2026-01-02
Blog Page 216

Michelingo hitzarmenek zapore gazi-gozoa utzi digute

Langileen borrokari esker enpresa negoziatzera behartu eta hobekuntza batzuk erdietsi dira Lasarteko lantegiaren kasuan. Gasteizkoari dagokionez, zentroarteko batzordetik at egoteko beharra nabarmendu dugu.

Ezer baino lehen, zorionak Michelingo langileei, beren borrokari eta konpromisoari esker enpresa negoziatzera behartua izan delako eta, hala, ez duelako nahi zuen hori lortu: negoziazio laburra, borrokarik gabea eta lan-baldintzetan beheranzko joera duena.

Enpresak negoziazioaren hasieran aurkeztu zuen proposamena atzerakoia izan zen, lan baldintzak okertzen zituen. Horrek langileen haserrea eragin zuen, eta beren batasunarekin eta borrokarekin, Michelin bere planteamenduetan atzera egitera behartu zuen. Beraz, borrokak merezi duela argi geratu da.

Borroka horri esker, langileen lan-baldintzetan hobekuntzak lortu dira, hala nola, kontratazio berrietarako soldata-eskala bikoitza kentzea eta lanaldiaren murriztea Team Building delako jardunaldia kentzen.

Bestalde, Lasarteko nahiz Gasteizko plantillek oso argi dute Michelinen estatu mailako zentroarteko batzordetik kanpo egotearen garrantzia, LABen Euskal Herrian negoziatu eta erabaki beharra defendatzen baitugu, eta Gasteizen ez da halakorik ahalbidetu. Arabako hiriburuko lantegiko beharginek akordioari ezetza emateko bozkatu zuten, baina estatuko zentroartekoaren barruan zegoenez eta hor baiezkoa nagusi izan zenez, emaitza ez zen errespetatu.

Beraz, beti defendatu izan duguna defendatzen jarraituko dugu LABen, hau da, estatuko negoziazio-esparruetatik kanpo egoteko beharra. Ildo horretan, erreferendum bat bultzatuko dugu Gasteizko lantegia, Lasartekoa bezala, estatuko negoziazio-eremutik kanpo egon dadin, hemen lan egiten dugulako, hemen negoziatzen dugulako eta hemen erabakitzen dugulako.

Urdulizko Santa Mariñe egoitzan baldintza duinak eskatu eta zaintza etekin ekonomikoen gainetik jarriko duen eredua aldarrikatzen dugu

Gerokultoreek bi hilabete baino gehiago daramate egunero 15 minutuko lanuzteak egiten, GSR enpresaren immobilismoa ikusita.

Alde batetik, gerokultoreak paziente diabetikoei intsulina emateaz arduratzea nahi dute, eta horrek, langile horien funtzioetatik erabat kanpo egoteaz gain, egoiliarren osasuna arriskuan jartzen du, ez gerokultoreek ez erizaintzako laguntzaileek ez baitute horretarako prestakuntzarik.

Bestalde, nahiz eta GSRk errespetua darabilen ahotan behin eta berriro, Santa Mariñen tratu txartzat jo daitezkeen egoerak gertatzen dira egunero; izan ere, oraindik ere, gutxi gorabehera 7 minutu ditugu egoiliar bakoitza oheratzeko.

Azkenik, grebarako duten eskubidea aldarrikatu nahi dute; eskubide hori behin baino gehiagotan urratu da mehatxuen, derrigortzeen eta askotariko oztopoen bidez. Hori gutxi balitz, GSRk grebetan parte hartu duten grebalari batzuei kontratua ez die luzatu edo alde batera uztea erabaki du, eta ohartarazpen eta salaketa espediente ez oso gardenak ezta sinesgarriak ireki dizkie lanuzteekin bat egiten zuten langile batzuei. Bitartean, horiei egozten zaizkienak baino hutsegite larriagoak jasan behar izaten dituzte langileek.

Bada, zaintza eredu duin baten alde borrokatzen jarraituko dugu, bai egoiliarrentzat, baita langileentzat ere. Eredu horretan langileen eta egoiliarren duintasuna arlo ekonomikoaren gainetik kokatuko da, nahiz eta GSRrekin oso urrun gauden helburu horietatik, Pertsonarengan Oinarritutako Arretarekin ahoa betetzen zaien arren. Edonola ere, benetan betetzen dutena haien poltsikoak dira, eta ez, hain zuzen, aldarrikatzen dituzten baloreekin.

Langileek eskerrak eman nahi dizkiete senide guztiei plantillari emandako laguntzagatik eta elkartasunagatik, eta GSRren axolagabekeriagatik sentitzen duten haserrea partekatzen dutela adierazi dute.

Enpresako Zuzendaritzak hainbat pertsonari jakinarazi die plantilla berritzeko asmoa, GSRk langile otzanak nahi baititu. Bada, une hori iritsi arte egoiliarren eta langileen eskubideen alde borrokan jarraituko dute.

Onartezina da gizartearen alde zaurgarrienak egunero horrelako tratua jasatea, publikoa izan beharko lukeen zaintza sistemak etekin ekonomikoak egoiliarren zein langileen aurretik jartzen dituelako.

Herri kurduaren egoera ezagutu dugu Kurdistango Kontseilu Nazionalaren eskutik

Ozlem Tanrikulu Kurdistango Kontseilu Nazionalaren ordezkariarekin bildu dira Garbiñe Aranburu LABeko koordinatzaile orokorra eta Koldo Saenz nazioarteko idazkaria Donostian.

Bi herrialdeetako testuinguru sozioekonomikoaz eta politikoaz aritu dira, bereziki erreparatuta Recep Tayyip Erdogan Turkiako presidenteak berriz hauteskundeak irabazi osteko agertokiari. Abdullah Ocalan buruzagi kurduaren egoera hizpide izan dute, baita mugimendu sindikalak, eta, bereziki, Munduko Federazio Sindikaleko erakundeek, herri kurduaren eskubideen aldeko borrokan egin beharreko lana ere.

UGT eta CCOO sindikatuek Nafarroako ostalaritzako hitzarmena sinatu dute, sektorean aldarrikatzen ari ziren gutxienekoak bete gabe

UGTk, CCOOk eta Ostalaritzako patronaletako batek hitzarmen akordio bat lortu dute gaur, baina ez ditu betetzen uztailaren 1eko eta 7ko grebek zituzten aldarrikapenak: KPIaren bermea, lanaldi partzialen erregulazioa eta atsedenaldi eta oporren hobekuntzak.

LAB sindikatutik salatu nahi dugu gaur, lehen greba-egunerako astebete falta denean, UGTk eta CCOOk ostalaritzan lortu duten akordioa. Argi dago, eta horrela azaldu du patronalak negoziazio mahaian, langileen mobilizazioak euren blokeo jarreratik mugitzeko balio izan duela, baina oraindik denbora eta eduki gehiago falta zen akordio batera iristeko.

Langileak mobilizatzen ari ziren eta greba deialdiek zituzten gutxienekoak argi zeuden, baina bat ere ez da lortu:

Itundutako soldata-igoerek EZ dute KPIa bermatzen; izan ere, muga bat jartzen dute, eta muga hori gainditzen badute, ez dira igoko; hau da, hurrengo 4 urteetan KPIak % 17 gainditzen badu, soldatak ez dira igoera horietara iritsiko (kontuan izan behar da bi urteetan KPIa % 12 baino gehiago igo dela, eta, beraz, ez da burugabea lau urtetan %17 gainditzea). Gainera, ez dituzte 2022ko atzerapen guztiak ordainduko, tabernak, jatetxeak eta hotelak %100ean egon diren urtea izan arren.

Bestalde, oporrek eta egutegiek orain arte bezala jarraituko dute araututa, ez baita hori aldatzeko inolako hobekuntzarik sartu. Eta sindikatu honentzat larriena da lanaldi partzialek deserregularizazio berarekin jarraituko dutela, orain arte bezala. Soldatez gain, sektore honen ezaugarria da langile gehienek benetan egiten dituzten orduak baino askoz lanaldi txikiagoko kontratuak dituztela, eta erregistro elektroniko batek hori agerian uzteko baino ez du balioko. LABen beti izan dugu argi ostalaritzaren sektoreko prekarietatearen aurka aurrera egiteko ezinbestekoa zela gehiegizko kontratazio horien aurkako neurri zehatzak sartzea.

Berriro ere, UGTk eta CCOOk eskua luzatu diote patronalari mobilizazioak saihestuz eta ostalaritzan lan egitea prekarietatea izaten jarraitzea onartuz. Bi hilabete hauetan “ostalaritza salbatuko dugu hitzarmen duin batekin” langile guztien leloa izan arren, gaur ikusi dugu patronala dela salbatu dutena, beldur baitzen larunbatean eta sanferminetan egindako grebek haien kontuetan triskantza eragingo ote zuten.

Beste behin ere egiaztatu da mobilizazioak hobekuntzak lortzen dituela, baina beharrezkoa da sektorean gehiengo sindikala aldatzea, hitzarmenak langileen baldintzak hobetu ditzan eta patronalen nahiak ase ez ditzan.

Lanuzteak hasiko ditugu Irungo posta zerbitzuan

Irungo Correoseko langileek greba partzialak iragarri dituzte, uztailaren 3an hasi eta mugarik gabe luzatuko direnak. Lanpostuak ez betetzea kezkagarria da, eta denbora asko daramate egoera hori jasaten. Irunen muga guztiak gainditu dira, eta 9 lanpostu bete gabe geratu dira. 800 jakinarazpen baino gehiago pilatu dira hauteskunde osteko aldian, eta enpresak ez du inolako errefortzurik kontratatu edo hutsik dauden lanpostuak bete.

Azpimarratu behar da Irunen hedadura gero eta handiagoa dela, auzo berriak eraiki baitira. Bada, ezinezkoa da egunero herri osoan posta-legeak eskatzen duen bezala posta banatzea banaketa–unitatean gaur egun dauden langileekin.

Hala, Correosek ez du betetzen Posta Zerbitzu Unibertsala, eta etengabe atzeratzen dira legeak berak gutunak eta jakinarazpenak entregatzeko ezartzen dituen epeak. Langilerik ez dagoenez, enpresak beste produktu mota batzuk lehenesten ditu, hala nola paketeria. LAB, CCOO, ESK eta UGT sindikatuok egoera horrek langileengan sortzen duen gehiegizko ahalegina salatu nahi dugu, langileen lan-baldintzei eragiten dielako. Uztailaren 3an beste hauteskunde-kanpaina bat hasiko da; kanpaina horren berezitasuna da uda sasoian egingo dela, eta, beraz, lankide asko oporretan egongo direla, horrek dakarren lan-gainkargarekin. Posta bidezko boto-eskaeren erregistro guztiak gainditu dira, eta, oraingoz, ez dago lanpostu guztiak betetzeko aurreikuspenik.

Beraz, Correosi eskatzen diogu absentzia guztiak modu iraunkorrean betetzeko, kalitatezko posta-zerbitzu publikoa bermatzeko.

Iruñeko Buztintxuri auzoan gelditu duten etxegabetzea bezalako mehatxu gehiago izanen dira

Pozik gaude gaur Iruñeko Buztintxuri auzoan familia bat etxegabetzeko agindua bertan behera utzi dutelako, baina ohartarazi nahi dugu mota horretako mehatxu gehiago gertatuko direla aurrerantzean. Horren erantzule nagusia Nafarroako Gobernua da, alokairu sozialeko etxebizitza publikoak desklasifikatu eta horiek Testa Residencial bezalako putre funtsen esku egotea ahalbidetu baitu.

Beraz, erran bezala, poztu gara gaur Buztintxurin lortu den garaipenarengatik, eta Carolina eta haren alabak zoriondu nahi ditugu, bai eta haiei lagundu dieten pertsona eta kolektibo guztiak ere, baina ohartarazi nahi dugu ez dagoela erlaxatzeko tarterik, abian baitira Iruñeko auzo horretan berean egitekoak diren etxegabetze gehiagoren ohartarazpenak.

Etxebizitza oinarrizko eskubidea da, eta ez luke negozio espekulatiboari lotuta egon behar. Baina Nafarroako legeriak etxebizitzarako eskubide subjektiboa onartzen duen arren, ekonomikoki ahulenak diren pertsonen artean etxegabetzeak gertatzen dira oraindik. Beraz, Nafarroako Gobernuari dei egiten diogu bere erantzukizuna bere gain har dezan, Nafarroako herritar bakar bat ere ez dadin gelditu bizitzeko etxerik gabe.

Ez da onargarria irtenbideak emateko ordua ailegatzen denean etxebizitza-parkerik ez dagoela erratea aitzakia moduan, Gobernuak berak eragin baitu egoera hori, bere garaian babesturiko etxebizitza publikoa sektore pribatuaren esku jartzeko desklasifikatu zuelako.

Egoitzei buruzko Jaurlaritzaren azken dekretuko neurriak urriegitzat jotzen dugunez, zaintza sistema publiko komunitariorako benetako urratsak eskatuko ditugu

Sindikatuko ordezkariak Gasteizko Legebiltzarrean egon dira dekretuari buruzko eztabaida bertatik bertara jarraitzen.

EAEko Jaurlaritzak berriki ateratako dekretuan gauerako ratio berri bat ezarri du, eta nahikoa izan gabe jarraitzen du. LABetik gaueko ratio zehatz eta espezifiko bat aurkeztu genuen, 15 egoiliarreko bi langile egon behar zirela aldarrikatzen zuena. Erizaina 24 orduz bermatua egon beharko zela ere jasotzen zuen, gaua barne.

Sektorean, enpresa gehienetan langile bakarra dago 30 egoiliar baino gehiago zaintzeko. Hori jasanezina eta onartezina da. Zaintza duin baterako sektorean langile gehiago behar dira, eta adinduen egoitzetako gaueko egoera kezkagarriaren aurrean instituzioek erantzukizun handia dute.

Arabako, Bizkaiko eta Gipuzkoako gobernuak ateratako dekretu berriaren aurrean honako hau adierazten dugu:

Salatzen dugu:

– Dekretuak ez dituela ez langileen ez egoiliarren lan eta bizi baldintzak erdigunean jartze, ezta beharrak ere

– Dekretu honek adinekoen egoitzetako pribatizazio eta zaintzarekiko negozioa sustatu eta indartzen du, eta horrek langileongan eta egoiliarrengan dituen ondorio larriak salatzen ditugu.

– Proposatzen den ratio aldaketak ez dio inolako hobekuntzarik ekartzen ez sektoreari, ez egoiliarrei.

– Dekretu hau langileen eta zaintza-sistema gizatiarrago baten alde inplikatuta eta interesatuta dauden kolektibo eta gizarte-eragileen bizkar egin da. Historikoki langileak zein eragile ezberdinek egindako aldarrikapenak ez da jaso.

– Pertsonen arreta zentralizatuan sakontzeko dekretua hobekuntza arkitektonikoei buruzkoa da, eta langileen lan-baldintzak bigarren mailan uzten ditu.

Exijitzen dugu:

– LABek ratio proposamen konkretu bat aurkeztu du, sektoreko langileen zein egoiliarren lan eta bizi baldintzak hobetuko lituzkeena. Gure proposamena mahai gainean jarri eta ratioa hobetzeko konpromisoa eta neurriak hartzea exijitzen dugu.

– Sindikatuak, eragile sozialak eta zaintza sistema gizatiarrago baten aldeko borrokan dauden eragileak kontuan izatea. Aldebakarrez egindako dekretuek, gu guztion parte-hartzerik gabe, ezingo dute hobekuntzarik ekarri sektorera, ezta bertan ematen den zerbitzura ere.

– Zaintza sektoreko langileek egiten duten lan publikoaren aitortza.

– Zaintza sistema publiko komunitarioaren aldeko konpromiso eta urrats errealak.

Honen aurrean, LAB sindikatuak zaintza sistema publiko komunitario eta duinago baten alde borrokan eta antolatzen ari diren eragile eta mugimendu ezberdinekin elkarlanean jarraituko du. Mugimendu feministak deitutako greba feminista orokorrean eta datozen urteetan garatu eta piztu beharreko borroketan burubelarri segiko du.

Nafarroako hezkuntzari buruzko negoziazioa ahalbidetzeko exijitu dugu

Hilabeteak daramatzagu mobilizatzen eta gure aldarrikapenak argi uzten, baina denbora horretan guztian etengabeko blokeo-
egoeran aurkitu gara. Administrazioko beste sektore batzuetan akordioak lortu diren arren, Hezkuntza Departamentuko buruak eta bere taldeak, ustezko baliabide ekonomikoen falta argudiatuta, elkarrizketa-ezintasuna adierazten dute. Egoera horrek ez du aukerarik eman gure ustez gutxienekoak diren aldarrikapenak negoziatzeko, bai hezkuntza kalitatea bai irakasleen lan-baldintzak hobetzeko.

Momentu honetan negoziazioetarako garaia iritsi da, Gobernua osatzekoa, datozen 4 urteetarako akordio programatiko berria
ezartzekoa. Horregatik, LAB, Steilas, CCOO eta ELA sindikatuek osatutako gehiengo sindikaletik, talde parlamentarioekin harremanetan jarri gara eta bilerak eskatu dizkiegu, Nafarroan hezkuntza eraldatzeko eta hobetzeko guztiok egin ditzakegun ekarpenak entzun eta proposatzeko helburuarekin.

Dagoeneko bilera horietako batzuk egin ditugu, eta beste batzuk lehenbailehen egitea espero dugu. Baina gaur eta hemen, negoziazio prozesu honetan parte hartzen ari diren alderdi politikoei eskatzen diegu, gure aldarrikapenak kontuan har ditzatela.

Horrela, hezkuntza-zerbitzu publikoa nabarmen hobetuko da. Beraz, ezinbestekotzat jotzen dugu Gobernu Akordio berrian konpromiso hauek sartzea: hezkuntza-etapa guztietan ratioa jaistea, erosahalmena berreskuratzea, behin-behinekotasuna %8 errealetik behera kokatzea eta gainkarga burokratikoa murriztea, besteak beste.

Bihur dezagun hasi berri den legegintzaldi hau gauzak ongi egiteko eta aurrera pausoak emateko unea. Hezkuntzari eta hezkuntzan inplikatutako alderdi guztiei mesede egingo dieten akordioak lortzeko, borondate politikoa besterik ez da behar, Nafarroako Administrazioko beste sektore batzuetan, akordioak lortzeko arazorik izan ez dutela ikusi dugun moduan. Guk elkarrizketarako eta negoziaziorako prest gaudela adierazten dugu. Baina berresten dugu, Nafarroako Gobernuak hezkuntza kalitatearen hobekuntza eta irakasleen lan baldintzen hobekuntza mahai gainean jartzen ez dituen bitartean, hainbat mobilizaziorekin gure jarrerari tinko eusten jarraituko diogula.

Sestaoko kale-garbiketako beharginek grebara joko dute herriko jaietan

Enpresak erabateko ezezkoa eman dio negoziatzeari, eta langileek hainbat hilabetez udal gobernu interpelatu duten arren, erantzunik jaso ez dutenez borroka egunak deitu dituzte ekainaren 28an, 29an eta 30ean.

Herriko kaleen garbiketaz arduratzen den Sestaoko UTE Viariako langileek luzaroan helarazi dizkiete beren exijentziak Sestaoko Udalari eta gobernu taldeari, eta alkatearekin biltzen saiatu dira beren lan-baldintzei lotutako hainbat konturi irtenbidea eman nahian. Langileek jorratu nahi dituzten puntu nagusiak honako hauek dira:

  • Enpresak negoziatzeari ezezko borobila eman izana salatzea
  • KPIaren araberako eros-ahalmena berreskuratzea
  • Behar bezala funtzionatzen ez duten makinak erabiltzen dituztenez gero, segurtasunik eza eta osasun arloko lan-prekaritatea salatzea
  • Genero-berdintasuna aldageletan eta aldageletan egokitutako lekuetan
  • Herria hobeto garbitzeko baldintza teknikoek plegua betetzea
  • Erratza eskuz pasatu beharreko eremuak areagotzea, hirigunearen eta, bereziki, Sestaoko auzoen egoera hobetzeko

Gobernu taldeak eta alkatetzak ez die kasurik egiten eskakizun horiei, baldintzak hobetzeko eta herritarrentzako garbiketa zerbitzua hobetzea helburu badute ere. Hori dela eta, beharginek grebara joko dute enpresak ukatzen dien eta udaletxeari interesatzen ez zaiola dirudien negoziazioa ahalbidetzeko.