LAB-Pentsiodunak arloak ohar bat argitaratu du Miguel Laparraren iragarpena salatzeko. Espero dugu Nafarroako Gobernuak gizarte politiketako presidenteordearen adierazpenak zuzentzea eta alarguntza-pentsioa Gutxieneko Soldataren (SMI) pare igotzea.
LAB-Pentsiodunak arloak ohar bat argitaratu du Miguel Laparraren iragarpena salatzeko. Espero dugu Nafarroako Gobernuak gizarte politiketako presidenteordearen adierazpenak zuzentzea eta alarguntza-pentsioa Gutxieneko Soldataren (SMI) pare igotzea.
Gasteizko 1976ko biktimek inoiz ez dute egia, justizia eta erreparazioa jaso Espainiako Estatuko instituzio politika edo judizialetatik, 41 urte hauetan . Egoera honek diktadura frankistari lotuta dagoen 78ko erregimenaren kalitate demokratiko eskasa adierazten du.
LABetik beti esan dugu poliziaren ekintza hura, elizan tiroka sartzen eta bost langile hil eta ehun baino gehiago zaurituz, benetako ekintza terrorista izan zela, gizarteriaren aurkako delitutzat hartzeko modukoa. Arrazoi politiko garbiak izan zituen ekintzak: benetako haustura demokratikoa eta gehiengo sozialaren aldeko aldaketa sakonak ekidin.
EuskoTreneko batzorde iraunkorrak ohar hau kaleratu du:
Urtarrilaren 24an Batzorde Iraunkorra bilduta, bai Batzorde Iraunkorrari zein EuskoTrenen ordezkaritza duten sindikatuei eta burutzera iritsi ez zen grebaren Greba Batzordea osatzen zutenei egindako eraso antisindikalari aurre egiteko ekintza sorta adostu zen.
Batzorde honek ez du greba eskubidearen aurkako inolako erasorik onartuko. Greba langileon funtsezko eskubidea da. Ezin dugu epaitegietara eramanda berau manipula dezaten onartu. EuskoTrenen Zuzendaritzak abiatutako ekimenak langileon eskubideak zapaltzea du helburu, gizarte demokratikoan onartezina dena.
Lehen ekintza gisa Zuzendaritzari harreman-etete idatzia bidaltzea adostu zen. Etzuen zentzurik bileretara ezer gertatuko ezpalitz bezala joateak, eta horrelako egoeran negoziazio gaitasuna ezbaian jarria dago. Ezin da horrelako harritzarra gainean dugula negoziatu. Halaber, honako proposamenak ere berretsiak izan ziren:
– Martxoaren 1ean burutuko den epaiketa egunean 24 orduko lan uztea eta enkartelada epaitegi atarian.
– Enkartelada batekin batera federazioen prentsaurrekoa, pairatutako erasoa salatzeko (data zehazteke).
Epaiketa dataren aurretik enkartelada gehiago egiteko datak adostea zintzilik geratuko litzateke.
Nafar Lansaren LABeko ordezkaria den Imanol Karrerak eta Nafarroako bozeramaile Igor Arroyok honako zazpi proposamen zehatz hauek erregistratu dituzte.
Nafarroako Enplegu Zerbitzuari dagokionez:
-Eskatzen dugu Nafarroako Enplegu Zerbitzuak edo bertzela, Nafarroako gobernu berak ekin diezaiola UGT-k, CCOO-k eta CEN-k funtsa publikoak erabili izanaren harira, administrazio espedienteari. Uste dugu Nafarroako Gobernuak ez dezakeela aurreko egoera gainditutzat eman, eta ardurak eskatu behar dituela, bidegabe edo zilegitasunik gabe erabili dirua itzultzea barne hartuz.
-LABek eskatuta, UGT-rekin eta CCOO-rekin lotu hitzarmen arauemaileak deuseztatu badira ere, Gobernuak, batez ere, eusten dio laneko prestakuntza eta orientabideko zerbitzuak azpikontratatzeari, norgehiagoka bidez. Horrela, UGT-k eta CCOO-k jarduera horien alderdi bat kudeatzeko aukera izan dezakete. LABen iritzian, administrazio espedientea ebatziko ez den bitartean, Nafarroako Gobernuak bertan behera utzi behar die UGT-ri, CCOO-ri eta CEN-ri programa publikoen esleipen berri oro.
-Berresten gara eraginkortasun, efizientzia eta gardentasun bermerik onena lanbide prestakuntza eta orientabideko sare publikoa garatzean datzala, azpikontratazioen politikarekin amaituz. Nafarroako Gobernuak onartu zuen, LABek eskatuta, Nafarroako Enplegu Zerbitzuaren estatutu berrituetan sare publikoaren funtsezko ardatz eratzailearen izaera, baina bi aurrekontu-ekitaldietan, %23tik %27ra bakarrik handitu da. Aurtengo urtea erabakigarria izanen da 2018. urteko aurrekontuetan aurrera egin nahi bada. Xede horretan, proposatzen dugu berariazko Batzordea sortzea, horretan ardura izan dezaketen eragile guztiez osatua. Sare publikoa aipatu ildoan garatuko ez balitz, LABek utziko luke Nafarroako Enplegu Zerbitzua.
Nafarroako Parlamentuari dagokionez:
-Gobernua sustengatzen duten taldeei eskatzen diegu Ikerketa-batzordea sor dezatela Parlamentuan. LABen ustez, Gobernuak hasi beharko lukeen administrazio espedientearen ekimen osagarria dugu. Ikerketa-batzorde horren xedea balizko “Eztabaida Sozialaren” estalduran Nafarroan garatu zen eredu klientelarraren ardura politikoak ebaztea litzateke.
-Honez gain, Gobernua sostengatzen duten taldeei eskatzen diegu Nafarroako Eztabaida Sozialaren Kontseiluaren sorrera agintzen zuen 22/2014 legea indargabetzeari ekin diezaiotela, klientelismoan eta funtsa publikoen erabilpen bidegabean oinarritu eztabaida sozialaren eredua instituzionalizatzea dakarrelako.
Garapen Ekonomikoaren Sailari dagokionez:
-Nafarroako Gobernuari egin eskaeran berresten gara, lanerako sarbidean ematen den bazterkeria oro gainditzeaz ardura dadin, batez ere, UGT-ri eta CCOO-ri afiliatuak dauden gizonak nagusiki kontratatzen diren industriako enpresetan. VW-eri dagokionez, asmo-aitorpena lotu bada ere, enpresak oraindik ez du bermerik eskaintzen aukera berdintasuna berma dadin. Gure ustez, Ekonomia Garapen Sailaren sustapena oinarrizkoa gertatuko da alderdi hau egokiro ebatz dadin.
-Funtsezkoa deritzagu UGT-ren eta CCOO-ren gainfinantziazioak hauteskunde sindikalen emaitzetan izan duen eraginari buruzko azterketa egiteari. Prestakuntza eta enpresa askorako sarbidea kontrolatzean, nahiz proselitismoa egiteko baliabide publiko ugari haien esku izatean, UGT-ren eta CCOO-ren ordezkaritza sindikala puztu da toleski.
Andrés Bódalo 2016eko martxotik dago espetxean; bere delitu bakarra, beste askok bezala, bere herriarentzako askatasuna eta justiziarekin eta esplotatu eta esplotatzaile gabeko mundu batekin amets egitea da.
Ordutik Jaengo kartzelan dago preso, ezarri zioten hiru urtetako espetxe zigor bidegabea betetzen; sistema errepresiboak azken egunera arte betetzea nahi duen zigorra, hain zuzen ere.
Andrés Bódaloren atxiloketa eta espetxeratzea Espainiar Estatuak inposaturiko eta gobernu autonomiko ezberdinek txintik ere egin gabe aplikatzen duten errepresio olatu baten testuinguruan kokatu behar da. Errepresio honek helburu garbi bat dauka; beldurra eraginez, egoera injustuen aurka borrokatzen dauden mugimenduak indargabetzea, hain zuzen ere.
Kalera ateratzea beste irtenbiderik ez daukagu. Kalea, bertatik bota nahi gaituzten herri mugimenduaren espazio naturala da Bódaloren askatasuna eta herri langilearen askatasuna exijitzen dugun guztiok aktibatu behar duguna.
Hor bertan egin behar dugu borroka eta bertan irabazi behar dugu borroka hau, orain arte ikusi izan dugun bezala. Kalea irabaziz bakarrik lortuko dugu Andrés espetxetik ateratzea eta injustizia honekin bukatzea, ahal bezain azkar beti egon behar izan zuen tokira itzul dadin; bere jendearen artean, borrokaren lehen lerroan eta injustizien aurka borrokatzen.
Azaldutako guztiarengatik, LABek Euskal Herritik Andaluziako herria Andrés Bódaloren askatasun exijitzeko kaleak betetzera animatzen dugu. Hain justu, otsailaren 19an mobilizazioak egingo dituzte Jaenen. Egoera injustu honekin bukatzeko modu bakarra izango da.
“AHTa gelditu egin behar da, alternatibak badaudelako, askoz ere emankorragoak, herritarren arazok konpontzeko balio dutenak; askoz ere merkeagoak, jada dagoena aprobetxatzeko aukera ematen dutelako; eta askoz ere zuzenagoak, ingurumena zainduz egin daitezkeelako”. LABeko idazkari nagusi Ainhoa Etxaidek AHTaren proiektuaren zentzugabekeria salatu du, proiektuaren inguruko ikerketa akademikoaren aurkezpenean.
Hain zuzen ere, proiektuak interes ekonomiko pribatuei erantzuten diela berretsi du, “eta horretarako, noski, guk ez dugu alternatibarik proposatzen. Guk diru publikoa jendartearen mesedetan eta jendartearen bizi baldintzak hobetzeko erabiltzea exijitzen dugu”.
Eztabaida itzali xamarra dagoela onartu du, eta horrek gobernuen alde jokatzen duela ohartarazi. LABek borroka honetan 30 urte eman dituela azpimarratu du, eta ikerketa eztabaida eta mobilizazio soziala berpizteko helburuarekin enkargatu zutela adierazi du, ELArekin batera.
Ikerketa eskatzerakoan “diskurtso ofiziala” desmontatzea bilatu dute bi sindikatuek, Etxaideren hitzetan. “Ez da egia AHTa atzera bueltarik ez duen proiektua denik; ez dago egina, sekulako arazoak daude proiektu hau burutzeko eta denborak erakutsi du erabaki zentzuzkoena proiektu bertan behera uztea dela. Gure iritzia edo susmoa zena datuetan oinarritutako baieztapen bat izan zitekeen ikusi nahi genuen. Eta hala da, ikerketak arrazoia ematen digu”, azaldu du.
Hortaz, txostena argitaratuta, borroka honetarako tresna berri bat dugula azpimarratu du. “Gaur plazaratzen dugu ikerketa, gaurtik aurrera tresna berria dugu eragileekin mobilizazioa nola berpiztu eztabaidatzeko. Dokumentua egin duten unibertsitako kideei eskertu nahi diegu ekarpena. Egindako ikerketan sartutako denbora, ahaleginak. Tresna bat gehiago dugu kontrako jarrera zabaltzen jarraitzeko. Instituzioetatik ezarri nahi den ixiltasunaren aurrean, zenbat eta ahots gehiago egon, orduan eta aukera gehiago herritarrengana gure mezua iristeko”, erantsi du.
Hasierako argudio berak
LAB hasiera-hasierako argudioak defendatzen ditu, proiektua ez delako beharrezkoa, ez dituelako arazoak konpontzen. Joan etorri gehienak eskualde barruan egiten dira, ondoren herrialdean zehar eta gutxi batzuk hiriburuen artean. Ez da beharrezkoa.
Joan etorri gehienak langileek eta ikasleek egiten dituzte, ez dago benetako zerbitzu publikorik dagoen beharra bideratzeko. AHTra doan dirua ez da benetakoak eta egunerokoak diren arazoak konpontzeko. Ez du ezer konpontzen.
Izugarrizko kalte ekonomiko, sozial eta ingurumenezkoak izango ditu eta onura sozialik batere. Irabazi piloa enpresa gutxi batzuentzat, hori da justifikazio bakarra. Proiektuaren defendatzaileak eta exekuzioa egiten ari direnek ez dute bideragarritasun planik aurkeztu. 30 urte pasa dira proiektua inposatu zaigunetik.
Proiektuaren finantziazioaz dakiguna da diru publiko itzela erabiliko dela interes pribatuak bilatzen dituen proiektuan, diru publiko itzela desbideratuko dela enpresa pribatu batzuetara jendartearen bizi baldintzak hobetzera bideratu beharrean.
Proiektuaren finantziazioaz dakiguna da gastua igotzen ari dela (9.000 milloi gehiago) baina ez dakigu zenbaterainokoa izango den kostua. Ez dago benetako ikerketarik azken kostuaren inguruan.
Ez dakigu zein zerbitzu eskainiko dituen. Baina badakigu ez ditugula behar eta dena dela geuk ordainduko ditugula, administrazioak ez du esaten ze kudeaketa gastu ordainduko dituen.
Hirugarren argudioa da, LABen ustez, pisuzkoena. AHTa gelditu egin behar da badaudelako alternatibak, askoz ere emankorragoak, herritarren arazoak konpontzeko balio duten neurrian; askoz ere merkeagoak, jada dagoena aprobetxatzeko aukera ematen dutelako; etta askoz ere zuzenagoak, ingurumena zainduz egin daitezkeelako.
30 urte hauetan proposatu eta eskatu dugu trenbide sare egoki bat egitea. Eskatu dugu errepideak, portuak eta trenbideak bere osotasunean hartuko dituen eta elkarlotuko dituen eredura jotzea. Eta entzungor egin digute. Proiektuaren funtsean dagoen auziagatik: kontua ez da nola konpontzen ditugun mugikortasun arazoak, proiektuak interes ekonomiko pribatuei erantzuten die eta horretan, noski, sindikatuak ez du alternatibarik proposatzen. LABek diru publikoa jendartearen mesedetan eta jendartearen bizi baldintzak hobetzeko erabiltzea exigitzen dugu.
Eskerrak eman nahi dizkiegu beren eskubudeengaitik borrokatu duten langile guztiei eta gizarteari orokorrean, gatazka honen aurrean interes handi bat duela erakutsi duelako eta elkartasun- adierazpen ugari jaso ditugulako.
Halabaina, helburu hauek lortzeak ez du esan nahi borroka etsiko dugunik. Oraindik lana daukagu pairatzen ari garen egoera prekarioarekin amaitzeko.