita eskura ditzaketen enplegu-mota eta -baldintzetan zein bizi-egoeretan eragiten dutenak ere.

Irungo muga militarizatuan zazpi heriotza egin dira 2021 honetan. Horiek guztiak Afrikako herrialde eta herri desberdinetako pertsonak dira, Europa gotorlekura bidean, bizi-aukera hobeen bila.

Migrazio-ibilbideek zeharkatzen duten lurraldea izateaz gain, milaka pertsona migratu eta arrazializatuk beren bizitza hemen, Euskal Herrian, egitea erabakitzen dute. Bizilagunak dira, eta funtsezko enpleguak betetzen dituzte: Arrantza, elikagai-industria eta kontserba-industriak, zuhaitzak moztea, landa-lana eta baratzeak, garbiketa, birziklapena eta konpostajea, banaketa, logistika, eraikuntza, merkataritza, ostalaritza, zaintzak egoitzetako zaintza, etxeko enplegua edo etxez etxeko laguntza. Gehienak, langile prekarizatuak, gure herria sostengatzen duen erreserbako armada baten parte izanik lan-baldintza are okerragoetan eta lana gainditzen duten urraketak jasaten.

Asko dira makinaria hipokrita eta odoltsu honen aurpegiak. Sistema arrazista, klasista, matxista eta kolonialki egituratua, hau erakundeek, legeek, administrazioek, gorputz polizialek eta gizarte-harremanek elikatua. Horregatik, gaur berriro ere pertsona guztiak erregularizatzea eskatzen dugu, eta Europako migrazio-politika bidegabea eta kriminala eta Euskal Herrian ematen den hauen itzulpena salatzen dugu.

LABen badakigu zor historiko bat daukagula. Horregatik abiatu dugu LAB sindikalismo antirrazista baterantz. Garrantzi handiko apustu estrategikoa da, sindikatu gisa arrazakeriaren aurkako betaurrekoak janzteko, atzerritartasuna eta migrazioa lantzeko eta langile guztientzat tresna izateko, sindikatuaren maila eta dimentsio guztiak eraldatzeko asmoarekin.

Asko dugu ikasteko eta desikasteko. Irmotasunez eta ilusioz, langile migratu eta arrazializatuekin batera, eta pertsona migratu eta arrazializatuen erakunde eta kolektibo sozialetatik hurbil arituko gara, herri eta sindikatu gisa koherenteago egiten gaituzten justizia eta berdintasun bide horiek elkarrekin ehunduz.

Gora arrazismoaren aurkako borroka! Atzerritarren legeari ez! Eskubide guztiak pertsona guztientzat!

Gipuzkoako helduen egoitzetako langileak kalera irten dira berriro, hitzarmen duin baten defentsan

Helduen egoitzetako langileak borrokan dira. Bizkaian greba egin zuten asteartean; Nafarroan, asteazkenean, greba iragarri zuten urtarrilerako helduen arreta bermatzen duen sektorean; eta Gipuzkoan, beste greba egun bat egin dute ostiralaren etorrerarekin.

Hain zuzen ere, Gizarte Politiketako egoitza aurrean mobilizatu gara goizean, Aldundiko arloko diputatu Maite Peñari bilera eskaera egiteko, eta Gipuzkoako Foru Aldundiaren jauregiaren aurrean elkartu gara eguerdian.

Helduen egoitzetako egoera jasanezina da eta ezinbestekoa da urgentziazko irtenbide bat bilatzea berandu baino lehen. Gehiegizko lan kargek ezinezko bihurtzen dute egoilarrek behar eta merezi duten kalitatezko zaintza zerbitzua jasotzea. Gainera, herrialdeko lan hitzarmen kolektiborik ez egoteak diru publikoz finantzatutako zerbitzu publikoa eskaintzen duten langileen artean lan baldintza ezberdinak eta soldata arrakala izugarriak sortzea ere ekarri du berekin. Halaxe salatu dugu egunotan, eta aldarri berak egin ditugu greba egunean.

Prekaritatearen kontrako akordioa lortu da Urkabe Benetanen, borrokari esker #LortuDugu

Akordioa lortu da Oreretan kokatua dagoen Urkabe Benetan enpresan, mobilizazio eta lanuzteetan parte hartu duten langileei esker. Izan ere, 4 orduko lanuzte arrakastatsuaren ondorioz, enpresak negoziatzeko erabakia hartu zuen eta langileen batzarrak lanuzteak eten eta negoziatzeko erabakia hartu zuen.

Batzarrean onartutako proposamena enpresari luzatu genion, eta negoziazio zail eta gogor baten ondoren aurreakordioa lortu genuen. Baina guztiz tamalgarria izan da langile batzarrak enpresa batzordeari eman zion mandatua alde batera utziz, negoziaketan parte hartu ez duen ELAren jarrera, LABi utzi baitio negoziaketako ardura osoa.

Urkabe Benetango prekarietatearen kontrako urrats garrantzitsua eman da, ABLEn erabilera mugatu baita. Akordioak jasotzen du soldata igoerak 2021erako KPI+%0,25, 2022rako KPIa, 2023rako KPI+%0,5 eta 2024rako KPI+0,25 izango direla, kategoria baxuenean dauden langileei zuzenean kategoria igoko zaie. Gainera, bertan behera gelditu dira enpresak inposatu nahi zituen soldata igoeretarako baldintzak.

Atzo, abenduak 16, langile batzarrak proposamena ontzat ematea adostu zuen, parte hartutako 71 langileetatik 59 langilek aurreakordioaren aldeko bozka eman zuten eta beste 5 langilek aurkako bozka eman zuten.

Beste behin ere, argi geratu da langile batasunak eta borrokak fruituak ematen dituela.

EAEko eskola-jangelen lizitazio berriak: Hezkuntza Saila gehiago kezkatu da etorkizuneko enpresa esleipendunez, langile eta ikasleen etorkizunaz baino

LAB sindikatuak behin baino gehiagotan salatu du publikoki Jokin Bildarratzen Hezkuntza Sailari ez zaizkiola batere axola eskola-jantokietako langileak eta ikasleak, eta hala erakutsi du beste behin ere garraiatutako janaria duten ikastetxe publikoetako eskola-jantokietarako lizitazio berrietan.

Ikasturte honen hasieran, LAB sindikatuak jendaurrean salatu zuen Hezkuntza Sailak jantokien funtzionamenduari buruzko zirkular berri bat argitaratu zuela 2021-2022 ikasturte honetarako. Erabaki hori aldebakarrekoa izan zen berriz ere, eta ez zituen inondik inora jasotzen sektoreko langileen aldarrikapen nagusiak: ratioen jaitsiera, lanaldien igoera eta langile gehiagoren kontratazioa, bai eta kalitatezko zerbitzua eman ahal izateko ematen den denbora ere. Beraz, ratioak orain artekoak izango dira.

• Begirale bat bigarren hezkuntzako 45 ikasleko (12-15 urte). • Begirale bat lehen hezkuntzako 37 ikasleko (6-11 urte).
• Begirale bat haur-hezkuntzako 15 ikasleko (3-5 urte).
• Begirale bat 2 urteko 9 ikasleko.

LAB sindikatuak beti defendatu izan du eskolako jantokia ikasten eta hezten jarraitzen den ikastetxeko beste gune bat dela. Eskola-jantokia funtsezkoa da ikasleek beren etapa akademikoan jasotzen duten hezkuntza integralean, 0 urtetik derrigorrezko hezkuntza amaitu arte, eta argi dago Jokin Bildarratzentzat eta bere sailarentzat eskola-jantokia beste zerbitzu osagarri bat dela.

Ratioak aldatu nahi ez izateaz gain, hezkuntza-premia bereziak dituzten ikasleen ardura jantokiko begiraleek eurek hartzea nahi dute; hau da, egungo funtzioez gain, begiraleek gaur egun ikasgelako hezkuntza-laguntzako langile espezialistei dagozkien funtzioak betetzea.

Lizitazio berrietan, enpresa esleipendunek eginkizun horiek betetzeko prest dauden jantokiko begiraleen zerrenda bat izan beharko dute, eta Berritzeguneak emandako prestakuntza jasoko dute, gutxienez 10 orduko on-line ikastaro baten bidez. Oso argi daukagu, ikasgelako laguntzako langile espezialistek egon behar dutela jantokiko orduan hezkuntza-premia bereziak dituzten ikasleekin, gaur egun egiten ari diren bezala.

Hezkuntza Sailak zerbitzu publiko bat pribatizatu nahi du. Zerbitzu hori catering-enpresen esku uzten du, jantokietako azpikontratatutako langileen bitartez autismoaren, adimen-desgaitasunaren eta osasun mentaleko zailtasunen ondorioz ezaugarri eta behar espezifikoak dituzten ikasleen ardura har dezaten, besteak beste, pleguetan adierazten den bezala. Azken batean, Jokin Bildarratz Hezkuntza sailburuak euskal eskola publikoa pribatizatzen jarraitu nahi du.

Bestalde, Eusko Jaurlaritzak hezkuntza-eragileekin izandako topaketetan jakinarazi zuen lote-kopurua handituko zutela, enpresa txikiek lizitazioetara sartzeko aukera izan zezaten. Errealitatea besterik ez da, eta adibide argia da Araban, non EAJren aldeko enpresa bakar batek hiru loteekin geratzeko aukerak argiak diren; izan ere, horietako bat Gasteiz osoa litzateke, 10.000 bazkaltiar inguru, eta beste biak ez lirateke 1.000 bazkaltiarretara iritsiko. Hala, Bizkaian

eta Gipuzkoan bi enpresak eraman lezakete monopolioa lurralde bakoitzean. Kontuan izan behar da Bizkaian bost enpresak kudeatzen dituztela gaur egun eskola-jantokiak.

Ezin dugu ahaztu janariak egiteko erabiltzen diren elikagaien jatorriak duen garrantzia (ekologikoak eta 0 km), baizik eta elikagaiak non egiten diren. Ikastetxe guztiek sukalde bat izan beharko lukete janaria ikastetxean bertan egin ahal izateko. Eskola eta guraso elkarte askok eskatu diote Hezkuntza Sailari sukaldea in situ izatea ikastetxean bertan kozinatu ahal izateko, eta erantzunaren zain edo, gutxi batzuk, obrei ekiteko zain daude. Bestalde, ez dakigu zergatik ez dituzten lizitaziora atera sukaldea in situ duten zentroak.

Hori esanda, LAB sindikatuak Jokin Bildarratz Hezkuntza sailburuari euskal eskola publikoaren alde bakarreko bidea eta pribatizazioaren bidea uzteko eta langileen ordezkariekin 2000ko martxoaren 22ko Agindua eta EAEko eskola- jantoki publikoak arautzen dituen administrazio eta zerbitzuetako sailburuordearen zirkularra negoziatzeko eskatzen dio.

LAB sindikatuak behin baino gehiagotan salatu du publikoki Jokin Bildarratzen Hezkuntza Sailari ez zaizkiola batere axola eskola-jantokietako langileak eta ikasleak, eta hala erakutsi du beste behin ere garraiatutako janaria duten ikastetxe publikoetako eskola-jantokietarako lizitazio berrietan.

Ikasturte honen hasieran, LAB sindikatuak jendaurrean salatu zuen Hezkuntza Sailak jantokien funtzionamenduari buruzko zirkular berri bat argitaratu zuela 2021-2022 ikasturte honetarako. Erabaki hori aldebakarrekoa izan zen berriz ere, eta ez zituen inondik inora jasotzen sektoreko langileen aldarrikapen nagusiak: ratioen jaitsiera, lanaldien igoera eta langile gehiagoren kontratazioa, bai eta kalitatezko zerbitzua eman ahal izateko ematen den denbora ere. Beraz, ratioak orain artekoak izango dira.

• Begirale bat bigarren hezkuntzako 45 ikasleko (12-15 urte). • Begirale bat lehen hezkuntzako 37 ikasleko (6-11 urte).
• Begirale bat haur-hezkuntzako 15 ikasleko (3-5 urte).
• Begirale bat 2 urteko 9 ikasleko.

LAB sindikatuak beti defendatu izan du eskolako jantokia ikasten eta hezten jarraitzen den ikastetxeko beste gune bat dela. Eskola-jantokia funtsezkoa da ikasleek beren etapa akademikoan jasotzen duten hezkuntza integralean, 0 urtetik derrigorrezko hezkuntza amaitu arte, eta argi dago Jokin Bildarratzentzat eta bere sailarentzat eskola-jantokia beste zerbitzu osagarri bat dela.

Ratioak aldatu nahi ez izateaz gain, hezkuntza-premia bereziak dituzten ikasleen ardura jantokiko begiraleek eurek hartzea nahi dute; hau da, egungo funtzioez gain, begiraleek gaur egun ikasgelako hezkuntza-laguntzako langile espezialistei dagozkien funtzioak betetzea.

Lizitazio berrietan, enpresa esleipendunek eginkizun horiek betetzeko prest dauden jantokiko begiraleen zerrenda bat izan beharko dute, eta Berritzeguneak emandako prestakuntza jasoko dute, gutxienez 10 orduko on-line ikastaro baten bidez. Oso argi daukagu, ikasgelako laguntzako langile espezialistek egon behar dutela jantokiko orduan hezkuntza-premia bereziak dituzten ikasleekin, gaur egun egiten ari diren bezala.

Hezkuntza Sailak zerbitzu publiko bat pribatizatu nahi du. Zerbitzu hori catering-enpresen esku uzten du, jantokietako azpikontratatutako langileen bitartez autismoaren, adimen-desgaitasunaren eta osasun mentaleko zailtasunen ondorioz ezaugarri eta behar espezifikoak dituzten ikasleen ardura har dezaten, besteak beste, pleguetan adierazten den bezala. Azken batean, Jokin Bildarratz Hezkuntza sailburuak euskal eskola publikoa pribatizatzen jarraitu nahi du.

Bestalde, Eusko Jaurlaritzak hezkuntza-eragileekin izandako topaketetan jakinarazi zuen lote-kopurua handituko zutela, enpresa txikiek lizitazioetara sartzeko aukera izan zezaten. Errealitatea besterik ez da, eta adibide argia da Araban, non EAJren aldeko enpresa bakar batek hiru loteekin geratzeko aukerak argiak diren; izan ere, horietako bat Gasteiz osoa litzateke, 10.000 bazkaltiar inguru, eta beste biak ez lirateke 1.000 bazkaltiarretara iritsiko. Hala, Bizkaian eta Gipuzkoan bi enpresak eraman lezakete monopolioa lurralde bakoitzean. Kontuan izan behar da Bizkaian bost enpresak kudeatzen dituztela gaur egun eskola-jantokiak.

Ezin dugu ahaztu janariak egiteko erabiltzen diren elikagaien jatorriak duen garrantzia (ekologikoak eta 0 km), baizik eta elikagaiak non egiten diren. Ikastetxe guztiek sukalde bat izan beharko lukete janaria ikastetxean bertan egin ahal izateko. Eskola eta guraso elkarte askok eskatu diote Hezkuntza Sailari sukaldea in situ izatea ikastetxean bertan kozinatu ahal izateko, eta erantzunaren zain edo, gutxi batzuk, obrei ekiteko zain daude. Bestalde, ez dakigu zergatik ez dituzten lizitaziora atera sukaldea in situ duten zentroak.

Hori esanda, LAB sindikatuak Jokin Bildarratz Hezkuntza sailburuari euskal eskola publikoaren alde bakarreko bidea eta pribatizazioaren bidea uzteko eta langileen ordezkariekin 2000ko martxoaren 22ko Agindua eta EAEko eskola- jantoki publikoak arautzen dituen administrazio eta zerbitzuetako sailburuordearen zirkularra negoziatzeko eskatzen dio.

Osakidetzaren lehen mailako arretaren egoera jasanezina dela salatu dugu sindikatuok

LAB, SATSE, ELA, CCOO eta UGT sindikatuon oharra:

Osakidetzako lehen mailako arretaren egoera jasanezina da, bai langileentzat, bai herritarrentzat. Pandemiak are gehiago tenkatu du lehen ere hilzorian zegoen asistentzia-maila horren egoera; izan ere, arazoak egiturazkoak dira, eta egungo osasun-krisia baino askoz sakonagoak eta zaharragoak. Hala ere, pandemia hau, kolektiboaren lan-baldintzak eta herritarrei eskaintzen zaien asistentzia-kalitatea are gehiago prekarizatzeaz gain, Osakidetzak murrizketak aplikatzeko eta pazienteak osasun publikora iristea zailtzeko aitzakia ere bihurtu da.

Horrek guztiak, planifikaziorik, errefortzurik eta inbertsiorik ezarekin eta pandemiaren kudeaketak eragindako lan-karga handitzearekin batera, soken aurka jarri du Lehen Mailako Arreta. Lehen Arreta eraisteko programatutako estrategiak aurrera jarraitzen du, eta Osakidetzak COVID 19arekin egiturazko defizita estaltzen jarraitzen du.

Pandemiaren aurretik, langileek hiru greba egun egin zituzten 2019an, inbertsio faltagatik, irisgarritasun-murrizketengatik, zerbitzuen eskaintzarik ezagatik eta profesionalen eskasiagatik. Osakidetzak, orduan, Lehen Mailako Atentzioko Estrategiaren dokumentu bat jarri zuen mahai gainean, okerra eta nahikoa ez zela esan genuena, LMAren arazo handian sakontzen ez zuelako: azken hamarkadetako inbertsiorik eza. Baliabide materialak eta profesionalak falta dira, eta, batez ere, apustu argia egin behar da Lehen Mailako Arreta Zerbitzuak osasun-sistema publikora sartzeko atearen papera berreskura dezan.

Denborak arrazoia eman besterik ez digu egin, estrategia hartatik bi urtera egoerak okerrera egin baitu. Pandemiaren aurretik eta bitartean konponbiderik ez egoteak agerian uzten du ez zegoela aurreikuspenik, eta ez zegoela benetako borondaterik LMAren alde egiteko.

Horren guztiaren adibide ona da langileak seigarren olatuari aurre egiteko erabiltzen ari diren baliabiderik, antolaketarik eta plangintzarik eza. Lehen olatua izan eta urte eta erdira, osasun urria, nekatua eta baliabiderik gabea daukagu. Kutsatzeen maila altuak eta azken asistentzia-murrizketek (kontsultak etetea, proba diagnostikoak, telefono bidezko arretari eustea, etab.) hori erakusten dute: plantillak %60 inguruko behin-behinekotasun-tasa du; urrian indartze-kontratuak amaitu ziren; arakatzaileen kopurua erdira jaitsi da; LMko erizaintza txertaketa-taldeei aurre egiteko mobilizatzen ari dira txertaketa gune nagusiak kendu ondoren; Profesionalen agendak gainezka daude; bajak, oporrak eta bestelako absentziak ez dira ordezten; herritarrei telefono bidezko arreta emateak, Osasun Sailaren informazio eta koordinazio faltarekin batera, egunero telefono lineak eta Pazientearen Arretarako mostradoreak gainezka uzten ditu; PACen arreta-ordutegiak ixteak edo murrizteak, eta abar luze batek, profesional askoren pazientziarekin amaitu du, eta Osakidetzatik alde egitea erabaki dute askok, beste aukera profesional batzuen bila. Gizartea ere nekatuta dago, izan ere, presentzialtasunik eza ezartzen da, eta horrek bereziki kalte egiten die kolektibo ahulenei eta teknologiarako sarbide txikiagoa dutenei.

Zoritxarrez, eta egoera kezkagarria izan arren, Eusko Jaurlaritzak ez du urratsik egin aipatutako arazo larriak konpontzeko. Eusko Jaurlaritzak 2022rako aurkeztu berri duen Aurrekontuen Lege Proiektuak osasun arloko inbertsio bat aurreikusten du, 2021ean benetan gastatutakoa baino 16 milioi euro gutxiago gastatzea ekarriko duena.

Premiazkoa da Lehen Hezkuntzaren arazo larriak konpontzea: aurrekontua handitzea EBren parera iritsi arte (BPGaren %7); plantillak berehala indartzea eta giza baliabide nahikoak ematea kategoria guztietan, lanpostu berriak sortuz (1.000 plaza gehiago behar dira); aldi baterako milaka langileak finkatzea eta gehiegizko aldi baterako kontratazioarekin amaitzea; lan-kargak arrazionalizatzea eta absentzia guztiak lehen egunetik ordezkatzea. Azken batean, Lehen Mailako Arreta lehenesten eta indartzen duen estrategia bat behar da, hamarkada bat baino gehiago daramatzan desegitearekin kontrajarrita.

Deskribatutako egoera salatzeko eta berehalako konponbide errealak eskatzeko, SATSE, ELA, LAB, CCOO eta UGT sindikatuek elkarretaratzeak deitu ditugu abenduaren 22rako Osakidetzako Lehen Mailako Arretako osasun-zentro guztietan, 13: 00etan.Era berean, ildo berean lan egiten duten plataforma eta mugimenduei dei egiten diegu mobilizazioa babes dezaten eta aurrerantzean elkarrekin lan egin dezagun egoera hau iraultzeko.

Kontzentrazioak amaitzean hedabideen aurrean hitz egingo da hurrengoko zentroetan:

Bizkaian: Basurtoko osasun zentroan

Gipuzkoan: Amaraberri zentroan

Araban: Olagibel Zentroan

Mobilizazioa inoiz baino beharrezkoagoa da.

Bizkaiko eraikin eta lokaletako garbitzaileak kalera irten dira berriro

Bizkaiko garbiketa sektorean soldata-arrakala gainditzeko mobilizazioak egiten ari gara, ELA eta ESKrekin batera. Asteroko mobilizazio dinamikaren barruan, martxa bat egin dugu Sestaotik Portugaleteraino. Datorren asteazkenean, abenduaren 22an, manifestazio nagusia egingo dugu Bilbon.