2026-01-16
Blog Page 350

ELA, UGT eta CCOOk Dornierreko langileak saldu dituzte grebaren bezperan ez-nahikoa den akordio batekin

Langileen erosteko ahalmena defendatzeko Enpresa Batzordeak eginiko greba-deialdia baino ordu batzuk lehenago, greba bertan behera uzteko akordio bat lortu dute enpresarekin ELA, UGT eta CCOO sindikatuek, 2022rako %2ko soldata igoera eta 2023rako %2,5eko soldata igoera jasotzen dituena eta, beraz, plantilla pobretzera kondenatzen duena. Dornier enpresako langileek, Iruñeko eremu urdineko kontrolatzaileek, 1.200 €-ko soldatak dituzte, eta, horregatik, KPIari erreferentziarik egiten ez dion soldata igoerak urtetik urtera pobreagoak izatera kondenatzen ditu.

LAB sindikatuak oso modu negatiboan baloratzen du Dornier enpresa eta Enpresa Batzordearen gehiengoaren artean lortutako akordioa (ELAko 3 ordezkarik, UGTko 3 ordezkarik, LABeko 2 ordezkarik eta CCOOko 1 ordezkarik osatzen dute), ez baitu lortu langileek hitzarmena negoziatzeko proposatutako helburuetako bat ere.

Salatzekoa da langileek ez dutela akordio hori berretsi, astelehenean gelditzeko eta mobilizazioekin hasteko prest baitzeuden. LAB sindikatuaren iritziz ulertezina da Dornierreko langile guztiak grebara deitzeko prest egon ondoren greba bertan behera geratzea, haiek kontuan hartu gabe. Gure ustez, zentzugabekeria da Enpresa Batzordearen gehiengoak plantillari bizkarra emateko erabili duen modua.

Langileek KPIa aintzat hartzen zuten soldata igoerak lortzea zuten helburu; izan ere, KPItik aldentzea eragiten du, 100 €-ko soldata igoera izan beharrean, 28 €-koa izatea, eta, aurreikuspenen arabera, gauza bera gertatuko da datorren urtean.

Eta LABetik desmuntatu egin nahi dugu ELA, UGT eta CCOO sindikatuak akordio hori onartzeko ematen ari diren argudio bakarra, hau da, hitzarmenak ultraktibitatea izatea lortu izana; izan ere, alde batetik, lan-erreformak hitzarmenetarako ultraktibitate mugagabea jasotzen du, eta ikusteko dago epaitegietan zer gertatzen den, baina, batez ere, ez delako egia hitzarmena ultraktibatuta ez egoteagatik langileen soldatak jaisteko arriskuan geratzen direla.

Azkenik, salatu nahi dugu akordio honetan bi aldeen konpromisoa jasotzen dela antzinatasunaren eta absentismoaren puntuak berrikusteko, eta horrela ate arriskutsu bat irekita uzten dela enpresak hasieratik izan duen baldintzak okertzeko asmoa lor dadin.

Dei egiten dugu istripu bat bestearen atzetik lotzen dituen katea etetera

Beste laneko heriotza biren berri izan dugu azken orduotan. Atzo, Lakuntzako Sakana kooperatiban langile bat hil zen. Eta gaur, beste langile bat hil da Zegamako Goilaser enpresan. Azken bi hauekin, 13 dira urte hasieratik Euskal Herrian hil diren langileak.

Lehenik eta behin, une latz hauetan gure gertutasuna adierazi nahi genieke hildakoen senide, lagun eta lankideei.

Sakana kooperatibako istripuari dagokionez, 39 urteko I.Z.S. langilea pieza batek ha- rrapatuta hil zen garabi batekin zama astunak mugitzen ari zirela. Azken urteetan en- presa honetan istripu hilgarri kopurua izugarria izan da, lau hildako 7 urtetan hain zu- zen. Ostegunean bertan, lan prozesu berberean istripu larri bat eman zen bertako lan- gile kooperatibista bat larriki zaurituz.

LAB sindikatutik irmoki salatu nahi dugu lan osasunarekiko enpresak duen utzikeria, argi adieraziz, istripu guztiak direla ekidingarriak.

Enpresari exijitzen diogu lan osasuna bermatzeko neurriak berehala integratu ditzala, bai segurtasun ikuspegitik eta bai gaixotasun profesionalak sortu ditzazketen gainantzeko faktoreak ere kontrolatuz. Nabarmena da enpresa honek urteetan utzikeria azal- du duela bere langileen osasunarekiko eta neurriak hartu behar dituela behingoz.

Hein honetan salatu nahi dugu, lan osasun neurrien kontrola eraman behar duen ad- ministrazioaren ageriko utzikeria. Ez Nafarroako Laneko Osasunerako Institutuak ez lan ikuskaritzak, ez dituzte beharrezko neurriak hartu ageriko arazoak dituen enpresa ho- nen inguruan. Honela, azken urteetako lan istripuaren eta hildako kasuen jarraipena eta prebentzio neurrien integrazioa kontrolatu behar luketenak ez dute euren lana egin. Administrazioaren utzikeria honek, patronalari eskuak aske uzten dizkio lan osa- sun araudia ez betetzeko honek dakarren emaitza beldurgarriarekin.

Prekarietatean oinarrituriko lan harremanak ezin dira onartu. Bizitza galtzerainoko mu- turreko prekarietatea.

LAB sindikatutik deialdia zabaldu nahi dugu datorren martxoaren 22an goizeko 11tan Sakana Koop. enpresaren aurrean, Lakuntzan, ordezkaritza osoa dugun enpresa batzordeak deituriko mobilizaziora.

Astearte arratsaldean 19:00tan hildako langilearen jaioterrian, Leitzan, herri eragile eta gehiengo sindikalak deituta egingo den ekimenean ere parte hartzeko deialdia zabaldu nahi genuke. Egun eta ordu berean, Berriozarrek ere mobilizatuko gara euslal gehiengo sindikaletik, bertan bizi baitzen hildako langilea.

Beste bi greba egun egingo ditugu Nafarroako adinekoen arretan, hitzarmenaren negoziazioan patronalaren blokeoagatik eta Gobernuaren pasibotasunagatik

LABek, ELAk, UGTk eta CCOOk grebara deitu dugu martxoaren 24an eta 31n, Nafarroako adinekoen arretarako lehen hitzarmenaren azken bilerek ez dutelako lan-baldintza duinak eta kalitatezko zerbitzua bermatzeko balio izan.

Sektorean ordezkaritza handiena dugun lau sindikatuok (LAB, ELA, UGT eta CCOO) beste bi greba deialdi iragarri ditugu martxoaren 24 eta 31rako adinekoen arretaren sektorean.

Sektore horretan 4.500 pertsonak baino gehiagok egiten dute lan, Nafarroako 70 zentro ingurutan banatuta. Mendekotasuna sektore estrategikoa da, gero eta garrantzitsuagoa. Horregatik, beharrezkoa da administrazio publikoek beren gain hartzea kalitatezko zerbitzuak emateko duten erantzukizuna, eta mendekotasunaren sektorea babestea, adinekoen eta mendeko pertsonen arretaren zerbitzuarekin bateraezinak diren enpresa-ereduen aurrean.

Negoziazio mahaiko lau sindikatuok argi dugu lan-baldintza duinek soilik ziurtatzen dituztela zerbitzu duinak eta kalitatezkoak, eta horregatik hasi ziren 2021eko maiatzean Nafarroako hirugarren adinekoen zentroen sektoreko lehen hitzarmena hitzartzeko negoziazioak.

Hirugarren adinekoei arreta emateko Nafarroako lehen hitzarmenaren inguruan izandako azken bilerak negoziazioa blokeatuta dagoela oraindik erakutsi zuen: patronala, negoziaketan jarrera aktibo bat izatetik urrun, ikusle soil gisa mantentzen da, eta Nafarroako Gobernuak ez du bere gain hartzen diru publikoarekin oinarritutako sektore batean duen erantzukizuna.

Egoera horren aurrean, LABek, ELAk, UGTk eta CCOOk borrokatzen eta presioa egiten jarraitzea erabaki dugu, hitzarmen duin bat lortu arte. Horregatik, beste bi greba egun deitu ditugu martxoaren 24 eta 31rako. Mobilizaziorik gabe ezingo da aurrera egin zaintza eredu publiko, duin, unibertsal eta doakorantz.

Kalitatezko osasungintza publiko baten aldeko borrokak aurrera darrai

LAB, SATSE, ELA, CCOO eta UGT sindikatuok elkarretaratzeak egin ditugu Osakidetzako hainbat zentrotan, osasun sailaren inmobilismoa salatzeko eta benetako negoziazioa eskatzeko. 11:00etarako deituta genituen mobilizazioen lehen olatua, eta bi ordu gerorako bigarrena.

Joan den hilaren amaieran, Osakidetzako langileek bi greba-egun eta kontzentrazio eta mobilizazio historikoak egin zituzten, hainbat elkarte eta gure erabiltzaileekin batera.

Greba eta mobilizazio horien helburua argia zen, negoziaziorik ezaren eta Osakidetzak ezarri duen akordioen ez-betetzeen egoera desblokeatzea. Hamar urte baino gehiago dira negoziaziorik ezaren ondorioz osasun publikoa oso egoera ahulean dagoela.

Lehen mailako arreta izaten ari da egoera hori gehien pairatzen ari den eremua, eta bertako langileak frustrazio- maila handiko kolektibo bihurtzen ari dira, herritarrek merezi duten arreta emateko ezintasunaren aurrean, hura indartzeko egiturarik eta politikarik ez dagoelako. Hainbat urtetako mobilizazioen eta greben ondoren, pandemiak lurrikara eragin du lehen mailako arretan, eta, ondorioz, premiazkoa da sakoneko politikak bultzatuko dituen inbertsioa handitzea.

Era berean, plantilla-defizit egiturazko arazoa pairatzen duen arreta espezializatua Lehen Mailako Arretaren hondatze etengabearen ondorioak jasaten ari da. Pandemiaren aurretik lan-kargak jadanik onartezinak ziren, eta gaur egun lan-kargak pazientearen kalitatea eta segurtasuna modu onartezinean konprometitzen ari dira.

Mahai sektoriala, langileen lan-baldintzak negoziatzen dituen organoa bide antzua bihurtu da. Osakidetzak propaganda-ekintza gisa erabiltzen du, eta inolako negoziaziorik gabeko informazioak mahai horri helarazten dizkio, aldi berean publiko egiteko, akordioaren ondorio balira bezala. Sarritan plantillak eta haren ordezkariok prentsaren bidez izaten dugu Osakidetzaren aldebakarreko erabaki hauen berri.

Hori dela eta, mahai sektorialetara joateari uztea erabaki dugu, harik eta gai-zerrendan hainbat hilabetetan antolatzen ari garen mobilizazioetan askotariko atxikimendu masiboak izan dituzten aldarrikapen garrantzitsuenak jaso arte.

Egoera bideratzeko azken saiakera martxoaren 9an egin genuen. Egun horretan dei egin genion Osakidetzari Lan Harremanetarako Kontseiluan bilera bat izateko, non gutxienez negoziazio-metodologia bat adostuko zen, hartu beharreko premiazko neurrien negoziazioari duintasunez aurre egin ahal izateko. Osakidetza ez zen bilera horretara joan.

Ezinbestekoa da mobilizatzea negoziazio hori eman dadin, eta negoziazioa langileentzako duintasun-parametroetan eman dadin. Osasun publikoari eragiten dizkioten mehatxu larriak egiturazkoak dira, eta dagoeneko ez dira nahikoa orain arte aplikatu diren neurri partzialak. Partxe horien eta urteetako negoziazio-falta horren ondorioz, langileen %50 baino gehiago behin-behinekoak dira, eta, egiturazko milaka lanpostu falta direnez, ematen den arretaren kalitateak nabarmen egin du behera azken urteotan.

Horregatik guztiagatik, Araba, Bizkaia eta Gipuzkoako lehen mailako arretako eta arreta espezializatuko hainbat zentrotan mobilizatu gara.

Gurasoak preso dituen Izadiren eskubideak eta ongizatea aldarrikatu ditugu Bilbon

LAB, ELA, UGT, ESK, STEILAS, CGT, CNT, EHNE eta HIRU sindikatuok salbuespenezko kartzela-politikaren kontrako hileroko mobilizazioa egin dugu Bilbon, Plaza Eliptikoan, Sareren “Izan bidea” dinamikaren baitan.

Gurasoak kartzelan dituen 3 urteko Izadi umearen eskubideak eta ongizatea aldarrikatuko ditugu oraingoan, eta “Izadi gurasoekin etxera” plataformako kideekin batera.

Arrazakeriaren aurkako borrokarekin bat egin eta pertsona guztien erregularizazioa aldarrikatzen dugu

Arrazakeriaren eta Xenofobiaren Aurkako Nazioarteko Eguna da martxoaren 21a. Europan gerra-eskalada nagusi den testuinguru batean dator aurten, eta, testuinguru horren ondorio ugarien artean, asiloa eta aterpea eskatzen duten Ukrainatik etorritako pertsonen migrazio-prozesu handia eragin du,

Erakundeek egoera honi eman dioten erantzun azkarrak erakutsi du borondate politikoaren kontua dela: bizirauteko estrategia gisa migratzen duten pertsonak erregularizatzea posible eta egingarria da.

Gauzak horrela, beste behin, azalaren kolorean, jatorrian eta gotortutako Europa baten politiketan gauzatzen den arrazakeria instituzionala salatzen dugu. Politika arrazista honek milaka pertsona diskriminazioaren eta indarkeria-mota anitzen eraginpean egotera kondenatzen ditu; baita beren migrazio-prozesuan bizia arriskuan jartzera ere. Egoera batzuetan administrazio-egoera irregularrean dauden pertsonak zaintzeagatik langile publikoak zigortu eta beste batzuetan arreta hori bultzatzen duen politika hipokrita bera da.

Egoera horren aurrean, LAB sindikatuak arrazakeriaren aurkako borroka babesten du, eta bat egiten du Espainiako Estatuko atzerritarren ezohiko erregularizaziorako herri-ekimen legegilearekin. Gure afiliazioa ekimen honekin bat egitera animatzen dugu eta Hego Euskal Herriko lau hiriburuetako gure egoitzak sinadurak biltzeko guneak izango dira.

Bada garaia Irun-Hendaia mugan militarizazioarekin, etnia- eta arraza-profilaren araberako kontrolekin eta “beroan” egindako itzulketekin amaitzeko. Hego eta Ipar Euskal Herria indarrez banatzen dituen muga inposatua heriotzaren muga bihurtu da transitoan dauden pertsona migratuentzat. Joan-etorri segurua bermatu, harrera segurua eta lan zein bizi baldintza duinak bermatzeko premiazko neurri politikoak hartzeko exijitzen diogu Eusko Jaurlaritzari eta Ipar Euskal Herriko Mankomunitateari.

Migratzea eskubide bat da, eta pertsona guztiek izan beharko lukete aukera-berdintasuna eta bizitza eta enplegu duinak eskuratzeko aukera, norberak bizi nahi duen tokian. Atzerritarren legeak salatzeko eta Euskal Herria biolentzia arrazista, matxista, koloniala eta klasistarik gabeko lurralde gisa eraikitzeko erantzukizun politikoa dugu: egin dezagun gure harrera gizarte eta Herria izateko aukera.

Irmotasunez diogu: arrazista ez izatea ez da nahikoa. Horregatik, LABen aktiboki lan egiten dugu, zor kolonial baten partaide garela onartuz. Badakigu asko dugula des-ikasteko, gure burua antirrazismotik eraikitzeko eta urrats zehatzak emateko arpilatze, espoliazio, neo-kolonialismo, nekropolitika, militarizazio eta oinarrizko eskubideen urratze sare baten aurrean.

Gure lekutik, arrazakeriaren aurkako praxi sindikal bat eraikitzen ari gara azken hilabeteotan, gure erakundearen eta gure gogoen txoko guztiak zeharkatu nahi dituena. Ildo horretan, apirilean, arrazakeriaren aurkako sindikalismo baterantz topaketa egingo dugu, azken ikasturtean langile migratu eta arrazializatuekin, liberatuekin eta erakunde eta kolektibo sozialekin batera garatu dugun prozesu parte-hartzailearen amaiera gisa, eta hurrengo ikasturterako diseinatzen ari garen urratsei ateak irekitzeko.

Amaitzeko, dei egiten dugu mugimendu eta kolektibo antiarrazistek egun hauetarako deitutako mobilizazioetan parte hartzera.                                                    

EAEko Hezkuntza Legea langileokin eraikitzea aldarrikatu dugu, sistema publikoa, euskalduna eta propioa izateko bidean

LAB, ELA, STEILAS eta CCOO sindikatuok Gasteizko Legebiltzar aurrean bildu gara Hezkuntza Akordioaren zirriborroaren gaineko emendakinak bozkatzen diren egunean. Izan ere, hezkuntza akordioaren egungo zirriborroarekiko gure desadostasuna azaldu eta prozesu honetan eragin nahi dugula adierazi dugu, ditugun aldarrikapenak plazaratzeaz gain. Langileokin eraiki behar den hezkuntza legean honako aldarrikapen hauek ezinbestez jaso behar dira.

1.- Publikoa ardatz izango duen hezkuntza lege bat nahi dugu.

2.- Hezkuntza lege propioa nahi dugu.

3.- Inbertsio eta baliabide nahikoa izango dituen hezkuntza lege bat nahi dugu.

4.- Segregazioari aurre egin eta gizarte kohesioa bermatuko duen hezkuntza legea nahi dugu.

5.-Euskara eta bizikidetza balioak erdigunean jarriko dituen Hezkuntza legea nahi dugu.

6.-Hezkuntza sistema osatzen dugun langile guztion enplegua eta lan baldintza egokiak bermatuko dituen legea nahi dugu.

7.-Merkatuen interesen gidaritzatik eta enpresa pribatuen negozio esparrutik at egongo den hezkuntza legea nahi dugu.

8.-Hezkuntza lege parte hartzailea nahi dugu, langileak aintzat hartuko dituena.

Sare publikoko eta itunduetako hezkuntzako langileok (hezkuntza premia bereziko hezitzaileak, 0-3ko haur hezitzaileak, jangeletako sukaldari eta garbitzaileak eta irakasleak) gure hezkuntzaren etorkizunean zer esanik badugulako, martxoaren 25erako antolatu dugun greban parte hartzera dei egiten dugu. “PUBLIKOA, EUSKALDUNA ETA PROPIOA, Hezkuntza legea langileokin eraiki”lelopean.

Aldundiari eta enpresari langileen segurtasuna bermatzeko eskatu diegu, Buruntzaldeko BU40G autobus linean gertatutako istiluen harira

Aurreko larunbatean Buruntzaldeko BU40G lineako langileak ertzaintza deitu behar izan zuen, gertatzen ari ziren istiluak zirela eta, bere burua arriskuan ikusten zuelako.

Onartezinak dira langileen aurka gertatzen ari diren erasoak. Ezin dugu normaltzat eman, asteburuetan bereziki, langileak beldurrez eta ezinegonaz lanera joan beharra.

Honen guztiaren ardura Aldundia zein enpresena da bereziki. Hauek zerbitzua eman bai, baina hau modu seguru batean eman dadin hartu behar diren neurriak ez dituzte hartzen. Dagoeneko nekatzen hasi gara, nahiko gogorra da asteburuetan lan egin behar izatea eta gau osoan egin behar izatea gainera. Eta hau guztia beldurrez egin behar dugu? Ez gaude hau onartzeko prest.

Baina honen ardura nagusia Aldundiarena eta enpresena bada ere, ezin dugu erabiltzaileen ardura ezkutatu. LAB sindikatutik, erabiltzaileei honakoa eskatzen diegu: utzi langileak pakean. Denak gara langileak. Gure artean babestu eta zaindu beharrean, gure artean erasotzen bagara ez goaz ongi. Langileen arteko elkartasuna berebiziko garrantzia du garai hauetan bereziki, baita parrandan ere.

Lan heriotzen odolusteak eramandako azken langilea gogoan izan dugu, bizia galdu zuen eraikuntza obren aurrean

Ipar Euskal Herriko LABeko ordezkari Eñaut Aramendik lore sorta utzi du Baionan, beste sindikatu batzuetako kideekin batera, aurten hildako azken langilearen omenez. Hain zuzen ere, eraikuntzako langile bat zendu zen Lapurdiko hiriburuan, joan den martxoaren 9an, garabi bat erori eta gero. Garabi horretako gidaria zen hildakoa.

Lan istripu hilgarria izan zen leku berean egin dugu lore eskaintza, Santizpiritu auzoko obra batean, Alsace Lorraine etorbidean, Baionan greba interprofesionala dela-eta deitutako manifestazioa bertatik igaro denean.

Odolusteak ez du etenik. 11 dira, gutxienez, 2022an lanean hildako langileak Euskal Herrian.