2026-07-12
Blog Page 305

Euskararen aurkako azken eraso judiziala herritarron kontrako beste eskubide urraketa bat dela salatu nahi dugu

Gipuzkoako Foru Aldundiaren Uliazpi Fundazioan 34 zaintzaile plaza betetzeko oposizioetan euskara eskatzea zilegi dela zioen Donostiako Administrazioarekiko Auzien 3. Epaitegiaren ebazpenari jarritako helegite bat onartu du EAEko Auzitegi Nagusiak. Lehen instantzian Donostiako Epaitegiak ebatzi zuen EAEn euskara hizkuntza koofiziala izanik berau erabiltzeko herritarrek duten eskubidea bermatzeko langile publikoei euskara eskatzea zilegi dela.

Aldiz, EAEko Auzitegi Nagusiaren ebazpenak, Luis Javier Murgoitio Estefaniak sinatuak, dio administrazio publikoak ezin diela aurkeztu diren guztiei baldintza hori eskatu, hizkuntza eskakizun hori frogatzen ez dutenek enplegu publikorako duten eskubidearen kaltetan. Hau da, euskara eskatzeak plaza horiek lortzeko herritarrek duten eskubide oinarrizkoak azpiratu egiten dituela.

Administrazio publikoan euskararen erabileraren normalizazioa oztopatu nahi duen beste eraso larri bat da LABen iritziz. Berriz ere, euskal herritarron oinarrizko eskubideak zapalduak izango dira, hau da, euskaldunok are gehiago diskriminatuak izango gara. Baina horretaz gain, kasu zehatz honetan, oposizio hauekin bete nahi diren lanpostuen izaerak larriagotu egiten du erasoaren tamaina. Bete nahi diren zaintzaileen plaza hauen izaerak zaindua den herritarrarekiko harremanak estua eta konfiantzazkoa izatea eskatzen du, eta horretan erabiliko den hizkuntzak berebiziko garrantzia du. Euskara eskakizuna artatuen eta senideen hizkuntza-eskubideak errespetatzeko ezinbestekoa da.

Hori gutxi ez eta Uliazpi Fundazioan lan egiten duten gainontzeko langile euskaldunen hizkuntza-eskubideen aurkako eskubide urraketa izango da ere euskara ez dakiten langileak kontratatzea. Euskal administrazioan euskaraz lan egin ahal izatea ere oinarrizko eskubidetzat dugu. Administrazioaren euskalduntzea ez baita herritarrekiko zerbitzua euskaraz ematera mugatu behar, administrazioaren barne-funtzionamendua bera ere euskaldundu beharrekoa da, euskara ofiziala izateak betebehar hori eragiten duen heinean. Hori horrela, azken hamarkadetan administrazioa euskalduntzen aurreratutakoa galzorira eramateko arriskuan jartzen da euskararen gutxieneko ezagutzarik ere ez duten langile berriak kontratatuz gero.

LABen ustez, euskararen normalizazioak herri-akordio zabalak eskatzen ditu. Bada garaia Administrazioa euskalduntzeko hizkuntza-politika ausartak egiteko eta prozesu hau behar bezala blindatzeko eta, horretarako, eragile sindikal, sozial eta politiko ororen ekarpena ezinbestekoa izango da.

Euskararen kontrako erasoen aurrean, euskal langile publikoon mobilizazio eraginkorra antolatzeko eta, Euskalgintzako eragileekin batera, irmoki erantzuteko garaia da.

LAB, ESK, SATSE, ELA, UGT, SME, CCOO, SAE eta UTESE Gurutzetako Unibertsitate Ospitaleko sindikatuen prentsa oharra

Gurutzetako Unibertsitate Ospitaleko sindikatuok irmoki salatzen dugu Osakidetzako Zuzendaritzaren jitoa.

Astelehen honetako erantzun bortitza, asteartean Donostia Ospitalean gertatu zen bezala, garbitzaileen aldarrikapen baketsuaren aurrean, edalontzia betetzen duen tanta da.

Osakidetzako Zuzendaritza ez da gai denbora gehiegi daraman gatazka batean negoziazioa errazteko, eta ematen duen irtenbide bakarra indarkeria da. Ertzaintzari aukera ematen dio langileak neurriz kanpoko indarkeriaz erreprimitzeko.

Negoziaziorik eza, erabakiak hartzeko inposaketa, plantillarekiko errespetu falta, lan sindikala oztopatzea, hala nola joan den 25eko manifestazioen propaganda kentzea eta, orain, iraganeko jarrera totalitario eta bortitzetara itzultzea.

Osakidetzako Zuzendaritzak erabateko aldaketa egin behar du eta jarrera demokratikoak berreskuratu. Osakidetzako Zuzendaritzari eskatzen diogu parte har dezala garbiketako kontraten gatazka konpontzen eta gure Osasun Zerbitzu Publikoari eragiten dioten arazoetarako irtenbideak bilatzen.

Azkenik, greban dauden lankideekin eta, bereziki, errepresaliatutako langileekin elkartasuna adierazi nahi diegu. Bat ukituz gero, denak ukitzen gaituzte.

Mobilizazio beharra aldarrikatu dugu Gipuzkoako metalgintzan

Gaur, Gipuzkoako metalgintzako hitzarmenaren negoziazio mahaia hirugarren aldiz bildu da, eta ADEGI atzera pausoekin etorri da. Zehaztapen handirik ekarri gabe, mugak jarri nahi dizkio negoziaketari. Gure aldetik, kontzentrazioa egin dugu bileraren aurretik Donostian, Lan Harremanen Kontseiluaren aurrean, hitzarmen duina eskatuz.

ADEGIk  aurrera egiteko nolabaiteko asmoa baino ez du iradoki, baina patronalaren proposamena asko zehaztu gabe eta LABek lehentasunezkotzat jotzen dituen edukiak jorratu gabe. Ekarritako 4 urteko planteamenduan ez dute KPIa bermatu nahi, lanaldi jaitsiera ukatzen dute, baja-osagarrietaz zein lizentzietaz ez dute hitz egin nahi eta, honetaz gain, malgutasuna handitzea mahaigaineratu dute. Patronala bileraz bilera erakusten ari den jarrera guztiz onartezina da.

LABen ustez, jarrera hori presio bidez mugitzea baino ez dugu lortuko. Horretarako, ADEGI zuzenean interpelatu behar da, ez bakarrik negoziazio-mahaian, baita kalean eta enpresetan ere. LABek bide hori jarraituko eta areagotuko du.

Bide horretan beharrezkotzat jotzen dugu sektore guztia aktibatzea. Sindikatu bakoitzak egin dezakeen lana eta presioarekin batera, indarrak batzeko eta ADEGIren immobilismoari elkarrekin erantzuteko garaia dela uste dugu. Horregatik, gainerako sindikatuei lehenbailehen biltzeko deialdia luzatuko diegu, egoera aztertu ondoren presio neurriak eta mobilizazio bateratuak proposatzeko. Helburu horrekin, ahalik eta azkarren sindikatuen arteko mahaia deituko dugu.

Sindikatuek ortziralean 4 orduko lanuztea deitu dute Nafarroako enpresa publikoetan, hitzarmen propioa eskatzeko

LAB, Lankide, UGT, CCOO, ELA eta CGT sindikatuek heldu den ortziralean, martxoak 3, lau orduko lanuztea egitera deitu dute Nafarroako enpresa publikoetan hitzarmen propioa eskatzeko.

Lanuzteekin batera, enpresa publikoetako langileak 9:00etatik 11:00etara kontzentratuko dira Nafarroako Parlamentuaren aitzinean. Bitartean, ordezkari sindikalek lan saio batean parte hartuko dute talde parlamentarioei beren egoera eta aldarrikapenak ezagutarazteko.

LAB, Lankide, UGT, CCOO, ELA eta CGT sindikatuek Nafarroako enpresa publikoentzat hitzarmen propioa izatearen beharra defendatzen dute, plantillen lan-eskubideak blindatzeko. Enpresa publikoen errealitatera egokitzen den hitzarmena litzateke, egungo Bulego eta Langelen Hitzarmenak hainbat zailtasun sortzen baititu.

“Ez dugu negoziazio esparrurik gure patronalarekin, hau da, CPENekin. Gure patronalak ez baitu parte hartzen Bulego eta Langelen Hitzarmenaren esparruan hartzen diren erabakietan, eta hori ez da batere arduratsua, bertze batzuen esku geratzen baita enpresa publikoei eragiten diena”, salatu dute sindikatuek.

Alde horretatik, erakunde sindikalek badakite legegintzaldian falta diren hilabete gutxi horiek kontuan hartuta zaila dela hitzarmen bat sinatzea, baina negoziazio-mahaia eratzea eskatzen dute gai horretan aurrera egiten hasteko.

“Negoziatzen hasteko, ez dugu arazorik Gobernu berria eratu arte itxaroteko, baina nahitaezkoa da hitzarmena negoziatzeko mahaia sortzea; horretarako borondate politikoa baino ez da behar”, aldarrikatu dute.

Greba batzordearen aldarrikapenak aintzat hartu eta urrats zehatzak emateko eskatzen diogu Osasunbideari

Gaurko Mahai Orokorrean, otsailaren 28an, Administrazioak ez du inolako aldaketarik egin aurreko bileraren ondoren
Osasunbidea-Nafarroako Osasun Zerbitzurako aurkeztu zuen proposamenari dagokionez. Proposamen hark AFAPNAren babesa
eta LAB, CCOO, ELA eta UGT sindikatuen erabateko kritika jaso zuen.

Hala ere, sindikatuen kritika horiei eta alderdi politikoren baten kritikei helduz, Mahai Orokorrean gai horri buruzko hbenetako
negoziaziorik ez dagoelako, Herrizaingo eta Funtzio Publikoko sailburuak elkarrizketarako, lankidetzarako, akordioetarako eta
egiteke dauden hobekuntzei eta aldarrikapenei aurre egiteko prest dagoela adierazi du. lido horretan, prest agertu da pertsonal ez-
sanitarioaren karrera profesionala jasoko duen testu bat egiteko. Testu hori lege-proposamen batean sar liteke, baldin eta gatazkarik gabeko esparru bat badago, eta hau martxoaren 23rako aurreikusitako greba bertan behera uztea bezala ulertzen dugu.

Era berean, garatu ez diren eta LAB, SAE, UGT, ELA eta CCOO sindikatuek osatutako greba-batzordearen aldarrikapenetan sartuta dauden aurreko akordioetako neurri batzuk ezartzearen alde agertu da, hala nola jaiegunen, txandakako lanaren eta gaueko lanaren homologazioa. Halaber, lan-konpromiso bat helarazi nahi izan du hurrengo legegintzaldian lehentasun osoz jorratzeko Nafarroako Administrazio Publikoen zerbitzura dauden Langileen Estatutuaren erreforma bezalako gai garrantzitsuak, pandemiaren ondorioz eten zena, kolektibo profesional askoren birsailkapen egokia ekarriko lukeena eta Batzorde hau osatzen duten erakunde sindikalentzat eta langileentzat funtsezkoak direnak.

Greba-batzorde honetan, batzordea osatzen duten sindikatuok, aurrerapauso qgarrantzitsutzat jotzen dugu Remirez jaunak adierazitako aldez aurretiko jarrera hori, baina bileran adierazitako guztiari buruzko proposamen zehatzagoa espero dugu, martxoaren 23ko greba bertan behera uztea ekarriko lukeen aipatutako gatazkarik gabeko egoera planteatu aurretik.

Migrazioa eta sindikalismoa izan ditugu hizpide Gasteizen, martxoaren 3aren testuinguruan

Aurten 47 urte betetzen dira Gasteizko sarraskia deitutakotik. Horrela, martxoaren 3aren testuinguruan, mahai-ingurua egin genuen atzo Gasteizen, bertako Gasteiz Txiki elkartean, “Migrazioa eta sindikalismoa, beharrezko eztabaida bat. Sindikalgintza antiarrazista baterantz” izenburupean.

Bertan, Cristobal Treviño Garciak (bere familiak 1976ko martxoan migratu zuen Gasteizera) eta Mariana Urcuyo Hernandezek (etxeko eta zaintza arloko langilea eta LABen atal sindikaleko kidea) hartu dute parte. Aurkezpenean, Txefi Roco LABeko Idazkari Antiarrazistak gogoratu zuen 1976ko martxoaren 3an Gasteizen erahildako 5 langileetatik 4 migratuak zirela eta gaur egun asko direla gurera lan egin eta bizitzera datozenak. “Martxoaren 3a errealitatea honen inguruan hausnarketa egiteko probestu nahi dugu, langile guztiontzako tresna izan nahi du LABek”, gaineratu zuen Rocok.

Treviñok, bere aldetik, adierazi zuen “antirrazismoa funtsezkoa dela klase sindikalismoa zabaltzeko”. Horregatik LABen, sindikalismo antirrazista baterantz goaz. Erronka eta konpromiso politiko onartzen ditugu. Ireki, entzun, gure buruak berpentsatu eta etxea eraldatu.

Urcuyo aldiz, horrela mintzatu zen: “Ikus itzazue gure borrokak berritu eta indartzeko aukera moduan. Sakon dezagun agertzen hasi diren irekieretan, sindikatua da gure tresna”.

LABen ekitaldia martxoaren 3an

Ohitura duen moduan, LABek ekitaldia egingo du martxoaren 3an Gasteizen. 11:30ean izango da, Martxoak 3 plazan, San Frantzisko Elizaren ondoan, eta Garbiñe Aranburu Irazustak sindikatuko Koordinatzaile Orokorrak hartuko du parte bertan. Esplotazio eta diskriminazioaren kontra, antolakuntza eta borroka aldarrikatuko ditugu.

Arratsaldez eta gehiengo sindikalarekin batera,  “Bizi-baldintzen suntsiketaren aurka, luchando el presente para asegurar el futuro” lelopean, omenaldia egingo dugu Martxoak 3 plazan 18:00etan, eta 18:30ean mobilizazioa.

Osakidetzak bizkarra ematen dio benetako negoziazioari mahai sektorialeko sindikatuekin

LABek, SATSEk, ELAk, SMEk, CCOOk eta UGTk gaurko deitutako bilerara ez joatea erabaki dute, Osakidetzak plantillak jasaten dituen arazo larrien konponbidean aurrera egiteko borondaterik ez duela ikusita.

Larunbat honetan EAEko hiru hiriburuetan egindako manifestazio jendetsuek argi eta garbi islatu zuten langileek eta herritarrek gure osasun publikoaren desegitearen aurka egindako aldarria. Hala ere, Osakidetzak itsu eta gor jarraitzea erabaki du, eta egindako eskaerei jaramonik ez egitea. Hala, Mahai Sektorialeko beste bilera bat deitu du gaurko. Mahai Sektoriala osatzen duten sindikatu guztiak urrian mahaitik altxatzera eraman zituzten arrazoietatik ez da aldentzen deialdia.

Osakidetzako Zuzendaritzak eta Sailburuak ondo baino hobeto dakite zergatik ez diren joan Mahai Sektorialeko bileretara: benetako negoziaziorik ez dagoelako eta existitzen ez den negoziazioa antzeztu nahi dutelako. Ildo beretik, Mahaian berriz ere sindikatuak egoteko bete behar diren baldintzak ezagutzen dituzte ere.

Hala ere, eta hilabete askotan egin duen bezala, Osakidetzak errealitateari bizkarra ematen jarraitzen du, eta gaurko beste bilera baterako deialdia egin du. Bilera horren edukia, berriz ere, ez da sindikatuen eskaeren araberakoa.

Sindikatuek, behin eta berriz, bi gai zehatz planteatu dituzte:

  • Alde batetik, mahaitik Lanbide Garapeneko eredu berriaren azken zirriborroa kentzea, aldebakarreko murrizketa onartezina delakoan. Horrekin batera, negoziazio zintzo, egiazko eta edukidun bat ireki behar da.
  • Mahai gainean proposamen bat jartzea, gatazkan dauden langileen aldarrikapenak beteko dituena, %4ko ordainketari dagokionez. Gogora dezagun Transfusio eta Giza Ehunen Euskal Zentroko langileek 14 greba egun baino gehiago egin dituztela aldarrikapen honengatik.

Bilerako gai-zerrendan ez dago bi gai horietako bat ere. Planteamendu ulertezin baten aurrean gaude Osakidetzaren partetik, kontuan hartzen baditugu Sailburuak larunbat honetan bertan egindako adierazpenak. Sagarduik adierazi zuen Osakidetzaren arazoa ez dela dirua. Hala ere, ez ditu jorratu nahi soldata-edukia duten bi gai hauek. Profesionalek Osakidetza saihestea eragiten duten lan-baldintza txarrak arazo larri bat dira.

Aldi berean, eta hauteskunde sindikalei dagokienez, Osakidetzak uko egin dio bilera egin aurretik sindikatuei hauteskunde-eremuen proposamena emateari, berariaz eskatu arren. Dokumentua mahai sektorialean bertan aurkeztu nahi izateak beste asmo bat adierazten du, gai honen negoziazioaz haratago doana; are gehiago, kontuan hartzen badugu dokumentu hori dela aldez aurretik bidali ez den bakarra. Gai-zerrendako gainerako gaiei buruzko dokumentu guztiak erantsi dira, hau izan ezik.

SATSE, ELA, LAB, SME, CCOO eta UGT sindikatuentzat, une honetan ez dira ematen Mahai Sektorialeko bilerara joateko beharrezko baldintzak, Osakidetzak bizkarra ematen baitio benetako negoziazioari, akordioak lortzeko inolako borondaterik erakutsi gabe.

Gorabideko hitzarmenaren negoziazioa desblokeatzeko aldarria ozen entzunarazi dugu Bilbon

Gaur hasi eta martxoan zehar aurrera eramango dugun greba sasoiari ekin diogu, manifestazioa egin dugularik Zabalburu plazan hasi eta Bizkaiko Aldundiraino, Gorabideren bulegoetatik igarota.

Otsailaren 8ko greba eguna positiboki baloratuta ere, negoziaketa bultzatzeko sei greba egun deitu beharrean ikusi dugu geure burua. Hala, gaurkoaz gain, martxoaren 1ean, 27an, 28an, 29an eta 30ean ere egingo ditugu lanuzte eta mobilizazioak.

Bizkaiko Foru Aldundiko Gizarte Ekintza Sailari nahiz Gorabideko zuzendaritzari auzi honetan duten ardura beren gain har dezala exijitu diegu langileok nahiz erabiltzaileek.

Oso ontzat jo dugu Solidus San Andresen lortutako hitzarmena, baina ELAk jarritako trabak deitoratu ditugu #LortuDugu

Bederatzi hilabetez negoziatzen aritu ondoren, eta bere interes korporatiboei lehentasuna emanez ELA sindikatuak paraturiko oztopoak gorabehera, Solidus San Andres-eko Enpresa Batzorde osoak heldu diren urteetarako hitzarmen kolektibo berri bat sinatu du gaur. Hitzarmen horretan, bertzeak bertze, KPIaren igoerari lotutako soldata-igoera gehitu da. LAB sindikatua pozik dago lorturiko hitzarmen on horrekin, baina deitoratzen ditu jarritako trabak eta sortutako liskarrak.

Hitzarmenaren indarraldiko hiru urteetarako (2022, 2023, 2024) KPIari loturiko soldaten igoeraz gain, Solidus San Andres izeneko Atarrabiako paper-fabrikaren hitzarmenak baditu ere bai norberak aukeratzeko egun libre bat gehiago, antzinatasunean kinkenio bat gehiago, aldi baterako langileentzako soldata hobekuntza bat, langile kopurua indartzea edo kategoria eta baimenen hobekuntza. Eta azpikontrataturiko langileak San Andresean gehitzeko borrokarekin jarraituz, bertze pausu bat eman da langile bat bertan sartzea lortuz.

Hitzarmen berriaren negoziazio prozesua 2022ko apirilaren 8an hasi zen, KPIa handia zelako testuinguru zailean. Hala ere, negoziazioaren lehen faseetan, soldaten igoera KPIaren igoerari lotzea lortu zen. ELA sindikatuak, kontzienteki, alde bakarreko greba deialdien bidez, desitxuratu egin nahi izan zuen hori, modu zentzugabean baina interes korporatibo argiekin, nahiz eta ordurako lortuta zegoen beraiek eskatzen omen zutena.

LAB sindikatuaren iritziz, ELAk negoziazio prozesuari jarritako trabak hauteskundeei begira bakarrik uler daitezke; izan ere, grebak hauteskunde sindikaletarako hilabete baten faltan hasi ziren eta hauteskunde prozesua amaitu ondoren bukatu ziren. Nabarmentzekoa da, gainera, greba deialdi horiek —enpresa honetan beti egin denaren kontrara— ez zirela batzar orokorrera eraman nahi izan, agenda partikularrak eta baztertzaileak ezartzen saiatuz, norberaren interesak bakarrik asetzeko.

Greba deialdiaren arrazoiekin gezurra erran zuten, eta Enpresa Batzordearen gehiengoari zein plantillari negoziazioaren bukaera ezartzen saiatu ziren. ELAk, bere jarduteko moduarekin, agerian utzi du zein den bere benetako asmoa: bertzeen lanari eta borrokari esker interes partikular bat lortzea. Bide horretan, ez zaio axola izan langileen artean gorrotoa eta liskarrak sortzea; errespetu faltak ere egin ditu, errespetu faltak barne, sindikatu honen jokabidearekiko desadostasuna agertzeko 100 langilek baino gehiagok beren kabuz sorturiko eta sinaturiko manifestu bat publikoki errefusatu eta erasotu zuenean bezalaxe.

Batasun faltak eta bazterkeriak ahuldu egiten dituzte borrokak eta negoziazioak. Baina ELAk ez du ulertzen “autonomia” ez dela bertzeek egitea berak erraten duena. Aitzitik, LABek beti izan du argi bere lehentasuna dela langileen lan baldintzak hobetzea, eta hitzarmen bat ez dela soldata igoeren gaineko akordioa soilik. Horregatik, LABek negoziatzen eta borrokatzen jarraitu zuen, aurreko negoziazioetan marrazturiko ildo berari jarraituz, eta garrantzitsutzat jotzen ziren bertze puntu batzuk dagoeneko lorturiko hobekuntzei batu zitzaikzien.

Orain, poztasunez erraten ahal da hobekuntza horietako anitz lortu direla eta hitzarmen on baten aitzinean gaudela. Hitzarmen hau ‒hau bai‒ bozketa bidez berretsi zuten langileek: 161ko erroldatik, 129k aldeko botoa eman zuten, eta bakarrik bik, kontrakoa.

Azken hilabete hauetan Solidus San Andresen gertaturikoari dagokionez, LAB poztu egiten da bi gauzengatik: alde batetik, hitzarmenaren negoziazioaren emaitzagatik; eta, bertzetik, langileek hauteskunde sindikaletan erakutsi ziguten konfiantza handitzeagatik, sindikatu honek ordezkari bat gehiago lortu baitzuen, eta, ondorioz, Enpresa Batzordearen gehiengo osoa. Lehen, LAB (4 ordezkari), ELA (3) eta independenteek (2) osatzen zuten batzordea; orain, LAB (5), ELA (2), independentea (1) eta CCOOk (1).

Azkenik, erran behar da argi gelditu dela langileekin egotea saritzen dela eta interes partikularrak ezartzea zigortu egiten dela. LAB harro dago plantillaz eta egindako lanaz, sindikalismo desberdin bateko kide izateaz eta gauzak egiteko bertze modu bat dagoela frogatzeaz. Konpromiso hori hartu du LABek Solidus San Andresen, bai eta gainontzeko enpresetan ere.