2026-01-10
Blog Page 203

Hala moduz itxitako hitzarmen baten ondorioak pairatzen jarraitzen dute Bizkaiko eraikuntzako beharginek

Bere garaian CCOOk eta UGTk babestutako akordioak ez zituen zehazten aurten eta datorren urtean aplikatu beharreko soldata-igoerak, eta, beraz, une honetan horiek berriro negoziatzen ari da sektorea; gainera, patronalak igoera horien bidez hurrengo hitzarmena baldintzatu nahi du.

Gaur, 2023ko irailaren 26an, Lan Harremanen Kontseiluan, indarrean dagoen Bizkaiko 2021-2024ko Eraikuntzako Hitzarmen Kolektiboaren baldintza ekonomikoei heltzeko 4. negoziazio-bilera egin da.

Gogoratu behar da Bizkaiko eraikuntzan indarrean dagoen hitzarmena 2023–2024. urteetarako soldata-igoerak zehaztu gabe sinatu zela. LABek une horretan salatu zuen bezala, CCOOk eta UGTk akordio baten alde egin zuten. Akordio horretan, eraikuntzaren sektoreko lan baldintzak behar bezala ez arautzeaz gain, indarraldiaren erdirako soldatak ez ziren zehazten.

2023ko azken hiruhilekoan, eraikuntzaren sektoreko langileek soldata-igoerarik gabe jarraitzen dute. Hori guztia, inflazioaren ondorioak langileriaren bizi-baldintzak gogor kolpatzen ari diren une honetan, eta, gainera, eraikuntza sektoreko koiunturari buruzko txostenek isaltzen dutenean enpresen etekinak areagotu egin direla. Produkzio-kostuen igoerak bezeroen bizkar uzten ari diren bitartean, sektoreko langileen pobretzea inposatzen dute, soldaten eros-ahalmena bermatzen ez dutelako.

CCOO sindikatuak, berak sustatutako gaurko saioan, 2023–2025. urteetarako desblokeorako proposamen bat aurkeztu du. Hau da, CCOOk hitzarmen kolektiboaren indarralditik harago joatea proposatu du.

Patronalak CCOOk proposatutako eskema onartu du, eta hiru urterako soldata-igoeren kontraproposamen bat aurkeztu du. Kontraproposamen horretan 2025. urtea ere jasotzen da, eta 2024. eta 2025. urteetarako igoeretarako topeak ezartzen ditu, urte horietarako benetako KPIa gorabehera. Gainera, sektorerako pentsio plan pribatu bat ezartzeko apustuari eusten dio.

Gaizki hasten dena gaizki bukatzen da. Langileen erosteko ahalmena ez bermatzeaz gain, proposamen hori adosteak negoziazio kolektiboaren metodologia aldatzea ekarriko luke. 2025. urterako soldata-igoerari buruzko akordioak esan nahi du aldez aurretik adostu behar dela hurrengo hitzarmenaren funtsezko zati bat. Bada, horrek eragin negatiboa izango luke sektoreko negoziazio kolektiboan, zaildu egingo lukeelako langileei ezartzen zaizkien prekaritate-faktore guzti-guztiei heldu eta horiek ezabatzea.

Beste behin ere halamoduz itxi nahi da eztabaida, konpromisorik gabe eta Bizkaiko eraikuntzaren sektorearen prekaritateari konponbiderik eman gabe.

Euskal patronalek ez dute kimika sektorean bertako negoziazio esparrua irekitzeko asmorik erakutsi

LAB, ELA, CCOO eta UGT sindikatuek deituta, bilera egon da gaur Lan Harremanen Kontseiluan, Euskal Autonomia Erkidegoan ordezkaritza duten euskal patronal ezberdinekin. Sindikatuek kimika sektorerako euskal negoziazio esparru bat irekitzeko beharra azaldu dute, kolektiboki bertako errealitateari hobeto erantzuteko aukera emango lukeelako eta, gainera, Euskal Herriko ordezkaritza sindikalak sektore honetako langileentzako lan baldintza hobeak lortzea ahalbidetzen duelako.

Bileran parte hartu duten euskal patronalek (CONFEBASK, ADEGI, CEBEK, SEA eta AVEQ KIMIKAk) ez diote baiezkorik eman eskaera horri. Argudio juridikoen aitzakipean, Araban Bizkaian eta Gipuzkoan negoziazio eremuak irekitzeko aukera itxi dute. Sindikatuek beste behin ere adierazi diete, aitzakiak alde batera utzita, borondate kontua dela eta eragile sozial diren heinean, kimika sektoreko langileen lan baldintzak Euskal Herrian negoziatzeko beharra ikusiko balute, hau posible izango litzatekeela. Tamalez, euskal patronalek ez dute horretarako borondaterik erakutsi eta estatuko negoziazioaren esparruan eroso sentitzen direla erakutsi dute.

LABek beti defendatu izan du sektore guztietan, baita kimika arloan ere, euskal negoziazio esparrua edukitzeko beharra. Hala, zailtasunak izan arren, LAB prest dago hori lortzeko borroka muturrera eramateko. Gaurko bileran euskal patronalek emandako erantzunaren ostean, sindikatuok berriro elkartuko dira eman beharreko hurrengo urratsak aztertzeko.

Nafarroaren kasuan, LABek planteamendu bera defendatzen du, nahiz eta UGTk eta CCOOk ez duten EAEko jarrera berdina, gaia eztabaidatzeko deitutako intersindikaleko bileretan ere parte hartzeari uko egiten diotelarik. Horrek ez du esan nahi, inolaz ere, LABek bide hori jorratzen jarraitzeari uko egingo dionik, ezta Nafarroako sektoreko patronalak interpelatzeari utziko dionik ere.

Langileen ahotsa aintzat hartzea eta enpleguak bermatzeko 30 orduko lan astea ezartzea aldarrikatu dugu Nafarroako Industria Foroan

LABek parte hartu du gaur goizean Iruñean Nafarroako Gobernuak eraturiko Industria Foroaren bileran. Legegintzaldi honi begira nafar langileon lan eta bizi baldintzak hobetzeko, agenda soziolaborala martxan jarritako dinamikaren baitan, neurri zorrotz eta zehatzak aldarrikatzen ditugu, baita Industrian ere, eta gaurko bilerara sektoreari begirako gure lehentasunak eraman ditugu, hala nola Industriako langileen ahotsa entzutea eta lanaldi murrizketak ezartzea 30 orduko lan astea helburu.

Nafarroako herritarren kezka nagusietako bat da lana; eta milaka nafar langileri eta gizarte osoari eragiten dien Industriaren egoera horren baitan kokatzen da. Lan eta bizi baldintzak hobetzearen aldeko borrokan, aukera duen guztietan bide guztiak erabiltzen dituen sindikatua da LAB. Hori dela eta, Industria sektoreko langileen ahotsa eta gizarte osoan dauden beharrak aintzat hartzea defendatu du gaur LABek Industria Foroan. Betikoaren aurrean, eraldaketarako alternatiba presente egon da bileran.

Gizarte osoaren kezka eta beharrei begirako irtenbideak ahalbidetu behar ditu aldaketa sozialak, politika publikoetan aldaketa sakonak eginez eta erabaki propioak hartuz. Hala, Industria Foroaren gaurko bileran bereziki garrantzitsua izan da etorkizun horri eta behar horiei erantzunen dieten planteamendu eraldatzaile horiek mahai gainean jartzea. Bilera, baina, protokolozkoa izan da arras, eta Gobernuak bere burua laztantzeko erabili du batez ere; ikusteko dago zer ekarriko duten hurrengoek.

Duela gutxi legegintzaldi hau ezberdina izan dadin zorrotza eta zehatza izanen zela erran zuen publikoki LABek. Eta horrekin koherentea eta kontsekuentea izanen da. Gai honetan esku hartuko du, eta ekimen, erabaki eta politika berriak bultzatzera eta behartzera bideratuko du bere ekintza. Bere aldarrikapenak lantokietan, kalean zein instituzioetan defendatzen eta borrokatzen jarraituko du LABek, ez du inolako tarterik utziko.

Industriari dagokionez, hauexek dira LABek aldarrikatutako lehentasunak:

1. Digitalizazio prozesuan eta trantsizio ekologikoaren prozesuan enplegu suntsiketarik ez gertatzeko, eta banaketa hirukoitzean sakontzeko (zaintza, lana eta aberastasuna), lanaldia murriztea, 30 orduko lan astea helburu moduan finkatuz.

2. Trantsizio ekologikoak suposatuko duen erronkari aurre egiteko, langileez osatutako trantsizio batzordeak osatzea, ehun sozioproduktiboaren eraldaketarako ikerketa publikoa eta independentea izan dadin.

3. Transnazionalekiko menpekotasuna murrizteko eta gizarteari ez ebasteko, deslokalizazioaren kontrako legean sakontzea eta bere benetako aplikazioa bermatzea.

4. Lan baldintza duinak bermatzea, bertako hitzarmenak sustatuz, defendatuz eta edukiz betez.

5. Diskriminaziorik gabeko (generokoa, arrazakoa, ideologikoa edo afiliazio sindikalaren araberakoa) kontratazioa bermatzea.

Zerbitzu Publikoetan urriaren 25erako eta abenduaren 19rako deituriko grebaren eta azaroaren 30eko Greba Feministaren alde jarriko ditu LABek bere indarrak

STEILAS, ELAk eta CCOOk Hezkuntza Publikoan urriaren 24rako deituriko greba ez dugu babestuko

Irailaren 15ean zerbitzu publikoetako ia sindikatu guztiok, funtzio publiko osoan bi egunetarako greba deialdia egin genuen. Batasuna, indarra eta elkarlanerako borondatea erakusten dituen irudia izan zen.

Gaur STEILAS, ELAk eta CCOOek EAEko hezkuntza publiko ez-unibertsitarioan deituriko grebak bestelako argazkia utzi digu. Zatiketaren irudia dira. Sindikatu hauen deialdiarekin, hezkuntza publikoko langileei greba egun bat gehiago egitea planteatu zaie.

Azken urteetan, Jaurlaritzak ez du behar bezalako apusturik egin zerbitzu publikoetan, murrizketak izan dira eta zerbitzuok ahulduz joan dira. Langileen eros-ahalmena bermatzeko eta sektore publikoan hedatzen joan den prekaritatea eta ezegonkortasuna mugatzeko ez da borondate politikorik egon. Akordioa eta adostasuna hitzetik hortzera darabilen Jaurlaritza, negoziazio kolektiboa ukatu duen Jaurlaritza izan da.

Eremuz eremuz ere, hezkuntzan, osasungintzan, zaintzarekin negozio egiten den zerbitzu pribatizatuetan, irrati publikoan… hainbat izan dira greba eta mobilizazioak, eta irailaren 15ean deituriko bi grebek argi uzten dute badirela oraindik ere bideratu gabeko hainbat aldarrikapen. Aldarrikapen batzuk, soldata igoera izanik horietan aipagarriena, Mahai Orokorrean adostu behar dira, eta beste batzuk dagokien Mahai sektorialean.

Hezkuntza publikoko langileok, Publikoa, euskalduna eta propioa. Hezkuntza Legea langileokin eraiki lelopean deituriko bi greba egunei esker, Hezkuntza Saila konpromisoak hartzera eta adostasunak lortzera behartu genuen. Konpromiso horiek, orain, mahai sektorialetan garatu eta gauzatu behar dira.

Hiru sindikatu hauen greba deialdiaren aldarrikapen gehienak orokorrak dira eta urriaren 25 eta azaroaren 19ko aldarrikapenetan txertatuta daude. Hor dago hezkuntza publikoko langileen borroka, sektore publikoko beste langileekin batera. Deialdi hauek indartzea da, LABen ustez, egin beharreko bidea; hezkuntza publikoko langile zein sindikatu guztien indarra sektore publikoko langile zein sindikatu guztien indarrarekin batzea, hezkuntzako zein sektore publiko osoko langileak pairatzen ari garen egoerari aurre egiteko.

EAEko Funtzio Publiko osoko greba eta mobilizazioak adosteko sindikatuen artean izan ditugun intersindikalean ez zuten adierazi hezkuntza publiko ez-unibertsitarioan beste greba egun gehigarri bat deitzeko asmorik zutenik; gerora landu duten deialdia izan da. LABekin adostasunak bilatzeko hasierako borondaterik ez dute izan eta LAB bazterrean uzten saiatu dira. Hezkuntza publiko ez unibertsitarioan beste greba egun bat gehiago deitzeko asmoa zutela jakin genuen momentutik, saiatu gara elkarlanaren alde egiten. Beste sindikatuei adostasuna bilatzeko proposamen zehatza egin diegu. Ez dute aintzat hartu eta LAB gabe aurrera jarraitzea erabaki dute.

Beste sindikatuei, hemendik eta urtarrilera bitarte, Funtzio Publiko osoan deituriko bi greba egun horiek zein Azaroaren 30eko Greba Feminista Orokorra landu eta aurrera ateratzeko elkarrekin indar egitera dei egin diegu. Funtzio Publiko osoan deituriko grebak lantzeko eta hezkuntzako aldarrikapen zehatzei tartea egiteko ikastetxeetan langile guztien arteko mobilizazio deialdiak egitea ere proposatu diegu. Bestalde, sindikatu honek Hezkuntza Sailarekin lorturiko Akordio Laborala elkarlanean osatu eta garatzeko eskua luzatu diegu. Orain da momentua, akordio horretan jasotako konpromisoak dagokion negoziazio mahai sektorialean zehaztasunetara eramateko. Negoziazio bide horrek emaitzarik emango ez balu eta behin Funtzio Publiko osoko bi greba egunak eta Azaroaren 30a pasa ondoren, greba eta mobilizazio berriak adosteko prestutasuna ere adierazi diegu.

LABen elkarlanari garrantzia ematen diogu. Saiatu gara batasunean aritzeko proposamen konkretua egiten. Aldiz, beste hiru sindikatuek zatiketa lehenetsi dute. LABetik argi dugu funtzio publiko osoko greba egunaren aurretik eginiko deialdi berri honek zerbitzu publikoetarako lorturiko adostasuna, batasuna eta grebaren indarra ahuldu ditzakeela, eta arduraz jokatzea erabaki dugu. Elkarlanerako borondate faltak langileok ahultzen gaitu eta gu beti saiatuko gara egoera horiek gainditzen. Beste sindikatuen aldetik ez dugu horretarako borondaterik topatu.

Amaitzeko, berretsi nahi dugu gure apustua argia dela: gure indarrak Hezkuntzako Akordio Laboralaren garapenean, funtzio publiko osoan deituriko bi greba egunetan eta Azaroko Greba Feminista Orokorrean zentratuko ditugu.

Iruña Okako Udalak hiru kirol begiraleren lanaldia aurreabisurik gabe murriztu du, edozein enpresa pribaturen estiloan

Irailaren hasieran, Iruña Okako Arrate Kirol Zentroko hiru kirol begiralekudalaren gutun labur bat jaso zuten, arrazoiei buruzko inolako azalpenik eman gabe haien lanaldia murrizteko erabakiaren berri emanez.

Joan den martxora arte azpikontratatuta egon zen zerbitzua udala zuzenean kudeatzera pasa zen, eta, beraz, langile horiek Iruña Okako Udaleko plantillakoak izatera igaro ziren.

Udalak langileen lan-baldintzen funtsezko aldaketa aplikatu du, beren lanaldia erdira murriztuz, eta, ondorioz, haien soldata proportzionalki txikituz.

LAB sindikatutik Iruña Okako Udalak aplikatutako neurria eta erabilitako moduak salatu nahi ditugu; alde batetik, lanaldien murrizketa handi horrek langileei eragiten dien kaltea, haien jarraitutasuna kolokan uzten duelarik. Eta, bestalde, guztiz lotsagarria da administrazio publiko honen jokabidea, plantillak dituen eskubideekiko sentsibilitate handiagoa eskatzen diolarik; gobernu-taldeak, bere alkate “sozialista” buru duela, edozein enpresa pribatuk egin ohi duen bezala jokatu du: aldez aurretik elkarrizketarik edo kontsultarik egin gabe, lan-baldintzen murrizketa zorrotza egun batetik bestera jakinarazi die langileei.

Azken osoko bilkuran Michel Montes alkatea interpelatua izan zen. Hala ere, konponbideak bilatu beharrean, neurria defendatu zuen edozein enpresaburuk eman zitzakeen argudio berberekin; murrizketaz aritu beharrean, zerbitzuaren “optimizazioaz” hitz egin zuen, zerbitzuaren eta instalazioaren kudeaketa kaxkarrean berak duen erantzukizuna alde batera utzi zuelarik.

Guztiz gaitzesgarria da udalbatzak langile horiekiko erakutsitako jarrera. Langile horiek, baina, ez dira besoak gurutzatuta geratuko, eta beren lanpostuak defendatzeko erabaki irmoa hartu dute. LAB sindikatutik elkarrizketarako deia egin nahi dugu, ezarri direnen moduko neurri traumatikoak ekidite aldera.

Arlo publikoa indartzeko, zerga erreforma premiazkoa da

Igor Arroyo LABeko koordinatzaile orokorrak eta Endika Perez ekintza sozialeko arduradunak prentsaurrekoa eman dute gaur Bilbon. Arroyok salatu duenez, “azken hamarkadetan egindako zerga politikek zerbitzu eta politika publikoak ahuldu dituzte, erronka estrategikoei aurre egiteko inoiz baino premiazkoagoak ditugunean. Datorren hamarkadan osasun sistema publikoa indartu, zaintza sistema publiko komunitarioa sortu edota bidezko trantsizio ekologikoa sustatzeko baliabideak behar ditugu. Zerga politika berri bat justiziazkoa ez ezik, premiazkoa ere bada”.

Azken hamarkadetan Hego Euskal Herriko aldundiek garatu duten zerga politikaz LABek egindako azterketaren berri eman du Endika Perezek, behar baino diru gutxiago biltzen dela azpimarra eginez. Perezen hitzetan, Europar Batasuneko bataz besteko presio fiskaletik 7 puntuko aldera kokatzen dira egun Hego Euskal Herriko lurraldeak, eta parekatuko bagina, Eusko Jaularitzak ia 6.700 miloi euro eta Nafar Gobernuak ia 2.300 milioi euro gehiago bilduko lituzkete. Aldundiei eta kupoaren zatia kenduta, Hego Euskal Herrian 4.600 miloi gehiago izango genituzke zerbitzu publikoak indartu eta garatzeko.

Modu berean, Ekintza Sozialeko arduradunak arreta jarri du bi zerga nagusitan, Sozietateen Gaineko Zerga eta Pertsona Fisikoen Gaineko Zergan hain zuzen. Biei erreparatuta ondorio nagusia aipatu du: “2007tik hona kapital errentek ekarpen txikiagoa egiten dute Sozietateen Gaineko Zergaren bidez eskaini zaizkien kenkari, murrizpenei eta kargen tsa jaitsierari esker. Hori gutxi balitz, PFEZn kapital errenten ekarpena mantendu den bitartean (415 miloi euro), lan errenten ekarpena 5.000 miloitik 7.591 miloi eurotara igaro da. Enpresen mozkinak handitu dira, lan mundua prekarizatu baina langileon ekarpena da ogasunetako zatirik handiena”.

Igor Arroyo koordinatzaile orokorraren iritziz, Hego Euskal Herrian aplikatutako zerga politikek enpresariei eta errenta altuei mesede egitearren zerbitzu eta politika publikoen irismena mugatu egin dute. Gipuzkoan EH Bilduk egindako aldaketa mugatuak atzera bota zituen EAJk eta Nafarroa Garaian azken bi legegintzaldietan egondako aldaketak ez nahikoak izan dira. Aipatutako salbuespen mugatu horiek salbuespen, EAJk eta UPNk defendatzen duten zerga politika izan da nagusi. Honela, beste lurralde batzuekin alderatuta Hego Euskal Herrian aberastasun handia sortzen bada badago ere, aberastasun horren portzentaia txikiegia bideratzen da zerbitzu eta politika publikoetara.

Horrela, politika fiskalean ditugun eskumenen inguruko gogoeta ere egin du Arroyok. Gasteizko eta Madrileko gobernuen arteko Batzorde Mistoan erabakiak ahobetez hartu behar horrek Estatuaren beto eskubidea agerian uzten duela aipatu du LAB sindikatuko Koordinatzaile orokorrak. Beharrezkoak ditugun eskumenak aldarrikatzearekin batera, burujabetza fiskala justuagoa eta progresiboa izango den politikak garatzeko erabili behar direla salatu du, “EAJk ditugun eskumenak presio fiskala langileongan ezarri eta patronalari mesede egiteko darabil, Aberastasunen gaineko zerga ezartzeari uko egitean argi geratu den bezala”.

Arroyoren iritziz, zerga eta aurrekontu politika horren ondorioak nabarmen geratzen ari dira. Osasun sistema publikoan dauden gabeziak salatzen ari dira hala langileak nola erabiltzaileak, zerbitzu publikoetako langileak grebetara doaz, Mugimendu Feminista zaintza sistema publiko komunitarioa eratzea aldarrikatzen ari da, pentsiodunek 1.080 euroko gutxieneko pentsioa bermatzea, gure energia azpiegiturak eta industria birmoldatu beharra dago… Euskal Herrian badago gaitasun ekonomikoa eta humanoa erronka horiei heltzeko, baina EAJren kudeaketa okerrak administrazio publikoen ekimen gaitasuna mugatu du. Premiazkoa da zerga erreforma sakon bat egitea, Hego Euskal Herria Europako lurralde aurreratuenekin parekatuz.

Zerga politikaren eztabaidari behingoz heldu behar zaiola iritzita, honako hauek dira LABetik defendatzen ditugun proposamen nagusiak:

  • Kapital errentei %1 eta %10 arteko errekargoa.
  • Elkarteen zergaren kenkariak ezabatu eta %35eko tipo nominala.
  • PFGZn kapitalaren errentei lan errenten trataera bera eman eta gehienezko tipoa %60ra igotzea.

Adunan eta Eibarren mobilizatu gara ESK, STEILAS, EHNE eta HIRUrekin batera, aste honetan izandako laneko bi heriotzak salatzeko

Irailaren 19an langile bi hil ziren. Amurrion, Haurreskolak Partzuergoko 32 urteko I.S.C., in itinere istripu batean eta Adunan, Aburuza Sagardotegiko 35 urtetako langilea, traktorearekin izandako istripu batean. Gaur, ESK, STEILAS, EHNE eta HIRUrekin batera, mobilizazio bana egin dugu Adunan, sasoiko langileen lan osasuna bermatzea eskatuz, eta Eibarren (bertan dago Haurreskolak Partzuergoaren egoitza nagusia), mugikortasunak dakartzan laneko arriskuez ohartaraziz.

Eskandaluzkotzat jotzen dugu Osasunbideko ohiko jarduera jaitsi arren itxaron-zerrendek handitzen jarraitzea eta negozio pribatuari zerbitzuak ematea

Gogor kritikatu nahi ditugu Fernando Dominguez Nafarroako Osasun kontseilari berriak itxaron-zerrenden datu onartezinak arintzeko iragarri dituen neurriak, aparteko orduak ugaritzen eta zerbitzuak zentro pribatuetara bideratzen jarritu nahi baitute. Datuek erakusten dutenez, Osasunbideako ohiko jarduerak ez du gora egiten, are behera ere egiten du, baina, hala ere, itxaron-zerrendak handitu egiten dira eta zerbitzuak negozio pribatuetara bideratzen dituzte.

Gure iritziz, Osasun Departamentuak itxaron-zerrendak murrizten saiatzeko ezarri nahi duen estrategiak argi uzten du osasun pribatuaren eta ohiz kanpoko jardueraren aldeko apustua egin nahi duela, Osasunbideari aurrekontu egokia eta plan integrala eman beharrean.

Dominguez kontseilariak estrategia hori bere aurreko agintaldian erabili zuen, baina gogoratu eta onartu behar luke ezarritako neurriak ez zirela eraginkorrak izan, eta ez zutela arazo nagusia konpondu: itxaron-zerrendak etengabe handitzea.

Ezbairik gabe ezagutzen dituen zenbait puntu gogorarazi nahi dizkio LABek kontseilariari (datu ofizialak baitira):

  • Osasunbideko ohiko jarduerak ez du pandemiaren aurreko zifrarik oraindik. Hau da, azpitik dago.
  • Kanpo-kontsultetan, urtean 50.000 bisita gutxiago egiten ari dira, egungo datuak 2019koekin konparatuta (orain %5 gutxiago), baina zentro pribatuei egindako kontsultak %58 gehiago dira.
  • Egungo jarduera kirurgikoak ezin du itxaron zerrendetan dauden pazienteen kopurua hartu, eta 2023ko zifrek nabarmen okertzen dituzte aurreko urteetako datuak.
  • Osasunbidean diagnostiko-prozedurak (TAC, erresonantziak, ekografiak…) ia 2.000 proba/urte murriztu dira, baina osasun pribatura bideraturikoak, berriz, 14.000 proba baino gehiago igo dira 2022an.
  • Produktibitateak eta aparteko orduak 4 milioi ziren 2015erako, eta 2023rako 25 milioi baino gehiago izatea aurreikusten da.
  • Kasualitatez, sektore pribatuan presentzia handiena duten espezialitateek dute eta sortzen dute Osasunbidean itxaron-zerrendarik luzeenak.

Osasun Departamentuari gogorarazi behar zaio beraiek eta Nafarroako Sindikatu Medikoak negoziatu zituztela produktibitateak eta soldata-igoera, jarduerari eusteko, itxaron-zerrendak gutxitzeko eta fakultatiboen lan-baldintzak hobetzeko. Baina LABek bere garaian ohartarazi zuenez, neurri horiek ez dira eraginkorrak; arduragabeak eta interesatuak dira.

LABek ez du onartuko kontseilaritza berri honek interes pribatuak eta pribatizatzaileak lehenestea, ez eta irtenbide ez oso eraginkorren aldeko apustua egitea ere. Irtenbide horiek adabaki hutsa bertzerik ez dira, eta ez dute itxaron-zerrenden eta arretaren arazo erreala konponduko, epe laburrera datuak makillatu bertzerik ez baitute egin nahi.

Osasun publiko sendoa behar dugu, Lehe Arretarako aurrekontu egokia izanen duena, non kontseilariak osasunaren sustapenari eta prebentzioari buruz dituen hitzak ez baitira atrezzo hutsa izanen. Gobernantza ausarta behar dugu, egungo egoera zein den kontrolatuko duena, eta egoera hori nahita sortzen ari denari erantzukizunak eskatuko dizkiona. Azken finean, Nafarroako herritarren osasun publikoa eta langile guztientzako lan-baldintza duinak benetan defendatuko duen gobernua. Kontseilariari ohartarazten diogu ez dugula onartuko arreta are gehiago okertuko duten bulegoetako negoziaziorik, eta herritarrei eta langileei eskatzen diegu osasun publikoaren alde mobiliza daitezela.

Correseko garbiketa-kontrataren arazoen aurrean, kontratua etetea eta zerbitzua barneratzea exijitzen dugu

Arabako Correoseko atal sindikalak herrialdeko zenbait lantoki eta bulegoren zikinkeria-egoera salatu du Lan Ikuskaritzan. Milaka pertsona igarotzen diren leku horiek hilabete baino gehiago daramate garbitu gabe.

Correosek Araban dituen lantokietan, askok 250 langile baino gehiago dituztenak, hala nola Jundizko Tratamendu Automatizatuko Zentroak edo milaka pertsona pasatzen diren jendeari arreta emateko bulegoak, egoera tamalgarrian daude, eta honek arrisku larria dakar langile zein herritarren osasunarentzat.

Egoera honen oinarrian J. Cordoba Garbiketako kontrataren arazoak daude, langileen bajak eta oporrak ez dituelako kubritzen eta hilabeteak daramatza langileei nomina ordaindu gabe.

Honen aurrean, konponbide azkar eta presazkoa eskatzen dugu langile hauentzat, dagozkien soldatak kobratu ahal izateko, beraien eskubideak bermatzeko eta afektatutako lantokietan egoera osasuntsua buelta dadin. Ildo horretatik, kontrata honek langileekiko zituen konpromisoak eta betebeharrak urratu dituela kontuan hartuta, uste dugu Correosek bere kontratua eten egin behar duela, horren ondorioz langileak subrogatuz.

Edonola ere, LABek zerbitzu hau oinarrizkotzat jotzen du eta hortaz, horren esternalizazioa atzera botatzea planteatzen du eta horrela exijitzen diogu Correosi. Garbiketa peoien lanpostu hauek hitzarmen kolektiboan araututa daude eta beraz enplegu-finkapenetan eskaini behar dira, Correoseko plantillako kide izateko.

LABek lanean jarraituko du posta zerbitzua publikoa eta kalitezkoa bermatzeko herritar orori, baita langileen lan baldintza duinak bermatzeko ere.