2026-04-21
Blog Page 130

Euskotreneko hizkuntza-eskakizunen epaia irabazita, euskararen normalizazioaren alde eta oldarraldiari aurre egiten segiko dugu

Poztekoa da hizkuntza eskakizunak baliogabetzeko UGTren asmoek aurrera egin ez izana eta LABen arlo juridikotik eginiko lanari esker euskararen aldeko epaia erdietsi izana.

Izan ere, enplegua egonkortzeko prozesuaren baitan UGT sindikatuak euskarazko hizkuntza eskakizuna inpugnatu zuen, hainbat urtetan euskararen normalizazioa bultzatzeko eginiko aurrerapenak deuseztatu nahi dituen oldarraldi judizialaren olatura igota, CCOO bezalako sindikatuak egiten dabiltzan moduan.

Bada, LABen hasieratik adierazi genuen Euskotrenen euskaraz lan egin nahi duten langileen eta euskaraz artatuak izan nahi duten erabiltzaileen hikuntza-eskubideak urratzeko ateak parez pare zabalduko liratekeela eskakizunok baliogabetuz gero. Horrenbestez, oraingo epaia pozez hartu dugu; ordea, ez dugu uste ezerren amaiera denik, eta ezinbestekoa da azkenaldian ateratzen ari diren hizkuntza-eskakizunen aurkako epaiek urratu nahi duten bideari galga jartzea eta, hortik harago, normalizaziora bideratutako neurri eta ekimenak areagotzea.

Euskotreneko kasu honetan, esan bezala, epaiak ezarri du hizkuntza eskakizunak bere horretan mantenduko direla; izan ere, Euskotreneko hitzarmen kolektiboak (UGTk berak ere sinatu zuenak) jasotzen ditu eskakizunok, eta Euskara Planari jarraikiz ezarri dira. Dena den, LABen uste dugu hizkuntza-eskakizunen zilegitasuna ez dela horretara mugatzen. Aldiz, oinarrian izan behar duena euskararen normalizaziora bideratutako helburu komuna da, eta euskal hiztunon eskubideak errespetatzearen bermea.

Gauzak horrela, justizia sozialean eta berdintasunean oinarritutako hizkuntza-politikak aldarrikatzen jarraitzeko asmoa daukagu LABen, politika horiek izan direlako euskararen alde borrokan ibilbide luzea egin duen euskal komunitate sendo eta indartsu bat izatea ekarri dutenak.

Borroka sindikalari eta presio sozialari esker gurpil-aulkia darabilen garbitzailearen enpresak oraingoz lanera ez joateko erran izana ospatzen dugu

Borroka sindikalari esker eta hortik sorturiko presio sozialari esker, joan-etorrietan gurpil-aulki bat erabiltzen duen garbitzailearen enpresak gaur arratsaldean jakinarazi dio langileari ez duela bere lanpostura joan behar –Iruñeko Mendigoiti eskolan 17:00etan egin behar zuen–, bere osasun zaintzako zerbitzuak gaitasun-txostena eman arte. LAB sindikatuatik langile honen osasunaren eta osotasun fisikoaren aldeko borrokaren lehen bataila irabazi izana ospatzen dugu. Hala ere, gogorarazten dugu une honetan bertze garbitzaile bat lanean ari dela, nahiz eta ibiltzeko eskorga bat behar izaten duen.

Zaintzen izeneko garbiketa enpresak SMS bat bidali dio gaur arratsaldean Maria Elena Escudero bere enplegatuari, eta bertan jakinarazi dio bere osasun-zaintzako zerbitzuak ez diela oraindik “gaitasun-txostena” eman; beraz, haiek ezin dutela “lanpostua adierazitako mugetara egokitzeko dokumentua” idatzi eta, ondorioz, “bere lanpostura zerbitzu ematera joatetik salbuetsita” gelditzen dela. Mezuaren arabera, txosten hori jasotzen dutenean langilearekin harremanetan jarriko dira, lanpostua egokitzeko.

LAB sindikatutik atzo salatu genuen bezala, Escudero –56 urtekoa, % 49ko ezintasun aitortuarekin, eta Osasunbideak eginiko txosten baten arabera, gurpil-aulkia behar duena 10-15 minutu baino gehiagoko joan-etorrietarako– gaur itzuli behar zen ikastetxe bateko garbitzaile lanpostura, Gizarte Segurantzak ezintasun iraunkorra ukatu ziolako, baina gaitasun-txostena eta lanpostua egokitzeko agiria falta zituen arren. Antza denez, LABek eginiko ekintza sindikalak, eta hortik sortutako presio sozialak, hainbat paper falta zitzaizkiela gogorarazi die enpresako arduradunei.

Imanol Karrera LABeko bozeramaileak nabarmendu duenez, gaurkoak “lehen bataila irabazi izana” suposatzen du, garbiketako bi langileren osasuna eta osotasun fisikoa bermatzeko borrokan. “Uste dugu atzo sindikatuak eginiko salaketari eta salaketa horrek Nafarroako gizartean sortu duen elkartasun, babes eta presio sozialari esker lortutako garaipena dela. Gure ustez, argi dago Gizarte Segurantzaren eta enpresen jarrera horren atzean motibazio erabat ekonomizista dagoela, langileen osasunerako eskubideak urratu nahi dituena. Horrela bakarrik uler daiteke atzo enpresaren aldetik ezinezkoa zena gaur posible izatea”.

Sei orduren ostean, aske dira Dufau, Aramendi eta besteak

Gaur, elkarte, alderdi politiko eta sindikatuetako zazpi militante deituak ziren goizeko 9etan Hendaiako komisaldegian. Sei orduz zaintzapean egon ondoren, denek isilik egoteko eskubidea erabili ondoren, aske utzi dituzte. Denak dira 2025eko urtarrilaren 28an auzitegira deituak.

“Beste herrialde batzuen herritarrei zuzenean edo zeharka mugaz gaindiko lasterketa batean parte hartzen laguntzeagatik (Korrika), Frantzian 36 pertsona atzerritarri sarrera, zirkulazioa edo egonaldi irregularra errazteagatik” deitu dituzte militanteak, zeintzuen artean baitaude LABeko bi kide; zehazki, Ipar Euskal Herriko bozeramaile Argitxu Dufau eta Eñaut Aramendi.

Gaurko aurreikusita zegoen elkarretaratzea bertan behera geratu da, baina adi egon datozen deialdi eta ekintzei. LAB guztiontzako eskubide eta aukerak bermatuko dituen harrera herriaren aldeko jarreran berresten da, eta azpimarratzen du elkartasuna ez dela delitua.

Gero eta gehiago dira enplegu bila dabiltzan herritarrak

Zerbitzuen sektoreak pisua hartzen jarraitzen du, eta horrek dakarren prekarizazioak emakumeei, gazteei eta pertsona migratuei eragiten die nagusiki.

Aurreko urtean baino 1.577 langabetu gehiago daude. Jada laugarren hilabetea jarraian da urte osoko langabetuen kopurua igotzen dela, eta bereziki eragin du gazteen artean, %5,33 igo delarik. Langabetuen %59,09 emakumeak dira. Beste behin ere, aurreko enplegurik gabekoen artean langabeziak gora egin du azken urtean, 652 langile gehiago (%3,95) direlarik, eta erregistratutako langabeziaren %12,48 dira egoera horretan daudenak. Azken urtean zerbitzuetan ere gora egin du langabeziak, 1.404 langabetu gehiago, beste sektoreetan behera egin duen arren. Horren arrazoia da lan merkatura batzen diren langileak zerbitzuetan ematen dutela izena.

Langabeziak gora egin du, halaber, pertsona migratuen artean. 1.304 langabetu gehiago dira azken urteaz geroztik, nagusiki eraikuntzan, zerbitzuetan (%5,44) eta aurreko enplegurik gabekoen artean (%8,50), azken bietan bereziki: 720 eta 622 langabetu, hurrenez hurren.

Azken hilabetearekin alderatuz gero, ordea, langabezia %2,25 jaitsi da, abuztuko datu kaskarren ondoren, eta orain 137.608 langabetu dira Hego EHn izena emanda. Azken hilabetean industrian, eraikuntzan eta zerbitzutan langabeziak behera egin du, kasurik nabarmenena azken sektore hori izanik, %2,87 jaitsi baita (2.853 langabetu gutxiago). Hala ere, migratuen artean langabeziak gora egin du (313 langile gehiago), zerbitzuetan eta aurreko enplegurik gabeko sektoretan gertatu delarik bereziki igoera hori.

Apurka-apurka garapen bat ikusten da, behin-behineko enpleguak pisua hartzen hasi direlarik; izan ere, joan den urtetik hona kontratu mugagabeen kopuruak %10,52 behera egin du, eta behin-behinekoak %6,08 areagotu dira.

Afiliazioak gora egin du Hego Euskal Herrian aurreko hilabetearekin alderatuta, eta 1.059.59 pertsona zeuden afiliatuta erregimen orokorrean iraileko azken egunean. Hala, 12.277afiliatu gehitu dira irailean.

Azken urtean afiliazioak gora egin du sektore guztietan, bereziki zerbitzuetan igo delarik, 9.148 lanpostu sortuta, industrian sorturikoak 1.596 izan diren bitartean. Azken urtean gehitutako afiliazioaren %77,94 zerbitzuetan izan da.

Afilizaioaren igoera adin tarte gehienetan gertatu da, eta joan den urtetik hona, bereziki 25 urtetik beherakoen artean: %5,1. Deigarria da afiliazioak behera egin duela 25-50 urte tartean azken urtean. Azken hilabeteari dagokionez, bereziki gazteei eragin die afiliazioaren jaitsierak, horien artean %7,1 jaitsi baita.

Gero eta pertsona gehiago ari da lanean, eta gero eta lan langile gehiago ari dira lan bila. Langabezia tasak behera egiten du, baina lan merkatuak ez du gaitasunik enplegu eskatzaile gisa izena emanez lan merkatura bueltatzen diren langileei lana emateko.

Beste behin ere, badira lan merkatuak ezberdin tratatzen dituen herritarrak; emakumeak, gazteak eta migratuak. LABek kalitatezko enplegu duina aldarrikatzen jarraitzen du, gero eta handiagoa den zerbitzu-sektorean nagusi diren lan-baldintza txarren ondorioz areagotzen den prekarizazioaren aurrean.

Etxebizitza krisiaren aurrean, prezioak jaisteko neurri eraginkorrak eta alokairu parke publikoa indartu dadila eskatzen dugu

Gaur, Errenteria Etxebizitza Gune Tentsionatu gisa izendatu du Eusko Jaurlaritzak, udalbatzaren eskariari erantzunez. EAEn lehen udalerria izango da eta Nafarroa Garaian laster dira herrialdeko hainbat eremutan urratsa ematekoak. LABentzat garrantzitsua da izendapen hau politikoki, baina zoritxarrez behar baino eragin mugatuagoa izango du.

Etxebizitzaren arazoa, langileon bizi baldintzak zeharkatzen dituen errealitate gordina da. Bizi proiektu duina garatzeko lekua izan beharrean, merkaturako ondasun gisa darabilte errentistek eta higiezin patronalak. Eskubidea negozioa izaten jarraitzen duen bitartean, milaka herritar biziraupen estrategietan murgilduta izatera kondenatuta jarraituko dugu, alokairu edota hipoteken prezioak itota.

Gune tentsionatuaren izendapenak, bizitoki emergentziari izen abizenak jartzen dizkio eta hori ezinbestekoa da neurri eraginkorrak hartzeko lehen urrats bezala. Gauzak horrela, LABek begi onez ikusten du Errenteriak emandako urratsa eta Hego Euskal Herrian gune tentsionatuak identifikatu eta izendatzeko prozesuak azkartzea eskatzen du lehentasunez. Izan ere, etxebizitzarekin bizi dugun larrialdia ez da udal gutxi batzuetan modu isolatuan ematen eta horregatik neurri zabalagoak behar dira. Berdin, azpimarratu nahi dugu gune tentsionatuak izendatzeko irizpideek ez dituztela bizitoki-emergentziak bizi dituzten herri eta errealitate guztiak barne hartzen, eta hauetan ere etxebizitza problematika aitortu eta honi erantzuteko tresnak garatu behar dira.

Era berean, egiturazko neurriak hartzea beharrezkoa da. Etxebizitzaren merkatuan esku hartu beharra dago, prezioak mugatzeko neurriez harago berauek jaisteko. Alokairu parke publiko eta eskuragarria behar dugu euskal langileok. Eskaintza monopolizatu eta prezioak puzten dituzten atari digitalen eta higiezin putreen eskumenak mugatu behar dira, baita etxebizitza hutsak alokairu eskuragarrian jartzeko presio fiskala handitu.

Emakume*, pertsona migratu eta arrazializatuek edota gazteriak gordinago bizi duen problematika izanik ere, langile oro gaude etxebizitza prezio eta negozioa izatearen ondorioez kaltetuta. Eusko jaurlaritzak egindako ikerketaren arabera, prezioek etengabe egin dute gora; salerosketetan azken bost urteetan %15,5a eta alokairuek soilik azken urtean %5,3a.

Gaur egun etxebizitza baten bataz besteko prezioa 250.000 eurotakoa dela dio Eusko Jaurlaritzak, eta hipotekarik ohikoena 25 urte eta bataz beste %3.35eko interes tasa izanik, bataz beste gure lan bizitza osoaren 15 urte dedikatzen diogu etxebizitzaren prezioa ordaintzera. Berdina, alokairuaz ari bagara: azken zazpi urteetan alokairuen fidantza erregistroan jasotako kontratuen prezioak %20 egin du gora soldaten gero eta zati handiagoa jaten digularik.

LABek langileon lan eta bizi baldintza duinak defendatuko ditu, lantokian, kalean eta instituzioetan. Horrela, 1600 eurotako gutxieneko soldataren aldeko borrokan dihardu, berriki aurkeztu dugun kanpaina konfederalarekin ekimen berriei bide emanez. Era berean, espekulatzaile eta higiezin patronalari aurre egiteko eta negozioa mugatzeko, sindikatua tresna eraginkor izan dadin bere konpromisoa adierazten du. Langileen alde egiteko garaia da, eta LAB borroka egiteko prest dago.

Hendaiako komisaldegira deklaratzera joan behar izan duten kideak atxilotu egin dituzte

Pertsona migratzaileei laguntzeagatik frantziar poliziaren konbokazioa jaso duten zazpi kideen artean daude LABeko bi kide: Ipar Euskal Herriko bozeramale Argitxu Dufau eta Eñaut Aramendi. Elkartasunak lege murriztaileak eta muga artifizialak gainditzen dituela azpimarratuta, jazarpena eteteko eta harrera duina bermatzeko eskaria zabaldu dute konbokatuek.

80 eragilek baino gehiagok babestua zuten gaur goizean Hendaiako komisaldegiaren atarian militante horiei sostengua adierazteko deia eta, hala, txalo artean jaso dituzte. Hantxe izan dira, besteak beste, LABeko koordinatzaile orokor Igor Arroyo eta sindikatu honetako beste hainbat kide. Pertsona migratzaileei harrera duina egokiteko, pertsonen joan-etorri askea eta giza eskubideak defendatzeko borrokan ari dira militante horiek, are beren askatasuna arriskupean egon daitekeelarik ere. Hain zuzen, gaur komisaldegira bertaratzean jakinarazi diete zaintzapean atxilo hartuko zituztela.

Babesa adierazi dieten eragileek nabarmendu duten bezala, “elikagaiak banatzea, arropa ematea edo aldi baterako ostatu ematea ez litzateke inoiz zigortu behar. Elkartasuna kriminalizatu eta zigortu nahi dute”. Gauzak horrela, Frantziako Gobernuari errepresio hori bertan behera utz dezala eskatzen diogu, eta ezin dugu nabarmendu gabe utzi ekintzaile hauek pertsona guztientzako eskubide guztiak premisa betearazteko eginiko lanaren garrantzia.

Une honetan mundu mailan milaka pertsona desplazatzen dira, neurri handi batean beren jatorrizko herrialdeetan Europak sustatutako arpilaketaren eta gatazka belikoen ondorioz. Bada, bere burua giza-eskubideen zaindaritzat izendatzen duen frantziar estatua inflexio-puntu erabakiorrean dago bere lurretara iristen diren migratzaileekiko harrerari eta ekintzaileei laguntzeari dagokienez.

Frnntziako Gobernuaren azken adierazpen eta ekintzek, batez ere Bruno Retailleau Barne ministroarenek, oso mezu kezkagarria igortzen dute giza eskubideei dagokienez. Aterpe-eskatzaileen eta ekintzaile solidarioen aurkako errepresioa areagotu izana salatzeko hainbatek eta hainbatek ahotsa altxatu badute ere, oinarrizko eskubideekiko eta migratzaileentzako harrera duinarekiko konpromisoa berrestea premiazkoa da. Genevako Konbentzioa eta Adingabeen Babeserako Karta, frantziar estatuak duela ia 40 urte sinatua, errespetatu egin behar dira.

Pertsonen zirkulazio askea oinarrizko eskubidea dela berresten eta exijitzen dugu. Militanteen jazarpen polizial eta judiziala geldiaraztea eskatzen dugu, huts eginiko estatu baten gabeziak arintzeko baino ez baitu balio. Elkartasuna ez da delitua, eten dezagun Harrera Herria egunez egun eraikitzen dutenekiko kriminalizazioa.

Kontrabotere sindikalismoa izango da aurtengo Topaketa Sindikalen ardatza

LABeko liberatu eta ordezkariei zuzendutako Topaketa Sindikalak egingo ditugu bihar Arrasaten. Ekimen hau egiten dugun bigarren urtea izango da eta 200 kideren partehartzea aurreikusten da. Iaz sindikalismo antirrazistaren inguruko gogoeta egin genuen Oiartzunen. Aurten, kontrabotere sindikalismoaren inguruan ardaztuko dira egun osoz luzatuko diren saioak. Honela, 2022an Baiona eta Miarritzen egin genuen 10. Biltzar Nagusiko erabaki berritzaileenak prestakuntzatik aberasteko bilduko gara aurten ere.

Garbiñe Aranburu koordinatzaile orokorraren hitzartze batek emango die hasiera topaketei. Ondoren, bi bloke nagusi egongo dira goizean. Batetik, botere sindikalaren azterketa egingo dute Edurne Larrañaga Celada Ipar Hegoa Fundazioko Azterketa arduradunak eta Asier Etxenike Ugarte Aztiker Soziologia Ikerguneko Ikerketa saileko berrikuntza arduradunak. Ondorengo blokean, sindikalizazio estrategia izango dute hizpide Izaskun Garcia Bordagarai LABeko Antolaketa idazkariak eta Oihana Lopetegi Aranguren Ekintza Sindikaleko arduradunak.

Arratsaldean, 6 tailer izango dira gogoeta eta prestakuntza espazio bezala, LABek irekita dituen lan ildo ezberdinetaz aritzeko. Eta Igor Arroyo koordinatzaile orokorrak ere hartuko du hitza Topaketen amaieran,

Talde argazki batekin emango diegu amaiera Topaketei, eta Munduko Sindikatuen Federazioaren urtemugaren baitan, elkartasun internazionalista ardatz hartuta, Palestinaren aldeko irakurketa bat ere egingo da.

Sistema justu eta duin baten alde mobilizatu gara Baionan

1000 bat pertsona bildu gara Lapurdiko hiriburuko karriketan gure aldarrikapenak aitzina eramaten jarraitzeko: lansarien igotzea, gure zerbitzu publikoen berpiztea eta erretreta 64 urterekin hartzearen indargabetzea.

Joan den ekainean eta uztailean denok mobilizatuta egon ginen eskuin muturraren iragarritako botere hartzea porrotera eramateko. Ondoko asteetako ikusgarria lotsagarria izan zen: botereari kosta ahala kosta loturik egon nahi zuen Macronek hameka tratu, azpijoko eta jukutria adostu zituen RN alderdiarekin. Eta hori, helburu bakar batekin: kalean eta bozekin etengabe aldarrikatzen ditugun justizia sozialeko neurriak zapuztea.

Azken hauteskunde legegileen emaitzen kontra joanez, ustezko zentroko, eskuineko eta eskuin muturreko alderdiak ados jarri dira gutxi batzuen eskuetan aberastasunak metatzeko politikak indarrean matentzeko.

Guk bakarrik ahots koherente eta aurrerakoia bermatzen dugu nahasmenduorokor honetan.  Krisi ekonomikoa, krisi soziala, krisi ekologikoa, aurrekontu krisia, krisi demokratikoa: ezerk ez du geldiaraziko kapitalismo globalizatuaren asmosuntsitzailea, salbu gai horien gainean benetako indar harreman bat ezartzeko dugun borondatea eta gaitasuna: Macron erretreten erreformaren indargabetzea, lansarienigoera, zerbitzu publikoen garapena. Herritarrentzat funtsezkoak diren gai horietako bakoitzean garaipenak atera ditzakegu, eta, azkenik, langile klaseentzat perspektibak ireki.

Hilabetez hilabete, asteak joan eta asteak etorri, hamar milaka manifestari egon gara hemen bertan, 64 urterekin erretreta hartzeari uko egiteko. Macron presidenteak, modu autoritarioan indarrera pasatzean, bere zilegitasun guztia xahutu du. Gorpuzten duen proiektu liberal autoritarioa lurrean dago: erretreten erreformaren indargabetzea irabaz dezakegu gaur!

Badu 3 urte gure lansariak, pentsioak, bekak eta gutxieneko laguntza sozialak apaltzen doazela inflazioaren ondorioz. Milaka milioi diru publiko ultra aberats gutxi batzuek bereganatzen duten une honetan, langileon probretzea inoiz baino onartezinagoa da. Gure aurreko mobilizazioei esker, lanaren gaia eta ekoitzitako aberastasunaren banaketa herritarren kezken erdigunean kokatu dira. Lansari-zorroztasunari aski! Indize puntuaren izozteari aski! Erretreta-pentsioen eta minimo sozialen murrizketari aski! Gaur egun, ezinbestekoa da kapitalak langile, langabetu, gazte eta erretiratuen gainean eragiten duen tinkaldia askatzea, gure diru-sarrerak handitu daitezen eta gure gizarte-babeseko sistemak guztiontzat ibiltzen segi dezan.

Azken urteetan, garraioan, osasunean, hezkuntzan, lurralde funtzio publikoanedo medikuntza sozialean, mobilizazioek gure zerbitzu publikoen hondatze egoera agerian utzi dute. Michel Barnierren gobernu bidegabeak gastu publikoaren murrizketa masiboa ikusten duen une honetan, hots ospitalean, eskolan, garraio edo energia sektoreetan zorroztazun berriak, diru eta giza baliabideen beharra aitzinean kokatu behar dugu, zerbitzu publikoek berriro ere beren rola bete dezaten biztanleria osoan.

Gaur, urriak 1, Michel Barnierren Gobernu ez legitimoak Estatuaren eta Gizarte Segurantzaren aurrekontuei buruzko norabideak aurkeztuko ditu Legebiltzarrean.

Inposatu nahi diguten austeritatea gaitzesten dugula ulertarazteko gaude hemen.Eskuina eta eskuin muturra asetzeko proposatuko dituzten immigrazio arloko neurrietan ez dugu sinesten. Langile klaseen funtsezko eskaerei erantzuteko eta gure egoera sozialari hats berri bat emateko, aterabide bakarra: aberatsenei eta enpresa handiei egindako opari fiskalak amaitzea.

Norabide liberal autoritarioak jada ez du zilegitasunik: gaur, gibelarazi behar dugu, eta prekarietatea pairatzen duten pertsona guztiei aukera berriak zabaldu, eraman beharreko ezinbesteko trantsizio ekologikorako, gure gizarte-eredua eta gure zerbitzu publikoak babesteko.

Beste garraiolari baten heriotza salatu dugu eta lan baldintza duinak exijitu ditugu sektorean

Gaur, urriak 1, LAB, ESK, STEILAS, EHNE-ETXALDE eta HIRU sindikatuok osatzen dugun intersindikala Gipuzkoako Foru Aldundiaren aurrean mobilizatu da joan den ostegunean Lodosan hil zen Errenteria-Oreretako garraiolariaren heriotza salatzeko. Guztira, 43 langile hil dira aurten lan-istripuz, laneko gaixotasunek eragindakoak kontuan hartu gabe.

Azken urteotan salatu dugun bezala, garraio sektorean istripuen intzidentzia oso altua da. Urtero, batez beste, garraiolari bat hiltzen da hilero. 2024an, dagoeneko 10 garraiolari hil dira lan-istripuz.

Horren atzean hainbat faktore daude, baina guztien gainetik nagusitzen den arrazoi bat dago: sektorean gero eta hedatuago dagoen prekaritatea. Garraio sektoreko lan-baldintzak oso eskasak dira: lanaldi luzeak, estresa, presioak, garraioagatik ordaintzen duten prezio baxua, lan-baldintzen ondorioz dieta osasungarria egiteko zailtasunak, etab. Horrek guztiak istripuak gertatzeko aukerak areagotzen ditu, baita arazo kardiobaskularrak izateko arriskua ere, ikusten ari garen emaitzekin.

Eta garraioaren prekarietate-egoera horrek baditu erantzuleak. Lehenik eta behin, errepideko salgaien garraioaren hitzarmena berritzeko jarrera immobilista duen patronala. 15 urte baino gehiago daramatzagu sektoreko garraiolarien lan baldintzak hobetu gabe. Izan ere, Gipuzkoako sektoreko azken hitzarmena 2009koa da. Beraz, ez da harritzekoa sektoreko langileen zahartzea, eta horrek istripuak izateko arrisku handiagoa dakar. Belaunaldi berriei ez zaizkie lan-baldintza duin eta erakargarriak eskaintzen. Garraioa funtsezko sektorea da, beste guztiei jarduera ematen diena. Eta ezin dITu duela 15 urteko lan baldintzaK izan.

Eta, bestetik, erakundeek konpromisoa erakutsi behar dute patronalaren zigorgabetasunarekin amaitzeko eta sektorea duintzeko neurriak hartzeko. Ezin dute beste alde batera begiratu sektoreko heriotza kopuru altuaren aurrean. Bestela, gertatu zenaren eta gertatuko denaren konplize izango dira.