2026-01-19
Blog Page 1207

Eroslea bat hala beste izan Fagor Etxetresnak enpresan negoziazio kolektiboaren erreformari mugak jartzen dizkioten akordioak lortu behar direla adierazi du LABek


Fagor Etxetresnak enpresaren salmentaren inguruan LABen iritzia

CEVITAL zein CATA enpresen eskaintzen aurrean, inoren alde egin gabe, prozesu guztian zehar LABen eskaera berbera izan da: Besterentzako lana egiten dutenen eta orain arte bazkide izan direnen enpleguaren aldeko konpromiso sendo eta eraginkorra, Euskal Herrian jarduera produktiboa mantentzea eta lan baldintzak arautuko dituen akordio bat egitea ordezkaritza sindikalarekin.

Eskaintzak baloratzerakoan parametro hori hartu dugu kontuan, interes partikularrez haratago, beharrezkoa baita Euskal Herrian produkzio ahalmena eta enplegua bermatzeko, lantoki guztiak irekitzea ahalbideratuz. LABek (beste sindikatuekin batera) akordioak erdietsi ditu lan baldintzen inguruan CEVITAL eta CATArekin, negoziazio kolektiboaren erreformari mugak jartzen dizkioten akordioak, eta hauek bere osotasunean bete behar dira.

Hau esanda, Fagor Etxetresnaken itxierak arrazoia ematen digu 2 zentzutan, euskal produkzio sarearen inguruan:

Fagor Etxetresnak-ek, itxi diren hainbat enpresak bezala, aurrera egiteko aukera zuen, eskaintzak erakutsi dutelako enpresaren bideragarritasuna posible zela.

Euskal Instituzioak ez dira egoerak eskatzen duen erantzunkizunez aritu, eta gure lehen prentsa oharrean esaten genuen bezala Herri porrot baten erakusgarri da bere sinbolismoagatik.

Administrazio publikoak ezin dira autokritika sakon bat egin gabe geratu. Behin eta berriz salatu dugu kapital finantzieroari botere guztia ematen dioten politikak, irabaziak lehenesten dituztenak, egiteak ondorio larriak dakartzala gizarte, ekonomia eta langileriarentzat.

Kalitatezko enpleguaren aldeko apustua berresten dugu gure sare produktiboa garatu ahal izateko, eta sektore publikoak gure eredu sozio-produktiboa bermoldatzeko paper aktiboagoa hartzea eskatzen dugu. Hori egungo instituzioen erronka garrantzitsua da.

Benetako politika industriala eta berrikuntzakoa garatzeko euskal instituzioei proiektu propio bat proposatzeko eskatzen diegu, estrukturala den krisi honi aurre egiteko.

Ezin dugu itxaroten jarraitu, EAEko Gobernuak egiten duen moduan, iniziatiba pribatuak gure arazoak konpontzeko. Inbertsio publiko zuzena, gizarte ordezkaritza eta sindikatuekin adostua bultzatzeko plana behar dugu. Zeren zain daude?

Egun hauetan kezka handiz ikusten ari gara Kutxabank moduko ezinbesteko tresna finantzieroa pribatizatzen ari direla, Espainiar Estatuan erabakitzen duten berberen interesen arabera, EAE eta Nafarroako Gobernuen, bankaren eta espekulatzaileen bidez. Euskal finantza sistema publikoa beharrezkoa da Fagorren moduko egoerak ez errepikatzeko. Baina PNV, PP eta PSOE ahal dutena egiten ari dira hori ekiditeko.

Azkenik, azken hilabeteetan lanpostuen alde borrokan aritu diren langileak zoriondu nahi ditugu, neurri handi baten euren ekimenez lortu baita lortu den guztia. Aurrerantzean ere lortuko dena langileen borrokarako gaitasunaren araberakoa izango da.
 

 

 

LABek Zuhatzako begiralearen kaleratzea salatzen du

LAB sindikatua ez da sartuko Arabako Foru Aldundiak sortu duen iskanbilaren nondik norakoen balorazio sakona egiten. Argi adierazi nahi du, ordea, euskararen erabilera sustatzea helburu duten Udalekuetan euskararen erabilera sustatzeko jarrera zigortzea, euskararen kontrako eraso zuzena dela.

PP-k, bere hauteslegoa gatibu mantentzeko kaleratu duen hamaikagarren gezurra baino ez da Zuhatzan jazotakoa. Baina engainu honek ondorio laboralak izan ditu, eta esparru horretan, hain zuzen ere, inziditu nahi dugu prentsa ohar honen bidez.

Langile bat kaleratua izan da. Horrekin nahikoa ez eta diputatu nagusiak orain kaleratutako langileari udalekuetan lan egitea galaraziko diotela esan du. Gure ustez, hori da Aldundiak sortutako gatazkak ekarri duen ondorio larria: gazte bat kaleratua izan da, erabat prekarioa den sektore batean lan aukerra murritzak dituen gazte bati, lanik gabe uzteaz gain, horrelakorik ez duela inoiz berriro izango mehatxua egin diote.

LABek, honen guztiaren arduradun nagusi eta bakarra izan den Foru Aldundiaren jokaera salatzen du. Eta gertatutakoa gogoan hartuko dugu aurrerantzean ere, erakunde horrek pribatizatutako zerbitzuetan, langileekiko ardurak hartzeari uko egiten dionean. Kasu honetan Foru Aldundiak erakutsi du lotura eta arduraren bat izan baduela langileekiko. Bestela, zer dela-eta sartu dira enpresari langile honen kaleratzea inposatzen?

Edo gezurra izango al da beti Arabako Foru Aldundiak errepikatzen duena?: pribatizatutako zerbitzuak eta programak kudeatzen dituzten enpresak lan harremanak finkatzeko autonomoak direla; beraiek ez direla nor enpresa bati langileen osasuna eta bizitza bermatzeko neurriak inposatzeko, hitzarmenak eta lan baldintzak errespetatu arazteko…

Gertaera tamalgarri honetan Diputazioak lan eskubideak arautzen dituen legedia hankaz gora jarri du. Haiek jakingo dute zer interesen arabera egin duen. Guri ardura diguna da berez prekarioa den esparru batean langile gazte bati lan egiteko aukerak murriztu zaizkiola, eta zerbitzu publiko bat publiko ez diren interesen menpe jarri direla beste behin ere: lehenik eta behin ekonomikoak, eta horren mesedetan pribatizatu egin dira; eta ondoren Gobernuan dagoen PP-ren interes interes politikoen mesedetan. Biak ala biak borrokatzen jarraituko du LABek, zerbitzu publikoen eta langile guztien eskubideen defentsan.
 

 

 

LABek Intersindical Canariako 5 kideen epaiketaratzea dela eta, bere elkartasuna adierazi nahi du

0

LAB sindikatuak hilak 29an kanariar herriko Intersindical Canaria-ko 5 kideren kontra egingo den epaiketaren aurrean bere elkartasun eta sostengua erakutsi du. Langileen eskubideak defendatzeagatik epaituak izango dira.

Luci Rodríguez, Guacimara Viera, Asunción García, Aisha Hernandez eta Pino Monzon Kanariar herriko enpresarien konfederazioaren aurrean arpilatze eta lapurretak salatu zituzten. Enpresarien erantzuna errepresioa eta judizializazioa izan da langileri guztia beldurtu eta zigortzeko asmoz.

Errepresio neurri hauek ez dira arrotzak bere eskubideen alde borroka egiten duten herrietan. Baina ez dute inola ere ez langileriaren erantzuna isil arazten.

Egoera honelako izanik, Intersindical Canaria- aren borrokarekin bat egin nahi dugu eta gure sostengua adierazi nahi diegu, bereziki lagun eta kide ditugun eta sistemaren eraso zuzena pairatzen ari diren 5 pertsonei. Horrela, 5 kideen aldeko deialdietan parte hartzera deia gurea egiten dugu eta beraien absoluzioa eskatzen dugu.

Elkartasuna herrien arteko xamurtasuna da!
Borrokalarien aurkako jazarpenak bukatu!
Gora munduko langileria!

 

 

 

LAB: “Espainiako Gobernuak usteldua du sistema politikoa eta erdoildua berau mantentzeko makinaria”

0

Rafa Diez Usabiaga LABeko idazkari nagusi ohia, eta harekin batera Bateragune auzian zigortutako Arnaldo Otegi, Miren Zabaleta, Sonia Jacinto eta Arkaitz Rodriguez, zigorra osorik bete arte espetxean mantentzeko Espainiako Auzitegi Nazionalak hartu duen erabakiaren aurrean LABen adierazpena.

Ezer baino lehen, eskubide zibil eta politikoen aurkako kolpe honen aurrean, gure elkartasuna eta babesa helarazi nahi diegu Diez, Otegi, Zabaleta, Jacinto eta Rodriguezi eta euren senitarteko nahiz inguruko guztiei.

Konstituzionalaren epaia oso larria da, izugarrikeria, gatazka politikoa gainditzeko bost militante independentista horien ekarpena aintzat hartuta. Bost militante independentista hauen lan politikoa urteetako espetxe zigorrarekin jazarriz, aro berriaren alde Ezker Abertzaleak emandako urratsen aurrean antzinako formulekin erantzuten jarraitzen du Espainiak, gatazkaren konponbide demokratikorako aurrera urratsak eta ekarpenak egiten beharko lukeenean, kurpilari galga jartzea beste erantzunik ez du.

Inolako erreparorik gabe, inolako mugarik gabe, oinarrizko eskubide zibil eta politikoak urratzen jarraitzen du PPren gobernuak. Eskubide urraketarekin amaitzerik ez dago, Espainiak antzinako formula, lege eta prozedimentu juridikoak mantentzen jarraitzen duen bitartean. Itsu, gogor, baina ez mutu, PPk bere kurpil zoroan bueltaka jarraitzen du.

Espainiako botere judizialaren instrumentalizazioa ez da berria, baina geroz eta agerikoagoa bai. PPren Gobernutik ezarritako blokeo politiken arabera eta horien mesedetan dihardu eremu judizialak. Ordezkaritzaren araberakoak dira erabakiak, ez dago besterik. Aldez aurretik ezarritako sententziak dira, epai politikoak. Bateragune auziak eta horren gainean hartutako erabaki guztiek inpultso politiko argia dute. Ez dago botere banaketarik, ez berme demokratiko, ezta prozesalik ere. Gobernuak usteldua du sistema politikoa eta erdoildua berau mantentzeko makinaria. Borondate politikoa falta du, baina, aro berriak eskatzen dituen koordenadatan kokatzeko.

Madrilek entzungor egiten badu ere, euskal jendartearen gehiengoak, euskal eragile politiko nahiz sindikalek Bateragune auziaren ozen adierazi dugu gure nahia: Auzipetu guztiak libre, kalean behar ditugu. Ez dugu hori ez den beste sententziari onartzen. Errepresio estrategiak gainditzeko garaia da. Justiziaren erabilera alderdikoari amaiera eman behar zaio.

Espainiar Estatuaren blokeo politika porrotera kondenatua dago, herri honek determinazio osoa baitu behin betiko gatazkaren konponbidea erdiesteko, eta bide horretan urratsak egiteko. Euskal gatazkaren konponbidean euskal jendartea izan behar du bermea eta euskal eragileon konpromisoa giltza. Egin diezaiogun aurre Estatuaren inmobilismoari geure mobilizaziotik. Zentzu honetan, LABek bere egiten ditu Bateraguneren gaineko azken erabakia salatzeko deituak izan diren protestak, eta dei egiten diegu euskal langileei eta herritarrei orohar, mobilizazioetan parte har dezaten.
 

 

 

Comerciantes, consumidores y sindicatos se unen para exigir al Gobierno Vasco que impugne el real decreto que impone la liberalización de horarios comerciales

0

Hoy en rueda de prensa comerciantes, consumidores y sindicatos han exigido al Gobierno Vasco que impugne el real decreto que impone la liberalización de horarios comerciales por la via de la declaración de zonas turísticas. Asimismo anuncian el inicio de una campaña para que la Ley vasca de Actividad Comercial se adapte al sentir mayoritario de la sociedad vasca contraria a las aperturas.

Contenidos de la rueda de prensa

INTRODUCCIÓN

La Asociación de Comerciantes Euskaldendak, las Asociaciones de Consumidores EKA y EKE y los sindicatos ELA, LAB, CCOO y UGT hemos unido nuestras fuerzas para hacer valer la realidad de 0 aperturas en domingos y festivos en las grandes superficies y cadenas de comercio de la Comunidad Autónoma del País Vasco.

Quienes defienden la liberalización del horario comercial, esgrimen una serie de argumentos que sen venido demostrando son falsos. Ahora cuando hablan de turismo, recurren a los mismos argumentos. La propria ley estatal en su exposición de motivos establece:

Estas modificaciones en la regulación de las zonas de gran afluencia turística,
definidas por primera vez en 2012, tienen por objeto aprovechar las sinergias procedentes
de la relación entre el turismo y el comercio, al ser el turismo un factor de empuje de la
actividad comercial que aumenta la capacidad de generación de empleo y de actividad
económica. En otras palabras, una oferta comercial amplia, variada y disponible en los
momentos de afluencia turística multiplica, sin duda, el impacto económico del turismo y
contribuye a la generación de crecimiento y empleo.

MENTIRAS PARA DEFENDER LA APERTURA

AUMENTA LA ACTIVIDAD ECONÓMICA: El consumo no crece sino que se desplaza. Nadie compra más por tener un horario más amplio, sino que se sigue comprando lo que se necesita de manera general. Y si esa compra se hace en día festivo, se deja de hacer en otro momento.

Según los datos de un informe de la Universidad Autónoma de Madrid, el consumo no solo no crece, sino que por ejemplo en Madrid o Valencia, donde la liberalización es total, las ventas cayeron un 4,2% y un 3,4% respectivamente, caídas en ambos casos superiores a la media estatal.

CREA EMPLEO: Otro argumento que tampoco es cierto. En Madrid el primer trimestre de 2014 el empleo cayó un 3,9%, duplicando la media estatal. Y en todo caso, si se diese alguna contratación sería en las grandes superficies, pero a costa de la pérdida del empleo en el pequeño comercio, lo que iría en detrimento no sólo de la cantidad, sino de la calidad del mismo. En estas grandes empresas no se aplican los convenios provinciales sectoriales, sino el convenio estatal de Grandes Superficies, con peores condiciones de trabajo. Igualmente el empleo que se crea es más parcial y más precario.

DA UNA MAYOR LIBERTAD A LOS CONSUMIDORES: Algo que tampoco es cierto, ya que se va reduciendo la oferta a unas pocas grandes firmas que van copando cada vez más el mercado, y que lo van unificando y homogeneizando. Además se produce un segundo efecto indeseable, que no es sino el de la desertización de los núcleos urbanos, centro de las ciudades, barrios y pueblos, ya que obliga aun desplazamiento a las afueras, a los polígonos comerciales. Por no hablar de que esos desplazamientos que se multiplican, obligan a su vez a una dependencia mayor del vehículo particular.
Para reforzar esta idea de libertad se crean nuevos derechos "El derecho a comprar en domingo", un derecho que no existe frente a derechos reales: el derecho a un trabajo digno, el derecho al descanso o el derecho a la conciliación de la vida laboral y personal. Para sostener un derecho ficticio se atacan derechos laborales históricos.

HAY DEMANDA ENTRE LOS CONSUMIDORES QUE PIDEN MÁS APERTURAS: En la CAPV la encuesta de Ikusmer de 2012, sitúa en el 70% el rechazo a las aperturas en domingos y festivos entre las y los consumidores. De acuerdo a la última encuesta de EKA de 2010 para el 94 % de los encuestados es suficiente abrir de lunes a sábado para hacer sus compras . Como consumidoras y consumidores ya contamos con un horario suficientemente amplio para poder satisfacer nuestras necesidades de compra.

En cuanto al turismo, el propio estudio realizado por el Gobierno vasco deja a las claras que el supuesto incremento de la actividad comercial vendría, sobre todo, de la mano del mercado interno y en mucha menor medida del turismo.

HAY TRABAJADORES/AS VOLUNTARIAS: Se confunde intencionadamente voluntariedad con necesidad. En un sector donde los bajos salarios y los contratos a tiempo parcial son la norma, las empresas se aprovechan de esta necesidad para dar una imagen de voluntariedad que no es cierta.

Además esa incentivación se va reduciendo progresivamente con el tiempo. Cada vez menos se le da un carácter de excepcionalidad y se van entendiendo como días normales y obligatorios.

SE RELATIVIZA EL NÚMERO DE APERTURAS: Se le resta importancia a una o dos aperturas al año con el argumento de que son días interesantes de venta, en la época navideña o de rebajas, por ejemplo. La experiencia nos dice que abrir la mano a unas pocas aperturas siempre acaba llevando a más.

En Madrid o Valencia no se empezó de golpe abriendo de forma absoluta, y hoy existe la posibilidad de hacerlo los 365 días del año. En Navarra por su parte no hace demasiado tiempo se abrían 4 días al año, aperturas que se han ido aumentando por la presión de Corte Inglés, Carrefour, Decathlon y otros hasta las 10 actuales, apoyándose además en una legislación que lo permite.

Con la excusa del turismo, las instituciones públicas pretender implantar un modelo de ciudad y de consumo regidos por la máxima Consumo Luego Existo y las organizaciones hoy aquí presentes apostamos por otro modelo donde tengan cabida el derecho a descansar, el derecho a conciliar la vida laboral y familiar y más alternativas para disfrutar del ocio.

POSICIÓN DEL GOBIERNO VASCO
El Gobierno Vasco recurrió ante el constitucional el anterior decreto de julio de 2012 que incorporaba el mismo tema de Declaración de Zonas Turísticas por invasión de competencias Sin embargo, según representantes de la viceconsejería no se recurrió el apartado relativo a zonas de afluencia turística. Ahora, esta acometiendo la cuarta modificación de la ley de Actividad Comercial incorporando lo previsto en la legislación estatal en materia de turismo. Y la pregunta es: ¿es que acaso en ese tema no hay invasión de competencias? Por supuesto que la hay. Lo que ocurre es que Gobierno Vasco y Gobierno de Madrid comparte modelo de horarios comerciales.

A nuestro entender, detrás de un teórico mensaje contrario a la liberalización total se esconde la connivencia con un modelo que supone atentar contra derecho laborales, defiende los intereses de las grandes superficies y cadenas y va en contra de la opinión pública de la CAPV. Todo ello, más allá de que la propuesta se camufle tras escenarios acompañados de una acotación temporal y espacial de la medida liberalizadora.

Por todo lo anterior, hemos creado una comisión de trabajo con el objetivo de que la futura ley vasca de actividad comercial se ajuste, en el aspecto de horarios comerciales, al sentir mayoritario de la sociedad vasca.

Hoy nuestra pregunta al Gobierno vasco en relación a la cuarta modificación legal es la siguiente. Si el 94% de los consumidores/as no la piden y el impacto del turismo en la actividad comercial es mínimo. ¿para quién la hacen?

De todos, modos, con este tema, volveremos en septiembre cuando os daremos más detalles sobre nuestra campaña.

Hoy venimos a exigir a la Viceconsejería de Comercio que recurra el real Decreto 8/2014 en lo que a horarios comerciales se refiere por tratarse de una clara invasión de competencias.
 

 

 

ELAk eta LABek Kutxa Banku-fundazio bihurtzearen aurka egiten dugu

Gaur, hilak 23, bilera-deiaren bigarren puntuan adierazten denez, administrazio-kontseiluak Kutxa Banku-fundazio bihurtzeari ekingo dio. Urrats hau atzeraezina izango da kutxak likidatzeko eta Kutxak-Kutxabank pribatizatzeko prozesuan.

Kutxa finantza erakunde izateari utziko dio eta honen kontrola 15 pertsonen eskura igaroko da, non kontrol sozial eta publikoez gain, oso erabaki garrantzitsuak hartuko dituzten, adibidez, noiz, nori eta nola salduko zaizkion Kutxaren esku dauden Kutxabanken akzioak.

Hau guztia, Euskal Kutxengan fidatu diren milaka eta milaka lagunen ahaleginari esker kutxetan gordailutu diren aktiboak bidegabe ebazteko, derrigorrezko urratsa gertatzen ari da. Pertsona hauek ikusiko dute, lehen irabazi asmorik gabeko finantza erakundea zena, banka handiari eta espekulatzaileei salduko diela.

Kutxabanken akzioak salduko dizkiete, Kutxabankeko kudeatzaileek jadanik aitortu dutenez, inbertitzaile pribatuei eta honela, bankua behin-betikoz pribatizatuz, haren helburu bakarra bere inbertitzaile akziodunen artean ahalik eta mozkin gehien banatzea izango da.

Honekin batera, Euskal Herriak bere ekoizpen-ehuna, enpresa txiki eta ertaina eta pertsonak garatzeko funtsezko baliabide bat galduko du; inbertsio-politiken erabakia aginpide pribatuari egokituko zaio, eta horri loturik, gure erabakitzeko ahalmena, pertsona eta herri gisa erabakitzeko ahalmena, behin-betikoz desagertuko da.
Halako lapurretaren aurka agertzen gara eta hau eragozteko, behar beste neurriak har daitezela eskatzen dugu, eta hauen artean, honakoak:

• Kutxa ez dadila Banku-fundazio bihurtu, hura justifikatuko lukeen arrazoi sozialik, ekonomikorik edo politikorik ez dagoelako.
• Pribatizatzeko prozesua berehala lehengoratu behar da eta euskal finantza publikoaren sistema eraiki behar da, non honetan, Kutxak-Kutxabank funtsezko osagaia izango den.
• Berriro diogu ere, egun indarrean dagoen legeriak ere ez duela behartzen Kutxak-Kutxabank likidatzera eta pribatizatzera eta hura eragozteko alternatibak badirela.
• Euskal esparru-arauemailea egituratzeko deia egiten dugu, Kutxak-Kutxabanken zio publiko eta sozialean sakon dadin.
• Akzio bakar bat ere ez dadila pribatizatu, Kutxabanken akzioak ez daitezela boltsara atera eta banku-fundazio bilakatzea eragotz dadin, akzioak euskal erakundeei eman diezazkietela.
Ezin dugu onartu euskal ekonomiarentzat garrantzia handia duen gertakaria EAJk, PPk eta PSEk bururaino eramaterik, bankari eta espekulatzaileen agindupean dauden morroi lanak eginez.
 

 

 

LABek bat egiten du Ibaigane ikastetxeko langile asanbladak deitutako mobilizazioarekin

LABek bat egiten du Ibaigane ikastetxeko langileen asanbladak hurrengo uztailaren 24an egingo duen mobilizazioarekin. Kontzentrazioa 11:30ean ikastetxearen aurrean izango da.

Hilabete bat pasatu denean iragarri zutenetik ikastetxea itxiko zela oraindik ere langileek ez dakite zein izango den euren etorkizunik irailaren batetik aurrera.

LABek Kristau Eskolari langile hauen guztien berehalako birkokapena exijitzen dio.

Kaleratzerik ez!!

Langileen birkokapena orain!!
 

 

 

Arabako Gizarte Eskuhartzeko lehen hitzarmenerako aurreakordioa sinatu dute patronalak eta sektorean ordezkaritza duten bost sindikatuek

Aurreakordioan hitzarmenerako ondorio ekonomikoak dituzten neurri guztiak (soldata, lanaldia, IT ak, oporrak, plusak…) eta negoziazio kolektiboaren erreformak ezarritako muga guztiak gainditzeko klausulak agertzen dira.

Aurreakordioan hitzarmenerako ondorio ekonomikoak dituzten neurri guztiak (soldata, lanaldia, IT ak, oporrak, plusak…) eta negoziazio kolektiboaren erreformak ezarritako muga guztiak gainditzeko klausulak agertzen dira.

2012ko udazkenean hasi ginen aurreakordioa sinatu dugun bost sindikatuok hitzarmen honetarako bidea egiten. LABek hasieratik bultzatu du bide hau, bere indar guztiak honetan inbertitu ditu, lan harremanen zehazterako negoziazio kolektiboari garrantzia emanez, prozesu horretan sektoreko langilegoaren parte hartzeari bidea emanez… Sektorearen kohesiorako, lan baldintzak eta soldatak enpresen zein azpisektoreen artean orekatzeko, eta enplegu zein zerbitzu kalitatea bermatzeko, garrantzitsutzat jotzen genuen eta dugu sektorea arautzea hitzarmen kolektibo baten bidez.

Langileekin lehenik, ondoren enpresekin eta erakunde publikoekin eman genituen urratsen ondorioz lortu genuen, 2013ko maiatzean, negoziazio mahaia osatzea. Eta ordutik honako hilabeteetan egoera kaotiko eta desoreka eta bidegabekerietatik sektore oso bat eratzeko bidea egin dugu. Langileen bultzada ezinbestekoa izan da: mobilizazioak, zentroz-zentroko bilerak, asanblada orokorrak… langileen baldintzak bateratzeko ahalegin ugari egin izan dira.

Hitzarmena irailean osatzeko konpromiso irmoa daukagu. Baina uztailaren 18an sinatu dugunak itzelezko garrantzia du. Negoziazio kolektiborako garai okerrenetan burutzen ari gara prozesu hau: lan eta negoziazio kolektiboaren erreformen erasoak, hitzarmenen desagertzea eta desaktibatzea, egoera ekonomiko eta soziala krisialdi larri batek baldintzatuta… Eta erakutsi dugu borondatea dagoen tokian dena posible dela.

Hemendik aurrera guk lan egiten dugun zerbitzuak finantzatzen dituzten erakunde publikoetara zuzenduko gara, sinatutako aurreakordioa eta atzean etorriko den hitzarmena, datorren urteko aurrekontuetan kontuan har dezaten.

ASKO EGIN DUGU, ASKO FALTA ZAIGU EGITEKO
Irailaren 8an gelditu gara negoziazio mahaiari berrekiteko. Hitzarmenaren zirriborroa eginda daukagu, orain gauza inportanteak erabaki ditugu eta zirriborroari behituko dizkiogu. Baina badira oraindik ere elementu eztabaidagarri batzuk hitzarmena osatzeko.

Baina lan inportanteena ez da mahaian bertan daukaguna, azpisektore batzuetan eta enpresa guztietan izango dugu (gehien bat “duzue”, kasu honetan), lanik mardulena:

-Alde batetik Aisialdia-animazioan aztertu beharko dugu irailaren hasieran presio kanpaina burutzeko aukera. Hitzarmenean sartzeko konbentzitu behar ditugu nola edo hala.

-Bestaldetik hitzarmena aplikatzeko enpresa guztietan kontrola egin behar dugu eta behar izanez gero aldarrikapen dinamika. Ezin dugu utzi enpreseei eta administrazioei hitzarmena letra hila bilakatzea.
 

 

Azpeitiako eragile sozialak KUTXABANKen pribatizazio prozesuaren aurka atera dira kalera

KUTXABANKek etxegabetzeen aurrean duen jarrera eta ematen ari den pribatizazio prozesuaren aurkako ekimena burutu da gaur Azpeitian "Azpeitian bizi eta lan" Azpeitiko eragile sozialak deituta.

Kale nagusiko KUTXAko egoitzaren aurrean elkarretaratzea burutu dute hainbat herritarrek eta ondoren, diru kantitate sinboliko bat atera eta erreklamazio horriak bete eta seilatu dituzte bertan, KUTXAren politiken aurka daudela salatuz.

Herritarren haserrea argi gelditu da, besteak beste:

  • Talde politikoei utzitako dirutzak barkatzen dituen bitartean herritarrei etxebizitzak kendu eta kale gorrian uzteko zalantzarik ez duelako egiten.
  • Banku bihurtzeko prozesuan denona zen kutxa, inongo kontrol publikorik izango ez duten gutxi batzuen eskuetan jarri nahi delako hauek aberastuz.
  • Kontrol pribatuak kutxek egiten zuten funtzio soziala bertan behera utziko duelako.
  • Enpresa txiki eta ertainei bideragarri izateko hain beharrezkoa duten finantziazioa ukatuko zaielako.
  • Oro har herritarren beharretatik urrunduko den izaera duelako.