2026-01-23
Blog Page 348

Negoziazio mahaia deituko dugu etxeko langileen EAEko lehen hitzarmena osatzeko

Etxeko Langileen Nazioarteko Eguna da martxoak 30. Data honen harira, LABeko idazkari nagusi Garbiñe Aranburuk eta hainbat etxeko langilek agerraldia egin dute, aipatutako sektoretako hitzarmenaren borrokan emango ditugun pauso berriak aurkezteko; hala nola, etxeko langileen lehen hitzarmenaren negoziazio mahaia osatzera deituko dugula iragartzeko.

Hain zuzen ere, etxeko langileak, Gizarte Segurantzako Erregimen Orokorretik kanpo daudelako, eskubide gutxiagoko erregimen berezi batean daude, lan-osasunerako edo langabeziarako eskubiderik gabe. Negoziazio kolektiborako eskubiderik gabe daude, hortaz; langile gisa dituzten eskubideen defentsa kolektiborako eskubiderik gabe. Orain badirudi Espainiako Gobernuak langabeziarako eskubidea arautuko duela nolabait, langile horiek gainerako langileekiko jasaten duten diskriminazioarekin amaitzeko, baina ez du bere ekimenez egngo, baizik eta Europako Justizia Auzitegiaren epai baten ondorioz.

Garbiñe Aranburuk azaldu bezala, “LAB langile guztien zerbitzurako tresna erabilgarria izatea helburu duen sindikatua da. Horretarako, kolektibo bakoitzaren errealitateari erantzun egokia emateko gai izan behar dugu, eta ikusten dugu klase sindikalismoarentzat gainditu gabeko ikasgaia zela langile horien eskubideen defentsa. Jendartearen zaintza-behar asko betetzen dituzten langileak dira”.

Sektore horietan emakume migratu eta arrazializatuen presentzia handia dago, kalteberatasun handiagoa duten kolektiboena: “Ikusi genuen haien arazoetara hurbildu behar genuela, entzun egin behar genituela, haien beharrak jaso eta haiengandik ikasi behar genuela. Bi urte daramatzagu lanean, eta, horrela, batzarrez batzar, etxeko langile asko hurbildu dira LABera, eta sindikatuan afiliatu dira. Guztion artean ikasi dugu zer-nolako garrantzia duen antolaketa kolektiboak eta borrokak eskubideetan aurrera egin ahal izateko”.

Hala, gaur, Etxeko Langileen Nazioarteko Egunarekin bat, beste pauso bat emango dugula iragartzeko agerraldia egin dugu. “Etxeko langileen LABen atal sindikala osatu dugu. Langile horien antolaketan beste urrats bat da honako hau, etxeko emakume langileen sare bat osatzeko modu bat da, ahalduntze kolektiborako oso garrantzitsua dena, informazioa eta esperientziak partekatzeko, ekintza sindikala kolektibo horren errealitate espezifikoen arabera hobeto prestatu ahal izateko”, adierazi du LABeko idazkari nagusiak.

Eta atal sindikala sortuta, jauzi horrek esan nahi du langile horiek sindikatuan bertan beste entitate bat izatera pasatzen direla. Hori bai, atal sindikal hau ez da hutsetik abiatzen eta langile hauen aldarrikapenei bultzada bat eman nahi die.

Garbiñe Aranbururen hitzetan, “jendarte gisa ezin dugu onartu langile horiekiko dauden eskubideak urratzea. Etxeko langileen egoera erregularizatu behar da, eta LABek langile horien egoera erregularizatu eta duinduko duen hitzarmen kolektibo duin bat lortzeko lanean jarraituko dugu”.

Confebask, mahaiaren beste aldean

Lehen hitzarmena negoziatzeko aldarrikapen-plataforma bat egin dugu, etxeko langileekin lan egiten duten hainbat elkartek egindako topaketen eta jasotako ekarpenen emaitza. Laster, EAEko etxeko langileen lehen hitzarmenerako negoziazio-mahaia osatzera deituko dugu. Aurrerago, Nafarroan urrats hori emateko aukera planteatuko dugu.

Bide honetan, gainerako sindikatuekin harremanetan jarri gara, eta inork ez du horrelako hitzarmen baten aurkako jarrerarik hartu. Muturreko prekaritatearen eta langile horien eskubiderik ezaren egoera soziolaborala kezka iturri dira sindikatu guztientzat, eta uste dugu garaia dela langile horiek eskubideetan aurrera egin dezaten ahaleginak areagotzeko.

Patronalaren aldetik, Confebask da legitimatuta dagoena horrelako hitzarmen bat negoziatzeko, eta horregatik joko dugu patronal honengana mahaia osatzeko eta etxeko langileentzako lehen hitzarmenaren negoziazioari heltzeko exijitzeko.

Era berean, Eusko Jaurlaritza eta Enplegu Saila interpelatu ditugu agerraldian, hitzarmen hau egitearen aldeko konpromiso politiko eta instituzionala erakuts dezaten eta negoziazioaren balizko blokeoaren aurrean jarrera axolagabea izan ez dezaten.

Gipuzkoako garbitzaile azpikontratatuek mobilizazioekin jarraitzen dute

Otsailaren 22tik 25era greban egon ziren EULEN enpresako langileek KPIa ordaintzeko mobilizatzen jarraitzen dute.

Kolektibo honetako garbitzaileen %90 emakumeak dira, eta Gipuzkoako Foru Aldundiaren eraikinak garbitzen dituzte. 2021eko maiatzetik ari dira hitzarmena negoziatzen, eta enpresak ez du inolako aurrerapenik egin nahi arlo ekonomikoan. EULEN enpresak azpimarratu du ez duela KPIri lotutako planteamendu ekonomikorik egingo, eta zuzenean langile-klasearen pobretzera bideratuko duela. Horren aurrean, langileek lau eguneko greba egin dute, eta orain mobilizazioekin jarraitzea erabaki dute.

LAB, ELA eta ESK sindikatuetatik EULEN enpresari erantzukizunak eskatzen dizkiogu. Enpresa horrek milioi askoko irabaziak ditu urtean, eta ez die KPIa bermatu nahi langileei. Enpresak KPIri lotutako planteamendu ekonomikoak egitea eskatzen dugu. Baina administrazio publikoari ere erantzukizunak eskatzen dizkiegu, Gipuzkoako Foru Aldundiari kasu honetan. Gu administrazioaren erabaki politiko eta ekopnomiko batek azpikontratatutako langileak gara, eta haiek dira gure zerbitzuaren azken arduradunak. Horregatik, gatazka konpontzeko inplikazioa eskatzen diegu, haien esku baitago diru publikoa enpresa priobatuen edo garbikuntzako langileen mesedetan erabiltzeko erabakia. Eta argi diogu administrazioaren aurrean: greba garaian gutxieneko zerbitzuak eskatzeko funtsezkoak bagara, funtsezkoak gara lan eta bizi baldintza duinak izateko.

Horregatik guztiagatik, mobilizazioen txanda berri honetan, gaur, Donostiako Gipuzkoa Plazan elkarretaratzea egin dugu; Aldundiaren aurrean, alegia.

Oinarrizko lehengaien eta bizitzaren garestitzearen aurrean, neurri ausartak, iraunkorrak eta egiturazkoak aldarrikatzen ditugu

Berriro ere, larritzen ari den egoera ekonomiko eta sozialari aurre egiteko neurri koiunturalak iragarri ditu Sanchezen Gobernuak. COVID-19aren pandemiarekin bezala, orain ere langile eta herri sektoreon premiei erantzuteko egiturazko neurriak hartu baino, irismen mugatua izango duten erabakiak iragarri dituzte. Neurriok sakon aztertuko ditugu, baina lehen balorazio bat ere egiteko moduan gaude.

Argindarraren prezioa mugatzeko zergak murrizteko epea Uztailera arte zabaldu da, guztiz urria den bono energetikoa zerbait gehiago hedatu nahi dute eta, iberiar penintsularen salbuespen izendapenaren arabera, elektrizitatea sortzeko erabiltzen den gasaren prezioan aldi baterako mugak ezartzeko aukera bat dago. Azken hau garaipen gisa iragarri zaigu, baina lorpen eskasa izango da prezioa azken urteko balioetan mantentzeko erabiltzen bada. Gogorarazi nahi dugu duela urte beteko igoera lotsagabearen aurretik gasaren ekoizpen prezioa 40 euroren bueltan zegoela.

Erregaiei dagokionez, litroko 20 zentimoko deskontua finkatu du Madrilek, hiru laurdenak administrazio publikoak bere gain hartuta eta soilik 5 zentimo petroleren ahaleginarekin. Ezaguna zaigu, zoritxarrez, honen eragina zein den. Batzuk herritarron eskubideekin negozioa egiten jarraitu eta neurrion bidez haien irabazietan ezer gutxi nabarituko duten bitartean, dagoeneko eraisten ari diren zerbitzu publikoetan murrizketa gehiago ekarriko dituen neurria.

Badira bestelako neurriak ere, gurean eraginik apenas nabarituko den bizitzeko gutxieneko diru-sarreraren % 15eko igoera eta alokairuen gehienezko % 2ko igoera hurrengo hiru hilabeteetan edota ABEEn malgutasuna eskaintzea kaleratzeak ekiditzeko. Iragarritakoak, guztira, 16.000 miloi dira eta hortik 6.000 egoera zaurgarrian dauden sektore eta familiei laguntza eta zergen jaitsiera bidez.

Norabide berdinean, gaur ezagutu dugu baita ere, Araba, Bizkaia eta Gipuzkoako Ogasunek, egoerak kalteturiko sektore batzuei lagundu asmoz, hainbat neurri fiskal planteatu dituela.

Egoera larria da eta berriro ere bereziki langileak gara ondorioak pairatzen ari garenak, eta egoerak neurri ausartagoak eskatzen ditu. Kapitalismo basatiaren ordezkariek ez dute aukerarik galtzen, eta zergak jaisteko eskaria errepikatu badute ere, bada garaia aberastasunaren birbanaketa egiteko eta premiazko neurriak hartzeko.

Oligopolio energetikoari muga jarri eta xantaiarako duen boterea kentzea eskatzen dugu. Energia ondasun publikoa da, unibertsala, ezinbestekoa guztiontzat. Pobrezia energetikoa langileen pobretze estrategia da. Horregatik aldarrikatzen dugu energiaren gaineko kontrol publiko eta soziala, energiaren kontsumoa eta eskuragarritasuna ezin direlako herritarren errentaren arabera ezarri, herritarren premien arabera baizik. Bestalde, zerga politika berrikusteko garaia da, besteak beste, oligopolio energetikoaren zein bestelako enpresen irabazietan eskua sartuz, kapital errentei zergak handituz.

Etengabeko krisian sartuarazi gaituen sistema politiko ekonomikoan bizi gara eta Madrileko gobernuaren politikek ez digute euskal langileoi gure bizi baldintzak ziurtatzen. Bide beretik ari dira gainera Gasteizko eta Iruñeko gobernuak, borondate, proposamen eta iniziatiba falta, eskumen mugatuen diskurtsoaren atzean ezkutatuz. Burujabetzak behar ditugu, beraz. Gure bizi baldintzak duintzeko eta langile eta herri sektoreon interesak lehenesteko politikak egiteko gaitasuna.

Azkenik, badira bi aste Euskal herriko garraiolari autonomoek grebari ekin ziotela HIRUren babespean, beraiek ere egoera bidegabe honen ondorioak pairatzen ari direnez, ohar honen bidez gure elkartasun osoa adierazten diegu.

Segurtasun ikuspegitik, inork ez du ikuskatzen obretan lanak behar bezala egiten direnik

Beste lan-istripu hilgarri bat deitoratu eta salatu behar dugu. Atzo Eibarren, M.J.G.B., Proyectos y Reformas Leireko 60 urteko eraikuntzako langilea, zapaltzen ari zen teilatuak huts eginda erori zen 5 metroko altueratik. Aurtengo 14. hildakoa lan istripuan Euskal Herrian, 5.a altueratik erorita.

Lehenik eta behin, gure elkartasuna eta samina adierazi nahi diegu senide, lagun eta lankideei. Jakin dugunaren arabera, langilea lantoki batetako teilatuan konponketak egiten ari zen inongo segurtasun neurririk hartu gabe. Teilatuaren eremu ahul bat zapaltzean honek huts egin eta beheraino erori da arnes eta sokarik gabe zihoalako.

Altuerako erorketak behin eta berriz ematen ari dira. Honela,“errekurtso prebentiboaren”ardura guztiz desitxuratu du patronalak Lan Ikuskaritza eta Osalanen utzikeriari esker eta errealitatean, inork ez du ikuskatzen obretan lanak behar bezala egiten direnik segurtasun ikuspegitik. Errealitate honek sortzen ditu emaitza beldurgarri hauek, esan bezala urtea hasi denetik 5 langile hil dira altueretatik erorita.

Zerk bultzatzen du langile bat, segurtasun neurririk hartu gabe altueretan ibili behar izateak? Prekaritateak hain zuzen. Lana galtzeko beldurrak, segurtasunak patroiari sortu diezazkiokeen gainkostuak, aldarrikatu behar izate hutsak, etab.

Egoera horren aurrean, norbaitek sinets al dezake kasualitatea edo zorte txarraren aurrean gaudenik? Administrazioei, lan-istripuen eta lanbide-gaixotasunen gaitz horri aurre egiteko azalpenak eta berehalako neurriak, kontrol handiagoa eta politika zehatzak eskatzen dizkiegu.

Erakundeei neurriak eskatzen dizkiegu, bereziki eraikuntzan inspekzio eta jarraipenak areagotu ditzaten segurtasun arauak integratuaraziz. Modu honetan beharrezko neurriak har daitezen eta benetako prebentzio- politikak egin ditzaten. Tamalez badakigu praktikan, laneko ikuskaritza eta Osalan ez direla inon ageri. Bestalde, sektoreak eta langileek ezin dute egoera hau normaltzat eman ezta honetara ohitu ere.

Azkenik, dei egiten dugu datorren ostegunean, martxoaren 31n, gehiengo sindikalak 12:00etan Eibarko Azitain industriaguneko biribilgunean egingo duen elkarretaratzean parte hartzera.

Arabako kirol-jardueretako langileek lan baldintza duinak aldarrikatu dituzte

LAB, ELA, CCOO eta UGT sindikatuon oharra:

Arabako kirol-jardueren sektoreko langileok 2 urte daramatzagu hitzarmenik gabe. Igaro den denbora luzea izan arren eta bilera ugari burutu diren arren, ez dugu lortu enpresek gure lan-baldintzak duintzeko plantillen eskaera nagusiei jaramonik egitea.

Enpresek gure soldata 2 urtez izoztea planteatzen dute, eta egiten dituzten eskaintza ekonomiko urriek ez dute loturarik KPIarekin. Gainera, proposatzen dituzten hobekuntza apurrak 2023ko urritik aurrera aplikatzea proposatzen dute.

Lan-baldintza duinik ez izateak benetako profesionalizazioa eragozten digu, eta, beraz, sektorean bizimodua aurrera ateratzea, ondorioz eskaintzen den zerbitzuaren kalitatea kaskartu egiten da. Lankide batzuek soldata mileuristak dituzte eta lurraldeko urteko lanaldi luzeenetako bat dute; ez zaizkigu esperientzia-urteak konpentsatzen; gaixoaldi- bajan gaudenean zigortu egiten gaituzte; kasu askotan, enpresaren esanetara gaude goizetik gauera arte, egiazko lanordu gutxi batzuk egiteko,…

Zentzu horretan, negoziazio mahaian egin ditugun aldarrikapen nagusiak hurrengoak dira: KPIari lotutako soldata igoerak; urteko lanaldiaren jaitsiera; joan-etorriak eta etenak saihesten dituzten koadranteak egitea; 1.200 €ko gutxieneko soldata; antzinatasun plusa izatea; ITgatiko osagarriak izatea; eta formakuntza jasotzea.

Egoera hori, besteak beste, administrazio publikoek (hauen artean Gasteizko Udalak) erabiltzen duten azpikontratazio-sistema negargarriaren ondorio da, non eskaintzarik baxuena aurkezten duen enpresak zerbitzua bereganatzen duen kasu gehienetan. Horrek zuzenean eragiten die langileen lan-baldintzei; izan ere, enpresek ausarkeriaz jokatzen dute haien eskaintzak egiterakoan, eta, gero, zerbitzua eskuratzen dutenean, ez dute marjinarik plantillaren baldintzak duintzeko.

Horregatik, sektoreko langileok nahikoa dela esan dugu. Zentzu horretan, aste batzuk daramatzagu gure egoera kaskarra gizarteratzen, eta gaur bertan, hainbat lankidek Gasteizko Udaleko Batzordean gure gatazka jorratzen duten bitartean, mobilizatu egin gara sektorean lan-baldintza duinen alde.

Arrazakeria gaitzesten dugu TUVISAn

LAB sindikatutik publikoki adierazi nahi dugu gaitzetsi egiten dugula TUVISA enpresa publikoaren 5-Salburua autobus-lineako gidariak zerbitzu hori erabiltzen zuten bi emakume arrazializaturi atzo egindako eraso arrazista. Zerbitzua Gasteizko Udalak kudeatzen du.

Sare sozialetan zabaldutako bideoan ikusten den bezala, gertaera bi aldiz larria da: ez bakarrik gertatzen denagatik, baizik eta egileagatik ere. Autobuseko gidaria da eraso arrazista egiten duena. Zerbitzu publiko bat emateko aginpidea eta/edo erantzukizuna duen inork ez luke eduki edo sinetsi behar erabiltzaile bati tratu txarrak emateko edo diskriminatzeko ahalmenik duenik.

LABek gaitzetsi egiten ditu eremu publikoetan egindako mota guztietako indarkeria xenofoboak, eta, zehazki, Gasteizko erabilera publikoko garraioan gertatutakoak.

Garraio publikoaren erabilera eta honetarako sarbidea oinarrizko gizarte-eskubidetzat hartuta, EAEko eta Nafarroako administrazio publikoei, aldundiei eta udalei eskatzen diegu eskubide hori berma dezatela pertsona guztientzat baldintza berdinetan. Eta, eskatzen dugu berehala ezar daitezela tratu txarren eta/edo indarkeria matxista, klasista eta arrazisten mota guztietako egoerak kontrolatzeko, jarraitzeko eta zigortzeko protokoloak, Eremu horietan inork ez luke egon behar arriskuan edo ez luke bortxatua izan behar jatorri geografikoagatik, larru-koloreagatik, erlijioagatik, janzkeragatik, hizkuntzagatik edo/eta administrazio-egoeragatik.

Arrazakeria instituzionalaren aurka, sindikalismo antirrazista.

Gipuzkoako liburutegi eta artxiboetan lan egiten duten langileek lan hitzarmena izateko aurreakordioa sinatu dugu, sektoreko lana aitortzeko eta duintzeko ezinbestekoa #LortuDugu

Informazioa eta dokumentazioaren kudeatzaileen Gipuzkoako lehen hitzarmen kolektiborako aurreakordioa sinatu dugu. Hitzarmen hau aitzindaria izango da, Euskal Herrian ez dago parekorik, ez eta Espainiako estatuan ere. LABek %60ko ordezkaritza dauka sektorean. 

Sektoreko erreferentziazko hitzarmenik ezean, hainbat hitzarmen desberdin aplikatu diete sektoreko langileei, honek langileen arteko arrakala eta prekaritatea areagotu duelarik. LABetik errealitate guzti hauei irtenbidea bilatu nahi izan diogu, eta honengatik, 2021. urteko abenduan, negoziazio mahaira deitu genituen sektorea ordezkatzen duten enpresa eta sindikatuak, sektorea prekaritatetik urrundu eta lan baldintzak duinduko dituen hitzarmena lortzeko asmotan. 

Negoziazio guztian zehar, LAB-ek  sektore guztiko langileak izan ditu jomugatzat, hau da langile guztiak, edozein delarik lanpostua, lantokia edota enpresa kudeatzailea, guzti hauen egoera hobetzea izan da gure nahi nagusia. 

Gipuzkoako liburutegi eta artxiboetako langileei eragingo dien hitzarmen honek, 2021-2023 urte bitarteko iraunaldia izango du. Hitzarmen berririk negoziatu ezean, iraunaldia bermatuta izango duen hitzarmena da. 

Negoziazioen emaitza positiboa izan dela uste dugu, LABetik hasieratik zehaztutako helburu nagusiak lortuko ditugu. Sektorea erregulatuko duen lurralde mailako hitzarmen kolektibo bat hitzartzea izan da asmo nagusia, langileen beharretatik sortutakoa. Hau lortzeko bidean, gutxienezko eduki hauek barneratuko dituen hitzarmena sinatuko dugu:

Lanbidearen profesionaltasunabermatuko duen lan kategorien mailaketa bat jasoko da. Lan teknikoei dagokien garrantzia emanez.

  • Langileen funtzioetan edo egin beharreko lanetan oinarrituko den lan kategoria behar du izan. Funtzio horiek bete ahal izateko, gutxienezko gaitasun akademiko eta lan esperientzia finkatuz.
  • Lan kategorien arteko barne promozioa ahalbideratzea, lan esperientziak ematen duen jakinduriaren bidez.

Lan kategorien araberako soldaten erregulazioa. Langile guztien egoera hobetuko duena, sektore honetan lan egiten duen langile ororen, gutxieneko urteko soldata 22.260 eurotan finkatzen da, hau da, gutxieneko soldata kategoria baxuenetako langileentzat 1.484 euro gordin hilabetean izango da (15 ordain saritan). Sektoreko langileen soldata bataz beste %20an igoko da. 

Horrez gain, 

  • Langilearen erosteko ahalmena gutxituko ez duen KPI-ren araberako urteroko soldata igoera bermatuko da. 2022an KPI eta 2023an, KPI+ 0,75 igoera hitzartuko da. 
  • Bestelako plusak: antzinatasun plusa, koordinazio plusa eta garraio plusa ere zehaztuko dira. 

Langileen osasunalehenetsiko duena:

  • Mediku baja guztiak osasun publikoaren bidez kudeatuko dira, mutualitateen partaidetza alboratuz.
  • Baja mediku guztiak, lehengo egunetik, soldataren %100an ordainduko dira. 
  • Urteroko mediku azterketaz gain, doako azterketa ginekologikoak adostuko dira. 

Egonkortze laboralahelburu izaki, kontratazio mugagabea eta langileen subrogazioa bermatuko dira.

Kontziliazioaerraztuko duten neurriak jasoko dira:

  • 35 orduko lan asteak (1.592 ordu urtean).
  • 33 egun naturaleko oporrak.
  • Ordaindutako lizentzia edo lan baimenen zabaltzea, zaintzari behar duen zentraltasuna emanez.

Euskaraz lan egitea lehenetsiko duen hitzarmena izango da, euskara hutsean lan egiten ez duten enpresetan derrigorrezkoa izango dute Euskara Plana negoziatzea eta garatzea. 

Kapitalak hainbatetan gure eskaerei jartzen dizkien aitzakiak gainditu daitezkeela ikusi dugu, horren adibide dira bizitzaren garestitzearen araberako soldata igoerak izatea, gutxieneko 1.400 euro gordinetik gora irabaztea, gizarte segurantzari dagokion aitortza eskaintzea eta euskaraz lan egitea ahalbideratzea. Lorpen guzti hauek langileon borrokari esker lortuko dira. Nahiz eta hainbat aldarrikapen bidean geratu, hauen aitortzaren alde lanean jarraituko dugu. Sektoreko langileen oniritzia aintzat hartuz lortuko den akordioa da honakoa. 

Hau guztia dela eta, LAB sindikatuan argi daukagu sektoreko langileen lana aitortzeko eta duintzeko ezinbestekoa den hitzarmena sinatuko dugula. Langileon lan eta bizitza balioan eta erdigunean jarriko ditugu, gure helburuak bete ditugularik.

LABek borrokan jarraituko du lan eta bizitza duin baten alde. 

Bizkaiko metalgintzaren patronalak sektorearen ikuspegi faltsua helarazi du sektoreko lan-baldintzak duintzea saihesteko

Gaur egin da Bizkaiko metalgintzaren negoziazio-mahaiaren bosgarren bilera. FVEMek azken bileran aurkeztutako proposamenari eutsi dio. Proposamen horretan egungo hitzarmenarekiko atzerapausoak jasotzen dira eta sektoreko langileek erosteko ahalmena galtzea dakar.

Berriz ere beldurraren estrategia erabili du FVEMek bere posizioetan mantentzeko. Ziurgabetasun-egoeraz eta lehengaien eta energiaren garestitzeaz hitz egin du. LABek datu batzuk jarri ditu mahai gainean, sektoreari buruz helarazi nahi diguten ikuspegia errealitatearekin bat ez datorrela erakusteko.

FVEMen 2022rako koiuntura ekonomikoari buruzko azken txostenaren arabera, sektoreko enpresen %77,9ak irabaziak izatea edo handitzea espero du, %17,5ak mantentzea eta %4,7k soilik espero ditu galerak. Txosten horretan bertan honakoa aipatzen da: “enpresaren tamainaren araberako urteko datuak kontuan hartuta, denek pentsatzen dutela 2020-2022 aldian beren mozkin-maila hobetzea”.

FVEMen aurreikuspenak horiek diren bitartean, mahaian lehengaien eta energiaren kostu handiaz hitz egiten digu, eta, justifikazio horrekin, sektoreko langileek eskubideei uko egitea eta erosteko ahalmena galtzea nahi du. LABek gogorarazi dio norbait energiaren eta, oro har, bizitzaren kostu handiak jasaten ari bada langileak direla. Azken urtean soilik etxebizitza, argi, ur, gas eta bestelako erregaien gastuak %25,42 igo direla, eta elikadurakoak %5,62 (INEren datuak).

LABek eskatu dio patronalari utz ditzala aitzakiak alde batera eta erantzun diezaiola sindikatu guztiak gure plataformetan jasotzean bat etorri garen gaiei, hala nola: KPIaren gainetik dauden soldata-igoerak, lanaldi- murrizketa, aldi baterako ezintasunen osagarriak, ordaindutako lizentzien hobekuntza, jarduera guztietarako subrogazioa, errelebo-kontratuaren aplikazioa, aparteko orduei buruzko neurriak, behin-behinekotasuna eta ABLEak mugatzeko neurriak , telelanaren erregulazioa…

Beldurra da patronalak beti izan duen tresna bakarra langileok lan- eta gizarte-eskubideei uko egin diezaiegun, eta, oraingo honetan ere, FVEMek tresna bera erabiltzen jarraitzen du. Patronalaren estrategiaren aurrean, LABek, aurreko negoziazioan egin zuen bezala eta eduki duinak dituen hitzarmena berreskuratzeko gakoa izan zen bezala, sektorea aktibatzearen eta aliantzak sortzearen aldeko apustua egiten du. Ildo horretan, LAB gainerako sindikatuekin harremanetan jarriko da, hitzarmenaren negoziazioaren egungo eta etorkizuneko egoerari buruzko iritziak partekatzeko.

Apirilaren 8an, bi orduko lanuzteak egingo ditugu Arabako metalgintzan

Arabako metalgintzan lanuzteak eta grebak bultzatuko genituela jakinarazi genuen ostiralean, mahai negoziatzaileren ostean. Bada, gaur, LAB, CCOO, USO, ESK eta CGT sindikatuok deituta, datozen asteetan gauzatuko dugun mobilizazio dinamikaren lehen lanuzteak iragarri ditugu.

Hain zuzen ere, Arabako Lan Delegaritzaren aurrean egindako agerraldian, bi orduko lanuzteak erregistratu ditugu apirilaren 8rako.

Aipatutako bost sindikatuek aurrerapauso bat ematea erabaki dugu eta, esan bezala, apirilaren 8rako bi orduko lanuzteak deitu ditugu. Lanuzteen orduak honako hauek izango dira: 4:00etatik 6:00etara; 12:00etatik 14:00etara; eta 14:00etatik 16:00etara.

Lanuzte hauek mobilizazio batzuen lehen urratsa dira, eta, SEA patronalak ez badu erremediorik jartzen, mobilizazioetan sakonduko dugu. Aurrerago zehaztuko dugu zeintzuk diren urrats mobilizatzaileak.

Deialdi honen testuingurua kontuan hartu behar dugu; SEA patronalak ez du negoziatzeko benetako borondaterik erakutsi, bosgarren urtean baikaude hitzarmena bukatu zenetik. Negoziazio mahaia biltzen hasi zenetik 4 urte pasa dira, eta 22 bilera egin dira.

Bost sindikatuon ustez, jauzi kualitatibo bat emateko unea da, langileei borroka-proposamen sendoagoa eskaintzeko unea. Arabako metalgintzako langileek ezin dute gehiago itxaron.

Gonbidapen zintzoa egiten diegu gainerako sindikatuei (ELA eta UGT) deialdi honekin bat egin dezaten.

Argi daukagu soilik lanuzteekin eta grebekin lortuko ditugula lan-baldintza duinak sektorean:

-Soldata duinak, erosteko ahalmena galdu gabe

-Lanaldi jaitsiera

-Azpikontratetan benetako subrogazioa

-Prekarietatearekin amaitzea

-Lan osasunaren arloko neurri eraginkorrak

-Benetako berdintasuna eta diskriminaziorik eza