2026-10-20
Blog Page 1121

Berdintasunaren bidean: 35 ordu eta 1.200 euro

admin
-
0

 Izaskun Garcia Bordagarai – LAB sindikatuko, zeharlerroko idazkaria

Aurrekoan, egunkari bateko artikulu batek arreta eman zidan. Izan ere, titularrak, letra beltz eta handiz «emakumeen enpleguak krisiari eutsi eta egonkortasuna irabazten du» aldarrikatzen zuen. Lerroburu triunfalista hori, ordea, ez zetorren bat gaiarekiko dudan pertzepzio eta ezagutzarekin. Emakumeok lan merkatuan, gure egunerokoan pairatzen dugun egoera azaleratzetik urrun zegoen. Artikuluak, krisiaren ondorioz lan merkatu arautuan izandako lanpostuen galera aztertu, eta azpimarratzen zuen gizonezkoenak ziren 100.000 lanpostuen galeraren aurrean, emakumezkoen 14.200 lanpostu baino ez direla desegin. Emakume kolektibo handi bat lan merkatu araututik kanpo lan egitera behartua izan dela ez zen inon aipatzen; horiek ez dira inongo estatistiketan azaltzen. Zertarako aipatu krisia hasi aurretik gizonen okupazio tasa handiagoa zela emakumezkoona baino. Zertarako esan zegoen enplegu duin eta egonkorra suntsitzeko erabili izan dela krisiaren aitzakia. Enplegu hori nagusiki industria sektorean eta gizonek bete izan dutela ere ez zen esaten. Zertarako aipatu galdu diren emakumeen lanpostu gehienak zerbitzu publikoetan egon diren murrizketen ondorio izan direla; hortaz, zertarako esan suntsitu direnak emakumeok lortutako enplegu duinak izan direla eta mantendu direnak, berriz, zerbitzuetako sektorera lotutako lan prekarioak izan direla.

Hau ez da pasarte bakan bat izan. Martxoaren 8a hurbildu ahala, komunikabide askotatik zein instituzioetatik mezu baikorrak plazaratzeko saiakera egin ohi da. «Oraindik egiteke dago, baina aurrera goaz» da nagusitu edo indartu nahi den ideia. Eta mezu horien aurrean berriz ere feministok, sindikatuetako emakumeok, diskriminazioa eta prekaritatea gure hezurretan egunero pairatzen dugun emakumeok… gara alarma gorriak piztu behar ditugunak. Ez da erreza, bai aldiz nekeza, guk hain argi ikusi eta hain gogorki pairatzen dugun errealitatea behin eta berriro jendarte guztiari ikusarazten saiatzea.

Tamalez, oraindik ere, esparru pribatuan egiten diren etxeko lanen zein zaintza lanen erantzukizuna emakumeon gain dago, sistemaren iraupenerako ezinbestekoak diren lan horiei inolako aitortzarik eman gabe, jendarteari zein ekonomiari egiten dioten ekarpenaren aurrean ez ikusiarena eginez. Asko dira eredu horretan eroso sentitzen diren gizonezkoak ere, dituzten pribilegioei heldu eta erantzukidetasunean aurrera urratsak egiteko prest ez daudenak. Ardura horiek nagusiki emakumeon gain egoteak, bidezkoa ez izateaz aparte, gure lan mundurako sarbidea oztopatzen du, eta, lan merkatuan sartzea lortzen dugunean ere, erabat baldintzatzen gaitu.

Egungo sistemarentzat emakumeok lan munduan egotea subsidiarioa da, bigarren mailakoa, gure lana gizonezkoen lanaren osagarri gisa ulertzen baita. Aitortzarik txikieneko eta lan baldintzarik prekarioeneko enpleguetara bideratzen gaituzte. Gure azalean pairatzen dugu ezegonkortasuna, lanaldi partzial inposatuak, soldata arrakala, sexu jazarpena… Bateragarritasunaren kontua ere emakumeon gauza dela ematen du. Emakumeok gara gure enplegua eta zaintza lanak bateratu behar ditugunak, eta eskaintzen zaizkigun aukerek, epe batez bada ere, lan merkatua uztera bideratzen gaituzte, eta lan eskubideetan galerak ekartzen dizkigute. Hainbatetan aldarrikatu dugun aukera berdintasuna lortzetik urrun gaude oraindik.

Emakumeok prekaritatera eta pobreziara kondenatu nahi gaituzte, menpeko nahi gaituzte, gure burujabetza ekonomikorako eskubidea ukatzen digute, baina ez dugu gure borrokan etsiko. Hierarkia harremanetan ez baizik errespetuzko harreman justuago batzuetan oinarritutako jendarte eta sistema baten alde lan egiten jarraituko dugu, lanaren ikuspegi integrala barneratuz, lan guztien aitortza egin eta egungo sistemak ezartzen duen sexuen araberako lan banaketa gaindituko duen lan-harreman eredu berria eraikitzeko. Emakumeok subjektu gara, geure buruaren jabe gara, eta eskubideak ditugu. Dagozkigun eskubideen alde borrokatzen jarraituko dugu. Prekaritatea gainditzeko, lanaren eta aberastasunaren banaketan aurrera egiteko, emakumeok ere 35 orduko lanaldiaren eta 1.200 euroko gutxieneko soldataren aldarrikapenak gureak egiten ditugu. Inposatzen zaigun lanaldi partzialeko eredu honen aurrean, 35 orduko lanaldia bermatuko digun enplegu duina aldarrikatzen dugu, baita gutxieneko soldata 1.200 euroan ezartzea ere, oraindik asko baitira horren azpitik kobratzen duten emakumeak.

 

 

 

PIT-CNT eta ESNAko bi ordezkarik bisitatu gaituzte

admin
-
0
PIT-CNT eta ESNAko bi ordezkarik bisitatu gaituzte


Atzo, martxoak 3, Jorge Bermudez – PIT-CNTko Nazioarteko Idazkaritzakoa eta Uruguaiko Osasun Federazioaren idazkari nagusia- eta Leonaredo Batalla – PIT-CNTko Nazioarteko idazkaritzakoa eta ESNAko Koordinatzailetako bat – gure Igarako egoitzan izan ziren. 

Bilera Euskal Herriko eta Uruguaiko langile mugimenduaren eta egoera politikoaren inguruan izan zen. Horretarako LABeko Batzorde Exekutiboko Gorka Berasategirekin, Nazioarteko Idazkaritzako Gaizka Zuriarrain eta Formazio arduraduna den Jagoba Zuluetarekin batzartu ziren.

ESNA eta PIT-CNT ko kideak bidaia aprobetxatu dute LAB martxoa eta apirila bitartean Montevideon ospatuko den ESNAren VII. Batzarrera gonbidatzeko.
 

 

 

Parlamentuaren aurrean mobilizatu gara eskola-jantokietarako eredu berriaren alde

admin
-
0
Parlamentuaren aurrean mobilizatu gara eskola-jantokietarako eredu berriaren alde

LABek “Gure platera, gure aukera” ekimenak Gasteizko Parlamentuaren aurrean egin duen kontzentrazioan parte hartu du. Ekimen hau “eskola-jantoki eredu osasuntsuago, hurbilago eta bidezko baten alde” sortu da. Sindikatuak gaurko kontzentrazioan parte hartu du jantoki eredu berri bat exijituz.

Hona hemen parte hartzeko arrazoiak. Alde batetik, orain indarrean dagoen 2000. urteko agindua agortutzat ematen dugula, eta bestetik, ezinbestekoa ikusten dugula eztabaida zabaltzea.

Egun sortu den aukera beste eredu bat eraikitzeko aprobetxatu behar dugu. Eraikitze lan honetarako zerbitzu honetan gauden guztion ekarpenak beharko ditugu. Ez dugu eztabaida faltsu bat sortu nahi iraganean eman diren akatsak errepikatzeko, ondorio moduan jarduera mafiosoak dituen kartel baten sortu baita.

LABen ustez eredu berriaren garaia ailegatu da. Benetako eztabaida zabaldu behar da diru publikotik 800.000 euro bideratzen den zerbitzuan. Dirua zertan eta nola erabili erabaki behar da.
 

 

 

Azpikontratatutako zerbitzuetan klausula sozialak ezar daitezen aldarrikatzeko kanpaina martxan da Nafarroan

admin
-
0
Azpikontratatutako zerbitzuetan klausula sozialak ezar daitezen aldarrikatzeko kanpaina martxan da Nafarroan

Azken hamarkadetan pairatutako pribatizazio prozesuari buelta emateko, LABek bi ildo planteatzen ditu: batetik, egiturazko zerbitzuen publifikazioa; bestetik, azpikontratatuta jarraitzen duten zerbitzuetan klausula sozialak ezartzea. Bigarren helburu honi erantzuteko asmoz, LABek kanpaina bat martxan jarri du, Udal nagusiei nahiz Nafarroako Parlamentuari klausula sozialak aplikatu ditzaten eskatzeko. LABek azpikontratatutako langileen sinadurak jaso eta Udal nahiz Parlamentuan aurkeztuko ditu.

Pasa den urtean ELA sindikatuak herri ekimen legegilea aurkeztu zuen eta talde parlamentarioekin aldaketa legal bat adostu zuen. Zoritxarrez, aldaketa hori motz geratu zen: batetik, ez ditu azpikontratatutako langile guztiak babesten, gutxiengo bat baizik. Langile gehienek “obra edo zerbitzuen kontratazioa” formularekin diharduten azpikontratetan egiten dute lan, zerbitzu gutxi batzuk (esaterako, 0-3 urteko eskolak) “zerbitzuen kontsezioa” formularekin diharduten bitartean. Lege aldaketak azken hauei baino ez die eragiten. Bestetik, ez ditu klausula sozial guztiak jasotzen. Subrogazioa eta hitzarmen sektoriala betetzeko derrigortasuna aipatzen ditu, baina ez dio debekatzen enpresari hitzarmenetik deskolgatzeko prozedurari ekiteko aukera. Bestalde, ez ditu irizpideak finkatzen aukera berdintasuna, lan osasuna eta bestelako neurri sozialak bermatzeko. Lege aldaketa honen mugak agerian geratu dira, duela gutxi, Nafarroako Artxibo Nagusian. Azpikontratatutako langileak kale gorrian geratzeko arriskuan egon ziren, pliegoetan ez baitzen subrogazioa jasotzen; “obra edo zerbitzuko kontratazioa” zenez, ez zion lege aldaketak eragiten. Ekintza sindikala martxan jarri eta greba deialdia egin behar izan zuten, Nafarroako Gobernuak pliegoetan subrogazioa txertatu zezan lortu arte.

Arrazoi honengatik, LABek "klausula sozialak %100. Denak, denontzat" kanpaina martxan jarri du.

Klausula sozialen %100 honako hauek dira:

– Enpleguan egonkortasuna bermatzeko subrogazioa.
– Zeure lan baldintzak okertu ez daitezen hitzarmena betetzeko derrigortasuna
– Langileen esplotazioaren bidez etekinen tartea handitu dadin eragozteko lan kargaren araberako plantilla bermatzea.
– Bajan edo oporretan dagoen lankidearen lana besteen gain eror ez dadin ordezkapenak ziurtatzea.
– Sexu, arraza, ideologia nahiz afiliazio sindikalaren araberako diskrminaziorik ez kontratazioan. Desgaitasunak dituzten pertsonen kontratazioa.
– Kontratuak zerbitzuaren kostuaren azpitik egiten ez direla bermatzea, zerbitzuaren nahiz langileen kaltetan jaisten baitira prezioak.
– Lan arriskuen prebentzioari dagokionez administrazioak ardurak hartzea, gai honen gaineko ardura ez dadin zintzilik geratu.
– Nafarroako bi hizkuntza ofizialen presentzia eta erabilpena bermatzea.

Langileen %100 honako hauek dira:

– “Zerbitzuen kontsezioa” formularekin diharduten azpikontratetako langileak.
– “Obra edo zerbitzuen kontratazioa” formularekin diharduten azpikontratetako langileak.

LABek azpikontratatutako langileen sinadurak jasoko ditu, udal nagusietan nahiz Nafarroako Parlamentuan aurkezteko.
 

 

 

MARTXOAK 3: Langileon borrokaz Euskal Herrian aldaketa behingoz!

admin
-
0

Orain dela 40 urte, gaurko egunez, Pedro María Martínez Ocio, Francisco Aznar, Romualdo Barroso, José Castillo eta Bienvenido Pereda Poliziak hil zituen Gasteizen. Saihestezina izan zen eta da, ehundaka zauritu eta eraildako eragin zituztenek 1976ko hilabete hoietan sarraski horretan izan zuten erantzunkizunari muzin egitea eta oraindik ere egiten jarraitzea. Baina gertatutakoa aitortzea eta memoria kolektiboa eraikitzea ezinbesteko zeregina da.Martxoaren 3an Gasteizen eraildako 5 langileetaz gain, Juan Gabril Rodrigo eta Vicente Antón Ferrero ere gogoratu nahi ditugu, hildakoenganako elkartasun manifestazioetan erail baitzituzten Tarragonan eta Basaurin.

7 langile hauek, eta zauritutako ehundaka pertsona hoiek, langile klasearen eskubideen defentsan atera ziren kalera, eta oinarriak ezarri zituzten gaur egun, pertsona oro, “pertsonak” izateko eta ez kapitalaren morroiak.

40 urte iragan dira gertakizun hoietatik eta gaur egun, jendartearen zati garrantzitsu batek bizi duen egoera, ez da garai haietan bizi zena baino askoz ezberdinagoa. Bere burua demokratikotzat hartzen duen gizarte eredu batean bizi bagara ere, ezezagunak ziren ezberdintasun sozial handi batzuekin aurkitzen gara, gainera, hurrengo belaunaldiek ez dute bermatuta euren bizi eta on- gizate maila aurrekoena baino hobeagoa izango denik.

Urte hauetan borroka asko egin ditugu kapitalaren eta patronalaren aurka. Guztietan, greba bakoitzean, EREen kontrako mobilizazioetan, kaleratzeen kontra, generoaren diskriminazioaren kontra, edozein motatako diskriminazioaren kontra, LABek beti izan du argi, borrokarik gabe ez dagoela aldaketa soziolaboralik, inork ez digula ezer oparituko, inork ez digula bidea erraztuko aurrera egin dezagun. Aldaketa denon ahaleginez eraikiko da.

Bizitzen ari garen injustizia sozial honetan, LABek borrokan jarraitzeko beharran berresten du, izan ere borrokarik gabe ez dago aldaketa soziolaboralik, eta aldaketa soziolaborala gabe gelditzen zaigun bakarra sistema kapitalista honen basakeria besterik ez da, eta nora garamatzan garbi ikusten ari gara.

Borroka hau gure aurretik izan direnei zor diegu.

IZAN ZIRELAKO GARA GARELAKO IZANGO DIRA!

DEIALDIAK

GASTEIZ
Langileon borrokaz Euskal Herrian aldaketa behingoz!
11:15etan LABen giza-katea Aldabetik Martxoak 3 plazara
19:00etan Andra Mari Zurian sindikatuok deituta

BERMEO
Oroimena, duintasuna eta borroka
19:30etan Harrizko bankuen

LEKEITIO
Oroimena, egia eta justizia
19:00etan Eskolapian

ONDARRU
40 urte geroago Langile Eskubideen alde Borrokan!
19:30etan Alde Zaharrean

 

 

 

Ongi etorri Arnaldo eta besarkada bat Rafa eta gainerako euskal presoei

admin
-
0
Ongi etorri Arnaldo eta besarkada bat Rafa eta gainerako euskal presoei

Estatuak errepresioa eta eskubide zibil eta politikoen urraketa erabiltzen duen bitartean Euskal herriak mobilizazioa eta borroka politikoa egin beharko du

LABek Arnaldo Otegiren askapenaren inguruko sindikatuaren balorazioa egin du gaur Bilbon. Ainhoa Etxaide, LABeko Idazkari Nagusiak, Rafa Diez eta gainontzeko presoak etxera ekartzea LABen agendan gorriz markatuta dagoela adierazi du eta bide horretan, larunbatean Anoetako belodromoan izango den mobilizazioan parte hartzeko gonbitea luzatu digu LABeko kide guztioi.



Agerraldiaren hasieran Etxaidek Arnaldori ongi etorria eman dio LABeko kide guztion izenean eta era berean, besarkada bat bidali dio bai Rafari, baita bere familiari ere.

Etxaidek atzoko eguna ikusita, estatuaren porrota bikoitza eta oso bistakoa izan dela adierazi du. Batetik, Bategune auziarekin atxilotu zituztenean ez zutelako lortu Ezker Abertzalearen apustu politikoa zapuztea, eta zigorra beteta espetxetik irten direnean independentziaren aldarria hauspotua izan delako.

Bestetik, Etxaidek espetxe politikaren porrota zenbatekoa den ikusteko aukera izan dugula adierazi du, "Arnaldo independentistagoa eta sozialistagoa atera da kartzeletik" gaineratu du. Estatu makinaria guztiaren gainetik, Europako espetxe politikarik bortitzenak ez du bere helburua lortzen.

Hori horrela izanik ere, Etxaidek erabaki hauen garrantzia eta ankerkeriari garrantzirik ezin diogula kendu esan du. Espetxe politikak sufrimendua besterik ez du eragiten senideengan eta eskubide urraketa iraunkorra da presoentzat. Epaiketa politikoak oztopo handi bat dira Euskal herrian pakea eta demokrazia behingoz nagusitzeko.

Estatuak errepresioa eta eskubide zibil eta politikoen urraketa erabiltzen duen bitartean Euskal herriak mobilizazioa eta borroka politikoa egin beharko duela aipatu du Etxaidek, "egoera antidemokratiko hau gainditzeko, demokrazia ziurtatuko duen agertoki politikoak eraikitzeko" ezinbestekoa dela azpimarratuz.

 

 

 

Negoziazio kolektiborako eskubidea mobilizazioaren bidez berreskuratuko dugu

admin
-
0
Negoziazio kolektiborako eskubidea mobilizazioaren bidez berreskuratuko dugu



Langabezia, prekarietatea eta pobrezia egoerak ez du hobera egiten eta negoziazio kolektiboak muga handiak ditu egoera honi buelta emateko. Gaur egun negoziazio kolektiboak bizi duen egoera zein den azalduz txosten bat aurkeztu du LABek. Egoera oso kezkagarria da. Honen aurrean langileoi lapurtutako eskubidea berreskuratzeko bide bakarra ikusten du sindikatuak: mobilizazioa.

Garbiñe Aranburu, negoziazio kolektiboko idazkariak, sindikatuak landutako txostena aurkezteko ardura izan du. Ostean, Ainhoa Etxaide, Idazkari Nagusiak, hartu du hitza eta lehenik eta behin salatu du “negoziazio kolektiboa Hego Euskal Herrian langile gehienak urratu duten eskubidea” dela. Gainera, azpimarratu du, gaur egun, negoziazio kolektiboak bizi duen egoera “erabaki politikoen ondorioa” dela. Ze nolako lan harreman eredua dugun adierazten du.

Negoziazio kolektiboa lan mundua demokratizatzeko tresna bat izan behar da, hori da bere benetako balioa. Erreformaz erreforma deuseztatu egin dute, patronalaren gehiegiriei babes politiko instituzionala emanez, eta gauzak aldatu nahi ditugun sindikatuon kontra eginez sistematikoki. Honek aldaketak behar beharrezkoak direla erakusteb du.

Tresna emankorra
Atzera begira jarrizgero argi geratuko zaigu “hitzarmen kolektiboak, sektorekoak batez ere, oso tresna emankorrak izan direla gure garapen ekonomiko eta sozialean”. Eta orain, Euskal Herriko egoera sozial eta ekonomikoak okerrera egin du hitzarmenak likidatu eta prekarietatea neurririk gabe zabaltzen dituen eredu sozioekonomikoa inposatu dutelako.

Idazkari Nagusiaren hitzetan “negoziazio kolektiboaren egoera aztertzerakoan erantzun beharreko galdera ez da nola lortu hitzarmenak bizirautea. Nolako jendartea nahi dugun galdetu behar diogu gure buruari” eta LABen jarrera oso argi da zentzu horretan: ezin da onargarria herri oso bat elite ekonomiko txiki baten zerbitzura jartzea, ez da onargarria langabezia, prekarietatea eta pobrezia zabaltzea pertsona multzo txiki bat geroz eta aberatsagoa izateko.

Bestalde, “Urkulluk enpleguaz hitz egitea negoziazio kolektiboaren auziari begiratu gabe herriari iruzur egitea da eta enplegu sail buruak prekarietateaz hitz egitea negoziazio kolektiboaren auzian patronala interpelatu gabe hutsala da” Etxaideren iritziz.

LABek lanean jarraituko du
Patronalaren neurriko hitzarmenak ez dituzte langileon arazoak konpontzen. Zentzu honetan Etxaidek, datuak eskutan, salatu du “gaur egiten den negoziazio kolektiboarekin ez dela prekarietatea murrizten eta ez direla langabezia murrizteko neurriak hartzen”.

Egoera honen aurrean sindikatuak tinko jarraituko du, “ez ditugu onartu eta ez ditugu onartuko ere hitzarmenak desblokeatzeko patronalak egiten dituen proposamenak”. Hitzarmenak ez dira berreskuratuko langileen interesak baztertuz.

Bestalde aberastasuna banatzeko eskakizunak eta langabeziaren kontrako neurriak eramango ditugu negoziazio mahaietara.

  • Soldatak: gure erreferentzia 1200 euro dira. Hemendik behera dauden hitzarmenetan IPCa gainditzen duten igoerak eskatuko ditugu.
  • Lanaldia: 35 orduak dira gure erreferentzia. Enplegua banatzeko kasu batzuetan, lanaldi osoa ziurtatzeko kasu askotan. Eta lanaldia erregulatzeko beti ere. Lanaldiaren desregulazioa erabatekoa da eta horrela ezinezkoa da enplegua sortzea.
  • Emakumeen aldeko neurri zehatzak eta bereziak. Soldaten arteko aldea handitu da, prekarietatearen hedapena handiagoa da.
  • Lan osasuna
  • Euskeraz lan egiteko eskubidea ziurtatu dadila.

Sindikatuak borroka hauek negoziazio mahaitean, eta mahaitik kanpo burutuko ditugu. Egoerari buelta emateko eta negoziazioak berreskuratzeko borrokatzea beste biderik ez dago. Zentzu horretan “mobilizazioa, konfrontazioa eta langileak aktibatzea helburu duen ekintza sindikala egiten ari gara”.

“LABek ez du sekulan negoziazio kolektiboari uko egingo, baina ez gara negoziazio prozesu antzuetara lotuko” gogoratu du Idazkari Nagusiak. Ekintza sindikala indartuko dugu negoziazio kolektiboa blokeatuz borroka sindikala ito nahi duen patronalaren aurrean.

Lan erreformak goitik behera aldatu du lan mundua, gu ez gara inposatu diguten egoerara moldatuko. Aldaketa eragiteko martxan da sindikatua. Ekimen eta egitasmo asko jarri ditugu martxan azken hilabeteetan egoera honi buelta emateko.

Marko propio bat
Negoziazio kolektiborako marko propio bat eraikitzea eskatzen dugu eta honen alde egiten jarraituko dugu. Negoziazio kolektiboa ez deuseztatzeko erabakiak hartzea eta negoziazio kolektiboa berrantolatzeko eredu propio baten diseinua egitea borondate politiko kontua da. Jaurlaritzak ez du nahi eta Nafar Gobernuak ez dio oraindik heldu gai honi.
 

 

Otsailean behera egin du langabeziak, baina ez nahikoa urtarrileko igoera konpentsatzeko

admin
-
0

%0,1 egin zuen behera langabeziak pasa den otsailean Hego Euskal Herrian. 199.651 dira langabetuak guztira, hau da, aurreko hilabetean baino 254 gutxiago. Hala ere, txikitze honek ez du kopentsatzen urtarrilean izandako gorakada handia. Urtarrilean, 6.745 langabetu gehiago erregistratu ziren.

Nabarmendu behar da Araba dela lurralde bakarra langabeziak gora egin duena otsailean, eta modu nabarmenean gainera. Langabeziaren hazkundea %3,6koa izan da, zerbitzu sektorearen eboluzio kaskarraren ondorioz nagusiki. Gainera, langabeziak %2 egin zuen gora gazteen artean, eta %0,1 zerbitzu sektorean. Emakumeak langabezian daudenen %54,1 dira.

Beste alde batetik, salatu behar dugu suspertze ekonomikoak kalitateko enpleguaren galera dakarrela. Aldi baterakoak dira sinatutako kontratuen %92,5. Gainera, lanaldi partzialeko kontratuek gero eta pisu handiagoa daukate, %39ra iristen direlarik eta gehienetan ez direlarik langileek eurek bilatuak.
Lan-baldintzak larriki kaltetzen ari den faktorea soldaten debaluazioa da. Enplegu berriak erasaten ditu honek bereziki, batez ere gutxi kualifikatutako enpleguen eta gutxien irabazten dutenen kasuetan. Horrela, soldata-desberdintasunak gero eta handiagoak eta larriagoak dira.

Zentzu honetan, beharrezkoa da Bruselak behin baino gehiagotan zoriondu duela PPren gobernua bere erreformek sortutako eraginarengatik, soldaten moderazioan eta laneko malgutasunean. Hala ere, lan-erreforma koska bat harago estutzea eskatu dute.

Bien bitartean. PSOE eta Ciudadanos agerian geratzen dira ustezko inbestidura akordio batekin, iruzurra izateaz gain, asmo gaiztoak agerian uztea ahalbidetzen duena, adibidez: behin betiko negoziazio kolektiboaren herrialdeko esparrua ezabatzea, kontratu bakarra ezartzearen aldeko pausuak ematea edo kaleratzea merkatzen eta enpresei kotizazio sozialak murrizten jarraitzea.

Hortaz, espero ez den aldaketarik ematen ez bada, ematen du langile-klasearen kontrako mehatxu berriei egin behar diegula aurre eta erronka hauei hobe da modu prebentiboan aurre egitea.
 

 

 


35 orduko lan-astearekin, 2.000 lanpostu sortuko lirateke Basaurin eta ia 300 Arratian

admin
-
0
35 orduko lan-astearekin, 2.000 lanpostu sortuko lirateke Basaurin eta ia 300 Arratian


Zure Eskubideak dinamikaren baitan “Prekarietatearen kontra… lana eta aberastasuna banatu” kanpaina aurkeztu du Hego Uribe Arratian. Lanpostu duina izateko eskubidea dugu, baita kalitateko bizi maila bermatuko duen soldata ere. Eta egoera gainditzeko bidean, baditugu alternatibak

Hazkunde ekonomikoaren diskurtsoarekin anestesiatu nahi gaituzte. Sinestarazi nahi digute amaitu dela krisia eta langabezia jaisten ari dela. Kalean eta lantokietan, ordea, ez dugu horrelakorik ikusten, kontrakoa baizik. Krisi garaiaz baliatuz, erreformaz erreforma laneko eskubideak eta eskubide sozialak suntsitu egin dizkigute. Aro berri baten aurrean gaude: prekarietatearen aroan.

Aberastasunaren banaketa geroz eta desorekatuagoa da eta desberdintasun sozial geroz eta handiagoak nagusitzen ari dira. Espainiar estatuan, herritar pobreenen %30ak adina aberastasun du 20 pertsonak. Azken bost urteetan, %40 handitu dute euren aberastasun maila. Aberatsak gero eta aberatsago dira, eta gehiengo sozial handia gero eta pobreagoa: Ibex 35a osatzen duten enpresetako exekutiboen soldatak %80 igo diren bitartean, langileen soldata %1,5 jaitsi da.

Herritarron etengabeko pobretzea eta langileon eskubideen urraketa oinarri ditu fase berriak. Gure bizi eta lan baldintzen kontura bermatu nahi dute euren hazkunde ekonomikoa. Beraz, betiko lepotik burua, aberatsak gero eta aberatsago diren bitartean, arrakala soziala gero eta handiagoa bihurtzen ari da.

Langileok bizi eta sufritzen dugun errealitatea gordina da oso: malgutasun eta lan jardunaldi luzeegiak; derrigorrezko aparteko orduak miseriazko soldaten osagarri; soldata bikoitzak; 1200 euroz azpiko soldatak… Prekarietate maila eskandalagarria, kontratu berrien ia %94 aldi baterakoak izanik, gehienetan epe laburrekoa eta askotan, partziala. Gainera, errealitate hori are latzagoa da emakumeentzat eta gazteentzat.

Hego Uriben langabezia tasa %15,4koa da eta Arratian %12koa. Langile asko denbora luzez daude egoera horretan. Gero eta gehiagotan egun baterako edo aste beterako lan kontratuak eskaintzen dizkigute.

BADITUGU ALTERNATIBAK. AKTIBA GAITEZEN!

Lanpostu duina izateko eskubidea dugu, baita kalitateko bizi maila bermatuko duen soldata ere. Egoera gainditzeko bidean, baditugu alternatibak:

1200 euroko gutxieneko soldata. Gaur enplegua izateak ez gaitu pobreziaren arriskutik kanpo uzten. Enplegua duten 10 langiletik 2 pobreziaren mugatik behera bizi dira eta 10 langiletik 4 (lana izan ala ez) pobreak dira. Miseriazko soldaten aurrean, 1.200 euroko gutxieneko soldata aldarrikatzen dugu. Europako Karta Sozialaren erreferentziatik abiatzen gara erreferentzia hori ezartzeko, eta beraz, gaur egungo Lanbide Arteko Gutxieneko Soldata (LAGS) guztiz askieza, bikoiztu egin beharko litzateke aipatu kopuruetara iristeko.

35 orduko lan-astea. Derrigorrezko lanaldi partzialekin amaituz eta miseriazko soldaten osagarri diren aparateko orduak baztertuz. Enplegua sortzeko ezinbesteko neurriak dira. 35 orduko lan astea aplikatuz gero:

– Gaur egungo 7 lanpostuetatik, lanpostu berri bat sortuko litzateke, gure senide eta lagun langabetuei lana edukitzeko aukera sortuko litzaiekelarik. Basaurin 2000 lanpostu baino gehiago sortuko lirateke (lanaldi osoko kontratazioari buruzko hainbat informazioren arabaera, 14.700 biztanleek dute horrelako kontratazioa) eta Arratian 300 inguru.

-Langileon lan eta bizi baldintzen kalitatea hobetuko litzateke.

-Aberastasunaren banaketan urrats garrantzitsua litzateke.

-Laneko istripu eta heriotzak gutxituko lirateke.

Abian ipiniko dugun dinamikak bilatzen du langileek jabetzea gaur egungo egoera gainditzea posiblea dela. Geure aldarrikapenak jakinarazi nahi ditugu nonnahi, lantoki zein herri guztietan, eta horretarako langile asanbladak, enpresa komiteko bilerak eta hainbat ekimen antolatu nahi ditugu, ahal den neurrian beste sindikatuekin akordioak lortzeko eta indarrak batzeko.

Beste alde batetik, eskualdeko eragile sozialekin harremanetan ipini gara beraien babesa jasotzeko eta herrietan alderdi politikoak interpelatzeko, ardura badutelako eta udaletan, bertoko zein azpikontratako langilei neurri hauek aplikatzea exigitu behar diegu.

Gauzak horrela, dinamika aurrera joango den heinean mobilizazioak burutzea aurreikusten dugu. Honengatik guztiagatik, prekarietatearen kontra eta lana eta aberastasuna banatzeko, aktiba gaitezen!

 

 

 


1...1,1201,1211,122...1,653Page 1,121 of 1,653

COOKIAK | COOKIES

LEGE OHARRA ETA PRIBATUTASUN POLITIKA | AVISO LEGAL Y POLÍTICA DE PRIVACIDAD

www.lab.eus