2026-09-11
Blog Page 1065

Guggenheim museoko gatazka konpontzeko bide guztiak jorratuko ditugu

0

Guggenheim Museoko arduradunek 18 langileren kaleratzea suposatzen duen proposamena aurkeztu die langileei. Honen aurrean langileek greba mugagabea iragarri dute irailaren 5etik aurrera. LAB, gaurdaino bezala, langileen ondoan izango da eta ez dugu baztertzen bide judizialari ere ekitea. Bestalde, instituzioen konpromisoa exijitzen dugu gatazta hau desblokeatzeko.

Uda beroa izan dugu ekintza sindikalari dagokionez eta atzo, irailaren 29an, enpresarekin izandako bileran, honako erabakia jakinarazi zuten:

Museoak ez du lehiaketa publikora aterako egun eskaintzen den zerbitzua. Konponbidea, euren esanetan, 18 langileren kaleratzea da eta 3 langile kontratatzea lanaldi osoz, enpresaren bidez eta ez azpikontrataren bidez.

LABetik, egungo langileentzako irteera batekin abiatutako borroka kolektiboa berkokatu beharko genuke. Gogora dezagun oinarri eta helburua prekarietatea eta azpikontratazioarekin amaitu eta lanpostuak mantentzeko borrokatzea zela, dela eta izaten jarraituko duela.

GUGGENHEIM Museoak, prekarietatetik irtetea aldarriatzen duen plantila honetako 18 pertsona kaleratu nahi ditu. Neurri honekin enpleguak suntsitzeaz gain urteetan goraipatutako profesionalen bertuteak zalantzan jarri eta mespretxatzen ditu.

Neurri honekin zerbitzua are gehiego prekarizatzen dute. Hain zuzen ere lan karga handiko uneak eta aktibitate osagarriak aldi baterako kontratuak dituzten eta ETT bidez kontratatuko langileek beteko dituzte, eta jardunaldi are baxuagoekin.

Guggenheim Museoak, irteera honekin, orain arte museoko erabiltzaileei ematen zaien zerbitzua ez ematea erabaki du, doako eskaintza pedagokikoa —museoa baten funtzioetariko bat— murriztuz. Hain zuzen ere 3 lan posturekin ezinezkoa da gaur egungo zerbitzua betetzea. Gaur egun, bataz beste, langile baten asteko jardunaldia 18 ordukoa da, beraz plantilla osoak 396 ordu egiten ditu astean; sortu nahi dituzte 3 postuekin 120 ordutara baino ez dira iritsiko. Beraz argi dago gezurretan ari direla lan orduak mantenduko direla diotenean. Zalantzan jartzen dugu ere hiru pertsona horiek kontratatzeko erabiliko den metodologia, Campo Ochandiano izango baita hautaketa burutuko duena, hau da Patronatoa osatzen duten erakundeen enpresa “laguna”, gainera selekzioa gaur egun existitzen ez den lan poltsa batean oinarrituz egingo da.

Museoa Bizkaian ekonomia pizteko tresna gisa saldu zuten eta saltzen ari diren erakudeak ez dira langileen lan baldintzekin arduratzen. Azken urteetan soldata eta lan baldintza prekarioak onartu dtuzte, eta orain ez dute ahotsa altxatzen nahiz eta ikusi lan postuak amortizatzen ari direla eta ematen den zerbitzua okerrera doala.

Guggeheim museoak erabaki hau unilateralki hartu du, replikarako edo negoziaziorako aukerarik gabe, langileen eskaerak helarazi ostean behin betiko proposamen bat mahai gainean jartzera mugatu da. Hau da erakunde honen jarrera bateratzaile eta solidarioa.

Guzti honengatik, eta enpresaren proposamenaren aurrean, LABek honako hau adierazten du:

– Proposamen honek alde on bat dauka, zerbitzuaren externalizazioarekin amaitzea eta museoko plantilaren baitan kokatzea. Hori da hartu beharreko bidea.

– Ez da onargarria oraingo langileak urteetan esplotatzea eta orain denak kaleratzea.

– Museoak berak mahai gainean jartzen dituen pautak jarraituz, gatazka honetatik irteteko bidea oraingo langileak museoak berak bere gain hartzean datza, jardunaldi eta ordutegi berarekin. Ezin dute zentzugabekeri hau pairatzen jarraitu.

LABek, langileekin batera, honako hau dio:

– Greba mugagabea hasiko dute, museoak langile guztiak kontratatu arte, jardunaldi eta ordutegi berarekin.

– Borrokari era kolektiboan ekin zioten eta kolektiboki irabaziko dute.

LABek ez du baztertzen bide judizialari ekitea eta Bizkaiko Foru Aldundia, Jaurlaritza eta Bilboko Udalari gurekin batzeko deia luzatzen diegu, gai hau landu, hartutako erabakiaren aurrean gure kontrako jarrera azaldu eta gatazka honetan duten ardurarekin jokatzeko exigitzeko.

 

 

Irailaren 5ean greba mugagabea hasiko dute Guggenheimeko hezitzaileek

0

Bilboko Guggenheim Museoan Manpower Groupek azpikontratatuta dauden Gida eta Hezitzaileek zortzigarren greba eguna egin dute zerbitzuaren subrogazioa eta lan-baldintzak hobetzea eskatuz. Atzo, hilak 29, langileek bilera izan zuten, Museoko arduradunekin, baina ezin izan da akordiorik lortu. Guggenheim Museoak ez du eskaintzen jarraikortasunerako inolako bermerik lizitazio pleguetan subrogazioa sartu ez duelako. Hau dela eta irailaren 5etik aurrera greba mugagabeari ekitea erabaki dute.

Guggenheim Museoko hezitzaileen oharra:

Guggenheim Museoko hezitzaileak kalera atera gaur inoiz baino indar gehiagorekin azken urteotan pairatzen ari garen laneko prekarietate eta ezegonkortasun egoera salatzeko. Gaur gainera, gure ahobatezko ezezkoa luzatu nahi diogu Guggenheim Bilbaok, Bizkaiko Foru Aldundiak, Eusko Jaurlaritzak eta Bilboko udalak hartu duten aldebakarreko erabakiari. Honen arabera, hilabeteko epean egun dauden 19 lanpostu suntsituko dituzte (duela 5 urtetik daudenak zerbitzu kontsolidatu eta jarraitu moduan), lan-baldintzentan inolako hobekuntzarik planteatu gabe. Era berean, datorren irailaren 5etik aurrera greba mugagabea hasiko dugula jakinarazten dizuegu.

Hezkuntza eta Interprestazio Zaileko Zuzendari Marta Arzak, zerbitzuon arduradun zuzena, eta Garbiñe Urrutikoetxea Giza Baliabideetako Zuzendariak jakinarazi dute Museoaren Zuzendaritzak erabat babesten duela aipatu neurria, eta larriagoa dena, euskal instituzioek ere bai. Sinesgaitza, kontuan hartzen badugu hauek inongo momentutan ez dutelako onartu ez langile ez hauen ordezkaritza sindikalarekin komunikatzerik.
Hezkuntza eta Interpretazio Sailak aukeratu gintuen langileok, kalitate, bikaintasun, polibalentzia, libre egote, esperientzia, titulazio, proiektuarekiko lotura, etab.eko irizipideak erabiliz. Geu gara Museoaren aurpegia jarduera hezitzaileetan. Azken urtean soilik jatorri ezberdinetako 200.000 bisitariri eman diegu arreta modu jarraituan. Proiektu berritzaile eta kontsolidatu baten parte gara, Juan Ignacio Vidarteren arabera. Langabeziara kondenatzen gaituzte irailaren 30etik aurrera, 5 urtetako zerbitzu jarraituen ondoren, ez aintzinatasun ez kaleratzerik gabe. Guzti hori duintasuna eskatzeagatik.

Trukean, egun osoko 3 lanpostu sortuko dira kontratazio zuzenaren bidez, Campo Ochandiano enpresaren bidez egingo den hautaketa prozesu batean. Patronatuko instituzioekin oso lotuta dago enpresa hau. Hautaketa prozesu honetan egungo hezitzaileok ez dugu parte hartzerik izango.

Ebazpen hau guztiz inkoherentea da Museoak eskaintzen dituen zerbitzu eta bikaintasunarekin, ezinezkoa baita Hezkuntza Saileko lan-karga hiru langilerekin eta beste profesional batzuen lankidetzarekin soilik estaltzea, ondorioz, kanpo kontratazioaren bidez kontratatuko dira aldarrikapenaren aurretik funtsezkotzat eta orain baztertzeko modukotzat jotzen diren zerbitzuak garatzeko beharrezko diren profesionalak. Horrek egungo prekarietatea larrituko du.

19 lanpostu suntsitu dituen erabaki hau, gure instituzio kulturalak zuzentzen dituztenen egiteko moduaren isla zuzena da, eta geureak diogu, guztion artean finantziatu ditugulako eta finantziatzen ditugulako.

Guggenheim Bilbao eta bere Patronatuak bikaintasun, kalitate, motore ekonomiko, jendarekiko harreman, erantzunkizun sozial edo modernotasunaren adibidez izan nahi dute. Instituzioek, museoa Bizkaiko ekonomia indartzeko tresna moduan saldu zutenek, ez diete jaramonik egiten langile hauen lan-baldintzei, azken urteotan soldata eta baldintza prekarioak onartuz. Eta orain, lanpostuak amortizatzea eta zerbitzuaren kalitatea kaltetzea babesten dute.

Hala ere, euren kudeaketaren kalitatea agerian geratzen da eta negargarri, laneko duintasuneko gutxieneko batzuen aldeko aldarrikapen baten aurrean (subrogazioa eta kategoria profesionalaren araberako soldata) hartzen den neurri bakarra, egungo hezitzaileen lantaldea kaleratzea denean.
Gainera, nabarmendu nahi dugu hezitzaileen artean, duela bi hilabetetik hona, larriki gaixorik dagoen lankide bat dela. Museoko inor ez da berarekin harremanetan jarri, ezta bere kontratuaren amaiera jakinarazteko ere.

Hezitzaileok ez dugu amore ematen, Patronatuko kideei, Juan Maria Aburto, Unai Rementeria, Iñigo Urkullu eta Juan Ignacio Vidarteri exijitzen diegu eta exijitzen jarraituko dugu enpleguaren suntsipen masiboaren aurrean alternatiba bat aurkeztea, Guggenheim Bilbao Museoan oinarrizkoa beharko lukeen duintasun kultural eta lanekoa kontuan hartuko duela. Egindako proposamenak badauka alde on bat, zerbitzuak kanporatzea ezabatzen du museoaren beraren lantaldeak integratuz, baina onartezina da langile guztiak kontuan ez hartzea. Horixe da gure aldarrikapena, lanpostu guztiei baldintza duinetan eustea.
Ez dugu amore ematen, ez dugu batzuen zein besteen turkoburu izatea onartzen, eta jarraituko dugu laneko prekarietatea, ezegonkortasuna eta guztionak diren instituzio batzuek kudeaketa txarra salatzen, eta guztientzat lan duina izateko dugun gure eskubidea defendatzen.

 

 

 

Guggenheim Museoko hezitzaileen borrokak aurrera darrai

0


Bihar abuztuak 30, Bilboko Guggenheim Museoan Manpower Groupek azpikontratatuta dauden Gida eta Hezitzaileek zortzigarren greba eguna egingo dute zerbitzuaren subrogazioa eta lan-baldintzak hobetzea eskatzeko. Gaur izandako bileran Museoko arduradunek 19 lanposturen suntsitzea ekarriko duen proposamena eskaini dei.

Langileek kontzentrazioa egingo dute 11:30ean Museoaren sarreran, astero egiten duten moduan protestak hasi zituztenetik, pasa den uztailean.

Langileek bilera izan dute gaur, abuztuak 29, Museoko arduradunekin, baina ezin izan da akordiorik lortu. Guggenheim Museoaren proposamenak ez du hezitzaileen jarraikortasuna bermatzen, 19 lanposturen suntsitzea dakar. Hauxe da gatazkaren ardatz nagusia, eta langileek deitutako mobilizazioekin aurrera jarraituko dute euren borrokan aurrera pauso bat ematea baztertu gabe. Enplegu suntsiketa da enpresak mahaigaineratu duen alternatiba bakarra.

LABetik nabarmendu nahi dugu justiziazkoa deritzogula lanean duintasuna eskatzea eta Guggenheim Museoan azpikontratatutako Gida eta Hezitzaileek azkenera arte jarraituko dutela euren borrokarekin.
 

 

 

35 dira honezkero aurten Euskal Herrian lanean ari zirela hildako langileak

LABek Oiartzungo Ugaldetxo Poligonoan, gaur goizean bertan gertatutako 57 urteko langile baten heriotza salatu nahi du. Azken heriotz honekin 35 dira honezkero aurten Euskal Herrian lanean ari zirela hildako langileak. LABetik gure elkartasuna eta babesa erakutsi nahi dizkiegu hildakoaren gertuko, senitarteko eta lankideei. 

Heriotz hauek, gehienetan, lanean ematen den prekarietatearen isla dira. Praktika txarren, prebentzioa faltaren, lan-kargen, malgutasunaren… ondorio dira. Ez enpresetatik, ez instituzioetatik ez da egoera honi aurre egiteko, edo gutxienez, gutxitzeko, tresna ez neurririk jartzen. Honen aurrean bada ordua etengabe goraka doan drama sozial honen aurrean planto egiteko.

LABetik argi dugu mobilizazioa dela tresnarik eraginkorrena, bai heriotz hau salatzeko bai eta, berriz ere gerta ez dadin neurriak exijitzeko.

 

 

 

Osakidetzak sarean aurrera daraman osasun berrantolaketa ez da modu egokian ematen ari

0

LAB sindikatuak Eusko Jaurlaritzako Osasun Sailari eta bere Sailburu den Jon Darpóni pasadan ostiralean ume zazpikiaren heriotza eragin zuten jazoeren inguruko ikerketan gardentasuna eta ardura exijitzen die. Umeak arnas gelditze bat izan ostean udaltzaingoak Santiago Ospitalera eraman zuen eta handik Gurutzetako Ospitalera bideratu zuten, bertan egun gutxitara hil zelarik. 

Arantza Zulueta askatu!


Gaur Arantza Zulueta abokatuaren askatzea exijitzeko elkarretaratzea burutu da Bilboko Buenos Aires kaleko epaitegiaren aurrean eta LAB sindikatua ere bertan izan da. Arantza da interlokuzio lana egiteko izandako saiakeragatik preso jarraitzen duen pertsona bakarra. Ez hori bakarrik: Arantza da inolako epaiketarik egin gabe, urte bi eta erdiz preso jarraitzen duen euskal preso guztien artean bakarra.

MOBILIZAZIOAN BANATU DEN IRAKURKETA

"Urte 2 eta 7 hilabete isolamenduan
Arantza Zulueta askatu!
Espetxea, mendekurako tresna
Isolamendua, torturatzeko

Arantza Zulueta Euskal Preso Politikoaren Kolektiboaren (EPPK) abokatua da. Arantzarekin batera, kolektiboaren eta jendartearen interlokuzio lana egiteko jendaurrean aurkeztu eta eratu zuten taldeko partaideak jazarri, kriminalizatu eta kartzelaratu egin zituen Espainiako Estatuak.

Gaur egun, Arantza da interlokuzio lana egiteko izandako saiakeragatik preso jarraitzen duen bakarra. Ez hori bakarrik: Arantza da euskal preso guztien artean, inolako epaiketarik egin gabe, urte bi eta erdiz preso jarraitzen duen bakarra.

Arantzaren egoerak argi uzten du zertarako erabiltzen dituen kartzelak Estatu Espainolak: mendekurako. Izan ere, arrazoi politikoak direla-eta, legeak dioena bete beharrean, zorrak kitatzeko darabilten tresna krudela da kartzela. Argi dago: Arantzau Estatuaren bahitu politiko bat da, epaiketaren zain libre zegoen salaketengatik baitago preso.

Kartzelan dagoenetik -2014ko urtarrila- erabateko isolamendu egoera arbitrarioan daukate Arantza, inor ikusi gabe, bera zaintzen ari diren funtzionarioak ez bada. Helburua da Arantza makurraraztea, ahultzea eta bere ingurukoekiko harremanak galtzea.

Cadizen daukate Arantza, Puerto III kartzelan, Euskal Herritik 1.000 kilometrotara baino urrunago. Hogei ordu ematen ditu egunero ziegan, gainontzeko presoengandik (politikoak zein sozialak) bananduta eta patio txiki-txiki batera baino ez dute ateratzen. Isolamendu egoeran egonda ere, miaketak egiten dizkiote, behin eta berriz: ziegan izaten dituen gauza apurrena zein gorputzean; erabal biluztuta, umiliatzeko helburuarekin. Kanpokoekin duen harreman bakarra eguneroko bost minutuko telefeno deia eta asteroko visita dira. Bisitak grabatu eta kontrolatu egiten dituzte. Jasotzen dituen gutunak, berriz, mugatuta dauzka eta asteeetako atzerapenarekin hartzen ditu.

Arantzaren zaugarritasun pertsonala eta juridikoa handitu egiten da egoera honetan, eta urratu defentsa eraginkorra izateko duen eskubidea. Hori gertatu zaio egin dioten azken miaketan, kendu egin baitizkiote defentsa presatzeko idatzitu zituen oharren kuadernoak.

Arantzak pairatzen duen egoerari tortura dei dakioke, pertsona psikikoki ezabatu eta suntsitzea bilatzen duen tortura zuria deritzona.

Arantza aske utzi behar dute, berehala. Ez dago aitzakiarik: kartzelan jarraitzeko arrazoi bakarra Estatuaren mendeku politikoa da."

 

 

 

Arnaldo Otegiren inhabilitazioak Euskal Herriak baldintza demokratikoetan bozkatzeko duen eskubidea urratzen du

0

Ezagutu berri dugun Gipuzkoako Hauteskunde Batzordearen erabakiaren aurrean, argi geratu da berriro Estatu Egiturak Estatu politiken zerbitzura daudela, egitura hauek Madrilen edota hemen egon. Gaur, azken hamarkada luzean bezala, Estatu politika bakarra disidentzia guztia eragoztea eta erditik kentzea da, izan ilegalizazioen bidez, izan inhabilitazioen bidez. Espainiar estatuaren batasuna eta estatusa eskubide zibil eta politikoen gainetik daudela berretsi digute.

Egoera politikoa guztiz aldatu da, egoera politikoa aldatzeko hamaika urrats eman ditugu Euskal Herrian. Baina erroan, arazoa hor dirau eta Estatuaren erabakiak ere. Estatuak ez du salbuespen politika bat ere indargabetu, ez du Euskal Herrian bere jarrerak inposatzeko dituen bideak alboratu. Egoera politikoak aldatu arren, beretzat gorde du injerentziaren aukera, beharrezkoa duenean erabiltzeko. Gaur erabili du.

Arazoa ez da EH Bilduren EAErako lehendakari gaia nor izango den, 25eko hauteskundeak demokratikoak izango diren baizik. Arazoa ez da EH Bildurena, ezta aukera politiko hori babestu nahi duten guztiena bakarrik. Arazoa Euskal Herriarena da, baldintza demokratikoetan bozkatzeko dugun eskubidea urratzen zaigulako berriro.

Gauzak horrela, LABetik gogor kritikatu nahi dugu jaurlaritzaren azken asteetako hitzak. Arazo partikular bezala kokatu du, arazoa EAEko parlamentua modu demokratikoan osatuko den edo ez denean. Auzi juridiko bezala aurkeztu du, arazoa guztiz politikoa denean. Eta tamalgarriena, hauteskunde lehia klabeetan interpretatzera mugatu da, PNVren interesak kaltetzen dituela esan arte. Noizko Euskal Herrian baldintzak demokratikoak ziurtatzea guztiaren gainetik jarriko duen Jaurlaritza bat?

LABetik eskubide zibil eta politikoen aldeko gure konpromisoa aldarrikatu nahi dugu. Hau ez da arazo elektoral bat, Herri honek behingoz bere demokrazia eraikitzeko duen premia erakusten duen egoera anker bat da. Demokrazia eraikiko badugu eragile politiko, sindikal eta sozial guztion ekimena beharko da. Euskal Herritarrei zor diegun erantzukizuna da hori.

LABeko afiliatuei eta lagun guztiei deitzen diegu egoera hauek salatzera, lantokietan, kalean zein jai guneetan.
 

 

 


Bada garaia, eredu kapitalistaren logikatik aldendu eta herri ikuspegia kontuan izango duen benetako politika industriala egiteko

0

Edozein enpresa itxieraren aurrean enpleguaren defentsa irmoa egitea eskatu dugu beti, enplegu politikarik erangikorrena lanpostuen suntsiketa ekiditea delako. Arcelorren enplegu galera egon da, enpresa nagusian eta azpikontratetan. Eta irekiera honek ez du dagoen enplegua ziurtatzen. Ongi baina hobe daki hori Tapiak.

Auzi honen atzean multinalazionalaren txantaia dago, oso garestia atera zaiguna langileoi eta jendarteari. Multinazionala da hemen garaile ateratzen den bakarra. Errekonbertsio gogor bat egin du, zuzenean edo zeharka ehunka langile geratu dira lanik gabe. Oraingoz enplegua dutenentzat lan baldintzak izugarri kaskartu dira. Zumarragako lantegia ere itxi dute eta guzti hau gutxi balitz, diru publiko kopuru itzela eskuratuko dute. Jaurlaritza pozik agertzea eta galera guzti hau ontzat ematea ikaragarri iraingarria da kalean geratu diren guztientzat, baita diru publikoa multinazionalaren mesedetan den operazio batean galduko dugula ikusten ari garen guztientzat.

Diru hori garapen eta inbertsiorako izango denaren bermerik gabe eta proiektu industrialaren jarraikortasunarekiko ez eta enplegua bermatzeko inolako konpromiso errealik hartu gabe.

Operazio guzti honen emaitza ez da gazi-gozoa, oso gazia da eta ez da aurreneko aldia. Azkena izango da? Ez arazoari errotik heltzen ez zaion bitartean. Eta Tapiaren hitzak hori erakusten dute. Bere balorazio positiboak iragartzen du gauzak ez direla aldatuko, benetako industria politikarik gabe aritu da Jaurlaritza hau hasieratik bukaeraraino.

Bada garaia herri honek behar duen eredu produktiboari buruzko eztabaida sustatzeko, bada garaia gero eta handiagoa den kanpoko kapitalarekiko dependentziaren inguruko gogoeta sakon bat egiteko, bada garaia diru publikoa zertarako eta ze baldintzekin erabili behar den eztabaidatzeko. Bada garaia, eredu kapitalistaren logikatik aldendu eta herri ikuspegia kontuan izango duen benetako politika industrial bat egiteko.

Jaurlaritzari berriaren erronka handia da hau. Egingo du? Ez, gaur arteko arduradun politikoak jarraitzen badute. Politika berriak eta ezberdinak egiteko gobernu berria eta ezberdina behar dugu.
 

 

 

LABek prekarietatea eta bazterketa arriskuan daudenengatik kezkatzeko eskatzen dio Donostiako Udalari

Atzo Donostiako Udaleko Turismo arduradunak hiriaren langabezi datuez eta bereziki Zerbitzuetako Sektoreengatik “harrokeriaz” esandakoen aurrean LABek prekarietatea eta bazterketa arriskuan daudenengatik kezkatzeko eskatzen dio Donostiako Udalari.

1.- Lotsagarria da Gasco harro azaltzea, berak dakien bezala, gorantza doan prekarietatea ezkutatzen dituen datuen aurrean, miseriazko soldatak eta kotizatzen eta diru-kutxa publikoan aitortzen ez diren aparteko orduen bitartez.

2.- Udal Gobernuak sentsibilitate eskasa erakutsi du hirian gehien sufritzen dutenen aurrean Gizarte Segurantzan izandako altak %2,5 igo direla harro adierazterako orduan. Zerbitzu Sektorean gutxienez langileen %80a lan egoera prekarioan dago eta Donostian zailtasun ekonomikoak pairatzen dituzten eta gizarte-bazterketa arriskuan diren familien kopurua 14.600etik gora da, %7,6 igo delarik.

3.- Donostiako Udaleko EAJ eta PSOEren arduradun nagusi moduan, Goia eta Gascok argi erakutsi dute zeintzuk diren haien interes nagusiak. Turismoa exponentzialki gora doanean eta zerbitzuen sektorea aberasten ari den honetan, haiek ere aitortzen duten bezala, ostalaritza, turismoa eta komertzioa diru publikoarekin babesten dituzte enpresarien interesak, beharrizan egoeran dauden donostiarren benetako beharren gainetik jarriz.

Guzti horrengatik LABetik Donostiako Udalaren jarrera eta konpondu nahi ez duten errealitatea ezkutatzen duten datuak erakusterako orduan erakutsitako harrokeria salatu nahi dugu: langileon arazoak, prekarietatea, zailtasun ekonomikoen gorakada, gero eta Donostiako pertsona eta familia gehiagok pairatzen duten jendarte-bazterkeria arriskua…

Donostiako Udaleko gobernu taldeari (EAJ-PSOE) argazki politikak alde batera utz ditzan eskatzen diogu. Ez dezatela saldu hiri “politaren” irudia aberasten jarraitzen dutenak betikoak direnean oraindik ere, turismo geldiezinarekin onura ateratzen ari diren sektoreetako enpresariak. Bitartean Udalak, beste aldera begirartzen du langabezian, egoera prekarioan, hilabete bukaerara iritsi ezinik edota jendarte-bazterketa arriskuan diren milaka donostiarren arazoen aurrean.

Lehentasunak aldatzeko ordua da, politikak aldatu behar dira Donostiako biztanleriaren interesei lehensuna emateko, prekarietatearekin amaitzeko eta behingoz ostalarien txaloak herritarren arazoen aurretik jartzen dituzten politikari batzuen “harropuzkeriei” agur esateko.