2026-06-27
Blog Page 1069

LABek Eneko Goiari Udaltzaingoa herritarrak jazartzeko ez baliatzea eskatzen dio

0

Aurreko astean LAB sindikatutik salatu genuen bezala Eneko Goiak zuzentzen duen Udal Gobernua Udaltzaingoaren erabilera alderdikoia egiten ari da errausgailuaren kontra eta bestelako jendarte eredu baten alde akanpatuak dauden herritarren kontra. Protesta ekimen hauek baketsuak eta errepetezku jarrera erakusteaz gain, Donostiako zein Gipuzkoako jendartearengan babes zabala dute asteburu honetan egindako manifestazioak erakutsi bezala.

Gaur beste behin ere, PNVk zuzentzen duen Udal Gobernuak udaltzainak bidali ditu hasieran Gipuzkoa Plazara eta ondoren Boulevarrera akanpatuak zeuden herritarren aurka, Ertzantzak bertara hurbiltzea eragozten zuen bitartean. Gaurkoan, aldiz, jarrera oldarkorragoa erakutsi dute era baketsuan eserialdia burutu duten lagunen aurka. Aurreko astean aipatu genuen bezala, udaltzaingoaren eginkizuna herritarrei laguntza eta babesa eskaintzea da, ez herritarren aldarrikapenak isilaraztea. Zentzu honetan, alkateak herritarren aurkako eskaera legitimoak erreprimitzeko Udaltzaingoa lehen lerroan jartzeko hartutako erabakia erabat salatzen dugu. Herritarren zerbitzura jardutea dagokien langile hauek horrelako ekimen errepresiboen aitzindaritzan kokatzea ez dugu onartuko; UPNk Iruñeako Udalean urteetan saiatu den bezala, esaterako. Honekin batera, udaltzain zehatz batzuek erakutsitako jarrera basatia ere salatu nahi dugu; herriatarren mesedetan jarduteko aukeratuak izan ziren, ez horrelakoetarako.

Azkenik, Udalean dauden langile eta eragileekin egoteko gure konpromisoa azaldu nahi dugu, guztion artean horrelakoak berriro errepika ez daitezen ahalegintzeko.
 

 

 

Mozioak aurkeztu ditugu Arratia eta Hego Uribeko Udaletan, azpikontratetan klausula sozialak bermatu daitezen

Maiatzean zehar, Igorre, Lemoa eta Dimako Udaletako pleguetan klausula sozialak txertatzeko eskaera egin dugu mozioen bitartez. Galdakaon eta Arrigorriagan ere tramiteak hasi ditugu horretarako. Horrekin eta Basauriko udaletxeko batzordera bidalitako ekarpenekin, ekimen hau eskualdeko herri handi eta azpikontratazio gehien daukaten herrietan zabaltzea lortu dugu. Gure helburua, urtea amaitu aurretik gaiontzeko herrietara zabaltzea da.

Euskal Herriko erakundeetan lanak edo zerbitzuak azpikontratatzea agintean egon diren alderdi politikoen erabakia izan da. EAJren, UPNren eta PSEren erabaki politikoa izan da, bai langileei bai zerbitzu publikoari ondorio larriak ekarri dizkiena, hain zuzen.

LABen argi daukagu herritarrei eskaintzen zaizkien zerbitzu publikoetako lanak langile publikoek bete behar dituztela, baina iparra galdu gabe. Egoera ikusita premiazko neurriak hartu behar direla uste dugu, eta azpikontratazio hauetan ematen den prekarizazioarekin amaitu behar dela.

Klausula sozialak bide horretatik doaz eta bertan agertzen da, esaterako, herrialdeko hitzarmena aplikatu behar dela (momenturen batean hitzarmen herrialdekoa badago hori aplikatu, estatu mailakoaren aplikazioa ukatuz). Klausula sozialetan debekatzen dira hitzarmenak ez apliklatzea pliegotan jasoko litzateke zerbitzua burutzeko zen bat langile behar diren eta kopuruari eutsiko zaio uneoro. Klausula horietan jasotzen da langileen subrogazioa, genero berdintasuna, euskara erabileraren bermea….

LABen uste dugu neurri horiek azpikontratetan aplikatzea instituzioen betebeharra dela. Horregatik argi diogu sektore honetan prekarietaterari aurre egin beharrean beste alde batera begiratzen bada, erabaki politikoa izango dela.

 

 

 

LAB Asturiaseko CSIaren VII. Biltzar Nagusian izan da

0


34 urteko ibilbidearen ostean, ekainak 4 eta 5ean, Asturiaseko CSIak (Corriente Sindical d´izquierda) VII. Biltzar nagusia ospatu dute. Kongresu honetan Nacho Fuster izendatu dute hurrengo urtetarako Idazkari Nagusi bertan ziren 200 ordezkariren sostenguarekin. LABeko zuzendaritzako Bea Martxueta eta Edurne Larrañaga ere bertan izan ziren.
 

 

 

Badugu prekarietatea gainditzeko proposamena, Lan Harremanak eta Babes Sozialerako Euskal Eredua

Maiatzaren 28an Bilbon egindako “Langileok bideak batuz, Euskal Herria contra la precariedad” manifestazioan eta ondoren federazioz federazio burututako Borroka Astean, prekarietatearen milaka aurpegi agerian utzi eta alternatibak badirela aldarrikatu dugu. Gaur, pairatzen dugun egoerari aurre egiteko proposamena aurkeztu dugu: Lan Harremanak eta Babes Sozialerako Euskal Eredurako proposamena. Gaurkoa EAEri begirakoa izan da. Nafarroakoa martxoan aurkeztu genuen.

Pairatzen dugun prekarietatea politika jakin batzuen ondorioa da, beraz, beste norabide bat hartzea borondate kontua da. Gaur egungo egoerak badu alternatiba eta horretarako proposamen zehatzak egiten ditu LABek: negoziazio kolektiboaren estatalizazioaren aurrean marko propioa aldarrikatzen dugu; enplegua sortu, banatu eta duintzeko 1.200 euroko gutxieneko soldata eta 35 orduko lan-astea exijitzen ditugu, baita neurri hauek emakumeengana iristea bermatzea ere; eta, hori guztia posible izan dadin, Lan Harremanetarako eta Babes Sozialerako euskal eredua izatea ezinbestekotzat jotzen dugu.

Ainhoa Etxaide LABeko Idazkari Nagusiak azpimarratu du kurtso honetan LABen asmoa “konfrontazio garai berri bat sortzea” izan dela; proposamen honekin “konfrontazioaren azken aldagaia” jartzen dugu mahai gainean. Patronalaren erabakiek eraman gaituzte konfrontazioaren bidera, egindako proposamen guztiei ezezkoa eman dielako, gaur egungo blokeo egoera inposatuz. Etxaidek argi adierazi du: “behartuta gaude konfrontazioaren bidea hartzera”. LABen iritziz, borroka honek euskal esparruan negoziazio kolektiboa berreskuratzeko eta horren gainean eredu propio bat eraikitzeko bidea zabaltzeko balio behar du.

Horretarako ibilbide orri bat dugu esku artean. Lehenik eta behin “langileen aktibazioa bultzatzea” lantokiz lantoki ekintza sindikala indartuz eta lantokietatik kanpo prekarietatearen kontrako mobilizazio soziala sustatuz. Bestetik, akordio intersindikala berreskuratzea. Etxaideren arabera, “negoziazio kolektiboa berreskuratuko badugu eta euskal esparrua eredu berri baten gainean berreraikiko badugu guk uste dugu derrigorrezkoa dela akordio sindikalak egitea euskal sindikatuen artean”. Eta amaitzeko, bide hori jorratzeko konpromisoa bereganatzen duen esparru politiko instituzionalarekin “elkarlana bilatzea” planteatzen da. Gaur aurkeztu dugun proposamena nagusiki hirugarren urrats horri begirakoa da. Parlamentuari zein Eusko Jaurlaritzari egiten diogun elkarlanerako eskaintza bat da, alternatiba berri baten gainean.

CEOE eskatzen ari den erreforma berrien aurrean, baita Confebaskek ezarri nahi duen ereduarekiko justu kontrako norabidean doa LABek defendatzen duen eredua. “Alternatiba bat da prekarietatea eta pobrezia ekartzen duen ereduaren aurrean” aldarrikatu du Etxaidek. Eredu sozial berri baten ardatza izatea da LABen asmoa, “ezin baita Euskal Herriaren etorkizuna zuzendu pobrezia eta prekarietatera kondenatzen gaituen eredu batekin”.

Bide hau hartzea posible da borondate politikoa egonez gero, baina ez daukagu lan legediarik eta negoziazio kolektiboa estatalizatzen ari dira. Lan harremanetarako eredu propio bat eraikitzeko “ezinbesteko diren bi baldintzak” dira horiek. Horretaz hitz egin gabe estatus politiko batez hitz egitea “iruzurra” dela adierazi dute LABeko bozemaleek. Hori horrela izanik ere, gaurko eskumenetatik abiatuz prekarietateari aurre egiten hastea posible dela defendatu dute, beraz “horiek arakatu behar dira eta falta zaizkigunak eskuratu”.

LABen argi dugu. Proposamen honekin emaitza desberdina izango litzateke, baita ibilbidea bera ere. Inposaketa baztertu eta akordioetan oinarritzen den eredu bat eraikitzeko proposamena da. Lan munduan ematen diren interes ezberdinen gatazkan gehiengoaren interesak babesten ditu. Hau da, Confebask edo langileen protagonismoarekin eraikitzen da lan eredua? “Hor erabakigarria izango da zer egiten duen Jaurlaritza berriak”, Etxaideren hitzetan. Jaurlaritza berriak lan eredu berri bat eraikitzeko konpromisoa bereganatu behar du. Hori izan behar da bere erronka bizi dugun egoera sozialaren aurrean aldaketa bultzatuko baditugu.

 

 

Prekarietatearen aurkako borrokak Euskal Herri osoan izan du isla

Prekarietatearen aurkako Borroka Asteari amaiera emango diogu gaur. Inposatu diguten eredu bidegabe eta jasanezi honi aurre egiteko modu bakarra mobilizazioa da eta horretan ari gara. Eskualdez eskualde langileok pairatzen dugun prekarietatea agerian utzi eta egoera honi aurre egiteko aldarrikapenak plazaratu ditugu.

Konfrontazio garai berria irekitzera goaz egoerari buelta emateko. Baditugu alternatibak horretarako: lana eta aberastasuna banatzeko 1.200 euroko soldata eta 35 orduko lanastea aplikatuz, lan osasuna eta euskaraz lan egiteko eskubidea bermatuz eta neurri hauek emakume guztiengana iristeko neurriak hartuz egoera errotik alda daiteke.

Hau haisera baino ez da hau, bidea elkarrekin eginez egoera aldatuko dugu.
 

 

Industriako langileek pairatzen duten prekarietateari aurre egitera goaz

Borroka Asteari amaierako puntua jarri diogu gaur. Industriako langileek jasaten duten prekarietatea salatzeko asmoz, LABek Euskal Herriko 16 eskualdeetan mobilizazioak egin ditu. Nabarmena da azken urteetan lan munduan, baita industrian ere, langileak lan baldintzen prekarizazio prozesu sakon bat pairatzen ari garela. Prozesu hori salatu eta aldarrikapenak plazaratu ditugu gaurkoan.

LABek baditu alternatibak langileen prekarietatea gainditzeko:

1- Industria politika erreal baten alde!

Ez dugu benetako politika industrialik ezagutu oraindik, baldintza gabeko subentzio politikak baizik. Alfonbra gorria jarri zaie multinazionalei, gehiengo sozialak herri honentzat aldarrikatzen duen industria erreal propioari kasurik egin gabe. Geroz eta gehiago dira multinazionalen esku dauden bertako enpresak, erabaki gunea kanpoan dutenak, eta irabaziak handitzea bakarrik bilatzen dutenak. Horrek, nahi dutena egiteko aukera ematen dien lan erreformen laguntzaz, enpresa askoren itxierak bai langileen lan baldintzak kaskartzea ekarri du. Unipapel, Arcelor Zumarragako, ACB Sestao, TRW adibide garbiak dira.

2- Kontratazio berrietan diskriminaziorik ez!

Patronal guztiek aurrikusten dute kontratazio berriak egongo direla, baina nahi dutena da kontratu horiek prekarietate egoeran egitea: ETTak, azpikontratazioa, soldata eskala bikoitzak, jardunaldi partzialak, autonomo faltsuak, estatuko hitzarmenak… katalogo amaigabea dute eskura langileak prekarietatera kondenatzeko. Gaurkoan honen inguruko salaketa ekimenak egin ditugu MESA, UTE AUBIDE, VICRILA, GKN, GURIA, CICAUCHO enpresetan.

Administrazio publikoarentzat ari den azpikontrata batean lana eginda ere ez duzu prekarietatetik ihes egingo duzunaren bermerik.

Honekin, etorkizunean, lanesku duina lanesku prekarioagatik ordezkatu nahi dute jubilazio edo kaleratzeen bidez . Hori da etorkizunean eratu nahi duten lan mundua: miseriazko lan baldintzak onartu edo kanpora joan beharra lan bila. Ez dugu onartuko, eta enpresaz enpresa kontratazio berrien diskriminazio egoerak borrokatuko ditugu, CEMOSA eta TECNICHAPAn lortu genuen bezala. Ez dugu inposaketarik onartuko, eta horregatik egin ditugu ekimenak SARRALLEn, TECUNIn, SIBANen

Emakumeek diskriminazio hirukoitza pairatzen dute, industriara lanera sartzeko, kontratazio berriek jasatzen dutena, eta euren lan baldintzak gizonezkoenak baina okerragoak izateagatik.

3- Negoziazio kolektiboa berreskuratu. Hemen lan egin, hemen erabaki!

Patronalak, CCOOk eta UGTk martxan jarria dute negoziazio kolektiboa Madrilera eramateko prozesua. Horregatik hemengo patronalak uko egiten dio hemen negoziatzeari, langileen lan baldintzak prekarizatzeko.

Bada garaia herri honen gehiengoa altxatzeko eta alternatibak planteatzeko.

Negoziazio kolektiboak jatorrizko zentzua izan dezan, langileen aktibazioa eta bertako lan harreman eredua lortzea beharrezkoak dira. LABek ahaleginak egingo ditu horretan.

Prekarietatea arazo politikoa da, erabaki politikoen ondorio, eta hortaz, borrokaren bidez hartzen diren erabakiak aldatzea da helburua. Gehiengo sozial zabalak prekarietatearekin amaitzeko aktibatzeko lehen urratsa izan da LABek azken astean antolatutako mobilizazio multzoa.
 

 

 

Bide eman euskarari


Euskalgintzak ekainaren 4rako egin duen manifestazioraren aldarrikapenarekin bat egin du LAB sindikatuak eta bertan parte hartzeko deialdia luzatu die euskaraz bizi eta lan egin nahi duten guztiei. Manifestazioa, 17:30ean abiatuko da Golemetatik.

Arrazoiak ez dira falta kalera irteteko. Hain zuzen ere langileok gure lanaldiaren barnean eta doan euskara ikasteko, euskaraz lan egiteko eta horretarako beharrezkoak diren baliabideak eskura edukitzeko eta gure artean zein enpresarekin lan harremanak euskaraz edukitzeko eskubidea dugu.

Nafarroan bizi dugun egoerak ere mobilizatzea eskatzen du. Euskarak erabaki ausartak eskatzen ditu bere erabilera murrizten dituen legeak aldatzeko eta Euskaldunon eskubideak bermatzea funtsezkoa da jendartean elkarbizitza eta justizia soziala sendotzeko. Horrez gain Nafarroako euskalgintzaren lana orain arte garrantzisua izan da eta aurrera begira are premiazkoagoa izanen da.

Honengatik guztiagatik, LABek bere atxikimendua adierazi nahi du Kontseiluak deitu duen manifestazioarekin. Aldi berean, dei egiten du legealdi honetan gaur egun euskara eta euskaldunak gutxiesten dituen “Vascuenceren Legea” deusezteko eta dinamika herritar eta iraunkorraren bitartez, euskaldunon eskubideak eta gure hizkuntzak merezi duen estatusa, marko legal berri baten sorrera bultzatzeko.
 

 

 

Jangeletako zorra, familia eta langileen kontura

Beste behin jangeleetako langileak Eusko Jaurlaritzaren aurrean bildu gara Hezkuntza Sailak ezarritako murrizketak salatzeko. Duela 3 hilabete eskas, Lehiaren Euskal Agintaritzak jangeletako zerbitzua ematen duten enpresak 18 miloi euroko isuna ordaintzera zigortu zituen esleipen prozesuan iruzurra egiteagatik.

Bere momentuan, LABek egoera hau salatzeaz gain azpimarratu zuen enpresa horien etekinak handiegiak zirela, batez ere, gure kontratazioei esker. Aldi berean, kezka adierazi genuen ongi bait genekien nolako eragina izango zuen isunak gugan, kolektiboan, zerbitzuan baita familiengan ere.

Ez dugu esango “abisatu genuela”, baina zoritxarrez bete-betean asmatu genuen. Ikasturtea ez da amaitu eta jadanik lehen murrizketak jasan ditugu. Jangela zerbitzuko enpresek, Hezkuntza Sailaren babesarekin, dozenaka langileri lanaldia murriztea eta jangela zerbitzua gehiago prekarizatzea erabaki dute.

Hainbeste urtetan cattering enpresei dirua oparitu eta gero, Eusko Jaurlaritzak erabaki du errekurtsoak errentagarri egitea langileen eta zerbitzuaren kontura. Aldi berean, enpresek hainbeste diru eraman ostean, aldatu egin dituzte begiraleen lanaldiak. Kasu batzuetan lanaldia %40 murriztu dute. Gainera, hau komunikatzeko denborak errespetatu gabe eta ahoz jakinarazi dute.

Murrizketa hauek gogorki salatzen ditugu, jangela zerbitzuan ez ezik ume bakoitzaren lekuan ere eragiten dute. Hain zuzen ere jakinarazi digute mahaien neurriak hartu dituztela ordutegia murriztu eta txanda bakarra egin ahal izateko. Beste behin salatu behar dugu eskola jantokiak aska bihurtzen ari direla.
Guzti honek, langile gisa kalte ekonomikoa eragiten digu eta profesional gisa arduraz ikusten dugu Hezkuntza Sailarentzat gauza normala izatea zerbitzuaren kalitatearen kaltean aurreztea. Gainera aipatu nahi dugu familien kuotak berdinak direla kurtso osoan zear.

Administrazio Publikoarentzat murrizketak aplikatzea izatea bide bakarra kezkagarria dela deritzogu, batez ere urte askotan hain bigun eta eskuzabala izan denean enpresa gastronomikoekin kostuz gainekoak ordaintzeko orduan. Murrizketa hauek familiak kaltetuko ditu lanaldi trinkoen garaian, jangelei uko egitera “gonbidatzen” gaituzte eta langileen lan baldintzak okertuko dituzte.

Guzti honegatik LAB sindikatutik jantoki eredu hau gogorki salatu nahi dugu.
 

 

 

Gran Hotel Durangok kaleratutako langilea berronartu du

0

Duela hilabete bat Gran Hotel Durangok langile bat kaleratu zuen lanaldi murrizketa eskatzeagatik. Egoera hau salatuz eta langilearen berronarpena exigituz mobilizazioei ekitea erabaki genuen. Atzo, hilak 2, enpresak kaleratutako langilea berronartzea erabaki zuen.