2026-01-19
Blog Page 295

Bizkaiko aniztasun funtzionaleko sektoreko langileek hitzarmen duin bat aldarrikatu dute

LABek mobilizazioa egin du EHUko Bizkaiko campusean egindako ekitaldi baten aurrean, aniztasun funtzionaleko sektoreko mahai negoziatzailean enpresei esertzea eta lehen hitzarmena negoziatzea eskatzeko.

3.000 langile ari dira aniztasun funtzionaleko sektorean, Gorabide, FEKOOR, APNABI, Madres Mercedarias eta Gaude bezalako enpresa eta elkarteetan, eta hauetan ez dira ari euren hitzarmenak negoziatzen. Enpresa eta elkarteez gain, udalak eta Bizkaiko Foru Aldundia ere egoera honen erantzule direla salatu dute langileek.

Gaurko mobilizazioaren harira igorritako prentsa oharra:

Gaur, aniztasun funtzionalaren sektorean lan egiten dugun langileok Leioako EHUn mobilizatu gara, sektoreko enpresek unibertsitateko ikasleei zuzendutako boluntariotza-jardunaldiak antolatzen zituzten egun berean. Jardunaldi horien helburua  boluntarioak erabiliz etekinak lortzea da, hau da, eskulana doanik. Eta hori ez da harritzekoa, gure lan-baldintzak prekarioak baitira.

Horregatik EHUra etorri gara gaur gure lan-baldintzak hobetzeko eskatzera. Ziur gaude hobekuntza hauek sektore honen hitzarmen sektorial propio baten eskutik etorriko direla, eta gaur egun ez daukagu hitzarmen hori. Horregatik, LABek aniztasun funtzionalaren eremuko lehen hitzarmen kolektibo sektorialaren aldeko apustua egin du. Badakigu hori historikoa dela kolektiboarentzat, eta, horregatik, gaur egin dugun aldarrikapenaren aldeko apustu garbia egiten dugu: negoziazioa orain.

Sektoreko enpresen, udalen, eta Aldundiaren konpromiso eta borondate faltaren aurrean, Gaude, Fekoor, Apnabi, Madres mercedarias, Gorabide eta beste hainbat elkartek sektoreko langileei aldarrikapen eta mobilizazio marko bat eskaintzeko apustua egiten jarraituko dugu. Ez dugu gurea ez den ezer eskatzen, geurea dena baizik.

Sektore honetako ordezkari sindikalak gero eta indartsuagoak gara eta elkartuago gaude. Eta horrek antolakuntzan eta borrokan laguntzen digu. Horregatik, gure elkarteetan eta kaleetan presioa egiten jarraituko dugu sektoreko hitzarmen probintzial baten alde, eta hori mugarri historikoa da sektore honentzat.

Nafarroako Gobernuak bere gain hartu beharko luke Sin Fronteras elkarteak gaur egun kudeatzen dituen zerbitzu eta langileen etorkizuna

Navarra Sin Fronteras elkarteko langileek bi elkarretaratze egin dituzte gaur Iruñean: lehenbizikoa enpresaren egoitzaren ondoan, eta bigarrena Pertsonen Autonomiarako eta Garapenerako Nafarroako Agentziaren egoitza ondoan.

Langileek haien egoera salatu dute eta gizarte zerbitzuen publifikazioa eskatzeko. Gogoratzekoa da enpresak iragarri duela bere ateak itxiko dituela eta horrek ataka estuan jarri dituela 150 lanpostu. Nafarroako Gobernuak bere gain hartu beharko luke Sin Fronteras elkarteak gaur egun kudeatzen dituen zerbitzu eta langileen etorkizuna. 

Ez dago porrot egoeran

Irailaren hasieran jakinarazi ziguten Sin Fronteras itxi behar zutela. Ordutik ez gara geldirik egon, eta hauxe da egindako lanaren laburpena:

Kontu ekonomikoak aztertu ditugu, eskura dugun informazioaren arabera. Egiaztatu dugu enpresa ez dela errentagarria, baina ez dago porrot egoeran, inola ere. Zuzendaritzak ez du egin bere esku zegoen guztia enpresaren bideragarritasuna bermatzeko, 2020an eta 2021ean 200.000 eurotik gorako galerak izan ondoren. Egia da azken urteotan diru-sarrerak igo direla, baina langile-gastuak oraindik gehiago handitu dira. Gure iritziz, enpresa bideragarria egiteko borondaterik ez da egon. Antzeko programak kudeatzen dituzten enpresek ez dituzte Sin Fronterasek alegatzen dituen zailtasunak. Jarrera hori ulertu gabe segitzen dugu, ez digutelako inolako azalpenik eman.

Azken asteotan, zenbait bilera izan ditugu zuzendaritza-taldearekin eta Nafarroako Gobernuko Eskubide Sozialetako Departamentuarekin. Idazki hau aprobetxatu nahi dugu zuzendaritza-taldearen jarrera salatzeko; izan ere, azkeneko hiru bilerak bertan behera utzi ditu jakinarazi beharreko informaziorik ez zegoela argudiatuz. Badakigu beste enpresa batzuekin biltzen ari direla, baina, beste behin ere, ez dakigu zertaz hitz egiten ari diren, deus ere esaten ez digutelako. Sin Fronteras beste enpresa batzuekin negoziatzen ari da Nafarroako Gobernuaren kontratu administratiboen lagapena, bai eta Albernia enplegurako zentro bereziaren etorkizuna ere, baina azkeneko bi asteotan ez digu horren gaineko inolako informaziorik eman.

Nafarroako Gobernuak guri informazioa emateko konpromisoa hartu zuen, baina ez du bere hitza bete, informazioa espresuki eskatu badiogu ere. Prozesua Sin Fronterasen esku utzi du, eta Gobernua, ustez, prozesua gainbegiratzen ari da. 

Gauza bat da pazientzia izatea eta beste bat prozesu hori guztia langileen eta Enpresa Batzordearen atzetik egitea. Puntu honetara iritsita, eta ikusirik zuzendaritzaren jarrera eta lortu ditugun ondorio ekonomikoak, jendaurrean exijitu nahi dugu Administrazioak bere gain har dezala prozesu hau lehenbailehen. Gure ustez, plantillaren eta kudeatzen ditugun zerbitzu publikoen etorkizuna ezin da zuzendaritza honen esku gelditu, ez baitu beharrezkoa den guztia egin enpresaren jarraipena bermatzeko. Zerbitzuen eta langileen etorkizuna EZIN DA gelditu esku pribatuetan. Horregatik, Nafarroako Gobernuaren berehalako tutoretza eskatzen dugu, zerbitzu publikoen arduradun gorena den aldetik.

Azkenik, eskatu nahi dugu zerbitzu publikoak kudeatzearen ondorioz Sin Fronteras elkarteak lortu dituen ondasunak arlo publikora itzultzea. Ildo horretan, erreklamatzen dugu Sin Fronterasek diru publikoa erabiliz eskuratu dituen higiezinak sistema publikora bueltatzea, zehazkiago, Nafarroako Gobernuaren eskuetara. 

Arabako Probintzia-Auzitegiak berretsi egin du Osakidetzako aurreko zuzendaritzaren zigorgabetasuna

Arabako Probintzia-Auzitegiak ezetsi egin du Gasteizko instrukzioko 2. epaitegiak hartutako erabakiaren aurkako LABen errekurtsoa, eta, beraz, ezingo da epaitu Osakidetzako fakultatiboen EPEan filtrazioen sare osoa asmatu, planifikatu, antolatu eta gauzatzeko ardura duen muin operatiboa. Erabaki horrek zigorgabetasunaren atea zabalik utzi du Osakidetzako lehengo zuzendaritzarentzat.

Paradoxikoa da, hogei bat pertsona ikertu diren arren, filtrazioz beteta egon den EPE baten diseinuan erantzukizuna izan duen pertsona bakar batek ere inputatu gisa deklaratu ez izana.

LAB sindikatuarentzako jarraibide honetan badira agerian jarri beharreko zenbait elementu garrantzitsu:

Osakidetzako zuzendaritzen lankidetza-eza etengabea izan da hasierako minututik. Hartutako jarrera, epaitegiak LABenbultzadazetatantakaeskatutakoinformazioaemateaizanda,askotanberanduetaosatugabea. Horrela, eta azken Autoaren ostean, Osakidetzak zaintzen dituen eta judizializatuta dauden kategoria gehienetako azterketak aztertu ezin izatea lortu du epaitegiak.

Egia bilatzeko anbizio eta determinazio faltak inguratu du jada lau urte dirauen instrukzio hau, non LAB sindikatuak traktore gisa jokatu duen gainerako akusazioen ekimen falta harrigarriaren aurrean. Konstante bat da praktika ustelak eta “eskularru txuriko” delituak ez jarraitzea eta ez zigortzea, Txirritak bere momentuan aurreratu zuen bezala: “Lapur txikiak kastigatzeko, nonahi badago kartzela. Haundiak hor ikusten ditut, paseoan dabiltzala”

Gainerako akusazioen babes falta funtsezko eginbideetan harrigarria izan da eta oraindik ere ez dugu ulertzen nola zuzendaritza publikoki seinalatu dutenek eta sare klientelarrari buruz hitz egin dutenek ez duten inoiz eskatu zuzendaritza zaharraren egozpena. Hala, prozesua galbideratu egin da, batzuetan ibilbide laburreko ikuskizun mediatikora murriztu baitute.

21 kategoria ikertu dituen instrukzio baten amaieran, Osakidetzako eta HAEEko goi-zuzendariek filtrazioak ezkutatzeko tratuak planteatzeko filtratzaileekin egindako bilerak argitara eman ditugu. Frogatu dugu zuzendaritzak aldez aurretik izan zuela filtrazioen berri eta ez zuela ezer egin ez gertatu aurretik, ez ondoren, LABek 19 kategoria konprometitu zituen analisi estatistikoa argitaratu zuen arte. Lortu dugu jakitea zuzendaritzak proben anonimotasuna haustea ahalbidetzen zuela modu zuzenean eta frogatu dugu EPEaren diseinuan nola erabili zuten HAEE tresna gisa azkenean Osakidetzak banan-banan erabaki zezan zeintzuk izango ziren azterketak Euskal Institutuaren izenean egingo zituzten adituak. Magistratuak eskatu dituen azterketa bakanetan, dopatutako oposiziogileek jarraitutako kontsignak zein ziren argitzea lortu dugu.

Gaur, jakin dugunez, Osakidetzako zuzendaritzaren jarduerak ezin izango dira judizialki zigortu eta dimisioekin garbituko dira, LABentzat nahikoa ez direnak iruzurraren larritasuna kontuan hartuta.

Bestalde, jakin badakigu epaiak gaiaren muineraino joateko aukerak zapuzten dituela eta iruzurra diseinatu zutenen zigorgabetasuna sendotzen duela, baina ikusten dugu hurrengo fakultatiboen EPEetarako agertokia nabarmen aldatu dela LABek egindako ekintza sindikal eta judizialaren ondorioz.

Harro gaude gure lanaz, autoak berak ere hala aitortzen baitu; gizarteak eta Osakidetzako langileek, gure jarduera prozesalari esker, gertatutakoa ezagutu ahal izan dute eta Osakidetzan enplegu publikoa lortzeko prozesuak aldatzen ari zirenaren uste osoa orokorra da. Duela hamarkada batzuetatik hona ematen ari zen errealitate horri mozorroa kentzea izan da alde honek bete duen erronketako bat.

Prozedura ez da amaitu eta aukera asko daude epaiketa bat egiteko. Ikertuen artean partaidetza-maila desberdinak daude eta gradurik baxuenak epaituko diren arren, LABek ez dio uko egiten EPEa diseinatu zuten pertsonek bertan egindako jarduerak azaldu behar izateari eta zigor penalik jaso ezin badute ere, gizarteak horien berri izateari.

Ezin dugu ahaztu gurekin harremanetan jarri diren eta urte hauetan Osakidetzako filtrazioekin amaitzeko lankidetzan aritu diren pertsona guztiei eskerrak ematea eta gure elkartasuna adieraztea. Era berean, egungo hainbat arduradunen jarduerak gaitzesten ditugu, jarduera horiek eta beste jarduera ustel batzuk salatu dituztenak itotzen dituztenak, hain zuzen ere.

Talentudunaren aurkako tratu txarrak eta ustelaren aldeko laguntasuna, oso ohikoa da hori Osakidetzan eta agerian geratu da oraingoan ere. Horrek zerikusi handia du osasun publikoaren eta Osakidetzan lan egiten duen plantillaren egungo egoerarekin.

Lanean jarraituko dugu ekintza sindikalak, mobilizazioek, gizarte-kontzientzia eta erantzukizunen garbiketa bateratzeak Osakidetzako gobernantza-eredua alda dezan.

Nafarroako Hezkuntza Itun Sozialaren balorazioa

PSN-k, Geroa Baik, Podemosek eta IEk 2019an sinatutako Akordio programatikoan oinarriturik, Carlos Gimeno Hezkuntzako kontseilariak Nafarroako Eskola Kontseiluaren eta, ondorioz, bertako kide garen kontseilukideen esku utzi zuen Nafarroako Hezkuntza Itun Soziala adosteko lana.

LABek behin eta berriz adierazi zuen ez zegoela ados itun hori egiteko moduekin eta denborekin: oso epe laburra eman zuen eta Ituna egiteko enkargua, gainera, adituei beharrean kontsultoria bati esleitu zion. Horren aurrean, LABek Nafarroako hezkuntza-komunitateari dei egin zion, emankorra izango zen prozesu bat bultza zezan. Baina azkenean, behin eta berriz iragarri genuen bezala, Itunaren emaitza etsigarria izan da.

Ituna ez da originala, ez du ezer berririk jaso eta une honetan ditugun erronkei ere ez die aurre egiten. Puntuetako asko literatura hutsa dira, zehaztasunik gabeak eta, LABen ustez, asko hobetu daitezkeenak.

Euskarazko irakaskuntzari dagokionez, zonifikazioa eta borondatezkotasunera mugatzen du, erreferentziazko atzerriko hizkuntzetako elebitasun- eta ikaskuntza-programei alfonbra gorria zabaltzen dien bitartean. Beraz, familiek ezin dute aukeratu seme-alabentzat nahi duten komunikazio-, jolas- eta bizi- hizkuntza.

Publiko-pribatua dikotomiari dagokionez, gaia zuzenean baztertu izan da, denak berdin jarraitzen du eta ez du gure helbururantz -eskola publiko komunitario baterantz- pausorik ematen. Trantsizioan Elizaren eskolei eman zitzaizkien erraztasunei eta pribilegioei, ordea, eutsi egiten die. LABek egungo eskola publikoaren eta bokazio publiko/komunitarioko itunpeko eskolaren arteko konfluentzia estrategikoa defendatzen du, hezkuntza-helburu elitistak dituzten eskolak alde batera utziz.

Bestalde, Itunak jasotzen du kalitate-maila egokiak bermatuko dituzten ratioak lortu behar direla, ikastetxeei, irakasleei eta gainontzeko langileei egonkortasuna emango dieten ratioak. Helburu horrekin erabat ados, baina gogorarazi nahi diogu Gimeno jaunari puntu hori jasota dagoela jada Nafarroako Irakaskuntza Publikoaren Kalitatea Hobetzeko Itunean, zeina bete ez den -eta 2022ko abuztuaren 31tik iraungita dago-, neurri batean bere legealdi osoan gaiari heltzeko ahaleginik egin ez duelako.

Gainera, adostutako puntu asko “Administrazioak hartzen duen esparruaren mende” geratzen dira, hau da, une bakoitzean ezartzen diren dekretuen eta aginduen arabera aplikatuko dira –ikastetxeen autonomia edo hezkidetza-programak, esaterako–. Dagoeneko indarrean urteak daramatzaten beste puntu batzuk berrikuntza gisa saldu dizkigute Itunean sartuz, baina kea besterik ez dira -hornidura zaileko lanpostuagatiko pizgarria, adibidez-.

Amaitzeko, LABek azpimarratu nahi du eskola publiko komunitario, euskaldun, feminista, doako, laiko, naturarekiko errespetuzko eta inklusibo baten alde lanean jarraituko dugula.

Sindikatuari esker, Tuterako Udalak onartu du hartu gabeko oporrak behar bezala ordaintzea #LortuDugu

Azken urte honetan, LABek hainbat salaketa jarri ditu Tuterako Udalaren aurka, langileei opor egunak lapurtzeagatik eta hartu gabeko opor egunak legez dagokien baino merkeago ordaintzeagatik.

LABen salaketa bati esker, Nafarroako Administrazio Auzitegiak argi utzi zuen opor egunak kontratuaren denborari dagokionaren arabera zenbatzen direla, eta ez egutegiaren arabera; baina Udalak uko egin zion formula hori lan-kontratua duten langileei –gehienetan aldi baterakoak direnei- aplikatzeari. Hala, hainbat langileri ukatu egin zien sei hilabeteko kontratuarengatik dagozkien 13,5 lanegun izateko esubidea eta, horregatik, LABek salaketa jarri zuen lan arloko epaitegian. 

Baina, gainera, hartu ez diren oporrak ordaintzeko orduan, Udalak dagokien prezioa baino askoz merkeago ordaindu ditu beti, lanegunak egun naturalaren prezioan ordainduta eta aparteko ordainsarien zati proportzionala ere kontuan hartu gabe. 

LABek Auzitegira eraman zituen hainbat eskari; auzitegiak ebatzi zuen Tuterako Udalaren erabakia ez datorrela bat zuzenbidearekin, eta ordaindutakoaren eta behar denaren arteko aldea ordaintzera behartu zuen Udala. 

Azkenean, Udalak onartu du okerra, epaitegietara jo gabe eta LABekin demanda kentzea adostuta. Beraz, bi gai horiek argituta eta ebatzita gelditu dira: langile guztientzat, opor-egunak kontratuaren denborari lotuak zenbatu behar dira, egutegiari lotuak beharrean, eta hartu ez diren oporrak lan egindako ordu bakoitzeko ordainsariaren arabera ordainduko dira, kotzeptu guztiak barne direla. 

LABen ustez, ezin da onartu urteetan lapurreta hori egin izana, aldi baterako kontratuekin edota urte osoan lan egin ez duten Udaleko langilee; izan ere, oporraldiaren gaineko informazio –eta eguneratze- falta larria baita, eta langile askori kalte egin die.

Basogintza sektorearen hilkortasun tasak marka guztiak gainditzen ditu

Atzo arratsaldean langile bat hil zen Aulestin, basoko lanetan ziharduela. Dagoeneko, 2022an lan istripuz hildako 60. langilea da eta basogintzako hirugarrena. Lehenik eta behin, gure elkartasuna adierazi nahi diegu hildakoaren senide, lankide, lagun eta gertukoei, eta ostiralerako, euskal gehiengo sindikalak Gernikan deitutako elkarretaratzerako deia egin (Egurmendi aurrean, San Kristobal plazan, 11:00etan).

Aurten ematen ari diren istripuen patroia, berriro ere, guztiz aurreikusgarria da. Obretan altueretatik erorita, garraiolariak arazo kardiobaskularrez hilak, basogintza langileak zuhaitzak azpian harrapatuta, in itinere, etab. Behin eta berriro errepikatzen diren patroiak. Honen aurrean, ez patronalak eta ez Eusko Jaurlaritzak ez dute inongo neurririk hartzen, ardura guztia eurena izanda.

Basogintza sektorearen hilkortasun tasak marka guztiak gainditzen ditu. Langile gutxi dituen sektorea izanda, urtero egoten dira hildakoak sektore honetan. Honela, atzokoa egondako hirugarren heriotza izan da basogintzan. Abuztuaren 17an, 47 urtetako langile bat hil zen Zeanurin eta ekainaren 14an beste bat Idiazabalen, biak zuhaitz batek harrapatuta. 2021ean, sektoreko 6 langile hil ziren lan-istripuz.

Bizkaiko eta Gipuzkoako kasuan, basogintza enpresen bideragarritasuna mugatua da nahiz eta eurentzako ad hoc eginiko foru arauak eduki. Egur ustiapen intensiboa lan harreman prekarizatuetan oinarritzen da etekinak lortu ahal izateko. Honela, lan segurtasuneko baliabideak ipini beharrean, hauetan aurrezten da. Plantilla murritzak, basoan bakarka lanean, errekurtso prebentiborik ez, formakuntza eza, lan tresna ez egokiak, malda handiko eremuetan, lan erritmo oso altuak, lanaldi oso luzeak, honek eragiten duen nekearekin eta abar luze bat daude istripuen atzean. Jakina, aktibitateak berak barnebiltzen dituen arriskuei erantsitako faktoreak dira hauek.

Ez da lehen aldia Osalan eta Eusko Jaurlaritzari basogintza sektorearentzako neurri bereziak eskatzen dizkiogula. Oraingoan, berriro egiten dugu baina ikusten dugu erantzuna antzua dela.

Osalanek, lan ikuskaritzak eta Eusko Jaurlaritzak dute egoera aldatzen hasteko giltza eta behingoz martxan jarri daitezen exigitzen diegu.

Dena den, denok dakigu, inspektoreek barne, une honetan bertan Euskal Herrian baso sektorean lanean dirauten enpresa gehienak ez direla lan osasuneko betebeharrak betetzen ari, nahiz eta atzo bertan izan azken hildakoa. Hausnarketa larria bezain benetazkoa.

Beste hiru greba egun egingo ditugu Bizkaiko metalgintzan, urriaren 27an eta 28an eta azaroaren 2an

LAB, CCOO eta UGT sindikatuok, Bizkaiko metalgintzako hitzarmenaren negoziazio-mahaian % 59,95eko gehiengoa ordezkatzen dugunok, FVEM patronalaren negoziatzeko borondaterik eza eta blokeoa ikusita, sektore osorako beste hiru greba-egun proposatu ditugu: urriaren 27an eta 28an eta azaroaren 2an.

Sindikatu gehiago atxikitzeko lanean ari gara. Ostegunean, 11:30ean, FVEMen egoitzaren aurrean prentsaurrekoa emango dugu, egoeraren irakurketa zabalago bat egiteko.

LABeko delegatuek batzarra egin zuten atzo, eta, bertan, erabaki zuten greba egun gehiago egitea FVEMen blokeoaren aurrean. Izan ere, ez dugu onartuko patronalak Bizkaiko metalgintzako langileak pobreziara kondenatzea. 

Gipuzkoako grafikagintzako hirugarren greba egunak %80ko jarraipena izan du

Grafikagintzan deitu ditugun lau greba egunetatik hirugarrena egin dugu gaur. Eta aurreko egunetan bezala, grebaren jarraipena oso ona izaten ari da, % 80ko intzidentziarekin. Gaur, kotxe-karabana egin dugu Tolosaldeko poligonoetatik eta kontzentrazioa Tolosako Triangelu plazan.

Ez dago aitzakirik grafikagintzako sektoreko langileak hitzarmenik gabe uzteko. Gaur eta aurreko egunetan ere sektoreko langileek ozen esan dute hitzarmen duin bat nahi dutela; KPIari lotutako soldata igoerekin, denboraldi mugatuko kontratuei mugapenak jarriaz eta baita genero berdintasunean ere aurrera pausuak emanaz, besteak beste.

Sektoreko lan kargak ez dira jaitsi, eta sektoreko langileek eskatzen dituzten eduki hauek guztiz errealak eta posibleak direla sinetsita gaude. Gainera, industriako beste sektoreetan hitzarmena lortzea posible izan da; metalgintzan, papergintzan… zergatik zeba grafikagintzan ez?

ADEGIri arduraz jarduteko eskatzen diogu, negoziazio mahaia lehenbailehen deituz eta hitzarmen duin bat bermatuko duten edukiak mahai gainean jarriz.

Hurrengo greba eguna ostegunean, urriaren 6an, dugu eta printzipioz, hemen bukatuko genituzke lehen fase honetako mobilizazioak. Egun horretan, 9:00etan kotxe-karabana egingo dugu Tolosako Usabal poligonotik hasita eta 11:00etan, kontzentrazioa Tolosako Triangelu plazan.

ADEGIren partetik negoziazio mahaian mugimendurik gabe jarraituko bagenu, beste mobilizazio fase berri bat ireki beharko genuke. Eta hau guztia nola burutu eta indartu baloratzeko datozen egunetan sektoreko langileekin kontsultatuko genuke, zeren eta argi dugu mobilizaziorik gabe ez dugula hitzarmen duin bat lortuko.

Mobilizaziora deitu dugu sektore publikoan, urriaren 14tik abiatuta, bertako negoziazio kolektiboaren defentsan

Madrilgo Gobernuak Estatuko gehiengo sindikalarekin adostu eta Ministro Kontseiluak onartu du langile publikoen lan baldintzen markoa, eta badirudi, aurten ere, aurrekontuen legearen bitartez estatu osoko sektore publikoan inposatu egingo dela. LABek ez ditu inondik onartzen ez negoziazio markoa, ezta bertan erabakitako murrizketak ere.

Negoziazio markoari dagokionez, LABek berriro ere exijitzen die Madrilgo Gobernuari inposizioekin ez jarraitzea, eta Gasteiz eta Iruñeko gobernuei negoziazioak euren eremuetan abiatzeko, bertako errealitateari egokituta.

Akordioaren edukiari begira, erabat onartezina dela dio LABek. Langileok 2010eko %5aren murrizketaz geroztik murrizten jarraitu zaigun eros-ahalmena ez dugu berreskuratuko, eta are gehiago jaisten jarraituko du. Langileok eztabaida antzuen markoan edukitzeko formula bitxiak erabili dituzte beste behin, soldata igoerak beti KPIren azpitik egongo direla bermatzeko.

LAB mobilizatzen hasiko da, eta urriaren 14an izango da lehen ekimena. Hego Euskal Herriko lau hiriburuetan elkartuko gara eremu publikoko delegatuok. Iruñean, 11:00etan, Nafarroako Gobernuaren aurrean; Gasteizen, 11:30ean, Plaza Berrian; Donostian, 11:30ean, Gipuzkoa Plazan; eta Bilbon, 11:30ean, Eusko Jaurlaritzan (Gran Via, 85).

Administrazio guztiak interpelatuko ditugu bertako negoziazio kolektiboa errespetatzeko eta Madrilgo murrizketak eta mugak gainditzeko akordioak propioak bermatzeko. Administrazioen borondateak aldarazteko dei egiten diegu langileei borroka honekin bat egiteko.

E