2026-01-01
Blog Page 195

Gasteizko Michelineko enpresa-batzordeak lantokiartekotik ateratzeko eskatuko du

Gaur, 2023ko urriaren 17an, enpresa-batzordeak ezohiko bilera bat egin du lantokiarteko batzordearen irteerari buruzko erreferendum loteslearen emaitza aztertzeko. Horrela, batzordeak langileen erabakia bermatu du.

Hala eta guztiz ere, LABen oso larria iruditzen zaigu atal sindikal batzuk abstenitu izana, edota ezezkoa bozkatu izana lantegiartekotik irteteari. Zehazki, LAB, CGT, ELA, ESK, CCOO eta CCM sindikatuek eman dute aldeko botoa. UGT abstenitu egin da, eta CSIFek aurka bozkatu du. LABen ustez, emaitza posible bakarra bozketa aho batez onartzea izan behar zen, horretara konprometitu baitziren guztiak. Horrenbestez, irailaren 27an izandako bileran, zeinetan sindikatu guztiak ordezkatuta egon baitziren, aho batez erabaki zen bai data, bai galdera, baita erreferendumaren izaera loteslea ere. Hala, tamalgarria da orain, behin emaitza ezagututa, sindikatu batzuk beste batzuei erasotzen aritzea, aitzakiak bilatzen eta adostutakoa bihurritzen, plantillaren borondatea ez betetzeko.

Urrunago joan gabe, CSIFek ohar bat igorri du, bere sindikatuak ere erreferenduma egitea onartu zuela alde batera utzita. Sindikatu batzuentzat, erreferendumaren “lotesle” hitzak erreferendumaren emaitzarekin lotzen dituela kritikatu du idatzi horretan. Zer espero zuten? Haiek azaldu beharko dute zergatik onartzen duten erreferendum bat egitea, eta gero, emaitza gustuko ez dutenean, bertatik aldentzea. Gainera, Arandan eta Valladoliden kontuan har dezaten ohartarazpen bat egiten du CSIFek bere oharrean; bururatu ere ez egiteko langileei beren iritzia galdetzea.

Bestalde, UGTren jarrera ere gaitzesten dugu, erreferendumaren bezperetatik zalantzak sortzen hasi baitzen haiek lotesletzat jotzen zutenari buruz, lantokiarteko batzordea tartean sartu baitzuen erabakian, etab. Horrek esan nahi du ez dutela babestuko Gasteizko lantegia lantokien artekotik irtetea?

Horregatik, LABen ustez, aurkako botoa eman dutenek beren postuetatik dimititu beharko lukete plantilaren ordezkari gisa. Izan ere, badirudi ahaztu egiten zaiela ez dituztela “berenak” bakarrik ordezkatzen. Bestela, haien sinesgarritasuna lokatzaren parean geratuko da; izan ere, zer espero daiteke kontsulta bat onartu eta gero kontsulta horren emaitza onartuko ez badu?

LABen zentroartekotik ateratzeko urratsak ematen jarraituko dugu, plantilak adierazi duen bezala. Espero dugu lantokiarteko batzordean ordezkaritza duten sindikatuek emaitza errespetatzea, eta Gasteizen irtetearen aurka agertu ez direnak ez saiatzea, modu koldarrean, beste esparru batean hori egiten, beren erantzukizunak beren gain ez hartzearren.

Hemen ez da ezer amaitzen, kontrakoa baizik: orain hasten da dena.

CETEST enpresan lan-baldintzak erregulariza daitezela exigitu dugu

Lan-egoera arautzeko eskaria egiteagatik kaleratua izan zen azpikontratatutako langileari babesa adierazi eta egoera larri hau berriz ez gertatzeko helburuarekin elkartu gara gaur Beasainen eskualdeko delegatuak.

NEREALOR enpresa azpikontratatuaren bidez urtebetez lan egin ondoren, CETEST lantegiko langile bat kaleratu dute. Horretarako arrazoia izan da CETESTekin zuzenean kontratua egiteko eskaria egin zuela langile horrek.

Pertsona horrek egoera arautzeko egin zuen eskaera, enpresarekin Mexikora programatuta zeukan bidaia baino bost ordu lehenago Jerusalemera joateko eman zioten aginduaren ondorioz etorri zen. Hau da, langile honi azken momentuan munduaren beste puntara joateko agindua eman zioten, eta hori egiteko bere lan egoera erregulatzea eskatu zuenean, kaleratua izan zen.

NEREALOR eta ALTRAN bezalako enpresak ohiko azpikontratak dira CAFeko ingeniaritza-lanetan, baina, aldi berean, konplizeak ere badira taldearen filialetan lana prekarizatzeko. Horregatik, CAFekin batera, egoera hauen erantzuletzat jotzen ditugu.

Hala, kaleratutako langilea berehala lanera itzultzea eskatu dugu, baita langileen legez kanpoko lagapen gisa iruzurrezko kontratazioak amaitzea ere. Dirudienez, LABen salaketaren ondoren, enpresak egoera horretan zeuden hamalau langile sartu ditu jada bere plantillan.

Horrez gain, nabarmendu dugu CETESTeko lan-erregulazioa antolatu behar dela, eta hori behartzeko bide bakarra langileen antolaketa dela.

Langileen %70aren babesa izan du EAEko Gizarte Ekimeneko ikastetxeetako gaurko grebak

Apirilaren 25ekoak izandako jarraipena gainditu du gaurkoak. Honek agerian uzten du langileriaren kezka eta arazoak errealak direla. Biharko eta etzirako eta abenduak 11 eta 15 bitarte ere grebak daude deituta esparru honetan.

Gizarte Ekimeneko itunpeko ikastetxeetako 9.000 langile inguru zauden gaurko grebara deituak. 200 ikastetxe baino gehiagotan 130.000 ikasle ingururi ematen dizkiete eskolak.

Greba egunak oso jarraipen zabala izan du; apirilaren 25ekoak izandako jarraipena gainditu du. Lan zuzendaritzak gehiegizko zerbitzu minimoak ezarri dituen arren, sindikatuok batu ahal izan ditugun datuen arabera %70 ingurukoa izan da jarraipena. Bilboko manifestazioan 5.000 langile inguru batu dira. Honek, egindako aldarrikapenekiko langileen atxikimendua erakusten du. Baita beraien kezka eta arazoak errealak direla ere.

Helburua 2021ko abendutik iraungita dagoen hitzarmena lehenbailehen berritzea da. Aurreko Hitzarmena 10 urtez berritu gabe egon zen eta 29 greba egun egin behar izan zituzten langileek hitzarmen berria lortzeko.

Ikasturtea hastearekin bat LAB, ELA, STEILAS, CCOO eta UGT sindikatuok, Kristau Eskola eta AICE-IZEA patronalei negoziaketa eskaera helarazi genien; eta Eusko Jaurlaritzari ere bilera eskaera bat luzatu, negoziaketaren blokeo egoeraren berri emateko. Ez dugu ez bata ez bestearen erantzunik jaso gaur gaurkoz.

Sindikatuok gogorarazi dugu abian jarri dugu mobilizazio dinamikaren barruan beste zazpi greba egun deituak ditugula, zehazki bihar eta etzirako eta abenduaren 11 eta 15 bitarterako. Hitzarmen berria sinatzea ahalbideratuko duten edukiak izan ezean, greba hauekin jarraitu eta dinamika indartu beste biderik ez dugula izango jakinarazi diegu patronalei.

Aldarrikapen nagusiak lan zamak arintzeko neurrietan, sektore feminizatu eta prekarizatuenentzat hobekuntzetan, KPIa bermatuko duten soldata igoeretan, lanpostuak mantentzeko neurrietan eta Lanbide Heziketako edukietan oinarritzen dira. Euskara planak, berdintasun planak eta lan osasuna eta bereziki arrisku psikosozialen aurreko planak ere jomugan ditugu sindikatuok.

Okupazioari ez, Palestina libre!

LAB sindikatuak, CCOO Euskadi, CCOO Nafarroa, LKN-CGT, EHNE, ESK, Etxalde, HIRU, eta Steilasekin batera, palestinar herriari babesa adierazi eta suntsiketa amaitzeko eskatzen duen manifestua osatu du, hilaren 19rako elkarretaratzeak deitzearekin batera. Jarraian irakur daiteke manifestua osorik:

“Joan den larunbatetik hona, indarkeriak gora egin du lehendik gerra egoera etengabean murgilduta zegoen Palestinako lurraldean. Israelgo Estatu Sionistak Palestinaren aurkako erabateko gerra deklaratu izanak Gaza erabat suntsitzea, gerra-krimen kontaezinak, langile palestinarren hilketak (baita Israelgo estatuaren baitan ere) eta gizateriaren aurkako hamaika urraketa dakartza.

Indarkeriaren zurrunbiloa ez da gauza berria Palestinan, eta azken 75 urteetan, bere lurraldearen kolonizazioaren eta bere herritarrei apartheid sistema inposatzearen ondorioz, etengabekoa izan da. Gatazkaren zifrek bere horretan hitz egiten dute: 5,9 milioi Palestinar errefuxiatu bizi baldintza ankerretara eta erbestera kondenatuak, 5.000 preso politiko baino behiago, horietarik ehunka haurrak direlarik, de facto zeru zabaleko kontzentrazio eremu handiena den Gazaren kontrako 16 urtetako blokeoa eta bonbardaketa etengabeak, langile palestinarrentzat checkpoint gizagabeak eta lan baldintza prekarioak nahiz esplotazio orokorra, palestinarren lurren lapurreta, eguneroko razziak palestinarren etxeetan, emakume palestinarren bortxaketak nahiz haurren kontrako jazarpenak, eta herri oso baten umiliazioa. Hau da gerra espirala etengabe elikatzeak dakarren errealitate gordina.

Palestinak elkartasuna behar du, baina batez ere konponbideak behar ditu. Ezin dugu Palestina bakarrik utzi. Palestinako herriak amesteko, bere etorkizuna erabakitzeko, aske izateko eta duintasunez bizitzeko eskubidea du. Horregatik da hain garrantzitsua denbora gehiegi irauten ari den gatazkari konponbidea bilatzea. Zentzu honetan, ireki daitezkeen bide diplomatikoek lehenengo pausu bezala Palestinarren genozidioarekin bukatzea eta bahitutako pertsonen askatasuna lortzea behar-beharrezkoa da.

Horregatik, sindikatuok Israeli bere hondamendi politika eta Palestinarren lurren okupazioari behingoagatik bukaera ematea exijitzen dugu. Baldintza honetatik abiatuta, nazioarteko komunitatearen babesarekin elkarrizketa eta negozio bati bide ematea eskatzen dugu, Nazio Batuen ebazpenen errespetuan oinarrituko dena, eskualdean bakea eta egonkortasuna bermatuko duen irtenbide integral bat bermatuko duena eta Palestinar estatu baten zilegitasuna aitortuko duena, zeinak palestinarren bizitza duin baterako eskubidea bermatuko duen.

Ankerkeria honekin bukatu beharra dago, eta hortaz giza eskubideen urraketekiko konplizitate oro desagertzea eskatzen dugu. Langile klaseari Israel presionatzeko eskura dituen mekanismoak aktibatzea eskatzen diegu, Nazio Batuen ebazpenak onartu ditzan eta eskualdean bake nahiz egonkortasun agertokia lortu dadin.

Horrez gain, erakundeei apartheidarekin, gizateriaren kontrako krimenekin eta Palestinak pairatzen duen genozidioarekin konplizeak izateari utz diezaiotela exijitzen diegu.

Bukatzeko, manifestu hau sinatzen dugun sindikatuok, langile klasea deitzen dugu ostegun honetan, urriaren 19an, eguerdiko 12:30ean Iruñeko Udaletxe Plazan eta 12:00etan Bilboko Eliptika Plazan egingo ditugun elkarretaratzeetan eta hemendik aurrera parametro hauetan eta palestinar herriarekin elkartasunez deitu daitezkeen mobilizazioetan parte hartzera.”

Lan harremanetarako eta babes sozialerako esparru propioa eratzeko urratsak eskatu dizkiogu EAJri

Espainiako gobernuko inbestidura eta legegintzaldiko negoziazioetan aintzat hartu beharreko Agenda Soziolaborala aurkeztu dio LABek gaur EAJri, euskal langileok, bertan inolako esku hartzerik gabe soldata eta bizi baldintzak negoziatzeko eta erabaki ahal izateko dugun eskubidea bermatu dadin. Duela egun batzuk proposamen bera aurkeztu zion sindikatuak EH Bilduri.

Jarraian ikus daiteke LABek bileran aurkeztutako txostena: LABen ekarpena aldaketa sozial eta politikoari.

EAJri bertako negoziazio kolektiboa blindatu eta pentsio sistema propiorantz urratsak emateko eskatu dio LABek. Funtzio Publikoan bi greba egun deituak daude eta bertako langileen soldatak eta lan baldintzak hemen erabaki ahal izatea lehentasunen artean kokatu dute sindikatuko ordezkariek bilkuran. Aldi berean, adierazi dute autogobernua defendatzen duen alderdi zein Gobernu batentzat espainiar Estatutik eratorritako mugak ez liratekeela aitzakia izan behar langile publikoen aldarrikapenei bizkar emateko. Zentzu horretan, eskaera zuzenean egin dio LABek EAJri, urriaren 25erako eta Abenduaren 19rako deituak dauden greben aldarrikapenei bide eman diezaien, borondate politiko kontua baita.

Hala Hego Euskal Herrian nola Estatu mailan dagoen eskenatoki politikoa hizpide izan dute LABek eta EAJk gaur Bilbon egin duten bileran. Sindikatuaren ordezkaritzaren buru Garbiñe Aranburu koordinatzaile orokorra izan da; alderdi jeltzalearena, berriz, Andoni Ortuzar.

Euskal Herritik Euskal Herrira sortu behar da lan harreman eta babes sozialeko eredu berri bat, langile jendeari lan eta bizi baldintza duinak bermatuko dizkiena. Eta ibilbide hori garatu ahal izateko, Estatuak jarritako mugak gainditzeko lan egin beharra dago Madrilen. Ikuspegi horretatik, LABek bi lehentasun nagusi jarri ditu mahai gainean.

Lehena, Espainiako Langile Estatutua ordezkatuko lukeen Euskal Lan Kodea garatzea, lan harremanen estatalizazioarekin amaitu eta bertako negoziazio kolektiborako esparrua blindatzeko premiari erantzun ahal izateko. Horretarako, herrialde eta komunitate autonomo mailako hitzarmenen lehentasuna bermatu beharra dago Estatukoen gainetik, 2012an Zapateroren Gobernuak egindako lege aldaketa bertan behera utziz. EAE mailan eragile guztiok bat gatoz horretan, sindikatuek eta Patronalak sinatutako lanbide arteko akordioak erakusten duenez. Euskal Herrian negoziatu eta adosten dena errespetatzea da gakoa.

Estatutik ezartzen diren mugak gainditzeko Madrilen eragitearekin batera, Estatuan lortu ezin dena Euskal Herrian posible egin behar dela adierazi du LABek, eta gogoratu, langileen aldarrikapenei erantzun egokia emateko borondate politikoa besterik ez dela behar. Eta borondate hori bera eskatu du Funtzio Publikoko langileen egoera aldatzeko. 2008 ostean zerbitzu publikoen garapenari ezarritako mugak kentzeko beharra adierazi dio LABek EAJri, eta horrekin batera, langile publikoen soldata edota erreposizio tasak Estatuko Aurrekontuen bidez arautuak ez izatea beharrezkotzat jo du sindikatuak. Bestela esanda, Funtzio Publikoa arautzeko eskumena EAEn izatea eskatzen du LABek eta horrela helarazi dio EAJri. EAEko Funtzio Publikoan bi greba egun deituak daude, zerbitzu publikoen gainbehera salatu eta langile publikoen soldata eta lan baldintzak hobetzeko.

Funtzio publikoko langileez gain beste hainbat kolektiboren egoera ere hizpide izan dute: etxeko langileei nahiz banaketa lanetan “rider” gisa diharduten langileei negoziazio kolektiborako eskubidea bermatu eta komunitate autonomo mailako hitzarmenak ahalbidetzeak duen garrantziari azpimarra egin dio sindikatuak.

Beste lehentasunari dagokionez, EAEko Estatutuan aurreikusita dagoen (eta Nafarroa Garairako ere aldarrikatzen dugun) gizarte segurantzaren kudeaketaren transferentzia eta 1.080 euroko gutxieneko pentsioa bermatuko duen sistema publiko osagarri bat sortzeko aukera aldarrikatu du LABek. Horren bidez milaka pentsiodunen bizi baldintzak hobetzeaz gain, etorkizuneko Euskal Gizarte Segurantza sortzeko oinarrizko kanpalekua ezar daiteke.

CAFen enpresa batzordeak amiantoaren inguruan zuzendaritzak erakutsitako erantzunkizun eza salatzen du

Azken asteetan amianto kutsatzeak ekarri duen ziurgabetasunaren ondoren, CAF Beasaingo 4. Dibisioko akabera nabeetako ehunka langile lanera itzuliko dira aste honetan.

Enpresa-batzordearen arabera, zuzendaritzak erakutsitako erantzukizunik ezak eta ekoizpena langileen osasunaren aurretik lehenesteak markatu dute prozesu osoa. Sindikatuen presioa funtsezkoa izan da berriro langileen osasuna babesteko, baita hasieratik erreflexu falta nabaria erakutsi duen administrazio pasibo baten aurrean ere.

Hala ere, langileen ordezkariek ez dute gaia amaitutzat ematen, oraindik erantzukizunak argitu gabe daudelako eta amiantoaren eraginpean egon daitezkeen zerrenda berriak zehaztu gabe daudelako. Horrez gain, kutsadura hori jasan duten eta lanpostura joan ezin izan duten langileek soldataren zati bat galdu dute.

Egoera honen aurrean, prentsaurrekoa egingo dute urriaren 19an, 11:00etan, CAFeko Beasaingo bitegi nagusiko sarreran (Beasain-Lazkao arteko errepidea, N1eko zubi azpian). Bertan, manifestaldi baten ondoren, egoera hau jasan duten langileek ere parte hartuko dute.

Elorritxueta-Vivero adingabeen zentroa ixteko arrazoiak ez dira bidezkoak

15 egun dira zentroko ateak itxi zituztela. Eta gaur, urriak 16, Emankor taldearen parte den Landalaneko 19 hezitzaileren kaleratzea gauzatu da. Kaleratuak izan diren langileak ez dira geldirik egon egun hauetan, eta hainbat bilera egin dituzte egoera argitu nahian.

Batetik, kontsultaldiaren epea bukatu da eta bertan Landalanek adierazi du zentroa ixtearen arrazoia Inoren kargura Ez dauden Adingabeen etorrera jaistea dela. Bada, LABek eta ELAk hori horrela ez dela argudiatu dugu; izan ere, gainerako zentroen okupazioa gainezka dago, eta langileek azken urteotan egiaztatu dute udazkena adin txikikoen joan-etorri handiko garaia dela.

Bestetik, Amaia Antxustegi Bizkaiko Foru Aldundiko Gizarte Ekintzako diputatuarekin elkartu dira, eta honek onartu du adingabeen sarean saturazioa dagoela. Gaineratu du Foru Aldundiak denbora behar duela alternatiba bat topatzeko, baina momentuz ezer ez duela. Hala, egoera ulertezintzat jotzen dugu.

Eta azkenik, ikuskaritzarekin elkartu dira, zeinak elkarrizketan zehar hainbat zalantza agertu dituen prozedurarekiko. Hala ere, orain txostenaren zain egon behar dira.

Beraz, argi gelditzen ari da Elorritxueta-Vivero adingabeen zentroa ixteko Emankor taldearen parte den Landalan elkarteak emandako arrazoiak ez direla nahikoa, eta 19 langile kaleratu izanak ez duela justifikaziorik.

[IRITZIA] EAJ sektore publikoa eraisten ari da, gezurren atzean ezkutatuz

Iritzi artikulua osatu du Jon Otegi LABeko Zerbitzu Publikoen federazioko kideak, urriaren 25ean eta abenduaren 19an EAEko sektore publikoan deitutako greben atarian. Jarraian irakur daiteke:

Aurreko Gobernu Kontseiluan, sindikatuok EAEko sektore publikoan deitu ditugun greben aurrean Jaurlaritzaren jokabide gezurtia eta neoliberala agerian gelditu zen. Bingen Zupiria bozeramaileak gizartearen iritzia «gustura jakingo lukeela» esan zuen, baina errealitatea ondo ezagutzen du. Kontua da arazoak ezkutatzeko errealitate propio bat saltzen saiatzen dela. Hori lortzen ez duenean, «komunikazio arazoei» botatzen die errua.

Urtero bezala, langileon aldarrikapenei eskumenen aitzakia jartzen die, eta soldatak eta enplegua Madrilgo aurrekontu orokorrek mugatzen dituztela esan. Kontua da Jaurlaritza dela EAEko aurrekontuak eta politika fiskala diseinatzen dituena, Madrilgo aurrekontuak negoziatzen hasi baino lehen. Madrilekin adosten ditu mugak, langileok bazter utzita: Ertzaintzarako birjartze tasaren mugak kentzea Madrilen adostu zuen, eta harro iragarri zuen; polizia berarekin kalean duen lan gatazkaren aurrean, poltsikotik 18 milioi euro ateratzeko mugarik ez zuen topatu. EAJren zerbitzu publikoen ereduaren beste adibide bat da hau. Eroso dago Jaurlaritza berak nahi dituen mugak Madrilgo aurrekontuetan onartuta. Diseinu horretan aldundien eta udal askoren erantzukizun maila ere kontuan hartzekoa da.

2010era arte EAEko Mahai Orokorrean igoera propioak ezartzen zituen Jaurlaritzak, aurrekontu orokorren mugak gaindituz. Harrezkero, Madrilgo erabakiak txintxo betetzen ditu, eta langileok erosahalmenaren %20 inguru galtzen ari gara. Esplizituki esan zaigu kendu digutena berreskuratzeaz ahazteko. Murrizketa politikekin eta zerbitzu publikoen eraispenarekin oso ados dago EAJ.

Enplegua sortzeaz eta egonkortzeaz ere ez du eztabaidatu nahi, eta murrizketak inposatzen jarraitzen du, bere ekimenez. Ozen esan behar dugu kontsolidazio prozesurik ez dela inon adostu sindikatuekin; langileok gara prozesu txapuzero horien ondorioak pairatu behar ditugunak. Horrela behin-behinekotasuna ez da %8ra jaitsiko; badakite, eta ez da eskumen kontua, prekaritatea estrategikoa baita haientzat.

EAJk eta hark kudeatzen dituen erakundeek ez dute langileokin konpromisorik hartu nahi, eta ez dute ia inoiz hitzarmenik sinatzen. Eta ez dute gehiengo sindikalekin ezer adosten, legeak derrigortzen ez duelako; legeak soilik «borondate onez negoziatzera» behartzen ditu administrazio publikoak. Bilerak gai zerrenda itxiekin deitzera mugatzen da, eta antzerki baten ostean bere erabakiak inposatu egiten ditu, begirunerik gabe. Euskal Enplegu Publikoaren Legeak ere ez zuen sindikatu bakar baten babesa jaso, eta, hala ere, erabakiak aldebakarrez inposatzeko neurriak hartzen jarraitzen dute. Negoziazio kolektiboa ukatuta dago EAEn. Administrazio eta enpresa publiko nagusiek ez dute ez langileekin ez gizartearekin konpromisorik hartzen; propaganda da egiten dutena.

Enplegua sortzeko eta egonkortzeko ahalmena badago EAEn, baina borondatea da falta dena. Osakidetzako zerbitzuak okertzen eta husten ari diren bitartean, aseguru eta kontsulta pribatuak handitzen ari dira, eta osasun sistema publikoa pribatizatzen jarraitzen dute. Feminizatuta ere badagoen zaintzaren eremuaren %80 pribatizatuta eta prekarizatuta dago. Zerbitzu publiko bat da, baina duintzeko eta kudeaketa publikora itzultzeko aukera egon arren, ez dute nahi.

Langileok ez dugu deitzen grebara «kontubernio» bat garelako, Urkulluk sinetsarazi nahi duen bezala, baizik eta nazkatuta gaudelako eta egoerari buelta eman nahi diogulako. EAJk lanak gaizki egin ditu eta kezkatuta egoteko arrazoiak ditu, jendeak egoera lehen eskutik ezagutzen duelako. EAEko sektore publikoko ia sindikatu guztiok, aldarrikapen taula bat adostuta, urriaren 25ean eta abenduaren 19an grebara deitu dugu. Azaroaren 30ean ere hitzordua dugu greba feminista orokorrarekin, zerbitzu publikoen garapenarekin eta zaintza lanen duintasunarekin bat datorrelako.

LABek langile guztiok hiru hitzorduetan parte hartzera deitzen ditu: enplegu publikoa sortzeko eta egonkortzeko; sektore publikoa indartzeko; erosahalmena berreskuratzeko; zerbitzuen eskaintzak eta lana euskaraz egin ahal izateko; neurri feministak ezartzeko; eta negoziazio kolektiboaren eskubidea bermatzeko. Denok grebetara!

Tolosako Asuncion klinikako langileek beste bi greba egun deitu dituzte urrirako

Asunción klinikako langileek, hiru eguneko lanuzteak eta 24 greba egun aurrera eraman eta gero, beste bi greba egun deitu dituzte urriaren 18 eta 25erako, euren lan baldintzak hobetuko dituen hitzarmenaren alde.

Tolosako Invizako langileek zerbitzu publikoa eskaintzen dute, beste eskualde batzuetan Osakidetzak egiten duena, baina batzuen eta besteen lan baldintzak oso urrun daude.

Langileek 2021etik berritu gabe dute hitzarmena eta urte hauetako KPIa kontuan hartuta, eros-ahalmenaren %12,2 galdu dute. Hitzarmena berritzearekin, besteak beste, galdutako eros-ahalmena berreskuratzea, KPIari erreferentzia egingo dioten soldata igoerak izatea eta 35 orduko lan astea egikaritzea dira lortu nahi dituztenak.

Klinika kudeatzen duen Inviza enpresa-taldeak 5,8 miloi euroko etekinak izan ditu azken lau urteotan, erregistroan dauden datuen arabera, baina enpresak orain arte ez du erakutsi negoziatzeko inolako borondaterik.