2026-04-30
Blog Page 216

2024rako aurrekontuetan langileen aldeko egiturazko neurriak eskatu ditugu

Hiru lehentasun finkatu ditugu sindikatuan hala EAEko nola Nafarroako aurrekontuei begira: herritarrak zaindu eta babestuko dituzten zerbitzu publikoen garapena, eremu publiko eta azpikontratatuetako lan baldintzen hobekuntza eta bidezko trantsiziorako batzordeak abian jartzea. Ostegun honetan aurrekontuen inguruan egingo den EAEko Ekonomia eta Gizarte Arazoetarako Batzordean aurkeztuko ditu bere gogoeta eta proposamenak.

Sindikatuko koordinatzaile orokor Igor Arroyok eta Ekintza Sozialeko arduraduna den Endika Perezek EAE eta Nafarroako aurrekontuei begirako gogoeta plazaratu dituzte.

Arroyok salatu duenez, “aurrekontuena afera tekniko hutsa bailitzan aurkezten digute gobernuek. Propaganda asko eta eztabaida gutxi egiten da. Bada, horixe bera da gure eskaria, herri honek eta zehazki langileriak dituen behar eta erronken inguruko eztabaida estrategikoa ahalbidetzea”.

LABen iritziz, datorren hamarkadan erronka handiak ditugu, hala nola ekoizpen eta kontsumo eredua irizpide ekosozialen arabera eraldatzea, ondasunaren banaketa gero eta desorekatuagoari aurre egitea edota zaintza nahiz osasun krisiari aurre egitea. Politika eta zerbitzu publikoak indartzea funtsezkoa da erronka horiei aurre egiteko, baina azken hamarkadan egindako zerga politikak erabat hipotekatu du EAEko zein Nafarroako instituzioek horretarako daukaten ahalmena. Zerga erreforma sakona egitea da, beraz, LABen lehen eskaria. Europako Batasuneko batezbestekoarekin parekatuko bagina, Hego Euskal Herrian 4.600 miloi gehiago izango genituzke zerbitzu publikoak indartu eta garatzeko.

Inbertsioen atalari dagokionez, aurrekontuak ikuspegi feminista eta eraldatzaile batetik berrikustea eskatzen du LABek. Aurrekontuak ez dira neutroak, klasea eta generoa bezalako aldagaien arabera berrikustea beharrezkoa da, areago Greba Feminista Orokorraren atarian. Ikuspegi feminista batetik, emakumeek pairatzen duten egiturazko diskriminazioa eta ezartzen zaizkien arrakala desberdinak gainditzeko beharrezkoak diren baliabideak zehaztu beharko lirateke: zaintza lanak erantzunkidetasunez banatu eta zaintzaileen lan baldintzak hobetzeko, indarkeria matxistari aurre egiteko edota kontziliazio neurriak hartzen dituzten emakumeek pairatzen duten errenta galerari aurre egiteko.

Orain arte ezagutu dugunaren arabera, ordea, ez da aipatutako eztabaida estrategikoa egiteko, diru-sarrerak indartzeko eta inbertsioak birnorabidetzeko asmorik: “Urkulluren Gobernua hipotekatua dago, Patronalarekiko daukan menpekotasunaren ondorioz. Eskari sindikal eta sozialei entzungor egiten jarraitzen die. Ez ditu lan baldintzak hobetu, zerbitzu publikoak indartu edota pentsioak osagarritzeko interesik adierazten. Eta gainera, bere erantzunkizunari muzin egin eta biktimaren papera hartzen ari da, pentsiodunen, zerbitzu publikoetako langileen edota mugimendu feministaren dinamika zabal eta transbertsalak bere aurkako erasoak bailiran aurkeztuz”.

Endika Perezek aurrekontuei begirako LABen hiru lehentasunen berri eman du eta EAEri dagokionez zertan gauzatu beharko liratekeen zehaztu du.

Ekintza Sozialeko arduradunaren hitzetan, batetik, langile jendearen babesa eta zaintzari behar bezalako lekua eman behar zaie aurrekontu politikan. Honen baitan kokatu ditu osasungintza, hezkuntza, pentsioak edota zaintza sistema publiko komunitarioaren garapena. “Osasungintzako inbertsioa inoizko handiena dela adierazita ere, Aspiazuk ez du esaten oraindik ere Europako bataz bestekotik urrun gaudela, hiru puntu baino beherago hain zuzen”. “Noiz eta ezagutu berri dugunean Osakidetzako kexa eta erreklamazioen kopurua hazi egin dela edota pribatizazio asmoak bere horretan dirautenean. Gogorarazi behar da LABen ekimenez Osakidetzako hainbat zerbitzu pribatizatzeko kontratuak etetea lortu dela, guztira 11.000.000 euro baino gehiagokoak”.

Norabide berean, Euskal Eskola Publikoak beharrezkoa duen plan estrategikoa ekarri du gogora Perezek, berriz ere atal honetako inbertsioa Europatik urrun dagoela azpimarratuz. Pentsioei dagokienez,1080eurotako gutxieneko pentsioa osagarritzea aurrekontu proiektuetan jaso beharko litzatekeela adierazi du, EHko Pentsiodunen Mugimenduak egindako estimazioen arabera 235M-ko kostua izango lukeela gogoraraziz. Azken honekin bezala, zaintza sistema publiko komunitarioa eratzeko inbertsio zehatzik ez dagoela salatu du.

Aurrekontuei begirako bigarren lehentasun bat ere aipatu du “langileon lan baldintzak hobetu eta lan gatazka zehatzei soluziobideak emateko aukera dago aurrekontuen bidez. Arrazoiak soberan dituzte langile publikoek eta azpikontratatutakoek greba eta mobilizazioak egiteko. Zerbitzu publikoetako langileen aldarrikapenei muzin egin die Urkulluren gobernuak. Eta eskumenen aitzakia baztertuta, adibide zehatzagoak ere aipatu daitezke, izan anbulantzietako langileek ekiparazioa eman dadin behar duten diru partidarik aurreikusten ez delako, izan EHUko irakasle prekarioekin dagoen lan gatazka konpontzeko beharrezkoak diren 8 niloi euroak jasota ez daudelako”

Azkenik, krisi energetiko eta oro har ekologikoak galdegiten duen eraldaketa sozioproduktiboa gauzatzeko inbertsio eza kritikatu du Perezek. Historia amaigabearen kontakizuna bihurtu den Abiadura Handiko Trenak ohiko diru partida eskandalagarria izaten jarraitzen duen bitartean, aurrekontu hauek ez dute langileak eraldaketa sozioproduktiboaren parte izateko Bidezko trantsizio Batzordeak finantziatzeko aukerarik irekitzen edota krisian dauden enpresen birmoldaketak eta enpleguen defentsarako eskuahartze publikorik zehazten. “Ikusi besterik ez dago diru publikoz hornitutako Siemens Gamesarekin gertatzen ari dena edo maila txikiagoan Mecaner edota Glavista bezalako enpresa industrialek bizi dutena. Non dago diru publikoa langileek aldarrikatzen duten enpresa hauen birmoldaketa eta bideragarritasuna gauzatzeko?” galdera horrekin amaitu du bere interbentzioa Ekintza Sozialeko arduradunak.

Estatuko legegintzaldi berrian, euskal langileon agenda erdigunean jartzeko lan egiten jarraituko du LABek

Aste honetan baieztatu denez, independentismoaren babesa izango duen Gobernu berria osatuko da Madrilen. PP-VOX bloke erreakzionarioari atea ixtea berri ona da, bloke horrek abiatu duen oldarraldia salagarria den bezala. Era berean, estatu mailan lor daitezkeen hobekuntza soziolaboralak ongi etorriak izango dira. Halere, Hego Euskal Herrian lan harremanetarako eta babes sozialerako eredu propioa garatzeko dauden galgak eta oztopoak altxatzea da LABentzat hurrengo urteetako erronka. Madrilen eta Parisen posible ez diren aldaketak Euskal Herrian eragiteko baldintzak sortzea.


Ildo honetan, bi lehentasunetan arreta jartzea eskatu zien LABek EH Bildu eta EAJri, urrian egindako alde biko bileretan. Batetik, euskal langileon lan baldintzak Euskal Herrian bertan erabaki ahal izatea. Bestetik, gizarte segurantzaren kudeaketa eskuratu eta EAEn nahiz Nafarroan pentsioak 1.080 eurotaraino osagarrituko dituen sistema publiko osagarria ahalbidetzea. Bi aldarrikapen horien aldeko mobilizazio ugari egin dira azken urteotan, besteak beste, 2020ko Greba Orokor arrakastatsua. EH Bildu nahiz EAJrekin egindako alde bikoen ondotik, euskal langileon agenda presente egon da euskal alderdien eta PSOEren arteko elkarrizketetan

Atzo EAJ eta PSOEren arteko akordioa egin zen publiko. Lan baldintzen eremuari dagokionez, PSOEren eta EAJren artean sinatutako akordioan badago urrats positibo bat: bertako hitzarmenen lehentasuna. Alabaina, akordioa ez da nahikoa ez eremu publikoko langileentzako, ezta sektore prekarizatuetarako ere.

Eremu publikoaren kasuan, negoziaketa kolektiboa ukatzen jarraitzen da; erreposizio tasa eta langileen soldatak ez dira negoziazio kolektiboaren eremuan negoziatuko eta, ondorioz, erabakitzen dena langileei inposatu ahal izango zaie. Halaber, Madrilek beto eskubidea izaten jarraituko du, Madrilgo Gobernuaren zein EAE nahiz Nafarroako Gobernuen arteko adostasuna beharko delako. Gauzak horrela, EAEko zerbitzu publikoetako sindikatuok abenduaren 19rako egindako grebarako deialdia berresten du LABek.

Sektore prekarioei begira, berriz, ez da ezertxo ere jasotzen: ez etxeko langileek EAEn eta Nafarroan hitzarmen propioa izateko aukera (kontutan hartuz Confebaskek uko egin diola negoziazio mahaian esertzeari), ezta sektore prekarioenen egoera hobetuko lukeen 1.400 euroko gutxieneko soldata ezartzeko aukera ere. Azken eskakizun honi dagokionez, gogoan hartu behar da pasa den martxoan EH Bilduren ekimenez Eusko Legebiltzarrak Jaurlaritzari eskatu ziola 1.400 euroko gutxieneko soldata lortzeko kudeaketak egin ditzan. Bada, akordioaren bi sinatzaileak (PNV-PSOE) era berean Eusko Jaurlaritza osatzen duten alderdiak izanda ere, gai garrantzitsu hau ez da akordioan jaso.

Pentsioei dagokionez, berriz, EAEko estatutuan jasota dagoena (Gizarte Segurantzaren kudeaketa, ez arauketa) beteko dela esatera mugatzen da EAJ eta PSOEren akordioa. Eragile berberek aipatutako konpromisoa beste zenbaitetan adierazi bai, baina bete ez dutenez, zuhurtziaz hartzen dugu iragarpen hori. Gainera, Gizarte Segurantzaren kudeaketa eskuratzea ez da nahikoa euskal pentsiodunen egoera hobetzeko; horrekin batera, bai EAEn baita Nafarroan ere 1080 euroko gutxieneko pentsioa bermatuko duen pentsio sistema publiko osagarria eskatzen dute hala LABek nola pentsiodunen mugimenduak berak. Bigarren urrats hau eman gabe, Estatuak erabakitakoa kudeatzera mugatuko lirateke euskal instituzioak.


Gauzak horrela, eremu politiko-instituzionala interpelatzen eta borroka sindikalaren bidez baldintza berriak sortzen jarraituko du LABek datozen aste eta hilabeteetan, euskal langileon lan eta bizi baldintzak hobetuko dituen lan harremanetarako eta babes sozialerako esparru propioaren norabidean. Legegintzaldi berriaren hasiera honetan lortutako urratsak, ez nahikoak izanda ere, Euskal Herriko eragile sozial eta sindikalek egindako borrokaren emaitza dira. Eta aurrerantzean ere, urrats berriak egoteko, borroka sozial eta sindikala ezinbestekoa izango da. Ildo honetan, datozen asteetan bi hitzordu garrantzitsu ditugu: lehenik eta behin azaroaren 30eko Greba Feminista Orokorra, zaintzarako eskubide kolektiboaren alde; eta bigarrenik, abenduaren 19an zerbitzu publikoak indartu nahiz bertako langileen baldintzak hobetzearen aldeko greba.

Ondarroan arrantzale bat hilik agertu da eta administrazioak ez du dagokion erantzukizuna bere gain hartu nahi

66 urteko gizonezkoa Euskal Herrian lan istripuz zendutako 47. langilea da, eta itsasotik lehorrerako sartu-irten batean uretara erori da. Osalanek eta Lan Ikuskaritzak ez dute lan-heriotzatzat jo gertatutakoa, behargina atseden egunetan zegoela argudiatuta.

LABek samina eta elkartasuna adierazi die senide, lagun eta lankideei. Lekukoek sindikatuari adierazi diotenez, Galizako Corvo itsasontziak hainbat egun zeramatzan Ondarroako portuan. Itsasontzia atrakatuta zegoelarik, arrantzaleak bertan bizitzen egon dira beraien atseden egunetan eta 66 urteko arrantzalea, itsasontzitik lehorrera atera eta sartze horietako batean uretara erori da. Hainbat ordu beranduago bere hilotza topatu dute uretan.

LABek denbora darama arrantzaleen bizi eta lan baldintza prekarioak salatu eta hauek duintzeko borrokatzen. Arrantza jardunaren ezaugarriak tarteko, arrantzaleak behartuta daude porturatutako herrian atseden denboran bizitzeko lekua topatzera. Baina baliabide eta laguntza mugatuak dituzte horretarako eta, gehienetan, atseden tartean ere, itsasontzian gelditzen dira. Ondarroaren kasuan, badago Itsastarren Etxea, baina egunotan jakin dugunez, zerbitzu hau kendu eta adingabeak artatzeko jarduera pribatizatua ezarriko du bertan Bizkaiko Aldundiak. LABek ohar bidez adierazi duen moduan, Inoren Kargura Ez Dauden Adingabeen zentroa ezartzeko zerbitzua beharrezko ikusten du, are gehiago Bizkaiko sarea gainezka dagoela eta egungo baliabideekin kalitatezko zerbitzua ematea oso nekeza dela aintzat hartuta, baina plangintza integral baten bidez egin beharko litzateke, ez inprobisazioz eta pribatizazioen bidez.

Zoritxarrez, ohikoak dira itsasontzitik porturako sartu-irtenetan gertatzen diren istripuak, eta sinestezina bada ere, oraindik ez dira existitzen arrantzaleen bizitzak babesteko beharrezkoak diren pasarelak eta segurtasun neurriak. Lehorreko azpiegiturak berriztu eta egokitzen diren bezala, kasu honetan, Ondarroan, orain gutxi, nahitaezkoa da itsasontzietan ere lan segurtasunari lotutako egokitzapenak lehenbailehen egitea. Heriotza honek argi uzten du Portu Agintaritzak neurriak hartu behar lituzkeela.

Egoera hau izanik, ez Osalanek ez Lan Ikuskaritzak ez dute lan istriputzat hartu, eta horrela adierazi diote LABi. Bere lanaren baldintzak behartuta itsasontzian bizi diren arrantzaleek pairatzen dituzten istripuak baldintza horiek eragindakoak dira. Ez dago inolako zalantzarik, beraz: lanak eragindako istripuak saihesteko neurriak hartu behar dituzte patronalak eta administrazioak, arestian aipatutako terminoetan.

Sektorearen baldintza prekarioak iraultzea da neurri prebentibo garrantzitsuena eta, bide batez, administrazioak ez dezala bere ardura saihestu heriotza hauek lanetik kanpo kokatuz, honela ez baitira sekula ekidingo.

Hormigoizko horma bat erori da Bilboko TMB enpresan, LABek arriskuaz hainbatetan ohartarazi izan duen arren

LAB sindikatuak gogorarazi du istripua gertatu aurretik hainbat bider salatu izan duela TMB Arraiz enpresaren lantegiko instalazioak egoera negargarrian daudela. Enpresa hori Bizkaiko hondakinen tratamenduaz arduratzen da, eta horren jabetza Bizkaiko Foru Aldundiarena eta Garbikerrena da.

Atzo, 2023ko azaroak 8, azpiegituraren egoera deitoragarria tarteko, 50x10m-ko zementuzko barne-horma bat erori zen eta latorrizko fatxadaren bi aldetan irekidura bat sortu zen, bioiragazkia aire zabalean geratu zelarik. Gailu horrek fluido-korronte batetik (airea edo ura) konposatu kutsatzaile ugari ezabatzen ditu prozesu biologiko baten bidez, eta hori da konposatuok kanpora ateratzea ekiditen duena. Langileek salatu dutenez, inork ere ez die argitu ea ingurumen-segurtasuna kolokan egon daitekeen. Bestalde, langileek ez zuten inolako kalterik pairatu, zorionez une horretan ez baitzen inor igaro ingurutik.

Enpresa Batzordeak aspalditik adierazi izan du instalazioen egoera oso txarra dela, eta Lan Arriskuen Prebentzioko hainbat bileratan enpresari ohartarazi izan dio halakoak gerta zitezkeela. Era berean, LABeko ordezkariek azpiegituraren zein makineriaren mantentze-lan prebentiboak eskatu izan dituzte. Ildo horretan, joan den urriaren 18an, LAB sindikatuak, Enpresa Batzordearekin batera, bilera bat eskatu zion Bizkaiko diputatu nagusi Elixabete Etxanoberi, tratamendu-plantaren egoera negargarriaz hitz egiteko asmoz. Gaur-gaurkoz ez dute erantzunik jaso, eta, beraz, uste dute Aldundiak ez duela inolako asmorik lantegiaren egoerari heltzeko eta Zaldibarko kasuaren antzeko ingurumen- eta giza ondorioak izan ditzaketen istripuak saihesteko; izan ere, orduko hartan ere erakunde arduradunek entzungor egin zieten sindikatuen ohartarazpenei.

Ez da zentro honetan antzeko zerbait gertatzen den lehen aldia; izan ere, 2022ko urrian latorrizko hormetako bat hegan atera zen, eta zulo handi bat utzi zuen heltze-eremuan.

Arraiz TMB ABEEak bere funtzioak alde batera utzi ditu lantegia kudeatzen ari den 10 urteetan ez duelako beharrezko mantentze-lanik egin. Eraikinaren horma eta fatxaden egoera larriaz gain, hondatutako makinak daudela eta plantilla urriegia dela nabarmendu behar da.

Horrenbestez, langileek Foru Aldundiari eskatzen diote, zerbitzuaren zuzeneko arduraduna den aldetik, premiazko bilera bat egiteko eta horrelakorik berriro ez gertatzeko behar diren neurriak hartzeko.

Nafarroako Gobernuari exijitu diogu berehala bete ditzala Osasunbidean sinaturiko akordioak

Elkarretaratzea egin dugu gaur, Osasun Departamentuari eta Nafarroako Gobernuari exijitzeko bete ditzala lehenbailehen eta berme guztiekin urte hasierako grebaren ondoren sinatutako akordioak. Sinatutako konpromisoak lehenbailehen eta berme guztiekin bete behar dira, plantillaren lan-baldintzak hobetzeko eta zerbitzu publikoak defendatzeko.

Azken asteotan Osasun Departamentuarekin izandako bileretan hitz eman digute LABentzat ezinbesteko diren aldarrikapen horiek aurrera eramango dituztela, funtsezkoak baitira osasun sistema publikoa blindatu eta hobetzeko.

Alde batetik, Osasunbidean dauden arazoak konpontzeko, behar-beharrezkoa da Oinarrizko Osasun Laguntzan eta Laguntza Espezializatuan gehiegizko lan-kargak aztertzeko sortu diren taldeek hainbat erreforma aztertu eta aplikatzea, batez ere Oinarrizko Osasun Laguntzaren esparruan. Horrekin batera, Osasun departamentua konprometitu behar da talde horietan proposatzen eta negoziatzen diren erabakiak eta konponbideak benetan aplikatzeko. Gai honetan, LABek ez du onartuko sindikatu korporatibistek eta elkargo ofizialek beren neurriak inposatu nahi izatea, frogatuta dagoelako ez direla eraginkorrak eta ez dutela balio osasun laguntzaren benetako arazoak konpontzeko.

Horrez gain, funtsezkoa da esklusibotasuna kontrolatzeko mahaia lanean jartzea, ezinbesteko tresna delako langile publiko batzuen jarduera pribatua kontrolatzeko. Berriz ere salatu nahi dugu Osasun Departamentuak ez duela interesik erakusten kontrol-talde hori ezartzeko, osasun publikoarekin negozioa egitea besterik bilatzen ez duten lobby medikoen presioengatik.

Osasun departamentuak eta talde parlamentarioek konpromisoa hartu dute Osasunbidean Lanbide Karrera garatzeko. Departamentuak 2024an garatzeko konpromisoa hartu du, beharrezko diren aurrekontua eta arau-esparruak ezarriz. LABetik Osasunbideko langile guztientzako Lanbide Karrera eskatzen dugu, non langileek prestakuntza publikoa jasotzeko eskubidea ere aurreikusiko den. Ez dugu onartuko “minimoetan” oinarritutako Lanbide Karrera bat, ez eta plantillaren zati bat kanpoan uztea ere. Are gutxiago kontuan hartzen badugu nola xahutzen ari diren diru publiko pila bat sistemaren muinean erroturik dauden arazoak konpontzeko balio ez duten neurrietan.

Koherentzia eskatzen diegu Nafarroako Gobernuari eta Osasun Departamentuari. Guk, gure aldetik, mobilizatzen eta salatzen jarraituko dugu osasun zerbitzu publikoen kalitatearen aurka edo langileen edozein kolektiboren aurka doan neurri bat hartzen den bakoitzean. Plantilla osoa animatzen dugu bere eskubideak defendatzera eta lan baldintza duinak argi eta garbi aldarrikatzera. “Aski da” esateko ordua iritsi da!

Garbiñe Aranburu: “Zaintzaren eraldaketa sakona gertatu ezean, gizon eta emakumeen arteko berdintasuna erretorika hutsa da”

Asteon aurkeztu du LABek 14. Ikusmiran txostena, zaintzaren gaiari buruzko monografikoa. Bada, horixe izan da Naiz irratian gaur, azaroak 10, Garbiñe Aranburu koordinatzaile orokorrari eginiko elkarrizketan jorratutako gai nagusia, hilabete amaieran datorren Greba Feminista Orokorrarekin lotuta.

Hala, Aranburuk sektore honetan dagoen egoera gordina azaldu dio Peli Lekuona kazetariari: “Azkean batean, ikusten ari garena da sistema kapitalista heteropatriarkal eta arrazista dela egoera honetaz probetxua ateratzen duena. Milaka emakume ari dira doan lanean, eta ordainpeko lana eginten dutenek ere oso baldintza prekariotan egiten dute. Antolaketa horretan generoa, arraza edota kalse soziala bezalako ardatzak gurutzatzen dira, eta ondorioz, emakume langile, migratu eta arrazializatuak dira esplotazio egoerarik gordinenak jasaten dituztenak”.

Hori guztia aintzat hartuta, nabarmendu du zaintza sistema publiko komunitarioa ezinbestekoa dela, eta horixe eratzeko bidean urratsak ematen hasi behar dugula lehenbailehen: “Zaintza lanak ezinbestekoak dira bizitzak sostengatzeko. Pandemiak hori agerian utzi zuen arren, horren ondotik ez da egon inolako erabaki politikorik zaintzak erregularizatzeko eta egoera onbideratzeko”.

Aldiz, uste du, intituzioek eta patronalak ez bezala, langileak ari direla bultza egiten aipatutako eraldaketa horretarako bidean: “Feminismoak eginiko lanari esker eta ekintza sindikala feminismotik eraikitzeari esker, zaintza lanetan ari diren emakume horiek borrokak ugaritu dituzte azken urteetan; ahalduntzea egon da, emakumeok planto egiten ari gara eta ez gaude prest sistema honek ezartzen digun rola betetzen jarraitzeko”.

Elkarrizketa hemen klik eginda entzun daiteke osorik.

Gizonezkoak ere Greba Feminista Orokorrera

Azaroaren 30ean Greba Feminista Orokorra dugu Hego Euskal Herrian, zaintza eskubide kolektiboaren alde. Jendarte osoa, emakumeak* zein gizonak gaude deituak grebara. Gizona izan eta grebarako arrazoiak oraindik ez badituzu argi, hemen jaso ditugu hainbat gako argigarri. Andoni Etxanizen hitzak jaso ditugu jarraian, Zumaiako GKN enpresan LABeko ordezkaria da eta bere eskualdeko batzarrean gizonek grebarako dituzten arrazoiez aritu zen.

“Eremu maskulinizatu batean (industrian) egiten dut lan, gizonezkoa naiz, eta galdera honi erantzutea eskatu didate: Zergatik egin behar dut greba feminista orokorra?

Egia da, nire inguruan, nire lantokian, gizonezko askok borroka feminista emakumezkoen gauza bat bezala bizi dutela. Eta pentsamolde horri buelta ematea ez da erreza izango, baino saiatu behar gara. Nik, gizonezkoa izanda, zergatik egin behar dut greba feminista? Galdera honi beste galdera batzuk eginez hasiko naiz erantzuten:

-Zergatik naiz antirrazista, ni zuria banaiz?

-Zergatik salatzen ditut jarrera homofoboak, ni heteroa banaiz?

-Zergatik salatzen ditut jarrera transfoboak, ni ez banaiz transexuala?

-Zergatik naiz feminista, ni gizonezkoa banaiz?

Giza eskubideak defendatzen ditudalako, eta feminismoak horretarako aukera ematen digulako. Feminismoak giza eskubideak defendatzen ditu, guztion giza eskubideak defendatzen ditu. Egia da matxismoak ez dituela berdin urratzen emakumezkoen zein gizonezkoen eskubideak, ezta ere arrazismoak edo homofobiak, edo transfobiak. Emakumea eta beltza bazara, diskriminazio bikoitza izango duzu. Emakumea eta lesbiana bazara, diskriminazio bikoitza. Eta emakumea eta transexuala bazara, birritan diskriminazioa berriz ere.

Nork zainduko nau ni, behar dudanean? Eta nola? Eta nire ingurukoak, nire zaintza behar dutenean? Nola eman ahal izango diet behar duten zaintza? Gaur egun, galdera hauei, askotan, gehiegitan, horrela erantzuten zaie: emakumezkoen* bizitzak prekarizatuz ematen dira zaintzak, eta emakumeak* arrazializatuak badira, oraindik eta prekarizazio eta diskriminazio maila handiagoarekin.

Greba Feminista Orokor honekin giza eskubideak defendatuko ditugu, zaintzeko eta behar dugunean zainduak izateko eskubidea defendatzera goaz. Bizitzak erdigunean jartzera gatoz, eredu heteropatriarkal kapitalistak inoiz egingo ez duena egitera gatoz. Kapitalismoak ahal duen denbora guztia lapurtuko digu. Bi soldata behar izatera eraman dute jendartea, bizitzak ekonomiaren zerbitzura jarriz. Eta horrek justu alderantziz behar du izan. Ekonomiak bizitzen zerbitzura egon behar du.

Greba hau bide luze baten beste mugarri bat da. Borroka hau, bizitza versus kapitala, aspalditik ari da ematen. Eta greba honetan ere emango da, eta kontatu egingo gaituzte. Parte hartze masibo batek aurrerapauso nabarmenak ekar ditzake: lanaldiaren murrizketan, zaintzarako baimen berrietan, lanaldiko denboren banaketan eta prekarizaturik dauden zaintzetan irekirik dauden borroka guztietan. Garaia da, beraz, zaintza lanak aitortu, duindu eta banatzeko; garaia da gizonok dagozkigun ardurak hartzeko.

Grebaren ondoren ere borrokak jarraituko du, baina greba egunean kontatu egingo gaituzte, eta ni ez naiz inondik inora “gehiengo isila” esaten dioten horretakoa izango. Nik, azaroaren 30ean, “Gora Borroka Feminista!” oihukatuko dut”.

Bizkaiko elikagaien merkataritzan negoziazioa oztopatzeari utzi behar dio behingoz patronalak

Lan Harremanen Kontseiluan 6. bilera egin da gaur, eta bertan sindikatuok geure puntuak aurkeztu dizkiogu patronalari, akordioak jaso beharko lituzkeen hobekuntzekin. Horrez gain, elkarretaratzea egin dugu kanpoan, negoziazioen blokeoaren amaiera eskatzeko asmoz.

Sektorearentzako lan-baldintza duinak bilduko dituen hitzarmena behar dugu langileok, eta ez dugu atzera pausurik onartuko. Hori dela eta, presioa egiten eta borrokan jarraituko dugu.

Dei egiten dugu osasungintza publikoaren alde, larunbatean Bilbo, Donostia eta Gasteizen egingo diren mobilizazioetan parte hartzera

Datorren larunbatean, azaroaren 11n, Osasungintza Publikoaren Aldeko Herri Plataformek egingo dituzten manifestazioekin bat egiten du LABek eta euretan parte hartzeko deialdia zabaltzen du. Mobilizazioak Bilbon (12:00etan, Jesusen Bihotzetik), Donostian (17:00etan, Boulevardetik) eta Gasteizen (12:00etan, Bilbo plazatik) izango dira.

Osakidetzaren egoera larriaren aurrean, inoiz baino beharrezkoagoa da kalera ateratzea, sistema publikoa indartzea eskatzeko eta diru publikoa osasungintza pribatura desbideratzeari ezetz esateko.

Osasungintza publikoaren alde, garrantzitsua da sektoreko langile eta herritarren borrokak bat egitea. Osakidetzako langileek, publikotasunaren alde mobilizatu ziren, besteak beste, urriaren 25ean egindako EAEko sektore publikoko greba arrakastatsuan, eta larunbatean, aldarrikapen honekiko duten aldekotasuna erakusteko aukera izango dugu herritarrok.

Osakidetzaren pribatizazioaren aurkako borrokan, lorpenak ere izan ditu LABek. Horrela, 2022ko azaroan, lan informatikoak kanpora ateratzeko plegu bat geldiarazi zuen sindikatuak, kautelaz, 600.000 eurotako balioa zuena. Honetaz gain, 2022ko irailean, Osakidetzan Informazio eta Komunikazio Teknologietarako (IKT) proiektuetarako bulego bat sortzeko pleguan jasotzen den informatikako lanak kanpora ateratzeko bigarren saiakera kautelaz gelditu zuen LABek. Eta urte bereko ekainean, mota bereko proiektuetarako bulego bat sortzeari lotutako lanen kanporatzea geldiaraztea lortu zuen. Azken honek gutxienez 22 lan-kontratu zekartzan eta 11.000.000 eurotako kostua.