Gasteizeko eta Arabako PP-a gizarte-laguntzak jasotzen dituztenen aurka egiten ari den kanpainak gure erabateko arbuioa bakarrik jaso dezake. Behin eta berriro, batzuetan hauteskunde-arrazoiak direla medio, bestetan, haren politiken porrota ezkutatzeko, alderdi popularrak, oraingoan Marotok eta De Andresek, ez du zalantzarik izan, sektorerik ahulenak erabiliz, haien buruak doilorki zuritzeko.
Eta egin, beraiek, lan erreformekin, eragin dituzten itxaropen ezaz, amorruaz eta sufrimenduaz baliatuz egin dute, non hauen ondorioz, milaka lagun langabeziara bidali dituzten, non babes politiketan egiten ari diren murrizketek milaka pertsona iraupen luzeko langabezia-babesik gabe uzten duten, non bankari eman laguntzek lotzen gaituzten zorraren uztarrira, non higiezinen espekulazio politikak jendea etxebizitzarik gabe uzten duen,… PP-rentzat errazena petxeroa bilatzea eta prekarietateari eta pobreziari aurre egiteko erabiltzen diren aurrekontu publikoek uzten dituzten papurrengatik borroka gaitezen eragitea da. Ozen esan behar da ordea, beraiek dira errudunak!
PP gezurretan ari da, eta aski ongi daki. Diru-sarrerak bermatzeko errenta legean jasotzen den eskubidea da, eta hura eskuratzeko, baldintza zorrotzak bete behar dira (egoera ekonomikoa, laborala, erroldatzea). Jakin badaki gezurretan ari dela, prestazio hau jasotzeko pertsonen duintasuna bera zalantzan jarri ohi duen etengabeko kontrol-sistema jasan behar delako (gastu pertsonalen justifikazioa). Jakin badaki gezurretan ari dela, prestazio honen zenbatekoak, txirotasun-atalasetik oso azpitik dagoena, ia ez duelako ahalbidetzen bizitza egokia. Horratx haur-txirotasunaren datuok. PP-k badaki gezurretan ari dela, baina zergatik egiten du?
Ba, helburu garbia duelako. Eta harekin batera, neoliberalismoaren esparruan dabiltzan guztiek, nagusi diren botere ekonomikoaren eta patronalen aldeko neurriak hartuz dihardute. Badakite bidegabea, gorabeheratsua eta eskubiderik gabeko gizarte eta ekonomia-ordena ezartzeko indarkeria erabili behar dela: beldurra eta xantaia enpresetan hedatu behar delako; sasi-lanak kontrolatzen dituelako eta haiek onartzera behartzen duelako; zatiketa eta zigorraren mehatxua erabiltzen duelako. Esplotazioa gero eta handiagoa izatea, enplegu politika atzerakoiak, langabezia, zigor-kodearen erreformak, gizarte-laguntzetan gertatu murrizketak, eskubideak desagertu izana, xenofobia eta pobrefobia, gizarte-ezinegonaren kudeaketa,… hauek guztiak eskaintzen ari zaizkigun eta etorkizunean eskainiko dizkiguten atalak dira.
Horrengatik, LABek ezinbestekoa deritza gizarte-mobilizazioari, politika horiei aurre egiteko eta justizia-sozialean oinarritzen den sistemara hurbiltzeko. Honen harira, Eskubide Sozialen Gutuna sustatzen dugu, hura, egungo gizarte-ordenarekin, prekarizazioarekin, kontsumismoarekin, indibidualismoarekin, arrazismoarekin eta patriarkalismoarekin eteteko prozesuan aurrera egin nahi dugun baliabidea da. Zilegitasuna kendu behar diogu eredu sozial bidegabe baten menpean jarri nahi gaituzten diskurtso orori. Guztiontzat eta inor baztertu gabe eskubide sozialak bermatuko dizkiguten baliabideak eskuratu behar ditugu. Eta batez ere, Euskal Herrian bizi garenon artean, ekoizpena, kontsumoa, aberastasunaren banaketa eta elkarbizitza eskubideak bermatuko dizkiguten tresnez hornitu behar dugu.
