2026-01-02
Blog Page 210

UGTk, CCOOk eta CENek 400.814,41 euro banatzeko azpijokoa salatu dugu

Nafarroako Gobernuko Enpresa Politikako, Nazioarteko Proiekzioko eta Laneko zuzendari nagusi Izaskun Goñik deitutako bilera batean, Lan Arriskuen Prebentziorako Estatuko Fundazioaren kargura 2023. urterako Nafarroari esleitutako funtsen kudeaketa antolatze aldera (partida 400.814,41 eurokoa da), agerian geratu da UGT eta CCOO parte izan direla aipatutako diru-kopurua kobratzea eta banatzea bermatzen dieten pleguen prestaketan. Bezero-funtzionamendu horren aurrean, LABek langileriaren osasuna defendatzea eskatzen du.

Azken urteotan, banaketa horiek “blokeatuta” egon dira, Kontuen Auzitegiak hautemandako irregulartasunen eta 2008tik 2013ra bitarteko deialdiak bide judizialetik baliogabetu izanaren ondorioz. Estatuko Fundazioak berak sistema aldatu zuen, eta Osalanen Kontseilua eta Nafarroako Lan Osasunaren Kontseilua parte hartzetik kanpo utzi zituen. Ondoren, Kontuen Auzitegiak berak ondorioztatu du finantzaketa-sistema horretan funtsak aldez aurretik CEOEren, UGTren eta CCOOren artean banatzen direla, erakunde horiek epaile izan direla eta emandako laguntzen banaketan parte hartu dutela, eta kasu askotan zalantzan jar daitekeela jasotako funtsak ekintzak gauzatzeko erabili izana.

Estatuko indar sindikalen eta patronalaren aurkako epaiez betetako bide luzearen ondoren, 2022ko irailean, LAPLren V. xedapen gehigarria aldatu egin zen, funtsen kudeaketa lotuta utziz, oraingoan bai, Espainiako Lan Ministerioaren gainean. Hala, autonomia-erkidegoei kendu egin diete kanpaina bakoitzaren jarduera-ildoak zehazteko gaitasuna. Aldatu berri den xedapen horrek Madrilen zentralizatzen du ekitaldi bakoitzaren oinarriak diseinatzeko eta argitaratzeko ahalmena, eta beste behin ere Hego Euskal Herriko (EAEko eta Nafarroako) administrazioen kudeaketa-gaitasuna izapide hutsean uzten du. Bestela esanda, lege-aldaketa bat egin dute, lehen modu irregularrean egiten zutena egiten jarraitzeko, eta orain segurtasun juridiko handiagoa eman diote.

Deigarria da, baita ere, Nafarroako Gobernuko Ekonomiaren eta Enpresen Garapeneko Departamentutik sindikatuei bilera batera deitzea eta oraindik BOEn argitaratu ez diren funtsak banatzeko “oinarriak” ez ezagutzea; aldiz, UGTko eta CCOOko ordezkariek irizpide argiak zekartzaten idazkietan, non lotsagabe esaten baitzioten Nafarroako Gobernuari nola interpretatu behar zituen “oraindik argitaratu ez diren” agiri horiek. Beste behin ere, jarduteko modu argi eta garbi desegoki eta lotsagabe bat: erakunde horiek Fundazioaren funtsen kudeaketan epaile eta parte izan nahi dute, beren beharrak eta interesak asetuko dituen diru gehiagoren banaketan inor sartu ez dadin.

LAB ez da banaketa horretan sartuko. Ez du onartuko funts horiek interes korporatiboekin banatzea UGT eta CCOO sindikatuen eta CEN patronalaren artean. Nafarroako Gobernuak badu jada lan-osasuneko proiektuei laguntza ekonomikoa emateko lerro bat. Bertan, UGTk, CCOOk, ELAk eta LABek parte hartzen dute. Horrela, funtsen banaketa berri horrek, ezinbestean, bikoiztasun bat ekarriko luke diru-kopuru eta kontzeptuan, modu erabat lotsagarri eta onartezinean. Hori irmoki salatzeaz gain, LABek gai honetan esku hartuko du, eta bere ekintza presioa egitera eta ekimen berrien bidez erabaki eta politika berriak behartzera bideratuko da. Gertutik jarraituko du eta gerta daitezkeen irregulartasunak fiskalizatuko ditu, Aholkularitza Juridikoa jada lantzen ari den bide judiziala baztertu gabe. UGTk eta CCOOk beren pribilegioetan aurrera egiten saiatzeko edozein hutsune aprobetxatzeko estrategiaren aurrean, LABek ez du inolako tarterik utziko.

Nafarroako Gobernuak bi aukera ditu: UGTren, CCOOren eta CENeko enpresaburu nafarren funtzionamendu klientelarra onartzea, gehiengo soziala kaltetzen baitu interes korporatiboen alde; edo LABek defendatzen duen langile klasearen aldeko alternatiba defendatzea, lan-baldintzak hobetzearen alde, langileen eskubideak, lan-osasunaren publifikazioa aldarrikatuz, bai prebentzioarena, bai osasun-laguntzarena, eta prebentzioa enpresen kudeaketan integratzea egungo externalizazioaren aurrean, funts horiek erreklamatuz kudeaketa publikorako, beste lerro ekonomiko eta aurrekontuzkoak bideratuz Nafarroako Osasun Publiko eta Laboraleko Institutua bera indartzeko (Ispln-NOPLOI), lan-ikuskapen propioa eskatzearekin batera.

Patronalak Bizkaiko grafikagintza sektoreko langileak pobreago eta prekarioago nahi ditu

Gaur egin du hirugarren bilera Bizkaiko Grafikagintzako Hitzarmenaren negoziazio mahaiak. Bilera horretan patronalak negoziaziorako plataforma aurkeztu du.

Patronalak, 12 urte baino gehiago hitzarmena berritu gabe egon ondoren, eta, beraz, lan baldintzak eta kasu askotan soldatak izoztuta, sektoreko langile guztiak iraintzen dituen eta errespetatzen ez dituen plataforma bat aurkeztu du. Langileen lan eta bizi baldintzak hobetzeko neurriak planteatu beharrean, CEBEKek hitzarmenean murrizketa eta atzerapauso handiak dakartzaten hainbat neurri proposatu ditu.

– 4 urteko indarraldia planteatzen du, soilik 3 urteko ultraktibitatearekin. Gogoratu behar da prozesu judizial baten ondoren hitzarmenak ultraktibitate mugagabea izan zezan lortu zela.

– Soldatei dagokienez, 12 urtez tauletan inolako igoera barik (2012-2022) egon ostean, ez du inolako soldata eguneraketarik edo igoerarik proposatzen urte horietan guztietan. Horrek esan nahi du sektoreko langileek erosteko ahalmenaren % 16 galduko luketela tauletan.

– Hitzarmena indarrean dagoen 4 urteetarako (2023-2026) % 9,5eko igoera proposatzen du, KPIarekiko inolako loturarik gabe eta erosteko ahalmena ziurtatzeko inolako bermerik gabe.

– Lanaldiaren murrizketarik ez du jasotzen, justu lanaldiaren gaia eztabaidaren erdigunean dagoen unean. Sektoreak 14 urte baino gehiago daramatza lanaldia murriztu gabe.

– Urtean 256 orduko lan malgutasuna ezartzea proposatzen du, eta 50 ordura arteko asteko lanaldiak ezar ditzake. Sektoreko langileak enpresen esku egotea nahi dute.

– Gainera, murrizketa batzuk proposatu ditu honako gai hauetan: antzinatasuna, gaixotasun arruntagatiko bajen osagarriak, 60 urtetik aurrera enpresan borondatezko bajagatiko kalte ordainak jasotzeko eskubidea aitortzen duen artikulua ezabatzea hitzarmenetik, konpentsazioa eta absortzioa saihesten dituen artikulua ezabatzea, ordu sindikalen kopurua murriztea eta ordezkari sindikalaren figura mugatzea…

– Sektoreko lan baldintzak estatalizatu nahi dituzte, Bizkaiko hitzarmenean Grafikagintzako Estatuko hitzarmeneko gaiak jasotzea planteatuz.

– Ez dago bermerik enpresek hitzarmena aplikatzeari uztea erabakitzeko, langileekin akordiorik ez badago.

Beraz, patronalak, aurkeztu duen plataformarekin, oso mezu argia helarazi du: negoziazio honen helburua sektoreko langileak eta haien familiak gehiago pobretzea eta prekarizatzea da. LAB sindikatuak argi dauka, ez du atzerapausorik onartuko sektoreko lan baldintzetan, bere helburua kontrakoa baita, langile guztien lan eta bizi baldintzak hobetuko dituen akordio bat lortzea. Patronalak beste aukera bat du bere jarrera zuzentzeko, datorren irailaren 11n, negoziazio mahaia berriro bilduko den egunean. Horrela ez bada eta bere asmoekin aurrera jarraitzen badu, LABek argi dauka bere estrategia: negoziazioa, aktibazioa eta mobilizazioa.

Gutxi batzuen zikoizkeriak eta arduragabekeriak beste heriotza bat eragin du Talleres Aratz lantegian

LAB, ESK, STEILAS, EHNE eta HIRU sindikatuek elkarretaratzea egin dute ostegun honetan, uztailaren 27an Talleres Aratz lantegiaren atean, iragan ostiralean tornu batek 33 urteko langile bat harrapatuta eta bere heriotza eragin zuen istripua salatzeko.

2014an beste istripu hilgarri bat gertatu zen Gasteizko lantoki horretako instalazioetan.

Ezin da kasualitatea izan bi aldi horietan istripuaren elementu nagusiak hain antzekoak izatea: azpikontratazioa eta makinek harrapatzea. Kontratek lanak egiten dituzten enpresetan enpresa horien erantzukizuna oso argi dago jasota lege-mailan; enpresa-jardueren koordinazioak ezartzen du instalazioetara sartzen diren langile guztien segurtasuna bermatu behar dutela, eta haien segurtasuna bermatzeko bitarteko eta neurri guztiak izan behar direla. Talleres Aratz da, beraz, 2014an eta joan den ostiralean gertatutako istripuen erantzule zuzena.

Gainera, garrantzitsua da gogoratzea makina-erremintaren sektorean gertatzen direla istripu hilgarrien % 30 inguru, argi eta garbi identifikatutako eta ezagututako arriskuak tarteko, hau da, saihesgarriak direnak. Hala, zoritxarrez, azken 9 urteetan bi pertsona hil dira Aratzen instalazioetan. Makina baten harrapaketa bat gertatzen denean, segurtasun-arauak betetzen ez dituelako da.

Joan den ostiraleko istripuarekin, 1.000 langilek galdu dute bizia lanean 2008tik. Azken 15 urteetan gertatutakoa guztiz onartezina da, inork ere ezin du izan bere lanpostuan bizia galtzeko arriskua, eta langileak beren etxera bizirik itzultzeko erantzukizuna enpresena eta erakundeena da. Izan ere, erakunde horiek beste alde batera begiratzen jarraitzen dute, hain arazo sozial eta laboral larriaren aurrean: lan-istripu hilgarriak eta oso larriak.

Salatu behar dugu Urkulluren gobernuak dituela lan-osasunaren araudia betearazteko eskumenak. Betearazpena kontrolatzeko baliabiderik ez jartzeak bidea libre uzten dio patronalari. Badakite ez dituztela zigortuko legea betetzen ez badute. Honen atzean erabaki politiko bat dago. Patronala ez dute ukitzen.

Zer gertatu behar da behingoz neurriak hartzeko eta langileen bizitza arriskuan jartzen dutenak eraginkortasunez zigortzeko?

Noiz arte jarraituko dugu ikusten nola gure lankideek bizia galtzen duten gutxi batzuen arduragabekeria eta zikoizkeriagatik?

LAB, ESK, STEILAS, EHNE eta HIRU sindikatuok argi daukagu: gertatutakoa inoiz baino indartsuago salatzeko unea da, eta zentroz zentro, kalean eta erakundeetan borrokatzekoa, beste inork bere lanpostuan bizitza gal ez dezan.

Ocalani babesa adierazi diogu Bruselan, eta neurriak hartzeko exijitu diogu Europari

Abdullah Ocalan jaunari buruzko larrialdiko prentsaurrekoa egin da Europako Parlamentuan, Bruselan, kontinenteko hainbat eragile sindikal, politiko eta sozialen parte-hartzearekin. LAB sindikatua ere bertan izan da, lider kurduaren egoerari buruzko gardentasuna exijitu eta giza eskubideak berma daitezela erreklamatuz.

Erresuma Batuko Freedom for Ocalan kanpaina sindikalak larrialdiko prentsaurrekoa antolatu du Abdullah Ocalan buruzagi politiko kurduari buruz.

Ocalan jaunak hogeita lau urte daramatza Turkian inkomunikatuta, eta azken bi urteetan bere abokatuei eta familiari ere ukatu zaie harekin harremana edo sarbidea. Gaur egun ez da jakiten bizirik eta ondo dagoen eta orain kezka oso larriak daude bere bizitza eta ongizateagatik.

Era berean, oso kezkatuta dago Ocalan jaunaren espetxe-baldintzak kontrolatzeaz arduratzen den Europako Kontseiluko erakundeak, Torturaren Prebentziorako Batzordeak, herritarrei informazio nahikorik ez emateak. Ocalan jaunaren familiak, bere abokatuek eta, oro har, herri kurduak egoera larri honi aurre egiteko neurriak hartzeko eskatzen dute.

Prentsaurrekoan Europako gobernuen, giza eskubideen erakundeen eta Europako Kontseiluaren erantzun guztiz desegokia nabarmendu da, eta ekintzarik ezak oinarrizko giza eskubideen urraketa eta urraketa honen konplize bihurtzen dituela. LABek parte hartu du horietan, Italiako edo Eskoziako sindikatuetako beste ordezkari batzuekin, Eskoziako, Italiako edo Erresuma Batuko ordezkari instituzionalekin eta erakunde sozial eta politiko ezberdinetako pertsonekin batera.

Telebista kurduan elkarrizketa

Gai beraren harira, bestalde, LAB sindikatuak Medya Haber Tv telebista kate kurduan (Londresen eta Flandrian estudioak ditu) parte hartu du, bi saiotan zehazki, eta bertan elkarrizketa egin diote elkartasun kanpaina honen inguruan.

Borrokari esker, Bizkaiko merkataritza orokorreko aurre-akordioa #LortuDugu

Lau urteko negoziazioaren ondoren, 10 greba egunen eta hamaika mobilizazioaren ondoren, lortu dugu patronala mugitzea eta azkenean aurreakordio bat lortzea.

Lehenik eta behin, patronalak jomugan zituen neurri erregresiboak geldiaraztea lortu dugu, bajen osagarriak murriztea, adibidez.

Bigarrenik, sektore honetako langileek azken urteetan izan duten erosteko ahalmenaren galera izugarria izan da. Urte honetarako %8ko igoera lortu dugu kolpean eta hitzarmena indarrean dagoen urteetarako KPIa bermatzen duten soldata-igoerak: 2024ean, %4ko igoera; 2025ean %3,50ekoa eta 2026an, 2,50%ekoa. Denbora tarte horretan KPIak %10eko igoera gaindituko balu, aldea bermatuko litzateke.

Hirugarrenik, hitzarmenaren edukiaren alderdi batzuk hobetzea lortu dugu, hala nola legezko zaintzagatiko lanaldi-murrizketak 14 urtera arte luzatzeko aukera.

Hitzarmen honek 4.000 pertsona ingururi eragiten die, gehienak emakumeak. Uste dugu negoziazio hau hain luzea eta hain zaila izateko arrazoi nagusia horixe dela: patronalek sektore feminizatuetako lana oraindik ere soldata osagarri gisa ulertzen dute.

2021eko ekainetik dinamika mobilizatzaile luzea egin dugu ELArekin batera. Lehen aldia da sektore honetan hainbeste greba egin ditugula hitzarmen baten alde, eta mahaian kolpe bat eman dugu. Berriz ere, argi geratu da borroka dela bide bakarra.

Prebentzioa eta lan-osasuna lehentasun gisa jorratzeko exijitu dugu Arrasaten

Herrian gertatutako bi lan ezbehar larriak (bata hilgarria) salatu ditugu intersindikalarekin batera, eta beste behin ere gogorarazi behar izan dugu neurri egokiak hartuta lan istripuak saihesgarriak direla. Horrez gain, estresak, lan-erritmoek eta bestelako arrisku psikosozialek langileon osasunean duten eragina azpimarratu dugu.

Bi egunetako tartean lanean hildako pertsona bat eta larriki zauritutako beste bat izan dira berriki Arrasaten. Hori dela eta, Prekaritatea hiltzailea lelopean elkarretaratzea egin dugu Herriko Plazan. Beste behin ere senide eta gertukoei babesa adierazteaz gain, langileon bizitzak patronalaren etekinen gainetik egon behar duela aldarrikatuko dugu.

Bihar, Gasteizen

Arrasatekoa ez da izan azken egunotan Euskal Herrian gertaturiko lan-heriotza bakarra. Izan ere, Gasteizko Talleres Aratz lantegian 33 urteko behargin bat hil zen joan den ostiralean, makina batek harrapatuta. Asteasun kokatuta dagoen enpresa bateko langilea zen, Gasteizko lantegiak azpikontratatuta zebilena. Bada, gaur Asteasun elkarretaratze bat egin dute, eta bihar Gasteizen beste bat egingo da, ezbeharra gertatu zen lekuan, 11:00etan.

PEPSICOko langileek greba eguna dute gaur

LAB, CCOO, USO, ELA, UGT eta Independenteen sindikatuek osatzen duten edariak botilaratzeko PepsiCo konpainiako Etxabarri-Ibiñako batzordeak bi greba egun deitu ditu uztailaren 26 eta 27rako. Arrazoi nagusia 2021etik soldata izoztuta dutela da, eta ordutik ez da lortu enpresarekin horren inguruko akordiorik.

Gaur, uztailak 26, greba arrakastatsua izan dela esan dezakegu. Goizeko txandan produkzio lerro guztiak geldirik egon dira eta sartu diren langile bakarrak aldi baterako langileak izan dira.

Gure aldarrikapenak berdina izaten jarraitzen du: KPIa BAI ALA BAI! Gure aburuz, hau izan behar da gure bidezko aldarrikapenak lortzeko bidea.

Osakidetzako larrialdietako langileek beren egoera jasanezina salatu dute Legebiltzarrean

Urteak daramatzagu langileen lan-baldintzen hobekuntzak negoziatzen, kontratazio hobeago batekin, zerbitzuaren birdimentsionamendua, prestakuntza gehiago, lan-hitzarmena betearazten… baina ezer gutxi edo ezer ezin izan da negoziatu zerbitzutik pasatu diren zuzendaritza ezberdinekin.

Azken urte honetan, egoerak okerrera egin du. Langraitzen, laster, bizi-euskarri aurreratuko anbulantzia barri bat hasiko da martxan. Guztiok eskatzen genuen anbulantzia hori, baina ez egungo lan-eskubide asko galtzen duten langileen kudeaketarekin. Hilabeteak daramatzagu errespetatu beharreko lan-eskubide horien alde borrokan, eta Emergentziak Osakidetzako zuzendaritzaren aldetik ez dago borondaterik benetako negoziazio batekin konpontzeko.

Joan den hilean, Emergentziak Osakidetzako zuzendari gerenteak agerraldi bat egin zuen Eusko Legebiltzarreko Osasun Batzordean. Bere adierazpenak, osatu gabeak eta partzialak izan ziren eta haserre handia sortu zuen Emergentziak Osakidetzako langile guztiengan.

Gainera, duela hilabete batzuetatik hona, Emergentziak zerbitzuan, urteko 365 egunetan 24 orduz gauden zerbitzua izanik, ez dira betetzen herritarrei arreta ezin hobea emateko ezarritako gutxienekoak ere. Hori langileen kudeaketa txarretik dator, aspaldidanik daramagunetik, eta ez da hobetu borroka sindikala eta banakakoak borrokatu duten arren.

Haserre eta jasanezintasun egoera honen aurrean, Legebiltzarrera itzuliko gara. Osakidetzako Emergentziak Zuzendaritzak benetako negoziaziorako borondaterik ez duela adierazteko eta langileentzako eta zerbitzuarentzako baldintza duinak eskatzeko, eta horrela, euskal herritarrei erantzun duina eman ahal izateko.

ELA, CCOO, LAB, SATSE, ESK, SME, UGT sindikatuek elkarretaratzea egin dute Eusko Legebiltzarraren aurrean. Horrez gain, Emergentziak Osakidetzan ordezkari garen sindikatuok Rebeka Ubera EHBilduko bozeramailearekin bildu gara, zerbitzuan bizi dugun egoeraren berri emateko eta horren aurrean neurriak hartzeko.

2023ak dagoeneko 32 hildako langile utzi ditu Euskal Herrian

Azken istripu hilgarria gaur eguerdian gertatu da Gasteizko Talleres Aratz lantegian, makina batek behargina harrapatu duenean. Enpresa horrek azken hamarkadan utzi duen bigarren hildakoa da gaurkoa.

Istripuaren ezaugarriak aztertuta uler daiteke enpresak makinen araudia ez betetzeagatik hil dela langilea. Izan ere, makina baten manipulazioan harrapatze bat gertatzen bada, segurtasun bitartekoen falta adierazten du. Makina batek eragiten dituen arrisku guztiak aurreikusirik egon behar dute eta arrisku horietako bakoitzarentzako neurriak hartu behar dira. Makina guztiek bete behar dituzte printzipio horiek, euren ekoizpena zaharra izanik ere, egokitu egin behar dira. Hau enpresariaren ardura da eta horrela dago adierazita araudian.

Hori horrela izanik ere, jakin badakigu Euskal Herriko industrian, oro har, makina gehienek ez dutela segurtasun araudia betetzen, eta langileriak arrisku horiekiko esposizioa pairatzea ohikoa dela. Hau gertatzearen arrazoia da patronala ez duela inork kontrolatzen. Lan osasunerako araudia ez dio inork betearazten, eta nahiz eta Jaurlaritzak horren eskumena eta, beraz, betebeharra izan, ez du egiten.

Errealitate honek lanpostu arriskutsuak eta prekarioak sortzen ditu, patronalak kontrolik gabe jarduten duelako kapitalismoa muturreraino eramanaz, administrazioaren konplizitatearekin. Euskal Herrian gertatutako 32. lan-heriotza hau gertatu den egun berean Iruñean kontzentrazioa egin da duela egun gutxi zendutako garraiolariaren heriotza salatu eta beste behin ere prebentzioa eskatzeko, eta datorren asteazkenerako beste elkarretaratze bat dago deituta Arrasaten hildako eraikuntzako langileagatik. Herri berean, gainera, beste istripu larri bat gertatu berri da. Bada, LABek ezbehar lazgarri horiek guztiak arbuiatu eta behingoz patronalaren inpunitatearekin amaitu eta langileon osasuna eta bizitza lehentasun izan dadin exijitu du beste behin ere.