2026-07-15
Blog Page 1240

Merkataritza Askeko Itun Trasatlantikoaren kontrako adierazpena onartu du Euskal Herriko Eskubide Sozialen Kartak

Euskal Herriko Eskubide Sozialen Kartak ikasturtea hasi zuen pasadan larunbatean Eibarren kurtso honetarako plangintza eta antolaketa zehaztuz. Honekin batera, Merkataritza Askeko Itun Trasatlantikoaren kontrako adierazpena onartu zuten bertan parte hartzen duten eragile eta sindikatuek.

EUSKAL HERRIAN MERKATARITZA LIBRERAKO 
AKORDIO TRASATLANTIKOARI EZ 

Abajo en castellano

Pertsona, herri eta naturarentzat azken mehatxuak izen abizenak ditu, Merkataritza eta Inbertsioetarako Akordio Trasatlantikoa, hain zuzen ere (TTIP ingelesez). Troika eta politika neoliberalak pertsonen bizimoduan modu basatian eragin dute, enplegua suntsituz, eskubideak zapalduz, pribatizazioak eginez, jendea txirotuz eta zorra handituz. Orain, beste urrats bat eman nahi dute, guztia trasnazionalen esku utziz. Enpresa talde handien aktibitatearentzat oztopo den guztiarekin akabatuz: demokraziarekin, subirautzarekin, eskubide sozialekin, baita laboral eta ingurumenari dagozkienekin ere.

2013tik hona, herrien eta pertsonen ezkutura, Europar Batasunak eta Estatu Batuek, merkatu bakarra eta inolako loturarik izango ez duen merkatu librea ari dira negoziatzen. Akordio hau 2015ean zehar aplikatu nahi dute inolako herri kontsultarik egin gabe. Europako eta Estatu Batuetako multinazionalen ametsak egi bihurtuko dira.

Araudi juridikoak, finantzakoak, ingurumenekoak, zerbitzu publikoetakoak (hezkuntza, osasuna,…), elikagai politikak, jabetza intelektualari dagozkionak, aldatu egingo dituzte. Alegia, merketu egingo dituzte kapitalaren mesedetan. Nazioarteko itun honekin, enpresa trasnazionalak merkatu eta botere politikoen jabe izango dira, pertsonak eta herriak ixilduz, eskubideak urratuz eta bizi baldintzak gogortuz. 

Horrelako itunak inposatu diren tokietan ondorio suntsitzaile berberak sortu dituzte: 
Lan esplotazio handiagoa. Lan eskubideak desagerrarazi dituzte, deslokalizatuz, soldatak jeitsiz, lan eta lan-osasunaren baldintzak okerragotuz, lanpostuak suntsituz, gutxieneko soldata eta giza-babesa zalantzan jarriz,..
Merkatua egiten da zerbitzu publikoen jabe. Hezkuntza, osasuna, garraioa, gizarte zerbitzuak, pentsioak, ura, zaborra… merkatu liberalizazioaren menpe geratuko dira. Zerbitzu publikoa harrapakin guragarriena bilakatu da eta pribatizatutakoaren itzulera ezinezkoa bihurtuko da. Unibertsaltasun, berdintasun eta doakotasun printzipioak indargabeturik geratzen dira.
Elikadura subirautzak ikaragarrizko kolpea jasan du. Elikagaien kontrolaren desagerpena, pestizida arloan araudia eza, haragi hormonatuak, transgenikoak, tokian-tokiko komertzializazio zirkuitoen desagerpena,… 
Ingurumen arloan mehatxua handituz doa. Fracking ustiatze teknikari bidea errazten zaio, ingurumena babesteko neurriak leunduz doaz, energia eredu kutsatzaile eta xahutzailea berresten da.
Botere guztia multinazionalentzat. Jurisdikzio (eskumen) nazionalen aurrean ez dute erantzun beharko. Beraien interesak arriskuan izanik, edota erabaki eta legeek beraien negozioak atakan jarriz gero, nazioarteko epai mahai ilunetara joko dute, salaketak eta kalte ordainak exijitzea saihestuz. 
Pertsona eta herrien arteko harremanak pozointzen ditu. Edozein modutara mozkin eta irabaziak bilatzeak deslokalizazioa areagotzen du, lehia eta konpetentzia sortuz. Honek guztiak, berdintasun kultural diktadurapean, makurtzea eta menperatua izatea dakar. Merkatuen aginduzko diktadurak dira.

Merkataritza librerako akordio hau beste urrats bat da kapitalismo globalizaturantz. Enpresa transnazionalei babesa eta boterea emateak ondorio zuzena dakar: herrientzako demokrazia eta subirautza gutxiago, eskubide sozialetan murrizketak, urritasun gehiago, arriskuak ingurumenarentzat eta herrien arteko elkartasunerako oztopo gehiago. Hau guztiagatik, ezetz esaten diogu Euskal Herrian Merkataritza Librerako Akordio Trasatlantikoari.

Euskal Herriko Eskubide Sozialen Kartaren asanbladak itun hau errefusatzen du. Itun honen atzean kapital neoliberala baitago, gaurko eta biharko gizarte maila bidegabeak ezartzen dituena. Egoera larri eta kaskarren aurrean, kontsumoa, indibidualismoa, pribatizazioak, erabakitze eskubide ahalmenak urratzen dituena, bizimodu neoliberala, bultzatzen duena. Hau guztiagatik, sustatu ditzagun honakoak gure herria eta munduko beste herrientzat:

• Justizia, elkartasuna eta unibertsaltasuna. eskubide sozial, ekonomiko, kulturalak eta demokrazia parte hartzailea.
• Naturaren mugak errespetatuko dituen produkzio eta kontsumo motak.
• Bizitzaren sostengua lehenetsiko duen eredu sozio ekonomikoa, pertsona eta herrien zerbitzura.
• Aberastasuna, lana eta enpleguaren banaketa bidezkoa eta zuzena.
• Herri eta pertsonen arteko elkartasuna.
• Eredu ekonomikoa, soziala eta politikoa erabakitzeko eskubidea. Eskubide sozialak, lan eskubideak, kulturalak eta ingurumenari dagozkionak bermatzeko.

Eibarren, 2014ko urriaren 4an

EN EUSKAL HERRIA, 
NO AL TRATADO TRASATLÁNTICO DE LIBRE COMERCIO

La nueva amenaza para las personas, los pueblos y la naturaleza se llama Tratado Trasatlántico de Comercio e Inversiones (TTIP, sus siglas en inglés). La Troika y las políticas neoliberales han entrado en la vida de las personas destruyendo empleo, arrasando derechos, privatizando, empobreciendo, endeudando. Ahora pretenden dar un paso más: dejarlo todo en manos de las transnacionales, eliminando todo aquello que obstaculiza la actividad de los grandes grupos empresariales y su ansia de beneficios: democracia, soberanía, derechos sociales, laborales y medioambientales.

La Unión Europea y los Estados Unidos, están negociando desde 2013, y de espaldas a los pueblos y a las personas , un acuerdo de libre comercio para conseguir un único mercado sin ataduras. Acuerdo que pretenden aprobar sin consulta popular a lo largo de 2015. El sueño de las multinacionales europeas y estadounidenses se verá cumplido. Las normas jurídicas, financieras, medioambientales, de servicios públicos (salud, educación,…), agro alimentarias y de propiedad intelectual serán modificadas e igualadas a la baja, para mayor gloria del capital. En definitiva, con este Tratado las empresas trasnacionales se adueñan definitivamente de los mercados y de los poderes políticos, silenciando y estrangulando aún más a las personas, los pueblos y sus derechos y condiciones de vida. 

Este tipo de Tratados ha tenido los mismos efectos devastadores allá donde se han impuesto:
– Mayor explotación laboral. Eliminación de derechos laborales, deslocalización, guerra a la baja de salarios, empeoramiento de las condiciones de trabajo y la salud laboral, destrucción de puestos de trabajo, cuestionamiento del salario mínimo y la protección social.
– El mercado se adueña de los servicos públicos. La educación, la sanidad, el transporte, los servicios sociales, las pensiones, el agua, la basura… serán sometidos a mayor liberalización. Lo público se convierte en la presa codiciada, y la reversión de lo privatizado se pretende hacer imposible. Los principios de universalidad, igualdad y gratuidad quedan disueltos.
– La soberanía alimentaria sufre un golpe mortal, mediante la eliminación de controles alimentarios, desregulación en materia de pesticidas, carnes hormonadas, tránsgenicos, desaparición de los circuitos locales de comercialización, …
 Aumenta la amenaza sobre el medio ambiente: se allana la explotación del fracking, se relajan las medidas de protección ambiental, se apuntala un modelo energético contaminante y despilfarrador.
– Todo el poder para las multinacionales. No tendrán que responder a las jurisdicciones nacionales. Si sus intereses están en peligro, si existen decisiones o leyes que cuestionen su libertad de negocio,… podrán acudir a tribunales internacionales de arbitraje opacos para denunciar y exigir indemnizaciones.
– Envenena las relaciones entre las personas y los pueblos. La búsqueda del beneficio a cualquier precio por parte de la dictadura de los capitales supone acelerar las deslocalizaciones, acelerar la rivalidad y la competencia, promover la uniformización cultural, someter y humillar a los pueblos ante el imperativo de los mercados.

Este Tratado de Libre Comercio es un paso más en la globalización capitalista. A mayor protección y poder para las empresas transnacionales, mayor negación de la soberanía y la democracia de los pueblos, menos derechos sociales, más precariedad, mayores riesgos para el medio ambiente y un obstáculo para la solidaridad fraternal entre los pueblos. Por ello, en Euskal Herria decimos no al Tratado de Libre Comercio. 

La Asamblea en favor de la Carta de los Derechos Sociales en Euskal Herria impulsará el rechazo a este Tratado. Y lo hacemos porque este Tratado forma parte del orden social neoliberal injusto, presente y futuro, que se nos impone. Frente a la precarización, el consumismo, el individualismo, la colonización neoliberal, privatizaciones y negaciones del derecho a decidir, impulsemos para nuestro pueblo, y todos los pueblos del mundo: 

• Justicia, solidaridad y universalidad. Reconocimiento de los derechos sociales, económicos, lingüísticos, culturales y de democracia participativa.
• Otra forma de producción y consumo que respete los límites de la naturaleza.
• Un modelo socio-económico cuya prioridad sea el sostenimiento de la vida, al servicio de las personas y pueblos.
• El reparto justo y equitativo de la riqueza, del trabajo y del empleo.
• La solidaridad entre las personas y los pueblos.
• El derecho a decidir nuestro propio modelo económico, social y político para poder garantizar los derechos sociales, laborales, culturales y medioambientales

Eibar, 4 de octubre de 2014 

 

 

Euskal Herriko Eskubide Sozialen Kartak ikasturtea hasi du Eibarren

Pasa den kurtsoan zehar Euskal Herriko Eskubide Sozialen Kartaren osaketan parte hartu zuten eragile sozial eta sindikatuak Eibarren elkartu dira gaur goizean eta aurtengo kurtsorako plangintza eta antolaketa eredua zehaztu dituzte. Honekin batera, Merkataritza Askeko Itun Trasatlantikoaren kontrako adierazpen bateratu bat onartu zuten.

Asanbladan elkartutako hamarnaka eragileen sentsibilizazio, atxikimendu eta mobilizazio faseari ekitea erabaki dute, Kartan jasotako eskubide eta edukiak ardatz hartuta. Ekimen zehatzak datozen asteotan aurkeztuko dizkiete herritarrei.

Eskubide Sozialen Kartaren antolaketa eredua ere onartu du asanbladak, urteroko asanblada nazionalarekin, koordinadora nazionalarekin eta lekuan lekuko taldeekin. 

Honetaz aparte, Merkataritza Askeko Itun Trasatlantikoaren kontrako adierazpena ere onartu dute asanbladan (TTIP ingelesez), bere eragin txikitzailea nabarmenduz (ik. atxikitako kopia). TTIPek lan-esplotazioa dakarrela nabarmendu dute, merkatua zerbitzu publikoez jabetzen da, elikadura burujabetza heriotzara darama, ingurumenarekiko mehatxua indartzen da, botere guztia ematen zaie multinazionalei eta pertsona eta herrien arteko harremanak pozoitzen ditu. Gaiaren inguruan leku ezberdinetan egiten diren mobilizazioekin bat egiten dutela adierazi dute, eta herritarrei euretan parte hartzeko deia egin.

Eibarren burutu zen Euskal Herriko Eskubide Sozialen Karta osatzeko lehenengo asanblada, 2013ko maiatzaren 25ean. Lehen asanblada honetan, azken urteotan eredu sozial eta ekonomiko berriaren alde lanean ari ziren sindikatu eta mugimendu sozialek argi utzi nahi izan zuten prozesu berritzaile honen garrantzia.

“Ordua da gure borroka guztiak eta jendarte osoaren indarrak bildu eta denon artean, batera, bideari ekiteko. Borrokarako baliozko tresna izatez gain, ziur gaude alternatibaren sorrerarako lagungarri izango dela, honek eredu ekonomiko eta sozial propioaren garapena ekarriko du, Euskal Herritik eta Euskal Herrirako egina eta ez elite ekonomikoen esku dagoena”. 

Prozesu horizontal eta parte-hartzaileak, azken urtean ibilitakoak, Karta zerbait ezberdina dela adierazten du. Egindako bideak, emaitzetatik harago, izaera berritzailea ematen dio esperientzia politiko honi. Datuak oso adierazgarriak dira: 1.200 pertsonak hartu du parte Araba, Bizkaia, Gipuzkoa eta Nafarroako hiriburu, herri eta auzoetan egindako 113 prozesuetan. Eskubide sozialen inguruan milaka ekarpen egin dituzten herritarrak. Bide honek bultzada berria jaso du gaur. 

 

LAB protesta ante Barcina y Vera en la inauguración del nuevo edificio de urgencias

0


Ahotsa.info.- Yolanda Barcina y Marta Vera acudieron el pasado viernes a la inauguración del nuevo edificio de las Urgencias centralizadas del CHN. A su llegada fueron recibidas por decenas de trabajadores y trabajadoras sanitarios y sanitarias que se concentraron respondiendo al llamamiento realizado por el sindicato LAB.

Con lemas en contra de la privatización de la sanidad, pidiendo la dimisión de Marta Vera y denunciando la corrupción política los trabajadores y trabajadoras allí reunidas mostraron su indignación ante la política sanitaria neoliberal del gobierno de UPN.

Los convocantes de la protesta destacan que el proyecto de Urgencias centralizadas acarrea una situación de conflicto con la plantilla, además de serias dudas sobre su viabilidad asistencial, por lo precipitado del proceso, guiado más por motivos políticos que técnico-asistenciales.

 

 

 

LABek kezkagarritzat jotzen du bi multinazionalek Kantauri itsasoan hidrokarburoak dauden ikertzeko egin duten eskaera

0

Estatuko boletin ofizialak informatzen duenaren arabera, bi enpresek Espainiar Estatuko Industria Ministerioari euskal kostaldean hidrokarburorik dagoen arakatzeko permisoa eskatu diete. Bi multinazionalez ari gara: Capricorn Spain eta Shell Usptream Spain BV.

LABek salatzen du, horrelako erabakiek agerian uzten dutela gure burujabetza falta, gure herriak behar dituen erabakiak hartzeko. Madrilen erabakiak hartzen dira, gure herriko sektore desberdinekin hitzegin edo eztabaidatu gabe eta, denon artean behar dugun eredu energetikoa argitu gabe. Aldi berean, ezin ahaztu, prospekzio berak eragin kaltegarriak dituela gure kostaldean, gure arrantzan, baita gure itsasoan ere (leherketa sismikoak, kutxadura, isuriak..). Horregatik, LABen ustez ezin da gure herriaren etorkizuna multinazionalen esku utzi.

Udan zehar, Mediterraneoan eta Kanariar Uharteetako kostaldean izandako gertakariak (kasu haretan petrolioaz zebiltzan eta interesa zeukan enpresa Repsol zen) orain Euskal Herrian errepikatzen dira. Toki guztietan, proiektu hauekiko oposizioa, oso zabala izan da. Hemen ere, erakundeetako agintariei, proiektu honek aurrera egin ez dezan eman beharreko pausu guztiak eman ditzatela eskatzen diegu.

 

 

 

Ainhoa Etxaide aurrez aurre Plateruena Kafe Antzokian

0

Gaurkotasunari errepasoa emateko eta aurrera begirako erronkaz mintzatzeko Durangoko Plateruena Kafe Antzokian izan zen atzo LABeko idazkari nagusia. Jasone Agirre kazetariak zuzenduriko elkarrizketan politika gaiak, lan mundua eta gai sozialak izan zituen hizpide Etxaidek.
 

 

 

Irailean langabezi tasak gora egin zuen berriro ere; batez ere gazteen artean

Iralian, Hego Euskal Herrian erregistratu den langabezia 215.743 pertsonakoa izan da, abuztuan baino 353 gehiago. Igoera hau langabeziaren bilakaeran bigarran gorakada izan da udako kanpaina ostean.

Igoera hau bereziki nabarmena izan da gazteen artean (25 urtetik berakoak), hegoaldeko lan bulego publikoetan 1.180 gazte gehiago erregistratu dira, aurreko hilabetearekin aderatuz, hau da %7,7ko igoera bat. Igoera emakumeen artean ere nabaritu da (%0,6 gehiago), aldi berean gizonezkoen artean behera egin du (-%0,3).

Bestalde, krisiaren iraunkortasuna, iraupen handiko langabeziaren igoera eta Gobernu zentralak langabiziagatik jasotzen den babes sisteman egin dituen murrizketak babes tasaren beherakada etengabea dakar.

Gaur egun, Hego Esukal Herrian, langabezian dauden pertsonen %49,4ak baino ez du langabezi-prestazioa jasotzen (%30,1 kontributiboa eta %19,3a asistentziala). Duela urte bete babesa langabezian zeuden pertsonen %54,8ari iristen zitzaion.

Prestazioak jasotzeko baldintzak gogortzeaz gain, PPren gobernuak —hauteskundeetako programan esandakoaren kontra— neurriak hartu zituen bere kopurua jeisteko. Honen ondorioz, ordaintutakoaren araberako prestazioaren
kopuruaren batazbestekoa %4 murriztu da azken urtean, eta %6 2012an murrizketa horiek onartu zirenetik.

Zentzu honetan onart ezina da ikustea, nahiz eta pobrezi egoerak okerrera egin etengabe eta langabeziaren aurrean dugun babes falta nabarmena izan, 2015eko aurrekontuetatik langabezi prestazioetarako bideratuko den zuzkidura 2014ko aurrekontuetakoa baino %15% gutxiago dela.

 

 

 

Iruzurrik ez! Nafarroan euskaraz bizi nahi dugu!!

Vascuenceren Legeak 28 urte betetzear den honetan, Mari Carmen Otxoak, PSN-ko Parlamentariak “legea bidezkoa ez dela” aitortu eta beronen aplikazioak sortzen duen “injustizia” salatu du. Iritzi aldaketa, jarrera lotsagarria edo kalkulu elektorala?

Nafarroan Vascuenceren Legea onartu zenetik diskriminazioa, demokrazia eza, justizia falta, hizkuntza eskubideen urraketa… nagusitu da; 1986.urtean Vascuenceren legea onartu eta 28 urteetan iraunarazi dutenak egoera horren erantzule politikoak dira. Lege horrek euskararen berezko garapenari galga jarri dio, zonifikazioak bizitokiaren araberako desorekak sortu zein elkarbizitza eragotzi du eta euskararen normalizazio bidean ezer ez egitea ahalbidetu du. Hau da, euskararen normalizazioari muga estrukturalak ezarri dizkio.

Prentsa-ohar honen bidez, LAB sindikatuak aukeraz eta arriskuz beteriko egoera baten aurrean gaudela ohartarazi nahi du.

Batetik, euskara, Nafarroako berezko hizkuntza dela aldarrikatzen dugu; zentzu horretan, lehentasunezkoa zein ezagutu beharrekoa behar du izan eta, horretarako, Nafarroa osoan euskara ofiziala izatea ezinbestekoa da. Vascuenceren Legeak euskararen garapenari zein normalizazioari egiturazko oztopoak besterik ez dizkio eskaintzen, ez du ahalbideratzen euskararen normalizazioa.

Bestetik, euskal herritar gisa, hizkuntza eskubideen jabe garela ohartarazi nahi dugu (gure eskubidea da euskara ikasi, erabili eta transmititzea). Vascuenceren Legeak, zonifikazioaren bidez, hizkuntza-eskubideak herritarra bizi den eremuaren araberakoa izatea ezartzen du. Hizkuntza-eskubideak giza-eskubideak direla esan beharrik ez dago eta ondorioz, herritarrari dagozkio eta ez hizkuntza-eremuari.

Era berean, eskubideak bermatu beharrekoak direla ozen esan nahi dugu. Eskubideak ez direla aukerazkoak eta instituzio zein zerbitu publikoek eskubideok bermatu behar dituzte. Hortaz, eztabaida ez da nork ikasi nahi ote duen euskara, baizik eta nola bermatzen zaion nafartar guztiei euskaraz ikasteko eskubidea.

Azkenik, Vascuenceren Legeak irakaskuntzari ez ezik, gure eguneroko bizitzaren esparru zabalari eragiten dio (komunikabideak, irakaskuntza, lan mundua, administrazioa, aisia…) eta euskaraz bizitzeko eskubidea ezinezko bilakatuz.

Hori dela eta, honako bi eskaera:
• Batetik, aldaketaren aldeko gehiengo sozialari: Nafarroan benetako aldaketa egon dadin, Vascuenceren legea derogatzea ezinbestekoa dela deritzogu eta bide horretan indarrak bildu, kalera atera eta akordioak egitea.
• Bestetik, iruzur berriak prestatzen ari direnei: Naparren gehiengoak aldarrikatzen duen aldaketari ateak ireki eta, benetazko aldaketa izan dadin, Vascuenceren legea derogatzearekin batera, euskarari Ofizialtasuna aitortzea Nafarroa osoan.

 

 

 

30 dira jadanik Euskal Herrian lan istripuan bizia galdu duten langileen kopurua

Elorrioko Metal Smelting empresan —lehen San Eloy Fundaciones zena— izandako laneko heriotz istripuaren aurrean gure solidaritate eta sostengu guztia adierazten diegu familia eta lagunei, baita enpresa honetako langileei ere. Honekin batera dei egiten diegu langileek deitutako mobilizazio guztietan parte hartzera.

Laneko heriotz istripu hau ekidin zitekeen dudarik gabe. Eszenatoki hau da, non langileen lan baldintzak prekarioak diren, soldatak behera doazen eta langileen segurtasuna eta osasuna ziurtatzeko enpresek egiten duten inbertsioa falta nabarmenak den, ondorio larri hauek ekarri dituena.

Ezin dugu ahaztu 2012an sartu zela Fundaciones San Eloy enpresa hartzekodunen konkurtsoan gestio txarraren ondorioz eta 2013ko uztailean honen likidazioaren ostean Metal Smelting enpresak erosi zuela. Enpresaren bideragarritasuna bilakatzen denean prioritate eta hau ekonomikoa eta enpresaren benefizioen arabera bakarrik neurtzen bada langileen eskubideak eta segurtasun eta osasun neurriak zein izango diren bermatu gabe; garrantzitsuena bada kostu minimo batekin aktibitate produktiboa martxan jartzea aldez aurretik enpresa honetako aktibitateen, automoziorako fundizioa, prebentziorako planifikaziorik egin gabe, ezin da esan honelako heriotz istripuak gerta ezin zirenik. Langileen artean dagon kaleratu izan edo lanpostua galtzeko beldurrak edozein motako salaketak egitea, kejak plazaratzea edo lanketa sindikala burutzea oztopatzen duenean, emaitza honako hau da.

Ardura guztiak argitu daitezela exijitzen du LABek eta arduradunei eskatzen diegu prebentziozko neurriak jar ditzatela martxan hau berriro ere gerta ez dadin. Horrez gain, gai honen inguruan eskumenak dituzten administrazio publikoei eskatzen diegu ezer egin gabe gera ez daitezen. Hare larriagoa dena, badirudi zeozertan ari direla baina ez dute deus ere egiten.

Ez da adierazpenak eta elkarrizketa sozialerako momentua, lan istripuak eta bestelako heriotzak ekiditeko neurriak hartzeko garaia da. Eta lan harremanetarako eredu estatal honetan enpresa eta makroan hartzen ari diren neurriak langileen eskubideen aurka doaz, eta lan baldintzei eragiten die zuzenean, honi gehitzen badiogu enpresetan dagoen prebentzio eza, istripu eta gaixotasunak gertatzen dira.

Horregatik, berriro ere prebentzio eredu aldaketaren beharra azpimarratzen dugu, lege berri batena, hemen egina eta honerako, langileen osasun eta bizi eskubidea bermatuko duena.
 

 

 

Osasun publikoaren defentsaren aldeko martxak urriaren 4an

0

Satse, ELA, LAB, SME,FFHE, CCOO, UGT eta ESK Osakidetzan ematen ari diren murrizketen kontrako martxak antolatu dituzten datorren urriaren 4rako. Ekimen honekin Osasungintza Publikoaren defentsa irudikatu nahi dute.

Eusko Jaurlaritzak gastu publikoaren murrizketen politikarekin aurrera darrai, oraindik ere aurrekontu nahikoa ez duen osasun publikoa dugu eta aurkezten dizkiguten ustezko hobekuntza proposamenak, kasurik onenean, langile zein gizartearen aurkako irainak besterik ez dira.

Kalitatezko osasun publiko sistema indartsu bat nahi dugunoi bereziki arduratzen gaituzte Osakidetzak suntsitutako 3.000 lanpostuak. Enplegu suntsiketa honek ondorio larriak izan ditu bai lan-kargetan bai eskaintzen dugun zerbitzuaren kalitatean. Tamaina horretako erasoaren aurrean hipotesirik onenean urtero 60 lanpostutako LPE bat eskaintzea probokazio hutsa da. 

Ekainetik Osakidetzako langileak mobilizazio dinamika batean erabat barneratuta gaude, jadanik manifestazioak, kontzentrazioak eta itxialdiak burutu ditugu. Mobilizaziotan beste urrats bat eman nahirik osasun publikoaren defentsarako martxak burutzera deitzen dugu. 
Osakidetzako langileak eta gizartea orokorrean martxa hauetan parte hartzera deitzen ditugu eta bertara bere aldarrikapen edo kexak ekartzera animatzen dugu. 

Martxak Gurutzetako, Donostiako eta Txagorritxuko Ospitalean hasiko dira urriak 4an, goizeko 10:30etan. 

HORA LUGAR Y RECORRIDO DE LAS MARCHAS
BIZKAIA (hospital de CRUCES a el ARENAL – bilbo)
Comienza el recorrido en Hospital Universitario Cruces y siguiendo la carretera se va a C/ Fray Juan, C/ Montevideo hasta Hospital Universitario Basurto, bajando hasta Termibus hacia el Sagrado Corazón, pasando al paseo de Abandoibarra a lo largo de la ría y acabando en la Plaza del Arenal.
Hora salida: 10.30 Hora estimada llegada 12.30

ARABA (hospital Txagorritxu a Plaza elizaola –Gasteiz)
Comienza el recorrido en Hospital Universitario Txagorritxu C/ José Antonio Achotegui, C/ Mexico, C/ Chile, Av/ Gasteiz, C/ Sancho el Sabio, Plaza Lovaina, C/ Magdalena, C/ El Prado, C/ Postas, C/ La Paz, C/ Olaguibel, Plaza Jesús Mª Leizaola, acabando en la Plaza Elizaola.
Hora salida: 10. 30 

GIPUZKOA (HOSPITAL Donostia a Plaza Pio XII –Donostia)
Hospital Donosti, Avenida Madrid y llegada hasta la plaza Pio XII.
Hora salida: 10.30