2026-01-15
Blog Page 316

Carlos Gimeno kontseilariaren dimisio eskaera berretsi dugu, Iruñeko eta Tuterako hizkuntz eskoletan murrizketak eginen dituztela-eta

LAB sindikatuak deituta, berrogei lagun inguruk elkarretaratzea egin dute gaur, Iruñeko Hizkuntz Eskolaren aitzinean, salatzeko Nafarroako Hezkuntza Departamentuak Tuterako zein Iruñeko hizkuntza eskola ofizialetako 2022-2023 ikasturterako eskaintza murriztea erabaki duela, talde kopuruak gutxiagotuta. LABek uste du neurri hori euskarari egiten zaion enegarren erasoa dela Administrazioaren partetik, bai eta zerbitzu publikoen beste murrizketa bat ere, herritarrek hizkuntzak ikasteko duten eskubidea urratzen baitu. Hartara, duela zenbait egun egin zuen gisara, gaur ere Carlos Gimeno kontseilariaren dimisioa eskatu du.

Tuteran, taldeek gutxienez 10 lagunekoak izan behar dutelako baldintza ezarri omen du Departamentuak, bestela alde batera utziko ditu talde horiek. Horrezaz gain, Tuteran zein Iruñean, Hezkuntzak talde kopurua murriztuko du; horren ondorioz, herritarrek hizkuntza ikasteko eskaintza txikiagoa izanen dute. Neurri horrek, gainera, euskaran ez ezik, beste hizkuntzetan ere ikasketa prozesuaren jarraipena eragotzi lezake, gerta litekeelako talderik ez izatea maila batzuetan.

Horiek horrela, Tuterako Hizkuntza Eskolan, Hezkuntza Departamentuak 26tik 22ra jaitsiko omen du Ingeles Departamentuko talde kopurua, eta 6tik 3ra Euskara eta Alemanekoak; osotara, 10 talde gutxiago egonen dira, 3 irakasle gutxiago -haietako bat, Euskaran-. Bestalde, Iruñeko Hizkuntza Eskolan hauxe da aurreikuspena: Euskara Departamentuan 2 talde itxiko dituzte -aurretik beste bi jada itxi ziren-; Ingelesean 2, Alemanen 3 kenduko dituzte, eta 21 talde izatetik 18 talde izatera pasatuko dira. Frantses eta Italiera departamentuei ez zaie talderik kenduko heldu den ikasturtean, baina kontuan hartu behar da aurreko urteetan hainbat talde itxi zizkietela departamentu horiei.

Tuterako Hizkuntza Eskolako zuzendaritzak berak adierazi du Hezkuntza Departamentuak Erriberan egin nahi duen murrizketa gauzatzeak galera nabarmena ekarriko liokeela eskualdeari. LAB sindikatuak azpimarratu nahi du murrizketa horrek herritarrak ez ezik, langileak ere kaltetuko lituzkeela, eta ohartarazi nahi du azken murrizketa hau gehituko zaiela dagoeneko irakaskuntzan gertatzen diren eskubide urraketei; esaterako, adinagatik dagokien ordu lektiboen murrizketa ukatu zaie hainbat irakasleri.

Hizkuntza Eskola Ofizialen salaketa Gimenoren Departamentuak zenbait arlotan sortu duen hondamendiari eransten zaio: euskararen aurkako erasoak, PAI egonkortzea, Lanbide Heziketan ziklo elebidunen inposizioa, Haur Hezkuntzako lehen zikloko langileak greba mugagabera bultzatu dituen prekaritate egoera, COVIDagatik ezarritako jardunaldiaren eta eskolaz kanpoko jardueren inposaketa, esparru guztietan negoziaziorik eta komunikaziorik eza, ikastola eta itundutakoei behin eta berriro entzungor egitea, Irakaskuntza Publikoaren Kalitatea Hobetzeko Ituna ez betetzea… Horrengatik guztiarengatik, LABek jarraitzen du Carlos Gimeno kontseilariaren dimisioa eskatzen, ardurapean duen Departamentua behar bezala ez kudeatzeagatik.

Bat egiten dugu uztailaren 2ko Pirinioetako Bidea ekimenarekin, Euskal Herriaren autodeterminazioa eta erabateko burujabetzaren alde

2022ko uztailaren 2an, katalan eta euskal herritarrok 300 gailurretik gora argiztatuko ditugu Pirinio osoan zehar. Farol bereziak eta linternak baliatuz, argi-lerro bat osatuko dugu Euskal Herria eta Katalunia batuz, gure herrien autodeterminazio eskubidea aldarrikatzeko. Pirinioetako Bidea Euskal Herriko eta Kataluniako entitate sozialek elkarlanean antolatutako lehen mobilizazio herritarra da: ANC Assemblea Nacional Catalana, FEEC Federació d’Entitats Excursionistes de Catalunya eta Gure Esku dira antolatzaile, eta Omnium Cultural eta Artistes de la República, laguntzaile.

Euskal herritarrok 115 gailur argiztatuko ditugu Pirinioetako Bidean, Jaizkibeletik Benasqueraino. LABek bat egiten du ekimenarekin, horrela Txamantxoia eta Vignemale mendiak argiztatuko ditu eta ordezkaritza zabala izango du Jaizkibelen.

Ekimen honen helburuarekin bat egiten du LABek, nazioarteko komunitatearen arreta geureganatu nahi dugulako herrion autodeterminazio eskubidearen alde.

LABentzat oso garrantzitsua da euskal herritarrok, herri gisa, nazio gisa, gure etorkizuna erabaki ahal izatea, eta horren alde egiten ari gara, erabakitzeko eskubidea oinarrizko eskubide demokratikoa baita. Gure ustez, erabakitzeko eskubidea behar dugu egoera laboral eta soziala errotik aldatzeko. Langileok erabaki, herriak erabaki, gure etorkizunaren jabe izateko.

Lizarran, osasun arreta arriskuan ote?

LAB sindikatuak behin baino gehiagotan salatu ditu Lizarrako osasuneskualdea kudeatzeko politikak. Eskualde hori azken urteotan egungo kudeatzaileek hartutako erabaki txarren ondorioak pairatzen ari da, eta, horren ondorioz, Lizarraldeko herritarren osasunarreta are zigortuagoa eta ahulagoa gelditu da, bigarren mailakotzat hartzen baitute behin eta berriz.

Azken hilabete honetan, Lizarra aldeko osasunzerbitzu publikoetako profesionalek eta herritarrek kexa ugari egin dituzte osasun arreta dela-eta, besteak beste:etxeko ospitalizazioa ixteko saiakera (gure sindikatuak salatua), kirurgia handi anbulatorioaren hedadura txikia, itxaron-zerrenda luzeagoak, ospitalizazio-solairuen eta larrialdien egoera, Oinarrizko Osasun Laguntzako azpiegituretan eta arretan dauden arazoak…

García OrcoyenOspitalean egiten ari diren obrekin, kaos-egoera berriz nagusitu da. Testuinguru horretan, osasun eskualde honen hurrengo urteetako jardunbidea zehaztuko duen plan zuzentzailean gutxieneko adostasunik ez egoteak, batetik, eta egungo kudeatzailetzak plantillari egotzi nahi dizkion datu negargarriek, bestetik, zerbitzu-buru gehienen ezinegona eragin dute. Oso esanguratsua da ikusteaizendapen libreko karguak betetzen ari diren pertsona horiek –hau da, kudeatzailetzak berak behatzez izendatu dituztenak– Osasunbideko zuzendariekin eta ordezkari politikoekin bildu direla adierazteko ez daudela gustura egungo kudeatzailetzak sortutako egoerarekin, agintekeriaz eta eztabaidarako aukerarik eskaini gabe jokatzen ari delako.

Beldur gara erabaki penagarri horien guztien ondorioz Lizarrako osasun eskualdeko langileak jasaten ari diren lanbaldintzen atzean ez ote dagoen egungo kudeatzailetzarengogoeta gaitasun falta baino gehiago, hau da, horren atzean ez ote dagoen askoz ere zabalagoa den proiektu bat GarcĂ­a Orcoyen Ospitalea espezialitate-zentro huts bihurtzeko.

Izan ere, badira hainbat erabaki pentsarazten digutenak lehendik ongi pentsatutako estrategia baten aurrean egon gaitezkeela: kirurgia handi anbulatorioaren garapena, ospitalizazio-oheen murrizketa, etxeko ospitalizazioa Iruñetik kudeatzeko saiakera, itxarote-zerrenda gero eta luzeagoak, hemodialisia eta beste zerbitzu berri batzuk ezartzeko ekimenik eza, Iruñera gero eta maizago egiten diren deribazio kirurgikoak, Errioxarekin sinatutako hitzarmenak mugatik hurbil dauden herriei arreta emateko eta jarduera hara deribatzeko… Argi dago ez zaiela interesatzen Lizarrako osasun eskualdeabaliabidez eta langilez hornitzea.

Duela gutxi, Nafarroako Gobernua toki entitateekin eta tokiko eragileekin bildu zen Lizarraldeko despopulazioaren aurkako borrokari buruzko foro batean. Topaketa horretatik ez zen inolako alternatibarik atera despopulazioaren aurka borrokatzeko funtsezko puntuetako bat indartzeko, hots, kalitatezko osasunarreta bermatzea.

LAB sindikatutik, Lizarrako osasun eskualdeanzabaltzen ari den egoera salatzen dugu, eta eskualdeko egungo kudeatzaileen lana errefusatzen dugu, Lizarraldeko osasunarreta bermatzeari begira egiten ari diren politika negargarrien erantzule nagusiak diren aldetik. Era berean, langileak pairatzen ari diren koakzioak salatzen ditugu, bai eta nagusiek erakusten duten antolaketa-gaitasun faltaren ondorioz jasaten ari diren antolakuntza ezin kaskarragoa ere. 

Nafarroako Gobernuari eskatzen diogu konpon ditzala behingoz Lizarraldeko kudeatzaileak aspaldidanik eragiten ari diren kudeaketa arazo larriak, eta eskualde horretako osasun arreta bermatu eta indartzearen aldeko apustu garbia egin dezala, bai azpiegituretan, bai langileei dagokienez. Era berean, herritarrak eta langileak animatzen ditugu “borroka”egin dezaten arreta publiko, hurbil eta kalitatezkoaren alde.

Melillako mugan gertatutakoa Espainia nahiz Marokoko gobernuei egotzi eta Europako Batasunaren migrazio-politika arrazista eta hiltzailea salatzen dugu

Pasa den ekainaren 24ean 37 pertsonek Nador eta Melilla artean dagoen mugan bizitza galdu zuten. Baliteke hildako kopuruak gora egitea, oraindik orain ehunkada pertsonek ospitalean jarraitzen baitute, haien osasun egoeraren inguruko inolako informaziorik ez dagoen arren. LAB sindikatuak, Espainiar estatuaren eta Marokoren ardura den erailketa politika hau eta ezkutuko genozidioa gaitzesten ditu.

Nazioarteko itunek eta potentzien arteko gerrek interes berberak dituzte. Duela hiru hilabete eskas bi gobernuek sinatutako akordioaren arabera, Sanchezek, Estatu espainoleko historiako presidenterik aurrerakoienak, saharar herriaren burujabetza Marokoko monarkiari oparitu zion, eta akordio honen ezkutuko edukiek ziotenaren harira, Marokok bere gain hartzen zuen Espainiako hegoaldeko mugaren zaintza. Ordutik hona, Marokoko segurtasun- indarren esku-hartzea areagotu egin da, baita Espainiako lurraldean ere. Geopolitika global baten banaketa, mesede eta prebendak dira, berauen ondorio larriak betikoek ordaintzen dituztelarik. Gutxien axola dutenak eta ordena globalaren mehatxutzat hartzen direnak hain zuzen ere. Bestalde, Ukrainako gerraren ondorioz izandako gorakada belikoak, Afrikako lurraldean ere ondorio izugarriak ditu. Uzten galerak, erregaiaren garestitzea eta behartutako exodoaren handitzea milaka pertsonarentzat.

Euskal Herrian gehiegi dira Irun eta Hendaia banatzen dituen muga zeharkatzen saiatzen gazte gehiegik bizitza galdu dute. Honen guztiaren sustraiak berdinak da; lurraldeen militarizazioa, arpilatzea eta herri nahiz komunitateen espoliazioa sustatzen duten Europa Gotorlekuko gobernuak eta eliteen politikak.

Ukrainatik ihesi datozen errefuxiatuen erregularizazio masiboa, merkatuaren beharren eta interes geo-politikoen arabera pertsona erregularitzako prestutasuna eta oinarrizko eskubideak kriminalizatu, baztertu eta urratzen dituen migrazio-politika sistema kolonial, inperial eta biozida horren txanpon berdinaren bi aldeak dira. Hesiek, elur-jausiek, beroan egindako itzulketek, etnia- eta arraza-profilaren araberako kontrolek, indarkeria polizial, militar eta judizialak, migrazio-prozesuan dauden pertsona guztientzako harrera- eta enplegu-politikarik ezak egoera konpontzeko borondate politikoa falta berresten dute.

LAB sindikatutik, Europa mailan ultraeskuin arrazista eta xenofoboaren boterearen hedapenaren zati gisa, Espainiako estatuaren hegoaldeko mugan gertatutakoa gaitzesten dugu eta Europako nahiz estatu mailako sarraski-politikak salatzen ditugu. Klase internazionalista eta arrazakeriaren aurkako gure elkartasun osoa egiturazko genozidio hau pairatzen duten herri, komunitate eta pertsonekiko.

Azkenik, bat egiten dugu gertatutako salatzeko gizarte-mugimenduek egindako deialdiekin, atzo Donostian eta Bilbon, eta gaur arratsaldean 19:00etan Iruñean (Sarasate pasealekuan, PSNren egoitzaren aurrean) eta Gasteizen (Andra Maria Zuria).

Mugetan heriotza gehiagorik ez! Gerrari ez! Euskal Herria harrera herria!

Lezoko Bekoerrota eta Altzateko kiroldegietako langileen lehen lan ituna lortu dugu #LortuDugu

Lezoko Bekoerrota eta Altzateko kiroldegiko langileek zentroko lehen lan ituna izatea lortu du LABek. Langileen lan baldintzak hobetzeaz gainera, galdutako erosmen ahalmena berreskuratu dute. Lorpen hau oso positibotzat jotzen dugu, langileen lan-baldintzak duintzen dituen akordioa lortu dugulako.

4 urte eta 9 hilabetetarako akordioa lortu da, honako baldintzak barne bilduta:

– Langileen arteko desoreka gaindituta. Langile guztiei aplikagarri izanen zaie Gipuzkoako Titulartasun Publikoko Kirol-Instalazioen hitzarmena, honela egun langileek bizi duten arrakala gaindituz.

Baldintza hori ezinbestekoa dela uste dugu; izan ere, baldintza horrekin, Udalak, enpresen konplizitatearekin, ezin izango du Gipuzkoako Lokalen, Ikuskizunen eta Kirolen hitzarmena aplikatzen jarraitu. Hitzarmen honen bidez, langile askoren lan-baldintzak gehiago pobretzen ziren, eta lehen eta bigarren mailako langileak betikotzen ziren. Hau gainditzea lortu dugu, langileen arteko arrakala gainditzea da, guztien lan baldintzak homologatuz.

– Soldata igoerak. Langile ororentzat, 2022 maiatzaren 1etik 2026. urtera arte, soldata igoera KPI+%1 izango da. Honez gain, 2026. urteko urtarrilak 1erako soldataren igoera %20koa ez bada, 2026ko urtarrilaren 1etik aurrera 2026. urterako aurreikusitako soldata igoera gaindituko da, %20ko soldata igoera lortzeko.

Baldintza honek, langile orok igoera nabarmena izateaz gainera, 10 urteetan galdutako eros ahamena berreskuratzea ahalbideratzen die. Gainera, urtero KPIaren igoera bermatzea lortu dugu, soldatak KPIaren arabera eguneratzearen garrantzia nabarmenduz, honako neurria beharrezkoa baita, langileen pobretzea saihesteko.

– Lizentziak. Norberaren gauzak egiteko ordaindutako baimen egun bat.
– Aldi baterako ezintasunak. Ezintasun guztietarako, enpresak soldata errealaren %100eraino konpentsatuko ditu langileak, ordainsariak barne.

Honez gain, hitzarmen honetan xedatzen ez diren lan baldintza oro, Gipuzkoako Titulartasun Publikoko Kirol- Instalazioen hitzarmenak xedatuko ditu.

Hitzarmenarekin lortutako baldintzak ezinbestekotzat jotzen ditugu, langile hauek bizi duten prekarizazioa gainditzeko hastapen pausuak direlako.

Azkenik, Lezoko Bekoerrota eta Altzateko langileak zoriondu nahiko genituzke LABetik, egindako borrokaren ondorioz garaipena lortu dutelako.

Grebara deitu dugu SCDR Anaitasuna, UDC Txantrea eta Club Natacion Pamplona igerilekuetan langileen erosteko ahalmenari eusteko

SCDR Anaitasunak, UDC Txantrea KKEk eta Club Natacion Pamplonak hitzarmenak iraungita dituzte. Hauek berritzeko negoziazioetan, zuzendaritzek ez dute KPIaren araberako soldata igoerarik ezarri nahi.

Igerilekuak dituzten Iruñeko hiru kirol elkartetan errepikatzen den egoera beraren aurrean, horietan ordezkaritza duten sindikatu guztiok (LAB, ELA, UGT eta CCOO) grebara deitu dugu aste honetarako, soldata igoera gutxienez KPIren araberakoa izan dadin eskatzeko. Greba uztailaren 1ean eta 2an egitea aurreikusita dago.

EUDEL eta aldundien injerentziaren aurka agertu gara behin-behineko enplegu publikoa egonkortzeko udaletako deialdietan

EUDEL Araba, Bizkaia eta Gipuzkoako udalei zuzendu zaie egonkortze prozesuei dagokienean. Harremanetan omen dago hiru foru aldundiekin hautapen-prozesuen kudeaketa materiala antolatze aldera. Horrez gain, foru aldundiekin ari omen da elkarlanean, udalei oinarri homogeneo batzuk udalei “eskaini” ahal izateko. Eta azken honek kezka piztu du udal langileon artean.

LABen oso argi dugu egonkortze deialdiak tokian toki, udalez udal, negoziatu eta adostu behar direla, toki- administrazio bakoitzaren udal autonomiaren barruan. Negoziaketa kolektiboa langileoi dagokigun oinarrizko eskubidea da eta udalez udal aldarrikatuko dugu. Bestetik, egonkortze prozesu hauetan guztietan, finkatutako helburuak nekez erdietsiko dira oinarriak tokian toki lantzen ez badira. Oinarri homogeneo berberak ezarriko al dira Araba, Bizkaia eta Gipuzkoako toki-administrazio orotan?

EUDELek eta aldundiek prozesu hauen guztien kudeaketa materialean laguntzea ezinbestekoa iruditzen zaigu udal txiki eta ertainei dagokienean batik bat, baina inolaz ere udal autonomia eta udal langileon negoziaketa kolektiboaren kaltetan. Eraginkortasunaren izenean, laguntza eta aholkularitza materialaz harago joan nahi dute, presiopean, udaletako negoziazio markoak zeharo ezabatzeko.

Ez dugu onartuko deialdi bakar inposaturik. Instituzio bakoitzak bere bidea egin behar du. Udal ugaritan, EAJ eta PSEren udal gobernuak langileen ordezkariekin negoziatzeari uko egiten ari zaizkio, aldundietatik oinarri homogeneo “miraritsu” horiek berehala iritsiko direlakoan.

EUDELek eta hiru aldundiek hautaketa-prozesu bakarraren eredua inposatu nahi dute, udalen esku hartzea baldintzarik gabeko atxikimendu hutsa bihurtuz.

Egonkortze prozesu hauek berebiziko garrantzia dute. Asko dago jokoan. Ekintza sindikala, negoziaketa kolektiboa eta mobilizazioa dira behin-behineko enplegu publikoa egonkortzeko bermerik onena.

Poztasunez hartu dugu aurretiazko erretiroa dela eta ordaintzen zen saria ez galtzeko epaitegiak egindako ebazpena

Ehunka irakasle ohiek abiatutako salaketaren ondorioz atera den ebazpenak lan hitzarmenean jasota dagoen eskubidea bete behar dela ebatzi du. Murrizketen garaian hartutako neurriak ezin direla betikotu eta azken urtean Eusko Jaurlaritzak izan duen jarrera kolokan jartzen du aipatu ebazpen judizialak.

Adostuz irakasle erretiratuen plataformak publiko egin berri du 2.600 langile baino gehiagok egindako salaketaren ebazpen judiziala. Lehen instantzian eman den ebazpena izan den arren, administrazio publikoetan lan eskubideak mantentzearen aldeko argudio esanguratsuan planteatzen ditu. Gure ustez ebazpen garrantzitsua da zalantzarik gabe, maiz aldebakarrez politikariek hartzen dituzten erabakiak lan eskubideak urratu ezin ditzaketela esaten baitu. Ebazpen honek bere garaian dekretuz ezabatu nahi izan ziren aurretiazko erretiroarengatik ordaintzen diren sariak jasotzeko eskubidea aitortzen du; ordaintzeko debekua altxatzen denean beraz, Eusko Jaurlaritzak sari hauen ordainketa egin beharko du.

Murrizketen garaian hartu ziren hainbat neurri betikotzeko estrategia garbia dago, hala nola %5eko soldata murrizketa eta erretiro sarien ordainketa. Bere garaian Eusko Jaurlaritzak murrizketak gogoz kontra egiten zituela esaten zuen arren, hauek betikotzeko estrategiarekin bat dator. Negoziazio eremuetan ez du gai hauei buruz inolaz ere hitz egin nahi, egindako murrizketa hauek “normaltasun berriaren” baitan kokatzen dituelarik.

LAB Adostuz kolektiboaren ondoan izan da beti, eta negoziazio kolektiboko mahaietan murrizketak leheneratzea gure aldarrikapen nagusia izaten jarraitzen du. Ebazpen judizial honek indar gehiago ematen digu eta, orain arte egin dugun moduan, murrizketa guztiak leheneratzeko aldarrikapenarekin tinko jarraituko dugu, kalean zein negoziazio mahaietan ere.

Hori guztiarengatik, Eusko Jaurlaritzari eskatzen diogu erretiroa aurretik hartu eta beraien pentsioan galera izan zuten langile guztiei dagozkien sariak ordaindu diezazkiela. Horrekin batera, oraindik indarrean dauden murrizketak leheneratzeko plangintza bat adostea eskatzen diogu, batez ere egindako soldata murrizketen berreskurapena.

Asko dago negoziazioan aurrera egiteko Bizkaiko merkataritzan

Urtarrilaren 5ean, beherapenekin batera hasi zituzten sektoreko langileek Bizkaiko larru eta oinetakoen merkataritza, ehun merkataritza eta merkataritza orokorreko hitzarmen duinen aldeko mobilizazioak. Euren eskubideak beherapenetan ez daudela aldarrikatu zuten. Hiru hilabetez ostiralero mobilizatu eta gero, apirilaren 29an, maiatzaren 6 eta 13an eta ekainaren 9, 10, 23 eta 24an, zazpi greba egun arrakastatsu egin dituzte. Gaur izan da ekaineko azkena.

Borroka luzea ari da izaten, baina gutxika, emaitzak ikusten ari dira. Alde batetik, 15 urte hitzarmenik gabe egon ondoren, larru eta oinetakoen merkataritzako hitzarmenaren negoziazio mahaia irekitzea lortu dute. Bestetik, mahai desberdinetan posizioak oso aldenduta badaude ere, patronala bere proposamenak moldatzen hasi da, sektoreko langileentzat oso erasokorrak ziren proposamen batzuk alboratuta, besteak beste, bajetako prestazioaren osagarria.

Hala ere, oraindik asko dago negoziazioan aurrera egiteko. Urteko lanaldia jaistea, partzialitatea mugatu eta zigortzeko neurriak adostea, soldata igoera duinak… Horrez gain, bereziki feminizatutako sektoreak dira hauek eta kontziliazio neurrietan zein atseden denboran asko hobetzeko beharra dute langileek. Negoziazio mahai gehienek ia hiru urte irekita badaramate ere, negoziazioan oso gutxi egin dute aurrera zentzu honetan, eta greba egun hauekin bultzada bat eman nahi diete.